ราคาฝัน #ตอนที่ 38 และ บทส่งท้าย หน้า 85 [22.12.2016/19:54:59]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ราคาฝัน #ตอนที่ 38 และ บทส่งท้าย หน้า 85 [22.12.2016/19:54:59]  (อ่าน 711476 ครั้ง)

ออฟไลน์ LALYNN

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 24
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 35 หน้า 75 [02.12.2016/18:28:16]
«ตอบ #2310 เมื่อ03-12-2016 22:56:47 »

ถ้ามีสามีแห่งชาติอย่างพี่ชาติ อ้อนแค่นี้ยังน้อยไปค่ะลูก จินดาทำได้อีกค่ะ !

ออฟไลน์ malula

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +622/-7
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 35 หน้า 75 [02.12.2016/18:28:16]
«ตอบ #2311 เมื่อ03-12-2016 22:59:54 »

พี่โก๋คะ ผู้ปกครองเด็กหวงมาก พี่ท่าจะเจอตอตั้งแต่ยังไม่เริ่มต้นนะคะ
จินดาน่ารักมากๆๆๆๆๆ คนรักกันต้องแสดงออกให้เห็น ให้รู้สึกว่ารัก แบบนี้ดีต่อใจมาก

ออฟไลน์ Honeyhoney

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 404
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-2
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 35 หน้า 75 [02.12.2016/18:28:16]
«ตอบ #2312 เมื่อ04-12-2016 08:22:47 »

 :ling1: จินนนน ทำแบบนี้ดีแล้ววววว พี่ชาติหลงไม่ไปแน่ ๆ 5555 ดีแล้วสามีรักสามีหลง

ออฟไลน์ nijikii

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 294
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 35 หน้า 75 [02.12.2016/18:28:16]
«ตอบ #2313 เมื่อ04-12-2016 09:49:31 »

พี่ชาตินี่ก็ร้ายเหมือนกันนะคะ
ส่วนของจิน ถ้าเราเป็นจินเราก็อยากเจริญเติบโตในหน้าที่การงานนะ
แต่ส่วนของความสบายใจหรือสภาพแวดล้อมก็อีกเรื่องหนึ่ง
ถ้าจินมาทำงานกับอ.บุญฤทธิ์ จะมีเวลามาสวีวี่วีกับพี่ชาติหรือเปล่า

ออฟไลน์ finn~luv

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 440
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-0
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 35 หน้า 75 [02.12.2016/18:28:16]
«ตอบ #2314 เมื่อ04-12-2016 12:53:38 »

เป็นนิยายที่ดีมาก ดีต่อใจมากๆเลยยยยยยค่ะ ♡♡♡

พี่ชาติดีเหลือเกิน ดีไปหมดเลย
ยิ่งความอ่อนโยนและเอ็นดูที่ให้กับจิน มันยิ่งกว่าคำว่าดี จนเข้าใจเลยว่าทำไมจินถึงกังวลขนาดนั้น
ตอนน้องบอกว่าแค่คิดว่าจะเป็นจุดด่างเดียวในชีวิตพี่เค้าก็ทรมานแล้วนี่แบบ ฮืออออ อยากเข้าไปกอดน้องเลย
แต่ดีเหลือเกิน ไม่ว่าจะกี่ครั้ง พี่ชาติก็ให้โอกาสให้จินกลับเข้ามาเสมอ พี่เค้ารักน้องเหลือเกินจริงๆค่ะ แงงงง

น้องจินเป็นคนน่ารัก แบบเกิดมาเพื่อให้คนเอ็นดูจริงๆเลยหนูจ๋า
ทั้งที่มีหลายหนที่รู้สึกว่าจินทำไม่ถูก ตั้งแต่เรื่องบุกเข้าไปพรีเซนต์เองคนเดียว
หรือจะตอนที่พูดไม่ดีกับพี่ชาติทำให้ผิดใจกันครั้งแรก
หรือจะตอนตัดความสัมพันธ์แบบหักดิบ (น่าตีมากๆๆๆๆ)
แต่เวลาเห็นน้องหงอย ใจอ่อนยวบเฉยเลยค่ะ ไปๆมาๆ กลายมาเป็นเอาใจช่วยน้องแทนตลอดเลย T T
(เข้าใจความรู้สึกพี่ชาติจริงๆ ใครจะใจร้ายด้วยลงกัน 555555555)

พี่โก๋ก็น่ารัก นี่ตอนแรกทุกคนกังวลว่าจะมาหวงก้าง ไปๆมาๆ เป็นหนึ่งในคนให้คำปรึกษาและช่วยเค้าเฉยเลย 5555555

เพิ่งได้เข้ามาอ่านเลยขอเม้นท์ยาวไปนิสนะคะ ชอบม้ากกกกก อิอิ


ออฟไลน์ Minty

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 744
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 35 หน้า 75 [02.12.2016/18:28:16]
«ตอบ #2315 เมื่อ04-12-2016 15:10:08 »

จินทำแบบนี้เขินแทนพี่ชาติเลยอ่ะ :katai5:

ออฟไลน์ JokerGirl

  • ∀Σ❤∀ΔΣ Forever^^
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2938
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +128/-3
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 35 หน้า 75 [02.12.2016/18:28:16]
«ตอบ #2316 เมื่อ04-12-2016 17:34:10 »

น้องจินน่ารัก สามีรัก สามีหลงมากเลย o18

ออฟไลน์ -west-

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1394
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1875/-12
    • FACEBOOK PAGE
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 35 หน้า 75 [02.12.2016/18:28:16]
«ตอบ #2317 เมื่อ04-12-2016 21:19:41 »

โอยยยยยยยยยย นี่ถ้าเป็นพี่ชาติคงหัวใจวายตายไปแล้ว ทำไมจินน่ารักแบบนี้ อยากจะอมไว้ในกระพุ้งแก้มไม่ให้ใครเห็นอีกแล้ววว

ออฟไลน์ mur@s@ki

  • อยากรัก..แต่ใจไม่กล้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1899
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +167/-5
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 35 หน้า 75 [02.12.2016/18:28:16]
«ตอบ #2318 เมื่อ04-12-2016 22:08:05 »

ให้คะแนนคนหัดอ้อน A ไปเลย
ไม่รู้จะอิจฉาใครดี พี่ชาติก็แสนดี จินก็สเป็ค  :o8:

ออฟไลน์ MeWeaw

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 62
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 35 หน้า 75 [02.12.2016/18:28:16]
«ตอบ #2319 เมื่อ04-12-2016 22:22:18 »

ไม่อยากให้มีคำจำกัดความเรื่องความสัมพันธ์ของตัวเองกับนิยายเรื่องนี้เลย คำเดียว
ชอบมาก(ก.ไก่ล้านตัว)
 :hao6:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 35 หน้า 75 [02.12.2016/18:28:16]
« ตอบ #2319 เมื่อ: 04-12-2016 22:22:18 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ graciej

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 148
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 35 หน้า 75 [02.12.2016/18:28:16]
«ตอบ #2320 เมื่อ04-12-2016 22:40:57 »

ชอบมากกกก ตั้งหน้าตั่งตารอตอนต่อไป

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4016
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 35 หน้า 75 [02.12.2016/18:28:16]
«ตอบ #2321 เมื่อ05-12-2016 13:59:11 »

ชีวิตดี   :hao5:

ออฟไลน์ ชลอจ

  • ช ล อ จ
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 20
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 35 หน้า 75 [02.12.2016/18:28:16]
«ตอบ #2322 เมื่อ05-12-2016 15:47:34 »

สู้นะจิน! ได้แฟนดี งานดี ชีวิตดี สิ่งดีๆ กรี้ดดด

ออฟไลน์ beerby-witch

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 567
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-2
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 35 หน้า 75 [02.12.2016/18:28:16]
«ตอบ #2323 เมื่อ05-12-2016 16:27:11 »

จินเองก็เบื่องานที่ทอมทอมอยู่แล้วอ่ะนะ แต่ไม่อยากให้ไปเลย บางทีความสบายใจกับความก้าวหน้าก็สวนทางกันเสมอ ตอนนี้อิหนูจินทำดีทำพี่ชาติฟินมาก อิอิอิอิอิ :katai2-1:

ออฟไลน์ SoN

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2971
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +123/-15
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 35 หน้า 75 [02.12.2016/18:28:16]
«ตอบ #2324 เมื่อ05-12-2016 18:25:36 »

^^

ออฟไลน์ maemix

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4416
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +299/-3
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 35 หน้า 75 [02.12.2016/18:28:16]
«ตอบ #2325 เมื่อ06-12-2016 18:17:47 »

มารอจินกะพี่ชาติ  พี่โก๋น้องต้น

ออฟไลน์ B.L.Sniper

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 73
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +165/-4
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 35 หน้า 75 [02.12.2016/18:28:16]
«ตอบ #2326 เมื่อ07-12-2016 18:24:30 »

แจ้งข่าวสักเล็กน้อย :
เมื่อไม่กี่วันก่อนก็เพิ่งสมัครเพจเฟซบุ๊คนะคะ ยังไงฝากเนื้อฝากตัวกับท่านที่มีแอคเคานท์ไว้ตรงนี้ด้วยเน้อ
ปล.ในทวิตเตอร์ก็กำลังเล่นเกมแจกหนังสือน้า ท่านใดสนใจลองเข้าไปเล่นกันค่ะ =)

 


----------

ราคาฝัน # 36
 
   

โมเดลจำนวนหลายสิบซึ่งเรียงรายกันอยู่บนชั้นวางของคือสิ่งที่หยุดจินดาไว้ตรงนี้นานหลายนาทีแล้ว แบบจำลองของโปรเจ็คต์มากมายที่ทอมทอมสตูดิโอเคยรับทำล้วนถูกเก็บไว้ที่นี่อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
   

...นั่นก็คอนโด...
   

...นี่ก็คอนโด...
   

...มองไปทางไหนก็มีแต่โมเดลคอนโด...
   

...ส่วนโปรเจ็คต์ประเภทเดียวกับสำนักงานใหญ่ของลิงเกอร์ฯที่เขาชอบนักชอบหนาน่ะมีนับชิ้นได้...
   

ลมหายใจห้วงเล็กๆถูกผ่อนผ่านปลายจมูกได้รูปออกมาเพียงแผ่วเบา
   

จินดาไม่ปฏิเสธว่าข้อเสนอของอาจารย์บุญฤทธิ์นั้นน่าสนใจเหลือเกิน ที่นั่นมีโปรเจ็คต์แบบที่เขาโปรดปรานรอให้ทำอยู่มากมาย เรียกได้ว่าเป็นเส้นทางที่เหมาะสมกับความถนัดของเขาโดยแท้จริง แต่แม้จะเป็นเช่นนั้นอีกใจหนึ่งกลับไม่รู้สึกว่าอยากจากที่นี่ไปไหน
   

...ป๋าเลี้ยงเขาด้วยความเมตตามาตลอด คอยหยิบยื่นโอกาสให้ตั้งแต่สมัยที่ยังเป็นเพียงเด็กฝึกงานไม่รู้ประสาด้วยซ้ำ...
   

...ไหนจะยังเพื่อนพ้องน้องพี่ที่ร่วมอดหลับอดนอนมาด้วยกันหลายต่อหลายคืนเหล่านั้นอีก หากไม่ได้เห็นหน้าเห็นตาทุกวันแล้วคงรู้สึกเหงาพิลึก...
   

“ยังไม่เจอเลยครับ..”
   

น้ำเสียงร้อนรนของใครบางคนที่ดังเข้าหูมาดึงให้จินดาต้องละความสนใจออกจากโมเดลพวกนั้นแล้วหันมอง
   

เด็กหนุ่มเจ้าของร่างกายผอมบางเดินยกโทรศัพท์แนบหูเข้ามาในห้องเก็บของแห่งนี้ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “..จ..ใจเย็นนะครับพี่โก๋ ผมกำลังเข้ามาดูในห้องเก็บของ..อย่างนี้ได้ไหม ถ้าผมหาเจอเมื่อไหร่เดี๋ยวผมโทรฯกลับ..”
   

จินดาเลิกคิ้วมองตามการเคลื่อนไหวของเจ้าเด็กฝึกงานไปด้วยความประหลาดใจ
   

“ครับๆ..โทรฯกลับแน่นอนครับ ไม่ต้องห่วงครับ แค่นี้นะครับ”
   

โทรศัพท์ถูกกดตัดสายไปแล้ว ต้นตระการหันมายิ้มแห้งให้รุ่นพี่ที่ยืนอยู่ในห้องด้วยกันไปเสียหนึ่งที “ขอโทษที่รบกวนความสงบครับพี่จิน”
   

“ไม่เป็นไร..ว่าแต่หาไรอยู่วะต้น? พี่ช่วยไหม?”
   

“อ่า..พี่โก๋แกอยากได้แบบขออนุญาตของโปรเจ็คต์รีสอร์ทที่ชะอำน่ะครับ ที่รูปร่างที่ดินมันคล้ายๆกับที่ตรงหัวหิน”
   

“ชะอำเหรอ?..อืม..พี่ว่าน่าจะอยู่โซนนี้นะ” จินดาก้มๆเงยๆช่วนรุ่นน้องหาของพลางปากก็ถามไถ่ไปตามเรื่องตามราว “แล้ววันนี้เฮียแกไปไหนอะ? ยังไม่เห็นเข้าออฟฟิศเลย”
   

“ไปสำนักงานที่ดินที่หัวหินครับ”
   

“แล้วทำไมต้นไม่ไปด้วย?”
   

“พี่โก๋ฝากงานไว้ให้ผมทำเยอะแยะเลย ต้องรีบทำให้เสร็จเพราะลูกค้าเร่งมา จู่ๆทางนั้นก็เปลี่ยนแผนอยากให้โครงการสร้างเสร็จก่อนปลายปีหน้า”
   

“แต่นี่เดือนแปดแล้วนะ..โปรเจ็คต์มันเพิ่งเริ่มเอง ต้องใช้เวลาอีกตั้งกี่เดือนกว่าจะปิดแบบวะ จะทันเร้อ?”
   

“เพราะอย่างนี้พี่โก๋ถึงได้เครียดมากไงครับ เห็นว่าทางลูกค้ามีตัวเลือกอื่นเผื่อไว้ด้วย ก็เลยกลัวงานหลุด...สองสามวันมานี้พี่เขาดุสุดๆเลย...น่ากลัวมาก”
   

ได้ฟังดังนั้นจินดาก็เปล่งเสียงหัวเราะออกมาลั่นห้องทันที ฝ่ามือข้างหนึ่งยื่นออกไปตบลงที่บ่าของคู่สนทนาปุๆ “ทำใจดีๆไว้นะไอ้น้อง เฮียแกสายโหดก็จริง แต่รับรองได้ว่าไม่แดกหัวใครแน่นอน”



๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐

   

...เป็นท่านั่งทำงานที่แปลกที่สุดตั้งแต่เคยลองมา...
   

...นั่งทำไปก็หน้าร้อนขึ้นมาเป็นพักๆ...
   

ไออุ่นจากร่างกายสูงใหญ่ที่ทาบซ้อนอยู่ทางด้านหลังทำให้จินดารู้สึกเหมือนมีผ้านวมผืนหนามาห่อคลุมกาย ประหลาดกว่าหน่อยก็ตรงที่ผ้านวมผืนนี้มีปากเอาไว้คอยจูบหัวไหล่จูบต้นคอของเขาอยู่เป็นระยะด้วยน่ะสิ
   

คนทั้งคู่กำลังนั่งอยู่บนพื้นหน้าโซฟา แขนข้างหนึ่งของธีรชาติโอบรอบลำตัวและเกาะเกี่ยวเอวของสถาปนิกหนุ่มไว้เพียงหลวมๆ ส่วนมืออีกข้างที่ว่างก็ใช้ไถหน้าจอสมาร์ทโฟนเครื่องเก่งเช็คข่าวความวุ่นวายที่เกิดขึ้นทางซีกโลกตะวันตกไปด้วย ฝ่ายจินดาเองก็ก้มหน้าก้มตาตวัดปลายปากกาลงสมุดคู่ใจไม่ได้หยุด แม้สายตาและสมาธิจะไม่ได้จดจ่ออยู่ที่อีกฝ่าย แต่ร่างกายของพวกเขาก็สัมผัสกันอยู่ตลอดเวลา
   

...บางทีนี่อาจเป็นวิถีที่เหมาะสมกับคู่รักบ้างาน...
   

สิ่งหนึ่งที่จินดาสังเกตได้หลังจากที่มานั่งสเก็ทช์ไอเดียอยู่ข้างจอเครื่องมือสื่อสารของธีรชาติคือวันนี้มีคนติดต่อเข้ามาหาคนรักของเขาบ่อยเป็นพิเศษ
   

...เดี๋ยวๆไลน์เด้ง เดี๋ยวๆโทรศัพท์ดัง...
   

ที่น่าประหลาดใจยิ่งไปกว่านั้นคือรูปโปรไฟล์ของบรรดาผู้ติดต่อทางไลน์ที่สายตาเจ้ากรรมของเขาดันเหลือบไปเห็นเข้าก็ดูไม่ค่อยจะเหมือนคนที่ธีรชาติต้องคุยงานด้วยสักเท่าไหร่
   

...มีแต่สาวๆหน้าตาสวยเข้มแต่งตัวเปรี้ยวจี๊ด...
   

...บางคนมองผ่านๆนึกว่าดาราด้วยซ้ำ...
   

...มาจากไหนเยอะแยะวะเนี่ย?...
   

“..พ..พี่ชาติ?..”
   

“หืม?” เจ้าของชื่อขานรับพลางกดปลายจมูกลงกับหัวไหล่ของคนในอ้อมแขนไปอีกหนึ่งที ดวงตาคู่คมยังคงแช่ค้างอยู่ที่เนื้อหาข่าวภาษาอังกฤษในจอมือถือ
   

“ทำไมวันนี้คนติดต่อมาหาพี่เยอะจังอะ?” ในที่สุดสถาปนิกหนุ่มก็อดไม่ได้ที่จะต้องเอ่ยถามออกมา
   

ธีรชาติคลี่ยิ้มบางเบาโดยไม่ที่ละสายตาออกจากหน้าจอ “ไม่มีอะไรหรอก จินอย่าสนใจเลย” เขาตอบเพียงสั้นๆด้วยท่าทางเหมือนไม่ได้ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มากนัก ซึ่งลักษณะแบบนั้นก็ยิ่งทำให้ก้อนความรู้สึกแปลกๆที่เกิดขึ้นในใจคนฟังมาตั้งแต่เมื่อครู่ขยายใหญ่ขึ้น
   

จินดายอมเก็บความไม่สบายใจไว้แล้วดึงสมาธิกลับไปจดจ่ออยู่กับการสเก็ทช์ไอเดียลงสมุดอีกครั้ง
   

บรรยากาศรอบกายคนทั้งคู่ดำเนินไปอย่างเงียบเชียบ สิ่งเดียวที่มีการเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วในตอนนี้คือความคิดที่มีต่อเรื่องงานของพวกเขาเท่านั้น
   

...จนกระทั่ง...
   

เสียงร้องเตือนจากเครื่องมือสื่อสารเครื่องเดิมเรียกให้ลูกตาดำขลับในกรอบเรียวรีต้องเบนมองอีกครั้ง และคราวนี้ข้อความที่ทางฝ่ายนั้นส่งมาก็ทำให้จินดาต้องเลิกคิ้วขึ้นทันที
   

...‘What abt tonight?’...
   

ข้อความถูกส่งมาเช่นนั้น แถมหน้าตาคนส่งก็แนวเดียวกับบรรดาแฟนเก่าของธีรชาติที่เขาเคยเห็นจากในข่าวเสียด้วย
   

...ว..ว้อทอะเบ้าต์ทูไนต์อะไรวะ?...
   

จินดาเหลือบมองคนข้างกายด้วยสีหน้ากังขา จู่ๆก้อนเนื้อในอกมันก็เต้นผิดจังหวะขึ้นมาเสียดื้อๆ
   

ดูเหมือนว่าธีรชาติจะไม่ได้ใส่ใจกับข้อความที่เด้งขึ้นมาแม้สักนิด นักธุรกิจหนุ่มเพียงกดปิดมันลงไปแล้วเริ่มอ่านข่าวสำคัญต่อเท่านั้น
   

“..คืนนี้มีธุระข้างนอกเหรอ?..” สถาปนิกขี้สงสัยกลั้นใจถามขึ้นมา ลึกๆก็แอบหวั่นอยู่ไม่น้อยว่าอีกฝ่ายจะหาว่าเขายุ่งเรื่องส่วนตัวเกินไปหรือเปล่า
   

...แต่มันอยากรู้...
   

...อดไม่ได้ที่จะต้องถาม...
   

“หืม? ไม่นี่ ก็อยู่บ้านนี่แหละ ทำไมเหรอ?”
   

“..เมื่อกี้ผมแอบเห็นเพื่อนพี่ถามถึงคืนนี้..ก็เลยนึกว่าพี่ต้องไปไหนซะอีก..” กล่าวจบจินดาก็เม้มริมฝีปากเข้าหากันด้วยความประหม่า
   

“เพื่อนไหน?..อ๋อ ที่ไลน์มาเมื่อกี้น่ะเหรอ? บอกแล้วไงอย่าสนใจเลย”
   

ถ้อยคำของธีรชาติทำให้นักออกแบบหนุ่มนิ่งไปทันที ยิ่งอีกฝ่ายไม่มีคำอธิบายที่กระจ่างให้ เขาก็ยิ่งรู้สึกหน่วงๆในอก
   

...อยู่ดีๆใจมันก็เกิดกลัวขึ้นมา...
   

...คงเพราะรู้สึกได้ถึงความไม่ปกติของสถานการณ์...
   

ความอุ่นร้อนจากริมฝีปากและปลายจมูกของคนทางด้านหลังที่สัมผัสลงมาบริเวณซอกคอทำให้จินดาต้องวางปากกาในมือลงกับพื้นโต๊ะแล้วค่อยๆเบี่ยงตัวหนีทีละเล็ก
   

ธีรชาติเงยหน้ากลับขึ้นมาอีกครั้ง รอยยิ้มหล่อเหลาแบบที่เขาติดอกติดใจหนักหนาประดับอยู่บนใบหน้าคมคายอย่างน่าดูชม
   

“นั่งกอดกันกลมเป็นลูกบอลมาตั้งแต่เช้าแบบนี้ยังต้องกังวลอะไรอีกเหรอที่รัก?” ผู้บริหารหนุ่มกล่าวกลั้วหัวเราะ สายตากรุ้มกริ่มที่ส่งออกไปทำเอาคนมองต้องเบนหน้าหลบ “กำลังหึงพี่อยู่ใช่ไหมเนี่ย? ฮึ?”
   

...แม่ง...
   

จินดากรอกตามองเพดานห้อง
   

...รู้ทันตลอด...
   

“ผมไม่คิดอะไรหยุมหยิมแบบนั้นหรอกน่า” สถาปนิกหนุ่มโบกไม้โบกมือปฏิเสธทั้งที่ก็รู้ดีอยู่แก่ใจว่าตนกำลังหึงแบบที่อีกฝ่ายว่าจริงๆ
   

“แหม ไม่หึงแต่พูดเสียงแข็งเชียวนะ..มาๆ..พี่เล่าให้ฟังก็ได้” ในที่สุดธีรชาติก็เป็นฝ่ายยอมแพ้ ฝ่ามืออุ่นหนาวางโทรศัพท์เครื่องบางลงกับโต๊ะก่อนจะยกขึ้นขยี้ศีรษะของคนรักไปมาด้วยความหมั่นเขี้ยว “แต่จินต้องสัญญาก่อนนะว่าถ้ารู้แล้วจะไม่นอยด์”
   

“รู้เรื่องอะไร?”
   

“ก็เรื่องสาวๆพวกนี้ไง”
   

“โอ๊ย ไม่นอยด์ร้อก..บอกแล้วไม่ใช่คนชอบคิดอะไรหยุมหยิม”
   

“ขอให้มันจริงแล้วกัน” ผู้บริหารหนุ่มเคาะข้อนิ้วลงไปกลางหน้าผากมนจนคนถูกประทุษร้ายต้องลอบสบถออกมาเบาๆ “คือจริงๆตอนแรกพี่ก็งงนะว่าคนพวกนี้เขาไปเอาคอนแทคพี่มาจากไหน อยู่ๆก็โผล่มาพร้อมกันหลายคนเลย พี่ไม่รู้จักพวกเขาเป็นการส่วนตัว แค่รู้มาบ้างว่าเป็นคนในแวดวงเดียวกับใบตอง..ถามไปถามมากลายเป็นว่าตองนี่แหละที่เป็นคนเอานามบัตรพี่ไปก็อปปี้แจก..สงสัยยังไม่พอใจที่วันก่อนพี่ให้สัมภาษณ์ไปแบบนั้น”
   

“อ้าวเฮ้ย มีอย่างนี้ด้วย?”
   

“นั่นน่ะสิ”
   

“แล้วเขาทักมาจีบพี่กันเหรอ?”
   

“..อืม..ก็อาจจะ ส่วนมากเขาเข้ามาฝากฝังตัวเผื่อลิงเกอร์ฯเรียกใช้งาน แต่ก็มีบางคนพยายามนัดพี่ไปกินข้าว อย่างคนเมื่อกี้ที่จินเห็นก็เหมือนกัน”
   

“..แล้ว..ไม่ปฏิเสธเขาไปล่ะ?..”
   

“ปฏิเสธไปหลายคนแล้วครับคุณสถาปนิก แต่ว่ายังมีคนใหม่มาทักเรื่อยๆ ไม่รู้ตองเอานามบัตรพี่ไปแจกไว้กี่ใบ ตอนนี้ก็กำลังรอให้บัวเขาช่วยจัดการอยู่ ขี้เกียจเคลียร์เอง เรื่องไร้สาระ”
   

“เอ่อ..” จินดาส่งเสียงออกมาอีกครั้งด้วยท่าทางลังเล “..พี่หวั่นไหวกับใครบ้างไหมอะ? ฮอตๆทุกคนเลยนะนั่นน่ะ..”
   

ธีรชาติสั่นศีรษะปฏิเสธทันที “ไม่เลยแม้แต่นิดเดียว สาบานได้ จินจะเอามือถือพี่ไปเช็คดูก็ได้นะถ้าไม่สบายใจ”
   

“..ม..ไม่เป็นไรอะ..ผมเชื่อ..”
   

มาถึงตรงนี้ธีรชาติก็กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นกว่าเก่าก่อนจะวางคางลงบนไหล่ของคนรัก “ไม่ต้องห่วงนะ ตองเขาทำอะไรไม่ได้มากไปกว่านี้หรอก นี่ก็คงตั้งใจจะแก้เผ็ดเฉยๆ บัวจัดการแทนพี่ได้แน่นอน”
   

จินดาพยักหน้าขึ้นลงเบาๆ แววตาของเขาดูราวกับกำลังว่าในหัวกำลังครุ่นคิดไตร่ตรอง
   

“พี่ชาติ”
   

“หืม?”
   

“ขอยืมมือถือหน่อยได้ไหม?”
   

“เปลี่ยนใจจะเช็คแล้วเหรอ? เอาไปสิ”
   

สมาร์ทโฟนเครื่องบางถูกส่งให้คนที่เอ่ยขอ น่าแปลกว่าแอปพลิเคชั่นแรกที่ถูกเรียกขึ้นมาใช้งานนั้นหาใช่เจ้าแอปพลิเคชั่นที่มีโลโก้สีเขียวๆอย่างที่ธีรชาติเข้าใจ หากแต่กลับกลายเป็นกล้องถ่ายรูปความละเอียดสูงไปเสียได้
   

“เปิดกล้องทำไมน่ะ?”
   

จินดาไม่ตอบเพียงแต่สอดนิ้วประสานมือเข้ากับมือข้างที่ว่างของธีรชาติ เขาออกแรงยกมันขึ้นมาวางให้เห็นชัดๆบนโต๊ะตัวเตี้ยตรงหน้า
   

ผู้บริหารคนดังกะพริบตาปริบๆมองการกระทำของคนรักด้วยความงุนงง แต่แม้กระนั้นก็ไม่ได้เปิดปากท้วงถามอะไรขึ้นมาแต่อย่างใด
   

จินดาบรรจงถ่ายรูปมือที่เกาะกุมกันไว้ของพวกเขาในมุมที่คิดว่าสวยงามที่สุด และเมื่อได้ภาพที่ดูดีสมใจแล้วสถาปนิกหนุ่มก็เริ่มก้มหน้าก้มตาทำบางอย่างกับเจ้าเครื่องมือสื่อสารอย่างถือวิสาสะ
   

“จะทำอะไรเหรอจิน?”
   

“ขอเวลาสักครู่” คนถูกถามตอบเพียงเท่านั้นก่อนจะใช้เวลาจดจ่อกับสมาร์ทโฟนในมืออยู่นานเกือบนาที จนในที่สุดหลังจากทำตามความต้องการได้ลุล่วงมือถือเครื่องบางก็ถูกส่งคืนเจ้าของอีกครั้ง
   

ธีรชาติไม่รอช้ารีบเปิดดูว่าอีกฝ่ายทำอะไรกับเครื่องของเขาบ้างก่อนที่เพียงไม่กี่อึดใจถัดมารอยยิ้มปลื้มปริ่มจะปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย
   

นักธุรกิจหนุ่มเงยหน้ากลับขึ้นมาหลิ่วตามองคนรักด้วยท่าทางราวกับต้องการจะล้อเลียน ซึ่งจินดานั้นก็หาได้แคร์ไม่ พ่อสถาปนิกคนดีแค่ยักไหล่แล้วเปิดปากอธิบายออกมาเพียงสั้นๆว่า “..ถ้าเห็นแบบนี้แล้วยังกล้ามายุ่งกับพี่อีกก็ให้มันรู้ไป..”
   

ได้ฟังดังนั้นผู้บริหารคนดังก็หัวเราะร่วน
   

...ร้ายจริงๆ...
   

...แบบนี้มันเหมือนประทับเหล็กร้อนตีตราบนเนื้อตัวกันชัดๆ...
   

ภาพถ่ายสองมือของพวกเขาที่ประสานกันไว้อย่างแนบแน่นถูกโพสต์ลงในไทม์ไลน์ คำบรรยายใต้รูปเขียนไว้เพียงสั้นๆว่า
   

...‘I’m taken’...
   

ซึ่งหากต้องแปลเป็นภาษาไทยก็คงจะได้ความหมายประมาณ ‘ผมมีเจ้าของแล้ว’ หรือ ‘ผมถูกจองแล้ว’ นั่นแหละ
   

...ให้ตายเถอะ...
   

...อยากจะจับมาฟัดให้แก้มช้ำ...
   

“ไม่ถ่ายรูปประกบปากกันไปเลยล่ะ? ถ่ายแค่มือจะไปสะใจอะไร?” ผู้บริหารหนุ่มกระเซ้าคนรักอย่างอารมณ์ดี
   

“บ้าเหรอ? เดี๋ยวเพื่อนๆญาติๆพี่มาเห็นจะได้ช็อคตายกันพอดี”
   

“โธ่..ใจไม่เด็ดพอนี่นา”
   

ธีรชาติส่ายศีรษะไปมาน้อยๆโดยที่รอยยิ้มก็คงยังถูกทิ้งค้างไว้บนริมฝีปาก ดวงตาคู่คมจับจ้องไปยังเสี้ยวหน้าของคนรักที่ยามนี้ก้มกลับลงไปหาสมุดสเก็ทช์ดังเดิมแล้ว
   

...จินดาเวอร์ชั่นปากตรงกับใจนี่มันน่าหมั่นเขี้ยวจริงๆ...
   

...ถ้ารู้ว่าพอคบกันแล้วจะทำตัวแบบนี้ เขารีบจับรวบหัวรวบหางไปเสียตั้งแต่แรกๆก็ดี...
.
.
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 09-12-2016 01:13:07 โดย B.L.Sniper »

ออฟไลน์ B.L.Sniper

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 73
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +165/-4
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 35 หน้า 75 [02.12.2016/18:28:16]
«ตอบ #2327 เมื่อ07-12-2016 18:25:18 »

สถาปนิกหนุ่มผู้เหนื่อยอ่อนนอนคว่ำหน้าหอบหายใจเบาๆอยู่บนตัวคนรักด้วยสภาพร่างกายเปลือยเปล่า ตอนนี้เครื่องนุ่งห่มเพียงชิ้นเดียวที่เหลือปกคลุมเนื้อตัวของพวกเขาทั้งคู่ไว้ก็มีเพียงบ็อกเซอร์ตัวน้อยเท่านั้น
   

...ไม่รู้ว่าธีรชาติไปคึกมาจากไหน...
   

...ตะวันตกดินไปได้ไม่ถึงชั่วโมงดีก็ลากเขาเข้ามาทำเรื่องน่าอายในห้องนอนเสียได้...
   

...ถึงก่อนหน้านี้จะเคยมีประสบการณ์มาแล้วครั้งหนึ่ง แต่พอโดนใหม่ก็รู้สึกเหมือนเป็นครั้งแรกอยู่ดี...
   

...เจ็บก็เจ็บ อายก็อาย...
   

...บ้าจริง...
   

“พี่ชาติ”
   

“ว่าไง?”
   

“ผมมีเรื่องอยากปรึกษา..” จินดาพยายามหยุดคิดถึงภาพเหตุการณ์ชวนกระดากซึ่งเพิ่งจบลงไปเพียงไม่กี่นาทีก่อน จากนั้นจึงหยิบเอาเรื่องที่กำลังคิดไม่ตกขึ้นมาพูดคุยกับคนใต้ร่างแทน เป็นเพราะสภาพแสงภายในห้องตอนนี้ไม่สว่างนัก เขาจึงไม่ต้องกลัวว่าอีกฝ่ายจะมองเห็นร่องรอยแห่งความเขินอายที่ปรากฏอยู่บนสองข้างแก้มร้อนๆของตนเอง
   

“เรื่องอะไรเหรอ?”
   

“..อาจารย์บุญฤทธิ์ชวนผมไปทำงานด้วย..”
   

ทันทีที่สิ้นพยางค์สุดท้ายดวงตาคู่คมของธีรชาติก็เบิกขึ้นโดยพลัน ลำตัวท่อนบนถูกท่อนแขนทั้งสองข้างยันขึ้นน้อยๆจนเป็นผลให้ร่างกายขนาดสันทัดของพ่อสถาปนิกคนดีต้องแอ่นตามไปด้วย “โอ้โหจิน! สุดยอดเลย!..คุณอาเขามาทาบทามทางไหนน่ะ? ส่งคนมาคุยเหรอ?”
   

คนถูกถามส่ายศีรษะไปมาสองสามที “เปล่าครับ วันก่อนผมเอาของขวัญเข้าไปขอบคุณที่ออฟฟิศอาจารย์ อาจารย์ก็เลยถามผมเองโดยตรง”
   

“คุณอาคุยเองเลยด้วย?..น่าปลื้มแทนเป็นบ้า จินดีใจไหม?”
   

“ต้องดีใจสิ มีคนเก่งๆระดับนั้นมองเห็นฝีมือเป็นใครก็ดีใจอยู่แล้ว แต่พอต้องมานั่งคิดจริงๆว่าจะเลือกทางไหนนี่มันโคตรปวดกบาลเลยอะพี่ ผมรู้นะว่าเป็นโอกาสที่ดีมาก นอกจากจะได้ทำโปรเจ็คต์แบบที่ชอบเยอะๆแล้วยังได้เรียนรู้จากอาจารย์โดยตรงด้วย...แต่ว่า...ผมชอบทำงานกับป๋าครับ ชอบเพื่อนร่วมงานที่ออฟฟิศด้วย ไม่อยากหนีทอมทอมไปไหน...คิดไม่ออกเลยว่าจะเอาไงดี...”
   

ธีรชาติพยักหน้ารับรู้เพียงเบาๆ “เข้าใจ..รู้สึกผูกพันกับเพื่อนร่วมงานเป็นเรื่องธรรมดา แต่พี่ว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือจินต้องมองไปในอนาคตยาวๆถ้าเกิดยังมุ่งมั่นว่าจะขึ้นไปอยู่แถวหน้าของวงการให้ได้น่ะนะ ให้น้ำหนักกับเป้าหมายชีวิตมากกว่าเรื่องอื่นน่าจะดีกว่า”
   

“ถ้าพี่เป็นผมพี่จะทำยังไง?”
   

“..อืม..คือถ้าให้พี่ตัดสินจากแนวทางปัจจุบันของทอมทอมฯตอนนี้ พูดตามตรงว่าใจพี่คงเอนไปทางบริษัทของคุณอามากกว่า แล้วก็ค่อนข้างมั่นใจด้วยว่าพี่ต้อมจะไม่โกรธไม่เสียใจ..อาจจะแค่เสียดาย”
   

“ต่อให้ป๋าไม่โกรธไม่เสียใจ แต่ผมก็รู้สึกว่ามันไม่ค่อยแฟร์อยู่ดี เขาคอยสอนผมมาตั้งแต่ผมยังทำอะไรไม่ค่อยเป็น อยู่ดีๆพอมีคนอื่นต้องการขึ้นมาจะให้กระดิกหางหนีไปง่ายๆได้ยังไง?”
   

“แต่อย่าลืมสิว่าจินไม่ได้เป็นพนักงานที่นั่งง่วงอยู่หน้าคอมไปวันๆนะ อย่างตอนนี้จินก็กัดฟันสู้ดึงโปรเจ็คต์เข้าบริษัทจนได้ ค่าแบบก็ตั้งหลายสิบล้าน ถามว่าแฟร์ไหม พี่ว่ามันเลยคำนั้นมาไกลแล้ว...แต่...” ธีรชาติเว้นจังหวะเพื่อสบสายตากับคู่สนทนานิ่งๆราวสองถึงสามวินาที “...สิ่งที่พี่เพิ่งพูดไปมันก็เป็นแค่การตัดสินใจบนพื้นฐานที่ว่าถ้าทิศทางธุรกิจของทอมทอมฯยังเป็นแบบที่เป็นอยู่ทุกวันนี้น่ะนะ...”
   

“หือ? ผมไม่เข้าใจที่พี่พูดอะ”
   

“...จริงๆมันยังมีอีกโอกาสหนึ่งที่พี่มองเห็น ถ้าจินยืนยันว่ายังไงก็อยากจะทำงานกับพี่ต้อมต่อไป พี่ว่าโอกาสที่ทอมทอมฯถืออยู่ในมือตอนนี้ก็น่าสนใจไม่แพ้กัน..อยากให้ขยายความไหม?...”



๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐      

   

เด็กหนุ่มยืนเกาะพนักเก้าอี้ตัวสั่นงันงกอยู่ตรงหน้าคนที่ตอนนี้กำลังโมโหสุดขีด
   

“มึงบ้าแล้วไอ้แว่น! ก็รู้ว่ากูรีบจะตายห่ายังเสือกไปรับงานคนอื่นมาทำอีก!”
   

“ใจเย็นโก๋...กูผิดเองแหละที่เอามาให้น้องมันทำ เห็นเป็นเด็กฝึกงานไม่นึกว่าจะติดพันอะไรเยอะแยะ...กูขอโทษจริงๆ” นายแม็คผู้เป็นหนึ่งในสาเหตุสำคัญที่ทำให้สเก็ทช์ของโกวิทยังไม่ถูกเขียนขึ้นมาเป็นแบบแปลนที่สมบูรณ์ดียื่นมือออกไปตบอกเพื่อนร่วมงานเบาๆ “อย่าด่าน้องมันเลย..หลานป๋านะเว้ย หลานป๋า ท่องไว้”
   

“หลานใครกูก็ไม่สนแล้วตอนนี้! มีอย่างที่ไหนวะสัญญาไม่เป็นสัญญา เมื่อเช้าก่อนกูออกไปแม่งก็รับปากไว้ดิบดีว่าเสร็จแน่นอน แล้วทำไงอะทีนี้ ห้าโมงตรงกูต้องส่งไฟล์ไปให้ลูกค้าดูแล้ว จะเอาที่ไหนไปส่ง? หา!?...กูไม่โทษมึงเลยนะแม็ค กูโทษมันคนเดียวนี่แหละ ถ้ามันบอกมึงสักคำว่าไม่ว่างมีเหรอมึงจะใช้งานมันต่อ? แม่งปฏิเสธคนไม่เป็น มัวแต่กลัวห่ากลัวเหวอะไรไม่รู้! น่าเบื่อฉิบหาย!
   

...รู้สึกเหมือนโดนตบหน้า...
   

ต้นตระการสะอึกไปทันทีหลังจากที่ถ้อยคำวรรคสุดท้ายของโกวิทถูกพ่นออกมา ก้อนความรู้สึกที่ตีขึ้นมาจุกอยู่บริเวณคอหอยมาตั้งแต่เมื่อครู่เริ่มจะดันตัวสูงขึ้นไปสู่หัวตาทั้งสองข้าง
   

“เฮ้ยพี่โก๋..” จินดาซึ่งเกาะติดสถานการณ์อยู่ไม่ห่างแทรกตัวเข้ามายืนกั้นกลางระหว่างรุ่นพี่รุ่นน้องไว้ในตอนนั้น “ร้อนอะไรเบอร์นี้วะพี่..น้องมันเป็นแค่เด็กฝึกงาน จะเอาอะไรกับมัน? ใจเย็นเหอะ สงสารเด็ก”
   

“แม่งเอ๊ย!” โกวิทสบถออกมาเสียงดัง ฝ่ามือหนาใหญ่ข้างหนึ่งของเขายกขึ้นเสยผมด้วยท่าทางไม่สบอารมณ์เอาเสียเลย “สเก็ทช์กูอยู่ไหนไอ้แว่น เอาสเก็ทช์กูคืนมา เดี๋ยวกูจัดการต่อเอง”
   

เมื่อตระหนักได้แล้วว่าต่อให้ยืนพ่นน้ำลายออกไปอีกเป็นลิตรแปลนที่ต้องการมันก็ไม่คืบหน้าขึ้นมาสถาปนิกเจ้าของโปรเจ็คต์จึงจำต้องกดอารมณ์ที่ปะทุอยู่ในใจไว้แล้วพาตัวเองวกกลับมาสู่การทำงานอีกครั้ง
   

ยืนรออยู่เพียงครู่เดียวม้วนกระดาษร่างที่เมื่อเช้าชายหนุ่มทิ้งไว้ให้ต้นตระการก็ถูกส่งผ่านข้างลำตัวของจินดาออกมาสู่มือเขา
   

...ก็เกือบจะรับไปง่ายๆอยู่แล้วเชียว...
   

...แต่สายตาเจ้ากรรมมันดันเหลือบไปสังเกตเห็นอาการสั่นไหวจากมือของคนที่ส่งของมาให้เสียนี่...
   

...ไหนจะยังไอ้รอยเปียกชื้นเป็นจุดๆบนม้วนกระดาษนั่นอีก...
   

หัวคิ้วคมเข้มกระตุกเข้าหากัน อยู่ดีๆในอกมันก็ปวดหนึบขึ้นมาแปลกๆ
   

สถาปนิกหนุ่มชะโงกตัวสอดสายตาข้ามไหล่จินดาไปดูหน้าเจ้าคนที่ยืนหลบอยู่ทางด้านหลังด้วยความรู้สึกหวั่นใจ ก่อนที่เพียงเสี้ยววินาทีถัดมาดวงตาของเขาจะต้องเบิกกว้างขึ้น
   

...น้ำตา...
   

เพียงได้เห็นแค่นั้นหัวใจของคนห่ามๆอย่างโกวิทก็กระตุกวูบขึ้นมาได้ในทันที
   

...ต้นตระการกำลังร้องไห้...
   

...ไม่ใช่เพียงน้ำตาคลอ หากแต่ร่วงเผาะๆลงสู่พื้นราวกับเปิดก๊อกเลยทีเดียว...
   

ท่าทีที่ชะงักงันไปเฉยๆของรุ่นพี่คนสนิทเรียกให้จินดาต้องหันมองตามทิศทางสายตา “อ้าวเฮ้ยต้น..ไม่เอาไม่ร้องสิ”
   

เป็นเพราะถูกทักขึ้นมาต่อหน้าผู้คนมากมายเด็กหนุ่มจึงตัดสินใจหันหลังกลับแล้วก้มหน้าก้มตาสาวเท้าหนีออกจากบริเวณนั้นไปโดยไม่คิดฟังเสียงทักท้วงจากใครอีกเลย
   

ตอนนี้ผู้ร่วมสังเกตการณ์นับสิบชีวิตต่างก็หันมาจับจ้องอยู่ที่โกวิทเป็นตาเดียว
   

“..เอาแล้วไง..หลานป๋าเป่าปี่แล้ว..” แว่วเสียงใครบางคนลอยขึ้นมาเบาๆ
   

ชายหนุ่มตัวต้นเรื่องผ่อนลมหายใจอุ่นร้อนผ่านปลายจมูกออกมาอย่างยาวนานก่อนจะค่อยๆหลับตาลงราวกับต้องการหลีกหนีจากความพลาดพลั้งที่ได้ก่อลงไป
   

...เวรกรรม...
   

...ขาดสติจนเผลอพูดจาทำร้ายจิตใจคนฟังออกไปจนได้...
   

...แล้วทีนี้ต้องทำยังไงต่อวะเนี่ย? งานแม่งก็ต้องรีบทำ...







TBC.



รายละเอียดรวมเล่มราคาฝัน ท่านใดสนใจลองเข้าไปดูกันนะคะ :

http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=57030.msg3540853#msg3540853


 
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 19-01-2017 11:40:04 โดย B.L.Sniper »

ออฟไลน์ Billie

  • "Let come what comes, let go what goes and see what remains. That is what is real"
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3334
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +78/-6
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 36 หน้า 78 [07.12.2016/18:24:30]
«ตอบ #2328 เมื่อ07-12-2016 18:34:34 »

 :L2: :L1: :pig4:

ออฟไลน์ Shonteen

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 501
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-2
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 36 หน้า 78 [07.12.2016/18:24:30]
«ตอบ #2329 เมื่อ07-12-2016 18:46:36 »

กรี๊ดดดดด

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 36 หน้า 78 [07.12.2016/18:24:30]
« ตอบ #2329 เมื่อ: 07-12-2016 18:46:36 »





ออฟไลน์ MyLavenderLand

  • ฉันสุขใจ เมื่อได้ Log in เล้า
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1582
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-1
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 36 หน้า 78 [07.12.2016/18:24:30]
«ตอบ #2330 เมื่อ07-12-2016 18:56:44 »

พี่โก๋จังหวะนรกอีกแล้ว ขึ้นไม่ดูคนอีกแล้ว สงสารน้อง นี่น้องต้นนะ ไม่ใช่เดอะแก๊งค์ทอมทอม ที่ด่าข้ามปียังไม่สะเทือนหู #หรอออ

คู่พี่ชาติน้องจิน นี่ก็ฟินเหลือเกิน เหนียวแน่นมาก เห็นด้วย จินเวอร์ชั่นปากตรงกับใจนี่มันน่ารักจริงๆ  :o8:

ออฟไลน์ goosongta

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1523
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +94/-6
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 36 หน้า 78 [07.12.2016/18:24:30]
«ตอบ #2331 เมื่อ07-12-2016 18:58:15 »

พี่โก๋ใจร้าย เดี๋ยวปั๊ดยุให้คนแต่งแต่งให้โสดจนแก่ตาย








ออฟไลน์ Aomoto

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 97
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 36 หน้า 78 [07.12.2016/18:24:30]
«ตอบ #2332 เมื่อ07-12-2016 18:59:01 »

น้องจินคะ ทำบ่อยๆเด๋วก็ชินคะ
พี่โก๋คะ ใจร้ายไปแล้วนะคะ ยังงี้ต้องง้อนะคะ ง้อมาเป็นแฟนเลยคะ

ออฟไลน์ tipppppp

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 132
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 36 หน้า 78 [07.12.2016/18:24:30]
«ตอบ #2333 เมื่อ07-12-2016 19:01:47 »

จะง้อน้องยังไงดีเนี่ยยยยยยยพี่โก๋

ออฟไลน์ malula

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +622/-7
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 36 หน้า 78 [07.12.2016/18:24:30]
«ตอบ #2334 เมื่อ07-12-2016 19:02:23 »

รีบทำงานให้เสร็จแล้วไปง้อเด็กเลยนะพี่โก๋ เป็นผู้ใหญ่หัดควบคุมอารมณ์ซะบ้าง
ส่วนผัวเมียคู่นั้น หวานซะไม่มี อิจฉาค่ะ

ออฟไลน์ yymomo

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 922
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-3
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 36 หน้า 78 [07.12.2016/18:24:30]
«ตอบ #2335 เมื่อ07-12-2016 19:04:40 »

 :katai1:  โมโห  อีใบตองลองศพจริงๆ   คือถึงแม้จะไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร  แต่มันน่าลำคาญใจนะ 

แบบว่า " อยู่กันดีๆไม่ได้ใช่มั้ย " ( ยืมคำเจ้าแม่นาคีมาเลย 555 )   งานนี้ขอให้พี่บัวจัดหนักจัดเต็มเอาให้นางกระอักเลือดช้ำในไปเลย

ส่วนเรื่องงานที่อาจารมาทาบทาม  มันก็ตัดสินใจยากจริงๆน่ะแหละ   เป็นนี่นี่ก็ตัดสินใจยากนะ :z3:
 

ออฟไลน์ urmein

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 871
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +119/-2
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 36 หน้า 78 [07.12.2016/18:24:30]
«ตอบ #2336 เมื่อ07-12-2016 19:13:55 »

ทำดีมากค่ะน้องจิน ประกาศไปเลยว่าพี่ชาติมีเจ้าของแล้วนะ!
ส่วนเรื่องงาน คิดว่าพี่ชาติต้องมีอะไรดีๆ ที่ช่วยจินได้แน่ๆ รอดูๆ

พี่โก๋โหดมากกก แต่ก็แอบเข้าใจ คือรับปากกันแล้วไม่ได้อย่างที่บอกมันคงโมโหมาก อาจจะรุนแรงไปนิดดด
ดูตามฟอร์มแล้ว ต้องตามง้อเด็กแน่ๆ อิอิ

ออฟไลน์ anandawan

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 364
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-2
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 36 หน้า 78 [07.12.2016/18:24:30]
«ตอบ #2337 เมื่อ07-12-2016 19:14:29 »

อิพี่โก๋ เดี๋ยวแช่งให้เหี่ยวเป็นมะเขือเผาเลย

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 36 หน้า 78 [07.12.2016/18:24:30]
«ตอบ #2338 เมื่อ07-12-2016 19:16:06 »

คิดหนัก

ออฟไลน์ colorofthewind21

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1657
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-1
Re: ราคาฝัน #ตอนที่ 36 หน้า 78 [07.12.2016/18:24:30]
«ตอบ #2339 เมื่อ07-12-2016 19:22:47 »

ไอ้พี่โก๋ทำไมพูดจาทำร้ายน้องแบบนี้ ไปง้อน้องเลย

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด