[ เ ล่ น ข อ ง เ ตี้ ย ]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: [ เ ล่ น ข อ ง เ ตี้ ย ]  (อ่าน 956980 ครั้ง)

ออฟไลน์ MSeraph

  • This too shall pass
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1753
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
คุยแล้ว เข้าใจกันแล้ว
แต่ก้ยังอึดอัดอะ ฮือออ
มืดแปดด้านสุดด
รอฮีลต่อหน้าดีกว่า...TT

ออฟไลน์ •♀NoM!_KunG♀•

  • *,*โสดสนิทศิษย์พยักหน้า*,*
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7579
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +181/-8
หวายยยย หึหึ

ออฟไลน์ HISY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3645
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-3
งื้ออออ

ออฟไลน์ PrimYJ

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3494
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-3
สู้ๆนะ

ออฟไลน์ snoopy

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 726
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-1
วี๊ดวิ้ววววววว
เขินอ่ะ ง๊อวววววว   :m25:

ออฟไลน์ kungverrycool

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 292
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
 :-[ รอตอนต่อไปจร้า

ออฟไลน์ ous_p

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 146
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
หวานให้อิจฉากันไป

ออฟไลน์ PharS

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 588
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-1
แหนะะะะ นังกล้าาาาาา

ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7697
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12
รอตอนต่อไป~

ออฟไลน์ ่jum

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3709
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-4

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8896
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80

ออฟไลน์ JokerGirl

  • ∀Σ❤∀ΔΣ Forever^^
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2938
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +128/-3
หมดดราม่าแล้ว :m11: ต่อไปก็หวานๆๆ

ออฟไลน์ labelle

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2685
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +81/-0
สงสารกล้า ยอมเป็นคนในความลับ แบบหลบซ่อน

กล้ากลัวนายท่านเดือดร้อน นายท่านกลัวกล้าทนไม่ไหว
ก็จะจับมือสู้ไปด้วยกันอยู่แล้วไง นายท่านต้องฟิตนะ
ทำกล้าคิดมากมาหลายวัน

นายท่านได้ทั้งใจ ทั้งตัวนะ แถมไม่ยอมปล่อย
ต้องดูแลกล้าให้ดีๆ ล่ะ

อยากตามไปตึกเราจะแย่แล้วค่ะ

แล้วทำไมต้องเสียงดังล่ะทิม 55555


ออฟไลน์ why yyy

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4565
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +309/-8
 :pig4: ขอบคุณ :)

ออฟไลน์ boboman

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1189
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-2
ค้างงงงงง :ling1:
อยากอ่านตอนหน้าไวๆ แล้ววว :hao6: :hao6:

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5467
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-7
เคลียร์กันแล้วเหรอ
เหมือนจะยังไม่เคลียร์เลยนะ
กล้าหาญ กล้าผิดประเด็นเปล่าหว่า
รอลุ้นกันต่อไป

ออฟไลน์ Chiffon_cake

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 712
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1544/-12





ตอนที่ 22
นายท่าน






   Naaytan_Lkh

   Story Ig : ภาพถ่ายท้องถนนตอนนั่งรถไปกับกล้าพร้อมแคปชั่นเป็นอีโมรูปหัวใจดวงเดียว

   ยอดวิวหลังจากอัพได้ห้านาที : 3485 views

   คอมเมนต์ผ่านทาง Direct message :

   Nooknick_Pyj : เชี่ยทิมชวนตีแบท
   Nooknick_Pyj : แต่มึงคงไปตีตูดพี่กล้าแทนแล้ว 555







   ห้องของกล้า ณ ตึก X

   กล้าเข้าไปในห้องของตัวเองก่อน ส่วนผมเป็นคนล็อกประตูห้องแล้วตามเข้าไปทีหลัง เจ้าของขาสั้นๆ เดินไปปิดม่านที่มีแดดส่องเข้ามา ผมฉวยโอกาสสวมกอดกล้าจากทางด้านหลัง

   "อื้อหือ" กล้าร้องลั่น "ไอ้นั่นมึงอ่ะ!"

   "ทำไม"

   "มัน..."

   ผมยิ้มกริ่มพร้อมเติมเต็มคำพูดของกล้า "มันพร้อมใช้งาน"

   กล้าพยายามยกมือปัดป้องแต่ผมก็ตระกองกอดและจูบมันอยู่ดี ท่าทางของมันตกใจที่จู่ๆ ผมก็รุกมันอย่างรวดเร็ว ที่จริงแล้วผมอยากจะทำอย่างว่ากับมันตั้งแต่ที่มันพูดจาถูกใจผมตอนอยู่บนรถแล้ว แต่เห็นทีว่าผมคงจะทำแบบนั้นไม่ได้

   เพราะถ้าทำอย่างนั้นล่ะก็...เราทั้งคู่ได้ลงไปอยู่ในคลองพร้อมๆ กันกับรถแน่ๆ คนตรงหน้าผมชอบทำให้ผมสติหลุดเสมอ ไม่ใช่เฉพาะตอนขับรถอย่างเดียวเท่านั้น...ตอนนี้ก็เช่นเดียวกัน

   กลิ่นของกล้าทำเอาผมหยุดดอมดมไม่ได้ จมูกของผมฝังลงอยู่ที่ซอกคอของกล้าขณะที่มันพยายามดันตัวผมออกไปอย่างไม่ค่อยมีเรี่ยวมีแรงเท่าไหร่ ผมทั้งจูบทั้งไซ้ทั้งลูบไล้ไปทั่วร่างของกล้าจนอีกฝ่ายเริ่มตื่นตกใจ

   "ใจเย็นๆ ได้มั้ย มึงจะเอาตรงนี้เลยเหรอ" แม้มันจะทั้งอึ้งและก็ทึ่ง แต่น้ำเสียงของมันก็ฟังดูเย้ายวนใจสำหรับผมอยู่ดี

   "ห้องก็ล็อกแล้ว ม่านก็ปิดหมดแล้ว" ผมกระซิบข้างหูกล้าพร้อมขบใบหูเล็กๆ นั้นเบาๆ ใช้ตัวเองดันคนตรงหน้าให้ทิ้งตัวลงบนโซฟาจากนั้นผมก็ใช้สารร่างของผมโถมเข้าใส่คนที่ผมรักคนนี้ "กูจะทำตรงไหนก็ได้"

   ให้ตายเถอะ ผมคิดถึงจะแย่...คิดถึงกลิ่น คิดถึงสัมผัส คิดถึงรสชาติที่ติดอยู่ที่ปลายลิ้น ผมจูบอีกฝ่ายพร้อมใช้ลิ้นเกี่ยวกระหวัดตักตวงความหวานให้หนำใจ กล้าครางนิดๆ ในลำคอพร้อมทั้งขยับกายบดเบียดใต้ร่างของผม ร้อนแรงจนผมใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

   มือของผมลูบไล้ร่างของกล้าไปทั่วอย่างไร้ทิศทางกำหนด สัมผัสของผมทำให้กล้าขยับตัวเข้ามาแนบชิดกับผมมากยิ่งขึ้น ผมรู้สึกถึงความแข็งขืนที่ชนกันอยู่ของเราทั้งคู่ สิ่งนั้นทำให้ผมยิ้มระหว่างที่ปากของผมยังคงจูบกับปากของกล้าอยู่

   เราทั้งคู่ยังอยู่ในชุดนักศึกษา แต่มันกำลังจะไร้ความหมายในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า ผมเริ่มปลดกระดุมเสื้อของกล้า ขณะที่มันเองก็ทำเช่นเดียวกัน เราต่างมือไม้สั่นอย่างตื่นเต้นราวกับว่านี่เป็นครั้งแรกของเรา ผมเชื่อว่านั่นเป็นเพราะเราคิดถึงกัน เราอยากสัมผัสกันและกันให้มากกว่านี้เพื่อลบเลือนดราม่าต่างๆ ที่ผ่านเข้ามาเป็นอุปสรรค

   กลิ่นของกล้ายังคงหอมอบอวลไปทั่วปลายจมูกผม เนื้อตัวเนียนละเอียดของกล้าที่อยู่ใต้ฝ่ามือของผมเป็นสิ่งที่กระตุ้นเร้าผม อยากให้ทุกอณูบนร่างของกล้าเป็นของผมทุกอย่างแม้กระทั่งปลายขน ผมอดส่งเสียงออกมาอย่างมีความสุขไม่ได้ ร่างของเราทั้งคู่บดเบียดกันราวกับไมต้องการแยกจากกันไปไหน แล้วนั่นก็คือสิ่งที่ทำให้ผมมีความสุขมาก

   กล้าจับผมพลิกให้ไปนอนอยู่ที่ใต้ร่างทั้งๆ ที่กระดุมชุดนักศึกษาของผมยังถูกปลดไม่หมด ผมมองอีกฝ่ายอย่างตื่นตะลึง เพราะมือของกล้าเริ่มจัดการกับเป้ากางเกงสแลคของผมแล้ว

   "เฮ้ย" ผมเงยหน้าขึ้นมาดูพร้อมส่งเสียงประหลาดใจ

   สายตาของกล้าที่มองมาอย่างเจ้าเล่ห์นิดๆ ทำเอาผมไม่กล้าพูดอะไรออกมาอีก ได้แต่เผยอปากนิดๆ อย่างไม่อยากจะเชื่อแต่ทว่าประทับใจอย่างไร้ซึ่งคำบรรยาย มือของกล้านวดคลึงส่วนโป่งนูนบนอันเดอร์แวร์ของผมอย่างหยอกเย้า ผมรู้สึกใจจะขาดแทบจะในทันที

   ไปเรียนอะไรแบบนี้มาจากใครเนี่ย...

   กล้ากำลังทรมานผม เรื่องนี้สามารถรับรู้ได้จากสิ่งที่มันกำลังสัมผัสอยู่ว่าเจ้านั่นของผมมันพร้อมที่จะใช้งานมานานแล้ว แต่มันก็ยังยั่วผม...ค่อยๆ จับ ค่อยๆ สัมผัสราวกับต้องการกลั่นแกล้ง ผมเผลอบีบไหล่กล้าเสียแน่นจนกล้าต้องหันมามองหน้าผม

   "อย่าแกล้งกูดิ" ผมโอดครวญ

   คนรักของผมยิ้มร่าก่อนจะค่อยๆ ถอดกางเกงของผมออกจนถึงแค่กลางต้นขา ส่วนนั้นของผมโดดเด่นเป็นสง่าอยู่กลางลำตัวของผม ผมกลืนน้ำลาย รู้สึกเขินอายที่กล้าจ้องมองน้องชายผมเต็มๆ ตาในเวลากลางวันที่มีแสงสว่างขนาดนี้ ปกติแล้วกล้าเคยเห็นเจ้านี่เพียงแต่ในที่ที่แสงสลัว

   ผมเขินนิดๆ แต่กล้าก็ยังจ้องมองอยู่แบบนั้น

   "มันเป็นไง" ลองถามหยั่งเชิง "มันไม่โอเคเหรอ"

   กล้ายิ้มยั่วผมอีกแล้ว "โอเคดิ"

   "..."

   "ก็ใหญ่เหมือนเดิม"

   ผมแทบจะส่งเสียงครางหลังจากคำคำนั้นของกล้า หลังจากที่พูดเสร็จมือของคนรักของผมก็เริ่มเข้ามาสัมผัสน้องชายผมอย่างเนิบนาบเชื่องช้า นวดคลึงพร้อมรูดขึ้นลงช้าๆ จนผมต้องหาอะไรสักอย่างมาอยู่ในมือเพื่อที่จะฝังเล็บใส่มันอย่างต้องการระบายอารมณ์

   กล้าส่งสายตาพิฆาตความทะยานอยากของผมมาให้ จากนั้นก็ทำในสิ่งที่ผมฟินจนใจแทบขาด ปากของกล้าจัดการสิ่งนั้นของผมอย่างเต็มพื้นที่ โอบรอบส่วนปลายของผมเต็มๆ จนผมเผลอร้องออกมาอย่างมีความสุข

   ปลายลิ้นของกล้าตวัดไปทั่วส่วนของผมพร้อมเสียงแผลบพร้อมเสียงจ๊วบจ๊าบ กล้ารู้จังหวะจะโคนดีมากจนทำให้ผมต้องเผลอลูบไล้ไปทั่วศีรษะของคนรัก ส่วนนั้นของผมใกล้จะระเบิดออกมาทุกครั้งที่กล้าโลมเลียแทบจะทุกส่วนของมัน จนในที่สุดกล้าก็ใช้ปากโอบรอบน้องชายของผมอีกรอบ

   คราวนี้กล้าขยับศีรษะขึ้นลงเป็นจังหวะด้วย

   "อะ...อืม"

   มือของผมเผลอขยุ้มเส้นผมของกล้าอย่างต้องการที่ระบาย กล้าจะต้องรับรู้ว่ามันนั้นทำให้ผมรู้สึกเหมือนขึ้นสวรรค์ขนาดไหน ศีรษะของผมเต็มไปด้วยความว่างเปล่า ปล่อยให้ความคิดของผมไหลผ่านสัมผัสของกล้าที่ร้อนแรงและแผดเผาผม เสียงลิ้นที่โลมเลียกับส่วนนั้นของผมดังก้องอยู่ในหู จังหวะที่กล้าพยายามช่วยให้ผมไปถึงฝั่งฝันนั้นช่างทำได้ดีอย่างรู้ใจจนผมอดคิดไม่ได้ว่าผมดีใจฉิบหายที่ผมเลือกคนคนนี้มาเป็นแฟน

   คนอะไรวะแม่งโคตรน่าหลงใหล...ยิ่งผมรู้ว่ากล้ากำลังขยับศีรษะขึ้นลงเพื่อให้ผมมีความสุข ผมก็ยิ่งหลงกล้าเสียจนโงหัวแทบไม่ขึ้น

   รู้สึกรักมากขึ้นกว่าเดิมอีกหลายร้อยเท่า

   "เป็นไง" กล้าเอ่ยถาม ริมฝีปากของกล้ายังคงคลอเคลียส่วนนั้นของผมไม่ห่าง

   "ใกล้ไม่ไหวแล้วว่ะ" ผมสารภาพเสียงแหบแห้ง "มึงดีฉิบหาย"

   "เพราะกูรักมึงไงที่รัก"

   การแสดงความรักในรูปแบบนี้ทำให้เราทั้งคู่รู้ว่าเราต่างหลงใหลกันและกันมากเพียงใด ผมรู้สึกได้ว่าผมอยู่ใกล้ชิดกับกล้ามากขึ้น ระหว่างเราไม่มีอะไรมาขวางกั้นได้อีกต่อไป

   ผมไม่ต้องเสียเวลาถามกล้า...เพราะมันทำให้ผมได้เห็นแล้วว่ามันรักผม การที่มันบอกคนอื่นว่ามันแมนนักแมนหนาแต่มันกลับแสดงความรักกับผมอย่างยกให้ผมอยู่เหนือมันขึ้นไปอีก ผมเชื่อแล้วว่ากล้านั้นรักผมมากจริงๆ

   "เอาไง" กล้าผละออกจากส่วนนั้นของผมที่แข็งเป็นท่อน พร้อมใช้งานและพร้อมปลดปล่อยได้ทุกเมื่อ อดเสียดายนิดๆ ไม่ได้ที่ปากของกล้าเป็นอิสระ หลุดออกจากน้องชายของผมที่ทั้งรักกล้าและหลงกล้า "อยากเสร็จแบบไหน"

   ผมชะงักค้างตัวแข็งทื่อ

   "ในปากกู...หรือในตัวกู"

   กล้าเขินนิดๆ ที่เอ่ยปากถามผม แต่นั่นทำให้ผมรู้สึกดีมากจนอยากลุกขึ้นไปจูบให้รางวัล

   ครืด ครืด

   โทรศัพท์ของกล้าที่อยู่บนโต๊ะหน้าโซฟากำลังสั่นระรัว ให้ตายสิวะ ใครทักอะไรมาตอนนี้ ผมที่อยู่ใกล้กว่าหยิบโทรศัพท์ของกล้าขึ้นมาดู

   Tepsianxx : กำลังจะขึ้นไปเล่นเกมห้องมึง
   Tepsianxx : อีกยี่สิบนาทีถึง
   Tepsianxx : อยากทำอะไรให้รีบทำนะจ๊ะ รักนะ จุ๊บๆ


   "Damn it!" ผมอดสบถออกมาไม่ได้

   "เหี้ยเซียนเหรอ" กล้าร้องอย่างไม่อยากจะเชื่อ ผมพยักหน้าแทนคำตอบ จากนั้นก็ลุกขึ้นเพื่อโอบตัวของกล้าให้เข้ามาหา กล้ายังนั่งคร่อมผมอยู่ ส่วนนั้นของกล้ายังไม่ได้โผล่พ้นออกมาจากอันเดอร์แวร์เลย

   ผมรีบเร่งปลดกางเกงของกล้าออกไปจนท่อนล่างของกล้าไม่เหลือเสื้อผ้าสักชิ้น ทีนี้กล้าก็น่าจะรู้คำตอบแล้วว่าผมอยากเสร็จในรูปแบบไหน

   "มันใกล้ถึงแล้ว กูว่าคงใช้เวลาไม่นาน" ริมฝีปากของผมจูบกล้าอย่างดูดดื่มก่อนจะรีบลุกจากโซฟาพร้อมทั้งปลดกางเกงตัวเองออกให้หมดด้วย

   "ไปไหน"

   "รีบไปเอาเจลกับถุงยางน่ะสิ"

   ผมหาสิ่งเหล่านั้นเจอภายในเวลาไม่กี่วินาที กล้าเดินตามผมมาอย่างเอ๋อๆ จนผมมองอย่างเอ็นดู ตัวเล็กๆ ของกล้าน่าตีตราเป็นเจ้าของฉิบหาย แล้วผมก็กำลังจะทำสิ่งนั้นในไม่ช้า

   "ใช้มือค้ำพนักโซฟาไว้เบ่บี๋" ทำไมเราต้องรีบขนาดนี้ด้วยวะ

   "เบ่บี๋เหี้ยไร"

   "ไม่น่ารักเหรอ หรือมึงชอบคำว่าที่รักล่ะ" ผมถามพร้อมบีบเจลไปทั่วมือ นิ้วของผมสองสามนิ้วเริ่มสอดแทรกเข้าตรงส่วนนั้นของกล้า นวดคลึงพร้อมกับขยับเค้นไปมาอย่างหยอกเย้า ไม่ลืมที่จะกระซิบเสียงแผ่วเพื่อถามย้ำ "ตอบมาสิครับ"

   "ฮึก" กล้าร้องเพราะแรงของนิ้วผม "แบบไหนก็ได้ แล้วแต่มึง"

   "ไหวนะ"

   "ไหว...อยู่แล้วล่ะ"

   ผมจัดการให้ถุงยางอนามัยหุ้มส่วนนั้นของผมอย่างรวดเร็ว ก่อนจะจับลำตัวของกล้าให้มาแนบชิดติดกับตัวผมโดยที่มือของกล้ายังค้ำพนักโซฟาอยู่

   มือของผมเริ่มขยับไปนวดส่วนนั้นของกล้าจนกล้าส่งเสียงครางในลำคอ ใบหน้าของผมเอียงเข้าไปซุกไซ้ที่พวงแก้มขาวจนผมมองเห็นว่ากล้ากำลังหลับตาพริ้มพร้อมกับกัดริมฝีปากตามแรงขยับของมือผม

   เซ็กซี่ขยี้ใจ...เหมือนอย่างเคย

   "กูใกล้จะทนไม่ได้แล้วนะ" เสียงของผมหื่นกามถึงขีดสุด

   "ก็เอาเลยสิ...มึงรออะไรอยู่" กล้าเองก็หื่นไม่แพ้กัน

   ผมใช้มืออีกข้างจับตรงนั้นของผมพร้อมๆ กับค่อยสอดมันเข้าไปในจุดที่เต็มไปด้วยเจลหล่อลื่นของกล้าที่ผมได้จัดการเอาไว้

   "รักมึงนะ" คำพูดของผมดังขึ้นหลังจากที่มันเข้าไปจนเกือบสุด

   "ฮึกกก" ลมหายใจของกล้าส่งเสียงดังมากยิ่งขึ้น

   "รักมึง" ผมกระแทกช้าๆ หนึ่งที

   "..."

   "รักมึง" จากนั้นผมก็กระแทกอีกหนึ่งที

   กล้าไม่มีแรงแม้กระทั่งจะร้องตอบเพราะต้องต่อสู้กับมือของผมจากทางด้านหน้าและเจ้านั่นของผมจากทางด้านหลัง คำบอกรักของผมดังขึ้นอีกหลายต่อหลายครั้งจนกล้าเองก็เผลอบอกรักผมตอบกลับมาเหมือนกัน

   เสียงเนื้อกระแทกเนื้อดังขึ้นไปทั่วห้อง มือข้างหนึ่งของผมนวดคลึงส่วนนั้นของกล้าขึ้นลงเป็นจังหวะให้รับกับการกระแทกของผม ส่วนมืออีกข้างผมลูบไล้ไปทั่วเนื้อตัวเนียนละเอียด ใบหน้าของผมตอนนี้คงลามกเต็มที่ แต่คนที่อยู่ใต้ร่างของผมนี่เป็นอะไรที่ทำให้ผมรู้สึกปรารถนาได้ไม่สิ้นสุดจริงๆ

   ผมหอบกระชั้น มือข้างที่ไม่ได้ช่วยกล้าเริ่มจับแค่บั้นเอวของกล้าเพียงอย่างเดียวแล้ว เริ่มกระแทกหนักขณะที่กล้าเองก็เริ่มร้องครางเสียงดังลั่นมากยิ่งขึ้น

   "แม่ง...มึงแซ่บฉิบ"

   ผมเอ่ยปากชมกล้าเป็นครั้งที่ล้าน...ส่วนนั้นของมันบีบผมพร้อมตอดรัดผมเสียจนผมรู้สึกทรมานหากไม่ได้ปลดปล่อย

   "กูใกล้แล้ว..."

   ก่อนจะขึ้นสวรรค์ชั้นฟ้ามีความคิดอะไรบางอย่างแวบเข้ามาอยู่ในหัว

   เราทั้งคู่มียังไม่ได้ถอดชุดนักศึกษาท่อนบนเลย

   ไม่เคยคิดเหมือนกันว่าจะได้มาทำที่กลางห้อง...แต่มันก็ทำไปแล้ว








   ไม่กี่นาทีถัดมาพวกพี่ๆ เพื่อนของกล้าก็มานั่งกันอยู่บนโซฟา

   ผมเป็นคนเก็บกวาดทุกอย่างเองทั้งหมด เพราะเซ็กส์แบบด่วนๆ ของเราตอนที่กล้าค้ำพนักโซฟาอยู่นั้นดูดพลังงานของกล้าไปจนหมด ตอนนี้เราทั้งคู่นั่งอยู่ข้างกันที่เก้าอี้นวมตัวใหญ่ข้างๆ โซฟาตัวนั้นโดยที่ผมนั่งอยู่บนพนักแขนเราทั้งคู่มองเพื่อนๆ ของกล้าบนที่ที่เราเพิ่งจะมีอะไรกันด้วยสายตาผิดปกติ แต่เพื่อนๆ ของกล้าพวกนี้ไม่ได้สนใจจะจับผิดอะไร

   ผมฉุดมือของกล้าให้ลุกขึ้น เพราะผมจะเป็นฝ่ายเข้าไปนั่งแล้วให้กล้ามานั่งตรงที่ว่างกลางหว่างขาของผมแทน

   "เหี้ยกล้าดูหมดแรงฉิบหาย" พี่เซียนหัวเราะ "พวกกูไม่ได้มากวนอะไรใช่มั้ย"

   เราทั้งคู่ไม่ตอบอะไรทั้งสิ้น ผมที่เพิ่งมีความสุขมาได้แต่ยิ้มกับจัดการเส้นผมที่ปรกหน้าปรกตาของกล้า เส้นผมเหล่านี้ชุ่มเหงื่อนิดๆ มันเป็นหลักฐานชิ้นดีที่แสดงให้เห็นว่าเราทั้งคู่เพิ่งผ่านกิจกรรมสุดเร่าร้อนกันมา

   การกระทำของผมทำเอาพวกพี่ๆ เพื่อนของกล้าแสดงสีหน้าหมั่นไส้แทบจะในทันที

   "ดูไอ้กล้าสิ อยู่กับแฟนแม่งโคตรง่อย" ผมจำได้ว่าพี่เซียนชอบกัดกล้าบ่อยมากกว่าทุกคน แต่พี่เขาก็สนิทกันกล้ามากกว่าใครทั้งหมด

   "กูไม่ได้ง่อย" กล้าเถียงเสียงเบา มันนิ่งมากจนแทบจะกลายเป็นตุ๊กตาให้ผมเล่นไปซะฉิบ

   "มาเล่นเกมกันเถอะครับ" ผมช่วยชีวิตกล้าด้วยการเบี่ยงเบนความสนใจ

   "เอาสิ" พี่เซียนเห็นด้วย จากนั้นทุกคนก็เริ่มเปิดเกม RoV

   "กูไปพักนะ" กล้าทำท่าจะขอเข้าไปนอนพักผ่อนในห้อง

   "ไม่ได้" พี่ตงร้อง "มึงไม่อยู่เดี๋ยวนายท่านมันก็เล่นได้ไม่ดีหรอก"

   "พวกมึงห่วงกูบ้างมั้ยเนี่ย" กล้าอดที่จะบ่นไม่ได้

   "มึงนอนตรงนี้ได้" ผมกระซิบบอกกล้า "ตัวกูสบายกว่าเตียงอีกนะ"

   พี่เซียนพยายามอย่างยิ่งที่จะไม่โก่งคออ้วก ผมได้แต่ยิ้มเบาๆ ส่วนกล้าก็เริ่มมีใจเอนเอียงมาทางอยากพิงตัวผมมากกว่าทิ้งตัวนอนลงบนเตียงของตัวเองแล้วตอนนี้

   มีแฟนตัวเล็กมันมีข้อดีอย่างงี้นี่เอง ผมใช้คำว่าเตี้ยไม่ได้ครับ เพราะเดี๋ยวเจ้าตัวจะด่าผมเอา

   กล้าเริ่มผล็อยหลับแทบจะในทันที ส่วนผมกับพี่ๆ ก็กำลังจะกดเข้าไปเล่น ทว่าเสียงเคาะประตูดังขึ้นก็ดังขึ้นมาซะก่อน

   "เพื่อนมึงมาหรือเปล่า" ผมจับได้นิดๆ ว่าพี่เซียนแอบตั้งความหวังไว้กับคำถามนี้

   เสียใจที่ผมต้องตัดความหวังนั้นของพี่เซียน "ทิมกับนุกไม่ได้มาที่นี่ครับวันนี้"

   "ถ้างั้นใครมาวะ"

   พี่หมูหันเดินไปที่ประตูพร้อมส่องผ่านตาแมว

   "ไอ้เชน"

   คิ้วของผมกระตุกทันทีที่ได้ยินชื่อนั้น ผมไม่ได้ยินชื่อนี้นานแล้วหลังจากผ่านพ้นช่วงกิจกรรมรับน้องของมหา'ลัย แต่ผมก็อดหงุดหงิดในใจไม่ได้อยู่ดี ทำไมไอ้พี่ปีสองคณะวิศวฯ คนนี้ถึงได้เคาะประตูห้องกล้าอย่างไม่มีความเกรงอกเกรงใจอะไรเลย

   ผมหน้าบึ้งตึงจนเพื่อนๆ ของกล้าสังเกตได้

   "กล้าหลับแล้วครับ ผมไม่อยากลุกหนีไปไหน" เสียงแข็งๆ ของผมทำเอาพี่ๆ ถึงกับเงียบ

   พี่เซียนเริ่มส่งสัญญาณให้พี่หมูหันด้วยการทำมือตัดฉับไปที่คอคล้ายกับบอกว่าอย่าให้พี่เชนเข้ามาในห้องนี้ พี่หมูหันจึงพยักหน้าทำตามแล้วโผล่ใบหน้าออกไปเพื่อบอกให้พี่เชนว่าเราไม่สะดวกต้อนรับอย่างยิ่ง

   สายตาของผมมองไปที่พี่เซียน ผมยังคงจำได้อยู่ว่ากล้าเคยถ่ายรูปคู่ชวนคิดกับไอ้พี่เชนลงไอจีชนัทดอทเอนจิเนียร์สี่สิบสองอะไรนั่น (กูก็เสือกจำได้ไปอีก) ลึกๆ ในใจผมค่อนข้างเชื่อว่านี่น่าจะเป็นแผนเรียกร้องให้ผมความสนใจกล้าจากพี่เซียน เพราะมันไม่ดูเป็นกล้าเอาเสียเลย

   พี่หมูหันคุยกับไอ้พี่เชนอยู่นานจนในที่สุดพี่เขาก็กลับมา

   "มึงบอกไปว่าอะไร" พี่ตงถาม

   "กูบอกว่ากูกับมึงสองคนแอบมาแดกสุกี้ในห้องไอ้กล้าตอนที่ไอ้กล้าไม่อยู่"

   "หา" ทุกคนยกเว้นกล้าส่งเสียงไม่เข้าใจพร้อมกัน

   "แบบนั้นมันเนียนที่ไหน เดี๋ยวไอ้เชนแม่งก็มาขอกินด้วย"

   "กูว่ามันคงไม่แดกสุกี้อ่ะ" พี่หมูหันยักไหล่ให้พี่ตง

   "มันไม่สงสัยเหรอว่ากล้าหายไปไหน"

   พี่หมูหันยักไหล่ "มันไม่ได้ถามเลย"

   ดีแล้ว...ผมเพิ่งรู้ตัวเดี๋ยวนี้นี่เองว่าผมโอบรอบตัวกล้าเหมือนเด็กหวงของ ทั้งๆ ที่ไม่จำเป็นต้องทำต่อหน้าเพื่อนๆ ของกล้าก็ได้

   "เอาล่ะ เราจะเริ่มเล่นเกมได้หรือยัง" พี่เซียนกระแอม ผมพยักหน้าก่อนจะกดเข้าเกมอีกรอบ สังเกตดูว่าคนที่ออนไลน์อยู่นั้นมีชื่อไอ้ทิมอยู่ด้วย

   ตอนนั้นพี่เซียนก็เริ่มชวนผมแล้ว

   "ขาดอีกคนหนึ่ง ผมชวนทิมด้วยได้มั้ย" ผมลองถามหยั่งเชิงคนที่โดนแซวว่ากำลังจีบไอ้ทิมอยู่

   "มันไม่ยอมให้ทิมอยู่ทีมเดียวกับมันหรอก ทิมมันเล่นอ่อนนี่" พี่หมูหันพูดไปเรื่อย

   "กูพูดแบบนั้นที่ไหน กูด่ามันแค่เกมนั้นเกมเดียวเท่านั้นไอ้บ้า"

   ผมยักยิ้มมุมปาก ก่อนจะกดชวนทิมเข้ามาเล่นด้วย ในที่สุดทีม 'กล้าหัว...' (ขออนุญาตละไว้ เดี๋ยวแฟนแม่งว่า) ก็ได้เล่นพร้อมกันครบอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาสักที

   ตอนที่เข้าเกม ผมเห็นไอ้ทิมพิมพ์ข้อความพร้อมกับเลือกฮีโร่ที่เป็นแทงค์ ซึ่งเป็นตำแหน่งที่รองรับแรงมือแรงตีนจากทีมฝั่งตรงข้ามเนื่องจากมีเลือดมากมายมหาศาล แต่มีพลังโจมตีน้อยมาก อีกทั้งยังทำแต้มคิลอีกฝ่ายได้น้อยอีกด้วย

   ตำแหน่งแทงค์เป็นตำแหน่งประจำของพี่เซียนเขา

   Tim_Gy ผมจะเล่นแทงค์

   ผมที่กดเลือกฮีโร่ตำแหน่งนักฆ่าแอสซาซินเสร็จ (Murad เจ้าเดิมนั่นแหละ) จึงได้เหลือบไปมองดูพี่เซียนว่ามีปฏิกิริยายังไง ผมเห็นมือพี่เขาสั่นเล็กน้อย แต่เขาก็ตัดสินใจเลือกฮีโร่ที่เป็นตำแหน่งไฟต์เตอร์แทนที่จะเป็นแทงค์เหมือนเดิม

   งานตามใจก็มา...

   พี่ตงกับพี่หมูหันเล่นตำแหน่งแคร์รี่ (โจมตีระยะไกล) และตำแหน่งเมจ (โจมตีด้วยพลังเวทย์) ตามลำดับ ทั้งคู่มองดูพี่เซียนอย่างประหลาดใจนิดๆ เพราะปกติแล้วพี่เซียนไม่ค่อยเล่นตำแหน่งไฟต์เตอร์เท่าไหร่

   Tepsianxx ได้ กูจะปกป้องมึงเอง

   ผมหลุดขำพรวดหลังจากที่เห็นข้อความที่พี่เซียนพิมพ์ พี่ตงกับพี่หมูหันส่งเสียงดังแทบจะในทันที

   "ไอ้สัด แทงค์ต่างหากที่ต้องปกป้องเรา" พี่ตงร้อง

   "ก็คนมันจะจีบอ่ะนะ" พี่หมูหันร้องตาม

   พี่เซียนยักไหล่ไม่สนใจ ในที่สุดพวกเราทั้งห้าคนก็เข้าไปในเกมจนได้ ระหว่างที่รอโหลด พวกเรานัดกันเสร็จสรรพว่าใครจะไปยืนอยู่จุดไหนของแมพบ้าง ผมได้แต่ฟังเพราะตำแหน่งผมมันต้องเดินเหินไปทั่วอยู่แล้ว

   กล้าหลับสนิทแถมยังพิงตัวมาที่ผมเต็มๆ ซึ่งผมใช้มือทั้งสองข้างที่จะเล่นเกมอยู่แล้วโอบกล้าอยู่กลายๆ หากกล้าลืมตาตื่นขึ้นมาก็คงจะเห็นจอเกมในมือผมแบบเต็มๆ ผมดมศีรษะกล้าสลับกับจุ๊บไปที่ขมับระหว่างรอเข้าเกม

   ที่จริงผมทำแบบนั้นทุกๆ สิบวินาทีเลยมั้ง

   คนอะไรว้ามีเหงื่ออยู่แท้ๆ แต่ก็ยังหอมอยู่ได้...

   "ท่าน มึงต้องปกป้องไอ้ทิมนะ" พี่เซียนหันมาพูดตอนเกมเริ่ม "กูดูคนเดียวไม่ไหว มึงกับกูเล่นสายบู๊ต้องช่วยกัน"

   ผมหลุดขำ "ครับ จะพยายาม"

   ตลอดทั้งเกมคนที่ก่นด่ามากที่สุดเห็นจะเป็นไอ้ทิม มันเปิดไมค์พร้อมกับโวยวายเนื่องจากฟอร์มการเล่นของพี่เซียนในวันนี้นั้นตกถึงขีดสุด

   [พี่เซียน มาทำไมวะ ผมเลือดเยอะ ผมสู้ไหว]

   ฝั่งเราไม่มีใครเปิดไมค์สักคน ทุกคนได้แต่คุยกันซึ่งๆ หน้า แต่คำพูดเหล่านั้นของทิมทุกคนได้ยินเต็มๆ

   [ไปช่วยคนเลือดน้อยอย่างพี่หมูหันนู่น]

   คิดว่าพี่เซียนจะฟังมั้ยครับ พี่หมูหันตายแล้วตายอีก ส่วนพี่เซียนก็ตายไปหลายรอบเพราะไปรับมือรับตีนแทนตำแหน่งแทงค์

   [พี่เซียน ตัวติดผมเกินไปเปล่า]

   [เฮ้ยยย ไปช่วยพี่ตงดิ]

   [เล่นอะไรของพี่เนี่ย]

   ผมเริ่มทำใจไว้แล้วล่ะว่าทีมจะแพ้ แต่ผมก็พยายามเล่นอย่างสุดความสามารถ ตอนท้ายเกมที่พวกเราจะต้องรวมตัวกันต่อสู้ ตำแหน่งไฟต์เตอร์อย่างพี่เซียนกลับไปยืนอยู่หน้าตำแหน่งแทงค์ ทำให้พี่เซียนโดนทีมตรงข้ามรุมฆ่าตายภายในเวลาไม่ถึงห้าวินาที

   "ไอ้บ้าเอ๊ย!" พี่ตงโวยวาย "เล่นห่าอะไรของมึง"

   "ทิมมันไม่ตาย มึงเห็นมั้ย" ยังจะทำหน้าภูมิใจอีก

   "แต่มึงตายไง แล้วมึงก็เป็นไฟต์เตอร์ ไอ้ท่านคนเดียวจะไหวได้ไง"

   อีกไม่กี่วินาทีถัดมา...ผมได้ทำการแสดงอะไรบางอย่างให้พี่ตงได้เห็น

   Murad mega kill

   ผมฆ่าทีมตรงข้ามเรียบทุกคนจนพี่ตงต้องอ้าปากค้าง ในที่สุดทีมเราก็ชนะท่ามกลางการเล่นอย่างทุลักทุเลของพี่เซียน

   แน่นอนว่าไลน์กรุ๊ปกลุ่ม 'กล้าหัว...' มีข้อความจากไอ้ทิมเด้งขึ้นมาอย่างไม่ต้องสงสัย

   Tim_Gy : วันหลังอย่าด่าผมเล่นไม่เก่งอีกนะแบบนี้
   Tim_Gy : ผมเป็นแทงค์ ไม่ต้องมาปกป้องผมหรอก


   พี่หมูหันกับพี่ตงก็เริ่มด่าทอพี่เซียนเหมือนกัน

   Mr. Moohan : แม่งโคตรบ้า บอกห่าอะไรไม่ทำสักอย่าง
   Tongmongmiawkue : มันอยากปกป้องมึงอย่างเดียวเลย
   Tepsianxx : มึงเล่นแทงค์เก่งนะ...


   หมายความว่ายังไง ต่อไปนี้ทีมเราจะมีแทงค์สองคนแล้วเหรอ

   Tepsianxx : แต่ให้กูเล่นแทงค์เถอะ กูจะได้ปกป้องมึงได้อย่างเต็มๆ

   นี่พี่เขากำลังพูดถึงเกมอยู่ถูกมั้ยครับ

   Tim_Gy : ผมเล่นพอใช้ได้แค่ตำแหน่งแทงค์ครับ

   เรื่องนี้พี่เซียนก็น่าจะรู้ ถ้าไอ้เชี่ยทิมเล่นตำแหน่งอื่นมีแต่เจ๊งกับเจ๊งไม่ต่างอะไรจากกล้า (รายนั้นเล่นไม่ได้เลยครับ เจ๊งแทบทุกตำแหน่ง) ตอนที่มันเล่นตำแหน่งนักฆ่า มันถึงได้โดนพี่เซียนว่าในเกมจนเป็นเรื่องกันถึงขนาดนั้นไง

   ว่าแต่...ทำไมเราต้องมาถกประเด็นเรื่องเกมกันอย่างจริงจังแบบนี้วะครับ

   Naaytan_Lkh : งั้นทีมเรามีแทงค์สองคนไปเลย
   Naaytan_Lkh : ผมจะฆ่าให้เอง


   ผมเห็นพี่เซียนพิมพ์ตอบอย่างรวดเร็ว

   Tepsianxx : งั้นให้ทิมเล่นแทงค์ กูเล่นไฟต์เตอร์

   "เหยดโด้" พี่ตงร้องแซว "ตกลงยังไง จีบหรือไม่จีบไหนว่ามาดูดิ๊"

   พี่เซียนกระแอม วางโทรศัพท์ลงกับโต๊ะ วางมาดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งสิ้น ผมมองพี่เซียนอย่างจับผิด จนกระทั่งพี่เขาแพ้สายตาของผม

   "กูไม่รู้" พี่เขาตอบ "รู้แค่ว่ากูไม่ชอบโดนมันเมิน"

   "อยากให้เขาสนใจมึงว่างั้น" พี่หมูหันเอ่ยบ้าง

   พี่เซียนไม่ตอบ ผมก็เลยเอ่ยแทรกแทน "ช่วงนี้คนที่ชื่อพี่หมอไตเติ้ลอะไรไม่รู้นั่นรุกไอ้ทิมหนักมากครับ ผมกับนุกโคตรตกใจเลย"

   "ว่าไงนะ" พี่เซียนหันมาถาม

   ผมไม่กล้าขยับตัวมากเพราะกล้ายังคงหลับอยู่ในอ้อมแขน "ไปดูไอจีไอ้ทิมสิครับ พี่หมอเขามาเมนต์ให้ทุกรูปเลย"

   "ตอนนี้มึงทำอะไรอยู่ ยังไม่รีบรุกอีก เดี๋ยวก็ไม่ได้น้องหรอก" พี่ตงเลิกคิ้ว

   "กู..."

   พี่เซียนเริ่มพูดไม่ออกแล้ว ผมกับเพื่อนๆ ของกล้าคนอื่นได้แต่ทำหน้ายิ้มๆ ที่จริงผมก็ไม่รู้หรอกว่าพี่หมอไตเติ้ลคนนั้นจะรุกไอ้ทิมมากขนาดไหน แต่ผมได้ยินชื่อนี้จากปากไอ้ทิมทุกวัน มันก็แค่เล่าให้ฟังว่าพี่หมอคนนี้พยายามจีบมันหนักมาก มันก็ปฏิเสธไม่ค่อยจะเป็นซะด้วยเพราะพี่เขาก็ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร

   ทีนี้มันก็ต้องขึ้นอยู่กับพี่เซียนคนเดียวแล้วว่าจะเอายังไง...







[ มีต่อนะคะ ]





ออฟไลน์ Chiffon_cake

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 712
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1544/-12





   เวลา 22.30 น.

   เสียงขยับตัวเบาๆ ของคนข้างตัวทำให้ผมที่กำลังนอนมองหน้ามันอยู่ถึงกับตกใจเล็กน้อย กล้าหลับลึกมากจนผมได้อุ้มกล้ามานอนที่เตียง ตอนนี้เพื่อนๆ ของกล้าต่างแยกย้ายกันกลับไปหมดแล้ว

   "เฮ้ย" กล้าร้อง "ทำไมกูมาอยู่ตรงนี้ได้"

   "กูก็อุ้มเข้ามาน่ะสิ" ผมตอบเบาๆ

   "มึงไม่ปลุกกูล่ะ"

   "ก็เห็นมึงหลับสบายอยู่ เลยไม่อยากกวนอ่ะ"

   กล้าเปลี่ยนเป็นพลิกตัวมานอนจ้องหน้าผมแทน

   "เกมเป็นไงบ้าง"

   "เกือบไม่รอด" ผมยิ้ม "พี่เซียนไม่มีสมาธิเล่นเพราะทิม ลองเล่นอีกหลายๆ ตาก็ลงท้ายอีหรอบเดิม"

   "แม่งเอ๊ย กูพลาดได้ยังไง อยากล้อมันฉิบ"

   "เอาไว้ล้อวันหลังเถอะ รับรองหลังจากนี้ได้ล้อพี่เซียนสนุกแน่ๆ" ผมมองดูกล้าก่อนจะถาม "อาบน้ำหน่อยมั้ย"

   "คงต้องเป็นอย่างนั้น" กล้าลุกขึ้นก่อนจะฉุดมือผมให้ลุกขึ้นด้วย "อ้าว นี่มึงอาบน้ำแล้วเหรอ"

   "เดือนมหา'ลัยจะนอนทั้งๆ ที่ยังไม่ได้อาบน้ำไม่ได้หรอกนะ" ผมพูดเล่นไปอย่างนั้นเอง

   "โธ่เอ๊ยยย มึงไม่ยอมปลุกกูอ่ะ"

   ผมปลดกระดุมชุดนอน "แต่กูอาบเป็นเพื่อนมึงอีกครั้งได้"

   กล้าหยุดชะงักก่อนที่จะมองหน้าผม เราสองคนสบตากันโดยมีความหมายลึกๆ แฝงอยู่ในนั้น เมื่อกล้าหลุบสายตาลงต่ำเพื่อมองตรงกลางระหว่างขาของผม...กล้าก็น่ารู้เหตุผลของผม

   "หื่นจริ๊ง"

   ผมคว้าร่างของอีกฝ่ายมากอดก่าย "ได้มั้ยล่ะ" เสียงของผมออดอ้อนเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน

   "บอกว่าไม่ยอมได้ด้วยเหรอวะ" กล้าเอ่ยแล้วฉุดมือผมขึ้นเพื่อดึงมือไปยังห้องน้ำพร้อมกัน 

   เสียงน้ำไหลดังสลับกับเสียงร่างกายบดเบียดเป็นจังหวะ ทั้งส่วนบนทั้งส่วนล่าง ทั้งปากทั้งลิ้นทั้งช่องเชื่อมต่อที่นำพาให้ผมกับกล้าเป็นหนึ่งเดียวกันแล้วขึ้นสวรรค์ กล้าได้ช่วยผมแบบเมื่อตอนกลางวันอีกรอบจนไม่สามารถบรรยายเป็นคำพูดออกมาได้ว่าผมมีความสุขมากมายแค่ไหน

   "อีกนิดกูคงย้ายมาห้องนี้แน่" ผมเอ่ย "กูอยากมีอะไรกับมึงทั้งวี่ทั้งวัน"

   "ทำไมมึงไม่รีบย้ายมาเร็วๆ ล่ะวะ มึงรออะไรอยู่ไม่ทราบ"

   "..."

   "แต่ถ้าทำทุกวัน...มึงจะไม่เบื่อเหรอวะ"

   "กูจะเบื่อได้ยังไง"

   "..."

   "กูรักมึงมาจะสี่ปีแล้วนะ ถ้ากูเบื่อกูคงบ้าอ่ะ"

   "อย่าเบื่อกูเลย" อีกฝ่ายออดอ้อนผม บดเบียดร่างกายเข้ามาใกล้ผมทั้งๆ ที่เราอยู่ใต้ฝักบัวที่น้ำยังคงไหลอยู่ จะให้ผมอดรนทนได้ยังไงไหว "กูจะเป็นแฟนที่ดี...เป็นคู่นอนที่ดี"

   "แม่ง ดูใช้คำ" ผมจูบปิดปากกล้าแม้ใบหน้าของเราทั้งคู่จะเปียก "เป็นอะไรก็ได้แค่อยู่กับกูไปเรื่อยๆ ก็พอ"

   ก่อนที่เราจะเริ่มกิจกรรมกันอีกรอบ...ผมได้สลัดเรื่องราวที่น่าเคร่งเครียดระหว่างเราสองคนทิ้งไปทั้งหมด ปล่อยกายปล่อยใจให้ลอยไปกับความสุขสมที่กล้ามอบให้และผมเองก็มอบให้กล้าด้วย

   เราทั้งคู่ยังคงอยู่แต่ในห้องน้ำ สลับที่จากตรงนั้นตรงนี้ไปเรื่อยอย่างไม่รู้จักเบื่อหน่ายและเหน็ดเหนื่อย น้ำจากฝักบัวถูกเปิดแล้วปิดอยู่เรื่อยเพราะเสร็จปุ๊บเราก็ต้องทำความสะอาดปั๊บ จากนั้นเราก็เริ่มกันใหม่อีกครั้งเพราะกล้าชอบพูดให้ผมปรารถนาอยู่เรื่อย

   ผมเองก็เหมือนกัน คำพูดของผม การกระทำของผม รวมไปถึงสีหน้าท่าทางของผมที่แสดงออกต่อหน้ากล้า ทำให้กล้ารู้สึกปรารถนาผมเช่นเดียวกัน ผมแค่อยากอยู่กับกล้า อยากสัมผัสกล้าไปเรื่อยๆ แบบนี้วนไปตลอดทั้งคืน ความรู้สึกของผมก็คือผมไม่อยากหลุดออกจากกล้าไปไหนเลยแม้แต่วินาทีเดียว

   นี่มันรอบที่เท่าไหร่แล้วนะ ผมไม่ได้นับแล้วแฮะ

   การอาบน้ำของเราในคืนนี้นั้นจึงเป็นการอาบน้ำที่ยาวนานที่สุดในชีวิต ทว่ากลับมีความสุขที่สุดในชีวิตเช่นเดียวกัน






   
   "ทิม..."

   [สัดนายท่าน...นี่ตีสามแล้ว กูจะนอน]

   "ทำยังไงกูกับกล้าถึงจะได้รักกันตลอดไป"

   [หา ดราม่าอีกแล้วเหรอ]

   "ไม่ใช่"

   [แล้วไป]

   "คู่กูดราม่าบ่อยขนาดนั้นเลยหรือไง"

   [อาจจะเรียกว่าช่วงปรับตัว]

   "..."

   [ความรักมันขึ้นอยู่กับคนสองคนเว้ย]

   "..."

   [กูเชื่อว่ามึงกับพี่เขาจะรักกันตลอดไป]

   "..."

   [มึงเกิดมาเพื่อรักพี่กล้าคนเดียว]

   "จริงเหรอ"

   [กูรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ]

   "ทำไมกูเขิน"





TBC*





วงวารทิม
รอวันที่นายท่านจะต้องมาฟังทิมเพ้อบ้างนะคะ


ออฟไลน์ BABYBB

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1123
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-1
รักกันต้องสู้ไปด้วยกันนะคะ

ออฟไลน์ ก้อนขี้เกียจ

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 594
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-1
ฮือตลกพี่เซียน กูจะปกป้องมึงเอง55555 ไฟต์เตอร์จะปกป้องแทงค์เอง

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7534
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
โอยๆ.........ดีต่อใจ จริงๆ   :mew1: :mew1: :mew1:

นายท่าน กล้า  :กอด1: :กอด1: :กอด1:
ต่างฝ่ายต่างปราถนากันไม่หยุดหย่อน
อย่างนี้ ใช้น้ำเปลือง ค่าน้ำสูงแน่ๆเดิอนนี้

เทพเซียน ยอมอ่อนให้ทิมสุดๆอย่างไร้สติจริงๆ  :z3: :z3: :z3:
       :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ Timber

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 113
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
์NC ที่ร้อนแรงทั้งเรื่องแล้วมั้งเนี่ย

ออฟไลน์ DrSlump

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3382
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +104/-2

ออฟไลน์ ่jum

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3709
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-4
หูยยยยยย  :hao7:

ออฟไลน์ เป็ดอนุบาล

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1405
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-2
นายท่ายกับกล้าหาญเป็นคู่ที่น่ารักมากเลยค่ะจะหวานก็ไม่หวานเลี่ยนอ่านไปสนุกดีค่ะ
รออ่านตอนต่อไปนะค่ะ :katai2-1: :katai2-1:

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
วัยรุ่นเนี่ยแรงดีจังเลยเนอะ  :hao7:

ออฟไลน์ Fallinlove

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 132
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-1
โอ้ย พี่เซียน เป็นหนักขนาดนี้ ก็รีบ ๆ จีบน้องเถอะจ้า 555
มัวแต่ลีลา เดี๋ยวก็ต้องมานั่งหึงฟิวส์ขาดอีกหรอก น้องทิมเนื้อหอมนะ อย่าลืม
ส่วนพี่เชน เราว่าพี่หมูหันต้องรับผิดชอบในฐานะที่ชักจูงพี่เชนมายุ่งกับพี่กล้านะ > <

ออฟไลน์ colorofthewind21

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1657
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-1
เซียนคือหนักแล้วโว้ยยย ไปจีบๆกันซะ ส่วนกล้าหาญบอยของเรานั้นยั่วหลัวมากก ยั่วเว่อร์ เอาใจหลัวรัวๆๆๆ

ออฟไลน์ MSeraph

  • This too shall pass
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1753
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
โอ้ยยถ้าเจอแบบพี่เซียนเราคงมีเปิดไมค์ด่าเหมือนกันอะ
จะปกป้องน้องก้ออกของแท้งไปให้หมดเลยยย ละเจาะเกราะมาอันเดียวพอ
ฮืออออ อยากเข้าไปแจกแบบนั้นน น้องจะหัวร้อนและลืมปลื้มใจค่ะ555
นายท่านกับกล้าคือแซ่บมากกก ฮอตมากกก ฮืออ ไฟลุกเลย
ได้หลับได้นอนกันบ้างมั้ยย
โทรหาทิมตีสามนี่รือกล้าพึ่งหลับไปสินะ
มาราทอนเหลือเกินค่ะคุณขา//มือทาบอก
ไม่ดราม่า รักกันขนาดนี้ยังไงก้น้องผ่านไปได้ค่ะ
เพราะทั้งคู่รู้แล้วว่าการไม่มีอีกคนอยู่ในชีวิตมันทรมานขนาดไหน
ถ้าไม่อยากกลับไปเป็นแบบนั้น ก้ต้องจับมือกันแน่นๆเนอะ
รอค่าาา

ออฟไลน์ ptewtoe

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 31
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ชอบคู่กล้ากับท่าน อยากอ่านคู่ของเซียนจัง พี่เค้ก  :L2: :L2: :กอด1:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด