[เรื่องสั้น] "มดน้อยในป่าใหญ่"
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: [เรื่องสั้น] "มดน้อยในป่าใหญ่"  (อ่าน 37234 ครั้ง)

meeyai

  • บุคคลทั่วไป
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2. ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์  และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด
โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม

เวปไซต์ แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่าง ประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม


กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่

http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่



******************************************************

นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล สมาคม หรือเหตุการณ์จริงแต่ประการใดทั้งสิ้น

สงวนลิขสิทธิ์เฉพาะเนื้อหาตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537


เรื่องสั้น "ซ่อนรักไว้ในป่า"

ที่มา ไม่บอกก็รู้ครับว่าเรื่องแต่งถ้าจริงหละแย่เรย อิอิ




   วันนี้เป็นอีกวันที่ผมได้มีโอกาสมาสำรวจป่าบริเวณนี้อีกครั้ง จริงแล้วสำหรับนักศึกษาปริญญาตรี thesis

ตอนจบไม่จำเป็นต้องเป็นวิจัยจริงจังนักก็ได้ แต่ผมกับเพื่อนในกลุ่มเลือกที่จะทำมันอย่างตั้งใจจริงๆ ถึงต้องดั้นด้นมาถึงกลางป่าใหญ่อย่างนี้.....


   ทุกๆวันผมกับเพื่อนๆมักจะต้องออกมาสำรวจ เห็ด เชื้อรา ในบริเวณป่าที่นี่ด้วยกัน แต่วันนี้เป็นวันพิเศษเพราะเพื่อนๆต้องกลับบ้านกันหมด

แล้วไอ้โรคหลงทางของผมนี่ก็แก้ไม่หาย  วันนี้ผมเลยขับรถเลยบ้านพักเจ้าหน้าที่เข้ามาที่บ้านพักอีกหลังที่ผมไม่เคยมา....

ผมเห็นผู้ชายหน้าตาดีทีเดียวนั่งอยู่หน้าบ้านแต่งชุดเจ้าหน้าที่ป่าไม้เหมือนกัน ผมเล่าถึงงานวิจัยที่ผมต้องทำ แกเลยอาสาไปส่งถึงที่..........



               ผมขึ้นนั่งบนรถสำรวจเปิดประทุนของแกแกแนะนำตัวว่าแกชื่อ”ก้อง” พี่ก้องแกบอกว่าเป็นเจ้าหน้าที่ที่นี่

ดูแล้วแกน่าจะอายุสัก 30-40 เห็นจะได้ หน้าตาแกจัดว่าหล่อทีเดียว รูปร่างสูงใหญ่ล่ำสัน ดูดีแบบผู้ชายวัยกลางคน แกเล่าต่อว่า  

เดิมแกเป็นคนที่อื่นแต่สุดท้ายก้มาอยุ่ที่นี่  พอถามถึงเรื่องส่วนตัวแกก็มักไม่อยากพูด ผมก็เลยไม่ค่อยอยากถามต่อ........


  
   ผมเล่าให้แกฟังว่าวันนี้เพื่อนผมกลับกรุงเทพกันหมด แกฟังแล้วเลยอาสาจะมาสำรวจเป็นเพื่อนทันที  

เพราะแกบอกว่าเดินป่าไม่ควรเดินคนเดียวถ้าไม่ชำนาญจริงๆควรมีคูหู่ไปด้วย ฟังแล้วผมก็รู้สึกดีเพราะแกดูเป็นห่วงผมอยู่ไม่น้อย  

ระหว่างขับรถไปยังตำแหน่งสำรวจตามที่กำหนดไว้ ผมเหลือบดุนาฬิกาพร้อมโทรศัพท์กับอุปกรณ์ GPS ดูแล้วมันใช่การไม่ได้สักอย่าง

แกมองแล้วยิ้มๆ พร้อมชวนผมคุยไปเรื่อยๆ เหมือนจะให้ผมหายกังวล“สำรวจไปถึงไหนแล้วหละ พี่ว่ามันเยอะนะ เราจะทำทันเหรอมด

ใช้เวลาแค่เดือนสองเดือนเนี่ย.....ยิ่งเพื่อนๆเราลากลับบ่อยอย่างงี้ทำคนเดียวจะไหวเหรอ...” พี่ก้องถามผมด้วยความเป็นห่วง

“ไม่ไหวก็ต้องไหวหละครับพี่ ผมก็มาขนาดนี้แล้วให้เริ่มทำใหม่คงไม่ไหวนะ.....แต่อุปกรณ์เสียหมดนี่ไม่ไหวเลยครับ”

ผมตอบแบบหดหู่นิดเวลาผมถูกเพื่อนทิ้งให้ทำงานคนเดียว “พี่นะแปลกใจมากแต่แรกแล้วหละ ทำไมลูกคนมีอันจะกินอย่างเราหนะมด

ถึงต้องมาศึกษาเห็ดราบ้าบออยู่ในป่าแบบนี้ ยิ่งเห็นหน้าเห็นหน้าตาเราแล้วแรกๆ พี่ไม่นึกด้วยซ้ำว่าจะทำงานได้....”

แกพูดถึงวันแรกๆที่ผมมาที่นี่ ด้วยเสื้อผ้าแบรนด์เนมทั้งชุดพร้อมกระเป๋าหนังเข้าเซ็ท  ก็ไม่แปลกที่แกจะคิดอย่างนั้น

“แหมพี่ก็พ่อแม่ผมซื้อให้อย่างนั้นตลอดหนะ ก็มีแต่ยี่ห้อหนะ แต่พี่ก็เห็นนี่นาว่าเอาเข้าจริงไม่มียี่ห้อผมก็ใช้ได้

หุงหาอาหารเอง ทำกับข้าวให้พวกพี่ก็ได้” ผมรีบทวงบุญคุณเพราะเดิมผมเคยเรียนฟูดไซน์ มาก่อนที่จะมาเรียนคณะนี้

เพราะงั้นเรื่องฝีมือทำอาหารไม่ต้องพูดถึง แต่ผมไม่เคยเห็นพี่แกมาก่อนเลย ไม่รู้ว่าแกเคยกินอาหารที่ผมทำหรือเปล่า

“เออพี่เชื่อเราอยู่แล้วว่าเราหนะทำกับข้าวอร่อย คนที่เขาจัดใส่ถ้วยเล็กๆมาให้พี่ตลอดหละ  

พี่ถึงแปลกใจไงหละหนุ่มดูท่าทางสำอางอย่างเรากลับปรับตัวเข้ากับป่าได้ ผิดกับเพื่อนของเราที่หนีไปหมด........

ยิ่งพี่ดูความจริงจังที่เราพยายามทำวิจัยแล้วพี่ยิ่งศรัทธาเรามากขึ้น.....” แกชมผมพร้อมยิ้มไปขับรถไป ทำเอาอายแทบจะม้วน

“โหพี่ขนาดนั้นเลยอะ พี่ก็ชมผมเกินไป แต่พี่เห็นผมด้วยอะ ผมไม่เคยเห็นพี่ที่นี่เลยอะ

ว่าแต่พี่เถอะพี่บอกว่าจบโทเหมือนกันนี่นา ทำไมถึงย้ายมาทำงานอยู่ในป่าหละ” ผมถามแกบ้าง  

“พี่เหรอ ก็พี่มีเรื่องติดค้างนิดหน่อยนะก้เลยไม่ได้ไปผุดไปเกิดซะที ก็เลยต้องอยู่คนเดียวที่นี่ไงหละ 55+” แกพูดติดตลกแปลกๆแต่ผมก็ชอบแกมาก

เวลาแกพูดเล่นแกดูน่ารักมีเสน่ห์มาก “แล้วพี่ไม่เหงาเหรอเวลาอยู่ที่นี่.......ผมหมายถึงที่นี่ก็มีแต่ผุ้ชาย......”

ผมถามไม่รู้ว่าแสดงออกมากไปหรือเปล่าเพราะพี่แกยิ่งดูยิ่งหล่อ เพราะแกสุภาพมากๆ ผิดกับท่าทางของแกเลยก็ว่าได้

ผมไม่คิดแต่แรกด้วยซ้ำว่าแกจะคุยกับผมดีขนาดนี้ทั้งที่ผมพึ่งคุยกับแกแค่วันนี้เป็นวันแรก  

“ก็เหงาบ้างนะ..........แต่ถ้ามีเด็กๆ รุ่นลูกอย่างเรามาอยู่ด้วยก็หายเหงานะ พี่ว่าทำงานไปก็ลืมไปเองหนะ อีกเรื่องก็...........”

แกพูดเว้นว่างไว้ พร้อมทำตาเศ้ราๆ “ทำไมเหรอพี่....” ผมถามงง “พี่ออกไปจากป่าไม่ได้หรอกยังไงพี่ก็ต้องอยู่ที่นี่........อยู่คนเดียวหนะ.........”

แกทำตาเศ้ราๆอีกครั้ง “แหมพี่เพื่อนกินเหล้าออกจะเยอะแยะ......เจ้าหน้าที่ออกนิสัยดี” ผมปลอบแกแกมแซว

สักครู่เดียวผมก็มาถึงที่หมายตามแผนที่ แต่ระบุพิกัดไม่ได้เพราะ GPS เสีย

ประมาณเวลาไม่ได้ว่ากี่โมงแล้วเพราะเหมือนนาฬิกายี่ห้องแพงของผมมันจะเกเรหยุดเดินตั้งแต่ 8 โมงแล้ว


   พอแกเดินลงจากร๔ผมพึ่งสังเกตเห็นว่าแกตัวใหญ่มาก สุงสัก 190 เซ็นได้แต่ท่าทางแกใจดีมาก ดูแล้วน่ารักพิลึก

หลังจากแอบมองแกจนหนำใจแล้ว  ผมก็เริ่มเก็บตัวอย่างดิน เห็ด เชื้อราตาม แบบบันทึกงานของผม

หลังจากได้ตัวอย่างเพียงพอแล้วผมก็ถือโอกาศเดินชมนกชมไม้คุยกับพี่ก้องแก

วันนี้ไม่รู้เป็นอะไรถึงพิกัด GPS จะเสียแต่เหมือนผมชะโชคดียังไงไม่รู้เหมือนจะเก็บได้ตัวอย่างเห็ดรามากชนิดเป็นพิเศษ

“พี่วันนี้ผมเหมือนโชคดีเลยอะได้มากับพี่เจอทุกอย่างเลย เห็ดแปลก เชื้อราแปลกที่ไม่เคยเห็น กลับไปนี่ทำวิจัยเพิ่มได้อื้อเลยหละ...

วันนี้วันเดียวนี่ทำวิจัยเสร็จเลยนะเนี่ย” ผมดีใจเพราะไม่เคยเก็บตัวอย่างได้เยอะเท่าวันนี้มาก่อน

“ดีแล้วหละ พี่เห็นเรามีความสุขพี่ก็ดีใจ พี่อยู่แต่ป่าคงไม่ได้กลับเมืองอีกแล้ว” แกทำหน้าเศร้าอีกครั้ง

“แหมพี่ก้อง พี่ออกจะยังหนุ่มยังแน่น ดูไม่แก่เลย ยังเข้าเมืองได้สบายๆ” ผมแอบชมพร้อมทำตาหวานใส่แกเพราะแกหล่อจัดจริงเวลาแกทำหน้าเศร้าๆ

“งั้นถึงตัวพี่ออกไปไม่ได้ผมก็ถ่ายรูปพี่ไปให้เพื่อนสาวๆ ผมดูละกัน” ผมเอามือถืออกมาถ่ายรูป แกมองอย่างตกใจ

“มือถือมันถ่ายรูปได้ด้วยอะ....” ผมมองหน้าแกแบบสงสัยนิดๆคนอะไรวะไม่เคยเห็นมือถือถ่ายรูปได้

แต่นึกขึ้นได้ คงเพราะแกอยู่ป่านานเลยไม่เคยได้เห็น “ผมเชื่อละว่าพี่ก้องอยู่ป่านานจริง โห มือถือถ่ายรุปยังไม่เคยเห็นเลย”  

ผมแอบแซวแก ผมกดถ่ายรูปแกก่อนเก็บมือถือลงกระเป๋าโดยไม่ได้ดูรูปที่ถ่ายไปหลายรูป ว่าเป็นยังไงบ้าง  
   

               ผมเดินชมนกชมไม้กับแกสักพักก็ลื่นล้มเพราะโคลนแถวนี้มีตะไคร่น้ำคลุมอยู่หนาพอสมควร ทั้งมือทั้งหน้าคว่ำไปจุ่มบนกองอึตัวอะไรไม่รู้

ผมรู้แต่เหม็นชะมัด แกเข้ามาพยุงผมที่ล้มด้วยความเป็นห่วงแบบไม่กลัวตัวแกเปื้อน “เป็นอะไรบ้างหรือเปล่าล้มลงไปเจ็บตรงไหนบ้าง”แกถามผม  

ผมก็พยายามทำหน้าไม่เจ็บแต่สงสัยจะไม่เนียน “ไม่เจ็บพี่” แต่พูดสักพักผมก็เชล้มไปอีกทีคงเพราะขาผมแพลงนิดๆ

“สงสัยขาผมมันแพลงนิดหน่อยหนะครับแต่ไม่เป็นไรผมเดินเองได้พี่...”ผมพูดไม่ทันจบแกก็อุ้มผมลอย

“ไม่เป็นไรเดี๋ยวพี่อุ้มเราไปน้ำตกไกล้ๆนี่ดีกว่าจะได้ล้างตัว พอโดนน้ำเย็นๆขาจะได้ไม่บวมด้วย ”

แกช่างดุเป็นห่วงเป็นใยซะจนผมอดแอบชอบแกไม่ได้ ยิ่งมองแล้วแกยิ่งน่ารัก ผมมองแกพร้อมยิ้มหวาน

“พี่ก้องแข้งแรงจังอะ....อุ้มผมลอยเลยอะ.....” ผมแอบชมเพราะแกช่างสุภาพบุรุษสุดๆจริงๆ  

“ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวสักพักก็ถึงน้ำตกแล้ว ไม่ค่อยมีคนรู้หรอกว่ามีน้ำตกที่นี่ เราอาบน้ำที่นี่ได้เลยไม่ต้องอาย”

แกอุ้มผมมาจนถึงน้ำตก ผมนึกในใจว่าผมจะไปอายใครได้นอกจากอายแกนี่หละ เพราะตั้งแต่เป็นเกย์มาก็ยังไม่เคยมีผู้ชายที่ไหนมาอุ้มลงน้ำตกแบบนี้เลย  

อีกอย่างผมยังโสดและบริสุทธิ์อยู่ด้วย เพราะอยุ่แต่กับเห็ดรา เรื่องผู้ชายนี่แสนจะซื่อบื้อเลยก็ว่าได้ มีครั้งนี้หละที่ได้เจอพี่ก้องที่ผมกล้าสุดๆแล้วที่จะชวนพี่แกคุย



   พอมาถึงน้ำตกผมแทบตะลึง เพราะมันสวยมากจริงๆ เป็นน้ำตกสูงหลายชั้น มีทรายสีขาวบนพื้นน้ำตก น้ำเป็นสีเขียวมรกตใสเห็นพื้น  

ละอองน้ำที่กระจายออกมาปลิวกระทบแดดเห็นเป็นรุ้งกินน้ำรายรอบน้ำตก แดดที่แทรกลงมาสะท้อนผิวน้ำระยิบระยับ จะว่าเป็นสวรรค์ก็คงไม่เกินไป

ไม่คิดว่าพี่ก้องที่หน้าตาโหดๆ แกจะโรแมนติกได้ขนาดนี้ถึงสมารถสรรหานำ้ตกสวยขนาดนี้ได้แม้แต่อยู่ลางป่า

พอแกอุ้มผมลงมาถึงน้ำตกแกก็บรรจงวางตัวผมลงบนหิน

“มดลองอาบน้ำที่นี่หละเดี๋ยวไปยืนห่างๆไม่ต้องอายหรอก....” พี่แกช่างมารยาทดีสุดๆ จนผมนี่ทนแทบไม่ไหวเลยต้องอ่อยนิดนึง

“โหพี่ อุ้มผมมาขนาดนี้ จะลงมาอาบด้วยผมยังไม่ว่าเลยอะ” ผมพูดพลางถอดเสื้อผ้าออกหมดพร้อม ลงน้ำด้วยท่วงท่าที่เซ็กซี่ที่สุดเท่าที่ทำได้

พร้อมเชิญชวนพี่ก้องแกลงอาบน้ำด้วย แกแอบมองอายๆก่อนจะตอบตกลง  “จริงอะงั้นพี่ลงอาบน้ำกับเรานะ”

แกหันหลังไปถอดชุดเจ้าหน้าที่ของแกออก เผยให้เห็นไหล่กว้าง แผ่นหลังที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของแก

มันมีรอยแผลเป็นตามขวางมากมาย ดูแล้วไม่น่าเกลียดเลย ตรงกันข้ามมันกลับดูเซ็กซี่อย่างบอกไม่ถูก

ยิ่งรวมกับผิวดำแดงของแกแล้วยิ่งทำให้ผมใจละลาย แกคงเขินผมนิด เพราะแกค่อยลงน้ำทั้งที่หันด้านหลังมาให้ผม

ดูแล้วผมนี่อยากเห็นด้านหน้าแกสุดๆ ว่ามันจะใหญ่โตสมตัวของแกหรือเปล่าแต่กลัวจะน่าเกลียดไปเลยต้องสงวนกิริยาไว้นิดหน่อย....


 
   แกค่อยขยับตัวเข้ามาไกล้ทั้งที่หันหลังอยู่ “มดเราช่วยขัดหลังให้พี่หน่อยได้หรือเปล่า....”

แกพูดแบบเขินๆ แต่ผมนี่เต็มใจขัดให้สุดๆ “ได้สิพี่” ผมตอบตกลงแบบไม่คิด ในชีวิตเกย์

หน้าตาไม่ได้เรื่องอย่างผมนี่คงมีโอกาสไม่กี่ครั้งในชีวิตที่จะได้อาบน้ำให้ผู้ชายหล่อล่ำอย่างพี่ก้อง ผมก็เลยต้องกอบโกยให้เต็มที่



   พอมองไกล้ๆที่ไหล่กว้างๆ ของแก ผมเหมือนจะเห็นดินเป็นก้อนๆติดอยู่เต็มไปหมด “พี่ก้องหลังพี่มีดินติดเต็มเลยอะมันติดอยุ่ในชุดเหรอพี่”

ผมแปลกใจเพราะมันไม่น่าจะติดแน่นขนาดนี้ถึงขนาดลงน้ำก็ไม่หลุดออก แกคงเห็นผมสงสัยเลยรีบบอก “นั่นหละที่พี่อยากให้เราขัดออกให้หนะ

เพราะพี่ขัดไม่ถึงหนะ” แกพูดพลางเอามือหนาของแกชี้ที่เศษดินที่หลังแก ผมพยามขัดออกแต่เหมือนมันงอกออกมาใหม่ยังไงไม่รู้

เหมือนผมคิดไปเองแต่ดินนี่ขัดออกยังไงก็ไม่หมด มันจะว่าเหมือนดินก็ไม่เหมือนดูคล้ายรังปลวกมากกว่า........

  

         แกคงเห็นผมขัดจนหายใจเหนื่อย “เป็นไงขัดออกมั้ย พี่ไม่ค่อยได้อาบน้ำนานหนะหลายๆเดือนหลายๆปีอาบทีเลยสกปรกหน่อยหนะ”

ผมเริ่มชักเอะใจว่าคนอะไรอาบน้ำเป็นปีครั้งแต่ไม่เห็นมีกลิ่นตัวเลย แต่ไม่เป็นไร แกหล่อขนาดนี้ให้ทำอะไรผมก็สู้ตายอยุ่แล้ว......


 
   สักพักแกคงเห็นผมเริ่มเหนื่อยแกเลยเปลี่ยนมาถูหลังให้ผมบ้าง “มดเหนื่อยแล้วยัง งั้นหันหลังไปนะ เดี๋ยวพี่จะถูหลังให้เราบ้าง”

ผมหันหลังไปสักพักมือใหญ่ของแกก็เอื้อมมาขัดหลังให้ผม แกทั้งนวดทั้งขัดไปสบายสุดๆ ระหว่างกำลังเคลิ้มเพราะแกทั้งนวด

ทั้งขัดหลังอยู่ผมก็แอบเหลือบไปมองแกด้วย แผงอกล่ำมีแผลเป็นเต็มตัว พร้อมขนหน้าอกหนาของแกนี่เร้าอารมณ์ที่สุดเลยก็ว่าได้

อีกใจหนึ่งก็รู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูกเพราะ เกย์ที่ไม่ค่อยมีใครจะมองเลยในมหาลัยอย่างผม แห้วมาตลอดตั้งแต่มัธยมยันมหาลัย

วันนี้กลับได้มานั่งให้หนุ่มหล่อล่ำกล้ามโตถูหลังอย่างโรแมนติกกลางป่า......เป็นความสุขสุดยอดอย่างที่ผมไม่เคยคาดคิดเลยว่าจะได้เจอ.....



   ระหว่างถูหลังให้พี่แกก็ชวนผมคุยไปด้วย “พี่เห็นเรามาวันแรกๆ เราบนศาลกลางป่าใหญ่เลย แอบมาจุดธูปไหว้คนเดียวไม่บอกเพื่อน

พี่ถามได้หรือเปล่าว่าเราบนว่าอะไร.......” แกถามคำถามที่ผมแทบจะไม่กล้าตอบ...ก็ผมจะไปกล้าตอบได้ยังไงหละครับ

ก็ผมหนะขอเรื่องวิจัยให้สำเร็จ ส่วนอีกเรื่องก็ขอตามประสาคนไม่มีใครเอาหนะครับ ผมเลยเลือกตอบไปแค่ข้อแรก

“ก็ขอเรื่องวิจัยหนะพี่ก้อง......” ผมตอบอายๆเพราะไม่อยากให้แกรู้ แต่แกก็เหมือนอ่านใจผมได้

“ข้อเดียวจริงเหรอมด เราโกหกในป่าไม่ดีนะเดี๋ยวเจ้าป่าเจ้าเขาจะลงโทษ......” แกพูดพลางเอาคางที่มีเคราแข็งๆ

มาเกยผมทำเอาผมจักจี้ปนเสียวอย่างบอกไม่ถูก “ก็หลายอย่างหนะพี่......อีกอย่างหนะพูดไม่ได้อะ ผมอายเจ้าป่าเจ้าเขาหละพี่...เลยไม่อยากบอกว่าผมขออะไร”

แกลากผมไปติดกับตัวแกรู้สึกเหมือนมีท่อนอะไรมาจี้ที่หลัง “บอกพี่มาหน่อยสิ...เผื่อพี่จะได้ช่วยเราได้ไงหละ.....”

แกทำหน้าทะเล้นใส่ผมเหมือนรู้ทัน “บอกแล้วพี่ก้องจะช่วยจริงนะ” ผมถามเพื่อความแน่ใจ แกลากร่างเปลือยของผมไปนั้งบนตักแกก่อนพูด

“จริงสิครับ น้องมดบอกมาก่อนสิครับ.......” แกโอบผมแน่นเข้า ผมก็ตอบแบบเขินๆ “ก็แบบขอว่า......ว่า.....ในชีวิตนี้สักครั้ง......ขอให้ได้มีผู้ชายซักคนมาอยู่เคียงข้าง”

ผมตอบออกไปอย่างอายสุดขีด “มดจะให้มาเคียงข้างเฉยๆหนะ.....” แกยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่ผม

“พี่ก้องหนะ!!..” ผมกอดแกแน่นเพราะสิ่งที่ผมขอที่ศาลกลางป่าก่อนกลับไปกรุงเทพครั้งก่อนเป็นคำขอสุดท้ายคือ

“ขอเพียงสักวันได้ไหม ให้ผมได้มีผู้ชายสักคนที่รักผมไม่ทำให้ผมผิดหวัง ผมขอเป็นของเค้าคนนั้นแม้แค่สักวันเดียวก็พอใจแล้ว.........”  


   คราวนี้ผมเปลี่ยนมานั่งบนตักเปลือยของพี่ก้อง ทำให้ผมได้เห็นรูปร่างแกอย่างชัดเจนเพราะน้ำในน้ำตกที่นี่ใสยังกับกระจก

สัดส่วนทุกนิ้วของพี่ก้องอยู่ในสายผมหมดก็ว่าได้ ผมจ้องแกตาไม่กระพริบเลยทีนี้ “พี่ก้องครับ....พี่....” แกไม่ทันรอให้ผมพูดจบ

แกบรรจงประกบริมฝีปากนุ่มของแกลงปนปากของผม น่าแปลกว่ารสชาติจูบของแกมันหวานหอมอย่างแปลกประหลาดผิดคาดหมาย

กับกลิ่นของเจ้าหน้าที่กลางป่าที่ผมจินตนาการไว้ก่อนหน้า จูบของพี่ก้องมันกลับบรสชาติหวานเหมือนผลไม้ป่า

ไม่รู้ว่าผมเคลิ้มเพราะผมหลงเสน่ห์ความเป็นชายของพี่ก้องแกเข้าไป หรือเพราะว่ามันเป็นอย่างนั้นจริง นาทีนี้ผมไม่มีเวลาสงสัยอะไรอีกแล้ว........


   แกเปลี่ยนท่าลุกยืนขึ้นชูสิ่งที่ผมต้องการอยู่ตรงหน้า ผมบรรจงอมมันอย่างแผ่วเบาที่สุด มันเหมือนแทบจะทะลวงลำพ้นคอหอยของผมไป

แต่รสชาติของมันทั้งอุ่นทั้งหวานอย่างบอกไม่ถูกทำเอาผมอารมณ์กระเจิงไปด้วย ผมพยายามใช่ลีลาทั้งหมดที่ร่ำเรียนมาจากหนังเอ็กซ์หนัง

อาร์สารพัดที่ดูเป็นตัวอย่าง เพราะผมไม่เคยมีประสบการณ์จริงเลย แต่ก็น่าจะได้ผล เพราะสักพักแกก็ปล่อยน้ำอุ่นๆรสชาติหอมหวานมาให้ผมได้ลิ้มลองครั้งหนึ่งก่อน.......

ผมดูดกลืนน้ำของพี่ก้องอย่างไม่อาย “เป็นยังไงบ้างมด พี่ว่าชื่อ “มด” นี่ก็ต้องชอบน้ำหวานสิใช่ปะ....” ผมตอบได้แต่เพียง “อึม..อั๊บ”

เพราะท่อนลำของแกยังอยุ่เต็มปากผมอยู่ ผมยังละเลงลิ้นไม่เลิกไม่นานแกก็ปล่อยน้ำหวานประจำตัวแกออกมาให้ผมได้ลิ้มลองอีกสองครั้งติดๆกัน  

พี่ก้องแกคงเห็นผมเหนื่อยแกเลยนั่งลง ใช้ปากให้ผมบ้าง ผมถึงกับสะดุ้ง “พี่ก้องครับไม่เป็นไรครับมันสกปรก...ผมทำให้พี่อย่างเดียวก็พอแล้วครับ....”

ผมไม่อยากให้แกอมให้เพราะอยากได้อย่างอื่นมากกว่า แกตอบเหมือนรู้ทัน “ให้พี่ได้ลองรสชาติของเราให้ครบทุกส่วนก่อน.....

ไม่ต้องรีบเดี๋ยวพี่จะให้เท่าที่มดต้องการเลยหละ” แกยิ้มอย่างมีเลศนัยก่อนจะแสดงฝีปากของแกอย่างไม่ปราณีทำเอาผมเข่าอ่อน

“พี่ก้องครับมด...มดไม่ไหวแล้วครับ......” ไม่กี่อึดใจผมก็ปล่อยน้ำรักซะเต็มปากแกเหมือนกัน “อย่าพึ่งไม่ไหวสิ ยังไม่หมดที่มดขอไว้เลย......พี่ยังมีให้อีก.......”

 แกจัดแจงวางตัวผมลงบนหินก้อนใหญ่ข้างน้ำตก พร้อมเอาเสื้อกับใบไม้ปูรองกันผมเจ็บแกให้ผมโก้งโค้ง

“พี่อย่าเลยก้นมดไม่ได้ได้ล้างมาก่อนนะ.....” แกกลับยิ้มพร้อมพูดแปลกๆ”ไม่เป็นไรหรอกอาหารพี่เลยหละมด....”

แกคว้านลิ้นเข้ามาในก้นผมอย่างไม่กลัวสกปรก ทำเอาผมบิดร่อนไปมาด้วยความเสียวซ่านผมรู้สึกเหมือนลิ้นพี่ก้องมันชอนไช

ได้ลึกเหลือเกินเหมือนรากต้นไม้ก็ไม่ปาน มันกวัดแกว่งไปมาทำเอาผมอารมณ์กระเจิงจนปล่อยน้ำรักอีกครั้งโดยแทบจะไม่ต้องชักเลย........



   สักพักแกก็เอาน้ำรักของตัวผมเองมาป้ายที่ก้นพร้อมทะลวงเปิดทางด้วยนิ้ว ก่อนใช้นำรักต่างเจลหล่อลื่นที่คงหาไม่ได้กลางป่า

แกค่อยๆใช้นิ้วกับผมอย่างแผ่วเบาจนเข้าไปได้ 4 นิ้ว “เจ็บมั้ยมด....” แกยังถามด้วยความเป็นห่วง

”ไม่เจ็บเลยครับดีจังเลยครับพี่ก้อง.....” ผมพูดออกแนวร่านนิด เพราะจริงๆแล้วตัวผมแทบจะพร้อมพร้อมตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็นหน้าแกแล้วก็ว่าได้

หลังจากพี่ก้องได้ฟังเสียงสั่นไม่เป็นเป็นภาษาของผมบอกความต้องการแล้ว แกก็ค่อยๆ บรรจงสอดท่อนรักเข้าทางประตูหลังผมอย่างแผ่วเบา

แม้ผมจะรู้สึกว่ามันใหญ่มากตอนเห็น แต่น่าแปลกใจมากที่มันไม่เจ็บเลยสักนิดเวลาสอดใส่ ผมรู้สึกเสียวจนเผลอกระแทกตัวเขาหาลำพี่ก้องเองอย่างไม่รู้ตัว

จนแกต้องปรามผมไว้ “ใจเย็นๆสิครับน้องมด....เดี๋ยวพี่จัดการเองครับ...” หลังจากแกสอดจนมิดทั้งท่อนเข้ามาในตัวผมแกก็ค่อยๆโยกสะโพกช้า

แกค่อนปรับจังหวะเร้วขึ้นเรื่อยๆ ทำเอาผมสั่นสะท้านร้องครวญครางลั่นป่าด้วยความเสียว จนผมเกือบจะปล่อยน้ำรักอีกรอบแต่พี่ก้องแกหยุดไว้ก่อน

“เสร็จหลายรอบเดี๋ยวเหนื่อยนะน้องมด” แกยิ้มหวานก่อนปรับท่าให้แกนอนลง......


     
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 18-09-2010 11:43:48 โดย THIP »

meeyai

  • บุคคลทั่วไป
 คราวนี้แกเปลี่ยนบทให้ผมเป็นคนขย่มบ้าง แม้ผมจะไม่เคยแต่งานนี้ผมเรียนรู้จากประสบการณ์จริงได้ไม่ยากเย็นนัก

ผมขย่มท่อนลำของพี่ก้องอย่างไม่คิดชีวิต รู้สึกปั่นป่วนมวนท้องอย่างบอกไม่ถูกมันทั้งลึกทั้งเสียว แต่กลับอุ่นสบายไม่อึดอัดเหมือนที่คิดไว้

ผมยังรู้สึกเหมือนมันควงสว่านอยู่ในตัวผมก็ไม่ปาน.......


   “พี่ปล่อยให้เราควบมาเยอะคราวนี้ตาพี่แล้วนะ......” แกพูดเสียงนิ่งเหมือนไม่เหนื่อยเลย ทั้งที่แกพึ่งฉีดน้ำรักรอบที่ห้าหรือหกใส่ตัวผมจนอุ่นไปทั่วท้องแล้ว

ทำเอาผมถึงขนาดขาสั่น “พี่ก้องๆ อีกครับ..อย่าหยุดครับ” ผมร้องขอทันทีที่แกลุกเปลี่ยนท่าเหมือนจะหยุด

พี่ก้องแกเอามือช้อนขาของผมขึ้นลอยกลางอากาศ พร้อมแอ่นสะโพกกระแทกผมอย่างรุนแรง แต่ว่าเสียวอย่าบอกใครวันนี้ผมรู้สึกตัวเบาอย่างประหลาด

ไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดเลยทั้งที่เป็นครั้งแรกและถูกทำอย่างรุนแรงสุดๆ ท่าสุดท้ายนี้ทำเอาผมเสร็จสองสามครั้งติดๆ

จนผมเหนื่อยจนแทบลุกไม่ขึ้น ส่วนพี่ก้องแกเสร็จได้เป็นสิบครั้งๆ โดยไม่เหนื่อย ท่อนลำของแกก็ไม่มีอ่อนเลยสักนิดยังกับแกไม่ใช่คนยังไงอย่างงั้น..............

หลังทำกิจกรรมเสร็จผมนอนอยู่บนตัวของพี่ก้องโดยท่อนลำของแกยังคาอยุ่ในรูผมตลอดจนผมเผลอหลับไป........


   ผมตื่นมาพร้อมอาหารที่ปรุงสุกข้าวปลาอาหาร ถูกพี่ก้องจัดไว้ให้พร้อม “เหนื่อยแล้วมาทานข้าวก่อนมด...”

แกชวนผมกินเหมือนไม่ได้เกิดอะไรขึ้นก่อนหน้า “พี่ก้อง.....ผม.ผม” ผมตื้นตันจนบอกไม่ถูกในชิวิตเกย์ของผมจะมีใครที่

เป็นห่วงเป็นใยดูแลผมดีขนาดนี้ อีกทั้งคงจะไม่มีอีกแล้วที่ทั้งขับรถมาส่ง หุงหาอาหารให้กลางป่า อีกทั้งยังเซ็กซ์แบบใส่ใจ่ผมสุดๆนี่อีก

ผมไม่รู้จะหาได้อีกที่ไหน “ไม่เป็นไรทานข้าวก่อน เดี๋ยวพี่ก็ต้องพาเรากลับแล้ว เพราะพี่ดูแล้วถ้าได้ข้อมูลวันนี้ วิจัยเราก็จะครบแล้วใช่ไม้หละมด..........”

แกพูดเสียงเศร้าๆเหมือนรู้ว่าเสร็จงานวิจัยแล้วก็คงอีกนานผมจะได้กลับมาหรือไม่ก็ไม่มีโอกาสเลย 

ผมเลยชวนแกออกไปในเมืองด้วยกันสักครั้ง “พี่ก้องครับงั้นพี่ก้องลางานออกไปจากป่านี้สักสองสามวันได้ไหมหละครับ.....”

ผมอ้อนวอนแกเพราะอย่างพาแกไปเปิดหูเปิดตาในเมืองบ้าง อีกใจก็อยากพาหนุ่มหล่อย่างแกไปอวดเพื่อนสักครั้งว่าผมได้พบชายหนุ่มในฝันแล้ว

แต่แกกลับทำหน้าเศร้า “พี่ไม่มีวันออกจากป่าได้หรอกมด พี่ขอโทษ.....” แกพูดจบพร้อมกับทำหน้าเศ้รา....

         
            แกไม่ได้ทานข้าวเลยสักคำ ผมเลยชวนแกกินด้วย “ทานด้วยกันสิครับพี่ก้อง ผมทานคนเดียวไม่อร่อยหรอก”

แกกลับมองมาเศ้ราๆอีกครั้ง “พี่ทานไม่ได้หรอก...นานๆทีนะที่พี่จะได้ขยับไปไหนต่อไหน ต้องขอบคุณมดด้วยนะที่ทำให้พี่มีความสุขเหมือนกัน......”

แกพูดพลางโอบผมไว้ “มดก็มีความสุขมากๆเลยครับ คงไม่เร็วไปนะครับที่มดจะบอกว่า มดรักพี่ก้องนะ”

ผมบอกรักแกก่อนจะกอดแกแน่น "พี่ก็รักมดเหมือนกันนะ..." เราสองคนกอดกันแน่นอยุ่นาน

สักพักอากาศเริ่มเย็นลงเป็นสัญญาณว่าเราสองคนต้องกลับเข้าบ้านพักก่อนมือทิ้ง น้ำตกและสระมรกตนี้ไว้ในความทรงจำตลอดไป..........


   สักพักพี่ก้องแกก็ขับรถพาผมมาถึงที่พักอีกครั้ง แกส่งผมขึ้นรถโดยไม่พูดอะไร ผมอ้อนแกอีกครั้งเป็นครั้งสุดท้าย

“พี่ก้องจะไม่ออกไปกับผมจริงๆเหรอครับ...” ผมอ้อนวอนผู้ชายคนแรกและคนเดียวในชีวิตของผมพร้อมน้ำตา

“พี่ออกจากป่าไม่ได้จริงๆมด อีกอย่างมดอยู่กับพี่ที่นี่ไม่ได้หรอก มดยังมีอะไรต้องทำอีกมาก......”

แกพูดทั้งน้ำตา นองหน้าของแก “มดรักพี่นะแล้วมดจะกลับมาอีก.......”

ผมกอดแกไว้ แต่แกกลับตบไหล่ผมเบา “มดจำไว้นะ ถึงมดจะไม่ได้เห็นพี่ในสภาพนี้อีก ขอให้มดรู้ไว้ว่าพี่ก้องคนนี้รักมดที่สุด

และจะเฝ้าดูมดอยู่ห่างๆตลอดไป พี่ฝากมดดูแลผืนป่าที่นี่ด้วยนะ......พี่ขอให้ทุกคำอธิฐานของมดเป็นจริงนะ.........”

แกพูดพร้อมรอยยิ้มแปลก ผมขึ้นรถก่อนยกมือไหว้สวัสดีพี่ก้องเป็นครั้งสุดท้ายก่อนขับรถออกมา ไม่นานหลังลับสายตาจากบ้านพักของพี่ก้อง

นาฬิกาทุกๆอย่างอุปกรณ์ GPS กลับมาใช้ได้เป็นปรกติเพียงอึดใจที่ขับออกมาจากบ้านพักของพี่ก้อง ผมเลยจอดแวะที่บ้านพักของพี่ป่าไม้ที่ผมรู้จัก............


   “มดไปไหนมาวันนี้เข้าป่าคนเดียวเลยเหรอ......” พี่ๆ เจ้าหน้าที่คนอื่นถามผมด้วยความเป็นห่วง

“วันนี้ผมเก็บตัวอย่างได้ครบแล้วครับพี่ ไปเก็บตรงน้ำตกที่ใสๆสีเขียวๆหนะครับ” ผมบรรยายลักษณะที่พบเห็นพร้อมยกเห็ดรูปร่างประหลาดออกมาให้พี่ๆเจ้าหน้าที่ดู

“จริงเหรอมด สระมรกตหนะเขาบอกว่าหายากมากนะ มันเหมือนที่ในตำนานก็ว่าได้เลยนะ เออแต่จริงด้วยหละ

เห็ดสีเขียวมรกตนี่หนะ เขาว่ากันว่าหาได้รอบๆสระนั่นเท่านั้นหละ.......แล้วใครพามดไปหละ......”พี่เจ้าหน้าที่ถามด้วยความประหลาดใจ

“ก็พี่ก้องหนะครับ.....” พี่เจ้าหน้าที่ทำหน้าตะลึงพร้อมกัน “ไม่มีนะมดที่นี่มีแต่ พี่เหวง พี่สมชาย แล้วก็พี่อมร ไม่มีชื่อก้องนะมด 

เมาแดด เลยไปคุยกับศาลเจ้าพ่อก้องเขตข้างในหรือเปล่า พี่เห็นมดไปไหว้ขออะไรอยูก็ไม่รู้ครั้งก่อน”

ผมได้ฟังแล้วถึงกับขนลุกทันทีผมพยายามขับรถกลับไปที่ที่ได้พบกับพี่ก้องวันนี้อีกครั้ง

แต่คราวนี้ผมแต่ศาลเจ้าพ่อก้องเขต มองไปแล้วเห็นต้นไทรต้นใหญ่มีรอยบากตามขวางมากมายตามลำต้นเหมือนมีคนพยายามตัดโค่นต้นไม้ต้นนี้หลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ

มองไปด้านหลังผมเห็นจอมปลวกพร้อม ที่วางธูปเที่ยน ทำให้ผมนึกขึ้นได้ถึงคำอธิฐานที่ผมเคยอธิฐานที่นี่ 

“ขอเพียงสักวันได้ไหม ให้ผมได้มีผู้ชายสักคนที่รักผมไม่ทำให้ผมผิดหวัง ผมขอเป็นของเค้าคนนั้นแม้แค่สักวันเดียวก็พอใจแล้ว.........”   

วันนี้คำอธิฐานนั้นของผมเป็นจริงแล้วผมไม่รู้หรอกว่าจริงๆแล้วพี่ก้องเป็นใครหรือเป้นอะไร ผมรู้แต่ว่าผมจะเก็บ “พี่ก้อง” และป่าไม้ผืนนี้ไว้ในใจผมตลอดไป.....
   

meeyai

  • บุคคลทั่วไป
ขอโทษนะครับถ้าเขียนออกมาแล้วคล้ายหนังสือปกขาวไปนิด แต่ก็เขียนไปแล้วครับไหนๆ ก็ไหนๆ ตอนเดียวเอง ถ้ามีเนื้อหาอย่างว่ามากไปก็ขอโทษครับ :z10: :z10: :z10:

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11342
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2405/-22
สนุกจ้า เขียนมาบ่อยๆนะ ชอบเรื่องสั้น  :กอด1: เป็นกำลังใจให้จ้า

namtaan

  • บุคคลทั่วไป
สนุกมากค่ะ
สั้นๆแต่ว่าอ่านไปลุ้นไปด้วยว่ามดกำลังเจออะไรอยู่ ออกลึกลับนิดๆ
นานๆได้อ่านเรื่องแบบนี้ที ชอบค่ะ
บวก 1 เป็นกำลังใจให้คนแต่งนะคะ :pig4:

ออฟไลน์ M@nfaNG

  • ชีวิตคือการตรวจสอบ...
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4453
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +847/-18
สนุกดีค่ะลึกลับดี แล้วก็เนื้อเรื่องกระชับดีด้วย :L2:

imageriz

  • บุคคลทั่วไป
สนุกดี  ลึกลับด้วย   :laugh:

ไว้มาเขียนให้อ่านอีกนะ

เป็นกำลังใจให้ +1

 :L2: :L2: :L2:


ออฟไลน์ patee

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3732
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-3
ชอบนะนิยายแนวนี้ ลึกลับดี

แต่งมาให้อ่านอีกนะ

ออฟไลน์ ben~ya

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 853
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +54/-0
อ่านสนุกมาก แถมมีสิ่งลี้ลับมาอีก

jokirito

  • บุคคลทั่วไป
สนุกมากมายเลยเรื่องนี้ 

ไว้แต่งมาให้อ่านอีกนะ อิอิอิ

เยี่ยมเลย +1 จ่ะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






psychological

  • บุคคลทั่วไป

meeyai

  • บุคคลทั่วไป
เอกมาจิ้มบ่อยเดี๋ยวจะไปจิ้มคืน อิอิ.......

psychological

  • บุคคลทั่วไป
ลองดิ เดี๋ยวจะกินเหล้าแล้วไปถล่ม  :laugh: :beat:

meeyai

  • บุคคลทั่วไป
อ่าน่า ไม่กลัวอะ   :z2: :z2:

แนะนำว่ากินเหล้าแล้วมาเขียนนิยายด้วยนะคับ อิอิ  :fire: :fire:

เอกจะได้เขียนนิยายโหดๆ บ้าง อิอิ อยากอ่านอะ อิอิ :a5: :a5: :a5:

ออฟไลน์ fannan

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2453
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +141/-6
ง่าแอบน่ากลัวน่ะเนี่ย



แต่ก็สมหวังที่ได้ขอไปอ่ะน่ะ




น่ารักมากกกขอบคุณคับ

meeyai

  • บุคคลทั่วไป
ผมพยามเขียนไม่ให้ผีสิงมากเกินไปเท่าไหร่ครับ...จะพยามไม่ให้ออกแน่วน่ากลัวครับ........

psychological

  • บุคคลทั่วไป

meeyai

  • บุคคลทั่วไป
ขอออกแนวหลอนบ้างดิคับ... :a11: :a11:

ออฟไลน์ มาโซซายตี้

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 776
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +100/-2
กรีสสสสสสสสสส
:a5:
อ่านไประแวงไป ว่ามันจะเป็นอย่างที่คิดไว้รึเปล่า
(ตั้งแต่ตอน พูดถึงนาฬิกากับ gpsเสียน่ะแหละ)

อึ๊ยย.ตอนขัดหลังแล้วดินผุดขึ้นมาเรื่อยๆอีก
o22
มันหยิวๆหยองๆนะ
แต่เค้าชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ


กลัวกล้าๆ แต่ก็น่าลอง

:z1:


เหอๆ

+1 ให้พี่หมีใหญ่ ก๊ะ

ออฟไลน์ nOn†ღ

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4390
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +502/-6
สยิวปนสยองอ่ะ แต่สนุกดีค่ะ  :pig4:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ nana

  • 아주마 애기 두명 ㅋㅋ
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2759
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +138/-2
ทำไมขอวันเดียว :z1:

ออฟไลน์ oaw_eang

  • Global Moderator
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8418
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2122/-586

เขียนได้สนุกดี  o13

meeyai

  • บุคคลทั่วไป
ทำไมขอวันเดียว :z1:

แหมก็เขียนใ้ห้น่าสงสารน่าเห็นใจหน่อยนะครับ อิอิ :impress: :impress:

mmzmay

  • บุคคลทั่วไป
ชอบอ่ะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ


ดูแบบ ลึกลับๆด้วย

โฮ่ๆๆๆ

meeyai

  • บุคคลทั่วไป
คราบหลังจาก เรื่องรักหลังห้อง จบจะมีเรื่องใหม่แนวลึกลับอย่างนี้มาต่อคร้าบ รอสักครู่คร้าบ.......

ออฟไลน์ loveyous

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 583
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-4
    • Aphrodite Shop
คิดได้ตั้งแต่กลางเรื่องแล้วอะครับ

meeyai

  • บุคคลทั่วไป
อะนะครับ เดี๋ยวคราวหลังจะเขียนให้เดายากๆนะคร้าบ  :z10: :z10:

doonut_kabpom

  • บุคคลทั่วไป
นึกว่ามดจะโดนจกตูด เอ้ย จกตับกินซะแล้ว

แต่ก็โอนะคับ  น่าเสียดายอยู่อย่างเดียว

ไม่มีโอกาสได้อยู่ด้วยกันอะ

ออฟไลน์ kungyung

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1755
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +67/-3
เป็นอีกเรื่องที่สนุกดีคร้าบบบ o13 o13
อ่านไปแอบขนหัวลุกนิดๆๆคร้าบ

bame

  • บุคคลทั่วไป
สนุกดีครับ
สั้นไปนิด เลยทำให้รู้สึกว่าจะดูง่ายไปหน่อยกับการเริ่มฉากนั้น
แต่ก็เอาเหอะ เขียนมาให้อ่านกันอีกนะครับ
ขอบคุณมากนะครับ

 :pig4:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด