#เรื่องสั้นตอนเดียวจบ "ของตาย" // E-book มาแล้ว 2019!!!
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: #เรื่องสั้นตอนเดียวจบ "ของตาย" // E-book มาแล้ว 2019!!!  (อ่าน 19145 ครั้ง)

ออฟไลน์ mukmaoY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3956
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +145/-7
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย

เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

*****************************************************************************************


E-book


รวมเรื่องสั้นตอนเดียวจบทั้งหมด 15 ตอน
พร้อมตอนพิเศษ 3 ตอน
ราคา 139 บาท

กดเลย


▼สารบัญนิยายข้าพเจ้า►

•••เรื่องสั้นตอนเดียวจบ (หน่วงทุกเรื่อง)
♥แฟนดารา♥
-มีแฟนเป็นดาราต้องอดทน- (คิดว่าหน่วงน้อยสุด)
◘หนี◘
-เมื่อแฟนต้องแต่งงาน-
•ของตาย•
-ของตาย ใครเขาจะมองเห็น-
♦It’s You♦
-เมื่อนายกลับมา-
☻เพราะอะไรmpreg☻
-ทำไมผมต้องท้อง  ทำไมเขาไม่เคยฟัง-
•••เรื่องยาว
☺เรื่องของหนู หม่าม้า และปะป๊า☺
-หนูไม่อยากให้ป๊าม้าทะเลาะกันเลย-




Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 11-07-2019 09:08:12 โดย mukmaoY »

ออฟไลน์ mukmaoY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3956
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +145/-7
หมายเหตุ : เรื่องนี้เกิดจากจินตนาการล้วน ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคลจริงใดๆทั้งสิ้น

“ของตาย”


“ไปคราวนี้คงไม่ได้เจอกันอีกนาน”

“มึงดูแลตัวเองดีๆนะโช”

“รอกูอยู่ที่นี่นะ”


บอกให้รอ.....กูก็จะรอ


...............................................

เสียงคลื่นกระทบฝั่ง ดังกระทบโสตครั้งแล้วครั้งเล่า.....ไม่ได้ช่วยให้จิตใจสงบเลย  เพราะมันทำให้จิตใจของผมว้าวุ่น  ....ว้าวุ่น...นับครั้งไม่ถ้วน
สิบปีที่ผ่านมา...ผมก็ยังรอ...รออยู่ที่เดิม
บ้านพักริมทะเลของโช “เพื่อนรัก”   ถูกแล้ว..มันคือสถานะที่คนๆนั้นยัดเยียดให้กับผม  ใครกันที่ต้องการสถานะแบบนั้นในเมื่อเราไม่เคยคิดแค่เพื่อน...ผมมันเป็นของตาย  ที่มันอยากได้เมื่อไหร่ก็ได้ อยากมาหาเมื่อไหร่ก็ได้
ตั้งแต่ที่เราเป็นเพื่อนกันสมัยมัธยม  ความรู้สึกของผมมันเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ค่อยๆซึมลึกเหมือนน้ำซึมบ่อทราย  โชมันรู้
...แต่มันก็เลือกสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตมันอยู่ดี
มันเลือกที่จะไปใช้ชีวิตกับคนอื่นหลังเรียนจบมหา’ลัย  โดยบอกให้ผมรอ...โดยที่ผมก็โง่เง่ารอมันอยู่อย่างนี้



เสียงรถยนต์ทุ้มนุ่มลอยเข้าหู  บ้านหลังนี้ไม่ค่อยมีใครมาสนใจนัก  ผมอดตื่นเต้นไม่ได้ว่าอาจจะเป็นเขา  อันที่จริงแล้วผมก็ตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้ยินเสียงรถ เสียงคนเดิน  และเสียงอื่นๆที่ไม่ใช่เสียงทะเล  เพียงแต่ส่วนมาก เสียงเหล่านั้นมักจะผ่านมาแล้วก็ผ่านไปเท่านั้น
ผมเดินออกไปหน้าบ้าน  ลมทะเลปะทะใบหน้า  ท้องฟ้ามีแสงสีส้มหม่นเหมือนกับจิตใจของผมที่เปี่ยมไปด้วยความหวังอันริบหรี่  รถเบ๊นซ์สีดำหยุดลง   ผมเผลอถอยหลังไปหนึ่งก้าวด้วยความตื่นเต้นและทำอะไรไม่ถูก  แค่มองร่างของชายในรถ...โดยไม่ต้องลงมา ผมก็รู้......

“โช”
ผมรู้สึกว่าตัวเองยิ้มไม่หุบ และเมื่อยหน้ามากๆ   โชเดินลงมาด้วยท่าทางสบายๆ  มันหยุดมองผมด้วยสายตาตกใจเพียงเสี้ยววินาที  จากนั้นจึงส่งยิ้มให้ผม   ผมก้าวขาไม่ออก  ใจน่ะอยากจะเดินไปหาแทบขาด  ได้แต่บ่นด่าตัวเองว่าไม่ได้เรื่อง

“ยอด” 
สิบปีที่จากไป...โชโตขึ้นมาก   สายตาคมนั้นมองผมเหมือนเมื่อก่อน ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย ....

“ยอด”
เสียงของผู้หญิงทัก  ผมไม่ทันสังเกตเธอจริงๆ รอยยิ้มสว่างไสวเหมือนดวงตะวัน...แพรว

“โชไม่เห็นบอกเลยว่ายอดก็มาแจม”  แพรวพูดกับโชด้วยสายตาที่ผมดูก็รู้ว่าเธอกำลังหงุดหงิด

“เดี๋ยวแพรวเข้าบ้านไปจัดของก่อนนะ ขอโชคุยกับยอดแป้บนึง” โชในอีกสิบปีถัดมายังคงใช้คำพูดเหมือนเด็กวัยรุ่น   ผมไม่รู้สึกว่าเราห่างไกลกันเลยแม้แต่นิด...แน่นอนว่าผมไม่ได้นับแพรวเข้ามาแทรกระหว่างเราหรอก

โชพยักหน้าให้เดินตามมันไป  ร่างสูงก้าวไปข้างหน้าเรื่อยๆโดยไม่คิดจะหันหลังมามองผม  เหมือนมันลืมว่ามีเรื่องจะคุยด้วย เหมือนมันลืมว่าต้องกลับไปหาแพรว  เหมือนมันลืมว่า...มีผม

“โช”
ผมเรียกให้มันหันกลับมา และไม่ลืมตัวตนของผมอย่างที่เคย

“ทำไมมึงถึงยังอยู่วะ” มันพูดกับตัวเอง  ไม่ยอมหันมาทางผม
ลมทะเล กับท้องฟ้าที่เริ่มมืด...ผมเจ็บไปทั้งตัวและหัวใจ 
เจ็บ...โดยที่มันไม่คิดจะรับรู้

“มึงคิดว่ากูอยากอยู่นักเหรอ”
ผมพูดเบาๆ สู้เสียงคลื่นหัวใจของตัวเอง

“กูพาแพรวมาฮันนีมูน” เปลี่ยนเรื่องง่ายดายนักนะ

“มึงรักกูมั้ย?”  ผมถามมันด้วยเสียงสั่นเครือ

“กูขอโทษที่บอกให้มึงรอ....กูเคยรักมึงนะ”
ผมนิ่งเงียบ....
‘เคยรัก’
กูเข้าใจโช...กูเข้าใจ

....................................

มองดูคู่รักแห่งปีหวานใส่กันแล้วผมแทบทนไม่ได้
แพรวไม่เคยมองผม ราวกับว่าผมมันไม่มีตัวตน  ขณะที่โชชอบเหลือบมามองบ่อยๆ ด้วยสายตาที่ผมเองก็เดาไม่ถูก  ถ้าโชไม่ได้พูดว่า..เคยรัก  ผมก็จะคิดว่าโชยังมองผมด้วยความคิดถึงเหมือนวันเก่าๆ  แต่เพราะโชพูดแบบนั้นออกไป..ผมจึงไม่กล้า...แม้แต่จะคิด

โชกับแพรวกำลังสาดน้ำใส่กันอย่างสนุกสนาน  เรามันก็แค่ส่วนเกินของเค้า  จะไปเรียกร้องอะไรได้
“ยอด! มาเล่นด้วยกันสิ” แพรวตะโกนเรียกผม  ผมได้แต่ส่ายหน้า  ซ่อนตัวเองอยู่หลังประตู

บอกเลยว่าอิจฉา....
ทั้งๆที่เราเฝ้ารอเค้ามาตั้งสิบปี
รออย่างไม่มีจุดหมาย
รอเหมือนของตาย
ของตายที่เค้าไม่หันมามอง.....



นาฬิกาตีบอกเวลาตีหนึ่ง  ผมนั่งอยู่บนโซฟา ให้ความมืดกัดกินตัวเองอย่างช้าๆ  โชกับแพรวนอนอยู่ชั้นบน  สองคนนั่นมีความสุขมากเลยนะ  ความสุขในรูปแบบที่ครอบครัวเขาพึงมี  จะว่าไปผมมันก็สมควรที่ต้องเจ็บอยู่อย่างนี้  เพราะเรามันไม่ถูกต้องตามทำนองคลองธรรมเอง  เพียงแต่มันก็น้อยใจ
...ในเมื่อผมมาก่อน

“ยังไม่หลับเหรอ?” ร่างสูงเข้ามานั่งข้างกัน  ผมมองเงาดำผ่านความมืด เกือบจะเอื้อมมือไปกอบกุม  แต่ยั้งไว้ทัน

“กูกินกาแฟไปเยอะเลยว่ะ” เพราะผมไม่ตอบ มันเลยเล่าเรื่องของตัวเองแทน

“อยู่อย่างนี้ไม่มืดเหรอ?”

“ไม่อ่ะ”

“ไม่กลัวเหรรรรรรรรรรรรรอออออออออ~~”
จู่ๆโชมันก็โถมตัวทับ แล้วจี้เอวผม  ผมร้องโวยวายระคนหัวเราะ  น้ำตาคลอเบ้าเพราะบ้าจี้

“ไอ้โช..อย่าๆๆ”
เราสองคนกลิ้งทับกันไปมา เพราะผมก็สู้คน  ด้วยความที่ผมตัวบางกว่าเลยแพ้คนตัวหนาราบคาบ  เรานอนหอบอยู่บนพื้น  ได้ยินเพียงเสียงลมหายใจของอีกฝ่าย ในเมื่อมันมืดเกินจะรับรู้อย่างอื่น
ความมืดและความเงียบทำให้ผมเริ่มคิดอกุศล....

“เราจะไม่กลับไปเป็นเหมือนเดิมใช่มั้ยวะโช?”

“งั้นมั้ง”

“มึงหายไปสิบปี จะไม่ขอโทษกูสักหน่อยเหรอ  แบบว่า....อุบ!!!”
โชจูบผม   จูบที่กดปากลงมาหนักๆจนผมเจ็บ   ลิ้นร้อนๆไล้เลียริมฝีปากอย่างหิวกระหาย ผมไม่ยอมเปิดปากให้โอกาสคนข้างบน  แต่ดูท่าแล้วมันก็ไม่ยอมแพ้ง่ายๆเช่นกัน  มือหนาควานหาตุ่มไตบนยอดอก ค่อยๆเค้นคลึงอย่างเชื่องช้าและเนิบนาบ  ร่างกายของผมไม่ได้สัมผัสรสรักเร่าร้อนแบบนี้มาสิบปี  ทำให้โอนอ่อนตามมันได้ง่ายเกินไป   โชเลิกเสื้อผมขึ้น  เห็นว่ามันเกะกะ ผมเลยถอดเอง มันจะได้สะดวกๆ
ร่างข้างบนไม่ได้สนใจรสริมฝีปากอีกแล้ว  มันเปลี่ยนไปไล้เลียหน้าอก  ไล้ลงไปเรื่อยจนถึงหน้าท้องแบนราบ  ผมเสียววาบ จำต้องกัดปากของตัวเองเอาไว้เพื่อไม่ให้หลุดเสียงคราง  ศีลธรรมดับวูบเมื่อโชดึงกางเกงบ็อกเซอร์ผมออก  มือหนาค่อยๆคลึงลงที่ปลายส่วนนั้นของผม

“ไม่เคยทำเลยเหรอ”
มันพูดเสียงเครือ  พลางลูบเอาน้ำใสที่ล้นเอ่อไปตามลำ และบริเวณใกล้เคียง

“สิบปีและ”  ผมตอบเบาหวิว
มองร่างหนาบรรจงถอดกางเกงของตัวเองออก  เพราะมันมืด ผมจึงคว้าส่วนนั้นของโชผิด  มันหัวเราะหึๆ  จับมือผมให้ไปโดนได้ในที่สุด
เราต่างคนต่างรูดของอีกฝ่าย  ทั้งตื่นเต้น  ทั้งมีความสุข
แน่นอนว่าผมกลัว หากแพรวเกิดลงมาแล้วเจอสถานการณ์แบบนี้  แต่ไอ้โชมันเหมือนไม่แคร์เองนี่นะ  ดังนั้นผมจึงปล่อยเลยตามเลย

ร่างหนาหมุนตัวเองให้ปากของผมตรงกับส่วนนั้นของมัน  ส่วนมันก็รับเอาทั้งหมดของผมเข้าไปไว้ในปาก ไออุ่นร้อนจากโพรงปากกระตุ้นให้อารมณ์มันพุ่งพล่านจนแทบคลั่ง  ลิ้นอุ่นเลียรอบๆแท่งลำของผมอย่างใจเย็น ขณะที่ผมได้แต่เงอะๆงะๆ เพราะมัวแต่เสียวอยู่ฝ่ายเดียว  ไอ้โชมันก็ช่ำชองแบบนี้มาตั้งแต่สมัยก่อนแล้ว   แต่กับผม..เรียกว่า ‘เคย’ ช่ำชองจะดีกว่า
“เปลี่ยนท่าได้มั้ยวะ”  ผมครวญ  ไม่ใช่ว่าไม่ชอบหรอก  แต่เหมือนผมมีความสุขอยู่ฝ่ายเดียวมากกว่า  ไม่อยากเอาเปรียบกัน  ปากของผมไม่ได้เกิดมาทำท่านี้สักเท่าไหร่

ไอ้โชไม่พูดอะไร มันตามใจผมด้วยการหันกลับมาอยู่ในท่าปกติ ท่าที่เราจะมองหน้ากันและกันได้ แม้ในความมืด....

“ทำไมต้องบอกให้กูรอวะ มึงอ่ะเห็นแก่ตัว”  อดไม่ได้ที่จะพลั่งพรูความในใจ

“ใครจะคิดว่ามึงจะรอเป็นสิบปีล่ะ”

“งั้นมึงหลอกกูว่าจะกลับมาใช่มั้ยไอ้เหี้ย” ถึงผมจะพูดหยาบ แต่ก็ไม่ได้ลงน้ำเสียงอะไรนะครับ  เราต่างพูดเหมือนคนคุยกันธรรมดาๆ  ผมไม่อยากสูญเสียบรรยากาศที่เราสร้างด้วยกันมาเมื่อครู่

“กูต้องมีครอบครัวปกติเหมือนคนอื่นเค้า มึงจะให้กูทำไงล่ะ”
คล้ายว่าจะหน่ายกับการต่อล้อต่อเถียง มันเลยประกบจูบดูดดื่มอีกครั้ง คราวนี้ผมเปิดปากให้มันใช้ลิ้นสอดเข้ามาชิมเอนไซม์ตัวเอง  รสหวานซาบซ่าน มันซึมลึกเข้าไปในหัวใจ ผมมีความสุขเหลือเกิน  มากที่สุดในรอบสิบปีที่อยู่อย่างขมขื่น  ต่อให้ต่อจากนี้ไป ถ้าผมได้เป็นเมียเก็บมัน ผมก็ยินดี

“โช...” เสียงครางกระเส่าเมื่อโชมันรูดรั้งส่วนกลางลำตัวของผมขึ้นมา  ส่วนแข็งชูชันและเหนอะหนะ  ผมอ้าขาออกให้กว้างขึ้นอีก  ช่วยโชด้วยการลูบน้ำตัวเองไปทางด้านหลัง เพื่อช่วยแทนสารหล่อลื่น

“ยอด....อืม”  มันค่อยๆสอดสิ่งสำคัญนั้นเข้ามา  ลึกขึ้นๆ

“โอย...”  ยังไม่ถึงครึ่งทางเท่านั้น  ผมก็ยันหน้าอกมันเพื่อบอกว่าไม่ไหว  สิบปีแล้วไม่ได้ใช้จึงไม่แปลกที่มันจะเจ็บ
โชก้มลงดูดดุนยอดอกที่แข็งชันเพื่อผ่อนคลาย  ผมเสียวมากขึ้น  มันได้ใจก็เริ่มขบติ่งหู ..จุดอ่อนของผมที่มันจำได้  ช่วงจังหวะที่กำลังเคลิ้มและลืมเรื่องความเจ็บปวดไปแล้วนั้นเอง ไอ้โชก็ดันเข้ามาจนสุดลำ  ผมเผลอส่งเสียง ร่างข้างบนจึงปิดปากฉับ  โชค่อยๆขยับเอวเข้าออกไปพร้อมๆกับปิดปากผมด้วยปากมัน  แต่เสียงครางก็ยังเล็ดรอดอยู่ดี
เสียงหนั่นเนื้อกระทบกันเข้ามาแทนที่ เมื่อมีน้ำหล่อลื่นที่มากขึ้น  โชจึงเริ่มขยับเร็วกว่าเดิม ลึกกว่าเดิม ผมรู้สึกว่าตัวเองจะตายเสียตรงนี้ให้ได้  ความเสียวกระสันเต็มปริ่มจนล้นเอ่อ 
โชเป็นคนเอาใจใส่กับคู่นอนของตัวเอง....มันแนบลำตัวผมกับมันให้ชิดกันเพื่อที่ส่วนนั้นของมันจะได้เสียดสีไปกับหน้าท้อง  ผมคิดว่ามันชอบแบบนี้มากกว่าการใช้มือชักข้างหน้าไปกระแทกข้างหลังไป

“โช...อือ..อ๊า”   
ร่างสูงขยับถี่ขึ้นจนผมหายใจไม่ทัน  สุขสมระคนเหนื่อย  ไอ้โชใกล้จะถึงแล้ว  ผมก็เช่นเดียวกัน
“ยอด..”
โชเกร็งสุดตัว  ปล่อยน้ำรักเข้ามาเต็มช่องทางด้านหลัง  มันกัดปากตัวเองเพื่อที่จะไม่ส่งเสียงดัง  แต่เสียงนั้นก็เร่งเร้าอารมณ์ผมให้แทบจะถึงในเวลาไล่เลี่ยกัน

เราสองคนหายใจแรง...
ผมมีความสุขมาก  สุขจนไม่อยากให้เวลาผ่านไปเลย  ถ้าขอพรได้สักข้อ ผมก็จะขอให้เรามีกันและกันอยู่แบบนี้เรื่อยไป  ไม่มีใครต้องมาทุกข์เพราะความรักอีก 
ผมรักโช  แล้วโชก็รักผม
เท่านี้ก็เพียงพอกับชีวิตของผมแล้ว








......
แต่ผม.....
.คิดผิด.

“ไม่ลายอดก่อนเหรอ” เสียงแพรวถามโชจากข้างนอก


เมื่อเช้าผมตื่นขึ้นมาเพื่อรับรู้ว่าโชกำลังจะกลับไป  มันทำทีเหมือนเมื่อคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเรา  มันยิ้มแย้ม มันหัวเราะ  มันมีความสุข....แต่ทั้งหมดนี้มันไม่ได้ทำให้ผม  มันทำให้แพรว...คนที่เคียงข้างมันตลอดเวลา  เหมือนผมเฝ้ามองจากที่ไกลแสนไกล ทั้งๆที่ผมก็อยู่ในบ้านหลังเดียวกัน
...ใช่สิ
กูมันส่วนเกิน


“ยอดเว้ย!”
โชเรียกให้ผมตื่นจากภวังค์  ผมเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นใบหน้าของผู้ชายที่ผมรักมากที่สุดกำลังโบกมือเรียกสติผม

“กูไปแล้วนะ” สายตาของมันเต็มไปด้วยความรู้สึกที่...มีความสุข

“มึงไม่พูดเหรอ” ผมทวงสิ่งที่ดีที่สุดแล้วออกไป

“หืม?”

“บอกสิว่าจะกลับมาอีก  บอกสิว่าให้กูรอ”  จู่ๆน้ำตาก็ไหลออกมา  ที่จริงมันควรจะไหลตั้งนานแล้ว  เพราะมันเป็นสิ่งที่ผมอัดอั้นมานานจนแทบกลายเป็นคนบ้า

“ถ้ากูพูด มึงก็จะรออีกงั้นสิ? จะอีกร้อยปีมึงก็รองั้นสิ?”

ผมพยักหน้าแทนคำตอบ  เพราะมันตันอยู่ในอก  หยาดน้ำตายังคงไหลไม่หยุด
โชจับไหล่ผม  ถ่ายทอดความอบอุ่น....สิ่งที่ส่งมาไม่ถึงผมเลยสักนิด






“ยอด.....มึงตายไปแล้วนะ”












“กูรู้...”



กูมันก็แค่ของตายของมึง
เพราะฉะนั้น.....







ก็ให้กูรอต่อไปเถอะนะ....




-Fin-




ออฟไลน์ ❣☾月亮☽❣

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6774
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-6
 :a5: 
ของตาย จริงๆด้วย

 :L1:  :mew1:

ออฟไลน์ Mouse2U

  • บังเอิญ'โลกกลม'..
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3532
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +223/-10
จุก!  อก!  ค่ะ!  :ling3:

ออฟไลน์ jamlovenami

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 639
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
เอ่อ ...... คือหนูยอดตายไปแล้ว หรือเป็นของตายแล้วโชเลยพูดประมาณว่ามึงตายไปแล้วกันแน่คะ อิเจ๊สับสนค่ะ  :z3:

แต่ถ้าตายแล้วไมอิหนูแพรวมันเห็น เอ๊ะ! หรือชั้นวิตกจริตไปเอง  :ling3:

ออฟไลน์ boonpa

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2359
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-9
 :z3: มันยังไงกันเนี่ย แต่ถึงจะเป็นของตายในรูปแบบไหนมันก็เศร้าอยู่ดี

ออฟไลน์ P.PIM

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 236
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-0
ยังไงอ่ะ คือยอดตายจริงๆหรือเป็นของตายของโชข โชเลยพูดแบบนั้น
แต่เเพรวเห็นยอดนิ ใช่มะ? หรือยังไง? :confuse: :confuse:
 คนเขียนช่วยมาเคลียด้วยค่ะ  :impress:

ออฟไลน์ kyungploy

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 335
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1
งงด้วยเหมือนกันค่ะ ตายยังไงเนี่ย  :ruready

ออฟไลน์ lizzii

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6284
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +271/-2
ยังไงนะ แอบงงนิดนึง

ออฟไลน์ `ลoงสิจ๊ะ™

  • รักคือรัก จะให้หักห้ามใจนั้นยาก
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 317
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
สรุปยอดตายไปแล้ว ?

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: เรื่องสั้นตอนเดียวจบ "ของตาย"
« ตอบ #9 เมื่อ: 21-03-2015 21:51:49 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ KKKwanGGG

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-2
อ่านแล้วจุก ..... ตกลงตายจริง หรือ เป็นของตายครับ

ออฟไลน์ mukmaoY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3956
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +145/-7
ขอไขคดีนะคะ
---ตายจริงค่ะ
แต่แพรวไม่รู้  นางอยู่กับแฟน  ไม่ได้สนใจคนอื่น  และไม่ได้สนิทอะไร
แต่ที่มองเห็นก็เพราะยอดมีพลังกล้าแกร่ง  คืออยู่มานานมากกกก
จนสามารถ  :oo1:  ได้สบายๆ

ออฟไลน์ Aokuro137

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 153
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +93/-2

เอ่อ...  :a5:  o22

ของตายจริงๆ กะว่าจะมาเสพมาม่าซะหน่อย
พอเจอตอนจบ ถึงกับเงิบ 555

 :pig4:

ออฟไลน์ piengtavan

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 244
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-0
    • UEDA_ARAMORD
โว้ยยยย  แล้วบอกให้รอทำม้ายยยย

ออฟไลน์ Fujoshiben

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 7
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
แล้วมึงจะบอกให้กุรอทำไมกันนะ...//แอบนั่งพีคอารมณ์คนเดียวต่อปาย

ออฟไลน์ twinmonkey0311

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5500
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +110/-9
 :pig4:

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5467
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-7
จากซึ้งๆ หมอเลยเพราะของตายจริงๆ

ออฟไลน์ มะปรางเปรี้ยว

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 340
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-2
ขอบคุณนะคะสำหรับนิยายดีๆ  :กอด1: :pig4:

ออฟไลน์ ขนมโก๋

  • เป็ดหัวเน่า
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 699
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +73/-0
ตายจริง

ออฟไลน์ ORabbit

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 11
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ตอนแรกก็คิดอยู่ อะไรจะทรหดปานน้านน
รอตั้งเป็นสิบปี ที่แท้คือ..ของตาย แบบตายจริงๆ o22
แสดงว่าโชก็...มีอะไรวิญญาณอ่ะดิ  :a5: :a5: :a5:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: เรื่องสั้นตอนเดียวจบ "ของตาย"
« ตอบ #19 เมื่อ: 30-07-2015 00:10:35 »





ออฟไลน์ rogerr

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 834
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
ผอ อี ผี :mew5:

ออฟไลน์ benji

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 292
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
เอ๊ะ ของตาย ที่ตายไปแล้วหรือนี่

เหอะ ๆ  เริ่มแบบหน่วงๆ จบแบบหลอนๆ  :a5:


ออฟไลน์ montisa2536

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 35
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
จบปุป หนาวขึ้นมาทันทีเลยค่ะ หน่วงแบบหลอนๆ

ออฟไลน์ ketekitty

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 778
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-0
ของตาย จริงๆ   :heaven

ออฟไลน์ naya-devil

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 122
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
 o22 o22 o22 o22

พีคตอนจบ  คือตายจริงๆใช่ไหม

 :a5: :a5: :a5:

ออฟไลน์ Sweettemp

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 169
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-1
โอ้ ตอนจบ ของ'ตาย' จริงๆ  :katai1:

ออฟไลน์ God

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 127
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-3
คือไม่ว่าจะตายไปแล้วหรือเป็นแค่ของตาย ความรู้สึกมันก็ไม่ต่างกัน  :o12:

ออฟไลน์ DREAM COME TRUE

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 379
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-1
บอกเลยเรื่องนี้จุกมาก

มันเจ็บ มันซึ้ง และมันก็อดจะอมยิ้มไม่ได้

ขอบคุณครับ

ออฟไลน์ ╰Äρρłәßәѓѓÿ╮

  • There can be miracles When you believe
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 458
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
    • Twitter
พีคซ้อนพีค o22 :a5:

ออฟไลน์ Cloudnine

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 731
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-0
โชรู้ว่ายอดตายแล้ว แต่ก็ยังจะ...หรอ
สงสารยอดอ้ะ สงสารคนรอ
 :mew5: :hao5:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด