• แฟนวิศวะ • 290519#sp - Never have I ever p.57
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: • แฟนวิศวะ • 290519#sp - Never have I ever p.57  (อ่าน 611616 ครั้ง)

ออฟไลน์ panitanun

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 482
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
Re: • แฟนวิศวะ • 040417#13 p.15
«ตอบ #450 เมื่อ06-04-2017 13:04:02 »

อินคงไม่ได้ชอบเลนะ5555555555

ออฟไลน์ pktherabbit

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 207
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
Re: • แฟนวิศวะ • 040417#13 p.15
«ตอบ #451 เมื่อ06-04-2017 14:52:56 »

TT_TT ไหนคือพ้นวิกฤตละจะว่าง จะอัพบ่อยๆ อัพทุกวันคะซิส นีรีเฟรชรอทุกชั่วโมงอ่ะ โหยหามาก

ออฟไลน์ KLiar

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 12
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
Re: • แฟนวิศวะ • 040417#13 p.15
«ตอบ #452 เมื่อ07-04-2017 14:03:52 »

รอจ้าา  สู้ๆนะ

ออฟไลน์ ROCKLOBSTER

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 774
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +141/-4
Re: • แฟนวิศวะ • 040417#13 p.15
«ตอบ #453 เมื่อ07-04-2017 14:33:54 »

ตามมาตั้งแต่ต้นจนตอนนี้ เราก็ยังคงไม่ชอบเลอยู่ดี ในความคิดเราเลคือ อะไรที่งี่เง่าเอาแต่ใจ ง๊องแง็งปัญญาอ่อน ตั้งแต่วิ่งเล่นในบริษัทของฮิมแล้ว หัวช้าก็เข้าใจนะ คนเราเลือกเกิดมาฉลาดมากน้อยไม่เท่ากัน แต่เหมือนเลจะไม่มีความคิดที่ว่า ตัวเองก็แค่เด็กที่ฮิมสงสารแล้วเมตตาเก็บมาเลี้ยง(ถึงจะมีความรักเข้ามาเกี่ยวข้อง) ก็ควรเจียมตัวไม่มากก็น้อย แต่นี่อะไรก็ไม่รู้ ใครพูดอะไรไม่ได้ กริยาก็ไม่เห็นว่าจะน่ารักตรงไหน (โอเคสำหรับเลพอแค่นี้ดีกว่า)
แต่สำหรับอิน เราชอบตั้งแต่ตอนก่อนแล้ว ลุคอินดู นิ่งๆคูลๆ เหมาะเจาะกับบุคลิกของฮิมมาก ดูเคมีเข้ากันดี
 :pig4:

ออฟไลน์ :mdred

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 199
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +155/-61
Re: • แฟนวิศวะ • 040417#13 p.15
«ตอบ #454 เมื่อ07-04-2017 16:02:04 »

#14 (30%)



“ทำไมอินได้มาติวกับเล”

“เขาขอมาเอง”

“แล้วฮิมก็ให้” หลังจากหลับไปทั้งๆ ที่ยังไม่ได้อาบน้ำ ผมเริ่มต้นเช้าวันใหม่ด้วยการไปออกกำลังกายกับพ่อ และถามเรื่องราวของอินหลังจากอาบน้ำเสร็จ ขณะกำลังนั่งกินข้าวเช้า

นัยน์ตาคมละจากหนังสือธุรกิจตรงหน้า ฮิมตอบ “เพราะเป็นสายรหัส”

“ทำไมพ่อต้องมาใจดีตอนนี้ด้วย” ผมบ่นพึมพำเบาๆ คนเดียวก่อนจะตั้งใจหั่นสเต็กตรงหน้าแรงๆ แล้วจิ้มเข้าปากเป็นการประชด ฮิมไม่ได้ใจร้ายหรอก แค่ผมไม่เคยเห็นเขาให้ใครเข้าใกล้ขนาดนี้นอกเสียจากพี่ๆ และ…อิน

เคร้ง!

“เลอิ่มแล้ว” ผมปล่อยมีดและส้อมในมือลง ในขณะที่สเต็กยังพร่องไม่ได้ถึงครึ่งจนพี่รพที่กำลังย่างให้คนอื่นอยู่ต้องชะโงกหน้าเข้ามามอง ร่างสูงออกจากห้องครัวเดินมาหาผมพร้อมกับบ่นพึมพำ

“ฝีมือกูตกเหรอ” พี่รพถาม ปกติผมกินข้าวเช้าหมดเกือบทุกครั้งที่เขาทำ มือหนาจับส้อมที่ผมวางลงแล้วจิ้มเนื้อวัวชั้นดีชิ้นเล็กๆ ที่หั่นเอาไว้แล้วเข้าปาก เคี้ยวหมับๆ พร้อมกันหันมามองหน้าผม เขาออกคำสั่ง “กินให้หมด”

“แต่เลอิ่มแล้ว”

“กูบอกให้กินให้หมด!”

“ฮือ ก็ได้” ผมจำใจรับส้อมจากพี่รพก่อนจะจิ้มเนื้อวัวเข้าปากอีกครั้ง คิดว่าช่วงนี้พี่รพใจดีขึ้นแต่สงสัยจะได้แค่คิด ผมกินอาหารเช้าด้วยอารมณ์บูดบึ้ง พ่อก็ไม่ช่วย ร่างสูงยังนั่งนิ่งอ่านหนังสือธุรกิจเหมือนเคย

“อีกห้าวันพี่จะได้ไปอังกฤษ” ฮิมเปรย ในขณะที่ผมชะงักแล้วห่อไหล่ลงพร้อมกับพูดเสียงอ่อนกว่าเดิม

“อีกแล้วเหรอ” ผมเบ้ปาก “ทำไมช่วงนี้คุณลุงเรียกให้ฮิมไปอังกฤษถี่จัง”

ปกติเขาก็เทียวไปอังกฤษอยู่แล้ว แต่ช่วงนี้รู้สึกจะถี่ขึ้น เพราะหนึ่งเดือนก่อนพ่อก็พึ่งไปมา

“พี่จะจบแล้วนะเล” ผมชะงักรอบสอง แล้วหันมามองหน้าเขาตรงๆ

“คุณลุงจะลงจากตำแหน่งแล้วเหรอ” คุณลุงคือคุณพ่อของพี่ฮิมที่ยังคงทำหน้าที่คุมบังเหียนของแฮมินตันคอเปอร์เรชันทั้งหมดอยู่ ถ้าพี่ฮิมใกล้จะเรียนจบ นั่นหมายความว่าคุณลุงอาจจะลงจากตำแหน่งประธานแล้วส่งมันต่อให้ลูกชาย ซึ่งมีอยู่คนเดียวนั่นก็คือพี่ฮิม แต่ผมคิดว่ามันยังเร็วไป

“ยัง” ความคิดผมเป็นอันถูกต้อง “แต่มีหลายเรื่องที่พี่ต้องทำ”

“หือ ?” ผมสงสัยแต่ไม่ได้ถามออกไป หลายเรื่องของฮิมคงจะไม่พ้นเรื่องเกี่ยวกับธุรกิจยิบย่อยซึ่งผมรู้ไปก็ไม่ได้ประโยชน์ ไม่รู้นี่แหละอาจจะดีกว่าด้วยซ้ำ

“เล”

“จ๋า”

“วันนี้ติวนะ”

 “ฮือ”

           

13.04 น.

“ถ้าคนดีแทนตัวนี้ลงไป มันจะใช้สูตรนี้ไม่ได้…”

“…”

“เลฟังพี่อยู่หรือเปล่า”

ไม่

ผมกำลังใจจดใจจ่อกับคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับพวกเรา วันนี้ผมมานั่งกับฮิมแล้วให้อินนั่งคนเดียว แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่ยี่หระกับการจัดที่นั่งของผมด้วยซ้ำ เพราะอินแทบไม่ได้สนใจการติว คนตรงข้ามเอาแต่ขมวดคิ้วมองดูโทรศัพท์อย่างเดียว

“เล” เสียงฮิมกระตุ้นในผมต้องเลิกสนใจอิน แล้วหันมาสนใจเขาแทน “น้องอย่าเหม่อสิ”

“เลเหนื่อย” ผมโกหกออกไป

“งั้นพักก่อน”

ขวับ

ทันที่ฮิมบอกแบบนั้น อินก็ลุกขึ้นจากที่นั่งทันที ผมมองแผ่นหลังบางก่อนจะลุกขึ้นตาม “เลไปเข้าห้องน้ำนะ”

พ่อไม่ตอบ แต่ผมถือว่าเขาอนุญาตแล้ว

ผมเดินตามอินมาเรื่อยๆ จนถึงห้องน้ำ และในตอนนี้อีกฝ่ายก็ดูเหมือนจะยังไม่รู้ว่าผมเดินตามมา เขายังก้มหน้าก้มตามองโทรศัพท์จนกระทั่งผมกอดอกยืนพิงขอบประตูมองคนที่ยืนอยู่หน้ากระจก เป็นจังหวะเดียวกันที่ใบหน้าหวานเงยขึ้นจากหน้าจอ อินเหมือนจะตกใจนิดหน่อยที่เห็นผม เขาเลิกคิ้วขึ้น

“เลมีอะไรหรือเปล่า”

“มาทำไม”

“หือ ?”

“มาแล้วเล่นแต่โทรศัพท์จะมาทำไม”

“ก็เราไม่อยากกวน”

“ไม่ใช่” ผมส่ายหน้า “ไม่กวนคือแบบเมื่อวาน อยู่เฉยๆ แต่วันนี้ไม่…”

คนตรงข้ามชะงักกับคำพูดของผม แต่จู่ๆ รอยยิ้มก็เกิดขึ้นที่มุมปาก มือบางหยิบโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกงก่อนจะชูมือที่ว่างเปล่าทั้งสองข้างให้ผมดู “เราไม่เล่นแล้ว”

ผมยักไหล่ก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำ รับรู้ได้เลยว่าอินเดินมาตามหลังและทันทีที่นั่งลง เสียงหวานก็ถามขึ้น

“เลเป็นห่วงเราเหรอ” เหมือนอินจะคิดไปเอง “กลัวเราไม่เข้าใจใช่ไหมละ ดีใจจัง”

ผมไม่ตอบและบอกให้พี่ฮิมรีบสอนต่อ ว่าแต่… มือหนาเอื้อมมาโอบไหล่ผมตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ ?

           

หลายวันต่อมา

ช่วงนี้ผมเรียน ติวสลับกับไปซ้อมหลีด ตารางชีวิตมักจะเป็น เรียน ติว ซ้อมหลีด ไม่ก็ เรียน ซ้อมหลีด และไปติว แต่ส่วนมากจะเป็นอย่างแรกมากกว่าอย่างหลัง เพราะพี่นนท์นี่มักนัดซ้อมหลีดตอนค่ำๆ แน่นอนว่าช่วงนี้ผมเริ่มไปไหนมาไหนกับอินกว่าแต่ก่อน คณะก็คณะเดียวกัน มาติวก็ที่เดียวกัน เป็นหลีดก็เป็นหลีดเหมือนกัน ถ้าจะให้ลดโลกร้อนหน่อยนี่ผมสามารถไปไหนมาไหนกับอินได้เลย แต่ดูเหมือนว่าช่วงนี้ฮิมก็ขยันรับส่งผิดปกติ แต่ก็ดีแล้วถึงแม้ว่าผมไปกับอินบ่อยขึ้น เพราะจะมีบ้างบางครั้งที่ฮิมไปส่งไม่ได้ แต่ใช่ว่าผมจะชอบเขามากขึ้น ผมยังรู้สึกเหมือนๆ เดิม คือหมั่นไส้ ไม่ค่อยชอบ เห็นหน้าแล้วยังรู้สึกหงุดหงิด

วันนี้พ่อขึ้นเครื่องไปอังกฤษตั้งแต่เช้า คาดว่าจะกลับมาอาทิตย์หน้า ในระหว่างนั้นผู้ปกครองระยะสั้นของผมจึงกลายเป็นพี่วิน

“เสร็จกี่โมง”

“สามทุ่ม”

“ช้า กูให้มึงได้แค่สองทุ่ม”

 “พี่วินอ่า” ผมงอแงใส่ ยิ่งวันนี้พี่นนท์นี่บอกว่าจะมีรุ่นพี่ปีสี่ที่เคยเป็นหลีดมาแนะนำด้วย

“เลอย่าโกหก กูรู้ว่าตอนพ่อมึงมารับ มึงก็เลิกสองทุ่มนั่นแหละ”

“ก็ได้” ผมเบ้ปาก ก่อนจะหันหน้าหนีคนขับแล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง

“อย่างอน” เสียงทุ้มว่า “กูไม่ง้อ”

“เออ ไม่ต้องง้อ—”

โป๊ก!

“โอ๊ย!” ยังไม่ทันขาดคำ กำปั้นใหญ่ๆ ก็เขกลงมาที่หัวของผมทันที “เลเจ็บ”

“อย่าประชด”

“พี่วินให้เลทำอะไรได้บ้างล่ะ!”

“กูให้มึงไปซ้อมหลีดถึงสองทุ่มแค่นั่นแหละ ถึงแล้ว” ผมเบ้ปากมองสถานที่นอกหน้าต่างรถ

“ให้แค่สองทุ่มจริงเหรอ”

“ลงไป”

ก็ได้!!

ปัง!

ผมเดินลงจากรถพร้อมทั้งตั้งใจปิดประตูแรงๆ จนคนแถวนั้นมอง พอรู้สึกว่าเสียงดังเกินไปผมเลยรีบวิ่งไปหาพี่นนท์นี่ที่กวักมือเรียกอยู่ใต้ตึก

“หน้างอเชียวลูก เป็นอะไรฮึ ?”

“พี่นนท์นี่ เลซ้อมได้ถึงสองทุ่มนะ”

“ไม่เป็นไร พี่ไม่ซีเรียส”

“เลอยากซ้อมถึงสามทุ่มแต่พี่วินไม่ยอม” ผมถอนหายใจ แล้วพึ่งสังเกต “คนอื่นหายไปไหนหมดครับ”

ผมไม่ได้มาช้า แต่ปกติจะมีพวกพี่ๆ มาเตรียมการก่อนแต่วันนี้ไม่เห็น

“ตากแอร์อยู่ในห้องเรียนนู้น พวกพี่พึ่งขออาจารย์เปิดห้อง วันนี้เราจะมาทวนเรื่องทั้งหมดก่อนแล้วค่อยซ้อม พี่มารอเล น้องเลไม่รับโทรศัพท์พี่เลย”

ผมเบิกตากว้างก่อนจะรีบคว้าโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาดู พบว่าไม่ได้รับเสียพี่นนท์นี่เกือบสิบสาย “เลขอโทษ”

“ไม่เป็นไรเล ไม่ต้องจริงจัง ขึ้นไปนั่งกับเพื่อนดีกว่าอยู่นี่มันร้อน” ผมพยักหน้าแล้วเดินตามพี่นนท์นี่ขึ้นไปยังชั้นสองของตึก สู่ห้องๆ หนึ่งที่ผมไม่เคยมานั่งเรียน ภายในห้องมีเพื่อนๆ ที่เป็นหลีดเหมือนกันเยอะอยู่พอสมควร ผมเดินไปนั่งกับพวกเพื่อนๆ คุยกันสัพเพเหระจนกระทั่งพี่นนท์นี่เดินมาตรงใจกลางห้อง เสียงคุยจึงได้เงียบลงอัตโนมัติ

“วันนี้พี่บอกแล้วใช่ไหมคะว่าจะมีรุ่นพี่ที่เคยมาหลีดมาให้คำแนะนำกับพวกเรา ดังนั้นตอนนี้ขอเชิญพบกับ พี่ปริม อดีตหัวหน้าคณะเชียร์หลีดเดอร์ ปีสี่วิศวะค่า”







(30%)

อัพช้าแล้วยังอัพไม่เต็มอี นังเฬววววววว5555555 อยากด่าฉันสินะฉันรู้ใจเธอดี~

จำปริมได้ไหมจ๊ะ ? น้องปริมปีสี่จะมาแล่วเด้

#วิศวะแดนแฟนมีเกียร์
twitter @_mdreds



ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8893
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80
Re: • แฟนวิศวะ • 070417#14(30%) p.16
«ตอบ #455 เมื่อ07-04-2017 16:14:52 »

 :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ Mura_saki

  • แค่เรารู้จักกัน...มันก็ดีที่สุดแล้ว :)
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2054
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +179/-9
Re: • แฟนวิศวะ • 070417#14(30%) p.16
«ตอบ #456 เมื่อ07-04-2017 16:18:44 »

เราชอบวินอ่ะ

ออฟไลน์ NuNam

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1225
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-3
Re: • แฟนวิศวะ • 070417#14(30%) p.16
«ตอบ #457 เมื่อ07-04-2017 16:46:58 »

แอบชอบวินมากกว่าฮิมแล้วง่ะ พระเอกทำคะแนนด่วนๆ

ออฟไลน์ Melonlove

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 257
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-1
Re: • แฟนวิศวะ • 070417#14(30%) p.16
«ตอบ #458 เมื่อ07-04-2017 17:19:12 »

ปริม คู่ขา อิฮิม ซิน่ะ หวังว่าคงไม่แกล้งนู๋เลหรอกน่ะ  :katai1: :katai1:

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3378
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4
Re: • แฟนวิศวะ • 070417#14(30%) p.16
«ตอบ #459 เมื่อ07-04-2017 17:27:03 »

 :pig4: :pig4:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: • แฟนวิศวะ • 070417#14(30%) p.16
« ตอบ #459 เมื่อ: 07-04-2017 17:27:03 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ PloySupawadee

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 29
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
Re: • แฟนวิศวะ • 070417#14(30%) p.16
«ตอบ #460 เมื่อ07-04-2017 18:00:20 »

แอบลืมว่าปริมคือใคร อยากได้พี่รพ ผู้ชายทำอาหาร 5555 แต่อยากได้ฮิมมากกว่า งุ้ยยย

ออฟไลน์ JellyKei

  • ✧٩(の❛ᴗ❛ の)۶
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 211
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: • แฟนวิศวะ • 070417#14(30%) p.16
«ตอบ #461 เมื่อ07-04-2017 18:03:06 »

อินนี่น่าจะคิดอะไรกับเลมั้ย หรือจะกวนฮิมเฉยๆ
ชอบนิสัยวินมาก ดูไม่สปอยเล ไม่อะไรทั้งสิ้น

ออฟไลน์ ่jum

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3704
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-4
Re: • แฟนวิศวะ • 070417#14(30%) p.16
«ตอบ #462 เมื่อ07-04-2017 18:56:45 »

 :m28: ปริม

ออฟไลน์ ดึงดาว

  • โตขึ้นหนูอยากเปนไร
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 142
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: • แฟนวิศวะ • 070417#14(30%) p.16
«ตอบ #463 เมื่อ07-04-2017 19:07:04 »

 :mew5:

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7518
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
Re: • แฟนวิศวะ • 070417#14(30%) p.16
«ตอบ #464 เมื่อ07-04-2017 19:09:33 »

ชักได้กลิ่นน้ำเน่าลอยมา
พี่ปริม นี่เคยเป็นคู่นอนฮิมปะ
      :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ duck-ya

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 215
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
Re: • แฟนวิศวะ • 070417#14(30%) p.16
«ตอบ #465 เมื่อ07-04-2017 19:16:46 »

ฮิมคะ ดูแลเลให้ได้ตลอดด้วยนะคะ
หวังว่าปริมอะไรนี่จะไม่ใช่คู่ควงอีกรายนะ
เลเอ้ยย บอกรักพี่ฮิมไปเถอะหนูไปไหนไม่รอดแล้วลูกก

ออฟไลน์ LovEYouOnLy

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 439
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-2
Re: • แฟนวิศวะ • 070417#14(30%) p.16
«ตอบ #466 เมื่อ07-04-2017 19:23:09 »

งงเด้ งงเด้

ออฟไลน์ มนุษย์สาววาย

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 133
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
Re: • แฟนวิศวะ • 070417#14(30%) p.16
«ตอบ #467 เมื่อ07-04-2017 19:37:27 »

พี่วินนนนนนนนนนน  :mew1:  :mew1: :mew1:

เอาปริมไปเก็บเถอะ :ling1: :ling1: :ling1:

รออยู่นะคะ :katai5: :katai5: :katai5:

ชอบ #ความพี่วินน้องเล น่ารักกกกกกก

ออฟไลน์ mypink801

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1580
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
Re: • แฟนวิศวะ • 070417#14(30%) p.16
«ตอบ #468 เมื่อ07-04-2017 20:01:33 »

ใครคือปริม 555
ชอบพี่วินอ่ะ
หรืออินจะชอบน้องเล ตีฉิ่งกันเหรอ ไม่นะ 55555

ออฟไลน์ 205arr

  • เราคงอยู่ไกลกันเป็นพันหมื่นลี้
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 748
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-1
Re: • แฟนวิศวะ • 070417#14(30%) p.16
«ตอบ #469 เมื่อ07-04-2017 21:25:32 »

มายกมือว่าเป็นแฟนคลับพี่วินด้วยคนค่ะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: • แฟนวิศวะ • 070417#14(30%) p.16
« ตอบ #469 เมื่อ: 07-04-2017 21:25:32 »





ออฟไลน์ A_Narciso

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 879
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-2
Re: • แฟนวิศวะ • 070417#14(30%) p.16
«ตอบ #470 เมื่อ07-04-2017 23:58:25 »

ดูเหมือน'อิน'จะชอบ'เล'นะ...
ปล.มาสมัครเป็น FC  พี่วินด้วยคนค่ะ แอบหมั่นพี่ฮิมเล็กๆ :hao3:

ออฟไลน์ mooping-7

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2527
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +88/-5
Re: • แฟนวิศวะ • 070417#14(30%) p.16
«ตอบ #471 เมื่อ08-04-2017 20:08:02 »

อินเป็นหมากของฮิมกระตุ้นเลป่าววหว่า อิอิ แต่ปริมนี่สิน่ากลัวแน่ๆๆๆๆ พ่อไม่อยู่ด้วย กลัวใจเลย

ออฟไลน์ kiszy

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 166
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
Re: • แฟนวิศวะ • 070417#14(30%) p.16
«ตอบ #472 เมื่อ08-04-2017 21:49:01 »

ชื่อพี่ปริมเน้นซะตัวหนาเชียวววว ต้องมีอะไรเกิดขึ้นอีกแน่ๆ

ว่าแต่อินชอบเลป่าวหว่าาาา?

ออฟไลน์ :mdred

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 199
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +155/-61
• แฟนวิศวะ • 110417#14(100%) p.16
«ตอบ #473 เมื่อ11-04-2017 17:14:49 »

“วันนี้พี่บอกแล้วใช่ไหมคะว่าจะมีรุ่นพี่ที่เคยมาหลีดมาให้คำแนะนำกับพวกเรา ดังนั้นตอนนี้ขอเชิญพบกับ พี่ปริม อดีตหัวหน้าคณะเชียร์หลีดเดอร์ ปีสี่วิศวะค่า”

แปะ แปะ แปะ

เสียงปรบมือดังสนั่น ก่อนที่จุดรวมสายตาของทุกคนจะไปกองอยู่ที่ผู้หญิงคนหนึ่งที่เดินมาหยุดอยู่ใจกลางห้อง

ผมมองหญิงสาวตรงหน้า เรียกได้ว่าเป็นคนสวยแบบไร้ที่ติจริงๆ บวกกับหุ่นที่สมส่วนทุกอวัยวะนับตั้งแต่ศีรษะลงมาจนถึงปลายเท้า ขนาดแต่งตัวเหมือนนักศึกษาทั่วไปยังดึงดูดสายตาให้คนมองได้ขนาดนี้

สวยมาก

เทียบเท่าพี่ลินิน (รุ่นพี่มหา’ลัยอื่นที่ผมรู้จักแบบห่างๆ) นางฟ้าที่เป็นที่กล่าวขานแทบทุกมหา’ลัยได้เลย แค่คนละสไตล์ พี่ลินินจะคมเฉียบ ตัดทุกอย่างขาด แต่พี่ปริมจะออกแนวหวานๆ หากสะกดใจคนอื่นได้เหมือนกัน

“สวัสดีน้องๆ” เสียงหวานว่า “พี่ชื่อปริมนะ เคยเป็นหัวหน้าเชียร์หลีดเดอร์เมื่อปีก่อน วันนี้พี่จะมาให้คำปรึกษาพร้อมทั้งดูความเรียบร้อยทั้งหมด ดังนั้นมีปัญหาอะไรมาถามพี่ได้นะไม่ต้องกลัว”

“ครับ/ค่ะ”

“ก่อนอื่นใครเป็นหลีดปีนี้บ้าง ยืนขึ้นให้พี่ดูหน่อย” พี่ปริมออกคำสั่ง เมื่อภายในห้องไม่ได้มีแค่พวกหลีดอย่างเดียว แต่มีพี่ๆ สตาร์ฟนั่งรวมอยู่ด้วยหลายคน แถมพวกผมก็ไม่ได้นั่งเป็นกลุ่มแต่นั่งกระจักกระจายกันไปแต่ละโต๊ะ ส่วนผมนั่งอยู่ด้านหลังๆ และพอพี่ปริมสั่งทุกคนจึงลุกขึ้นยืนรวมถึงผมด้วย

ตุบ!

ทว่าทันทีที่ยืนขึ้น จู่ๆ กระเป๋าที่วางอยู่บนโต๊ะมันก็ตกลงพื้น ผมเลยต้องก้มเก็บเป็นจังหวะเดียวกันที่เสียงหวานพูดขึ้นมาว่า

“หลีดคณะเราปีนี้หน้าตาดีเยอะนะ อ๊ะ—” พอยืนขึ้นมาอีกครั้ง สายตาของผมก็ประสานเข้ากับพี่ปริมพอดี อีกฝ่ายเหมือนจะชะงักค้าง แค่ครู่เดียวก่อนจะเผยรอยยิ้มออกมา “มิน่านนท์นี่ถึงบอกว่ามีโอกาสชนะสูง ที่แท้ก็มีน้องเลเป็นหน้าเป็นตาให้ด้วยนี่เอง”

ผมขมวดคิ้วไม่เข้าใจในคำพูดของอีกฝ่าย และยิ่งไม่เข้าใจไปกันใจเมื่อพี่ปริมพูดประโยคถัดไปออกมา “ว่าแต่ขอพี่ฮิมแล้วเหรอน้องเล พี่เราน่ะดุนะ—”

“ยุ่งจัง”

“…”

“เลบอกว่ายุงเยอะจัง” ผมแก้คำพูดใหม่ เห็นแก่ใบหน้าอึ้งกิมกี่ของทุกคน ทว่า…

“โห เมื่อกี้พี่นึกว่าน้องเลกำลังด่าพี่ปริมว่าเสือกแล้วนะเนี่ย”

“อีไก่หุบปาก!!” ผมลอบขำให้กับความตรงไปตรงมาของพี่ไก่เล็กน้อย ก่อนอีกฝ่ายจะโดนพี่เชอร์รี่สั่งให้เงียบ แล้วห้องก็เงียบตาม พี่นนท์นี่จึงสั่งให้หลีดทุกคนมานั่งรวมกันเพราะจะเข้าสู่เนื้อหาหลักของวันนี้แล้วจริงๆ

เพราะค่อยๆ เดินจากด้านหลังขึ้นมานั่งด้านหน้าช้าๆ ผมจึงรับรู้ได้ว่าพี่ปริมมองผมอยู่ตลอด ไม่รู้ทำไมผมถึงได้พูดไปอย่างนั้น ดูท่าทางพี่ปริมก็น่ารัก หวานแหววดูไม่มีพิษภัยเหมือนอิน

แต่เพราะเหมือนอินนี่แหละ เซ้นต์ของผมมันถึงส่งสัญญาณเตือนมาว่าผู้หญิงคนนี้… ไม่ธรรมดาแน่ๆ

 

20.03 น.

“หนึ่ง! สอง! สาม! สี่! ห้า! หก! เจ็ด! แปด! สอง! สอง! สาม! สี่! ห้า! หก! เจ็ด! แปด! สาม! สาม! สาม! สี่! ห้า! หก! เจ็ด! แปด!  หนึ่ง! สอง! สาม! สี่! ห้า! หก! เจ็ด! แปด! เก้า! สิบ! เชียร์!!”

“พักสิบห้านาที”

“เฮ้อ…” ผมทรุดลงกับพื้นทันทีที่ได้ยินพี่สตาร์ฟพูดแบบนั้น ขณะยกมือขึ้นมาปาดเหงื่อบนหน้าผากของตัวเองออก บอกเลยว่าเหนื่อย

“เลเอาน้ำไหม” เจ้าของเสียงคือร่างเล็กของอินที่กำลงยืนค่อมหัวผมอยู่ อีกฝ่ายยื่นขวดน้ำเปล่ามาให้ ผมเลยรับมาดื่มอึกๆ จนหมดก่อนจะได้เสียงวี้ดว้ายของแก็งโรซารี่

“กรี๊ดดดด พี่วินมา”

“มารับน้องเลเหรอค่า”

ผมมองตามเสียงก่อนจะเห็นร่างสูงของพี่วินที่กำลังมองมา แล้วรีบลุกขึ้นยืนไปหยิบกระเป๋าสะพายของตัวเอง ผมบอกลาพี่ๆ ทุกคนก่อนจะวิ่งไปหาคนที่กำลังยืนรออยู่

“ซ้อมเสร็จแล้วเหรอ” เสียงทุ้มถาม สงสัยเขาเห็นผมพัก

“ยังไม่เสร็จ นี่พึ่งพักครึ่งแรกเอง” ผมว่าเสียงหงอยพร้อมกับทำหน้าเศร้า แต่ประโยคต่อมาของอีกฝ่ายกลับทำให้ผมต้องเปลี่ยนอารมณ์อย่างรวดเร็ว

“งั้นซ้อมให้เสร็จ”

“พี่วินว่าไงนะ!!” ผมเบิกตากว้าง พร้อมกับถามพี่วินย้ำอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง “ให้เลซ้อมต่อได้เหรอ”

“เออ”

“พี่วินจะรอเหรอ ?”

“กูจะนั่งรอ กูคงไม่โง่ยืนรอหรอก” ว่าจบมือหนาก็ดึงกระเป๋าสะพายผมออกจากบ่าแล้วเดินไปนั่งที่ม้านั่งไม่ไกลนัก ทิ้งให้ผมยังยืนค้างอยู่ที่เดิม และพอรวบรวมสติได้ผมก็หันไปดีใจกับพี่นนท์นี่ต่อ

“พี่นนท์นี่!! เลซ้อมต่อได้”

“กรี๊ดดดดด จริงเหรอลูก เริ่ดมากกกกก”

ผมหมุนตัวไปมาก่อนจะวิ่งไปหาพี่วินแล้วกอดอีกฝ่ายแรงๆ “พี่วินใจดีอ่ะ!”

โป้ก!

พูดยังไม่ทันขาดคำ กำปั้นหนาก็จู่โจมเข้ามาเขกหน้าผากผมอย่างที่เขาชอบทำ “รีบๆ ไปซ้อมจะได้รีบกลับ”

“งั้นซ้อมเลย น้องเลอุตส่าห์ได้ซ้อมต่อ ทุกคนลุก!” พอพี่วินพูดอย่างนั้น พี่นนท์นี่จึงออกคำสั่ง ส่วนผมนั้นรีบหมุนตัวแล้ววิ่งไปซ้อมกับทุกคนต่อ

 

22.05 น.

บ้าน

ตุบ!

“เหนื่อยจังเลย” ผมเอนตัวลงนอนบนเตียง อาการเหนื่อยทำให้อยากหลับไปให้รู้แล้วรู้รอดแต่หยาดเหงื่อที่มันเหนียวหนุบหนิบรัดพันอยู่ตามตัวทำให้ผมยอมลุกขึ้นไปอาบน้ำให้เสร็จก่อน แล้วจึงกลับมานอนอีกครั้ง

วันนี้เป็นวันที่ซ้อมหนักที่สุดตั้งแต่ที่ผมเคยเจอมา แต่คนอื่นบอกว่าธรรมดาเพราะพวกเขาก็ซ้อมแบบนี้กันเกือบทุกวัน แต่วันนี้หนักกว่านิดหน่อย เพราะพี่วินยอมให้ผมซ้อมต่อ พี่นนท์นี่เลยจัดหนักแบบไม่ต้องพัก ซ้อมต่อยาวเหยียดจนเลยเวลาไปถึงสามทุ่มครึ่งถึงได้เลิกซ้อม โชคดีที่พี่วินไม่ได้ว่าอะไรผมเลย อีกฝ่ายนั่งรอเงียบๆ คนเดียวของเขาไป

ช่างเถอะ… นอนเล นอนๆ

“...”

พรึบ!

นอนไม่หลับ!

ผมลุกขึ้นจากเตียงเมื่อพยายามข่มตาให้ปิดดังเดิมทว่ามันไม่ยอมปิดสนิท ผมนั่งห่อเหี่ยวใจด้วยความคิดถึงฮิมอยู่เกือบสามสิบนาที ท้ายที่สุดจึงต้องหอบผ้าหนีออกจากห้องไปเคาะห้องพีวินแทน

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

แกรก

“มีอะไร” คนตัวสูงเปิดประตูออกมาด้วยสภาพเปลือยทนบน แถมท่อนล่างก็มีแต่ผ้าเช็ดตัวทีาพันรอบสะโพกหนาไว้ อีกทั้งรอบตัวมีหยดน้ำใสๆ ติดอยู่ เห็นได้ชัดว่าพี่วินพึ่งอาบน้ำเสร็จ เขากวาดสายตามองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า

“เลนอนด้วยนะ” ผมกระพริบตาปริบๆ ให้คนตรงหน้าเผื่อเขาจะเห็นใจและใจดีเหมือนตอนที่ยอมรอผมซ้อมหลีดตั้งชั่วโมงกว่าๆ ได้ ซึ่งสุดท้ายพี่วินก็ถอนหายใจ ก่อนจะยอมหลีกทางให้ผมเดินเข้าไปภายในห้องของเขาได้

“เข้ามา”

“เย้!!” ผมรีบเดินเข้าไปอย่างที่อีกฝ่ายว่า ก่อนจะโยนผ้าห่มและหมอนลงที่เตียงพร้อมกับกระโดดขึ้นจนมันเด้งดึงตาม ผมล้มตัวนอนซุกหมอน ในขณะที่พี่วินเดินไปใส่เสื้อผ้าของตัวเอง จังหวะนั้นผมถึงมีโอกาสกวาดสายตามองรอบห้องของเขา

ผมเข้าห้องพวกพี่ๆ ไม่บ่อย น้อยครั้งมากๆ ทั้งๆ ที่อยู่บ้านหลังเดียวกัน บอกเลยว่าพวกเขารักความเป็นส่วนตัวกันสุดๆ ห้องพี่วินก็คล้ายๆ ห้องผมนี่แหละเพียงแค่รกกว่านิดหน่อย แต่โทนสีมืดๆ นี่เหมือนกันเป๊ะ!

“นอนได้แล้วนะ” อีกฝ่ายบอกหลังจากแต่งตัวเสร็จ

“อือ” พี่วินเดินไปปิดสวิตซ์ไฟ และทันทีที่ห้องมืดสนิท สติผมก็หลุดลอยเข้าไปในห้วงของความฝันทันที


เช้า

9.10 น.

“ไซยาไนด์วันนี้เอ็กซ์ไม่มาเหรอ” ผมหันไปกระซิบพิษหรือไซยาไนด์นั่นแหละ เขานั่งอยู่ข้างๆ พอดี เจ้าของใบหน้าดูดีหันมาก่อนจะเลิกคิ้วขึ้น

“สงสัยขี้เกียจเลยไม่อยากเรียน”

“ไม่ต้องสนมันให้มาก มึงสนเนื้อหาตรงหน้ามึงก่อนเล” เกี๊ยกออกเสียงเตือนให้ผมกลับไปสนใจที่อาจารย์สอน จนท้ายที่สุดผมก็ต้องยอมทิ้งเรื่องคาใจเกี่ยวกับเอ็กซ์เอาไว้ ก่อนที่เกรดจะตกไปมากกว่านี้

วันนี้หลังจากตื่นนอน ไปออกกำลังกายและทำทุกอย่างเสร็จ พี่วินก็มาส่งผมเหมือนเดิมเสร็จแล้วก็บอกว่าจะมารับตอนที่ผมซ้อมหลีดเสร็จเลย เพราะตั้งแต่บ่ายถึงหกโมงพี่วินไม่ว่างมารับ ซึ่งผมก็โอเค แต่หลังจากเลิกเรียน ผมมีเวลาว่างอีกเยอะกว่าจะซ้อมหลีด กำลังคิดอยู่ว่าจะไปทำอะไรรอดี

แอด

เสียงประตูเปิดทำให้ทุกคนที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาเรียนต้องหยุดชะงัก กระทั่งอาจารย์ที่กำลังสอน ผมหันไปมองตามเสียงเห็นเอ็กซ์ยืนอยู่ตรงนั้น

“ขอโทษที่มาสายครับ”

“อย่าทำอีก”

“ครับ” ผมโบกมือเรียกเพื่อนทันทีที่เขาเดินหาที่นั่ง เอ็กซ์มองผมทีนึงแต่เขาไม่ได้มานั่งกับผม อีกฝ่ายนั่งลงตรงที่นั่งริมสุดทางเดิน ปฏิกริยาแปลกประหลาดจนผมต้องหันไปถามพิษอีกครั้ง

“เอ็กซ์โกรธอะไรเราหรือเปล่า”

คราวนี้ดินถึงกับต้องพูดเอง “ตั้งใจเรียนเถอะเล”

จ้าๆ ยอมแล้ว



ผมไม่รู้ว่าทำไมเอ็กซ์ถึงมาสาย หลังจากเลิกคลาส ผมรีบวิ่งไปหาเขาแต่ก็ไม่ได้ถาม ได้คุยแค่ประโยคเดียวคือสวัสดี หลังจากนั้นเขาก็สิ่งหายลับไปเลย ทิ้งผมให้ยืนงงอยู่คนเดียวด้วยความรู้สึกเป็นห่วงเขาแปลกๆ เหมือนครั้งก่อนตอนที่เขาหายไปหลายๆ วันพร้อมกับดิน แม้ตอนนั้นเอ็กซ์จะให้เหตุผลว่าเป็นไข้ก็เถอะ

ผมไม่ได้ตามเอ็กซ์ไป ไม่รู้ด้วยว่าเขาไปไหน แถมยังโดนชายสามคนลากมาหาอะไรกินต่อ หลังจากกินเสร็จกว่าจะซ้อมหลีดก็เหลือเวลาอีกหลายชั่วโมง ดินเลยชวนผมไปเล่นที่คอนโดเขาระหว่างที่รอ พิษกับเกี๊ยกก็มาด้วยนะ

“โอ้โหหรูจัง” ผมอดที่จะตะลึงไม่ได้เมื่อเข้ามาด้านในคอนโดดิน คอนโดที่ดินอยู่เป็นคอนโดที่มีชื่อเสียงพอสมควร มีชื่อด้านราคาน่ะนะ แพงมาก ผมรู้เพราะตอนที่ฮิมจะซื้อคอนโดให้เป็นของขวัญวันเกิด ครั้งแรกเขาตั้งใจจะซื้อคอนนี้ที่นี่ แต่แล้วก็เปลี่ยนใจไปเอาอีกบริษัทแทน “ไม่เห็นบอกเลว่าดินรวย”

“กูทำงานเล” ดินว่าขณะเดินนำพวกเราไปที่ห้องนั่งเล่น “ไม่ค่อยมีใครโชคดีเกิดมาแล้วมีฐานะดีเหมือนมึงหรอกนะ”

“เลไม่ได้ฐานะดีสักหน่อย ฮิมต่างหาก” ผมยู่ปาก “ดินทำงานอะไรเหรอ ทำไมเงินดีจัง”

งานอะไรที่จะทำให้เด็กมหา’ลัยสามารถซื้อคอนโดแพงๆ ได้ เจ้าของนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มร้องหึในลำคอทีนึง ก่อนจะหันมามองผมแล้วตอบเสียงเรียบ

“ฆ่าคน”

!!!!!!

“...”

“ล้อเล่น”

“ตลกกกก” ผมทุ่มเสียงประชด

“ก็แค่ทำงาน รับจ็อบทั่วไป กูทำมาตั้งแต่สมัยมัธยมเงินสะสมเลยเยอะ แล้วก็เปลี่ยนงานไปเรื่อยๆ ส่วนคอนโดก็มีเงินจากทางบ้านช่วยด้วยไม่ได้ซื้อเองทั้งหมด”

“อ๋อ” ผมพยักหน้ารับก่อนจะหันไปสนใจเกมที่วางอยู่บนโต๊ะในห้องนั่งเล่นแทน “เล่นกันไหม”

ผมหันไปถามความสมัครจากเพื่อนอีกสามคนที่กำลังเดินตามเข้ามาในห้อง ก่อนที่เกี๊ยกจะเป็นฝ่ายตอบ

“เล่นก็เล่น”

17.44 น.

“ขอบคุณที่มาส่งนะดิน”

“เออ ซ้อมดีๆ”       

“อื้อ! บาย” ผมโบกมือลาดินก่อนที่เขาจะขับรถห่างออกไป หลังจากเล่นเกมมาราธอนติดต่อกันบนคอนโดดินเกือบสามชั่วโมง ในที่สุดก็ถึงเวลาที่พี่นนท์นี่นัดผมมาซ้อมหลีด ดินจึงอาสามาส่งเพราะผมไม่มีรถ ส่วนเกี๊ยกกับพิษนั้นพากันเล่นเกมที่ห้องของดินต่อ ผมหมุนตัวกลับเมื่อรถของดินหลุดจากสายตาไปแล้ว ทว่าทันทีที่หมุน จู่ๆ เท้าของผมมันก็ไปสะดุดก้อนหินจนหน้าเกือบจะคว่ำลงกับพื้น ถ้าไม่มีใครสักคนมาคว้าเอวผมเอาไว้เสียก่อน

คนที่ช่วยผมไว้คือรุ่นพี่คนหนึ่ง ผมบอกขอบคุณก่อนเขาจะตอบกลับด้วยประโยคแปลกๆ

“ไม่เป็นไรครับน้องบอส”

หือ ? น้องบอสเหรอ

คุ้นๆ นะว่าไหม ?



บ้าน

22.30 น.

“พี่วิน วันนี้มีคนเรียกเลว่าน้องบอสด้วย” ผมเล่าเรื่องนี้ให้พี่วินฟังขณะที่อีกฝ่ายกำลังเช็ดผมหลังจากอาบน้ำเสร็จอยู่ ส่วนผมนั่งอยู่บนเตียงในสภาพพร้อมนอนแล้ว และถ้าไม่ได้คิดไปเองผมว่าเจ้าของแผ่นหลังกว้างเหมือนจะชะงักไปนิดหน่อย

“หูฝาดหรือเปล่า”

“ไม่นะ เขาเรียกเลว่าแบบนั้นจริงๆ” เหมือนผมเคยโดนเรียกแบบนี้แต่จำไม่ได้แล้วว่าตอนไหน “เลสงสัย”

“เขาอาจจะจำคนผิด” ผมคิดตาม มันก็อาจจะเป็นไปได้

ครืด

จู่ๆ โทรศัพท์ของผมก็แผดเสียงขึ้น และพอเห็นว่าใครโทรมาผมก็กดรับทันที

“พ่อจ๋า!!”

(ยังไม่นอนเหรอ ที่ไทยจะห้าทุ่มแล้วนะ)

“เลกำลังจะนอน ฮิมทำอะไรอยู่”

(ไม่ทำอะไร พี่พึ่งได้พัก)

“งานหนักไหม”

(บอกว่าหนักแล้วน้องจะบินมาช่วยเหรอ)

“ไม่อะ เลทำไม่เป็น ทำเป็นแต่ผลาญเงินฮิม”

(งั้นก็ทำตัวดีๆ)

“เลเป็นเด็กดีนะ” ผมว่า

(&*%^%#) บทสนทนาแปลกๆ ที่ไม่ควรเข้ามาอยู่ในสายทำให้ผมต้องขมวดคิ้ว ก่อนจะกระจ่างเมื่อฮิมเฉลย (พี่ต้องไปทำงานต่อแล้ว)

“เลคิดถึงพ่อจัง”

(คิดถึงเหมือนกันครับ)

“ใกล้จะถึงวันเกิดเลแล้วนะ” เหลืออีกไม่กี่วัน ผมก็จะอายุครบสิบแปดแล้ว  “ฮิมจะกลับมาทันไหม เลอยากอยู่กับพี่”

(พี่กลับไปถึงวันก่อนวันเกิดเลพอดี)

“ดีจัง”

กุ๊กกั๊ก กุ๊กกั๊ก

(ทำอะไรอยู่ครับ)

“เลไม่ได้ทำพี่วินทำ” พี่วินกำลังค้นกระเป๋าตัวเองเหมือนกำลังหาอะไรสักอย่างอยู่ “เลมานอนห้องพี่วิน”

(...)

“ทำไมฮิมเงียบ”

(พี่รักเล)

!!!!!!!

“บอกรักเลทำไม” ผมเม้มปาก รู้สึกหน้าแดงขึ้นมาเฉยๆ “เลก็รักพ่อนะ”

(...)

“ทำไมฮิมเงียบอีกแล้ว”

(พี่ต้องไปจริงๆ แล้ว คนดีนอนได้แล้วนะ)

“อะ...อื้อ! เลจะนอนแล้ว”

(Good night ครับ)

“อื้อ”

ติ๊ด!

ผมวางโทรศัพท์ลงที่เดิม แล้วล้มตัวลงนอนทันทีที่ฮิมตัดสายไป สำหรับคืนนี้...

ขอให้ฝันดี



อังกฤษ

ติ๊ด!

ฮิมกดตัดสายก่อนจะวางโทรศัพท์เอาไว้บนโต๊ะ มือหนายกขึ้นก่ายหน้าผากเป็นจังหวะเดียวกันที่คนของพ่อมาตามรอบที่สอง

“นายท่าน…”

“รู้แล้ว เดี๋ยวจะไป” ร่างสูงในชุดสูทสีดำสนิทถอนหายใจ ยิ่งคิดไปถึงเลเขาก็ยิ่งต้องถอนหายใจ

...รักพ่อเหรอ ?

“เฮ้อ...”





2 วันต่อมา

สวัสดีนี่บอมเอง

หลังจากหายหน้าไปนานในที่สุดเขาก็กลับมามีบทอีกครั้ง

‘หนึ่ง! สอง! หนึ่ง! สอง! สาม! สาม! สอง! สาม! สอง! หนึ่ง!....’

เสียงซ้อมหลีดวิศวะดังมาแต่ไกล น่านับถือเหมือนกันที่หลีดหลายคนยอมสละเวลาของทุกวันมาซ้อมเพื่อคณะ แตกต่างจากเขาที่ยังไม่ได้ทำคุณประโยชน์อะไรเลยแม้แต่อย่างเดียว ตอนนี้บอมกำลังปั่นงานส่งอาจารย์อยู่ไม่ไกลจากตึกวิศวะนัก ถือเป็นคุณประโยชน์ได้ไหม ? ไม่ได้หรอก ถึงจะบอกว่าปั่นงานก็จริงแต่ก็ทำเพื่อตัวเองคนเดียว

“มึงกูไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ” เสียงทุ้มบอกเพื่อนๆ ก่อนจะลุกขึ้นจากโต๊ะแล้วเดินไปหาห้องน้ำที่อยู่ไม่ไกลนัก ขณะเดียวกันก็ได้ยินเสียงแว่วๆ จากคนคุมหลีดบอกว่าให้พักได้ เหมือนจังหวะมันจะเหมาะเจาะให้เขาได้พบกับคนที่ไม่เจอหน้ากันนาน

...น้องเล

“พี่บอม” น้องเลยังสวยเหมือนเดิม เผลอๆ มากกว่าเดิม ยิ่งถ้ามาเห็นตอนใส่ขาสั้นแบบนี้รับประกันว่าขนาดผู้แท้ๆ ยังต้องกลืนน้ำลายลงคอ “ไม่เจอกันตั้งนาน”

แต่ถึงแม้จะสวยแค่ไหนบอมก็อยากบอกด้วยใจจริงว่า ...พี่ไม่อยากเจอน้องเลยครับ

ได้แค่คิดในใจเท่านั้นแหละ ขืนพูดไปมีหวังโดนรุ่นพี่ในแก๊งเขกกะบาลเอาแน่ๆ หลังจากเหตุการณ์อันน่าสยดสยองในครั้งนั้นซึ่งสาเหตุมันก็เกิดจากน้องเล แต่กลับพลิกพกผันทำให้เขาได้เข้ามาในแก๊งแบบงงๆ เงินเดือนดีเหมือนที่พี่คนนั้นเคยบอก แม้เขาจะไม่ได้มาคอยคุ้มครองน้องเลก็เถอะ แต่เงินก็ยังดีเหมือนเดิม แลกกับการทนเห็นภาพสยดสยองในแต่ละวัน ตบ ตี ต่อย เตะถือเป็นเรื่องธรรมดา บอมถูกส่งไปอยู่กับฝ่ายๆ หนึ่งในแก๊งทำให้เขาได้รู้เบื้องลึกหนาบางของพี่ฮิมไม่น้อย ยิ่งได้รู้จากที่กลัวอยู่แล้วยิ่งกลัวเขาไปอีก จนไม่น่าเชื่อว่าคนที่อันตรายขนาดนั้นจะเลี้ยงเลมาได้ใสขนาดนี้

คนพ่ออย่างกับมัจจุราช แม้จะไม่เคยฆ่าใคร เพราะตอนใกล้จะตายก็ใจดีหามส่งโรงพยาบาลให้ห้องพักวีไอพีแล้วมาคิดเงินอีกทีหลัง

“น้องเลสวยขึ้นนะ” บอมรีบเปลี่ยนเรื่อง มันเป็นกลยุทธ์ที่เขาได้เรียนรู้จากในแก๊ง น้องหน้าแดงนิดหน่อยก่อนจะเดินนำเขาเข้าไปในห้องน้ำ ทว่า… “เฮ้ย!”

พรึบ!

“อื้อ!” จู่ๆ คนที่เดินนำหน้าก็เผลอลื่นจนล้มคะมำไปข้างหน้า หัวเกือบจะฟาดพื้นถ้าเขาไม่รั้งเอวบางเอาไว้เสียก่อน เลตกใจนิดหน่อยก่อนจะหันหน้ามาบอกเขาแล้วกะพริบตาปริบๆ “ขอบคุณครับ”

“ไม่เป็นไรครับน้องบอส” บอมว่า ก่อนเขาจะเบิกตากว้างเมื่อคิดได้ว่าตัวเองเผลอพูดอะไรออกไป

ฉิบหาย!!

เผลอพูดสรรพนามที่พวกในแก๊งชอบใช้เรียกน้องเล

“น้องบอส?” บอมอยากกัดลิ้นตัวเองตายเมื่อเลทวนคำ “มันคืออะไรพี่บอม”

“ไม่มี”

“มี! ต้องมีสิ”

น้องเลแม่งใจร้าย!

แต่ไม่เป็นไร เขาถูกรุ่นพี่เตี๊ยมคำถามเอาไว้แล้วเพื่อโดนถาม แต่ไม่โดนจะดีกว่า

“คือน้องเลเป็นน้องพี่ฮิมใช่ไหม แล้วพี่ฮิมเหมือนเป็นหัวหน้าวิศวะปีสี่ทุกคนเลยพาเรียกกันว่าบอส น้องเลก็เลยเป็นน้องบอสไง”

“เพราะฮิมเป็นหัวหน้าเลยเกี่ยวกับที่หลายๆ คนกลัวพี่ฮิมหรือเปล่า”

“อาจจะเกี่ยว” ...มั้งนะ

“อ้อ” เจ้าของใบหน้าสวยพยักหน้าไปมา เหมือนกับความสงสัยได้กระจ่าง “มิน่าล่ะ เลถึงโดนเรียกแบบนี้มาสามครั้งแล้ว”

สะ… สามครั้ง ?!

บอมเบิกตากว้าง เขามองแผ่นหลังเล็กที่เดินเข้าไปทำธุระหลังจากพูดเสร็จ

ร่างผอมกลืนน้ำลายอึก! เขาคงต้องบอกเรื่องนี้กับคนอื่นว่าให้ระวังหน่อยถ้าได้พูดกับน้องเล จำนวนสามครั้งสำหรับเขาถือว่ามันมากพอที่ทำให้คนสักคนเริ่มระแคะระคายกับสิ่งที่ตัวเองไม่รู้ แถมน้องเลยิ่งดื้อๆ อยู่ด้วย น้องคงไม่รู้ว่ากฏหลักข้อสำคัญสุดๆ ของแก๊งในตอนนี้

คืออยากให้น้องเลรู้ว่าพี่ฮิมที่อีกฝ่ายเคารพนับถือ… ทำอะไร



หลังจากวันที่ได้คุยกับพี่บอม ผมคลายความสงสัยเรื่องที่ทุกคนกลัวพี่ฮิมไปนิดหน่อย แต่สิ่งที่สำคัญตอนนี้คือเรียนและซ้อม ผมอ่านหนังสือหนักพอๆ กับซ้อมหนัก อาจารย์ก็เร่งสอบเข้ามาเรื่อยๆ พอๆ กับที่พี่นนท์นี่นัดซ้อมมาราธอน เพราะหลังจากสอบเสร็จมันจะเริ่มเข้าสู่ช่วงกีฬาสี แม้ว่าก่อนกีฬาสีปีหนึ่งอย่างพวกผมต้องไปเข้าค่ายเสียก่อน (รุ่นพี่บอกมาแบบนี้นะ) แถมช่วงนี้พี่วินก็ทำตัวดีกับผมขึ้นมากชนิดที่ผมนึกว่าเขาหวังผลอะไรเอาไว้หรือเปล่า ไม่ใช่ว่าดีตอนนี้แล้วหาเรื่องทวงบุญคุณทีหลังนะ! แต่ในขณะที่พ่อยังอยู่ที่อังกฤษระหว่างที่ซ้อมหลีด พี่วินมารอก่อนที่ผมจะเลิกประมาณหนึ่งชั่วโมงกว่าๆ ตลอด เขามารอเฉยๆ ด้วยไม่ได้มาสั่งให้ผมเลิกซ้อมทั้งๆ ที่จะทำก็ได้ จนผมต้องไปบอกว่าไม่ต้องมารอก็ได้แต่คำตอบที่ได้คือ…

“เรื่องของกู” ประโยคที่สามหลังจากที่ผมบอกพี่วินมาไม่ต้องมารอ “เซ้าซี้นะมึง”

“ก็กลัวพี่วินจะเบื่อ” ในระหว่างที่ผมซ้อม พี่วินก็นั่งรอเฉยๆ จริงๆ ไม่ทำอะไรเลยนอกจากนั่ง อ้อ! แต่พักหลังเขาซื้อขนมมาให้ผมกินด้วยนะ “วันนี้มีขนมให้เลไหม”

“ไม่มี”

“เลหิว”

“ยุ่งยาก” ถึงพี่วินจะบ่นแต่เขาก็ยอมเอาขนมที่ซ่อนอยู่ด้านหลังออกมายื่นให้ผม “ไปนั่งกินกับเพื่อนดีๆ”

เพราะพี่วินซื้อมาเยอะพอสมควร ผมจึงเดินถือถุงขนมไปแบ่งเพื่อนที่เป็นหลีด

“พี่ไก่ พี่เชอร์รี่ พี่นนท์นี่เอาด้วยไหมครับ”

“พี่พึ่งไปกินข้าวมา อิ่มแล้ว”

“ขนมนี่พี่วินซื้อมาให้นะ”

“เอา!!” ผมหัวเราะกับปฏิกริยาเกินคนธรรมดาก่อนจะนั่งลงข้างๆ พี่ๆ เขา

“น้องเลพี่มีเรื่องจะถาม” พี่เชอร์รี่เป็นคนพูดขึ้นมาก่อนแต่พี่ไก่เป็นคนถาม

“คือน้องเลกับพี่ฮิมนี่ไม่ได้เป็นพี่น้องกันจริงๆ ใช่ไหม”

ผมกะพริบตาปริบๆ “ครับ ? ไม่ได้เป็น ไม่รู้กันเหรอ”

“คนส่วนใหญ่เขาก็คิดว่าพี่ฮิมกับน้องเลเป็นพี่น้องกันจริงๆ พี่ก็เคยคิดเหมือนกัน ก็เลเหมือนติดพี่มากๆ” พี่ไก่พูด

“เลไม่เห็นจะเหมือนฮิมตรงไหน” ผมว่า

“หน้าตาน่ะไม่ค่อยเหมือนหรอก แต่หน้าตาดีน่ะเหมือนกันเปี๊ยบ!”

“แล้วทำไมถึงถามเลล่ะ” ผมหมายความว่าก็รู้จักกันจนถึงขั้นสนิทกับพี่ๆ พอสมควร ทำไมถึงเลือกที่จะถามตอนนี้

“เพราะพี่วิน” คำตอบของพี่นนท์นี่ทำให้ผมต้องแปลกใจเล็กน้อย “ไม่ใช่เพราะพี่วินมาเฝ้าเลนะ นั่นก็มีส่วนอยู่ แต่จุดที่เปลี่ยนความคิดพี่ก็เพราะว่าเวลาเลอยู่กับพี่วินกับเวลาเลอยู่กับพี่ฮิม บรรยากาศมันต่างกัน”

“ยังไงครับ”

“พี่บอกไม่ถูก แต่เวลาเลอยู่กับพี่วินมันให้บรรยากาศที่ทำให้รู้สึกว่าพี่วินเป็นพี่ของเลมากกว่าพี่ฮิมเสียอีก”

“แล้วเวลาเลอยู่กับฮิมมันเป็นยังไงเหรอครับ?”





               
(100%)

ถ้าไม่มีอะไรเพิ่มเติมฉันว่าเอ็นซีต้องไม่เกินตอนหน้าแน่ มีคนถามว่าเลจะรู้ถึงความเลวของพ่อตัวเองไหม

คำตอบคือรู้คะ5555 ฉันก็เลวอะอยากให้ฮิมเป็นฝ่ายร้อนรนบ้าง



#วิศวะแดนแฟนมีเกียร์

twitter @_mdreds
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 11-04-2017 17:20:46 โดย :mdred »

ออฟไลน์ Mura_saki

  • แค่เรารู้จักกัน...มันก็ดีที่สุดแล้ว :)
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2054
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +179/-9
Re: • แฟนวิศวะ • 110417#14(100%) p.16
«ตอบ #474 เมื่อ11-04-2017 17:27:47 »

พี่วินคนดีของเรา

หลงพี่วินอ่ะ :)

ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8893
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80
Re: • แฟนวิศวะ • 110417#14(100%) p.16
«ตอบ #475 เมื่อ11-04-2017 17:39:08 »

 :mew1: :mew1:

 :pig4: :pig4:

 :katai2-1: :katai2-1:

ออฟไลน์ Jibbubu

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3385
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +77/-6
Re: • แฟนวิศวะ • 110417#14(100%) p.16
«ตอบ #476 เมื่อ11-04-2017 17:46:51 »

เวลาอยู่กับฮิมก็เหมือนแฟนไงค่ะเล

ออฟไลน์ duck-ya

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 215
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
Re: • แฟนวิศวะ • 110417#14(100%) p.16
«ตอบ #477 เมื่อ11-04-2017 18:15:10 »

จะปิดเลไปได้อีกนานมั้ยน้อออ เลก็ทั้งดื้อทั้งซน อยากรู้ไปหมด แต่จริงๆก็แอบหวังให้ฮิมบอกเลด้วยตัวเองนะ ให้เลเข้าใจรับรู้จะได้พยายามเปลี่ยนตัวเองในบางเรื่อง อย่างน้อยก้ต้องทันคนอื่น ปกป้องตัวเองได้บ้าง
แต่อีกใจก็อยากให้เลบริสุทธ์แบบนี้เหมือนกัน  หลายใจเนอะ
 :serius2:

ออฟไลน์ monnam0309

  • มิสเตอร์เค
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 35
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
Re: • แฟนวิศวะ • 110417#14(100%) p.16
«ตอบ #478 เมื่อ11-04-2017 18:20:00 »

ชอบพี่วิน อยากให้เป็นคู่แข่งฮิมจัง ^^
รอวันที่ฮิมร้อนรนอย่างใจจดใจจ่อ  :laugh:

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3378
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4
Re: • แฟนวิศวะ • 110417#14(100%) p.16
«ตอบ #479 เมื่อ11-04-2017 18:41:42 »

 :katai2-1: :katai2-1: :katai2-1:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด