(เรื่องสั้น)ได้ยินไหม..ว่ารักเธอ อัพตอนพิเศษ2 20 08 11 (รบกวนย้ายด้วยค่ะ)END
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: (เรื่องสั้น)ได้ยินไหม..ว่ารักเธอ อัพตอนพิเศษ2 20 08 11 (รบกวนย้ายด้วยค่ะ)END  (อ่าน 24750 ครั้ง)

ออฟไลน์ pita

  • ขอเพียงกล้าทำตามฝัน จะล้มบ้าง ลุกบ้าง ช่างมันปะไร
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2370
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +328/-13
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง
ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,
ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง
ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์  และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก
ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ
กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด
โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว
ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง
ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะ
เสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.อย่าพูดคุย ทักทาย นักเขียน คนอ่่านโดยรีพลายดังกล่าวไม่เกี่ยวพันกับนิยายให้มากนัก เช่น
คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรคอมเม้นต์สักคอมเม้นต์เีดียวก็เพียงพอแล้ว
ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และทำลิงค์โยงมายังนิยาย
และให้นักเขียนทุกคนทำลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยเกี่ยวกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วย
เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ
ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ
การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ
ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ
โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 20-08-2011 08:09:29 โดย pita »

ออฟไลน์ pita

  • ขอเพียงกล้าทำตามฝัน จะล้มบ้าง ลุกบ้าง ช่างมันปะไร
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2370
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +328/-13
“เซเว่น อิ่มสะดวกสวัสดีครับ” คำพูดติดปากที่ผมต้องพูดทุกครั้งที่ประตูบานเลื่อนเปิดออกมันอาจจะเป็นคำที่แสนจะน่าเบื่อแต่จะทำไงได้ล่ะครับ ผมเป็นลูกจ้างเขานิ เขาสั่งอะไรก็คงต้องทำ
“ตอง ไปตรวจของหลังร้านให้พี่หน่อย”เสียงหนึ่งดังขึ้นข้างหลังผมไม่และคงเป็นใครไม่ได้นอกจากพี่โน๊ตผู้จัดการตัวโต หน้าโหด แต่นิสัยฮาสุดๆ
“ยิ้มอะไรครับคุณมึงสั่งอะไรก็ไปทำสิครับหรือต้องให้ไล่ออกก่อนถึงจะทำครับ”
“คร้าบ ไปแล้วคร้าบดุฉิบว่างๆไปเฝ้าบ้านให้ด้วยนะพี่” ผมพูดแล้วยักคิ้วกวนตีนแกไปสองที ก่อนจะวิ่งหายเข้าไปหลังร้าน แต่เหมือนได้ยินอะไร แว่วๆ “เหี้ยๆ”ตามหลังมานะ
แหมโม้มาตั้งนานลืมแนะนำตัวไปได้ไงเนี่ยอย่างที่พวกคุณได้ยินผมชื่อตองครับอายุ19จะ20แล้ว ตอนนี้ทำงานเป็นพนักงานร้านสะดวกซื้อแล้วก็เรียนมหาลัยเปิดไปพร้อมกันด้วย ทุกคนคงบอกว่าชีวิตผมมันก็คงธรรมดาไม่ต่างจากคนทั่วไปใช่ไหมครับ ถ้าเป็นเมื่อก่อนอาจจะใช่แต่ตอนนี้ผมชักจะไม่แน่ใจแล้วเหมือนกัน
“รอนานไหมครับ ที่รัก” นั่นไงพูดถึงก็มาเลยไอ้ตัวทำลายบรรยากาศ มันชื่อไอ้โอครับ ผมรู้แค่ว่ามันอายุ17ไม่มีญาติพี่น้องและเหมือนสวรรค์เป็นใจหรืออะไรก็ไม่รู้ทำให้เมื่อเดือนก่อนผมดัน “เก็บ” มันได้จากหน้าหอพัก และด้วยความหน้าด้านของมันทำให้ตอนนี้มันโมเมว่าตัวเองเป็นแฟนผมซะงั้น
“จะมาทำไมเนี่ย”
“อ้าว ทำไมที่รักพูดแบบนี้ล่ะครับ โอเสียใจนะครับ” ไอ้โอไม่พูดเปล่ายังเสือกทำหน้าเศร้าอีก แกคิดว่าแกน่ารักรึไงว่ะตัวอย่างกะควายไบซัน ดันมาทำหน้าแอ๊บแบ๊ว
“ใครที่รักแกว่ะ ไอ้หน้าด้าน” ผมได้แต่ตวาดมันไปเห็นแล้วอารมณ์เสีย
“แหมๆๆ ที่รักงอนที่เขามารับสายเหรอ เขาขอโทษน๊า ป่ะกลับบ้านเราเร็ว ขึ้นรถๆ” ไม่พูดเปล่ามันยังตบเบาะรถจักรยานของมันด้วย ครับอ่านไม่ผิดจักรยานเนี่ยแระครับ   จักรยานสองล้อธรรมด๊าธรรมดาเหตุผลที่มันใช้จักรยานนะเหรอ มันบอกว่า
“อยู่แค่ปากซอยไม่ต้องไปใช้รถให้เปลืองน้ำมันหรอกที่รัก จักรยานเนี่ยช่วยลดโลกร้อนแถมยังได้ออกกำลังกายด้วย”  เป็นไงครับเหตุผล
ผมโดดขึ้นซ้อนท้ายจักรยานทันทีไม่มีเหตุผลที่ต้องปฏิเสธนิครับ โชคดีซะอีกไม่เปลืองตังค์ หุหุ
1เดือนก่อน
“กลับแล้วนะพี่โน๊ต” ผมบอกลาพี่โน้ตก่อนที่จะเดินออกมาจากร้านท่ามกลางสายฝนที่ตกลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา
“จะตกอะไรกันนักหนาว่ะ ” ผมได้แต่เดินบ่นลมฟ้าอากาศไปเรื่อยๆก่อนจะเหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างที่ผมคิดว่าน่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตนอนอยู่บนทางเข้าหอ ผมเดินตรงไปที่ “ไอ้ตัวนั้น”ทันที ถึงยังไงก็คงเดินผ่านไปเฉยๆไม่ได้หรอกครับไอ้ผมน่ะมันคนดีศรีสังคม ฮ่าๆๆๆ
“เฮ้ย คนนิหว่า ตายรึยังว่ะเนี่ย” ผมเดินเข้าไปพลางใช้มืออังที่จมูกคนๆนั้น
“ยังไม่ตายแหะ คุณครับทำไมมานอนตรงนี้ล่ะครับ” ผมพูดพลางเขย่าเขาเบาๆ ไอ้บ้าเอ้ยเมื่อไหร่จะรู้สึกตัวว่ะเนี่ย งานเข้าแล้วไงผม อยู่ดีไม่ว่าดีหาเรื่องใส่ตัวซะงั้น
“เฮ้อ งั้นไปพักที่ห้องผมแล้วกันนะคุณ” ผมพยุงผู้ชายคนนั้นเข้าไปในหอที่กว่าจะถึงห้องก็แทบตาย คนอะไรตัวยังกะควายไบซัน หนักฉิบ ด้วยความเป็นคนดีจะปล่อยให้มันนอนปอดบวมก็คงเปลี่ยนเสื้อสินะผมค่อยๆถอดเสื้อยืดของมันออกก่อนจะพบกับแผงอกที่มีกล้ามเนื้อสมส่วนเหมือนคนที่ดูแลตัวเองดีมากๆเห็นแล้วอิจฉาชะมัดทำไมผมไม่หุ่นอย่างนี้บ้างนะสวรรค์ใจร้าย แต่ทำไมผมต้องใจเต้นด้วยล่ะเนี่ย เฮ้ย ๆๆๆไอ้บ้าตองนั่นมันผู้ชายเหมือนแกนะเว้ย ผมรีบก้มหน้าก้มตาเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนที่ตัวเองจะหัวใจวายตายกว่าจะเสร็จเล่นเอาเกือบตาย เฮ้อๆคงถึงเวลาต้องนอนสักทีแล้วล่ะครับ


บังเอิญว่าช่วงนี้ฟิตจัด อิอิ เลยลงบ่อย ใครจำน้องตองได้บ้างอ่า ถ้าจำไม่ได้ไปอ่านเรื่องคืนข้ามปีก็ได้นะคะ พิตไม่ห้าม
 ฮ่าๆๆ




ลิงค์เรื่องเก่าๆ ฝากด้วยนะเจ้าค่ะ
:pig4: :pig4: :pig4: :pig4:
คืนข้ามปี
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=21167.0
ใจฉันเป็นของเธอ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=21268.0
หมอดูแม่นๆ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=27943.0

ออฟไลน์ THiiCHA

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1840
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +212/-4
จิ้มมมม ประเดิม เจิมเรื่องใหม่

 :mc4: :mc4: :mc4: :mc4:

รอ ตอนต่อไป ฮี่ๆๆ

ออฟไลน์ fannan

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2453
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +141/-6
เป็นคนดีจริงๆ รออ่านตอนต่อไปครับ

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8646
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-16

ออฟไลน์ nco1236

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 882
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +75/-3
 :impress2:รอ ๆ

ออฟไลน์ a_tapha

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4981
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +397/-1
รอด้วยคน

ออฟไลน์ pita

  • ขอเพียงกล้าทำตามฝัน จะล้มบ้าง ลุกบ้าง ช่างมันปะไร
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2370
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +328/-13
ดันก่ิอนเด๋วทาอัพ

ออฟไลน์ sang som

  • เจ็บจิต!!
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1609
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +108/-6
มาอัพต่อเลยนาาาา

ออฟไลน์ golove2

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4478
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +277/-6
รอตอนต่อไป

 :L2: :L2:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ pita

  • ขอเพียงกล้าทำตามฝัน จะล้มบ้าง ลุกบ้าง ช่างมันปะไร
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2370
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +328/-13
“ตอง ตอง คิดไรอยู่ถึงบ้านแล้วนะ” ไอ้โอเรียกผมเบาๆ
“อือ”ผมตอบไปอย่างแกนๆ ก่อนจะเดินเข้าหอไป
“เป็นไรไป ทำงานเหนื่อยเหรอ”
“เปล่าหรอกคิดอะไรเพลินๆน่ะ”
“ตอง วันนี้โอทำของโปรดไว้เยอะเลยมากินข้าวกันดีกว่าเนาะ” ^^
โอพูดพลางจูงมือผมไปที่โต๊ะญี่ปุ่นที่เต็มไปด้วยกับข้าวของโปรดผม
“ว้าว น่ากินว่ะ”
“อือ น่ากินจริงๆด้วย” ไอ้โอทำหน้าหื่นๆก่อนจะหันมามองผม ไอ้หื่นเอ้ย นี่จ้องจะกินผมอย่างเดียวเลยเหรอเนี่ย
“พอๆๆไอ้เด็กแก่แดดกินข้าวได้แล้วหิว” ผมรีบหลบตา เหอๆ ผมก็คนนะครับถึงจะไม่ได้พิศวาสผู้ชายด้วยกันแต่โดนมองแบบนี้มันก็ต้องมีเขินบ้างแหละ
เราสองคนกินข้าวกันอย่างเอาเป็นเอาตาย ฮ่าๆ เห็นไอ้โอมันหยอดผมแบบนี้แต่ตอนกินแข่งกันยังกะจะไปโอลิมปิก เรื่องกินเป็นเรื่องเดียวที่พวกผมยอมกันไม่ได้เด็ดขาด หุหุ
“อ่า อิ่มเนาะ” โอพูดพลางลูบท้องตัวเองก่อนนอนลงทันที
“เอ้ย อย่าเพิ่งนอน ลุกเลยๆ กินข้าวเพิ่งอิ่มใครเขาให้นอนกันไอ้เด็กนี่”
“คำก็เด็ก สองคนก็เด็ก โอเป็นแฟนตองนะ ” ว่าพลางเชิดหน้าใส่ผม คิดว่าน่ารักไงเนี่ยตัวก็โต(โตกว่าผมอีก)แต่ขี้ใจน้อยไปได้
“ใครเป็นแฟนแก ฉันตอบตกลงแกตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบ”
“เหรอ งั้นมันต้องพิสูจน์ ” โอพูดพลางโน้มหน้าเข้ามาหาผมก่อนที่ริมผีปากได้รูปจะแตะบนริมฝีปากของผม
“เอ๊ะ ทำอะระ อุ๊บส์” ครับอย่างที่จิ้นกันลิ้นร้อนของโอเข้ามาหยอกล้อในปากผมไล่ต้อนให้ผมจนมุมด้วยรสจูบหวานที่แฝงไปด้วยความอบอุ่นจนผมเผลอเคลิ้มไปกับสัมผัสนั้นเราจูบกันนานพอสมควรก่อนที่ผมจะประท้วงเพราะเริ่มหายใจไม่ออก โอค่อยๆถอนจูบช้าๆแต่ยังไม่ยอมขยับตัวออกห่าง
“ออกไปสิอึดอัด”
“หึๆ ที่รักหน้าแดงด้วย เขินเหรอ”
“บ้าเหรอ ใครเขินว่ะ หลบไป” ผมผลักโอออกให้พ้นตัวก่อนจะเดินหนีเข้าไปในห้องน้ำ ผมยืนมองตัวเองหน้ากระจกสัมผัสร้อนๆยังไม่จางหาย พร้อมกับหัวใจที่เต้นแรง นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่โอหาเศษหาเลยกับผมแต่มันเป็นครั้งแรกเราสองคน “จูบ” กัน เมื่อก่อนอย่างมากก็แค่ กอดกับหอม แต่มันน่าแปลกที่ผมไม่ได้รังเกียจมันเลยสักนิด
“เฮ้อ นี่เราจะกลายเป็นเกย์รึเปล่าเนี่ย เพราะไอ้เด็กบ้านั่นแท้ๆ” ผมรีบอาบน้ำก่อนจะออกมาจากห้องน้ำก็เจอตัวปัญหานั่งรอที่ตียง
“มาๆที่รัก มานอนเร็วๆ”
“ใครใช้ให้มานอนบนเตียงเนี่ย”
“โหยใจร้ายอ่ะ ใจคอที่รักจะให้โอนอนพื้นตลอดไปเลยเหรอ”
“อย่างอแง จะนอนดีๆหรือจะนอนด้วยน้ำตา ดึกแล้ว ง่วง”
“คร้าบๆๆ นอนพื้นก็ได้คร้าบ” ไอ้โอพูดก่อนจะลงไปนอนฟูกที่ปูข้างเตียงผมเดินไปปิดไฟก่อนจะนอนบ้าง ผมนอนมองอีกคนที่หลับไปเรียบร้อยแล้วด้วยหัวใจที่สับสน ไม่น่าเชื่อว่าไอ้เด็กคนนี้จะทำให้คนที่ไม่เคยรักใครอย่างผมหวั่นไหวขนาดนี้ ยอมรับนะครับว่าโอเป็นเด็กที่น่ารักมากถึงจะ งอแง ไปหน่อยแต่รวมๆแล้วมันน่ารักดี เฮ้อ ถ้าโอเป็นผู้หญิงอะไรๆมันคงง่ายกว่านี้เยอะ

ผมลืมตาขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงหายใจสม่ำเสมอบ่งบอกว่าอีกคนหลับไปเรียบร้อยแล้วก่อนที่ผมที่จะขึ้นไปนั่งบนเตียงมองคนน่ารักที่นอนหลับไม่รู้เรื่องเห็นแล้วอยากลักหลับชะมัด แต่คงทำไม่ได้เพราะถ้าทำจริงผมคงโดนโกรธมากแน่ๆซึ่งผมยอมไม่ได้หรอกครับ กว่าจะทำให้เขายอมรับผมได้ขนาดนี้ผมทุ่มทุนสร้างไปเยอะนะ เฮ้อ คนตรงหน้าเนี่ยจะรู้หรือเปล่านะว่ายิ่งนับวันผมจะยิ่งรักเขามากขึ้น แล้วเขาล่ะรักผมอย่างผมรักเขาบ้างรึป่าว ถึงทุกวันนี้เขาจะยอมให้ผมกอดผมหอมบ้างแต่มันก็แค่ความเอาแต่ใจของผมคนเดียวไม่เคยมีครั้งไหนที่ตองจะแสดงออกว่าเขาต้องการผมเลยสักครั้ง เขาจะรู้บ้างไหมเนี่ยว่ากำลังจะทำให้ผมคลั่งตายแล้ว
“อือ รับขนมจีบซาลาเปาเพิ่มไหมครับ งืมๆๆ” ฮ่าๆ คนน่ารักของผมละเมออีกแล้วเขามักจะเป็นแบบนี้ประจำสงสัยจะทำงานมากไปหน่อย ผมส่ายหน้าเบาๆก่อนจะก้มลงหอมแก้มคนตัวเล็ก
“ฝันดีนะครับที่รัก” ผมกระซิบเบาๆก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างๆตอง พลางกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น



ขอบคุณทุกกำลังใจจร้า :pig4:

ออฟไลน์ pita

  • ขอเพียงกล้าทำตามฝัน จะล้มบ้าง ลุกบ้าง ช่างมันปะไร
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2370
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +328/-13
ผมตื่นขึ้นมาด้วยอารมณ์เน่าสุดๆเหอะเพราะอะไรนะเหรอก็เพราะเมื่อเช้าผมตื่นขึ้นมาเจอตัวเองอยู่ในอ้อมกอดของไอ้โอนะสิ เว้ย ไอ้คนทุเรศ ไอ้คนฉวยโอกาส ชิ แต่ปัญหามันไม่ได้อยู่ตรงนั้นหรอกปัญหามันอยู่ที่ทำไมผมถึงคิดว่าอ้อมกอดของโอมันอบอุ่นตะหาก
“ฮึย ไอ้เด็กบ้าเอ้ย!! คอยดูนะฉันจะไม่ให้แกเข้าใกล้เลย”
โป๊ก!
“โอ้ย พี่โน๊ตตีหัวผมทำไมเนี่ย”
“แกเป็นไรของแกว่ะ ตะโกนทำไมเห็นไหมลูกค้าตกใจหมดแล้วเนี่ย”
“ผมขอโทษพี่พอดีอารมณ์เสียนิดหน่อยน่ะ”
“ทะเลาะกับแฟนมาไงแก”
“ใครแฟนผม ผมยังไม่มีแฟนครับ”
“โอ้ย ใครๆเขาก็รู้ทั้งนั้นว่าแกเป็นแฟนกับไอ้คนที่มารับมาส่งแกบ่อยๆน่ะ”
“เฮ้ย พี่จะบ้าเหรอเข้าใจผิดแล้ว ผมกับไอ้โอไม่ได้เป็นไรกันสักหน่อย”
“เออๆ ปากแข็งเข้าไป ระวังเขาจะไปมีกิ๊กนะ” ฮ่าๆๆ พี่โน้ตพูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินหัวเราะไปหลังร้าน ชิ นี่ใครๆก็มองว่าผมเป็นเกย์ไปแล้วเหรอเนี่ย เฮ้อ
“ขอโทษนะครับ ผมอยากได้เพื่อนดีๆมีขายไหมครับ” หือใครมันมากวน…แถวนี้เนี่ย คนยิ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่เดี๋ยวเหนี่ยวเลย
“นี่อย่ามากวน……..เอ้ยพี่ O_O”
“สบายดีไหมเรา”
“พี่อิท มาได้ไงเนี่ย”
“ขับรถมา” น่านไง ซื้อหวยทำไมไม่เคยถูกนะ  (-_-)
“กวนแระพี่”
“ฮ่าๆพี่ล้อเล่น พอดีว่ามาหาไรกินแถวนี้เลยนึกถึง คนคุ้นเคยน่ะ”พี่อิทพูดก่อนจะยิ้มให้ผม เป็นรอยยิ้มที่สองในรอบสามปีที่ผมเห็นวันแรกก็คงเป็นวันที่พี่อิทเจอพี่กรนี่ก็เป็นครั้งที่สองมั้งครับที่ผมเห็นแกยิ้มหวานขนาดนี้
“ว่าแต่พี่กรไปไหนครับเนี่ย” สำหรับคนที่ยังไม่รู้เรื่อง สองคนนี้เป็นแฟนกันครับแต่กว่าจะลงเอยกันได้พี่อิทก็ต้องเสียน้ำตาไปหลายโอ่ง (ใครยังไม่รู้เรื่องไปอ่านเรื่องคืนข้ามปีนะครับยัยคนเขียนฝากบอกมา)
“มีใครถามถึงพี่อยู่ใช่มั้ยเนี่ย”  พูดถึงปุ๊บก็มาปั๊บเลยครับ สงสัยจะอายุยืนนะพี่ผม
“หวัดดีพี่กร”
“ว่าไง เป็นไงบ้างช่วงนี้ ยังโดนพี่โน๊ตด่าอยู่อีกรึป่าว ” พี่กรทำท่ากระซิบแต่พูดซะเสียงดังลั่นร้าน
“ฮ่าๆแกก้อบ่นไรของแกไปเรื่อยตามประสา หนุ่มวัยทองแต่ไร้คู่นั่นแหละพี่”
“กร ไปล้อพี่แกเดี๋ยวแกก็ออกมาด่าเอาหรอก ”
“จร้าๆกรไม่พูดแล้ว” พี่กรท่าทางจะเกรงใจพี่อิทนะเนี่ย ฮ่าๆ
“ว่าแต่เราเถอะ ตอง มีแฟนกะเขาหรือยัง” พี่อิทหันมาพูดกับผม
“ยังหรอกพี่ผมยังโสด”
“จริงเหรอไหนใครๆเขาพูดว่าตองมีหนุ่มมารับมาส่งตลอดเลยล่ะ”
“ข่าวมั่วน่ะพี่ ผมกับไอ้นั่นไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย” ผมพูดพลางหลบตาพี่อิท ทำไมพอพูดคำว่าผมไม่ได้เป็นอะไรกับไอ้โอในใจมันต้องรู้สึกโหวงๆแปลกๆด้วยนะ
“ตอง มีเวลาไปคุยกันกับพี่ข้างนอกไหม”
“จะดีเหรอพี่ผมยังไม่ได้ออกกะเลยนะ”
“ได้สิแค่มีคนเข้ากะแทนเท่านั้น” พี่อิทพูดอย่างเจ้าเล่ห์ เหอๆ ผมไม่เคยเห็นแกมุมนี้เหมือนกันไม่น่าเชื่อว่าพี่อิทจอมดราม่าจะมีมุมเจ้าเล่ห์ด้วยแหะ
“กร อิทมีเรื่องให้ช่วย”
“อะไรครับ”
“คือ กรช่วยเข้ากะแทนน้องตองสักครึ่ง ชั่วโมงได้ไหม”
“แต่…”
“ไม่มีแต่ บอกให้ทำไรก็ทำเถอะน่า”
“จร้าๆ ยอมแล้วจร้าเดี๋ยวไปเอาชุดกับพี่โน๊ตก่อนนะ”
“ไง แค่นี้ก็เรียบร้อย”
เฮ้อ สงสัยพี่กรแกจะเกรงใจพี่อิทจริงๆนะครับชี้นกเป็นนกชี้ไม้เป็นไม้ ฮ่าๆ สิ้นลายซะแล้วพี่ชายผมแต่อีกเหตุผลนึงผมว่าแกคงต้องการชดเชยให้พี่อิทด้วยมั้งครับที่ปล่อยให้พี่อิทรอตั้ง 3ปี
“ป่ะไปกันเถอะน้องตอง” แล้วพี่อิทก็ลากผมออกมาทันที
“ตองมีอะไรจะบอกพี่ไหม”
“มะ…..ไม่มีนิพี่ ”
“ตอง จะหลอกใครก็ได้แต่อย่าหลอกใจตัวเองนะ”
“เฮ้อ นี่ผมปิดอะไรพี่ไม่ได้เลยเหรอเนี่ย”
“เปล่าหรอก แต่ท่าทางตองเหมือนพี่ตอนที่เจอแฟนคนเลยแรกรู้ไหม”
“พี่เคยสับสนและไม่เชื่อว่าตัวเองจะรักผู้ชายด้วยกันแต่ในที่สุดพี่ก็รู้ว่าความรักน่ะมันไม่เคยจำกัดเพศแต่เพศตังหากที่จำกัดความรักถ้าเรามัวแต่กลัวแล้วเราจะมีความสุขได้ยังไง”
“ถึงพี่กับแฟนเก่าจะจบด้วยการเลิกรา แต่พี่ไม่เคยเสียใจนะที่กล้า รัก มันคือความทรงจำที่สวยงามเชื่อพี่สิ ถ้าอยากรักก็อย่ากลัว สังคมมันก็แค่ส่วนนึงของชีวิตแต่คนที่เรารักเขาคือทุกอย่างในชีวิตนะตอง ”
“จำคำพี่ไว้นะ เก็บไปคิดดีๆก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป” พี่อิทพูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินไปหาพี่กรในร้าน
 นี่ผมต้องทำยังไงหรือผมต้องเปิดใจสักที??

ผมนั่งรอคนที่เคยมารับอยู่หน้าร้านแต่ก็ไม่เห็นวี่แววมาจะมีใครมา
“ไปไหนของเขาเนี่ย” ผมเดินวนไปวนมาอยู่หน้าร้านได้ราวๆ1 ชั่วโมงก่อนจะตัดสินใจเดินกลับคนเดียว ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ผมชินกับการมีคนมารับกลับทั้งๆที่เมื่อก่อนผมไปไหนมาไหนคนเดียวเสมอและทั้งๆที่เป็นเส้นทางเดิม เวลาเดิม สถานที่เดิมๆแต่ทำไมมันไม่เหมือนเดิมนะ เหมือนมีอะไรบางอย่างที่ขาดหายไป
“ไอ้เด็กบ้าเอ้ย กลับไปจะด่าให้ โทษฐานที่ลืมไปรับ” ผมรีบวิ่งไปตามทางเดินที่คุ้นเคยไม่รู้ทำไมว่าผมถึงอยากกลับถึงห้องให้เร็วที่สุด
“นี่ทำไมไม่ไปรับห่ะ” ผมตะโกนพร้อมกลับกระชากประตูออกแต่แทนที่ผมจะเจอคนตัวโตอยู่ในห้องกลับเจอแค่ความว่างเปล่า
“ไปไหนของมันเนี่ย” ผมถอนใจเบาๆพลางนั่งลงที่เตียงนอนก่อนจะล้มตัวลงอย่างไร้เรี่ยวแรงผมไม่รู้ว่าตัวเองเป็นบ้าอะไร รู้แค่ทำไมวันนี้ห้องมันดูเงียบจนวังเวง

ออฟไลน์ Non_stop

  • Until we meet again
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 422
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-1
  :mc4: o13

พึ่งได้อ่นเรื่องนี้สนุกดีค่ะ

น่าติดตามด้วย

เป็นกำลังใจให้ผู้แต่งน่ะค่ :L2:

yayee2

  • บุคคลทั่วไป
น่าน เป็นแผนเจ้าโออีกปะเนี่ย มาสร้างความเคยชินให้ตอง แล้วหักดิบทันทีเพื่อให้ตองทุรนทุราย
เพื่อให้ตองได้คิดและคิดได้ ได้รู้ใจตัวเองซะทีว่ามีใจให้โอเหมือนกัน
หรือว่าเจ้าโอถอดใจหนีไปแล้วจริงๆ
ขออย่าเป็นอันหลังเด้อ ให้เป็นแผนเหอะ

ออฟไลน์ BeeRY

  • ❤。◕‿◕。ยิ้มเข้าไว้นะ。◕‿◕。❤
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 9405
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +897/-8
 :z13: พี่แก้วเพราะจิ้มคนเขียนไม่ทัน
โอหายไป ตองเลยเริ่มร้อนรนนิดๆแระ :z3:
ถ้าได้เจอกันอีก คราวนี้ห้ามปากแข็งนะตอง

tantalize

  • บุคคลทั่วไป
เข้ามาติดตาม สนุกดีอ่า ><

ออฟไลน์ golove2

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4478
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +277/-6
น้องโอหายไปไหน
พี่ตองเค้าเป็นห่วงนะ

 :กอด1: :กอด1:

ออฟไลน์ pita

  • ขอเพียงกล้าทำตามฝัน จะล้มบ้าง ลุกบ้าง ช่างมันปะไร
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2370
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +328/-13
ดีใจ กระซิกๆๆเพราะตอนที่แล้วใจเสียนิดๆเพราะไม่มีเม้น

ออฟไลน์ THiiCHA

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1840
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +212/-4
เทอทำให้ฉันร้อนรน   หึหึหึ

รีบๆรู้ตัวใจตัวเองได้แล้ว ก่อนที่เค้าจะหายไป ~

โอ๋ๆ รีบเข้ามากอดรับขวัญคนแต่ง อ่านอยู่ๆเค้าอ่านอยุ่น้า เม้นแล้วโต้ยยยยย

+1 รอตอนต่อไปจ้า 

ออฟไลน์ pita

  • ขอเพียงกล้าทำตามฝัน จะล้มบ้าง ลุกบ้าง ช่างมันปะไร
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2370
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +328/-13

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ pita

  • ขอเพียงกล้าทำตามฝัน จะล้มบ้าง ลุกบ้าง ช่างมันปะไร
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2370
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +328/-13
3วันแล้วที่ผมต้องอยู่ห้องคนเดียว เป็น3วันที่ผมไม่แม้แต่จะลุกไปไหนด้วยซ้ำแปลกนะครับตอนที่โออยู่ผมไล่เขาให้ไปทุกวันแต่พอเขาไปจริงๆผมกลับ “คิดถึง” เขามากใช่ครับผมคิดถึงโอ คิดถึงจักรยานคันนั้น คิดถึงท่าทางทะเล้นที่หาเรื่องแหย่ผมตลอดเวลา คิดถึงกับข้าวที่เขาทำให้กินทุกวัน คิดถึงรอยยิ้มที่มีให้ผมเสมอแม้ว่าผมจะร้ายใส่เขาแค่ไหนก็ตาม
“ฮึกๆๆ ไอ้เด็กบ้าเอ้ย ไปไหนของแกว่ะ”
“ฮึกๆๆ กลับมาสักทีสิ ” ผมได้แต่ซุกหน้ากับหมอนแล้วปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมาผมไม่รู้จะทำยังไงไม่รู้จะไปหาโอได้ที่ไหน ผมไม่เคยรู้อะไรเกี่ยวกับโอสักอย่างแต่ตรงข้ามกับอีกคนที่รู้เรื่องผมทุกอย่างหรือนี่จะเป็นบทลงโทษคนใจร้ายที่ทำร้ายจิตใจคนที่รักอย่างผม
“ก๊อกๆๆ” เสียงเคาะประตูดังขึ้นผมรีบวิ่งออกไปทันทีผมหวังเหลือเกินว่าจะเป็นคนที่ผมรอคอย
“ไปไหนมาห่ะ ไอ้เด็กบะ….พี่อิท”
“มีอะไรเหรอตอง ทำไมเห็นพี่แล้วต้องทำหน้าผิดหวังขนาดนั้นด้วยเนี่ย”
“เปล่าครับผมแค่….”
“อยากให้คนที่มาเคาะประตูเป็นโอ ใช่ไหม”
ผมได้แต่พยักหน้าตอบพี่อิท ตอนนี้ผมไม่มีแม้แต่แรงจะพูดด้วยซ้ำพี่อิทเข้ามาในห้องก่อนจะดึงผมลงไปนั่งคุยกันที่เตียง
“เห็นพี่โน๊ตบอกว่าตองไม่สบายพี่เลยมาเยี่ยมน่ะ”
“ผมสบายดีครับ”
“แต่เท่าที่พี่เห็นมันไม่น่าจะใช่นะ มีอะไรระบายออกมาเถอะตอง”
“พี่อิท ผม……..ฮึกๆๆ” ผมร้องไห้ก่อนจะโผเข้าไปกอดพี่อิททันที
“เฮ้อ ปล่อยมันออกมาเถอะ ร้องออกมาให้หมด” พี่อิทลูบหัวผมเบาๆพลางโยกตัวเหมือนกล่อมเด็ก
“ผมคิดถึงโอ   3วันแล้วนะพี่ที่ผมต้องอยู่คนเดียว”
“ผมจะทนไม่ไหวแล้วนะพี่อิท เมื่อไหร่ไอ้เด็กบ้านั่นจะกลับมาสักทีล่ะ”
“ตองตอบพี่ได้ไหม”
“ตองรักโอหรือเปล่า” คำถามตรงๆของพี่อิททำให้ผมอึ้งไปชั่วขณะ นั่นสิ ผมคิดยังไงกับโอกันแน่นะ 
“ผมไม่รู้ว่าสิ่งที่ผมรู้สึกมันใช่ความรักหรือเปล่า เพราะผมไม่เคยมีแฟน ผมรู้แค่ว่าทุกวันผมจะรอให้ได้ซ้อนจักรยานเขา ชอบกับข้าวทุกอย่างที่เขาทำถึงแม้ว่าบางอย่างจะเป็นของที่ผมเกลียด ชอบให้แหย่ให้แกล้งและเขินทุกครั้งที่โดนหยอด ถึงจะรู้สึกรำคาญแต่ผมกลับรู้สึกดีทุกครั้งที่ก่อนนอนมีคนบอกราตรีสวัสดิ์แต่พอโอไม่อยู่ ผมกลับรู้สึกกว่าทางสายเดิม ห้องๆเดิม มันไม่เหมือนเดิมทุกที่ที่ผมเดินไปผมกลับมองเห็นภาพเขาตลอดเวลา ทั้งๆที่ผมคิดว่าตัวเองไม่เคยใส่ใจเขาแต่พอเขาไม่อยู่ผมกลับจำได้แม้กระทั่งว่าเขาชอบกินอมยิ้มจูปาจุ๊บรสส้ม ”
“ถ้าความรู้สึกแบบนี้มันเรียกว่ารัก ผม…………….ก็คงรักโอแล้วล่ะพี่”
ในที่สุดผมก็พูดคำนั้นออกไปคำที่ผมไม่เคยคิดว่าตัวเองจะพูดแต่มันจะมีประโยชน์อะไรในเมื่อคนที่ผมอยากให้ได้ยินเขาไม่ได้อยู่ตรงนี้
“เฮ้อ ยอมรับซะทีนะตอง คนข้างนอกอ่ะได้ยินแล้วใช่ไหม”
เอ๊ะ ผมมองหน้าพี่อิทด้วยความงง ตอนนี้  งองูเต็มหัวไปหมดแล้วครับคนข้างนอกอะไร ยังไง แล้วใครเหรอที่อยู่ข้างนอก???
“เข้ามาได้แล้ว” พี่อิทเรียกใครสักคนที่อยู่นอกห้อง
ประตูห้องค่อยๆเปิดช้าก่อนที่คนตัวโตที่ผมคุ้นเคยจะเดินเข้ามา
“โอ ”
“โอ” คนน่ารักของผมพูดออกมาเหมือนละเมอ เขาคงตกใจมากที่เห็นผมมายืนตรงนี้ ความจริงเรื่องทั้งหมดเป็นแผนของผมเองล่ะครับ แต่อย่าเพิ่งโกรธผมนะผมไม่ได้ตั้งใจแกล้งตองซะหน่อยใครจะไปแกล้งคนที่ตัวเองรักได้ลงคอล่ะครับแต่ถึงจะโกรธก็ต้องโกรธพี่อิทกับพี่กรด้วยโดยเฉพาะพี่อิทเนี่ยตัวต้นคิดเลยครับก็เรื่องมันมีอยู่ว่าเมื่อ 3 วันก่อนผมก็จะไปรับตองตามปกติแต่บังเอิญไปเจอพี่โน๊ตเลยคุยกันอยู่สักพักพี่อิทกับพี่กรเลยเข้ามาทักพี่โน๊ตอีกทีก็เลยรู้จักกัน ผมก็ปรับทุกข์กับแกไปครับว่ากำลังตามจีบตองอยู่แกเลยคิดแผน
“ขาดฉันแล้วเธอจะรู้สึก” ให้ผมและก็เป็นอย่างที่รู้ๆกันนั่นล่ะครับ พอๆๆกลับมาที่ปัจจุบันกันก่อนดีกว่า
ผมเดินเข้าไปกอดตองทันทีไม่ไหวครับใครบอกว่ามีตองคนเดียวที่ทรมาณผมเนี่ยก็แทบตายเหมือนกันนี่ถ้าอีกวันนึงตองยังไม่พูดนะผมกะจะยกเลิกแผนซะแล้ว ไม่เอาอีกแล้วอยากเจอ อยากกอด อยากคุยด้วยใจจะขาดแต่ก็ทำไม่ได้ยิ่งเห็นตองร้องไห้ผมเนี่ยแทบจะวิ่งเข้าไปปลอบแต่ดีหน่อยที่พี่กรห้ามไว้ไม่งั้นเสียแผน
“เอ่อ พี่ไปก่อนนะเคลียร์กันดีๆล่ะเด็กๆ”
ปังงงงงงง เสียงปิดประตูดังขึ้นแสดงว่าพี่อิทไปแล้วตอนนี้เหลือแค่ผมกับคนตรงหน้าที่ยัง งง ไม่หายเหอๆยังงี้มันต้องเรียกสติครับ ว่าแล้วผมก็จัดการประกบปากตัวเองลงบนกลีบปากนุ่มๆทันที
“อือ แกทำอะไร อุ๊บส์” พอตองจะเปิดปากด่าผมก็ได้โอกาสสอดลิ้นของตัวเองเข้าไปทันทีรสจูบแสนหวานที่ผมไม่เคยลืม การตอบรับแบบไร้เดียงสายิ่งทำให้ผมหลงในรสจูบมากขึ้นแต่ก่อนที่อะไรๆมันจะเลยเถิดไปผมตัดสินใจถอนจูบช้าๆแต่ยังคลอเคลียแถวแก้มนุ่มๆของคนตัวเล็ก
“โอคิดถึงตองจัง ตองคิดถึงโอไหม” ผมพูดพลางกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นแต่คราวนี้คนตัวเล็กขัดขืนไม่ยอมไม่กอดง่ายๆแต่เรื่องอะไรจะยอมปล่อย ตัวแค่นี้สู้ผมไม่ได้หรอกครับ
“ปล่อยนะ จะมากอดทำไม ออกไปเลยนะ” โดนงอนซะแล้วผม
“ทำไมจะกอดไม่ได้ตองเป็นแฟนโอนะอย่าลืมสิ”
“ใครบอกอย่ามามั่วนะเว้ย”
“แล้วเมื่อกี้ ใครกันที่บอกว่ารักโอน่ะ” ตอนนี้ตองหน้าแดงมากเห็นแล้วบอกได้คำเดียวว่า น่ารักอ่ะ ด้วยความมั่นเขี้ยวผมเลยก้มลงไปหอมแก้มแดงๆนั่นฟอดใหญ่
“ทำบ้าอะไรของนายเนี่ย”
“ทำบ้าอะไร หอมแก้มตะหาก ก็ตัวเองอยากน่ารักทำไม เค้าก็อดใจไม่ไหวดิ”
“ไอ้บ้าเอ้ย อย่ามาตลกกลบเกลื่อนนะ สารภาพมาว่าที่ทำไปทั้งหมดเนี่ยเป็นแผนนายใช่มั้ย”
เอ้า นึกว่าลืมเรื่องนี้แล้วซะอีกกะจะเนียนนะเนี่ย หึๆๆ
“ใครบอกว่าแผนโอ แผนพี่อิทตะหาก ตัวเองรู้ไหมว่า3วันมาเนี่ยเขาคิดถึงตัวเองมากเลยนะ จะกอดก็ไม่ได้ จะหอมก็ไม่ได้ แม้แต่จะเจอก็ยังไม่ได้เขาทรมาณมากๆเลย”
“ฮึกๆๆ ฮื่อๆๆๆ ไอ้บ้าเอ้ย” จู่คนที่อยู่ในอ้อมกอดก็ร้องไห้ขึ้นมาเอ้า งานเข้าแล้วไง
“โอ๋ๆๆไม่ร้องนะครับ คนดี โอขอโทษ ต่อไปโอจะไม่ทำอีกอีกแล้ว”
“ฮื่อๆๆ นายรู้ไหมว่าฉันเป็นห่วงนายมากแค่ไหน ไอ้บ้าเอ้ย ไอ้โอ ไอ้คนนิสัยไม่ดี” ว่าแล้วก็ทุบผมดัง ตุ๊บเลยเจ็บนะเนี่ยที่รัก
“ครับโอขอโทษ โอมันนิสัยไม่ดีทำให้ตองเป็นห่วง โอยอมรับผิดทุกอย่างนะครับแต่หยุดร้องก่อนได้ไหม คนดี โอไม่อยากเห็นน้ำตาตองนะครับ รู้ไหมว่ามัน ทรมาณ” ผมพูดก่อนจะค่อยๆจูบซับน้ำตาให้ตองไม่ไหวครับแค่ผมเห็นตองร้องไห้มันเหมือนมีใครเอารถสิบล้อมาขับบนหัวใจมันเจ็บปวดแล้วก็อึดอัดพาลจะขาดใจซะเฉยๆ
“หยุดก็ได้ แต่บอกหน่อยได้ไหมนายไปอยู่ไหนมา”
“โออยู่โรงแรมใกล้ๆแถวนี้ล่ะครับแต่โอมาหาตองทุกวันนะแต่ทำได้แค่เฝ้าหน้าห้อง”
“เกือบจะไม่ไหวแล้วเหมือนกันนี่ถ้าอีกวันตองยังไม่พูดนะ โอคงยกเลิกแผนทั้งหมดแล้วกลับมาอยู่กับตองเหมือนเดิมถึงจะไม่ได้อยู่ในฐานะแฟน ได้อยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆโอก็ดีใจแล้วล่ะ”
“มักน้อยจริงนะนาย”
“ทำไงได้ล่ะครับ รักคนปากแข็งนิ ต้องทำใจ เฮ้อ”
“ถ้าลำบากใจจะเลิกก็ได้นะ” อ้าวงอนซะงั้น
“แฟนใครน๊อ ขี้งอนจัง ”
“ตอง โอรักตองนะโอไม่มีทางเลิกรักตองได้หรอก ตองจะเป็นรักแรกและรักเดียวของโอตลอดไป แล้วตองล่ะ รักโอไหมครับ”
“ก็ได้ยินแล้วนิจะถามทำไมอีก”
“น่านะครับ บอกให้โอฟังอีกสักครั้งจะได้ไหม”
“ชิ………….ตองก็รักโอเหมือนกัน ได้ยินยัง!!!”
“ครับได้ยินแล้ว เป็นแฟนกันจริงๆแล้วนะ”
“อือ” ตองตอบพลางฝังหน้าตัวเองลงบนอกผม สงสัยจะอายหนักครับงานนี้
“อย่าไปไหนอีกนะ” ตองพูดทั้งๆที่ยังซุกอกผมอยู่
“ครับไม่ไปแล้ว ถึงไล่ก็ไม่ไปจะอยู่กับตองที่นี่ตลอดไปครับ”
วันนี้ผมมีความสุขที่สุดเลยครับ ในที่สุดสิ่งที่ผมรอคอยมาทั้งชีวิตก็เป็นจริงสักที^^



yayee2

  • บุคคลทั่วไป
อุ๊ย ..โดนหนูเบียร์จิ้ม
แต่วันนี้ขอ :z13:ผู้เขียนแทนแหละ อิ อิ
ในที่สุด ก็เป็นดังที่ข้าพเจ้าคาดเดา หุ หุ
ตองปากแข็งดีนัก โอต้องหมั่นนวดปากตองด้วยปากโอบ่อยๆนะคร้าบ
จะได้ปากอ่อน อิ อิ  ที่สุดก็แฮปปี้ๆ ฮิ้ววว

ออฟไลน์ monoo

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1960
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +101/-4
อ๊ายย ขาดฉันแล้วเธอจะรู้สึก  :laugh:
 :กอด1:

ออฟไลน์ golove2

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4478
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +277/-6

ออฟไลน์ ordkrub

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4157
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +341/-12

ออฟไลน์ pita

  • ขอเพียงกล้าทำตามฝัน จะล้มบ้าง ลุกบ้าง ช่างมันปะไร
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2370
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +328/-13
เดี๋ยวเย็นๆมาต่อนะคะ ทุกคน หึหึ รับรองว่ามีตะไครเอ้ย เซอร์ไพส์

ออฟไลน์ pita

  • ขอเพียงกล้าทำตามฝัน จะล้มบ้าง ลุกบ้าง ช่างมันปะไร
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2370
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +328/-13
“ตื่นได้แล้วครับที่รัก เช้าแล้ว”
ผมตื่นขึ้นมาพร้อมกับสัมผัสแผ่วเบาที่หน้าผาก โอมักจะปลุกผมด้วยวิธีนี้ทุกเช้าตั้งแต่เราเอ่อ…..เป็นแฟนกันจะนับไปนับมาก็เกือบสองเดือนแล้วครับที่เราเป็นแฟนกันโอดูแลผมดีมาก มากซะจนผมจะกลายเป็นคุณชายอยู่แล้วยังดีนะเนี่ยที่ยังไม่อาบน้ำแปรงฟันให้เนี่ย ฮ่าๆ
“ไปอาบน้ำแล้วมาทานข้าวได้แล้วครับ วันนี้จะพาไปเที่ยว”
“จริงเหรอ ขอบใจนะ” ฟอดดดดดดด ผมเข้าไปหอมแก้มโอก่อนจะวิ่งเข้าห้องน้ำไป วู้ เขินเว้ยถึงผมกับโอจะคบกันได้สักพักแล้วแต่เราสองคนยังไม่ได้มีอะไรๆถึงขั้นนั้นนะครับ เพราะผมยังไม่พร้อม ก็กลัวนิT^Tตั้งแต่เกิดมาขนาดกับผู้หญิงยังไม่เคย แล้วครั้งแรกยังกับผู้ชายอีกมันเลยต้องทำใจนานนิดนึงไง

ตอนนี้ผมกับโอมาเที่ยวครับ และที่เที่ยวสุดแสนจะโรแมนติกของแฟนผมคือ ….สวนสาธารณะครับ อ่านไม่ผิดกันหรอกครับที่บอกว่ามาเที่ยวน่ะ มาเที่ยวสวนสาธารณะครับ อินดี้มากๆ เหอๆไอ้เราก็นึกว่าจะพาไปเที่ยวสวนสนุก ดูหนัง กินไอติม ซะอีก ไอ้เกรียนเอ้ย
“นี่ที่รักเป็นไรอ่า ไม่สนุกเหรอ” จะให้สนุกอะไรครับสวนที่มีแต่ตันไม้เนี่ยมีไรน่าสนุกเหรอ
“ทำหน้าบูดอีกแระ” แล้วมันก็วิ่งหนีผมไปเฉยๆ อ้าวเฮ้ย!! ทิ้งกันงี้เลยเหรอ ทำไมแกไม่ง้อว่ะ
ไอ้บ้าเอ้ย แล้วจู่ๆน้ำตามันพาลจะไหลออกมาซะงั้นไม่รู้ว่าเป็นอะไร คนที่เคยเข้มแข้งอย่างผมถึงได้อ่อนแอขนาดนี้ตั้งแต่ มีแฟนผมรู้สึกว่าตัวเอง งี่เง่าขึ้นทุกวัน อะไรนิดหน่อยก็งอนไปหมดหรือผมจะเรียกร้องมากเกินไปจนโอรำคาญหรือเปล่า
“อ่ะ ที่รัก” ก่อนที่ผมจะฟุ้งซ่านไปมากกว่านี้ก็มีอมยิ้มจูปาจุ๊บยื่นมาตรงหน้าของชอบเขาครับกินได้กินดีกินมันทุกวันไม่รู้ชอบอะไรหนักหนา
“อะไรเนี่ย”
“ก็อมยิ้มไง เอ๊ะที่รักร้องไห้ทำไมครับ เป็นอะไร เจ็บตรงไหนหรือเปล่า” โอพูดพลางสำรวจเนื้อตัวผมไปด้วย
“เปล่าหรอก พอดีเจอแดดจัดน่ะมันเลยเคืองตา”
“เหรอ ไปหาหมอไหม?” สายตาเป็นห่วงที่ส่งมาทำให้ผมอยากตบหน้าตัวเองแรงๆสักครั้ง โอเป็นห่วงผมมากขนาดนี้แต่ผมกลับทำแต่เรื่อง งี่เง่าให้เขาปวดหัวไม่เว้นแต่ละวันผมเนี่ยมันเป็นแฟนที่ไม่ได้เรื่องเลยจริงๆ
“ไม่หรอก ไม่เป็นไรมาก”
“อือ งั้นกินดีกว่าเนาะ” โอยิ้มให้ผมอย่างอ่อนโยน ผมยิ้มตอบไม่รู้ว่าความกังวลหายไปไหนหมดรู้แค่ว่าพอเห็นโอยิ้มแล้วโลกมันดูสดใสขึ้นเยอะ
“นี่อาทิตย์หน้าก็วันเกิดตองแล้วนิ”
“อือ ทำไมเหรอ”
“ก็เปล่า ถามเพื่อความแน่ใจน่ะ”
“จะเซอร์ไพส์ เค้าเหรอ อิอิ”
“ว้า รู้ทันอีกแบบนี้มันจะไปสนุกอะไรเนี่ย”
“ตองครับ โอถามอะไรหน่อยได้ไหม”
“ว่า..”
“ถ้าวันนึง ตองเกิดจับได้ว่าโอโกหกตองจะโกรธโอไหม”
“ทำไมถึงถามแบบนั้นล่ะ หรือมีเรื่องอะไรปิดบังอยู่ หรือแอบมีกิ๊กห่ะ”
“ไม่ใช่ๆๆ โอแค่อยากบอกว่า ไม่ว่าวันข้างหน้าจะเป็นยังไง โออยากให้ตองรู้นะว่าโอรักตอง และจะรักตลอดไปด้วย”

วันนี้ผมมีความสุขจังเลย^^ ก็วันนี้เป็นเกิดของสุดที่รักผมนะสิครับผมจะได้บอกความจริงบางอย่างกับเขาสักที อิอิ ผมก้มลงมองกล่องของขวัญเล็กๆในมือพร้อมกับจดหมายที่ผมเขียนทุกสิ่งทุกอย่างไว้ในนั้น ทีนี้ก็มาช่วยผมลุ้นหน่อยนะครับว่าแฟนผมเขาจะว่ายังไง
ปริ๊นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน 
โครม!!! 
สิ้นเสียงโครมผมรู้สึกถึงแรงกระแทกมหาศาลที่เข้ามาก่อนที่ร่างผมจะลอยขึ้นแล้วตกลงมากระแทกพื้น เกิดเสียงอื้ออึง ขึ้นรอบตัวผู้คนมากมายที่ผมไม่รู้จักต่างมุงดูกันอย่างสนใจก่อนสติสุดท้ายจะหลุดลอยผมกำของในมือแน่นพลางคิดถึงใบหน้าขาวๆของคนที่ผมรัก
“ตอง โอรักตองนะ”


ตัดฉับ  :a5:อย่าหาว่าน้องพิตใจร้ายเลยนะ น้องพิตจำเป็น :impress3:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 02-08-2011 19:06:48 โดย pita »

ออฟไลน์ yeyong

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5857
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +917/-26
มาโหมด :sad2: แถมค้างอีกกกกกกก :z3:

yayee2

  • บุคคลทั่วไป
ถึงไม่ให้หาว่า ก็จะว่าแหละ น้องพิตใจร้ายจริงๆเลย
ดูดิหวานจิ๊ดดดดดดดดดดดดดเดียวเอง
มาทำโอเจ็บซะละ ไม่รู้จะแค่ไหนด้วยดิ ค้างงงงงงงงง

ออฟไลน์ golove2

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4478
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +277/-6
 :a5: :a5: :a5:

อย่าทำกันแบบนี้ซิ

เค้าไม่เอามาม่านะ

 :sad4: :sad4:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด