---"กูล่ะเซ็งจิต...ไอ้ติสต์แตก"--- P.343 (29-01-11) พิเศษย้อนหลัง Happy New Year จร้า *[]*
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ---"กูล่ะเซ็งจิต...ไอ้ติสต์แตก"--- P.343 (29-01-11) พิเศษย้อนหลัง Happy New Year จร้า *[]*  (อ่าน 2410388 ครั้ง)

-N-

  • บุคคลทั่วไป
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์  และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด
โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม

เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


สวัสดีค่ะ ชื่อเอ็นนะคะ....

นิยายเรื่องนี้  มีพี่(เฮีย?)คนนึง  ที่หนูร๊ากรัก เค้าฝากมาลง   :pigha2:

การันตี...อะไรดีล่ะ ไม่ยู้หง่ะ (ฉากอย่างว่ามั้ง 5555 เห็น ฮ แกโด่งดังเรื่องนั้น  :m20:)

เอาเป็นว่า  ยังไงก็ฝากเรื่องนี้ไว้ในอ้อมใจหลายๆคนด้วยค่า







เดี๋ยวมาลงบทนำให้นะ จุ๊บๆคนอ่าน ทุกคอมเม้นต์และแรงใจค่ะ  :o8:
..................................
ตอนนี้ไม่ต้องใส่หัวเรื่องแล้วนะ ว่านิยายหรือเรื่องเล่า นอกจากเรื่องสั้น ถึงจะใส่จ้า

*** ขออนุญาตแก้ไขคำห้อยท้ายของชื่อเรื่อง เพื่อลดความรุงรังของหัวข้อ  แต่หากผู้แต่งมีเรื่องแจ้งเพิ่มเติม ก็สามารถแก้ไขชื่อเรื่องได้ตามปกติค่ะ
 ทิพย์โมบอร์ดนิยาย

Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 29-01-2011 15:49:33 โดย -N- »

ออฟไลน์ Micky_MN

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 198
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-3
จิ้ม เรื่องใหม่คร๊า :impress3:


เป็นกำลังใจให้นะคะ :3123:

บะบาย :bye2:

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11387
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
 :mc4:เย้ ได้เจาะไข่ด้วย  เจิมเรื่องใหม่  :z2:

charus

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10

anna1234

  • บุคคลทั่วไป

-N-

  • บุคคลทั่วไป
ขอบคุณทุกคอมเม้นต์ค่า  :z2:

-N-

  • บุคคลทั่วไป
"กูล่ะเซ็งจิต...ไอ้ติสต์แตก" 

Intro







แม่งเอ้ย… เสียงเหี้ยไรเนี่ย 





ผมหยิบหมอนข้างกายขึ้นมาปิดหัวปิดหู  ซุกหน้าเข้ากับเตียงนอน  แต่นั่นก็ไม่ได้ช่วยลดมลพิษทางเสียงที่คาดว่าน่าจะเกิดจากบริเวณใกล้ๆ ลงได้เลย 




เวร  กูจะหลับจะนอน  มึงช่วยไปเสียงดังไกลๆ ได้มั้ยวะ… ในมันคอนโดชั้นเก้า ใจกลางกรุงนะ สาดดดด




แต่ก็ได้แค่คิดล่ะครับ  ผมยังคงปิดหูปิดตา(แต่ไม่ปิดจมูก)นอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียง  ปล่อยให้ผ่าห่มผืนบางปกปิดเพียงท่อนล่างของตัวเองอย่างหมิ่นเหม่   เสียงกลองรัวๆ จางลงกลายเป็นเสียง… อืม คุ้นๆ ว่ะเสียงนี้  เหมือนเครื่องดนตรีอะไรซักอย่าง  แต่นึกไม่ออก




อืมมมม…. เสียง….




แคน!




ห่าเอ้ยยยยยยย  มึงมาเป่าแคนทำซากไรวะ  กูอยากตายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย




เนื่องจากต่อมความอดทนผมใกล้ถึงจุดระเบิดเต็มที  เลยตัดสินใจลุกขึ้นโตงเตงโป๊เปลือยไปคว้ากางเกงขาสั้นยับๆ ขึ้นมาสวม  หัวเหอยุ่งเหยิงแต่ไม่สนแล้วครับ  เดินกระแทกส้นไปเปิดประตูทันที



“อ่าว  ไอ้ชิน”   ผมเอ่ยทักเพื่อนตรงข้ามห้องที่มันเปิดประตูมาจังหวะเดียวกับผมพอดี

“สัตว์ ไงวะ”  ดูมัน ทักทายเพื่อนคำแรกช่างรื่นหูเหลือเกิน

“เสียงเหี้ยนี่อะไรเนี่ย… ปลุกกูแต่เช้า มาจากไหน มึงรู้ป่ะ”  ผมรีบถามอีกฝ่ายที่ยืนทำหน้างงไปต่างอะไรไปจากผมเท่าไรนัก

“อืม…กูว่ามาจากข้างห้องมึงว่ะ”  มันตอบแบบงัวเงีย คาดว่าคงเพิ่งลุกจากที่นอนมาแบบเดียวกับผม

“สาด  จะมาข้างห้องกูได้ไง  ซ้ายนี่ก็ลุงสน แก่จนยืนยังจะไม่ไหว  ขวานี่ก็น้องนิ้ง ว่าที่สะใภ้กู  ไม่มีใครมาตีกลองร้องเพลงเล่นแคนลาวๆ นี่หรอกเว้ย”   ผมว่าพลาง ส่ายหัวไปพลาง

“เชี้ย น้องนิ้งของมึงเค้าขายห้องไปตั้งแต่วันก่อนแล้ว… นี่คงคนมาซื้อต่อมั้ง” 

“อ่าว เฮ้ย! ได้ไง ไมกูไม่รู้!?” ผมหน้าตาเหรอหรา  ไรวะ เมื่อไหร่เนี่ย

“สาด มึงไปเมกามากี่วัน  กว่าจะกลับมากูเห็นน้องเค้าขนข้าวขนของไปอยู่กับผัวเรียบร้อยแล้ว”  ไอ้ชินมันตอบ พร้อมกับหาววอดๆ ไปด้วย





แล้วผมก็ถึงบางอ้อซะที  แม่ง ไรวะ  ไปทำงานนิดเดียว กลับมากิ๊กหายซะงั้น  แต่ก็เอาเถอะ  ไม่ได้จริงจังอะไรอยู่แล้ว  รายนั้นเค้าก็มีผัวเป็นตัวเป็นตน กูก็แค่คู่นอนข้ามคืนยามเหงา…



แต่ตอนนี้ ช่วยทำอะไรกับไอ้เสียงบ้าๆ นี่ก่อนเหอะ! 



“แล้วมึงจะมาเน็กซ์ท็อปโมเดลอะไรแต่เช้า  กูใจสั่นนะเนี่ย”  ไอ้ชินพูด สายตาทั้งคู่ก็มองผมตั้งตัวหัวจรดเท้าชนิดแทบจะกลืนไปทั้งตัว  แถมยังแลบลิ้นเลียริมฝีปากกลืนน้ำลายดังเอือก มันชัดเจนจนเหมือนแสร้งให้ผมได้ยิน

“เชี้ย  อย่าหวังได้แอ้ม  กูไม่พิศวาสตูดมึงหรอกสัด”  ถึงมันจะว่ายังงั้น  ผมก็ยังคงยืนถ่างแข้งถ่างขา แขนข้างนึงท้าวเอว ข้างนึงยันประตูห้องเอาไว้…โชว์ซิกแพคงามๆ ขนรักแร้พรอมแพรม  กล้ามน่องแข็งๆ และขนหน้าแข้งรำไรอย่างไม่อายผีอายสาง

“แม่ง…”   ไอ้ชินทำปากงุบงิบ

“ไร”

“เปล่าคร้าบบบบ ดุจริง  ขอครั้งสองครั้งทำเป็นเหนียว ชิ…”  ไอ้ชินบ่นงึมงำๆ ไม่เลิก  ผมได้ยินชัดเต็มสองรูหูแหล่ะครับ  แต่ไม่ได้สนใจ  เพราะตอนนี้หูทั้งสองมันโดนเสียงไอ้ห้องข้างๆ กลบจนแทบหมด  ผมดุนลิ้นไปมาในปากอย่างไม่สบอารมณ์  ไอ้ชินท่าทางเห็นผมเริ่มอารมณ์เสียก็หน้าเจื่อนๆ 

“มึงใจร่มๆ… กูเข้าห้องก่อนล่ะ เดี๋ยวมันก็เงียบเองเว้ย มาใหม่ก็งี้แหล่ะ” 




ไอ้นั่นไม่ฟังคำตอบผม  ถึงกับปิดประตูหนีทันที  ส่วนผม…ยืนฟังเสียงแคน  ที่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นเสียงร้องเพลงกับโครมครามเหมือนเอาอะไรฟาดผนังแทน  ไอ้ผมถึงกับส่ายหัวอย่างระอา  ถึงคนเค้าจะไม่พูดกันเรื่องเสียงดังหรืออะไร  แต่มันเป็นมารยาทขั้นพื้นฐานที่ควรจะรู้ได้ด้วยตนเองไม่ใช่หรือไงวะ … กูล่ะหน่าย







ก๊อก ก๊อก ก๊อก


ผมเคาะประตูห้องข้างๆ อย่างใจเย็น  ไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าห้องอื่นมันทนไปได้ไง  เสียงดังลั่นขนาดนี้  รึเพราะห้องผมอยู่ติดกับห้องมัน เลยได้ยินเสียงชัดกว่าปกติ  แล้วห้องมันก็ดันอยู่ริมระเบียงซะอีกด้วย  เพราะฉะนั้นผมกับไอ้ชินรับไปเต็มๆ ครับ




ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เงียบ…



สาดนรก  ความอดทนผมเริ่มจะหมดไปกับมารยาทที่ถดถอยลงเรื่อยๆ 



“เฮ้ย!”  ผมตะโกนพร้อมกับทุบประตูสองสามทีต้านกับเสียงเพลงร็อคที่ดังมาจากข้างใน




“ห่าเอ้ย! เปิดประตูเว้ย!”  เสียงเพลงเริ่มเบาลงเหมือนจะเงี่ยหูฟังว่าเกิดอะไรขึ้น  ผมบอกตัวเองว่าให้ใจเย็นๆ มึงเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ  อย่าใช้อารมณ์ตัดสินปัญหา  ใจเย็นเว้ย ใจเย็น…




“ใครอ่ะ!?”  เสียงไอ้เวรตะไลนั่นตะโกนกลับมาจากข้างในโดยที่ไม่ได้เปิดประตู  คาดว่ามันคงมายืนจ่อใกล้ๆ นี่แหล่ะครับ  อาจจะกำลังมองผ่านตาแมวออกมาก็ได้ 

“ข้างห้อง!”  ผมตอบไปอย่างมีน้ำโห สาดดด ไร้มารยาทการศึกษาสิ้นดี

“มีไร??”  คราวนี้เสียงมันเบาลง  แต่ลอดออกมาให้ได้ยินชัดเจน  แน่นอนว่ามันต้องยืนอยู่อีกฝั่งหนึ่งของบานประตูสีเข้มนี่แน่ๆ 

“เสียงดัง ช่วยเบาเสียงด้วย” 

“…คร้าบๆ”  เสียงไอ้นั่นเงียบไปซักพัก  แล้วค่อยตอบกลับมา

“เออ”

“มีไรอีกเปล่า”  มันถาม

“ไม่มีละ…เอ่อ  ย้ายมาเมื่อไหร่”  ตอนแรกผมกะว่าจะเดินกลับห้อง  แล้วก็คิดขึ้นได้  ควรจะถามข้อมูลอะไรมันไว้หน่อยเพื่อความปลอดภัยของตัวเองดีกว่า  อยู่ตัวคนเดียวต้องมีหูมีตาเป็นสัปปะรดครับ  ไม่งั้นเดี๋ยวไม่รอด 

“เมื่อวาน”  มันตอบลอดประตูออกมา  แต่เสียงดูเบาลงเหมือนเดินไกลออกไป แล้วก็ตามด้วย….ตึง!

“เฮ้ย เป็นไร?? ทำไรอยู่??”  ผมตกใจสะดุ้ง  รีบทุบประตูมันทันที

“เปล่าๆ ไม่มีไร…มีไรอีกเปล่า ยุ่งอยู่”  เสียงมันอู้อี้ๆ ตอบกลับมา…. ทำเชี้ยไรอยู่วะแม่ง  แต่ก็เอาเถอะ ไม่ใช่เรื่องของกู

“เออๆ ไม่มีไรแล้ว  อย่าทำเสียงดังอีกละกัน” 

“คร้าบบบบบ”  เสียงหมอนั่นตอบกลับมาเจือแววทะเล้นจนอดหมั่นไส้ไม่ได้







ผมกุมขมับ… ทำไมกูต้องมีข้างห้องเป็นอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย  เอาน้องนิ้งกูกลับมาโว้ยยยยยยยยยยย


หันไปข้างขวา  ไอ้เหี้ยชินยืนโผล่หน้าออกมาจากช่องประตูที่แง้มไว้  มันมองหน้าผมแบบแหยๆ… แล้วยิ้มเจื่อน 


“มองไร ไอ้เชี้ยชิน เดี๋ยวกูจับตุ๋ยแม่ง”  ผมด่ากราดแบบคนอารมณ์เสีย  เดินท้าวเอวหมายจะเข้าห้อง

“จริงอ่ะ??”  ไอ้บ้านี่ก็อีกคน  มันยิ้มทำตาโตระริกระรี้เหมือนหมาได้กระดูกชิ้นโต (โตจริงๆ ครับ หมอนี่มันเห็นลูกชายผมมาแล้ว หึหึ) 




เฮ้ออออออออออออออออออ  กูจะรอดมั้ยวะเนี่ย  เซ็งแต่หัววัน  เบื่อ!!




++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


มาลงสุขสันต์วันคริสมาสต์อีฟค่า อิอิ

อ่านให้สนุกน้า  :กอด1:

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11387
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22

ออฟไลน์ เกริด้า(๐-*-๐)v

  • ไม่อยากคิดอะไรทั้งนั้นแหละ
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3203
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +349/-29
 :z1: :impress2: :-[  พี่แกแรงจริงๆ~~~   :laugh:

 :mc2: :mc3:  ฉลองเปิดเรื่องใหม่~~  เป็นกำลังใจให้นะคะ   :L2: :กอด1:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






Bg LoVe NT

  • บุคคลทั่วไป
เรื่องใหม่ เจิมๆ :mc4:

Merry X'mas นะคะ

ออฟไลน์ snoopy

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 733
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-1
merry x'mas น๊า อิๆ เรื่องใหม่

ออฟไลน์ nana

  • 아주마 애기 두명 ㅋㅋ
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2759
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +138/-2
ชินไม่ค่อยจะ..เลยนะ :laugh:

ออฟไลน์ gargoyle

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 307
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +668/-3
    • 8yearsago.g fanpage
 :mc4:

เข้ามาเจิมกับชาวบ้านด้วยคน
เฮอะๆๆๆ ติสแตกเหรอ.. เราชอบกร๊ากๆๆๆๆ

ว่าแต่มีเสียงแคนอีกเรอะ ท่าทางจะหนัก แคนกับกลองชุด.. :a5:

ออฟไลน์ IZE

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4600
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +227/-3
มาเจิมเรื่องใหม่

แต่มีเพื่อน อย่างน้องชิน ของเราเนี่ย  อย่าได้เผลอเชียวนะ  เพราะเดี๋ยวจากเพื่อนจะกลายเป็น สามีน้องชิน โดยไม่รู้ตัว อิอิ

Bobble

  • บุคคลทั่วไป
 :mc4: :mc4: มาเป่าแคนข้างห้องปลุกทุกเช้าคงดีไม่น้อย  :jul3:


ออฟไลน์ sakiko

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3213
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +137/-25
จิ้ม  เรื่อง ใหม่ ด้วยคน   :mc4:

ออฟไลน์ จันทร์ผา

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2265
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +286/-2
 :กอด1:

มา+1ให้กับนิยายเรื่องใหม่คับ

และจะติดตามตลอดไปคับ

รักคนแต่งมากมายอิอิ :pig4:

Kirimanjaro

  • บุคคลทั่วไป
น้องชินมาหาพี่ดีกว่ามามะ  *-*

zeazaiz

  • บุคคลทั่วไป
 :L2: :L2:
ิยินดีต้อนรับจ้า

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Sameejaejung

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 394
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +457/-17
 :mc4:ต้อนรับเรื่องใหม่คร่า :mc4:

แล้วก็เมอรี่คริสต์มาสนะคะ

มีความสุขมากๆนะคะ

มาต่อนิยายด้วยล่ะ

 :bye2: :bye2:

otaku_y

  • บุคคลทั่วไป
หนุกดีค่ะ
รออ่านตอนต่อไป

 :mc4:

Haney

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ zingiber

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 439
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-4
 :mc4: ต้อนรับเรื่องใหม่

รออ่านตอนต่อไปอยู่น๊า

YO DEA

  • บุคคลทั่วไป
 :กอด1:

มาต้อนรับเรื่องใหม่ด้วยคน

ออฟไลน์ moonlight

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 985
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +85/-0
เจิ่มเรื่องใหม่ :mc4:


-N-

  • บุคคลทั่วไป
ขอบคุณมากค่ะคุณ Moonlight

มาโชว์การ์ดมั่ง




MERRY X' MAS ค่ะ~~




ปลลลลล. ต้นฉบับ เฮียบอกกำลังมานะค๊า ตอนสองๆๆๆๆ รออ่าน อิอิ

-N-

  • บุคคลทั่วไป
Part 1



ผมเดินเข้าออฟฟิศที่ทำงาน… ไม่สิ ต้องเรียกว่าที่ทำงานเก่ามากกว่า 




ผมเคยทำงานที่นี่  เป็นผู้จัดการของโรงงานผลิตกระดาษขนาดย่อมๆ ครับ  เงินก็ดี  งานก็หนักเล็กน้อย  แต่พอชินแล้วก็ไม่รู้สึกว่ามันหนักเกินแรงสักเท่าไหร่  แต่มันมีเหตุผลเล็กน้อยที่ทำให้ตัดใจยื่นใบลาออกเพื่อไปทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่อเมริกาแทน



“เฮ้ย มึงเป็นไงมั่งวะ งานการเข้าที่ยัง”  เสียงเรียกที่คุ้นเคยดังขึ้น ทำให้ผมต้องเหลียวหลังไปยิ้มให้คนนั้นคอแทบหัก

“ว่าไงไอ้เสือ  มึงแหล่ะเป็นไงวะ ขาดกูชีวิตเหี่ยวเฉาเลยล่ะสิ หึหึ”  ผมรีบคว้าคอมันเข้ามากอดแบบคนสนิท  ไอ้นี่มันชื่อ  ไมล์ ครับ  เพื่อนเก่าเพื่อนแก่ผมตั้งแต่สมัย ม. ปลาย  เตะบอลมาด้วยกัน  โดเรียนมาด้วยกัน  แถมแฟนยังเกือบแชร์คนเดียวกันมาแล้ว… อันหลังนี่ล้อเล่นครับ แหะๆ 

“สาดดด เหี่ยวห่าไรล่ะ  รื่นเริงสบายหูเว้ย วันๆ ไม่ต้องมานั่งสาวๆ ป้าๆ แกเพ้อพร่ำพรรณนาถึงคุณแดนดนัยรูปหล่อพ่อรวยฟันไม่ยั้ง ฮ่าๆๆๆ”  ไอ้ไมล์มันพูดพร้อมกับทำท่าเหมือนร่ายรำอะไรซักอย่าง  แบบนี้แหล่ะครับ  เอกลักษณ์ของมัน… เว่อร์ไว้ก่อน พ่อสอนไว้

“เหรอ กูนึกว่ามึงจะหูชามากกว่าเดิมซะอีก…” 

“ไมวะ”  นั่น ทำหน้าหมางงอีกไอ้ไมล์ มึงไม่น่าชื่อไฮโซทำเป็นภาษาปะกิดเล้ยยย  ไม่ได้เข้ากะหน้าใต้ๆ ดำๆ ของมึงซักนิด หึหึ

“อ๊าว  ก็สาวๆ ทั้งหลายเค้าคงบ่นคิดถึงกูกันระงม หึ่ง หึ่ง หึ่งเลยน่ะสิ”  ผมหัวเราะเสียงดังอย่างไม่อาย  หันไปตบหัวไอ้ไมล์อีกสามฉาด

“เหี้ยยยยยยยยยย  ไอ้หลงตัวเอง! อย่างมึงไม่ได้ครึ่งกูหรอกสาด”  อีกฝ่ายยกเท้าง้างขึ้นหมายจะเตะก้นผม  แต่ขั้นนี้แล้ว ปล่อยให้โดนได้ไง

“ครึ่งไรวะ ครึ่งคนครึ่งผีอย่างมึงอ่ะเหรอ ฮะๆๆ” 



ว่าแล้วผมก็วิ่งก่อนล่ะครับ  ก่อนที่จะถูกไอ้ผีปลาทองเอากระด้งฟาดหัว  แม่ง…เหมือนจริงๆ  มองมันกี่ที่ผมว่า มันช่างเหมือนพระเอกหนังเหลือเกิน… โดยเฉพาะหนังเรื่องกระหังอ่ะนะ  ทำไมไม่มีคนไปติดต่อมันมาแสดงซักทีว้า



เสียงไอ้ไมล์ไล่ตามหลังมา  กึ่งกร่นด่ากึ่งหัวเราะ  เรื่องปกติครับที่พวกเราจะเล่นกันอย่างนี้  มันอาจสร้างความรำคาญถ้าเกิดในที่อื่น  แต่ที่นี่…บริษัทนี้  มันเสมือนเป็นบ้านหลังที่สองของพวกเรา  ทุกคนรักและสนิทกันราวกับครอบครัวเดียว 




ผมเดินผ่านลูกน้องเก่า หรือความจริงก็เพื่อนๆ น้องๆ ร่วมงานนั่นแหล่ะครับ  ทุกคนทักผมเกรียวกราว  ดูตื่นเต้นกับการกลับมาเยี่ยมบริษัทของผมในแต่ละครั้งเหลือเกิน  ผมเองก็ยิ้มแย้มส่งเสียงทักทุกคนตอบอย่างเป็นกันเอง  บางคนนี่ถึงกับเข้าไปตบหัว ถีบก้น เอาแฟ้มฟาดกบาลก็ไม่มีโกรธครับ  รักกัน รักกัน 




“จะกลับแล้วเหรอคะ”  น้องสา  พนักงานสาวสุดน่ารักทำเสียงงอนง้อ ตัวบิดไปมาทั้งๆ ที่ยังหน้าอยู่หน้าคอมตัวเอง  สายตาตัดพ้อส่งประกายวิบวับมาที่ผม

“นั่นสิเฮีย  ไปกินเสี้ยงกันหน่อยเถอะ  ไม่ได้เจอมาพักนึงแล้ว  คิดถึงคอทองแดงของเฮียว่ะ”  นั่นไอ้แมนครับ  น้องชายสุดรักแผนกตัดกระดาษของผมเอง  มันไม่ได้ทำงานอยู่แถวนี้หรอก  นู่นนนน ที่ทำงานของมันอยู่โรงงานด้านในนู่น  แต่เสร่ออยากมาเข้าห้องแอร์จีบสาวๆ ข้างใน  เลยสลอนหน้าแป้นมาแจมกับเค้าด้วย

“น้า น้า น้า  ไปกับพวกเราน้า”  น้องกิ๊ฟ  สาวน้อยวัยดึกดำบรรพ์รุ่นยักษ์ที่พยายามแอ๊บแบ๊วทุกโอกาสอันควรรั้งแขนผมไว้  พร้อมกับแกว่งมันไปมาราวกับเป็นของเล่นชิ้นใหม่  แรงคุณเธอทำเอาผมตัวแทบปลิวตามจงหวะการแกว่ง




หลังจากนั้นก็มีเสียงเว้าวอดวอแวตามมาระงม จนผมแอบคิดว่านี่กรูอยู่คอนเสิร์ต AF รึเปล่าเนี่ย  แม่ง พวกมันมีการยกมือโหวตใครอยากให้ผมอยู่ต่อไปก๊งกับพวกมันคืนนี้บ้าง  สาดดด ยกกันหมดแบบนี้ ถามว่าใครไม่อยากให้กูไปง่ายกว่ามั้ย 


“เอาล่ะ ใจเย็นๆ ก่อนทุกคน  ความจริงผมมีงานที่ต้องเคลียร์หลายอย่าง เพราะเพิ่งกลับมาจากเมกาไม่กี่วันเอง…”  ผมอธิบายให้ทุกคนฟัง  พร้อมลวงกระเป๋ากางเกงหยิบของบางอย่างออกมา

“น้า น้า น้า เฮียยยยยยยยยยย”  ไอ้น้องกิฟท์  ญาติห่างๆ ของช่วงช่วงโผมาเกาะผมจนแทบจะลงไปกราบตีนอยู่แล้ว

“…ขอดูสเกดูลก่อน…อืมม” 


ทุกสายตาประมาณเกือบ 20 คู่จ้องมาที่ผมเขม็ง…




“อืม…”   ผมจิ้มไปมาบนมือถือแบบ touch screen

“….ฉี่….”   เอ่อ นี่คือเสียงเงียบนะครับ ไม่ได้กำลังปัสสาวะแต่อย่างใด

“เอ…เอาไงดีนะ” 

“อืมมมมม”

“เฮ้ออออ”

“ไปดีมั้ยเนี่ย”





“เอาล่ะ! พอได้แล้วค่ะเฮีย  เฮียจะไปไม่ไป  บอกหนูมาเดี๋ยวนี้  หนูมีทางเลือกให้สอง หนึ่งไปกับพวกเราทุกคน (มันกวาดตามองเพื่อนรอบๆ ตัว  ทุกคนพยักหน้า)  หรือ สอง…. เฮียจะไปหนูกับหนูกิฟท์สองต่อสอง อ๊างงง” 




ช้างน้ำกลับชาติมาเกิดทำท่ากัดริมฝีปากขมิบตายั่วยวน พร้อมทั้งพยายามเลิกกระโปรงที่รัดน่องโตๆ ของเธอจนแทบปริขึ้นมาเผยเรียวขาอันแข็งแกร่ง  เล่นเอาผมตะโกนว่า กูเลือกข้อแรก! แทบไม่ทัน เฮ้ออออ หวาดเจี๋ยว




และแล้วค่ำคืนแห่งการเมาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว  ทุกคนแยกย้ายกลับบ้าน  ส่วนผมน่ะเหรอ  โดนยัดเข้าแท็กซี่พร้อมกับเสียงใครไม่รู้ช่วยบอกทางกลับคอนโดให้  เหมือนมีเสียงไอ้โรจน์ไม่ก็ไอ้แมนนี่แหล่ะที่บอกว่าจะมาส่ง  แต่ผมโบกมือไล่มันออกไป  กูกลับเองได้  นั่นแหล่ะ พวกมันถึงยอมปิดประตูรถส่ง 





อะไรนะครับ … ผมไม่ได้เมานะ  แค่หมาเอง  มันเป็นขั้นต่ำกว่าเมาน่ะ  หมา แมว แล้วถึงค่อยเมา




เชื่อดิว่าผมยังไม่เมา










ผมค่อยๆ พยุงตัวและใช้ความพยายามในการยกเท้าก้าวไปข้างหน้าให้ตรงเส้น  ทำไมไฟลิฟท์มันมีหลายดวงจังหวะ แม่ง  ลิฟท์บ้านเตี่ยมึงเหรอทำซะยังกับพลุ  กระจายหลายดอกเชียวมึง  ผมไม่รู้หรอกว่ามันถึงชั้นเก้าตอนไหน  เพราะลุงยามแกมาช่วยกดให้  แต่มารู้อีกทีเมื่อประตูลิฟท์มันเปิดออก  อืมมมมม ไกลจังวะห้องกู  นั่งหลับตรงนี้ได้มั้ยเนี่ย 




แต่ด้วยจิตใต้สำนึกที่เป็นคนรักสะอาดและกระแดะนอนได้แต่ฟูกนุ่มๆ มันจี๊ดเข้ามาในสมอง  ผมดันตัวเองจนไปถึงหน้าห้องได้สำเร็จ  ล้วงหากุญแจในกางเกง  แต่แล้วก็พบแต่ความว่างเปล่า  สาดดด กุญแจห้องกูอยู่ไหนวะ  ไม่ไหวแล้วนะเว้ย  กูอยากอ้วกชิบ 




ด้วยสัญชาติญาณ  ผมรีบหันหน้ากลับไปที่ห้องไอ้หมาชินทันที…



“ไอ้ชินๆๆๆ ไอ้ชินโว้ยยยย เปิดดดด อุก…”  ผมทุบประตูไป ตะโกนไป และ…กลั้นอ้วกไปด้วย

“เฮ้ย ไอ้สัดชิน! อึก…เปิดๆๆ กูขอเข้าห้องน้ำหน่อย! ไอ้ชินนนนนน” 




ผมลองส่องสวนตาแมวเข้าไป  มืดสนิท  ไปแร่ดยังไม่กลับมาชัวร์ไอ้ห่าชินเอ้ยยยย  วันที่กูอยากให้มึงอยู่เสือกไม่อยู่  ไร้ประโยชน์จริงๆ ไอ้เวรนี่ 


และแล้วผมก็เห็นเหมือนแสงสว่างจากปลายอุโมงค์อันมืดมิด…. มันส่องมาจากข้างหลัง  ใช่ ใช่เลย  ตอนนี้กูไม่สนอะไรทั้งนั้น  ผมวิ่งโร่ไปหาแสงสว่างนั่น  ผลักไอ้คนที่ยืนเก้ๆ กังๆ อยู่จนเซ  แล้ววิ่งหัวซุกหัวซุนไปหาห้องน้ำทันที



“อ้วกกกกกก”  ผมโก่งคอขย้อนสิ่งที่อยู่ในท้องออกมาสู่เจ้าเป็ดน้อยที่อ้าปากรอรับสิ่งปฏิกูลทั้งหลายทั้งมวลอย่างเต็มใจ   






เฮ้ออออ โล่งเว้ยยยย ผมค่อยๆ ลุกขึ้นพร้อมกับกดชักโครกอย่างเคยตัว  ค่อยยังชั่วหน่อย  ตั้งสติสักพักก็สะบัดหน้าแรงๆ  แล้วลุกขึ้นเกาะอ่างล้างหน้า  เปิดน้ำขึ้นควักมาบ้วนปาก  พร้อมกับลูบหน้าตัวเองให้สร่าง 



ผมหายใจเข้าออกอยู่อย่างนั้น  แล้วค่อยๆ ลืมตาขึ้นส่องกระจกตรงหน้า…   ใบหน้าเปียกปอนและผมชื้นน้ำลู่ตามใบหน้า  ผมหลับตาอีกครั้งเพื่อไล่อาการปวดศีรษะ  และเมื่อลืมตาขึ้นก็ต้องตกใจกับสัมผัสที่มาแตะที่บ่า 



“เช็ดหน้าซะ”  มือลึกลับนั่นส่งผ้าขนหนูผืนเล็กสีขาวมาให้ผม



++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



มาแว้วๆ หลบหน่อยคนหล่อมา  :z1:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 25-12-2008 01:47:36 โดย -N- »

ranny

  • บุคคลทั่วไป
^

^


จิ้ม


+1 เป็นกำลังใจให้เน้อ

เรื่องท่าทางสนุก...จะคอยติดตามนะคะ


M e r r y  X' m a s

ขอให้มีความสุขนะคะ


 :L2: :L1: :L2:

-N-

  • บุคคลทั่วไป
^
^

จิ้มคืน

Merry X'Mas ค่า ranny  :กอด1:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด