• แฟนวิศวะ • 290519#sp - Never have I ever p.57
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: • แฟนวิศวะ • 290519#sp - Never have I ever p.57  (อ่าน 612645 ครั้ง)

ออฟไลน์ TheWanFah

  • ความใกล้ชิด บางครั้ง ทำให้เราเผลอคิดไปเอง
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1095
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-1
Re: • แฟนวิศวะ • 050617#19 p.26
«ตอบ #780 เมื่อ15-06-2017 07:16:56 »

หวังว่าจะไม่ใช่พี่ฮิมที่รุมกระทืบเอ็กซ์นะ

ออฟไลน์ AutoAngels

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 111
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: • แฟนวิศวะ • 050617#19 p.26
«ตอบ #781 เมื่อ20-06-2017 00:45:45 »

มาต่ออีกนะคะชอบมากกกก

ออฟไลน์ lovenadd

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 601
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-11
Re: • แฟนวิศวะ • 050617#19 p.26
«ตอบ #782 เมื่อ27-06-2017 15:57:42 »

รออ่านนะครับ

ออฟไลน์ Januarysky

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 507
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-0
Re: • แฟนวิศวะ • 050617#19 p.26
«ตอบ #783 เมื่อ30-06-2017 17:37:07 »

FC พี่ฮิม
 :hao7:
น้องเลน่ารัก
 :mew1:

ออฟไลน์ ReiSei

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1377
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-5
Re: • แฟนวิศวะ • 050617#19 p.26
«ตอบ #784 เมื่อ30-06-2017 19:32:07 »

หูยยยย คือน้องเลซื่อจนคิดว่าไม่ใช่คนปกตินะ คิดว่าน้องน่าจะเป็นออทิสติกได้เลย แต่ฮิมเลี้ยงมาให้เป็นแบบนี้นี่เอง คือวิธีแบบนี้มันทำให้น้องโง่อะ จะใช้ชีวิตอยู่รอดในสังคมได้ยังไงถ้าไม่มีคนของตัวเองดูแล ฮิมเห็นแก่ตัวจริงๆอะ โคตรเกลียดเลย อ่านไปก็สงสัยในตรรกะของตัวเอกไป จนน้องโดนพี่วินด่า โอ๊ย ยังกะเป็นตัวแทนคนอ่าน 5555  พี่วินสมควรเป็นพ่อให้น้องแทนนะจะได้โตเป็นคนดีของสังคมได้
เห็นน้องค่อย ๆ เปลี่ยนไปเพราะค้นพบความจริงทำให้สะใจแปลก ๆ สมน้ำหน้าพระเอก ง้อให้ตายไปเลย
อ่านเรื่องนี้เพราะพี่บอมเลยนะ เราเป็นแฟนพี่บอม ประทับใจอะ บอกให้สอน ก็สอนจริงๆ แบบ นี่มันครูมอต้นสอนเพศศึกษา ประทับใจจจจจจ น้องโชคดีจรองๆที่มาเจอพี่บอม แต่พี่บอมนี่ดวงซวย 5555 คือจะบอกว่ารีเควสบทพี่บอมอีกได้มั้ยคะ จ๊อบม๊ากกกก

ออฟไลน์ lovenadd

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 601
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-11
Re: • แฟนวิศวะ • 050617#19 p.26
«ตอบ #785 เมื่อ07-07-2017 15:18:24 »

รอน้องเลครับ

ออฟไลน์ :mdred

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 199
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +155/-61
Re: • แฟนวิศวะ • 050617#19 p.26
«ตอบ #786 เมื่อ23-07-2017 18:35:05 »



#20



“ช่วยด้วยครับ! มีคนโดนรุมกระทืบอยู่ตรงนี้” ผมตะโกนบอกให้คนช่วยจนพวกที่กำลังกระทืบเอ็กซ์อยู่ต้องหันหน้ามามองอย่างไม่พอใจ หนึ่งในฝ่ายนั้นหันขวับมามองผมพร้อมกับทำท่าว่าจะเดินเข้ามาหาอย่างเอาเรื่องแต่กลับมีใครสักคนขวางมือเอาไว้เสียก่อน พวกนั้นคุยอะไรกันอีกนิดหน่อย ก่อนจะออกมาจากหลืบมืดๆ แล้วเดินผ่านตัวผมไปทันที

ผมยืนนิ่งอยู่สักพักก่อนจะมองตามกลุ่มคนที่เดินออกไปไกลจนแทบจะลับสายตา จากนั้นจึงรีบวิ่งไปหาเอ็กซ์ เพื่อนผมกำลังนอนนิ่งอยู่บนพื้น ตามตัวเขามีแต่รอยซ้ำจากการถูกทำร้าย ผมเขย่าตัวเพื่อนที่นอนนิ่งไม่ได้สติอยู่บนพื้นหลายๆ ที สักพักนัยน์ตาคมจึงค่อยๆ ลืมขึ้น ร่างสูงยันตัวเองขึ้นจากพื้นก่อนจะแสดงสีหน้าที่บ่งบอกถึงความเจ็บปวด

“เอ็กซ์ไปโรงพยาบาลไหม”

“ไม่” เขาปฏิเสธก่อนจะหันมามองผม “มาทำไม”

“เราพาเพื่อนมาซื้อซูซิที่ร้านข้างๆ”

“อือ” เขาตอบแค่นั้นก่อนจะทำท่าทางไม่สนใจพร้อมกับเดินผ่านผมไป

“เดี๋ยว! เอ็กซ์จะไปไหน เรายังไม่ได้คุยกันเลยนะ”

คนตัวสูงหยุดเดินเมื่อได้ยินที่ผมพูด “มีอะไรต้องคุย”

“แล้วทำไมต้องหลบหน้าด้วยล่ะ” อย่าบอกนะว่าเขาไม่ได้หลบหน้าผม ทั้งๆ ที่ตอนแรกก็เหมือนจะอยู่กลุ่มเดียวกันแต่สักพักกลับทำตัวห่างออกไป “หรือว่าเพราะพี่ฮิมเหรอ”

เพราะเอ็กซ์ไม่ได้เป็นเหมือนสามคนที่เหลือนั่น บางทีเขาอาจจะได้รับคำขู่หรืออะไรสักเหมือนคนอื่นๆ ที่คิดจะเข้าหาผมอย่างแต่ก่อน

“...” เจ้าของใบหน้าบอบซ้ำจากการถูกเตะไม่ตอบ ผมยืนนิ่งรอฟังแต่จนแล้วจนรอดเขาก็ไม่ตอบ นานกระทั่งได้ยินเสียงตะโกนเรียกปิ่นดาวที่น่าจะซื้อซูซิเสร็จแล้ว

ผมอยากคุยกับเอ็กซ์ให้เสร็จแต่เพราะติดดาวที่มาด้วย เลยต้องจำใจยอมถอยห่างออกจากอีกฝ่าย

“เราไม่รู้ว่าเอ็กซ์เป็นอะไร แต่ถ้ามีอะไรให้เราช่วยก็โทรมาหาเรานะ”



1 ชั่วโมงต่อมา

บ้าน

บุหรี่ม้วนที่สามที่ใกล้จะหมดถูกบดขยี้ลงบนพื้น ปริมาณที่มากเกินกว่าปกติไม่ได้หมายความว่าคนสูบกำลังอารมณ์เสีย ตรงกันข้าม เขากลับอารมณ์ดีสุดๆ มือหนาปล่อยแมวเปอร์เซียสีขาวที่กำลังนอนเล่นอยู่บนตักออกจากตัว เป็นจังหวะเดียวกันที่ได้ยินเสียงของใครบางคนดังขึ้น

“กลับมาแล้วครับ” เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาหันไปมองตามเสียง ก่อนจะกวักนิ้วเรียกคนที่ยืนอยู่หน้าตรงประตูห้องนั่งเล่นให้เดินเข้ามาใกล้ๆ เลนั่งแหมะลงข้างๆ ใบหน้าสวยหันเข้าซบกับบ่าแกร่งเงียบๆ จนเจ้าของบ่าสังเกตถึงความผิดปกติ

“คนดีเป็นอะไร” นัยน์ตากลมเงยขึ้นจ้องเขาแวบนึง ก่อนจะกลับไปซบหน้าเข้ากับบ่าตามเดิม

“เลง่วง” แขนเรียวโอบพันรอบลำคอแกร่ง เสียงนุ่มออดอ้อน “พาเลขึ้นไปนอนหน่อย”

ฮิมโอบแขนตอบรับเอวคอด ขณะจ้องคนตัวเล็กพร้อมโน้มใบหน้าลงไปทาบริมฝีปากจังหวะเดียวกันกับที่เจ้าของนัยน์ตากลมค่อยๆ ปิดลงอย่างเป็นใจ มือเรียวเลื่อนขึ้นไปขยุ้มกลุ่มผมสีดำสนิทเมื่อร่างเพรียวเริ่มเบียดชิดเข้าหากันมากขึ้น

ครืน

เสียงหอบหายใจดังพร่าเมื่อร่างสูงถอนริมฝีปากออก เจ้าของนัยน์ตากลมรีบซบเข้าบ่าแกร่งดังเดิม ในขณะที่ฮิมริมฝีปากแล้วล้วงมือเข้าไปหยิบโทรศัพท์ที่กำลังสั่นในกระเป๋าขึ้นมารับอย่างอารมณ์ดี แต่ทันทีที่เห็นชื่อของคนที่โทรเข้ามา ใบหน้าที่กำลังยิ้มนิดๆ ก็กลับมาเรียบนิ่ง นัยน์ตาคมหลุบลงมองเลที่กำลังซบใบหน้าเข้ากับบ่า ก่อนจะกดรับสายพร้อมกับเอ่ยเสียงเรียบ

“มีอะไร” แผ่นหลังกว้างเอนพิงโซฟาขณะยื่นมือข้างไปที่เหลือไปลูบศีรษะของคนข้างกาย ทว่าเมื่อได้ฟังคำพูดจากปลายสายอารมณ์ผ่อนคลายก็ค่อยๆ กลับมาขุ่นมัว มือที่กำลังลูบศีรษะเริ่มขยุ้มเข้ากลุ่มผมนุ่มแล้วกำแน่นจนสั่น ฮิมได้สติก็ตอนที่เขาเผลอกระชากเส้นผมสีน้ำตาลเข้มแล้วน้องรอเจ็บ

“โอ๊ย! พี่ฮิมเลเจ็บ! กำผมเลทำไม” มือหนากดตัดสายเป็นจังหวะเดียวกันที่เขาคลายเส้นผมนุ่มที่ขยุ้มเต็มมือ เลรีบผละออก ใบหน้าสวยแสดงอารมณ์บูดบึ้ง ไม่พอใจ ก่อนเอ่ยย้ำ “เลเจ็บนะ!”

ว่าพลางยกมือขึ้นลูบศีรษะบริเวณที่พึ่งโดนกระชากไปเมื่อครู่ คนโดนว่ามองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ฮิมคว้าเอวคอดเข้ามากอดพร้อมกับเอ่ยเสียงเรียบ “พี่ขอโทษ”

“ทำไมต้องทำเล เลเจ็บ” ร่างสูงเงยหน้ามองนัยน์ตากลมและจมูกที่เริ่มแดงนิดๆ บ่งบอกถึงอาการของคนที่กำลังจะร้องไห้เป็นการยืนยันว่าเลเจ็บจริงๆ เสียงทุ้มไม่ได้ตอบกลับและตั้งถามคำถามใหม่แทน

“ไหนบอกว่าง่วง” ร่างบางถูกดึงขึ้นมานั่งตักแกร่ง มือหนาเอื้อมไปลูบศีรษะบริเวณเดียวกันกับที่เขาพึ่งขยุ้มไปเต็มมืออยู่เมื่อครู่แทนการปลอบประโลม “พี่พาไปนอนดีกว่า”

ร่างสูงยืนขึ้นพร้อมทั้งอุ้มคนที่อยู่บนตักขึ้นตาม ขายาวเดินออกจากห้องนั่งเล่นมุ่งสู่ห้องนอน ก่อนจะวางคนที่ยังหน้าบึ้งไม่หายลงบนเตียงขนาดใหญ่เมื่อมาถึงห้อง ฮิมขึ้นคร่อมตาม มือหนาบังคับคางของคนที่หันหน้าหนีให้เลหันมามองแต่น้องก็ยังทำหน้าบึ้งแล้วปรายตาไปทางแทนอื่น คนมีความผิดมองปฏิกิริยาจากอีกฝ่ายแล้วถามเสียงเข้ม

“งอนพี่เหรอ”

“เลไม่ได้งอน เลแค่โกรธ ฮิมเป็นบ้าเหรออยู่ดีๆ มาขยุ้มผมเลน่ะ! มันเจ็บนะ!”

“ขอโทษครับ” ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงแนบที่เนินอกขาวก่อนหลับตานิ่ง

“แต่เลเจ็บ” เลว่าเสียงอู้อี้เหมือนไม่ยอม ดังนั้นคนที่กำลังหลับตาอยู่จึงเอื้อมไปกุมมือบางทั้งสองข้างขึ้นมาใส่ศีรษะของตน ฮิมว่าเสียงเรียบ

“งั้นทำพี่คืน” มือบางจัดการขยุ้มกลุ่มผมหนาสีดำสนิทของคนบนร่างเต็มแรงทันทีที่ได้รับอนุญาต ทว่าคนโดนกลับไม่ร้องสักแอะ ตรงกันข้ามทันทีที่เลเริ่มเบนไปให้ความสนใจกับการเอาคืน ร่างสูงก็เริ่มเลื่อนใบหน้าไปที่ซอกคอขาว ไล่ริมฝีปากร้อนขบเม้มตามลำคอเบาๆ จนมือบางที่กำลังขยุ้มกลุ่มผมหนาอยู่นั้นผ่อนแรงลงเรื่อยๆ

พออารมณ์เริ่มกลับมาสงบเหมือนเดิม ฮิมจึงทิ้งตัวลงนอนตะแคงแล้วโอบกอดคนข้างกายเอาไว้เบาๆ

เลไม่ได้หลับอย่างที่บอก น้องลืมตาแต่ไม่พูดอะไร บรรยากาศมันแปลกอย่างเห็นได้ชัด เลไม่พูดเขาก็ไม่พูด เหมือนเราสองคนจะคิดเหมือนกัน

ไม่อยากทะเลาะ…



เซ้นต์ของเขาเกี่ยวกับเลมักจะถูกเสมอ หรือไม่ก็อาจจะเป็นเพราะอยู่กับน้องมานานถึงได้รู้ว่าตอนไหนที่อีกฝ่ายเป็นปกติหรือผิดปกติ ฮิมสังเกตได้ตั้งแต่ที่ร่างเล็กเดินเข้ามานั่งข้างๆ แล้วซบบ่า นั่นไม่แปลก แต่ที่แปลกคือเงียบผิดปกติ เพราะนิสัยเลเป็นคนเงียบๆ ซะที่ไหน ยิ่งตอนที่มีสายโทรเข้ามาเป็นการยืนยันว่าความคิดของเขาถูก แล้วดันไปโกรธน้องทั้งๆ ที่ไม่มีสิทธิ์โกรธ ตอนนั้นเองที่นึกขึ้นมาได้ว่าตัวเอง… พลาดแล้ว

พลาดที่ไปสัญญาว่าให้เลมีเพื่อนได้ แต่ตอนที่สัญญากลับลืมนึกไปว่าเพื่อนของเลยังไงก็ต้องมีมันอยู่ด้วย

แล้วไอ้เวรนั่นก็…

เคร้ง!

กระป๋องเบียร์ขวดที่สี่ถูกขว้างใส่เข้ากำแพงเพื่อระบายความหงุดหงิด ร่างสูงนั่งอยู่ในมุมมืดนอกบ้าน มีเพียงแสงจันทร์สลัวที่ลอยเด่นอยู่บนหัวคอยให้แสงสว่าง บ่งบอกว่าตอนนี้มันดึกขนาดไหน แน่นอนว่าฮิมต้องส่งน้องเข้านอนก่อนที่จะย่องลงมาระบายความเครียดของตัวเองเงียบๆ ที่ชั้นล่างของบ้าน ส่วนพวกนั้นยังไม่กลับ คงไปที่สนาม เพราะใกล้ถึงวันงานที่จัดขึ้นทุกปี ที่จริงเขาก็ต้องไป แต่เพราะเลรู้เรื่องคลับแล้วเลยยังไม่อยากไปให้น้องสงสัยอีก นอกจากคลับ มันยังมีอีกอย่างหนึ่งที่เขายังไม่บอก

“ฮิมจ๋า อยู่ไหน” เสียงเรียกทำให้คนที่กำลังจะจุดบุหรี่สูบต้องหยุดมือลง นัยน์ตาคมหันไปมองตามเสียงแล้วตอบกลับ

“พี่อยู่นี่ครับ” ไม่มีเสียงตอบรับกลับมา ความเงียบเข้าปกคลุมไปสักพักก่อนร่างบางใส่ชุดนอนในสภาพงัวเงียจะปรากฏตัวให้เห็น เลเอามือขยี้ตาเป็นจังหวะเดียวกันที่เขาดึงเอวบางลงมานั่งตัก ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงแนบเข้ากับบ่าเล็ก

“กลิ่นเบียร์…”

“อือหึ”

“เยอะด้วย”

“สี่กระป๋อง”

“เลถือว่าเยอะ”

“ไม่ง่วงเหรอ” ฮิมถาม

“เลง่วง แต่ตื่นมาแล้วฮิมหายไป” คนตัวสูงตั้งใจหายใจรดต้นคอ ขณะล้วงมือเข้าไปสัมผัสผิวขาวบริเวณหน้าท้องแบนราบ “กลัวว่าจะไปไหนไม่บอกเลอีก อย่าเลื่อนมือลงนะ”

ฮิมละสัมผัสออก เข้าใจแล้วว่าทำไมน้องถึงเดินลงมาหา คงกลัวว่าเขาจะไปไหน กลัวที่สุดคงจะเป็นกลัวเขาไปหาคนที่เลพึ่งเจอเมื่อตอนค่ำ ฮิมว่าน้องคิดว่าคนที่ไปกระทืบไอ้หมอนั่นคือคนของเขา และมันก็ใช่จริงๆ แต่เขาไม่ได้สั่ง พวกนั้นแค่ทำตามหน้าที่ของมันตามปกติเวลาที่มีคนค้างคาอะไรเอาไว้แล้วไม่จ่าย ที่จริงเขาอยากอธิบาย แต่เลเหมือนไม่อยากพูด เขาก็ไม่อยากพูด บรรยากาศที่ดีเลยผสมปนเปไปกับความอึดอัด

ฮิมไม่อยากทะเลาะ ส่วนน้องก็คงระแวงกลัวเขาสั่งให้คนไปเล่นงานมันอีก

เขาถึงบอกว่าเขาพลาดที่สัญญากับเลไปแล้วลืมยกเว้นไอนั่นไปจริงๆ แถมพอจะอธิบายก็ไม่รู้จะเริ่มยังไง พึ่งสัญญาไปด้วย ฮิมไม่รู้ว่าน้องจะฟังไหม ยิ่งคนดีมีนิสัยดื้ออยู่ด้วยแล้วยิ่งยาก

วงหน้าหล่อเหลาเงยขึ้นจากบ่าของคนบนตักก่อนจะอุ้มร่างเล็กขึ้นแล้วพาเดินเข้าไปบนห้องนอนดังเดิม มือหนาวางอีกฝ่ายลงบนเตียง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์แล้วเดินเข้าห้องน้ำเพื่อกดโทรหาใครสักคน

 (ครับบอส)

“คนที่มึงไปกระทืบเมื่อตอนค่ำ มันค้างอยู่เท่าไหร่” ปลายสายตอบกลับเป็นจำนวนตัวเลขที่มากเกินความจำเป็น สำหรับคนทั่วไป แต่ไม่มากถึงขนาดที่เขาต้องมาเสียดายถ้าหากจะทิ้งมันไป “ปล่อยมันไป อย่าให้มันยุ่งกับเลอีก”

เรื่องคลับเขาบอกเลไปแล้ว แต่ที่จริงมันยังไม่ทั้งหมด…

เลพร้อมที่จะรู้ เป็นเขาต่างหากที่ยังไม่พร้อมจะบอก



เช้า

ผมเดินลงมาจากชั้นสองของบ้านพร้อมพี่ฮิม ก่อนจะขมวดคิ้วเมื่อบ้านเงียบผิดปกติ พอเดินไปห้องครัวก็เจอโน้ตลายมือพี่รพที่บอกว่า

‘กลับตีสี่ คิดว่าตื่นมาทำข้าวเช้าให้มึงไม่ทัน หาไรกินเองนะ เดี๋ยวตอนเย็นกูทำอาหารที่มึงชอบให้กิน’

“กลับช้าจัง ไปไหนกันมา” ผมพึมพำคนเดียวก่อนจะขย้ำโน้ตทิ้งลงถังขยะ โชคดีวันนี้ตื่นเช้า ผมเลยมีเวลาทำอาหารเช้าให้ตัวเองกิน “ฮิมอยากกินอะไรไหม”

ผมถามร่างสูงที่กำลังนั่งเกาคางแมวเปอร์เซียร์อยู่ เดี๋ยวนี้ผมไม่เขม่นมันมากเหมือนแต่ก่อนแล้ว เพราะยังไงฮิมก็เป็นของผมอยู่ดี

“แล้วแต่เล”

“งั้นเลทำแซนวิชแฮมชีสไข่ดาว พี่ฮิมจะเอาชีสด้วยไหม” ผมหยิบอุปกรณ์ออกมาขณะถามไปด้วย ทำแซนวิชนี่แหละง่ายดี ไม่มีคำตอบของคำถาม ผมมัวแต่ยุ่งกับการเตรียมอุปกรณ์อยู่เลยไม่ได้สนใจร่างสูง แต่สัมผัสได้ว่าฮิมกำลังเดินมาเปิดตู้เย็นและพอผมหันไปเห็นว่าเขาหยิบอะไรออกมา ตัวเองก็แทบจะวิ่งเข้าไปแย่งมันออกจากมือหนาไม่ทัน “นี่มันพึ่งเช้า เลไม่ให้ดื่มเบียร์”

ผมทำเสียงดุก่อนจะวางกระป๋องเบียร์ใส่ตู้เย็นดังเดิม พี่ฮิมหัวเราะร่างสูงตามมาคลอเคลียในขณะที่ผมวางขนมปังใส่เต้าพร้อมกับตอกไข่ลงไป

“กลัวแล้ว”

“เลว่าอีกหน่อยพี่ๆ ในบ้านจะเป็นแอลกอฮอล์ลิซึ่ม” ผมจับแขนที่เข้ามาโอบเอวตัวเองออกพร้อมกับหมุนตัวไปประจันหน้ากับอีกฝ่าย “รวมถึงฮิมด้วย”

ก็ดูปริมาณที่พวกเขาดื่มสิมันน้อยซะที่ไหน แถมยังดื่มถี่ๆ ต่อกันวันต่อวันแบบนี้ เหล้าบ้างเบียร์บ้างแต่สุดท้ายมันก็แอลกอฮอล์เหมือนกันนั่นแหละ ผมสบตาเข้ากับนัยน์ตาคมสีดำสนิท ก่อนเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาจะยิ้มที่มุมปาก พร้อมกับโน้มใบหน้าเข้ามาหอมแก้มและจูบที่ปาก ฟันคมขบเม้มเบาๆ จากนั้นจึงเดินไปนั่งที่โต๊ะกินอาหารเหมือนเดิม

พอฮิมไม่กวน ผมก็กลับมาทำอาหารเช้าเสร็จพร้อมกับถือมันไปวางที่โต๊ะ ตอนที่กำลังนั่งกินอยู่นั่นเองทำให้นึกบางอย่างขึ้นมาได้…

เรื่องของเอ็กซ์

ผมไม่อยากถามว่าคนที่ไปทำร้ายเอ็กซ์เมื่อวานใช่คนของพี่ฮิมไหม เพราะคิดว่าถ้าใช่ก็ทะเลาะ แต่ถ้าไม่ใช่ความรู้สึกมันก็เหมือนไปปรักปรำอีกฝ่าย สุดท้ายเราก็ทะเลาะกันเหมือนเดิม

ไม่รู้ทำไม ทั้งๆ ที่ฮิมเป็นคนที่เลี้ยงผมมา ผมอยู่กับเขามานาน แต่ความรู้สึกเหมือนเข้าไม่ถึงอีกฝ่ายมันพึ่งจะมาเริ่มตอนนี้ ผมไม่รู้ว่าพี่ฮิมคิดอะไรไม่เหมือนกับที่ฮิมมักจะรู้ว่าผมกำลังคิดอะไรอยู่…



จดบันทึกพิเศษ : เอ็กซ์

เสียงรุมกระทืบดังอยู่ข้างตึก ร่างสูงในชุดนักศึกษาที่รองรับเท้าของแต่ละคนได้แต่กดฟันทนให้พวกมันกระทืบต่อจนเสร็จ

“ถ้าพรุ่งนี้กูมาแล้วมึงไม่มี มึงตายแน่” เขาแสยะยิ้มที่มุมปากขณะถ่มน้ำตาลผสมเลือดลงบนพื้นเลยได้มาอีกเตะหนึ่งก่อนที่พวกนั้นจะจากไป แต่แล้วไม่ถึงสามนาทีพวกใหม่ก็มาแทน

“กูยังไม่มี  ถ้ามีกูจะเอาไปให้ที่คลับเอง” เขาบอกเสียงเรียบเหมือนเดิม ขณะมองหน้าของแต่ละคน กลุ่มเดียวที่เตะเขาเมื่อตอนเย็นแล้วเลบังเอิญมาเห็นพอดี

“เหอะ สภาพหมาอย่างมึงดูก็รู้แล้วว่าไม่มี ติดเงินชาวบ้านเขาไปทั่ว” ไอ้คนที่พูดคือหัวหน้าของกลุ่มนี้ เขาจำไม่ได้ว่ามันชื่ออะไร แต่จำได้ว่ามันดังในด้านการต่อสู้พอสมควร

“แล้วมึงมาทำไม ไม่ได้มากระทืบกูต่อเหรอ” เขาชินชากับการโดนทำร้ายแม้มันจะแย่ต่อร่างกายก็เถอะ

“วันนี้กูจะเป็นเทพแห่งโชคลาภ”

“พูดเหี้ยอะไร”

“ระวังปาก ทางที่ดีไปกราบตีนบอสกูด้วย” กระดาษม้วนๆ แผ่นนึงกับปากกาถูกโยนมาให้ มันชี้หน้าแล้วบอกเสียงเรียบว่า “เซ็นต์”

เอ็กซ์มองสิ่งของที่อยู่ในมือ เขาเปิดอ่านก่อนจะขมวดคิ้ว กระดาษแผ่นที่มันโยนมาคือสัญญากู้ยืมที่บ่งบอกว่า หนี้ของเขาจากเลขเฉียดเจ็ดหลักตอนนี้กลายเป็น… ศูนย์

“หมายความว่าไง”

“ตามนั้น”

“ข้อตกลง” จากหนี้เกือบล้านสิ้นสุดภายในวันเดียว มันคงต้องแลกด้วยอะไรสักอย่าง หลังจากที่คนพวกนี้มาทวงเงินและกระทืบเขาได้เป็นเดือนๆ  เอ็กซ์ไม่คิดว่าบอสของพวกมันจะใจดีถึงขนาดยกหนี้มูลค่าสูงทิ้งฟรีๆ ขนาดนั้น

“แหกตาแล้วอ่านสัญญาให้จบ” ประโยคที่ทำให้เขาต้องวกสายตากลับมาอ่านที่สัญญาอีกครั้ง มีข้อตกลงเขียนเอาไว้อย่างที่พวกมันบอก แถมยังปัญญาอ่อนจนต้องร้องหึขึ้นมาในลำคอ

“เลมายุ่งกับกูเองต่างหาก” เสียงทุ้มพึมพำก่อนจะยันตัวเองลุกขึ้นจากพื้น จังหวะนั้นเองที่บางอย่างตกจากกระเป๋ากางเกงสู่พื้น มือหนารีบเก็บมันเข้ากระเป๋าแต่ของที่ตกไปเมื่อกี้คงหนีไม่พ้นสายตาพวกมัน

“ไม่ต้องซ่อน กูรู้ว่ามึงเล่นยา”

“เสือกว่ะ”

“จะเล่นไม่เล่นนั่นมันชีวิตมึง” มันปรายตามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า “แต่ติดหนี้เขาไปทั่ว  ผลของมันทำให้มึงเริ่มล่มจมแค่ไหน มึงก็น่าจะเห็นแล้วนะ…”

“...”

มันเอื้อมมือไปหยิบอะไรบางอย่างออกจากกระเป๋ากางเกง เป็นแผ่นกระดาษที่ถูกพับหลายทบจนเล็ก พอกางออกจนคืนรูปร่างเดิม มันถึงส่งมาให้

“อะไร”

“แหล่งหาเงินที่เร็วที่สุด ถ้ามึงมีฝีมือพอนะ” มันว่าต่อ “อีกสามวันจะมีงานแข่งรถ ผิดกฏหมายแต่เงินรางวัลโคตรสูง ขนาดที่สามยังได้ตั้งเจ็ดแสน”

“บอกกูทำไม”

“ของขวัญ ถือว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายหลังจากกระทืบมึงมาได้เป็นเดือน” ว่าจบก็หันหลัง เอ็กซ์มองตามแผ่นหลังกว้างที่กำลังเดินออกไปแต่จู่ๆ ก็หยุดชะงัก มันหันหน้ากลับมาพูด “กูย้ำอีกครั้ง อย่ายุ่งกับน้องเล”



“นักศึกษาทุกคนโปรดอย่าลืมว่าพรุ่งนี้มีสอบ” คำพูดของอาจารย์ทำเอารอยยิ้มเหล่านักศึกษาที่กำลังดีใจเนื่องจากเรียนเสร็จต้องดับมอดลง บางคนถึงขนาดโอดครวญไม่เว้นแม้แต่ผมเอง

“จะเอาความรู้ที่ไหนไปสอบ” ผมบ่นให้คนข้างๆ ฟัง แต่บังเอิญที่ไม่ว่าจะเป็นคนข้างซ้าย ข้างขวาหรือแม้แต่ข้างหลังผมก็ตาม สามคนนี้สอบทีไรได้คะแนนมากกว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์ตลอด

“ให้ติวให้ไหม” ดินเสนอขณะเก็บของเข้ากระเป๋า ผมเม้มปากแล้วตัดสินใจพยักหน้า ก่อนจะโทรไปขอพี่นนท์นี่ไม่ซ้อมวันนึงซึ่งก็ได้รับการอนุญาตแต่โดยดี เราไปติวกันที่คอนโดของดิน ผมไม่ได้โทรไปบอกพี่ฮิมเพราะคิดว่าไม่ดิน เกี๊ยกหรือพิษ หนึ่งในสามคนนี้คงรายงานไปแล้ว เลยให้ความสนใจกับการติว ยาวเยียดกินเวลากว่าห้าชั่วโมงจนถึงทุ่มกว่าๆ

เป็นอย่างที่ผมคาดการณ์ พี่ฮิมคงรู้แล้วเขาจึงไม่ได้โทรมา แต่คนที่โทรตามผมหยิกๆ กลับเป็นพี่รพ

(มึงอยู่ไหน) น้ำเสียงจากปลายสายคล้ายหงุดหงิด ผมหันไปมองนาฬิกาแล้วตอบกลับ

“เลติวกับเพื่อนอยู่”

(ยังไม่เสร็จอีกเหรอ) พี่รพว่าเพราะเขาเคยโทรมาหาผมแล้วเมื่อช่วงห้าและหกโมงเย็น

“ใกล้แล้ว”

(รีบกลับ!) พอว่าจบก็กดตัดสายไป ผมเลยให้เกี๊ยกตรงที่ยังไม่เข้าใจอีกนิดหน่อย พอเสร็จเรียบร้อยแล้วก็รีบขับรถออกมาจากคอนโดของดิน จังหวะที่กำลังขับมาจากซอยเปลี่ยว สายตาของผมก็บังเอิญเห็นใครบางคนที่เหมือนกำลังต้องการความช่วยเหลืออยู่

บังเอิญ… ที่คนนั้นเป็นเอ็กซ์

เอี๊ยด

การกระทำของผมไวกว่าความคิด เพราะรู้ตัวอีกทีตัวเองก็จอดรถแล้วเปิดกระจกถามคนที่ยืนอยู่ข้างทางแล้ว

“เอ็กซ์รถเสียเหรอ” ท่าทางแบบนั้นสงสัยรถคงเสีย ผมเดาเอา อีกฝ่ายหันหน้ามาแต่ไม่ได้พูดอะไร “ให้ไปส่งไหม”

“ไม่เป็นไร”

“แน่ใจเหรอ”

“...”

“เอ็กซ์” ผมเรียกชื่อเขาแล้วกระพริบตาปริบๆ ท้ายที่สุดอีกฝ่ายก็ถอนหายใจแล้วเดินขึ้นมาบนรถ ผมยิ้มร่า “บ้านเอ็กซ์อยู่ไหนเหรอ”

“อยู่หอ”

“อ้าวเหรอ แล้วหอเอ็กซ์อยู่ไหนอะ” จะว่าไปแล้ว ผมก็ไม่เคยรู้เลยว่าเอ็กซ์พักอยู่ที่ไหน เจ้าตัวบอกสถานที่ที่อยู่ไกลจากที่นี่ระดับนึง จากนั้นเราก็เงียบ มีแต่เอ็กซ์ที่บอกทางเป็นระยะส่วนผมก็ขานตอบรับเป็นระยะ แต่แล้วในช่วงที่ถนนเป็นทางโค้ง จู่ๆ โทรศัพท์ของผมก็แผดเสียงขึ้น พอละสายตาจากถนนไปมองว่าใครโทรมา ครู่เดียวก็มีรถที่ไม่รู้ว่าไปรีบมาจากไหนแซงซ้ายขึ้นมาแบบไม่รู้อิโหน่อิเหน่ แถมยังเบียดเข้ามาจนแทบจะชนเป็นผลให้ผมต้องดริฟจนเกิดเสียงดังเพื่อไม่ให้รถตกขอบถนน เสียงเอี๊ยดดังลั่นและหยุดลงพร้อมกับรถ ส่วนรถคันที่เบียดมานั้นกลับขับหนีหายไปแล้ว

“ขับรถยังไงเนี่ย!” ผมเม้มปากข่มอารมณ์หงุดหงิด จังหวะนั้นเองที่ไม่ได้สังเกตเห็นว่าคนที่นั่งอยู่ฝั่งข้างคนขับกำลังมองผมตาไม่กะพริบ

เสียงโทรศัพท์ดับไปแล้ว…



เค้าลางความวุ่นวายมาเยือนตั้งแต่ที่ขับรถเข้าบ้าน ผมเห็นพี่ฮิมกำลังยืนพิงเสาสูบบุหรี่รออยู่ ผมเดินลงจากรถไปประจันหน้ากับเขา ร่างสูงทำนิสัยไม่ดีโดยการพ่นควันพิษใส่จนผมสำลัก

“แค่กๆ” ก่อนตลบหลังด้วยการยื่นมือมาลูบแผ่นหลังผมเบาๆ เขาขยี้บุหรี่ในมือทิ้งลงพื้นก่อนจะโอบเอวผมเดินเข้าบ้าน

“คนดีช้าจัง รถติดเหรอครับ” วงหน้าคมยื่นเข้ามาหอดที่แก้มดังฟอด ผมไม่ตอบเพราะไม่อยากโกหกว่าไปไหนมา คิดว่าฮิมรู้แล้วซะอีก “หรือไปไหนมา…”

ขาที่เดินอยู่หยุดนิ่ง ผมกะพริบตาปริบๆ แล้วสบเข้ากับอีกฝ่าย ก่อนเขย่งปลายเท้าจูบเบาๆ ที่ปลายคางเป็นการเลี่ยงการตอบ พี่ฮิมโน้มใบหน้าลงมาจุ๊บเบาๆ กลับ แขนแกร่งใช้โอกาสนี้กอดเอวผมเบาไว้แน่น เสียงทุ่มพร่าว่า “ถ้าไปไหนคนดีบอกพี่ด้วย เป็นห่วงนะครับ”

ผมรู้สึกผิดช่วงขณะนึง ก่อนมันจะสลายหายไปเพราะเสียงของพี่รพที่ดึงความสนใจไปจนหมด

“กว่าจะมาได้!” ร่างสูงชี้หน้าผม แล้วเดินหายไปไหนสักที่

“วันนี้ที่บ้านมีอะไรทำไมพี่รพโทรตามเลจัง” ผมถามฮิมที่ยืนอยู่ข้างๆ

“เลจำโน้ตตอนเช้าที่มันให้ไม่ได้เหรอ” พอฮิมเตือนความจำ ข้อความที่ได้อ่านเมื่อเช้าก็แล่นเข้าสมอง

‘กลับตีสี่ คิดว่าตื่นมาทำข้าวเช้าให้มึงไม่ทัน หาไรกินเองนะ เดี๋ยวตอนเย็นกูทำอาหารที่มึงชอบให้กิน’

‘เดี๋ยวตอนเย็นกูทำอาหารที่มึงชอบให้กิน’

‘ตอนเย็นกูทำอาหารที่มึงชอบให้กิน’

ผมถึงกับร้องอ้อในใจ ปริศนาที่สงสัยคลายไปจนหมด เข้าใจแล้วว่าทำไมพี่รพโทรตาม ถ้าเป็นเรื่องอาหารถึงปากบอกว่าไม่อยากเป็นเซฟแต่ถ้าได้ทำก็จะตั้งใจทำและอยากเห็นผลลัพธ์เวลาเห็นคนกินมัน และต้องเข้าใจด้วยว่าถ้าพี่รพออกปากเองว่าจะทำอาหารที่ชอบให้กินมันจะเป็นอะไรที่พิเศษมากๆ แต่ผมดันหักหน้าเขาด้วยการเข้าบ้านช้าซะงั้น

คงโดนโมโหไม่น้อย...

“ฮิมจ๋า” ผมเรียกอีกฝ่ายเสียงหวาน ร่างสูงหันหน้ามามองก่อนเลิกคิ้วขึ้น “ง้อพี่รพให้เลหน่อย”

เหมือนรู้ตัวว่าต้องโดนโกรธ แต่ผมยังเกรงพี่รพอยู่ แม้ความกลัวจากแต่ก่อนมันจะลดลงมาบ้างแล้ว

“พี่จะได้อะไร” เสียงทุ้มถามแต่มือกลับเลื่อนมาแตะที่สะโพกก่อนที่ผมจะตอบ

“Kiss?”

“แค่นี้เหรอ”

“เลให้ได้แค่นี้”

“เลครับ” ผมเดินหนีอีกฝ่ายก่อนที่เขาจะขอมากกว่าเดิม แถมได้ยินเสียงหัวเราะเล็กน้อยดังตามจากด้านหลัง เดินคนเดียวไม่นานร่างสูงก็วิ่งเข้ามาประชิดตัวแล้วโอบเอวผมดังเดิม พี่ฮิมพาผมเดินไปที่หลังบ้าน ทันทีที่เห็นอาหารมากมายผมถึงกับต้องขมวดคิ้วสงสัย

“เนื่องในวันอะไรด้วยหรือเปล่า” ถึงพี่รพบอกว่าจะทำของที่ชอบให้กินแต่มันไม่น่าจะเยอะได้ขนาดนี้ ไม่น่าที่จะเต็มโต๊ะใหญ่ได้ขนาดนี้…

“ใช่” แขนแกร่งโอบจากทางด้านหลัง เสียงทุ้มพูดข้างหูพร้อมกับไล่จมูกไปตามแก้มผมเบาๆ “วันอยากกินครับ”

“เลมานี่” พี่วินกวักมือรีบ ผมละตัวจากฮิมเดินไปหาพี่วิน ร่างสูงยื่นจานใส่ปลาหมึกย่างมาแล้วสั่งให้ผมนำมันไปวางบนโต๊ะ ผมหยิบกินนิดหน่อยแต่กินไปกินมากลับอร่อยจนถอนตัวไปขึ้น ท้ายที่สุดผมเลยนั่งกินปลาหมึกย่างข้างพี่เกียร์ที่กำลังดื่มเบียร์อยู่ข้างๆ

ปึก!!

จานข้าวผัดถูกกระแทกลงบนโต๊ะ ผมค่อยเงยหน้ามองคนวาง พอเห็นว่าเป็นพี่รพแล้วถึงรีบหันหน้าไปหาพี่ฮิมว่าเขาจะรับข้อเสนอของผมไหม ฮิมที่กำลังคุยอยู่กับพี่วินบังเอิญหันมามองพอดี ร่างสูงนิ่งไปครู่นึงก่อนจะยอมเดินมานั่งข้างๆ พร้อมกับโอบมือมาดันศีรษะผมลงแนบบ่าคล้ายจะปกป้อง แค่นั้นแหละ พี่รพที่เหมือนกำลังคิดหาคำมาว่าผมก็ร้องหึในลำคอก่อนจะเดินจากไปแบบง่ายๆ

โอโห้… ความแตกต่างทางชนชั้นวรรณะในบ้านหลังนี้ นี่ถึงสถานะผมกับฮิมมันจะเปลี่ยนไปแล้ว แต่ผมก็เคยเป็นถึงลูกรักของพี่ฮิมนะ ชนชั้นในบ้านของผมมันควรเป็นที่สองสิ ไม่ใช่ที่สุดท้าย!

ถัดจากนั้น พี่ๆ แต่ละคนถึงทยอยมานั่งกินเล่นกันไปเรื่อยๆ บริเวณสระน้ำ แต่คนที่กินจริงจังบนโต๊ะน่ะคือผม เพราะพี่ฮิมบอกว่าก่อนที่ผมจะกลับมาคนอื่นเขากินกันเสร็จแล้ว ในขณะที่กำลังหยิบขาไก่ใส่ปาก หูก็พลันได้ยินเรื่องอะไรสักอย่างที่ไม่คุ้น

“วันงานฮิมก็ต้องไป จะปล่อยน้องมันอยู่คนเดียวเหรอ”

“งาน?” ผมกลับหลังหันไปมองพี่ๆ ที่กำลังนั่งอยู่บริเวณสระน้ำ “งานอะไรเหรอครับ?”





“งานอะไรเหรอครับ?” คำถามที่ทำให้ร่างสูงที่พึ่งเดินออกมาจากบ้านได้ยินอย่างพอดิบพอดี นัยน์ตาคมมองไปทางพวกเพื่อนสนิทจนคนถูกมองรู้สึกเสียวสันหลังวาบเมื่อคิดได้ว่าหลุดพูดอะไรออกไปแล้ว ฮิมวกสายตามามองน้องที่กำลังทำหน้าสงสัย แต่ปากก็ยังไม่หยุดกินไก่ในมือ

“กินไก่เป็นเถอะมึงอ่ะ” ไทด์เป็นคนแก้สถานการณ์หลังจากที่เห็นหน้าคนที่พึ่งเดินออกมาจากบ้าน สายตาที่มันมองพวกเขาเมื่อกี้คงจะบ่งบอกถึงอารมณ์ฉุนไม่น้อย

“แล้วงานอะไรเล่า! เลได้ยินนะเมื่อกี้ พี่ไทด์กับพี่เกียร์คุยกันว่างานแข่งอะไรสักอย่าง” เลว่า “ฮิมจ๋าจะมีงานอะไรเหรอ”

“พวกกูหมายถึงงานที่คลับ งานแข่งอะไร กูหมายถึงแบ่งงานกันต่างหาก” ไทด์ว่า หลังจากเห็นหน้าคนพ่อแล้วรู้สึกว่าถ้าไม่รีบพูดแก้อะไรสักอย่าง ความวินาศสันตะโรจะมาลงที่พวกเขาเร็วๆ นี้

“อ้าวเหรอ” เลพยักหน้า น้องทำหน้าเหมือนสงสัยนิดหน่อยก่อนจะพยักหน้าเบาๆ คล้ายกำลังยืนยันคำตอบแล้วหันหลังกลับไปกินไก่ต่อ ฮิมปรายตามองพวกเพื่อนที่กำลังนั่งริมสระแล้วเดินมานั่งข้างๆ คนที่ยังกินไม่หยุด ใบหน้าคมวกเข้าไปหอมแก้มนิ่มเบาๆ แล้วปล่อยให้เลกินไปเรื่อยๆ จนกระทั่งอีกฝ่ายวางขาไก่ชิ้นที่สี่ที่เหลือแต่กระดูกแล้วใช้มือลูบท้องเบาๆ “อิ่มจัง!”

“ง่วงหรือยัง”

“กินแล้วจะให้เลนอนเลยเหรอ อ้วนตาย”

“ไม่เป็นไรเดี๋ยวพี่พาคนดีออกกำลังกายก่อนเข้านอน”



(90%)



ติดแท็ก #วิศวะแดนแฟนมีเกียร์ อะแถม #mdredคนดอง2017 5555555555

เอาตรงๆ ปะ ตั้งแต่ที่ไม่ได้อัพ ตั้งแต่ตอนนั้นเราก็ไม่ได้เข้ามานิยายเรื่องอื่นเลย

เพราะถ้าอ่านแล้วจะรู้สึกผิดมักๆ ; w ;

นี้มาแล้วเด้ออออออ ถ้านักอ่านหายไปนี่ไม่ว่าละ ดองเองก็ต้องโทษตัวเอง

ใครไม่ทิ้งก็ขอบคุณน้าาา ต่อจากนี้มันจะลุกดั่งไฟเยอรรรรรรรร์แล้ว

ส่วนฮิมช่วงนี้ก็จะเห็นคนโหดโหมดหวานสักหน่อยยย55555



           

ออฟไลน์ minjeez

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 272
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
Re: • แฟนวิศวะ • 230717#20(90%) p.27
«ตอบ #787 เมื่อ23-07-2017 19:12:49 »

มาต่อแล้วววว รอนานมาก เกือบลืมน้องเลพี่ฮิมไปแล้วนะเนี่ย
สรุปคือเอ็กซ์ไม่ดีสินะ หรือยังไง
ลุ้นต่อไปเอาใจช่วยพี่ฮิมค่อยๆบอกความลับกับน้องไปทีละนิด
น้องคงไม่โกรธหรอกเนอะ ดีกว่าให้น้องต้องมารู้จากคนอื่นหรือจากความไม่ได้ตั้งใจ

ออฟไลน์ mypink801

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1580
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
Re: • แฟนวิศวะ • 230717#20(90%) p.27
«ตอบ #788 เมื่อ23-07-2017 23:02:21 »

เล่นยานี่เองฮิมเลยไม่อยากให้มาใกล้น้อง งืมๆ
จะกินน้องอีกเหรอพี่ฮิมมม

ออฟไลน์ Namwhankn

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 69
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: • แฟนวิศวะ • 230717#20(90%) p.27
«ตอบ #789 เมื่อ23-07-2017 23:19:24 »

เรารอได้แต่มาบ่อยๆก็ดีน้าาา    รอจ้า  :really2:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: • แฟนวิศวะ • 230717#20(90%) p.27
« ตอบ #789 เมื่อ: 23-07-2017 23:19:24 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7518
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
Re: • แฟนวิศวะ • 230717#20(90%) p.27
«ตอบ #790 เมื่อ23-07-2017 23:34:48 »

ดีใจ ไรท์มาต่อ  :mew1: :mew1: :mew1:

เล รักเพื่อน
เอ็กซ์ หายไป เพราะยา  เลิกยาไม่ได้หรอเอ็กซ์
เอ็กซ์ ทำตัวห่างๆเล เพราะคำสั่งห้ามเข้าใกล้เล สินะ

งานจะเข้ามั้ยนะ งานที่พี่ๆเผลอหลุดให้เลได้ยิน
       :L1: :L1: :L1:
  :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3378
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4
Re: • แฟนวิศวะ • 230717#20(90%) p.27
«ตอบ #791 เมื่อ24-07-2017 01:05:40 »

 :pig4: :pig4: :3123: :3123: :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ Jibbubu

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3385
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +77/-6
Re: • แฟนวิศวะ • 230717#20(90%) p.27
«ตอบ #792 เมื่อ24-07-2017 06:50:12 »

แล้วพี่ฮิมจะบอกน้องยังไงล่ะว่าไม่ให้คบเพราะเอ็กซ์มันเล่นยากลัวน้องจะเสียไปด้วยเนี่ย

ออฟไลน์ jaokhwan

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 425
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: • แฟนวิศวะ • 230717#20(90%) p.27
«ตอบ #793 เมื่อ24-07-2017 08:02:56 »

 :katai2-1: :katai2-1: :katai2-1:

ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7677
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12
Re: • แฟนวิศวะ • 230717#20(90%) p.27
«ตอบ #794 เมื่อ24-07-2017 09:11:57 »

รออยู่น้า~

ออฟไลน์ มนุษย์สาววาย

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 133
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
Re: • แฟนวิศวะ • 230717#20(90%) p.27
«ตอบ #795 เมื่อ24-07-2017 11:11:15 »

ทุกอย่างมันจะเริ่มเปิดเผย....

ปล. เรารอพระรองอยู่นะ ㅠ ㅠ

สู้ๆเด้อ

ออฟไลน์ pktherabbit

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 207
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
Re: • แฟนวิศวะ • 230717#20(90%) p.27
«ตอบ #796 เมื่อ24-07-2017 14:22:03 »

Welcome back jaaaaa

ออฟไลน์ LovEYouOnLy

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 439
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-2
Re: • แฟนวิศวะ • 230717#20(90%) p.27
«ตอบ #797 เมื่อ25-07-2017 23:49:56 »

ความสัมพันธ์มันก็ยังคง งง งง อยู่เหมือนเดิม งง เอง มึน เอง รอแบบ nonstop

ออฟไลน์ JellyKei

  • ✧٩(の❛ᴗ❛ の)۶
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 211
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: • แฟนวิศวะ • 230717#20(90%) p.27
«ตอบ #798 เมื่อ26-07-2017 08:17:44 »

โอ๊ยคิดถึงเรื่องนี้มากๆ คนอ่านก็จะเป็น #คนลงแดง2017 เหมือนกัน :ling1:

ฮิมควรบอกเรื่องเอ็กซ์ให้น้องรู้อะ คิดว่าต่อไปต้องมีอะไรเกิดขึ้นกับน้องแน่ๆ มาหวานแบบนี้รับรองต่อไปต้องมาชดเชยแน่ๆ เตรียมใจและเตรียมหม้อต้มเลยฮือ55555555

ออฟไลน์ :mdred

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 199
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +155/-61
Re: • แฟนวิศวะ • 230717#20(90%) p.27
«ตอบ #799 เมื่อ26-07-2017 22:37:04 »

#20 (100%)


“งานอะไรเหรอครับ?” คำถามที่ทำให้ร่างสูงที่พึ่งเดินออกมาจากบ้านได้ยินอย่างพอดิบพอดี นัยน์ตาคมมองไปทางพวกเพื่อนสนิทจนคนถูกมองรู้สึกเสียวสันหลังวาบเมื่อคิดได้ว่าหลุดพูดอะไรออกไปแล้ว ฮิมวกสายตามามองน้องที่กำลังทำหน้าสงสัย แต่ปากก็ยังไม่หยุดกินไก่ในมือ

“กินไก่เป็นเถอะมึงอ่ะ” ไทด์เป็นคนแก้สถานการณ์หลังจากที่เห็นหน้าคนที่พึ่งเดินออกมาจากบ้าน สายตาที่มันมองพวกเขาเมื่อกี้คงจะบ่งบอกถึงอารมณ์ฉุนไม่น้อย

“แล้วงานอะไรเล่า! เลได้ยินนะเมื่อกี้ พี่ไทด์กับพี่เกียร์คุยกันว่างานแข่งอะไรสักอย่าง” เลว่า “ฮิมจ๋าจะมีงานอะไรเหรอ”

“พวกกูหมายถึงงานที่คลับ งานแข่งอะไร กูหมายถึงแบ่งงานกันต่างหาก” ไทด์ว่า หลังจากเห็นหน้าคนพ่อแล้วรู้สึกว่าถ้าไม่รีบพูดแก้อะไรสักอย่าง ความวินาศสันตะโรจะมาลงที่พวกเขาเร็วๆ นี้

“อ้าวเหรอ” เลพยักหน้า น้องทำหน้าเหมือนสงสัยนิดหน่อยก่อนจะพยักหน้าเบาๆ คล้ายกำลังยืนยันคำตอบแล้วหันหลังกลับไปกินไก่ต่อ ฮิมปรายตามองพวกเพื่อนที่กำลังนั่งริมสระแล้วเดินมานั่งข้างๆ คนที่ยังกินไม่หยุด ใบหน้าคมวกเข้าไปหอมแก้มนิ่มเบาๆ แล้วปล่อยให้เลกินไปเรื่อยๆ จนกระทั่งอีกฝ่ายวางขาไก่ชิ้นที่สี่ที่เหลือแต่กระดูกแล้วใช้มือลูบท้องเบาๆ “อิ่มจัง!”

“ง่วงหรือยัง”

“กินแล้วจะให้เลนอนเลยเหรอ อ้วนตาย”

“ไม่เป็นไรเดี๋ยวพี่พาคนดีออกกำลังกายก่อนเข้านอน”

เลไม่ได้ว่าอะไร ฮิมปล่อยให้น้องนั่งเล่นโทรศัพท์เพื่อย่อยอาหารอีกสักพักก่อนจะจูงมือบางขึ้นไปบนห้อง นัยน์ตาคมมองเจ้าของแผ่นหลังกว้างที่เดินเข้าห้องไปก่อน หลังจากนั้นร่างสูงจะเดินตามเข้าไปพร้อมกับเอื้อมมือไปกดล็อกกลอนประตูไว้ดัง… แกร๊ก

เขารอจนกระทั่งเลและตัวเองอาบน้ำเสร็จ ร่างสูงเดินออกมาจากห้องน้ำในสภาพที่ผูกผ้าขนหนูสีขาวปิดช่วงล่างเพียงอย่างเดียว ฮิมมองคนใส่ชุดนอนที่กำลังนอนตีขาเล่นโทรศัพท์บนเตียง เขาชั่งใจครู่หนึ่งก่อนจะเดินไปใส่เสื้อผ้าจนเสร็จ แล้วเดินปิดไฟรอบห้องก่อนกลับมาที่เตียงนอน

ฟูกหนายุบลงเมื่อคนตัวสูงทิ้งกายลงข้างอีกฝ่าย เขาแย่งโทรศัพท์มือถือที่ยังส่องแสงสว่างจ้าในความมืดออกจากมือของน้องพร้อมปิดมันลงแล้วพลิกตัวขึ้นคร่อมอย่างรวดเร็ว

เขาไม่เปิดโอกาสให้เลได้พูด คนมากประสบการณ์ใช้ริมฝีปากบางทาบเข้ากับฝ่ายใต้ร่างอย่างรวดเร็ว มันน่าแปลกที่น้องไม่ขัดขืนแถมยังตอบรับกลับมา แต่ทันทีที่ผละออกให้ได้หายใจพอจะวกกลับเข้าไปจูบใหม่ คนมือไวก็ยกขึ้นมาปิดปากตัวเองหมับพร้อมกับส่ายหน้าไปมา

“ไม่ยอมให้พี่หน่อยเหรอ”

“เมื่อกี้เลก็ยอมแล้วไง”

“แค่นั้น?”

“ก็บอกแล้วว่าให้แค่จูบ”

“คนดีใจร้ายมาก” เสียงทุ้มกระซิบขณะคลอเคลียบริเวณแก้มนุ่มไปมา แล้วทิ้งตัวลงนอนข้างอีกฝ่าย “พี่รอให้เลพร้อมกว่านี้ก็ได้”

“อืม” คนฟังครางรับในลำคอ

“หวังว่ามันจะไม่นาน”

“หมกมุ่น!” คนโดนว่ายกยิ้ม เขาดึงเจ้าของเอวผอมเข้ามากอดก่อนจะกล่อมน้องเข้าสู่ความสงบ



จดบันทึกพิเศษเอ็กซ์

เช้า

เขาลืมตาขึ้นมาท่ามกลางความมืด มือหนายันตัวขึ้นจากเตียงแล้วเข้าไปทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำ ก่อนจะเดินออกมาพร้อมกับกลิ่นหอมฟุ้ง

เขาใช้เวลาใส่เสื้อผ้าไม่นาน จากนั้นจึงหยิบกุญแจแล้วเดินลงไปด้านล่างของหาเพื่อหาอะไรกิน เอ็กซ์ถอนหายใจเมื่อเดินลงไปแล้วพบว่ามีคนถึงสองกลุ่มที่มารอทักทายเขาแต่เช้า ร่างสูงไม่มีอารมณ์ให้พวกทวงหนี้มาแตะและต่อยตั้งแต่เช้าจึงเดินหลีกไปทางด้านหลัง ก่อนเรียกแท็กซี่แล้วบอกจุดหมายที่ต้องไป

จำไม่ได้แล้วว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ชีวิตเริ่มเหลวแหลก ทั้งๆ ที่ก่อนเข้ามหา’ลัยเขาก็เป็นแค่วัยรุ่นธรรมดาที่มีครอบครัวฐานะปานกลาง บ้านอยู่ต่างจังหวัด แต่สอบเข้ามหา’ลัยในเมืองได้ก็เลยเข้ามาเรียนคนเดียว แต่เพราะอยู่ห่างจากสายตาของพ่อแม่นี่แหละที่ทำให้ชีวิตเขาเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ชีวิตที่เคยมีความสุขเริ่มดำดิ่งสู่ความทุกข์ เพราะความสุขจอมปลอมอย่างการเล่นยา เขาได้นำความวิบัติเข้าชีวิตเพราะบังเอิญไปสนิทกับพวกเพื่อนเหี้ยๆ ลามไปจนถึงติดหนี้ชาวบ้านเขาไปทั่ว และจนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่ได้บอกเรื่องพวกนี้กับพ่อแม่ของตัวเอง คิดว่าหาทางออกได้เองเมื่อไหร่แล้วถึงจะไปขอขมาพวกท่าน

ปลายทางที่เอ็กซ์จะไปคือที่ๆ เลเจอเขา บังเอิญรถมันเสียแล้วเลขับมาเจอพอดี จริงๆ เขาอยากปฏิเสธความหวังดีของอีกฝ่ายเพราะตัดสินใจเซ้นต์สัญญาไปแล้วว่าจะไม่ยุ่งกับเล แต่คิดไปคิดมาแค่ให้ไปส่งคงไม่มีอะไร อีกอย่างคือเงินที่ติดตัวเขาตอนนั้นมีค่าเท่ากับศูนย์ แต่ไม่นึกว่าการที่ให้ไปส่งเฉยๆ จะได้เห็นอะไรดีๆ

ทุกคนรู้ว่าพี่ฮิมทำธุรกิจขนส่งรถนำเข้าที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ก็ไม่น่าจะแปลกถ้าเลอาจจะขับรถเก่ง ก็ในเมื่อมีแบคดีถึงขนาดนั้น เพราะว่าดริฟในตอนนั้น… ไม่ธรรมดาเลย

มือหนาหยิบแผ่นกระดาษที่ได้มาจากพวกของพี่ฮิมเมื่อวันก่อน นัยน์ตาคมมองรายละเอียดแล้วถอนหายใจก่อนจะพับมันเก็บเข้ากระเป๋ากางเกงอีกครั้ง เป็นอย่างที่มันบอก การแข่งนี้อำนวยความสะดวกถึงขนาดที่ว่าไม่ต้องเตรียมรถที่ใช้ในการแข่งเพราะทางผู้จัดจะเป็นคนจัดมาให้ แค่ต้องมีความสามารถกับมีของพนันที่ต้องมีมูลค่าสูงพอสมควรเอาไว้กันแพ้

เอ็กซ์ถอนหายใจก่อนจะพับกระดาษลงกระเป๋า ตัวเขาไม่เก่งพอที่จะไปลงแข่งและถึงจะลงแข่งได้ เขาก็ไม่มีของพนันที่มีมูลค่ามากพอจะไปลงพนันกันแพ้เหมือนเดิม

แท็กซี่สีชมพูส่งถึงปลายทาง ร่างหนาจ่ายตังค์ก่อนจะเดินไปหารถมอเตอร์ไซต์ที่ยังจอดอยู่ที่เดิม เขาลองสตาร์ทสองสามครั้งพอพบว่ามันยังดับสนิทจึงตัดสินใจจูงรถเดินไปหาอู่ที่อยู่ใกล้ๆ

เอ็กซ์ฝากรถเอาไว้ให้ช่างซ่อมก่อนจะเดินออกมาหาอะไรกินตอนเช้า แล้วจู่ๆ โทรศัพท์ก็แผดเสียงขึ้น นัยน์ตาคมมองชื่อคนโทรเข้า มือหนาเลื่อนไปที่ปุ่มตัดสายแต่แล้วก็เปลี่ยนใจกดรับ

“มีอะไร”

(ไม่ได้คุยกันนาน มึงว่างตอนไหน)

“ทำไม”

(ไม่เข้ามาหากูหน่อยเหรอ ของใหม่เข้าแล้วนะเว้ย)

“กูจะเลิกแล้ว”

(เหรอวะ มึงแน่ใจเหรอ)

“...” มือหนากำหมัดแน่น เล็บคมจิกลงนิ้วเพื่อเตือนสติตัว

(กูอุตส่าห์ลัดคิวให้มึงเลยนะเว้ย ของใหม่ด้วย)

“...”

(กูลองก่อนแล้วแม่งโคตรดี ดีกว่าของเขา แต่ติดยากกว่าด้วย)

“...” ร่างสูงตกอยู่ในผะวงของคำเชิญชวน หมัดแน่นคลายออก นัยน์ตาคมตกอยู่ในอารมณ์เหม่อลอย ร่างกายของเขามันคิดถึงความรู้สึกที่ได้เล่นยาไปเองโดยอัตโนมัติ มีความสุขยามที่ได้รับเช่นเดียวกันตอนที่ขาดมันก็เหมือนตกนรก

(รับรองดีกว่าของเดิมสองเท่า)

ท้ายที่สุดความตั้งใจที่จะเลิกก็ถูกทิ้งไป เอ็กซ์รู้ว่าตัวเองกำลังหมกมุ่นในสิ่งที่ผิดแต่กลับหยุดตัวเองไม่ได้ “เท่าไหร่”

เพราะอย่างนั้นมันถึงถูกเรียกว่า… ยาเสพติด

(200,000 ครั้งนี้แพงหน่อยว่ะ)

“กูไม่มีเงิน” อย่าว่าแต่มีเงินตอนนี้แค่หาเงินมาจ่ายหนี้เขายังจะไม่มี แต่ว่า… “กูเอาของก่อนไม่ได้เหรอว่ะ”

(ไม่ได้ว่ะ เฮียกูเอาตายแน่ ของดีมึงก็ต้องยอมจ่ายหน่อยดิว่ะ)

“...”

(อยากได้ตอนไหนก็เข้ามาหากูก็แล้วกัน)

ติ๊ด!

ปลายสายถูกตัดทิ้งให้คนฟังได้แต่หลับตานิ่ง เอ็กซ์กำหมัดแน่นจนสั่น เขาไม่มีเงินมากขนาดนั้นขณะเดียวกันที่นึกถึงคำพูดของใครบางขึ้นมา

‘อีกสามวันจะมีงานแข่งรถ ผิดกฏหมายแต่เงินรางวัลโคตรสูง ขนาดที่สามยังได้ตั้งเจ็ดแสน’

...เจ็ดแสน…

มากพอที่จะจ่ายหนี้ที่เหลือของเขาจนหมด เผลอๆ เหลือด้วยซ้ำ และมากพอที่จะทำให้ชีวิตของเขามันกลับตาลปัตรได้พลิกจากหลังกลับมาเป็นหน้าอีกครั้ง แค่ต้องลองเสี่ยง…

ร่างสูงสับสนกับความคิดของตัวเองอยู่นานกระทั่งตัดสินใจได้ มือหนายกโทรศัพท์ขึ้นพร้อมกับเลื่อนหาเบอร์ของใครบางคนช้าๆ แล้วกลั้นใจกดโทรออก

(ฮัลโหล) ปลายสายรับเร็วกว่าที่เขาคิดเอาไว้มาก ทำเอาเจ้าของโทรศัพท์ถึงกับเกิดอาการลนขึ้นมา ริมฝีปากเขาแห้งผาก กว่าจะเปล่งเสียงออกมาเป็นคำพูดได้ รู้สึกว่าครั้งนี้จะเป็นการพูดที่ยากลำบากที่สุดในชีวิตตั้งแต่ที่เคยได้พูดมา (ฮัลโหลๆ ทำไมไม่พูดล่ะ)

“เลเหรอ”

(อือ มีไรเหรอ)

“เล… ช่วยอะไรเราหน่อยสิ”

เอ็กซ์ยอมเสี่ยงกับการเสี่ยงที่แค่พลาดไปเพียงนิดเดียวก็อาจมีคนมาเอาชีวิตของเขาไปได้เลย







(100%)





ติดแท็ก #วิศวะแดนแฟนมีเกียร์ อะแถม #mdredคนดอง2017 5555555555

บอกว่าจะลุกดั่งไฟเยอร์ ตอนลง 90% มีคนทายถูกด้วยว่าเอ็กซ์จะทำอะไร

นี่แหละเป็นไง เริ่มเห็นหนทางร้อนแรงดุจดั่งไฟเยอร์แล้วหรือยังงงง

 (มีคนบอกว่าอยากรู้ประวัติของเอ็กซ์ เลยใส่มาให้นิดหน่อยจริงๆ คือไม่เชิงประวัติ เอ็กซ์เป็นตัวละครที่เรา อยากสื่อให้เห็นว่าเป็นคนที่เหี้ยแต่ยังไม่เหี้ยมาก จะเห็นได้ว่ายังอยากขอขมาพ่อแม่อยู่  แต่ไอ้ที่ยอมเสี่ยงเนี่ยมันเริ่มเป็นเหตุผลที่เข้าข้างตัวเอง คือถ้าดึงน้องเลที่เซ็นต์สัญญาแล้วว่าจะไม่ยุ่งเข้าไปเกี่ยวข้องเนี่ย จากเหี้ยเฉยๆ เริ่มจะกลายมาเป็นเหี้ยชิ-หายแล้วจ้าาาาา55555)



CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: • แฟนวิศวะ • 230717#20(90%) p.27
« ตอบ #799 เมื่อ: 26-07-2017 22:37:04 »





ออฟไลน์ Altasia

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 137
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
Re: • แฟนวิศวะ • 260717#20 p.27
«ตอบ #800 เมื่อ26-07-2017 23:17:17 »

เอ็กซ์ ถ้าทำให้เลเดือดร้อน พี่ฮิมตามไปกรทืบแน่! ระวังไว้เถอะ

ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8893
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80
Re: • แฟนวิศวะ • 260717#20 p.27
«ตอบ #801 เมื่อ26-07-2017 23:51:16 »

 :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ whistle

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 766
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-4
Re: • แฟนวิศวะ • 260717#20 p.27
«ตอบ #802 เมื่อ27-07-2017 00:16:52 »

ก็เซ็นต์สัญญาไปแล้วว่าจะเลิกยุ่งกับน้องอ่ะ
น่าจะเลิกยาให้ได้นะเอ็กซ์ เสียอนาคตอ่ะ

ออฟไลน์ Namwhankn

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 69
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: • แฟนวิศวะ • 260717#20 p.27
«ตอบ #803 เมื่อ27-07-2017 00:33:49 »

ตอนนี้ฝากความหวังไว้ที่เล ว่าจะฉุกใจคิดซักนิดก่อนทำอะไร

ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7677
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12
Re: • แฟนวิศวะ • 260717#20 p.27
«ตอบ #804 เมื่อ27-07-2017 08:53:16 »

เอกซ์จะทำอะไร!?

ออฟไลน์ Januarysky

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 507
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-0
Re: • แฟนวิศวะ • 260717#20 p.27
«ตอบ #805 เมื่อ27-07-2017 11:18:51 »

เอ็กซ์จะทำเรื่องกะน้องเลแล้ว
ไม่เอาน้องไปเป็นของเดิมพันแข่งรถเน้อ
พี่ฮิมฆ่าแน่
 :katai1:

ออฟไลน์ JellyKei

  • ✧٩(の❛ᴗ❛ の)۶
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 211
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: • แฟนวิศวะ • 260717#20 p.27
«ตอบ #806 เมื่อ27-07-2017 18:23:22 »

เกือบดีแล้วเอ็กซ์ กลับไปเล่นทำไมโว้ยยยยย :z3:
สงสารเลอะ เห็นเอ็กซ์เป็นเพื่อนนะ แต่ดูที่มันจะทำกับน้องสิ พี่ฮิมเคลียร์ด่วนค่ะ เคลียร์กับน้องก่อนจะเกิดอะไรแย่ๆเนี่ย ฮรึก :katai1:

ออฟไลน์ BAKA

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3025
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-10
Re: • แฟนวิศวะ • 260717#20 p.27
«ตอบ #807 เมื่อ27-07-2017 19:04:27 »

เอิ่มมมมมม จะดีหรือเอ็กซ์

เฮ้ออออออ

ออฟไลน์ minmin96

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 435
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-1
Re: • แฟนวิศวะ • 260717#20 p.27
«ตอบ #808 เมื่อ28-07-2017 08:51:06 »

เอ็กซ์ให้เลไปแข่งรถแทนแน่ๆ
งานนี้มีแต่พังกับพัง!!ความลับไม่มีในโลก
พี่ฮิมและผองเพื่อนตายแน่ๆ
ส่วนเลมีพัฒนาการดีขึ้น แต่น่าจะเข้าใจฮิมนะว่าเป็นคนมีความต้องการสูง
เล่นตัว ไม่ยอม งอแงมากๆ...ไม่ดีเท่าไร
อยากให้เลเป็นนางแมวบ้าง...แอบรอนะ

ออฟไลน์ ่jum

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3704
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-4
Re: • แฟนวิศวะ • 260717#20 p.27
«ตอบ #809 เมื่อ28-07-2017 09:27:46 »

 :pig4:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด