ราคาฝัน #ตอนที่ 38 และ บทส่งท้าย หน้า 85 [22.12.2016/19:54:59]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ราคาฝัน #ตอนที่ 38 และ บทส่งท้าย หน้า 85 [22.12.2016/19:54:59]  (อ่าน 714889 ครั้ง)

ออฟไลน์ QXanth139

  • ♡동해 #Always13
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2317
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +77/-5
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
«ตอบ #300 เมื่อ21-09-2016 22:18:17 »

พี่ชาตินี่ไม่ได้งอนจริงจังใช่มั้ย ที่ตึงๆนี่เครียดเรื่องงานใช่มั้ยบอกมา

ถ้าทำจินร้องไห้นะเจอดีแน่ :m16:

ออฟไลน์ 205arr

  • เราคงอยู่ไกลกันเป็นพันหมื่นลี้
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 748
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-1
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
«ตอบ #301 เมื่อ21-09-2016 22:29:38 »

สนุกมากเลยค่ะ
ชอบการเล่าเรื่อง ชอบบุคลิกของตัวละคร ชอบเค้าโครงเรื่อง
ชอบที่นำเสนอการพัฒนาความสัมพันธ์ของตัวละคร
ผ่านการดำเนินชีวิตของวัยทำงานค่ะ
ขอบคุณคนเขียนนะคะ
รอติดตามค่ะ
 o13 :กอด1: :pig4:

ออฟไลน์ t2007

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2401
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-5
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
«ตอบ #302 เมื่อ21-09-2016 22:44:34 »

นอยน์ตามน้องจินอ่ะ. ใจนี่หายว๊าบ. จะโดนเมินอีกนานมั๊ยล่ะ. จะได้เตรียมของหวานกระตุ้นให้มีชีวิตชีวา

ออฟไลน์ ggibino

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 5
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
«ตอบ #303 เมื่อ21-09-2016 22:45:06 »

พี่ชาติงอนแรง แต่คิดว่าดีกันแล้วคงสนิทกว่าเดิม>__<

ออฟไลน์ boobooboo

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 748
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-2
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
«ตอบ #304 เมื่อ21-09-2016 23:03:20 »

พี่ชาติใจดี

ออฟไลน์ chisarachi

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1021
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +49/-1
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
«ตอบ #305 เมื่อ22-09-2016 00:49:18 »

ใจโหวงๆตามน้องจิน
พี่ชาติโอ๋เอ๋นะ
ฝนตกก็ดีเหมือนกันนะ 5555

ออฟไลน์ monetacaffeine

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 681
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-5
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
«ตอบ #306 เมื่อ22-09-2016 00:53:13 »

ทำไมนี่ว่าจินสมควรโดนแล้วอ่ะ เราโหดไปหรอ ; _ ;
นี่พี่ชาติยังแอบคอยช่วยเนียนๆนะ เป็นเราคือปล่อยเบลอละจ้า อยากทำไรทำตามสบาย ไม่แคร์ไม่สน จบแยกเลย
คือจะบอกว่าพูดไม่คิดมันไม่ค่อยใช่ข้อแก้ตัวที่ดีเท่าไหร่อ่ะ เพราะถ้ามันไม่ผ่านกระบวนการคิดมาก่อนมันจะออกมาเป็นคำพูดได้หรอ ?

คนเราสามารถหลุดปากพูดอะไรที่เราไม่ได้รู้สึกแบบนั้นออกมาได้จริงดิ ?
สำหรับเราเวลาหลุดปากคือหลุดปากสิ่งไม่ดีที่คิดอยู่ออกมาโดยไม่ได้ผ่านการกลั่นกรองว่าไม่ควรพูดอ่ะ
เหมือนเวลาเราโมโหเพื่อนแล้วด่าเลยอะไรแบบนี้ คือคิดแบบนั้นแหละ แต่ถ้ามีสติก็จะไม่พูด ประมาณนี้มากกว่านะ = =

รอดูกันต่อไปค่ะ พี่ชาติน่าจะใกล้ใจอ่อนละแหละ

ออฟไลน์ SOMCHAREE

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 969
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +32/-2
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
«ตอบ #307 เมื่อ22-09-2016 01:00:31 »

สงสารทั้งคู่เลยยยย

ออฟไลน์ Moose

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1258
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-2
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
«ตอบ #308 เมื่อ22-09-2016 01:43:09 »

เข้าใจพี่ชาตินะ ยื่นมือไปช่วยขนาดนั้นแต่กลับโดนพูดใส่แบบนี้คงเสียความรู้สึกน่าดู

ออฟไลน์ NuNam

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1226
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-3
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
«ตอบ #309 เมื่อ22-09-2016 04:25:19 »

 o13

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
« ตอบ #309 เมื่อ: 22-09-2016 04:25:19 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ insomniac

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1484
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +111/-3
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
«ตอบ #310 เมื่อ22-09-2016 05:19:26 »

เรื่องนี้อ่านแล้วดีกับหัวใจจริงๆ

ออฟไลน์ MSeraph

  • This too shall pass
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1753
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
«ตอบ #311 เมื่อ22-09-2016 05:29:56 »

ก้รู้ว่าจินปากเสียเองอะ
แต่นี่ก้งอนแรงไปละพี่ชาติ
เล่นใหญ่ไรเบอร์นี้อะ น้องง้อนานไปละนะ
สงสารจินนนน หงอยไปเลย
รอค่ะ

ออฟไลน์ Disthaporn

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 56
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
«ตอบ #312 เมื่อ22-09-2016 06:53:47 »

หมั่นไส้ดาราาาา โดนคุณชาติทำหน้านิ่งใส่ คงจะอายพอดู :katai5: คุณชาติเค้ามีคนที่สนใจใหม่เเล้วจ๊ะะ ถึงเเม้จะงอนกันอยู่ก็เถอะ งอนเเรงสะด้วย หนูจินซึมเลย หายงอนได้เเล้วค่ะพี่ชาติ พวกเรารอพี่กับหนูจินมุ้งมิ้งกันอยู่นะคะ รอตอนต่อไปค่ะ :L1:

ออฟไลน์ april

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1219
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +239/-12
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
«ตอบ #313 เมื่อ22-09-2016 09:32:54 »

เข้าใจความรู้สึกของจินตอนนั้นนะ ช่วงที่พีคสุดๆแล้วหลุด ไม่ได้โกรธหรือเจตนาว่าคุณชาติ หลุดไปแล้วก็เสียใจเอง ส่วนคุณชาติอาจจะตั้งใจแสดงความเย็นชาเพื่อให้บทเรียนจินไม่ให้หลุดแบบนี้อีก เพราะจินต้องเข้าพรีเซ้นท์งานกับผู้ใหญ่ต่อไป

ออฟไลน์ lightseeker

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 112
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
«ตอบ #314 เมื่อ22-09-2016 10:44:36 »

สงสารจินแต่คิดว่าจินสมควรโดนโกรธเหมือนกัน
ที่จริงที่พี่ชาติช่วยขนาดนั้นช่วยทำงานซื้อของให้ไปทำงานที่ห้องพวกนี้คือไม่ใช่ธุระหน้าที่เลย แต่ก็เต็มใจช่วยจิน
แล้วที่จินพูดออกไปแบบนั้นตอนที่โกรธ พี่ชาติก็ต้องเสียความรู้สึกอยู่แล้ว จะโกรธก็ไม่แปลก  :เฮ้อ:

ออฟไลน์ dukdikdukdik

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2521
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +233/-3
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
«ตอบ #315 เมื่อ22-09-2016 10:50:28 »

งอนนาน ๆ ค่ะพี่ชาติ จินจะได้จำ ไม่ทำให้เสียใจอีก  :hao6:

ออฟไลน์ rotedump

  • รถดั้มพ์ถังซัมจั๋ง
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 295
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
«ตอบ #316 เมื่อ22-09-2016 10:52:09 »

สงสารจินนน

ออฟไลน์ nutiez

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 40
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
«ตอบ #317 เมื่อ22-09-2016 12:42:37 »

คุณพี่ชาติงอนแรงมากกกกกก นังจินหงอยเลยทีนี้ สมควรโดนเมินค่ะ พูดจาทำร้ายจิตใจกันขนาดนั้น บังอาจทำให้พี่ชาติหลัวแห่งชาติของพวกเราเสียใจ!!!  :m16:

ออฟไลน์ ichnuan

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 163
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-0
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
«ตอบ #318 เมื่อ22-09-2016 13:19:17 »

มันเป็นโอกาสแล้วจินนนนนนน ง้อกันบนห้องน่าจะง่ายยยย
สู้เค้าลูก !!!

ออฟไลน์ kokoro

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1090
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +138/-2
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
«ตอบ #319 เมื่อ22-09-2016 14:15:49 »

จินคงจะได้บทเรียนบ้างแล้วเนอะ
ว่าบางทีเราพูดไม่คิดก็อาจจะทำร้ายใครบางคนมากพอสมควร

พี่ชาติคงไม่ได้โกรธมากหรอก
อาจจะมีหลายเรื่องมาทำให้คิดมากเลยดูเครียดๆ
แถมคงน้อยใจตามประสาผู้สูงวัย
แต่ก็นะ...สุดท้ายก็อดเป็นห่วงเด็กไม่ได้ 5555

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
« ตอบ #319 เมื่อ: 22-09-2016 14:15:49 »





ออฟไลน์ นิรนาม

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 489
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
«ตอบ #320 เมื่อ22-09-2016 15:34:42 »

 :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ ammchun

  • Don't Worry,Be Happy
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1394
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +54/-4
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
«ตอบ #321 เมื่อ22-09-2016 17:31:50 »

ตอนที่จินเผลอสบถออกมา ใจเรานี่เสียไปเลยค่ะ รู้สึกเจ็บปวดกับคำพูดนี้แทนพี่ชาติ :katai1:

ออฟไลน์ super hero

  • gen y(aoi)
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 137
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
«ตอบ #322 เมื่อ22-09-2016 17:46:27 »

เราเพิ่งได้เข้ามาอ่าน สนุกมากกกกกก
อ่านไปอินไปอะ นี่จบออกแบบทำงานไม่ต่างกับถาปัตย์เลย
ตอนที่จินเผลอตวาดพี่ชาตินี่ เราเข้าใจความรู้สึกของจินเป็นอย่างดีเลยนะ 5555

 :-[
 


ออฟไลน์ B.L.Sniper

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 73
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +165/-4
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
«ตอบ #323 เมื่อ22-09-2016 18:39:27 »

ราคาฝัน # 14


   
...แล้วสุดท้ายจินดาก็เข้ามานั่งจ๋องอยู่กลางเพนต์เฮาส์ยูนิตเดิมจนได้...
   

ดวงตาเรียวรีเบนมองร่างสูงใหญ่ที่เคลื่อนไปนู่นมานี่ด้วยความรู้สึกวูบโหวงในอก สถาปนิกหนุ่มตระหนักได้อย่างง่ายดายว่าคนเป็นเจ้าของห้องเมตตาให้เขาขึ้นมาที่นี่ก็เพียงเพื่อใช้เป็นที่พักพิงหลบฝนเท่านั้น
   

...ตอนนี้ธีรชาติกำลังทำเหมือนว่าเขาเป็นอากาศธาตุ...
   

ผู้บริหารคนดังทำกิจกรรมส่วนตัวโดยไม่ได้ให้ความสนใจกับจินดาเลยแม้แต่น้อย ซึ่งเมื่อเป็นเช่นนั้นคนถูกมองข้ามที่ทำตัวไม่ค่อยจะถูกนักจึงได้แต่นั่งนิ่งไม่ไหวติงจนแทบจะแข็งกลายเป็นหินประดับโซฟา
   

กระทั่งเมื่อเวลาผ่านไปเกือบชั่วโมงชายหนุ่มก็ทนไม่ไหวและตัดสินใจเดินงุ่มง่ามเข้าไปหาธีรชาติที่กำลังง่วนกับทำอาหารอยู่ในครัว
   

...ไหนๆก็ได้ใช้เวลากับอีกฝ่ายต่ออีกนิดแล้ว เขาก็ขอใช้โอกาสนี้ให้คุ้มค่าที่สุดอีกสักทีแล้วกัน...
   

ดวงตาคู่คมของคนเป็นเจ้าของห้องปรายมองมาทางแขกไม่ได้รับเชิญเพียงครู่สั้นๆก่อนที่มันจะถูกดึงกลับไปอยู่ที่เส้นพาสต้าในหม้อทรงสูงต่อตามเดิม
   

...แม้เป็นอิริยาบถเล็กๆ แต่เพียงแค่นั้นมันก็มีพลังมากพอที่จะทำให้จินดายิ่งรู้สึกใจฝ่อขึ้นมายิ่งกว่าเก่าได้แล้ว...
   

“..มี..อะไรให้ผมช่วยไหมครับพี่?...” นักออกแบบหนุ่มกล่าวเสียงอ่อนอีกทั้งยังแผ่วเบาราวกับแมวกรน
   

“ไม่มี จินไปนั่งรอข้างนอกเถอะ”
   

“..ให้ผมช่วยนะ..ผ..ผักตรงนี้ยังไม่ได้ล้างใช่ไหม? เดี๋ยวผมล้างให้ดีกว่า” คนพยายามง้อทำเป็นหูทวนลมก่อนหลับหูหลับตาปรี่เข้าไปหาพืชผักสีสันสวยงามที่ถูกอีกฝ่ายจัดเตรียมไว้รอใช้งานอยู่ในตระกร้าใบสวยก่อนแล้ว
   

จินดารู้ดีว่าธีรชาติชอบทำอาหาร ช่วงเวลาที่ธีรชาติทำอาหารเป็นช่วงเวลาที่ธีรชาติมีความสุข
   

...ก็ได้แต่หวังว่านี่คงจะเป็นจังหวะที่เหมาะสมสำหรับการเข้าหา...
   

หากแต่สิ่งที่สถาปนิกปากพล่อยคาดการณ์ไว้กลับผิดถนัด
   

ตระกร้าบรรจุผักใบที่ว่าถูกฝ่ามือหนาใหญ่คว้าไปวางไว้อีกฟากหนึ่งของเคาน์เตอร์ครัวเสียก่อนที่จินดาจะได้กระทำการใดๆ
   

“พี่ล้างหมดแล้ว ถ้าล้างซ้ำเดี๋ยวผักมันจะช้ำ”
   

“..อ..อ้าวเหรอ..’งั้นไส้กรอกนี่หั่นเป็นชิ้นเล็กๆไหมครับ? เดี๋ยวผมหั่นให้นะ” ว่าแล้วฝ่ายจำเลยก็ตั้งท่าจะหันไปหยิบมีดหยิบเขียงออกมาจากชั้นวาง แต่คราวนี้ธีรชาติก็มาอีหรอบเดิม
   

“เดี๋ยวพี่หั่นเอง จินไม่ต้องทำหรอก”
   

“..ท..ทำไมล่ะ? ไหนๆก็จะต้องหั่นอยู่แล้วให้ผมทำเลยสิ พี่ก็ดูเส้นพาสต้าไป พอมันสุกปุ๊บไส้กรอกก็พร้อมใช้งานพอดี ช่วยกันทำสองคนเร็วดีออก”
   

พอจบประโยคทู่ซี้ของจินดา ลมหายใจห้วงเล็กๆจากธีรชาติก็ถูกผ่อนออกมาในทันที “ไม่ล่ะ พี่ว่าทำคนเดียวคงเร็วกว่าเยอะ”
   

คำตอบแสนตรงไปตรงมาและเจือไปด้วยการประชดประชันที่อีกฝ่ายเปล่งออกมานั้นทำเอาคนฟังหน้าเสียไปโดยพลัน
   

...ประโยคนี้มันคุ้นๆไหม?...
   

...ฟังแล้วรู้สึกแย่พอๆกับเวลาโดนไล่ชิ่วๆเป็นหมูเป็นหมาเลยเชียว...
   

ใบหน้าอ่อนใสกดลงต่ำจนปลายคางแทบจะแตะแผ่นอก หางคิ้วของสถาปนิกหนุ่มตกลงจากตำแหน่งปกติโดยที่เจ้าตัวก็ไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นเช่นนั้น
   

จินดาเลือกที่จะไม่กล่าวอะไรอีกต่อไปอีก เขาเพียงแต่เดินไหล่ห่อคอตกกลับออกจากครัวไปเงียบๆ
.
.
.
สมุดสเก็ทช์คู่ใจคือสิ่งที่จินดามอบเวลาให้ยามที่คนเป็นเจ้าของห้องไม่ต้องการให้เขาไปยุ่มย่าม ชายหนุ่มขยับปลายปากกาลามี่ที่พกติดกายไว้เสมอจรดลงสู่เนื้อกระดาษบนหน้าตักด้วยท่าทางคล่องมือ
   

...เปล่า...
   

...เขาไม่ได้สเก็ทช์ไอเดีย...
   

...ไม่ได้คิดเรื่องงาน...
   

...แต่กำลังวาดรูป...
   

ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาโมเม้นต์นี้น่าจะเป็นโมเม้นต์ที่เขารู้สึกห่อเหี่ยวถึงขีดสุดแล้วล่ะมั้ง ในใจมันรู้สึกหนึบๆหน่วงๆไปหมด อารมณ์คล้ายๆเวลาโดนลูกค้ารีเจ็คต์งานนั่นแหละ เพียงแต่ว่าดีกรีออกจะแรงกว่าสักสี่ถึงห้าเท่าได้ ซ้ำยังมีความรู้สึกผิดบวกเพิ่มเข้ามาด้วย
   

จินดาใช้เวลาไปกับการขีดเขียนอยู่นานพอดู ซึ่งตลอดระยะเวลานั้นชายหนุ่มก็ได้ยินเสียงก๊อกแก๊กจากในครัวที่เขาเพิ่งจะถูกไล่ออกมาอยู่เรื่อยๆ เป็นสัญญาณบอกให้รู้ว่าธีรชาติยังคงทำอาหารไม่เสร็จ
   

...กระทั่งจู่ๆเสียงหยิบจับข้าวของเหล่านั้นก็เงียบลงไปอย่างผิดวิสัย...
   

หลังจากเสียงเงียบลงไปได้สักนาทีจินดาก็เริ่มรู้สึกตัว สถาปนิกผู้อยู่ในอารมณ์ขุ่นหมองหันมองไปทางห้องครัวหมายว่าจะสังเกตความเคลื่อนไหวของนักธุรกิจคนดัง หากแต่ทันทีที่ได้เห็นความเป็นไปจังหวะลมหายใจของชายหนุ่มก็ต้องสะดุดลงในทันที
   

ธีรชาติกำลังยืนกอดอกพิงกรอบประตูมองเขามาจากบริเวณหน้าห้องครัว ผ้ากันเปื้อนสีเข้มยังคงผูกติดอยู่บนตัวและในมือข้างหนึ่งก็ยังคงถือตะหลิวไม้เอาไว้ด้วย
   

...ไม่รู้แหละว่ามองทำไม ดูไม่ออกหรอกว่ามองกันด้วยความรู้สึกแบบไหน...
   

...แต่แค่ได้รู้ว่าตัวเองยังอยู่ในสายตาของอีกฝ่ายเขาก็รู้สึกดีใจขึ้นมาแล้ว...
   

ยังไม่ทันที่จินดาจะได้ส่งยิ้มแรกของวันไปให้ ผู้บริหารหนุ่มก็รีบดึงสายตาหนีไปอย่างรวดเร็ว
   

ธีรชาติเด้งตัวออกจากกรอบประตูที่ถูกใช้เป็นจุดฝากน้ำหนักส่วนหนึ่งไว้ก่อนจะเดินหายกลับเข้าครัวไปอีกครั้ง
   

...อ้าว...
.
.
.
“พี่ชาติ”
   

จินดาเอ่ยเรียกเสียงแผ่วให้คนที่กำลังหันหลังจัดแต่งพาสต้าหน้าตาดีลงจานต้องหันกลับมามอง


ธีรชาติไม่กล่าวอะไรเพียงแต่เลิกคิ้วเป็นเชิงถามหาธุระเท่านั้น
   

กระดาษเนื้อดีที่โดนฉีกออกมาจากสมุดสเก็ทช์แผ่นหนึ่งถูกสถาปนิกหนุ่มยื่นมาให้ตรงหน้า
   

“ผม...วาดมาให้ดู...” จินดาพูดกุกกักด้วยน้ำเสียงเจือแววประหม่า ลูกตาดำขลับใต้กรอบเรียวรีหลุบมองลงมาที่มือของตัวเองแทนใบหน้าหล่อเหลาทว่าเฉยชาของอีกฝ่าย
   

“อะไร?”
   

“รูป” สถาปนิกหนุ่มกลืนน้ำลายลงคอไปหนึ่งอึกเล็กๆ “ไม่ได้สำคัญอะไรมาก..แต่ก็อยากให้พี่ดู”
   

“ไปวางไว้บนโต๊ะข้างนอกไป พี่ไม่ว่างดูตอนนี้” ว่าแล้วธีรชาติก็หันกลับไปหาจานพาสต้าต่อโดยไม่มีทีท่าว่าจะสนอกสนใจกับสิ่งที่คนพยายามง้อเอามาให้ดูเลยสักนิด
   

...โธ่...
   

จินดายืนนิ่งจัดการกับความรู้สึกปั่นป่วนในอกอยู่ครู่ก่อนจะตัดสินใจขยับกายเข้าไปใกล้คนที่กำลังหันหลังให้เขาแล้วยื่นมือออกไปกระตุกชายเสื้อราคาแพงเบาๆ
   

“...แค่รับไปจากมือก็ไม่ได้เหรอครับ?...” สถาปนิกหนุ่มเอ่ยพ้อแล้วจึงค่อยๆพิงหน้าผากลงไปกับแผ่นหลังกว้างของอีกฝ่ายอย่างถือวิสาสะ
   

...ฝ่ามือหนาใหญ่ทั้งสองข้างที่กำลังวุ่นวายอยู่กับอาหารตรงหน้าชะงักความเคลื่อนไหวลงในตอนนั้นเอง...
   

จินดาขยับศีรษะชนหลังธีรชาติเบาๆอยู่สองถึงสามทีราวกับต้องการกระตุ้นให้อีกฝ่ายแสดงปฏิกิริยาอะไรออกมาบ้าง
   

ทุกกิจกรรมในห้องครัวหยุดนิ่งไปนานหลายชั่วอึดใจ กระทั่งในที่สุดนักธุรกิจคนดังก็ยอมหันกลับมาแล้วรับเอาแผ่นกระดาษเจ้าปัญหาไปจากมือของจินดาจนได้
   

“ขอบคุณครับ” สถาปนิกหน้าอ่อนกล่าวเช่นนั้น และเมื่อเห็นความความตั้งใจลุล่วงแล้วเขาจึงจำต้องเดินออกจากห้องครัวไปอย่างรู้สถานะปัจจุบันของตัวเองดี
   

ธีรชาติรอจนแผ่นหลังเล็กจ้อยนั่นหายลับจากสายตาไปแล้วจึงค่อยก้มลงสำรวจลายเส้นอันแสนคุ้นตาที่ปรากฏอยู่บนกระดาษในมือ
   

รูปการ์ตูนฉวัดเฉวียนจากปากกาหมึกดำจำนวนหลายรูปปรากฏอยู่ทั่วหน้ากระดาษ โดยตัวพระเอกที่ถูกวาดอยู่ในอิริยาบถพิลึกกึกกือต่างๆนั้นน่าจะเป็นรูปของตัวจินดาเองอย่างไม่ต้องสงสัย
   

...มีทั้งนายจินดาเวอร์ชั่นที่ถูกเสืองับ...
   

...มีทั้งนายจินดาเวอร์ชั่นที่ยืนกระต่ายขาเดียวคาบไม้บรรทัด...
   

...มีทั้งนายจินดาเวอร์ชั่นที่ทำสก็อตจัมพ์จนเหงื่อตก...
   

...มีทั้งนายจินดาเวอร์ชั่นที่นั่งพาดคออยู่ใต้ใบมีดกิโยติน...
   

...และอีกสารพัดสารเพวิธีการลงโทษ...
   

ที่มุมล่างของกระดาษ ลุงหนวดหน้าตาถมึงทึงในชุดพัศดีคุมนักโทษคนหนึ่งถูกวาดประดับไว้ตรงนั้นพร้อมด้วยคำพูดที่ถูกเขียนโยงออกมาจากปากว่า
   

...‘นายจินดาได้รับการลงโทษอย่างสาสมแล้วครับคุณธีรชาติ!!’...
   

ผู้บริหารหนุ่มคลี่ยิ้มขำขันออกมาบางเบา
   

...ดูสิ...
   

...ขนาดจะง้อกันก็ยังไม่ยอมทิ้งลายสถาปนิกช่างสรรสร้างไปไหน...
   

...จริงๆเลย...
   

เมื่อสำรวจรูปการ์ตูนตลกๆทั้งหมดจนถ้วนทั่วแล้วธีรชาติก็พลิกแผ่นกระดาษเพื่อตรวจสอบว่าหน้าหลังยังมีอะไรให้เขาได้เชยชมอีกไหม และปรากฏว่ามันก็มีจริงๆ
   

ทั้งที่รายละเอียดในหน้ากระดาษฝั่งนี้ถือว่าน้อยกว่าหน้าเมื่อสักครู่อยู่มากมายทีเดียว แต่กระนั้นผู้บริหารหนุ่มกลับใช้เวลาพิจารณามันนานกว่าหลายเท่านัก
   

ภาพอาคารที่เขารู้ดีว่ามันคือตึกเฮดควอเตอร์ของลิงเกอร์คอร์ปฯที่จินดาเป็นผู้ออกแบบถูกวาดตระหง่านอยู่เต็มหน้ากระดาษ ข้างๆตัวตึกมีผู้ชายสองคนที่ดูยังไงก็เป็นตัวเขากับจินดากำลังปีนไต่ระดับความสูงขึ้นไปราวกับว่าพวกเขานั้นเป็นสไปเดอร์แมน แต่ดูเหมือนจินดาในรูปจะเสียหลักใกล้หล่นลงสู่พื้นเบื้องล่างเต็มที และหนึ่งสิ่งที่ยึดตัวสถาปนิกหนุ่มไว้ก็คือมือของเขานั่นเอง
   

...จินดาเวอร์ชั่นลายเส้นสีดำมีสีหน้าหวาดหวั่นและกำลังร้องตะโกนออกมาว่า ‘ผมขอโทษ ผมผิดไปแล้ว อย่าเพิ่งปล่อยมือผมนะครับ’...   
   

ธีรชาติอ่านทวนประโยคสุดท้ายซ้ำไปซ้ำมาราวกับว่ามันถูกเขียนไว้ด้วยอักษรเฮียโรกรีฟฟิกส์อันแสนเข้าใจยากอย่างไรอย่างนั้น
   

...ชายหนุ่มขยับปลายนิ้วหัวแม่มือสัมผัสเนื้อกระดาษไปมาเพียงแผ่วเบา ทั้งที่มันก็ไม่ได้มีพื้นผิวที่ชวนให้รู้สึกเพลินมือแต่อย่างใด...
.
.
.





 
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 04-12-2016 23:39:28 โดย B.L.Sniper »

ออฟไลน์ B.L.Sniper

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 73
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +165/-4
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 13 หน้า 9 [21.09.2016/18:49:30]
«ตอบ #324 เมื่อ22-09-2016 18:39:46 »

จินดาเริ่มขยับไม้ขยับมือจัดพื้นที่บนโซฟากลางห้องรับแขกเมื่อเห็นว่าคุณเศรษฐีฯเจ้าของห้องเตรียมตัวเข้านอนแล้ว
   

“ทำอะไร?” ในที่สุดประโยคใหม่จากธีรชาติก็ดังขึ้นหลังจากที่บรรยากาศภายในห้องดำเนินไปอย่างเงียบสงัดอยู่หลายชั่วโมง
   

“..ก็..จัดที่นอน...”
   

“แล้วทำไมมาจัดที่โซฟา?”
   

“ก็...” คราวนี้จินดาเงียบไปเป็นอึดใจ “...จะได้ไม่รบกวนพี่”
   

เมื่อได้ยินคำตอบดังนั้นคนฟังก็เดาะลิ้นเบาๆด้วยท่าทางเหมือนถูกขัดใจก่อนจะใช้ปลายคางชี้นำสายตาของอีกฝ่ายไปทางประตูไม้บานสวยอันแสนคุ้นเคย “ไปนอนในห้อง”
   

“เอ่อ..นอนตรงนี้น่าจะดีกว่า..”
   

“มันเปลืองแอร์”
   

“ผมนอนแบบไม่เปิดแอร์ก็ได้”
   

“ทำไมล่ะ? ปกติก็นอนในห้อง แล้วทำไมวันนี้นอนไม่ได้?” ธีรชาติถามเสียงเรียบ
   

แม้จินดาจะอยากสวนกลับไปแค่ไหนแต่เขาก็ทำได้เพียงต้องเงียบปากไว้เท่านั้น
   

...ก็วันนี้มันไม่ปกติไง...
   

...จะให้เข้าไปนอนอึดอัดต่อทำไม? แบบนี้เมื่อไหร่จะหลับลง?...
   

“ไป..ไปนอนในห้อง พี่บอกแล้วว่าพี่ไม่เคยให้แขกนอนโซฟา...”
.
.
.
ทั้งที่เวลาก็ผ่านไปแล้วเกือบสองชั่วโมง แต่จินดากลับยังไม่สามารถข่มตาให้หลับลงได้เสียที
   

ชายหนุ่มนอนตะแคงหันหลังให้คนเป็นเจ้าของห้องด้วยความรู้สึกเหมือนกับว่าเพิ่งบริโภคคาเฟอีนมามากมาย
   

...ไม่มีทีท่าว่าเขาจะง่วงในนาทีใดนาทีหนึ่งเร็วๆนี้เลย...
   

ในชั่วระยะหลายชั่วโมงที่ขึ้นมาหลบฝนอยู่ในเพนต์เฮาส์แห่งนี้จินดาก็เอาแต่คิดทบทวนถึงเหตุการณ์ระหว่างตัวเองกับธีรชาติไม่ได้หยุด ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกเสียใจที่หลุดปากพูดจาไม่ดีใส่อีกฝ่ายไป หากวันนั้นควบคุมสติและอารมณ์ไว้ให้ดี ตอนนี้ธีรชาติก็คงยังทำตัวเป็นมิตรกับเขาเหมือนเก่า
   

พอนึกมาถึงตรงนี้สถาปนิกหนุ่มก็เกิดตระหนักขึ้นมาได้ว่าในเมื่อธีรชาติก็คงหลับไปแล้ว นี่ก็น่าจะเป็นเวลาที่ดีที่เขาจะได้หนีไปนอนตรงโซฟาเสียที

   
...ไม่สิ...
   

...บางทีถ้าลงไปนั่งรอให้ฟ้าสางอยู่ที่ล็อบบี้เผลอๆยังจะสบายกายสบายใจกว่านี้...
   

แล้วในจังหวะที่จินดาเพิ่งได้ข้อสรุปให้กับตัวเองและตั้งท่าจะยันกายขึ้นจากที่นอนอยู่แล้วนั้นเอง จู่ๆเขาก็รู้สึกได้ถึงความอุ่นซ่านจากร่างกายของอีกฝ่ายที่ทาบทับเข้ามาทางด้านหลังโดยไม่มีการให้สัญญาณใดๆก่อน
   

...กล้ามเนื้อแต่ละมัดตามแขนขารวมไปถึงใบหน้าของคนถูกสัมผัสเกร็งเขม็งขึ้นมาในทันที...
   

...เขาหยุดทุกความเคลื่อนไหวของตัวเองลงไปด้วยความตกอกตกใจ...
   

จินดาทำอะไรไม่ถูกตอนที่ธีรชาติค่อยๆเบียดเข้ามาใกล้ขึ้นจนตอนนี้เนื้อตัวของพวกเขาทั้งสองแนบชิดกันเกือบทุกอณู ลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดต้นคออยู่ทางด้านหลังทำให้นักออกแบบหนุ่มเผลอตัวกัดริมฝีปากตัวเองไว้ด้วยหวังว่าการทำเช่นนั้นมันจะช่วยให้ความรู้สึกจั๊กจี้ลดลงไปได้บ้าง
   

...ก..เกิดอะไรขึ้นวะ?...
   

...นอนดิ้นเหรอ?...
   

...หรือว่าละเมอ?...
   

ก้อนเนื้อในอกของจินดาเต้นตุบตับขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้
.
.
.
...สงสัยว่าวันนี้อากาศภายในห้องคงไม่หนาวพอหรือไม่อย่างนั้นจินดาก็คงหลับลึกเป็นพิเศษจึงไม่ได้ขยับตัวเข้าหาความอบอุ่นอย่างที่เคย...
   

หลังจากนอนรออยู่เกือบสองชั่วโมงในที่สุดธีรชาติก็ตัดสินใจเป็นฝ่ายค่อยๆเขยิบกายเข้าไปหาทีละเล็กแทน จนสุดท้ายแผงอกของเขาก็ซ้อนเข้ากับแผ่นหลังของเพื่อนร่วมห้องตัวดีจนได้ เวลาผ่านไปนานขนาดนี้อย่างไรจินดาก็คงหลับไปแล้วแน่ๆ
   

...มันเสพติด...
   

...พวกคนอยากยาก็คงรู้สึกคล้ายๆกับที่เขากำลังรู้สึกอยู่นี่ล่ะมั้ง...
   

...พอไม่ได้นอนใกล้ๆกันหลายคืนเข้าเขาก็รู้สึกกระสับกระส่าย เหมือนว่าท่านอนปกติที่เคยๆมาตั้งแต่เล็กจนโตนั้นเป็นท่าที่ผิดไปเสียได้...
   

ที่จริงเขาหายโกรธจินดาไปตั้งหลายวันแล้ว ยอมรับว่าตอนแรกที่ได้ยินก็สะอึกและหน้าชาไปไม่น้อย แต่คงเป็นเพราะทำงานอยู่ในระดับบริหารมานาน ได้เจอะเจอผู้คนเยอะแยะมากมาย เห็นมาก็หลายแบบหลายประเภท ความเข้าใจในวิสัยมนุษย์มันก็เลยมีมากขึ้นตามชั่วโมงบิน
   

...แต่ถึงเข้าใจก็ใช่ว่าควรปล่อยผ่าน...
   

...ยิ่งเป็นมิตรสหายที่ดีต่อกันด้วยแล้วยิ่งปล่อยผ่านไปไม่ได้...
   

เป็นเพราะมีบางอย่างที่อยากให้พ่อคนปากไวได้เรียนรู้สักหน่อยเขาจึงยังยืนยันที่จะแสดงท่าทีปั้นปึ่งอยู่ไม่เลิก
   

ลมหายใจห้วงหนึ่งถูกผ่อนออกมาเบาๆ
   

...ที่จริงก็ดีเหมือนกันที่คืนนี้พายุเข้ากรุงเทพฯ...
   

...หากไม่ใช่เพราะสภาพฟ้าฝน กว่าเขาจะได้มานอนสูดกลิ่นยาสระผมสูตรเดียวกันกับที่ตัวเองใช้จากศีรษะของจินดาแบบนี้ก็คงต้องรอไปอีกเกือบสองสัปดาห์เต็มทีเดียว...
   

นักธุรกิจหนุ่มกดใบหน้าคมคายลงกับกลุ่มผมนุ่มจนปลายจมูกจรดลงกับกระหม่อมของคนร่างเล็กแล้วถึงได้ค่อยๆหย่อนเปลือกตาบนให้ปิดลงอย่างเชื่องช้า



๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐



สัมผัสจากร่างกายที่แนบชิดกันมาทั้งคืนยังคงหลงเหลืออยู่ในความรู้สึกของจินดาจางๆแม้ว่าจะเช้าวันใหม่จะมาเยือนแล้วก็ตาม
   

เมื่อคืนชายหนุ่มยอมนอนนิ่งให้อีกฝ่ายได้ซุกได้คลอเคลียอยู่ในท่านั้นต่อไปเรื่อยๆด้วยความรู้สึกเหมือนกำลังอยู่ในระหว่างการแข่งขันไตรกีฬา
   

...ทั้งที่แทบไม่ได้ขยับกล้ามเนื้อส่วนใด แต่ชีพจรกลับเต้นแรงอยู่ตลอดเวลาจนเกือบจะข่มตาหลับไม่ลง...
   

มันน่าแปลกที่แม้จะตระหนักดีว่าอิริยาบถเช่นนั้นสำหรับผู้ชายแท้ๆสองคนถือว่าชวนขนลุกเพียงใด แต่ใจเขากลับไม่รู้สึกต่อต้านอย่างที่ควรจะเป็นเลยสักนิด
   

...ไม่รังเกียจ...
   

...ไม่กระอักกระอ่วน...
   

...กลับกัน เขารู้สึกว่าสัมผัสจากเนื้อตัวของธีรชาติอบอุ่นดีเสียด้วยซ้ำ...
   

...คงเพราะอากาศมันหนาวด้วยล่ะมั้งก็เลยรู้สึกแบบนั้น...
   

แต่ไม่ว่าอย่างไร พอเช้ามาจินดาก็แน่ใจได้ว่าเมื่อคืนผู้บริหารคนดังคงเพียงละเมอหรือไม่ก็นอนดิ้นอย่างที่คิดไว้จริงๆ เพราะแม้จะผ่านไปแล้วหนึ่งคืนแต่อีกฝ่ายก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดทำตัวเย็นชาใส่เขาเลย
   

เรียวนิ้วของชายหนุ่มขยับกลัดกระดุมเม็ดสุดท้ายบนเสื้อเชิ๊ตตัวที่เขาใส่มาที่นี่เมื่อวานก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำไปด้วยสีหน้าไม่แจ่มใสนัก ดวงตาเรียวรีอันแสนเป็นเอกลักษณ์เบนมองคนที่กำลังนั่งจิบกาแฟอยู่ที่โต๊ะอาหารเพียงครู่ก่อนจะหลุบลงพื้นเมื่อใจรู้สึกขุ่นหมอง
   

วันนี้เป็นวันเสาร์ พวกเขาทั้งคู่จึงไม่ต้องรีบปฏิบัติกิจยามเช้าเพื่อออกไปทำงานอย่างที่เคยเป็นอยู่ประจำในช่วงที่ช่วยกันทำโปรเจ็คต์
   

...ถึงเวลาต้องกลับเสียที อยู่รบกวนนานกว่านี้ประเดี๋ยววันหยุดแสนสบายของเจ้าบ้านเขาจะไม่น่าพิสมัยเสียเปล่า...
   

“ผมกลับแล้วนะครับพี่ ขอบคุณที่ให้ค้างด้วยครับ” จินดากล่าวออกไปเช่นนั้นตามมารยาท
   

...ซึ่งคนตอบเองก็เพียงตอบกลับมาตามมารยาทเช่นเดียวกัน...
   

“ไม่เป็นไร โชคดี” ธีรชาติกล่าวก่อนจะยกถ้วยกาแฟในมือขึ้นจรดริมฝีปากโดยไม่มีทีท่าว่าจะลุกมาส่งเลยสักนิด ซึ่งเมื่อเป็นเช่นนั้นจินดาจะทำอะไรได้นอกจากต้องเดินคอตกออกไปหาประตูห้องอย่างเงียบเชียบ
   

ในขณะที่เขากำลังก้มๆเงยๆใส่รองเท้าอยู่นั้น กระเป๋าใส่แบบใบกว้างบนบ่าที่หอบหิ้วติดมือมาจากออฟฟิศตั้งแต่เมื่อวานก็กวัดแกว่งไปมาตามการเคลื่อนไหว ชายหนุ่มไม่ได้สังเกตเลยว่าบนชั้นวางรองเท้าทางด้านหลังนั้นมีของตกแต่งบ้านรูปทรงแอ็บสแตร็กต์ที่ถูกปั้นขึ้นจากเซรามิควางประดับไว้อยู่อย่างสวยงามด้วยชิ้นหนึ่ง
   

...แล้วในจังหวะที่เพิ่งจะสวมใส่รองเท้าไปได้เพียงข้างเดียวนั้นเอง กระเป๋าเจ้ากรรมก็ดันไปปัดเอาเจ้าเซรามิคชิ้นที่ว่าให้ตกลงมาสู่พื้นจนได้...
   

...เกิดเป็นเสียงดังเพล้งไปทั่วห้อง...
   

“เชี่ย!” จินดาอุทานคำสบถขึ้นเสียงลั่น ก่อนที่เพียงเสี้ยววินาทีต่อมาเขาจะต้องเปิดปากร้องออกมาอีกครั้ง
   

...หากแต่คราวนี้เป็นการร้องเพื่อระบายความเจ็บปวด...
   

“โอ๊ย!”
   

ร่างกายขนาดสันทัดเซพิงผนังห้องในทันทีที่ฝ่าเท้าข้างที่ยังเปลือยเปล่านั้นก้าวพลาดจนไปเหยียบเข้ากับเศษเซรามิคชิ้นเล็กชิ้นน้อยเข้า เป็นเพราะความตกใจแท้ๆเขาจึงยั้งขาไว้ไม่ทันเช่นนี้
   

ต่อจากนั้นเสียงฝีเท้าตุบตับของคนเป็นเจ้าของห้องก็ดังใกล้เข้ามาชนิดทันทีทันใด
   

“จิน!!”





TBC.




รายละเอียดรวมเล่มราคาฝัน ท่านใดสนใจลองเข้าไปดูกันนะคะ :

http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=57030.msg3540853#msg3540853


 
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 19-01-2017 11:13:26 โดย B.L.Sniper »

ออฟไลน์ parn11

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 236
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-2
พี่ชาตินี่ฟอร์มจัดจริงๆเลย
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22-09-2016 19:00:39 โดย parn11 »

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +159/-17
T T บทเรียนพี่ชาติราคาแพงจริงๆ

แต่ว่าพี่ชาติเป็นคนไปเสนอตัวก่อนไม่ใช่เรอะ ยังจะมีหน้าไปงอนน้องโนะ

ออฟไลน์ namngern

  • Flowers need to bloom
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1848
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +200/-2
โถ หนูจินคิดว่าพี่เขาละเมอหรอลูก
ตอนนี้จินทำตัวน่าเอ็นดู๊ 
แอบยิ้มกับรูปที่วาดง้อพี่ชาติอะ น่ารัก

ออฟไลน์ yayachipu

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 32
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ชอบบบบหาฟิคแนวผู้ใหญ่ๆอย่างนี้อ่านมานานแล้ว :ling1: :ling1:

ออฟไลน์ winndy

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1135
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +89/-3
ได้เวลาพี่ชาติ โอ๋น้องจินบ้างเนอะ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด