" ผมชื่อ It "
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: " ผมชื่อ It "  (อ่าน 45227 ครั้ง)

MeloS

  • บุคคลทั่วไป
" ผมชื่อ It "
« เมื่อ14-04-2009 16:29:51 »

ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2. ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์  และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด
โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม

เวปไซต์ แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่าง ประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0
 

----------------------------------------------------

เอ่อ...สวัสดีผู้อ่านทุกคนนะ

ก็ได้ฤกษ์เอาลงซะที (ฤกษ์อะไรไม่รู้ล่ะ แหะๆ)

เป็นนิยายนะ 3-4 ตอนสั้นๆ  ตัวเรื่องจบแล้วนะ  แต่ตั้งใจว่าจะแต่งตอนพิเศษเพิ่มซักตอนสองตอน (ซึ่งตอนนี้ยังไม่ได้แต่ง)

ไม่ได้ไปไหนช่วงสงกรานต์ เลยเอานิยายลงบอร์ด  ใครที่ว่างๆเข้ามาอ่านก็ขอขอบคุณในความกรุณาอย่างมากมาย  :pig4:

ถ้ามีตรงไหนผิดพลาดตักเตือนได้เลยนะ  

ออกตัวนิดนึงว่าไม่ได้แต่งเก่งมาก  มีตรงไหนอยากให้แก้ให้ปรับปรุงก็ยินดีรับฟังทุกๆอย่าง

ขอขอบคุณล่วงหน้างับ  :pig4:




-------------------------------------------------

" ผมชื่อ It "



ผมมาทำอะไรที่นี่...

คนๆนั้นเป็นใคร  ทำไม สายตาที่มองมามันอบอุ่น.. เหลือเกิน

ทำไม เพียงสายตาที่สบกัน เพียงแค่นั้น ก็รู้สึกลุ่มลึก..





ฝัน...  ฝันอีกแล้วสินะ

ทำไม     ผมชีวิตจริงของผมถึงไม่ได้รับความอบอุ่นแบบนี้บ้าง...

สวัสดีครับ ผมชื่ออิท อิทที่ แม่บอกว่ามาจากคำว่ามัน (It) ไม่ใช่อิฐ แต่อย่างใด...


ผมเป็นคนธรรมดาคนหนึ่งที่คล้ายจะ โดนเหยียบย่ำอยู่ตลอดเวลาจากเท้าของใครซักคนที่มองไม่เห็น

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ผมทำอะไรที่มันผิดมากมายหรืออย่างไร

จากครอบครัวที่ผมเติบโตมา มันไม่ยากเลยที่จะหล่อหลอมผมให้เป็นอย่างนี้

บางทีอาการพูดและสื่อความหมายที่วนไปวนมานี้ ก็คงมาจากสาเหตุเดียวกัน

ผมเคยคิดว่า หรือแท้ที่จริงแล้ว ผมก็แค่ “โทษคนอื่น” ถึงสิ่งเลวร้ายที่เกิดขึ้นกับผม

นั่นสินะ.. หรือมันจะเป็นแบบนั้นจริงๆ
........

.....

...

..

“เหม่อบ้าอะไรของมึง! ออกไปขายของเซ่!”


เสียงที่คุ้นหู... เสียงพ่อเลี้ยงของผมเอง

ตอนกลางวันเสียงของเขาหยาบกระด้างเหลือเกิน

แต่พอตกกลางคืน ทำไมเสียงของเขาที่กระซิบข้างหูผมช่างอ่อนโยนเหลือเกิน อ่อนโยนจนผมไม่อยากให้กลางคืนผ่านพ้นไป...

...... ใช่ว่าผมไม่เข้าใจการกระทำของเขา..........

เขาก็แค่ อยากหาที่ระบายกับ ‘บางสิ่ง’

บางสิ่งที่ไม่บุบสลาย บางสิ่งที่ยอมรับเขาอย่างง่ายดาย บางสิ่งที่เหมือน ‘ตาย’ ไปแล้วครึ่งร่าง...

“อืม... อะ เออ ได้กับแม่มึงมันดีตรงนี้ล่ะ. .. มีตัวไว้ให้ระบายความไคร่ ทำยังไงก็ไม่ท้อง แม่งสวรรค์จริงๆ..”

คำพูดชวนอาเจียนเหล่านี้ กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงกระเส่า.. ผะแผ่ว..

ในความรู้สึกชองผม  มันอ่อนโยนซะจน ผมแสร้งทำเป็นไม่เข้าใจในความหมาย และดื่มด่ำไปกับสำเนียงที่หวานหอมแทน..

แสร้งทำ.. จนนานๆเข้า เหมือนจะเป็นผมเองที่สื่อสารกับใครๆไม่เข้าใจ

เหมือนผม..ตายไป.. จากสังคมธรรมดา...



........

วันนี้ก็เป็นอีกวัน ซ้ำๆ เดิมๆ  นาฬิกาเดินวนอยู่ในวงกลมเดิมๆ พื้นที่เดิมๆ  

มันไม่เบื่อบ้างหรือไงนะ

“ฮึ... ฮึๆ ฮึ... ฮะๆๆๆๆ”  อยู่ดีๆผมก็รู้สึกขำขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ

ไม่สิ.. อาจจะขำในชะตาชีวิตที่เลวร้ายจนน่าขำของผมก็ได้



เมื่อคืน...  มีผู้มาเยือนแปลกหน้า  ที่ผมไม่เคยเห็น  

เขาเป็นเพื่อนของพ่อเลี้ยงผม...

สายตาที่มองมา มันคล้ายสายตาที่ผมต้องเจออยู่แทบทุกคืน

มันทำให้ผมไม่ต้องเดา  ว่าคืนนี้จะเกิดอะไรขึ้น.. กับผม

ก็แค่เปลี่ยนคน... เท่านั้นเอง…










……….


อาจจะสั้นไปซักนิด (ไม่นิดละมั้ง  :z3:)

จะมาลงต่อเรื่อยๆจนจบนะ  ช่วงนี้ขอแวบไปจัดการกะตอนพิเศษก่อน  :z2:
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 19-09-2010 19:17:30 โดย THIP »

ออฟไลน์ nana

  • 아주마 애기 두명 ㅋㅋ
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2759
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +138/-2
 :z13:


มาให้กำลังใจค่ะ :L2:

MeloS

  • บุคคลทั่วไป
[นิยาย] สั้นๆไม่ก
«ตอบ #2 เมื่อ14-04-2009 17:55:34 »

เดี๋ยวจะออกไปข้างนอก เลยเอาตอน 2 มาลงไว้ก่อน

ไม่เม้นท์ไม่ว่า  แค่เข้ามาอ่านก็  :pig4: มากมายแล้วจ้ะ



……….



" ผมชื่อ It "  --ตอน 2 --






“เอ่อ สวัสดี....ครับ..”

....

..

..

ไม่บ่อยนัก ที่ผมจะได้ยินเสียงที่อ่อนโยนแบบนี้  นอกจากยามค่ำคืน

เมื่อผมหันไป ผมก็ปะทะกับสายตาของชายหนุ่มร่างสูงคนหนึ่ง ผู้ซึ่ง...ดูห่างไกลจากคำว่า ‘ต่ำต้อย’ เหลือเกิน..

“สวัสดี... มีอะไรให้ช่วยครับ ?.....”

“เอ่อ... ผมมาขอพบคุณอาทิตย์ พอดีทราบมาว่าเมื่อคืนท่านค้างคืนที่นี่ ผมเป็นลูกชายของท่าน”

นาทีนั้น... ความคิดผมแล่นพล่านในหัว  พ่อ ลูก กันงั้นหรือ ?

“ท่านป่วย นอนอยู่ชั้นบน ผม...จะไปตามให้...”

“ไม่เป็นไร ถ้าอย่างไร คุณช่วยนำทางผมทีได้มั้ย ผมมีเรื่องต้องพบท่านอย่างเร่งด่วน”

“.................. ผม จะพาคุณขึ้นไป ก็แล้วกัน”

“ขอบคุณ”

.....................

“ผมไม่แน่ใจนักว่า สภาพของคุณอาทิตย์ในตอนนี้ จะเหมาะสมหรือเปล่า แต่ในเมื่อเป็นความต้องการของคุณ ผมก็ไม่อาจขัดข้อง”

“พ่อของผมเป็นอะไรหรือ”

“ท่าน... แค่เพลียมาก.....”



ผมยืนรออยู่ หน้าประตูห้องนอน... ของผมเอง  รอ ชายหนุ่มที่กล่าวอ้างว่าเป็นลูกของคุณอาทิตย์ ชายกลางคนที่... มีน้ำเสียงหยาบกระด้าง... กระด้างเกินไป จนผมรู้สึกแย่กับเขา

ผมเกลียดน้ำเสียงของเขา  ผมจึงทำทุกวิถีทาง ให้เขาหุบปากมากที่สุด....




“อา... เนียนดีจริงๆ สมกับที่พ่อมึง บรรยายไว้เลย แม่งเอ้ยยยย..”

“..........ผม...ไม่ชอบเสียงของคุณเลย....”

แน่นอนว่าเขาไม่ได้ยินเสียงผม   เขายังคงตั้งหน้าตั้งตาทำบางอย่างที่เขาต้องการต่อไป...

เขาเล้าโลมผม พยายามกระตุ้น ทำตามที่ตัวเขาต้องการ

ถึงจุดหนึ่ง... ที่ผมคิดว่า ผมทนไม่ไหวแล้ว

มันไม่ได้ไปตามแรงอารมณ์  ผมก็แค่...ทนไม่ไหว กับเสียงหยาบกระด้างของเขา....
………..
…….
….

ผมพลิกตัวขึ้น  เหยียดกายอยู่เหนือตัวเขา  กล่าวเบาๆ แต่เสียงนั้นแจ่มชัดในความเงียบแบบนี้...

“พอเถอะ... ผมจะทำเอง”
.........
.....
...


ไม่กี่นาทีถัดมา  ก็มีเสียงกรีดร้องดังขึ้น....

ผมอดคิดไม่ได้ว่า.... แม้กระทั่งเวลาแบบนี้  เสียงของเขา  ก็ยังหยาบกระด้างอยู่ดี

ไม่ถึงอีก 10 นาทีถัดมา  เขาส่งเสียงออกมาอีกครั้ง....

แต่ก็เหมือนเดิม  เสียงเขายังหยาบกระด้าง  เช่นเดิม….

ทันใด สมองผมแล่นริ้วความคิดมาวูบหนึ่ง  ความคิดที่ไม่เคยบังเกิดขึ้นมาก่อน

มีไม่กี่ครั้งที่ผมคนนี้ จะอยู่เหนือคนอื่น...

แล้วถ้าผมจะใช้อำนาจที่ผมมีตอนนี้  ‘บังคับ’ ให้เขาใช้น้ำเสียงอ่อนโยนกับผม มันคงได้...ใช่มั้ย?

........................................................
.......................................
............................
...................
...........
.....
...



ความคิดในหัวผม ก็ยังคงเป็นเรื่องราวของเมื่อคืน...

สุดท้ายผมก็ทำไม่สำเร็จ ...

ผมทำให้เขาสำเร็จไปนับครั้งไม่ถ้วน แต่ไม่มีครั้งใดเลย  ที่เขาจะเปล่ง ‘เสียง’ แบบที่ผมโหยหา...





--------------



ผ่านไปครู่หนึ่ง ชายที่อ้างตนว่าเป็นลูกชายของคุณอาทิตย์ก็ออกมาจากห้อง ด้วยสีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก...

“ขอโทษครับ... ผมรบกวนเวลาคุณสักครู่ได้มั้ย มีเรื่องที่อยากจะถาม”

“.......... ยินดี...”

อา.... ‘เสียง’ แบบนี้ ที่ผมต้องการ

อาจจะมองดูแล้วไร้สาระ  ว่าทำไมผมถึงโหยหาความอบอุ่น ความอ่อนโยน ความอ่อนหวาน....

มันคงเป็นเพราะ ผมไม่เคยได้สิ่งเหล่านี้ โดยที่ผมไม่ต้องเอาตัวเข้าแลก...


“เมื่อคืน... เอ่อ คุณพ่อของผม ท่านพาใครมาด้วยหรือเปล่าครับ”

“...ไม่ครับ.... ท่านมาคนเดียว….”

“เอ่อ ถ้าไม่เป็นการเสียมารยาท คุณเป็นลูกของคุณอาแสน ที่เป็นเพื่อนกับพ่อผมใช่มั้ยครับ”

“....ใช่ครับ”

“เมื่อคืนท่านทั้งสอง... เอ่อ ได้ออกไปข้างนอกกันหรือเปล่าครับ”

“...ใช่ครับ... ท่านทั้งสองไปร้านอาหารในเมือง ก่อนที่จะเข้ามาพักผ่อนที่บ้าน...”

“งั้นหรือครับ...เอ่อ…แล้วท่านทั้งสองได้พาใครเข้ามาหรือเปล่าครับ”

“...ต้องขอโทษด้วย... ผมไม่ทราบจริงๆ เพราะผม....อยู่ในห้องนอนของผม...ตลอด….”



ชายคนนั้นมีสีหน้าครุ่นคิด... และเงียบไปพักหนึ่ง....


“ต้องขอโทษด้วย...ที่มารบกวนวันนี้”

“...หามิได้...ครับ”

“ผมต้องขอโทษด้วย ที่คุณพ่อของผมทำให้ลำบาก ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวพาท่านกลับก่อนนะครับ”

“.....ครับ”

ชายคนนั้น พยุงตัวคุณอาทิตย์ ผู้ซึ่งมีน้ำเสียงหยาบกระด้างออกไป...

ผมจมอยู่ในห้วงความคิดของตนเองต่อทันที มันเป็นที่ๆผมคุ้นเคยมากที่สุดแล้ว...

แต่แล้วผมก็ตื่นจากภวังค์ ด้วยเสียงอันอ่อนโยนของเขาอีกครั้ง

“เอ่อ ต้องขอบคุณอีกครั้งนะครับ ผมชื่อ อนุฉัตร ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ คุณ...เอ่อ”

“....ผมชื่ออิทครับ ยินดีที่ได้รู้จัก...เช่นกัน...”

“ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณอิท เอ่อ... ถ้าไม่ว่าอะไร คราวหน้าผมจะมาเยี่ยมนะครับ”

“เอ่อ...ครับ...ยินดีเช่นกัน...ครับ”


...

ป.ล  เข้ามาบอกว่าตอนพิเศษเกือบเสร็จแระ  เดวทยอยๆลง  :z2:

ป.ล 2  แอบบงงนิดนึง  เปลี่ยนหัวข้อตรงไหนอ่า  เป็นมือใหม่หัดโพสต์  -*-

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14-04-2009 18:03:20 โดย MeloS »

ออฟไลน์ DEMON3132

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1704
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +170/-1
เข้ามาเจิมเรื่องใหม่ และ +1 เป็นกำลังใจให้น้อง Melos เนื้อเรื่องน่าสนใจและติดตามว่าตอนท้ายเรื่อง
จะมีจุดจบอย่างไร เปิดเรื่องมาก็เหมือนจะเป็นเรื่องเศร้าเลยเนอะ แต่ยังไงก็ขอให้ It ได้พบกับความสมหวัง
และความสุข จะคอยตอนต่อไป มาลงเรื่อย ๆ นะคะ ขอตอนพิเศษด้วย เอาแบบไม่เศร้านะ  :L2:

MeloS

  • บุคคลทั่วไป
Re: [นิยาย] " ผมชื่อ It " 14-04-2552 --ตอน 3 --
«ตอบ #4 เมื่อ14-04-2009 21:24:21 »

งะ  กระทู้ตกกราว  ไหนๆลงแล้วกะลงให้หมดเลยละกันเนาะ  :z2:


...




ชีวิตผม ก็ผ่านไป เดิมๆทุกวัน

มีบางวันที่คุณฉัตรแวะมา นั่งคุยกับผมบ้าง

ผมมีความสุข... แค่เสียงของเขา ก็ทำให้ผมอบอุ่นไปถึงหัวใจ...

“เอ่อ น้องอิทครับ เหม่ออะไรเหรอ?”

“...อะ .....อ๋อ  เปล่าครับ...ไม่ได้เหม่ออะไร”

“พี่เห็นเป็นแบบนี้ตลอดเลย ถ้ามีอะไรไม่สบายใจบอกพี่ได้นะ”

“ผม...ผมไม่เป็นไรหรอกครับ”

“ถ้ามีอะไรที่พี่ช่วยได้ บอกได้นะครับ”

“............แค่นี้...พี่ก็ช่วยผมไว้มาก... แล้วล่ะครับ...”

“เห....?”





“เอ้า เจ้าฉัตร  ไปไงมาไงละนี่!”

“เอ่อ...สวัสดีครับลุงแสน พอดีผมแวะมาซื้อของน่ะครับ ว่างๆเลยนั่งเล่นเป็นเพื่อนอิทเค้า”

“เอ๊ะ อิท แกนี่ไปรบกวนพี่เขารึเปล่าเนี่ย ......โทษทีนะ เจ้านี่น่ะ ลูกคนเดียวเลยขี้เหงา ฮะๆ”


……………ขี้เหงา งั้นเหรอ ฮึ....ฮึๆๆๆ....

“เอ่อ... เปล่าครับลุงแสน น้องไม่ได้รบกวนอะไรเลย ผมต่างหากที่มากวน”

“อย่าคิดมากๆ วันนี้อยู่กินข้าวด้วยกันสิ เจ้าทิตย์มันก็บอกลุงว่าวันนี้จะมาหาน่ะ”

“อ้าว...จริงเหรอครับ งั้นผมขอรบกวนคุณลุงเลยแล้วกันนะครับ”

“ตามสบายไอ้หลานรัก ไปอิท ไปช่วยแม่ในครัวปะ  ไหนๆ นั่งคุยกันหน่อยเป็นไงบ้างช่วงนี้หือ เจ้าฉัตร...อ่อใช่..คืนนี้ค้างที่นี่เลยก็ได้นะ  นอนห้องอิทมันก็ได้ ไม่ต้องเกรงใจๆ”

……………………….


กลางคืนที่เวียนมาอีกครั้ง  แต่สิ่งที่แปลกไปจากทุกครั้งคือข้างกายผม เป็นชายที่มีเสียงอ่อนโยน

เขาหลับสนิท ใบหน้าดูสงบไร้ความกังวลใดๆ

แค่มองดูเขา เหมือนตัวผมเองก็ได้ผ่อนคลาย....

ผมนอนไม่หลับ...

อาจเป็นเพราะแทบทุกคืน ผมต้องได้รับเซ็กซ์จากพ่อเลี้ยงของผม หรือไม่ก็จากคนอื่น.. ที่พ่อผมพามา...

ผมพยายามข่มตาให้หลับ จนสุดท้ายผมก็ยอมแพ้...

ถ้าหลับไม่ลงจริงๆ ก็ช่างมันเถอะ

แค่นอนดูคนตรงหน้าตอนหลับ ก็เหมือนกับฝันอยู่….

คืนนี้...การนิทรา อาจจะไม่ใช่สิ่งจำเป็นก็ได้....










ผมอาจจะหลับไป เมื่อไหร่กันนะ แต่ผมรู้แค่ว่า ผมตื่นมาพบกับสายตาที่... ผมบรรยายไม่ถูก  จ้องตรงมาอย่างไร้ข้อกังขา   สายตาที่แข็งแกร่ง แต่แฝงไปด้วยความอ่อนโยน....

“ตื่นแล้วเหรอครับ”

“......เอ่อ...อืม อรุณสวัสดิ์...ครับ”

“เวลานอนเหมือนเด็กเลยนะ หน้าตาดูผ่อนคลายดี ทำไมไม่ทำหน้าแบบนี้เวลาปกติบ้าง หืม..?”

“อะ....เอ่อ”

“อิทชอบทำหน้านิ่วคิ้วขมวดตลอดเวลา จนพี่เห็นแล้วก็อดห่วงไม่ได้”

“.........”
“สัญญากับพี่ได้มั้ย ว่าจะผ่อนคลายกว่านี้”

“...............เอ่อ คือผมก็ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นยังไง แต่ถ้า... ผมทำตัวไม่ดี คงต้องขอโทษด้วย...”

“เปล่า พี่ไม่ได้หมายความแบบนั้น พี่หมายถึงเราดูเครียดๆ มีอะไรปรึกษาพี่ได้นะครับ”

“...............ผม...คิดว่ามันจะเป็นการสมควร...ที่ผมจะปรึกษาใครในเรื่องนี้...หรอกครับ”

“พี่ว่ามันจะต้องเป็นเรื่องที่...อิทลำบากใจสินะ   อืม  พี่รอได้ พี่อยากให้อิทรู้ไว้นะครับ  ว่าพี่ยินดีเสมอ ถ้าอิทต้องการที่ปรึกษา”

.......................................ที่ปรึกษา...งั้นเหรอ

ด้วยอะไรซักอย่าง  ที่ดลใจผมในชั่วขณะนั้น ผมพูดออกไปโดยไม่ทันคิด...ไม่ทันคิดถึงสิ่งที่จะตามมา

“สิ่งที่ผมต้องการ....ไม่ใช่คำปรึกษาหรอกครับ......ที่ผมต้องการ...ก็แค่...เสียง...อ่อนโยน...แบบที่..พี่...พูดกับผม...มาตลอด....”

“อิท....”

“เสียงของคุณอาทิตย์...กระด้างเกินไป......ผม.....เกลียดเสียงอย่างนั้น......คุณแสนก็....เสียงอ่อนโยนกับผมนะครับ....แต่...ก็แค่ตอนกลางคืน....เท่านั้น....นอกจากนั้น....ผมไม่อยากได้ยินเสียงใครเลย....นอกจากคุณ....”

“.....ตอนกลางคืน...งั้นเหรอ!?!”


........................ดูเหมือนผมจะพลั้งเผลอพูดอะไรมากไป  ผมควรทำยังไงดี....

“เอ่อ...อย่าสนใจเลยนะครับ.....ผมคงเพ้อเจ้อมากไป...ผมขอตัวไปทำงานก่อนนะครับ”

ผมกำลังจะลุกขึ้น...แต่ทันใดนั้น ฝ่ามืออันแข็งแกร่งและอบอุ่นกระชากเอวผมเข้าไปหา  น่าแปลกที่ในสถานการณ์แบบนี้  ผมเองยังคงอยู่ในห้วงความคิดตัวเองอยู่  คนๆนี้มีบรรยากาศที่อ่อนโยนเหลือเกิน  ทั้งสัมผัส อุณหภูมิ
ผมดื่มด่ำไปจนกระทั่ง....เขาแกะกระดุมเสื้อนอนผมอย่างร้อนรน  แต่ทำไมนะ  ผมถึงไม่รู้สึกถึงความรุกรานเอาเสียเลย...

คุณฉัตรมีสีหน้าที่เข้มขึ้น  หลังจากเห็นรอยบางอย่างบนตัวผม .....เขาจะขยะแขยงผม...มั้ยนะ?

“อิท...”

“เอ่อ.... ครับ?”

“พี่มีอะไรอยากคุยด้วย...รบกวนหน่อยได้มั้ย ? ”

“ได้...ครับ”





.........................................................................................


เด๋วก็จบแว้ว  :z2:

Just Kidding

  • บุคคลทั่วไป
Re: [นิยาย]" ผมชื่อ It " 14-04-2552 --ตอน 3 --
«ตอบ #5 เมื่อ14-04-2009 21:46:54 »

ผมว่ามีกลิ่นจิต ๆ 


อารมณ์โหยหานิด ๆ 

อูย....  :fire:

jokirito

  • บุคคลทั่วไป
Re:
«ตอบ #6 เมื่อ14-04-2009 21:50:29 »

ดีนะที่เป็นเรื่องสั้น ถ้ายาวคงอึดอัดแย่เลย
รอตอนต่อไปก๊าบ

MeloS

  • บุคคลทั่วไป
Re: [นิยาย]" ผมชื่อ It "
«ตอบ #7 เมื่อ14-04-2009 23:27:54 »

ตอบเม้นท์ที่มีอยู่น้อยนิด  :o12:


ไม่เป็นไรๆ มีน้อยใช้สอยประหยัด


 nana   ---  ขอบคุณมากมายงับ  ที่เข้ามาอ่าน  ขอบคุณสำหรับกำลังใจด้วยงับ  :pig4:


supranee  ---  ขอบคุณสำหรับ + งับ  บวกคืนให้ไม่ได้อ่าโทษทีนะ เปิดมามันจะเศร้าๆนิดนึง  เพราะตอนที่แต่ง ในหัวมีแต่เรื่องเศร้าๆ  จริงๆแต่งไว้อีกหลายเรื่อง  แต่เรื่องนี้มันสั้นๆ เหมือนเป็นเรื่อง "คั่นอารมณ์" :laugh:  ตอนพิเศษใกล้เสร็จแล้วอ่า  ก็ไม่เศร้านะ  คิดว่า หุหุ

Just Kidding  ----  กลิ่นจิตๆเหรอ  555+  ขอบอกว่าชอบเม้นท์นี้จังเลย  คนแต่งเป็นพวกโหยหาความรักอะ  :-[


jokirito ----  อ่านแล้วอึดอัดจริงปะ  ถ้าอ่านแล้วรู้สึกอย่างนั้น  ก็ขอบคุณนะงับ  เพราะส่วนตัวตั้งใจให้เป็นแบบนั้นอะ  อิอิ




ลืมไปว่า  + ให้ใครไม่ได้นี่เนาะ  เอาเป็นว่าพรุ่งนี้จะมาต่อ  ว่าจะลงให้จบเลย  วัยรุ่นใจร้อน  กร๊ากกกก
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14-05-2009 23:02:55 โดย MeloS »

salapaw

  • บุคคลทั่วไป
Re: [นิยาย]" ผมชื่อ It " 14-04-2552 --ตอน 3 --
«ตอบ #8 เมื่อ14-04-2009 23:34:06 »

รวดเดียวเลยน้า
พรุ่งนี้จะมาอ่าน
ไปนอนก่อน

บายเจ้าของกระทู้ค่า

zeazaiz

  • บุคคลทั่วไป
Re: [นิยาย]" ผมชื่อ It " 14-04-2552 --ตอน 3 --
«ตอบ #9 เมื่อ14-04-2009 23:59:31 »

ชอบอ่า ทั้งแนวการเขียนและเนื้อเรื่อง

มันได้รู้สึกอารมณ์ของตัวเอกดี

เหมือนได้เปลี่ยนแนวบ้าง

ก้อสนุกไปอีกแบบ

 :pig4:ขอบคุณค่ะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: [นิยาย]" ผมชื่อ It " 14-04-2552 --ตอน 3 --
« ตอบ #9 เมื่อ: 14-04-2009 23:59:31 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






pequena

  • บุคคลทั่วไป
Re: [นิยาย]" ผมชื่อ It " 14-04-2552 --ตอน 3 --
«ตอบ #10 เมื่อ15-04-2009 00:18:37 »

เศร้าจังเลย 
อ่านแล้วมันบีบคั้นใจอ่ะ   :m15:

โอ๋ๆๆ คนแต่งขา อย่าเศร้ามากน๊า
ความรัก  บางทียิ่งไขว่ขว้า ก็ยิ่งยากที่จะได้มา   :impress3:
บางที เราอาจต้องอยู่นิ่งๆ ให้เวลา และโอกาส
พาเอา ความรัก เข้ามา

ส่งกอด และ     :L1:     มาให้น๊าค้า   :กอด1:

ออฟไลน์ mist

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4505
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +263/-3
Re: [นิยาย]" ผมชื่อ It " 14-04-2552 --ตอน 3 --
«ตอบ #11 เมื่อ15-04-2009 01:23:21 »

น่าสงสารจัง เด็กที่ถูกตั้งชื่อว่า "มัน" เนี่ย  :m15:

ออฟไลน์ [N]€ẃÿ{k}uñĢ

  • ~ῲเจ้าแม่Dramaῴ~
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5186
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +740/-5
Re: [นิยาย]" ผมชื่อ It " 14-04-2552 --ตอน 3 --
«ตอบ #12 เมื่อ15-04-2009 06:33:16 »

 :mc4: :mc4: :mc4:
เจิมเรื่องใหม่คราบ อิๆ
+1 ให้เป็นกำลังใจคราบ
อ่านแล้วอือ เป็นเรื่องสั้นขนาดปกติ สำนวนใช้ได้ทีเดียว
แต่ควรเพิ่มในส่วนของการบรรยายจะดีมาก
บางจุดการใช้แต่บทสนทนาไม่สามารถทำให้เรื่องชัดเจนได้มากพอ
เท่าที่ผู้เขียนต้องการสื่อ ตัวละครมีเอกลักษณ์ที่น่าสนใจอยู่
มีการเลือกในจุดที่ว่า น้ำเสียงของตัวละคร มาสร้างน้ำหนักของเรื่องให้หนักแน่นขึ้น
โดยรวมแล้วเรื่องนี้เป็นเรื่องที่น่าติดตาม การเดินเรื่องยังเป็นไปแบบเรื่อยๆ
แล้วจะรออ่านต่อไปนะคราบ พยายามต่อไปน๊า

นิว

MeloS

  • บุคคลทั่วไป
 salapaw ---  ตั้งใจว่าวันนี้ส่วนเนื้อเรื่องจะลงจนจบจ่ะ   ตอนพิเศษเกลาอยู่  ว่าแต่เมื่อคืนฝันดีมั้ย  :กอด1:


zeazaiz ---  ว้าวๆๆๆๆๆ  ขอบคุณมากเลย  อ่านเมนท์นี้แล้วมีกำลังใจขึ้นอีกโข  ขอบคุณมากมายนะ  :pig4:


pequena  ---  บอกแล้วว่ามันเป็นนิยายคั่นอารมณืคนแต่ง 55+  ตอนแต่งมันเศร้าอะ มีแต่เรื่องน่าร้องไห้  แต่แต่งไปแต่งมา ชักไม่เศร้า  หลังๆเริ่มแฮบปี้อ่า  ยังนั่งคิดอยู่เลยว่าหรือกลับไปปรับเรื่องดีมั้ยนี่  แต่คิดไปคิดว่าไม่ปรับแระ หุหุ  เพิ่งแต่งแบบนี้ เรื่องนี้อะเรื่องแรก ก่อนหน้านี้แต่งแบบว่าฮาๆ  แต่เห็นด้วยเรื่องที่ว่า"เราอาจต้องอยู่นิ่งๆ ให้เวลา และโอกาสพาเอา ความรัก เข้ามา" นะ  ขอบคุณจ้า  :pig4:


mist ----  ขอบอกว่าที่มาของทั้งเรื่องก็มาจากคำนี้คำเดียวแหล่ะ  อยู่ๆก็ปิ๊งขึ้นมา เลยพิมพ์ปุ๊บ ลงปั๊บ  วัยรุ่นใจร้อน 55+  (มันถึงได้ไม่ปะติดปะต่อกันอย่างแรงไง  :z3:)



newykung  ------   ชอบจังเลยเม้นท์ยาวๆแบบนี้  กำลังใจมาอย่างมากมายมหาศาล  จะจำเอาไปปรับปรุงนะ  :กอด1:





แวบมาตอบเม้นท์  บ่ายๆจะเอาตอน 4 มาลงก่อนออกไปเล่นน้ำวันสุดท้ายยยยยยย

สุขสันต์วันสงกรานต์จ้า :L2:

ออฟไลน์ DEMON3132

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1704
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +170/-1
สุขสันต์วันปีใหม่ไทยเช่นเดียวกัน หากคนแต่งโหยหาความรักจริง ๆ เข้ามาในบอร์ดนี้บ่อย ๆ รับรองได้รับความรักเพียบบริบูรณ์จาก
เพื่อน ๆ ร่วมบอร์ดแน่ แต่ก่อนจะรักคนอื่นก็ต้องรักตัวเองให้เป็นก่อน และถ้าหากอยากจะได้รับความรักจากคนอื่นก็ต้องรู้จักรักคนอื่นก่อน
เช่นเดียวกัน เข้าใจความ "จิต" ของเรื่องที่แต่งแล้ว ทุกคนย่อมมีเวลาขาดความรักและโหยหาทั้งนั้นแหละ ขนาดคนที่คิดว่ามีความรัก
อย่างเต็มอิ่ม ในบางครั้งยังโหยหาความรักได้เลย เป็นกำลังใจให้เสมอนะ  :ped149: :ped149:

MeloS

  • บุคคลทั่วไป
ตอน 4  ลั้นลา :z2:








“พ่อ...คุณลุงแสน...ผม...มีอะไรจะคุยด้วย”

“ว่ามาสิเจ้าฉัตร  แล้วทำไมหน้าตาเคร่งเครียดอย่างนั้น...หืม?”

“..........คุณป้านภาไปไหนหรือครับ?”

“อ่อ  ภาไปตลาด ทำไม หิวแล้วหรือ ?”

“งั้นก็ดีครับ.....พ่อ...ลุงแสน....กับอิทน่ะนานแค่ไหนแล้วครับ?”

“อะไรนะ ... เจ้าฉัตร”

“พ่อครับ.....ผมถามว่ากับอิทน่ะ....พ่อรังแกน้องเค้า.....นานแค่ไหนแล้ว”

“แกเอาอะไรของแกมาพูด ฮะ!”

“พ่ออย่าปิดผมเลย ....ผมรู้ทุกอย่างหมดแล้ว.....แล้วไม่ต้องลงโทษอิทหรืออะไรทั้งนั้นนะ  อิทไม่ได้มาฟ้องผม...ผมเห็นเอง...หลักฐานมันก็อยู่บนตัวน้องเค้า........พ่อ... พ่อทำอย่างนี้ได้ยังไง”

“ฉัตร...........”

“ลุงแสนครับ.....ผมทราบว่าอิทเป็นลูกเลี้ยง.....แต่ที่ผมไม่ทราบมาก่อนคือทำไมถึงได้ทำเรื่องเลวร้ายอย่างนี้....รู้มั้ยครับว่ามันสร้างบาดแผลแค่ไหนให้กับอิท...ไม่ใช่แค่กับร่างกายนะครับ  แต่มันเป็นที่จิตใจด้วย!!!”

“ฉัตร..........”

“ผมไม่ทราบว่าป้านภารู้เรื่องนี้รึเปล่า แต่ถ้าป้ารู้อยู่แล้ว  ผมก็ไม่เกรงใจหรอกนะครับ  รู้มั้ยครับ ว่าสิ่งที่ทำลงไปนะ มันผิดแค่ไหน”

“ฉัตร................”

“อะไรล่ะครับ!!”

“ใจเย็นๆ....แล้วฟังลุงก่อน....”

“..........”

“อิท...เป็นลูกเลี้ยงของลุง  เป็นลูกของป้านภา....ป้านภาไม่รู้เรื่องนี้หรอกนะ...เรื่องราวทั้งหมดมันมาจากลุงเอง...ถ้าลุงจะผิด...ลุงคงผิดที่ไม่หักห้ามใจตัวเองกับเด็ก”

“หมายความว่ายังไงกัน.....”

“ตอนลุงแต่งงานกับป้านภาใหม่ๆ...มีอยู่คืนหนึงที่ป้าไม่อยู่...ลุงเห็นว่าอิทนอนอยู่  ลุงเลยเข้าไปนอนด้วย แต่ไม่ได้มีเจตนาใดๆทั้งสิ้น....ลุงรู้ว่าฉัตรอาจจะไม่เชื่อลุง...แต่ตอนนั้นลุงเพียงแต่เอ็นดูอิท เพราะอิทเป็นเด็กที่โดดเดี่ยวมาตลอด… อิทร้องไห้หาพ่อ...ซึ่งลุงก็ไม่รู้ทำอย่างไรได้แต่กอดปลอบไว้...ผ่านไปพักหนึ่งอิทก็หลับไป...ลุงก็ผล๊อยหลับตาม”

“...............................”

“พอลุงตื่นมา...ภาพที่ลุงเห็นคืออิทกำลัง........ทำกับลุงอยู่.....ลุงตกใจ....แต่ก็....เอ่อ...ทำต่อ....จนเสร็จ……หลังจากวันนั้น....อิทเป็นเหมือนเดิม.....เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น”

“.....แล้วยังไงครับ”

“ถ้าลุงจะผิด....ก็คงผิดตรงที่...ลุงปล่อยให้เรื่องมันมาถึงตอนนี้...ละมั้ง”

“ฮึ....งั้นเหรอครับ...ลุงจะโทษอิทอย่างเดียวคงไม่ดีหรอกมั้งครับ....พ่อ....แล้วพ่อล่ะ....มารู้จักอิทได้ยังไง”

“.........ไม่ใช่เรื่องของแก”

“....พ่อก็รู้ว่าตอนนี้ผมอยู่ในสถานภาพแบบไหนนะครับ....ผมยังเห็นว่าพ่อเป็นพ่ออยู่หรอกนะครับ….”

“แกจะขู่ชั้นหรือไง...”

“พ่อก็ลองดูสิครับ.....”

“ฮึ....แกนี่มัน...เอาเรื่องเหมือนแม่แกจริงๆ.....ได้....อยากให้เรื่องมันบัดซบกว่านี้มั้ยล่ะ...ไอ่แสนมันเป็นเพื่อนเก่าพ่อ...และมันก็เป็นลูกหนี้เก่าของพ่อด้วย….พ่อทวงเงินมัน...แต่มันไม่มีให้...พ่อยื่นข้อเสนอไปว่าถ้าไม่มีเงินให้ก็เอาอย่างอื่นมาแทน....อีภาก็แก่ซะขนาดนั้น...ลูกสาวก็ไม่มี...มีแต่ลูกเลี้ยงที่เป็นผู้ชาย....พ่อเลยตั้งใจว่าวันนั้น...วันที่แกมาตามพ่อกลับบ้านนั่นแหล่ะ  พ่อจะมาดูตัวมัน ตั้งใจว่าจะเอาไปทำงานรับใช้...แต่ก็นะ...ฮึๆๆๆ..ดูเหมือนเด็กนั่นจะเหมาะกับการทำ ‘อย่างอื่น’ ซะมากกว่า....คนไม่เคยลองอย่างแกน่ะ ไม่รู้หรอก ฮะๆๆๆๆ”

“พ่อ!!!”




“มีอะไรกันเหรอจ๊ะ...หน้าเคร่งเครียดเชียว”

“สวัสดีครับ....ป้านภา”

“ไหว้พระเถอะฉัตร...เมื่อคืนหลับสบายมั้ย เดี๋ยวอยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนสิ”

“ฮึ...ได้ครับ....อ้อ...ป้าครับผมมีเรื่องอยากคุยด้วยหน่อย...เรื่องอิทน่ะครับ”

“เอ๋....ตาอิทไปทำอะไรให้รึเปล่า”

“เปล่าหรอกครับ....เดี๋ยวผมจะบอกตอนทานอาหารก็แล้วกันนะครับ...ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอกครับ”

“อ่อ จ้ะ”

“พ่อ....ลุงแสน....ผมขอตัวไปหาอิทก่อนนะครับ……”




...

“อิท....พี่ถามอะไรหน่อย....อิทตอนนี้อิทเรียนอยู่ชั้นไหน  หืม...?”

“...ผมจบม.ต้นแล้วครับ...”

“ได้ทำเรื่องต่อม.ปลายไว้รึยัง”

“เอ่อ........แม่บอกว่าไม่ต้องเรียน...น่ะครับ”

“อืม....แล้วอยากเรียนมั้ย”

“...................”

“ถ้าพี่บอกว่า...อยากให้อิทไปกับพี่...อิทอยากไปมั้ย ....”

“.........อยาก...ครับ...”

“อืม....ดี.....อิท.....เดี๋ยวอิทลงไปกินข้าวพร้อมพี่เลยนะ...พี่จะบอกเรื่องนี้กับพวกผู้ใหญ่...อิทก็นั่งเงียบๆไว้พี่จะตกลงเอง...นะ”

“.............ครับ”



................................................................................


“ป้านภาครับ....ผมอยากจะขออนุญาตให้อิทไปกับผม”

“หา.....อะไรนะคะ”

“ป้าฟังไม่ผิดหรอกครับ...ผมอยากจะขออนุญาตให้อิทไปกับผมครับ”

“เอ๋...เอ่อ  มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นรึเปล่าคะ”

“ไม่มีหรอกครับ...เพียงแต่ผมเห็นว่าอิทเองก็จบม.ต้นแล้ว...แล้วลุงแสนก็บอกว่าไม่สะดวกที่จะส่ง...ผมเองก็อยากให้อิทได้เรียน...ผมอยากจะเป็นคนส่งเสริมอิทน่ะครับ…คงจะอนุญาตผมนะครับ...ลุงแสน”

“.........ลุงไม่มีปัญหาอะไรหรอก  ก็แล้วแต่ป้าเค้า”

“งั้นคุณป้าว่าไงครับ....”

“...อิท...อยากไปมั้ยลูก?”

“.....................ผมอยู่ที่ไหนก็ได้ครับ...แต่ผมอยากอยู่กับพี่เค้า……ก็เท่านั้น…….”

“งั้นคงไม่มีปัญหาอะไรแล้วมั้งครับ...ถ้ายังไงผมจะทำเรื่องเลยนะครับ”

“......เอ่อ  ค่ะ”


เหมือนผมได้ยินอะไรแว่วๆ  ส่งเสริม  ส่งเสีย  อะไรซักอย่าง...น่าแปลกที่ไม่ว่าที่ไหน  สถานการณ์อะไร  ผมก็ยังคงอยู่ในห้วงความคิดตัวเองได้...ตลอดเวลา  เหมือนแม่ของผมก็มองมาที่ผม  คุณแสน คุณอาทิตย์ด้วย  พวกเขาพูดเรื่องอะไรกันนะ...  จิตใต้สำนึกของผมดูเหมือนจะเพ่งไปที่ ‘เสียง’ ของคนที่นั่งอยู่ข้างๆผมอย่างเดียว  อ่อนโยน  อ่อนหวาน ทุ้มนุ่มและกังวาน...จนผมอยากจะเก็บเสียงของเขาไว้  เป็นของผมคนเดียว


ช่างมันเถอะ  จะเป็นยังไงก็ช่าง  ที่ไหนก็ได้ขอแค่เสียงนี้เท่านั้น ผมยินดีแลกชีวิตต่ำๆของผมกับความอบอุ่นอันน้อยนิดนี้กับมัน...








ฝัน.....ฝันเหรอ  ผมฝันอีกแล้วหรือนี่   ที่นี่มันที่ไหนกัน  สีขาว  บรรยากาศอุ่นๆ  ผมมาทำอะไรที่นี่...

แล้วคนๆนั้นเป็นใคร  ทำไมเขามายืนข้างๆผมได้ล่ะ  ก็ทุกครั้งที่นี่  ทุกครั้งที่มาเยือน  มันมักจะมีแต่ผมนี่นา...

ถ้าเป็นฝัน...ผมก็ไม่อยากจะตื่น  ...ไม่อยากตื่น...จริงๆ..........



....................................................................................





คืนนี้มาลงตอนจบให้  แต่ตอนพิเศษยังไม่เสร็จ  หลั่นล้าไปหน่อยกะสงกรานต์  :z3:



โชคดีทุกคนงับ


ป.ล   :m15:    แอบน้อยใจ  มีคน(หลง)มาอ่านแต่ไม่เม้นท์  หุหุ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-04-2009 13:35:52 โดย MeloS »

ออฟไลน์ MayMaMee

  • ต้องอ่านนิยายวายทุกวัน
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 269
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-1
เศร้าๆ เหงาๆ โหยหา

ดีค่ะ ชอบค่าา ผิดปกตินี่ชอบ

รอต่อไปค่ะ

jokirito

  • บุคคลทั่วไป
Re:
«ตอบ #17 เมื่อ15-04-2009 15:01:24 »

พี่ฉัตรจะพาน้องไปบำบัดจิตรึเปล่า รอตอนจบจ้ะ

salapaw

  • บุคคลทั่วไป
โอ๋ๆๆๆ อย่าน้อยใจไปเลยค่า
ว่าแต่ต้องอ่านจุดนี้หลายรอบนะ งง งง 55
 :z3:


ออฟไลน์ fannan

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2453
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +141/-6
เง้อก่ะเด็กม.ต้นน้องอิทน่าสงสาร



พี่ฉัตรจะดูแลส่งเสียอิอิน่ารักมากกกพี่




รออ่านตอนจบอิืทจะมีความสุขมั้ย




อ่านแล้วเศร้าๆๆๆๆๆๆ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






pequena

  • บุคคลทั่วไป
พี่ฉัตรน่ารักมากๆๆ
ที่จะดูแล ส่งเสียน้อง
แต่เหนือสิ่งอื่นใด
พี่คิดว่าน้องต้องการคนที่จะรักษาบาดแผลทางใจมากที่สุด
คนที่จะให้ความอบอุ่น คนทีให้ความรักที่บริสุทธิ์ใจ
ไม่ใช่หยิบยื่นแต่ราคะ ทำร้ายน้องครั้งแล้วครั้งเล่า

พี่ฉัตรคงไม่เหมือนคนเหล่านั้นนะ
อย่าทำให้เราผิดหวังในตัวพี่ฉัตรน๊าค้า

N19T

  • บุคคลทั่วไป
ยินดีต้อนรับนักเขียนคนใหม่ และเรื่องราวใหม่อีก 1 เรื่องนะค่ะ ... เป็นกำลังใจให้นะค่ะ

อ่านดูแล้ว ทำไมชีวิตของ It ถึงได้ดูเศร้าขนาดนี้ น่าสงสารจังค่ะ
ไหนจะพ่อเลี้ยง ไหนจะเพื่อนพ่อเลี้ยง ... แล้วเรื่องที่พ่อเลี้ยงเล่า มันเป็นเรื่องจริงหรือ ไม่น่าเชื่อเลย
หวังว่า พี่ฉัตร จะดูแลและเข้าใจน้อง It จริงๆ คงไม่ทำอะไรที่เป็นการซ้ำเติมน้องหรอกนะค่ะ
คำพูด น้ำเสียงอ่อนโยนของพี่ฉัตร ขอให้เป็นของจริงที่มาจากใจเถอะ บอกตรงๆ แอบกลัวการจบแบบหักมุมมากค่ะ

ออฟไลน์ [N]€ẃÿ{k}uñĢ

  • ~ῲเจ้าแม่Dramaῴ~
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5186
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +740/-5
 :z2: :z2: :z2:
มาดิ้นรออ่านตอนจบที่ดูท่าอะไรก็คงจะดีขึ้น
อ่านแล้วไม่ชอบใจกับข้อแก้ตัวของพ่อแสนเลยแย่มาก
ไม่เช้าใจว่าเอาอะไรคิดถึงพูดแบบนั้นออกไป
โดยรวมจัดว่าเขียนดีแล้วนะคราบ ถ้าจะพูดก็ของพูดนิดหน่อยแล้วกันว่า
เรื่องนี้ยังขาดอยู่จุดนึงเต็มๆเลย คือ ความสมจริงของเนื้อหา
แต่อ่านแล้วก็สนุกดีน่าติดตาม อิๆ ยังไงก็พยายามต่อไปนะคราบ

MeloS

  • บุคคลทั่วไป
 :sad4:  ขออภัยอย่างแรงที่ไม่ได้มาต่องับ  พอดีโดนยึดคอม  แล้วก็อยากปรับเรื่องนิดหน่อยให้มันอ่านแล้วลื่นไหลกว่านี้  คืนนี้จะมาต่อจ้ะ   :mc4:



MayMaMee ----  ดีๆๆๆ  เราชอบเหมือนกัน  55+

jokirito -----  เหอะๆ  ต้องรอดูกันต่อไปนะ

salapaw ----  ช่วงนี้มึนๆ พิษจากเล่นน้ำสงกรานต์  คำมันเลยวนๆหน่อยนะ  :z3:

fannan -----  ขอบคุณน้า  ที่เข้ามาอ่าน  อ่านแล้วเศร้าเหรอ  ฮือออ ปลื้มเว้ยยยยยย :man1:

pequena ----  อย่าไปไว้ใจมันมาก ไอ่ฉัตรอะ  :laugh:

N19T ----  ขอบคุณมากมายจ้า  เสียงไอ่ฉัตรมันเป็นดดยสันดาน 55+  จบหักมุมมั้ย ?  แหะๆ รออ่านนะ  :กอด1:

newykung --- เม้นท์ได้ตรงมาก  ตัวเองแต่งเองยังแบบ  เอ... มันยังไงๆอยู่อะ  คือเรื่องนี้นะ  นิยายจริงๆเลย อารมณ์ ความเศร้าของตัวละคร เอามาจากอารมณ์คนเขียน  แต่เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องที่แต่งจ้ะ    จะพยายามให้มันลื่นไหลที่สุด  ขอบคุณมากๆเลย




 :pig4:  ขอบคุณทุกรีพลาย  และ ขอบคุณทุกคนที่ (หลง) มาอ่าน  คนแต่งจะพยายามให้มากขึ้นงับ  :pig4:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14-05-2009 23:03:54 โดย MeloS »

jokirito

  • บุคคลทั่วไป
Re:
«ตอบ #24 เมื่อ16-04-2009 17:16:26 »

แบบนี้แสดงว่าพี่ฉัตรเอาหนูอิทไปรับประทานเหมือนกันอ่ะจิ
พาน้องไปบำบัดเถอะ
บำบัดด้วยรักอ่ะครับ
สงสารน้อง

ออฟไลน์ MayMaMee

  • ต้องอ่านนิยายวายทุกวัน
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 269
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-1
รออยู่น้าา มายัง

MeloS

  • บุคคลทั่วไป
มาแระๆๆๆ  กำลังจะลงบอร์ดล่ม o22 เลยนั่งรอ+เกลาเรื่องนิดหน่อย

ถ้าตอนจบไม่ถูกใจก็ขออภัยคุณผู้อ่านนะ

แก้หลายรอบมากกกกกก จากที่ทีแรกคิดว่าจะไม่แก้....แต่ก็นะ :เฮ้อ:

………………………………………………………………………


ภาค-ฉัตร





เอาอีกแล้ว....พ่อผมก่อเรื่องอีกแล้ว  คราวนี้มันไม่ใช่แค่การทะเลาะวิวาท ไม่ใช่เรื่องหนี้สิน  แต่นี่มันชีวิต! ชีวิตคนๆหนึ่งเลยนะ  เด็กนั่นอยู่แค่ ม.ต้น...เท่านั้น  วินาทีแรกที่ได้รับรู้เรื่องราวทั้งหมด ผมละอายในตัวพ่อจริงๆ ให้ตายเหอะ!  มันทำให้ผมไม่อยากนับญาติกับเขาเลย  แม่ครับ..แม่ทิ้งอะไรไว้ให้ผมเนี่ย...  ผมนั่งหัวเสียอยู่กับตัวเอง  เด็กนั่น  เด็กหนุ่มนัยน์ตาเศร้า  ในตอนนี้ ผมเองก็ไม่รู้ว่า...ตกลงตัวเองตัดสินใจถูกรึเปล่า  ตอนแรกผมยอมรับว่าต้องการจะจัดการเรื่องบัดซบที่พ่อทำไว้ เพราะไม่อยากให้เรื่องไปด่างพร้อยถึงแม่...
“ฉัตร...ฝากดูพ่อแกด้วย  แม่ยกให้แกรับผิดชอบเรื่องนี้นะ  แม่รักและเชื่อในตัวแกเสมอ  มีอะไรติดต่อไปได้...ฝากพ่อด้วยนะ...ฉัตร”


คำฝากฝังที่แม่ทิ้งไว้ก่อนเดินทางไปทำงานต่างแดน... ตอนนี้ท่านเป็นเพียงผู้เดียวที่โอบอุ้มทุกสิ่งในชีวิตผมไว้  ทั้งบ้าน รถ บริษัท...ผมคิดว่าผมคงทำได้ กับแค่การตามล้างตามเช็ดสิ่งที่พ่อผมทำ ผมคิดว่าอย่างมากคงแค่ทะเลาะวิวาท ขึ้นโรงขึ้นศาล....แต่นี่มันไม่ใช่แล้ว!!!


ผมไม่ใช่คนดีเด่อะไรนัก....แต่เด็กนั่น...ไม่รู้ทำไม...ผมถึงแพ้สายตานั้น...สายตานิ่งๆที่ดูเหมือนแบกโลกไว้ทั้งใบ...

กิริยา ท่าทาง  เงียบ  นิ่ง  ส่วนสูงและน้ำหนักที่ดูจะน้อยกว่าที่ควรสำหรับเด็กอายุ 15  ผอมเกร็ง...  ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ แม้กระทั่งตอนที่อิทบอกว่า ‘หลงใหล’ ในเสียงของผม แต่สีหน้าของอิท ยังคงนิ่ง...เช่นเดิม




“................เอ่อ”


เสียงเรียกเบาๆ ดังขึ้น  ผมหันไปตามทิศทางเสียงนั้น  ก็ได้พบเด็กหนุ่มคนหนึ่ง  ยืนอยู่หน้าห้องน้ำในอพาร์ทเม้นท์ของผม   เส้นผมเปียกลู่...ผิวเนียนใส  แวบหนึ่งในความคิด  คำพูดบัดซบของพ่อผมดังขึ้นในหัว   ‘ดูเหมือนเด็กนั่นจะเหมาะกับการทำ ‘อย่างอื่น’ ซะมากกว่า....คนไม่เคยลองอย่างแกน่ะ ไม่รู้หรอก’ ....ความคิดในหัวผมตอนนี้มันสกปรกสิ้นดี...นั่นเด็กนะ!! เด็กม.ต้นเท่านั้น....


“...อาบน้ำเสร็จแล้วเหรอ”

“....ครับ”

“อิท....พี่ถามจริงๆเถอะนะ...ทำไมเราถึงมากับพี่...หืมม์ ?”

“..............ผม....แค่อยากอยู่กับพี่...น่ะครับ”

“ตอนนั้นพี่ได้ยินว่าเรา...เอ่อ...ชอบเสียงของพี่....ทำไมเหรอ...คือ  หมายถึงว่า  เสียงพี่มันเป็นยังไงเหรอ?”

“...........................ปกติผมไม่ค่อยได้พูดกับใครมากมายหรอกครับ”

“.......”

“........แม่...ไม่ค่อยพูดกับผม....ตอนผมเด็กๆ....ทุกครั้งที่แม่พูดกับผม...มักจะเป็นเสียงที่...ดังเกินไป...ผม...เกลียดเสียง...แบบนั้น...คุณแสน...ตอนผมอายุ 13....คุณแสนเป็นคนแรก...ที่ผมฟังเสียงแล้ว...ผมรู้สึก...อบอุ่น...”
“.............ลุงแสนน่ะเหรอ”

“.....ครับ.....เขามักจะพูดกับผมด้วยเสียง....แบบที่ผมชอบ....ตอนกลางคืนเสมอๆ.....”

“.........................................................”

“หลังจากนั้น...ผมก็ไม่ค่อยเข้าใจตัวเองว่า...ทำไมผมถึงต้องการเสียงนัก.....ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน....”

“.........อิท.....”

“....ครับ”

“ชั้นว่าที่เธอต้องการคงไม่ใช่เสียงหรอกนะ....เธอต้องการความอบอุ่นมากกว่า....”

“.......................แล้วสิ่งนั้น....มันคืออะไรเหรอครับ....”

“ฮึ.....เธอเดินมาที่นี่สิ”




...............................................................................




ภาค-อิท





อุ่น......อุ่นจัง....ความรู้สึกนี้มันอะไรกันนะ....พี่ฉัตรบอกว่ามันคือการ ‘กอด’….  แล้ว...ทำไมมันถึงต่างจากของลุงแสนล่ะ  ไม่เจ็บปวด  ไม่อึดอัด....รู้สึกอุ่น...สบาย....อยากอยู่ที่นี่ไปตลอดจัง....ต้องทำยังไงถึงจะได้อยู่กับความรู้สึกแบบนี้ตลอดไปนะ....จะมีวิธีไหน....ที่ได้อยู่กับความรู้สึกนี้...ตลอดไปกัน.....

เอ๊ะ....อะไรน่ะ  น้ำตา ?......ผมร้องไห้อยู่งั้นเหรอ....ร้องไห้....ผมจำครั้งล่าสุดที่ร้องไห้ไม่ได้แล้ว.....ตอนนี้ผมคิดว่าผมเป็นสุขเหลือเกิน...แล้วน้ำตา...ทำไมไหลล่ะ ?


“อิท!! ...เป็นอะไร...ร้องไห้ทำไม....เธอ...เธอเจ็บหรือเปล่า...เจ็บตรงไหนมั้ย?!?”

“....................พี่ฉัตรครับ...ผม...ไม่ได้เจ็บตรงไหนหรอกครับ...”

“แล้วเป็นอะไรรึเปล่าอิท  หืมม์”

“........พี่ครับ....ทำยังไงผมถึงจะได้อยู่ตรงนี้ตลอดไปเหรอครับ....พี่มีวิธีไหน....ที่จะรักษาความรู้สึกที่ผมได้มาในตอนนี้....มั้ยครับ……………”

“.....ฮึ....เด็กน้อยเอ๊ย....เอ....ยังไงดีล่ะ....ความรู้สึกที่อิทพูดถึง....มันมาจากพี่กับอิท...ถูกต้องมั้ย? เพราะฉะนั้น...ถ้าอิทต้องการรักษามันไว้....พี่เองก็ต้องรักษามันด้วยเหมือนกัน....”

“....แล้ว....แล้วมันเป็นการรบกวนพี่...รึเปล่าครับ?”

“ฮึ....ไม่หรอก...ไม่เลย.....แต่พี่อยากขออะไรอิทแลกกับการที่พี่จะรักษาความรู้สึกนี้ไว้...อิทจะทำให้พี่ได้มั้ย?”

“ได้ครับ...พี่ฉัตรครับ....ผมต้อง.....ทำยังไงบ้างครับ...?”

“...พี่อยากให้เราเปิดใจให้พี่....อยากให้เรายิ้ม....อยากให้เราหัวเราะ....อยากให้อิทมีความสุข....อิททำให้พี่ได้มั้ย?”

“.....ผม...”

“ถ้าอิทมีความสุข....พี่ก็จะมีความสุข......ถ้าอิทอยากจะ ‘อบอุ่น’  อิทก็ต้องมีความสุข  เพราะความอบอุ่นที่พี่จะมีให้อิท...มันมาจากความสุขของอิท....เข้าใจที่พี่พูดมั้ย....หืมม์?”

“......ครับ....ผม....จะพยายาม......พี่ครับ.....ต่อไปนี้....ผมจะมีความสุข....พี่ฉัตรครับ....ผมขอบคุณ...นะครับ....ที่...เอ่อ....ทำให้ผมได้รับสิ่งที่ดี....แบบนี้....ผมขอบคุณ...จริงๆครับ.....”

“เอ้า....อิท ร้องไห้อีกแล้ว...เอาเถอะๆ พี่เดาได้ว่านี่มันน้ำตาแห่ง ‘ความสุข’ ของอิท...อิท...อิทจำความรู้สึกตอนนี้ไว้นะครับ....อิทชอบมันใช่มั้ย...พี่เองก็ชอบครับ....ชอบมากๆ......ต่อไปนี้....เรามาพยายามด้วยกัน...นะครับ...สัญญากับพี่....ได้มั้ยอิท.....ต่อไปนี้เราจะอยู่ด้วยกัน มีความสุขด้วยกัน อบอุ่นไปด้วยกัน....หืมม์?”

“........ครับ....พี่....ผมสัญญาครับ....ผม...ขอบคุณครับ....ขอบคุณจริงๆ”









fin  :L2:
.................................


เป็นไงกันบ้างเอ่ย  หุหุ

อยากบอกว่าแต่งตอนพิเศษใกล้เสร็จแล้ว

คิดอยู่ว่าเอาลงดีมั้ย

ถ้าไงขอเม้นท์เกิน 10 เม้นท์ได้ปะ  ขอเป็นกำลังใจ  :laugh:

5555+

ขอมากไปมั้ยนี่  จริงๆ (หลง) เข้ามาอ่านก็สุดๆจะปลื้มแล้วจ้า

 :กอด1:  ฝันดีงับทุกท่าน แล้วพบกันใหม่นะ


ป.ล  ด้วยความง่าวของคนแต่ง ก็ว่ามันขาดๆอะไร  เพิ่งสรตะได้ว่า ตูลืมคิดชื่อตอน!!!!  :z3:

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 16-04-2009 23:25:28 โดย MeloS »

zeazaiz

  • บุคคลทั่วไป
ตอนจบมันตัดๆไงไม่รู้ แต่ไม่เป็นไรจ่ะ

เดี๋ยวรออ่านตอนพิเศษก็ดีขึ้นเนอะ

สู้ๆจ้า :L2:

ออฟไลน์ [N]€ẃÿ{k}uñĢ

  • ~ῲเจ้าแม่Dramaῴ~
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5186
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +740/-5
 :z2: :z2: :z2: :z2:
+1ให้เป็นกำลังใจคราบ
จบไวมากๆ อ่านแล้วแบบกระชับไปไหมแต่ไม่เป็นไรคราบ
เอาว่าจับความที่ต้องการสื่อได้ก็พอแล้ว
ชอบเรื่องโดยรวมนะคราบไม่ค่อยเจอแนวเรื่องแบบนี้เท่าไร
แล้วจะรออ่านตอนพิเศษนะคราบ

ออฟไลน์ MayMaMee

  • ต้องอ่านนิยายวายทุกวัน
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 269
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-1
รู้สึกเหมือนอะไรขาดในตอนจบ กำลังเคลิ้มๆ ได้ที่และ - -*

เด็กน้อยหัวใจบริสุทธิ์ ท่าจะน่า...

อิอิ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด