[เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ Special ∷ 7.5.2018 |END| p.2
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ Special ∷ 7.5.2018 |END| p.2  (อ่าน 19359 ครั้ง)

ออฟไลน์ Raccool

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 318
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +237/-2
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17



เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม


ミミミミミミミミミミミミミミミミミミミミミミミミミミミ


M y N o v e l ::

▆ ▇ █ Maybe….I’ll try?-เล่นของสูง █ ▇ ▆    [F i n i s h e d ]
  ☀ ☼ Dear Sunshine : วาดตะวัน ☼ ☀    [ F i n i s h e d ]
  ※ MR.GREY ※     [ F i n i s h e d ]
  ♦ Wake me up #รีบตื่น ♦     [ F i n i s h e d ]
❄ Once upon a lie #บันทึกเด็กเลี้ยงแกะ ❄      [ F i n i s h e d ]
❍ Into the moonlight #ณพระจันทร์     [ I n P r o c e s s . . . ]



[เรื่องสั้น] ✡ ส ม ห ม า ย ✎    [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น] :: ◤| Summer Wine |⊿ ::     [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น] ♪ ♫ :: SENSORY SERIES :: HEAR ♪ ♫      [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น]░【 GROWTH 】#รีบโต      [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น] 。• ✈ Page 49 ✈ •。    [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น]♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡    [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น] ✖ Soon We'll be found ✖    [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น] #อย่าปล่อยให้ความตายหลงรักคุณ    [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น] ▣ Don't kick the chair ▣    [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น] ■ Have a ghost day #ผีของผม ■    [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น]┼ In another life ┼ #หากชาติหน้า    [ F i n i s h e d ]
  [เรื่องสั้น] ◎ #มนุษย์โอ่ง ◎    [ F i n i s h e d ]


ミミミミミミミミミミミミミミミミミミミ






เป็นเรื่องสั้นแต่งตามอารมณ์ค่ะ ฝาก #เจ้าลางร้าย ด้วยนะคะ ^^


ミミミミミミミミミミミミミミミミミミミ
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 07-05-2018 22:04:55 โดย Raccool »

ออฟไลน์ Raccool

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 318
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +237/-2
Re: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ 1 ∷ 24.6.2017
«ตอบ #1 เมื่อ24-06-2017 18:32:12 »

1



เบื่อ เบื่อคนชะมัด


อะไรก็ไม่ได้ ความคิดก็ยุ่งยาก คนนู้นพูดมาก คนนี้พูดน้อย บางคนพูดไม่คิด ปัญหาเยอะจนน่ารำคาญ ผมถอนหายใจปล่อยควันเสียลอยสู่ท้องฟ้า ทิ้งหลังไปกับพนักพิงที่เก้าอี้สาธารณะ ปล่อยตัวให้สายลมไล้ตัวไปเรื่อยๆ ผมสูดควันบุหรี่อีกครั้งก่อนปล่อยมันออก


ดึกมากแล้ว ผู้คนจึงไม่ค่อยมาก มีเพียงลุงแก่ๆ นั่งดื่มเบียร์กระป๋อง และวัยรุ่นชายเดินวนไปมาแค่นั้น แต่ก็ดี ผมไม่อยากเจอคน ไม่อยากสุงสิงกับใคร อันที่จริงก็แค่เซ็งงาน เบื่อบอส เอียนเพื่อนร่วมงาน ปัญหาทั่วไปที่หมักหมมจนนานวันเข้าก็อยากหาที่ระบาย อยากกลับไปเป็นเด็กชะมัด อย่างน้อยก็มีปิดเทอมให้รอคอย


ว่าแล้วก็สูดมะเร็งเฮือกสุดท้าย ก่อนขยี้ดับมันลงกับพื้น โยนทิ้งเข้าถังขยะอย่างง่ายดาย


นี่เซ็งจนจะสมสู่กับตัวเองได้อยู่แล้ว


 วันนี้เป็นวันที่ซวยชะมัด ซวยตั้งแต่ตื่นยันเลิกงาน วันห่วยๆ ขณะที่ลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจ ว่าจะลุกไปกดเบียร์กระป๋องดื่มอย่างลุงข้างๆ บ้าง สายตาก็เหลือบไปเห็นก้อนสีดำอะไรบางอย่าง มันขยับ ก่อนที่ผมจะรู้ว่ามันคือแมวจรจัดตัวสีดำสนิท


เค้าบอกมึงเป็นลางร้ายแน่ะ เออ จะเจออะไรอีกก็ว่ามา



เริ่มจากป้าข้างห้องมาโวยวายอะไรก็ไม่รู้แต่เช้าทำให้ตกขบวนรถไฟจนไปที่ทำงานสาย ซ้ำยังโดนบอสด่าต่อหน้าลูกค้าโชว์พาว งานที่กูเอาไปให้ก็รับฝากเขามา แต่คุณบอสดันมาด่ากันราวกับเป็นงานกูอย่างงั้น กลางวันจะไปกินข้าวร้านประจำก็ปิดอีก เลยซื้อมาม่าร้านสะดวกซื้อเอา ปรากฏกินไปได้สองคำดันโดนชนจนถ้วยคว่ำ คนวิ่งชนก็ไม่หันมาขอโทษสักนิด ครั้นจะกินต่อก็ถึงเวลาเข้างานแล้ว เลยต้องไปนั่งทนหิวในบริษัทต่อ


ช่วงบ่ายพี่ที่ทำงานก็ดันมาลา ฝากงานกองโตไว้ที่กูอีก เออ ทำยันฟ้ามืด ข้าวก็ไม่ได้กินจนถึงตอนนี้ ตกเย็นนัดทานข้าวเย็นกับแฟน แต่พอไปถึงแฟนก็บอกเลิกแล้วเดินออกร้าน วิ่งออกร้านจะตามไปง้อก็เห็นสาวเจ้าอยู่กับหนุ่มอื่น เลยรู้ว่าหมดสิทธิ์ใดๆ เสียใจก็จริง แต่หิวมากกว่า รู้ว่าคงคบกันไม่ยืดเลยไม่ช็อกเท่าไหร่ แต่ไม่คิดว่าต้องเป็นตอนวันซวยๆอย่างนี้

 
หิวแทบตาย แต่เสือกวิ่งออกจากร้านมาแล้ว จะให้กลับเข้าไปก็ขายขี้หน้า เลยออกมานั่งเตร่อยู่แถวนี้ เบื่อหอ กลับไปเดี๋ยวเจออีป้าบ่นห่าไรไม่รู้อีก เซ็งโว้ย ตะโกนด่าโชคชะตาอยู่ในใจพร้อมกับมองก้อนดำๆ ที่ตอนนี้หันขวับมาจ้องผมเสียเขม็ง สงสัยกลัวโดนผมแย่งลูกอะไรสักอย่างที่ตกอยู่บนพื้นมั้ง พอมันเห็นผมนิ่งก็เริ่มขยับก้มกิน


เฮ้อ เห็นแล้วอยากเป็นแมว วันๆคงไม่ต้องคิดอะไรมาก หาแดกประทังชีวิตไป ไม่มีให้แดกก็ตายแค่นั้น จริงๆชีวิตก็ไม่ได้ต้องการอะไรมากมาย


 อยากเป็นแมว


 คิดอีกครั้งก่อนยันตัวลุก เดินไปกดเบียร์กระป๋องมานั่งดื่มบ้าง อยากพ้นชีวิตช่วงนี้ไปให้เร็วๆชะมัด


 แกร๊ง


เสียงเครื่องดื่มกระป๋องกระแทกหล่นลงมาทันทีที่กดปุ่ม ผมก้มเก็บมันขึ้นมาก่อนเปิดฝาเบียร์ดังซู่ พอยกกระดก ก็เห็นแมวดำตัวเดิมมาด้อมๆมองๆอยู่ โทษทีนะพวก ไม่มีอะไรให้นายกินหรอก ผมมองมันก่อนกลับไปนั่งลงกับที่ เจ้าลางร้ายจ้องผมสักพักก็ก้มเลียขนตัวเองไป ผมปล่อยให้สายลมที่เริ่มพัดแรงขึ้นไล้ตัวไปอีกสักพัก


พอเบียร์หมดกระป๋องก็เตรียมลุกขึ้นจะกลับหอแมวดำตัวเดิมยังนั่งจ้องผมอยู่ ผมถลึงตาใส่มันเป็นเชิงขู่ ไม่ได้ตั้งใจจะรังแกแมวนะจริง แค่เพราะอารมณ์เสียมาทั้งวันเลยพาลไปทั่ว ไม่คิดว่าพอหลังจากถลึงตาขู่แมวจนมันกลัววิ่งหนีไปแล้ว ห่าฝนรุนแรงก็สาดโครมลงมา


เออ เอาให้สุด


สัดแม่ง


...


วันต่อมายังไม่มีอะไรดีขึ้น ผมมานั่งที่เดิมเพื่อผ่อนคลายอารมณ์ ไม่นานก็เจอเจ้าลางร้ายเดินกะย่องกะแย่งผ่านมา


"ขอโทษหน่า ไม่ขู่แล้ว มาเถอะ"


เพราะแมวดำตัวเดิมที่กำลังย่อง จู่ๆก็ชะงักไปเมื่อเห็นผมเข้า เลยกลัวว่าเป็นเพราะเมื่อวานอารมณ์เสียใส่แมวสู้ชีวิต วันนี้มันเลยระแวง จึงเอ่ยขอโทษมันไปแบบนั้น


ไม่ต้องห่วง ผมตรวจดูดีแล้วว่าไม่มีคนอยู่แถวนี้ เลยพูดคุยกับแมวได้แบบไม่ต้องอายใคร


เจ้าลางร้ายเหมือนจะเข้าใจ แต่ผมคิดว่าเพราะมันสำรวจดูแล้วว่าผมไม่น่าจะทำอะไรมากกว่าจึงเริ่มเดินย่องต่อ ร่างเล็กๆ สีดำเดินผ่านผมไปอย่างไม่คิดจะสนใจ ผมเองก็ไม่สนใจมันเหมือนกัน


 อันที่จริงไม่ใช่เป็นคนเชื่อเรื่องนี้มาก ที่ว่ากันว่าเห็นแมวดำแล้วจะโชคร้ายน่ะ ก็แค่พูดต่อๆกันมา แต่เพราะเมื่อวานพอเห็นเจ้านี่สักพักฝนก็ตกลงมาห่าใหญ่ ในหัวสมองเลยเริ่มเชื่อมโยงเรื่องราวขึ้นเสียอย่างงั้น ว่าบางทีอาจจะเป็นเพราะเจ้านี่ก็ได้... ที่ทำให้ความซวยของผมทวีคูณขึ้น


วันนี้เลวร้ายกว่าเมื่อวาน แต่จะไม่เล่าเพราะไม่อยากนึกถึง เอาเป็นว่าเมื่อวานที่คิดว่าเป็นเรื่องบัดซบที่สุดในชีวิตแล้ว มาเจอวันนี้เรื่องเมื่อวานกลายเป็นเรื่องตลกไปเลย


 ผมกระดกกระป๋องเบียร์ให้หมดก่อนรีบกลับห้อง กลัวว่าเจอเจ้าลางร้ายแล้วฝนจะตกแบบเมื่อวานอีก


ก็ยังจะเชื่อมโยงนะ..


...


วันนี้ไม่เจอเจ้าลางร้าย แต่ก็ไม่มีอะไรดีๆเกิดขึ้น


...


 ผมหัวหมุนอยู่กับงานที่บริษัทอยู่พักนึง ก่อนจะมีเวลามานั่งพักที่สวนสาธารณะใกล้หอที่เดิม วันนี้ค่อนข้างดึกกว่าปกติ แต่ผมก็ยังตัดสินใจมานั่งเตร่อยู่อย่างนี้ เพราะเบื่อห้องคับแคบ ขี้เกียจไปอุดอู้อยู่คนเดียวถึงได้เลือกออกมานั่งเล่นข้างนอก และคิดว่าเวลาที่ผมมานั่งเปลี่ยวนั้นคงเป็นเวลาเดียวกับเวลาที่เจ้าลางร้ายออกหากิน มาทีไรก็เจอตลอดเลยแม่ง


บางทีก็อยากจับมันมานั่งคุยด้วย เหนื่อยมั้ยที่ต้องดิ้นรนหาเศษขยะกินในแต่ละวันเนี่ย อยากจะบอกว่ากูก็เหนื่อยเหมือนกัน เหนื่อยคนกับเหนื่อยแมวนี่ต่างกันมั้ยอยากรู้ แต่ที่แน่ๆ แมวพูดไม่ได้ ดังนั้นผมจึงต้องคุยกับตัวเองไปก่อน


 ได้ยินเสียงก๊องแก๊งจากแมวดำตัวเดิมที่ปีนถังขยะคุ้ยหาของกิน ไอ้เราก็ไม่อยากไปขัดจังหวะแมวทำมาหากินเลยได้แต่นั่งเหม่อมองมันไปอย่างนั้น


ชีวิตยังคงดิ่งลงเหวเป็นกราฟเวลาหุ้นร่วง วันนี้ไม่ดีไปกว่าเมื่อวาน วัยเบญจเพสหรือไงนะ ทำไมมันซวยซ้ำซวยซ้อนแบบนี้
ผมถอนหายใจมองฟ้า สูดมะเร็งเข้าปอดก่อนปล่อยออกมา มองควันดำที่ลอยจางหายไป พลางเอียงหัวกลับมาในระนาบปกติ แมวดำตัวเดิมนั่งเลียแขนขาอยู่ข้างถังขยะ


 "เฮ้"


ด้วยความว่างและเบื่อหน่าย ผมเริ่มเรียกมัน หวังให้เจ้าลางร้ายเป็นเพื่อนคุย แมวดำชะงัก เกร็งตัวจ้องผมเป๋ง ดวงตาสีเหลืองจ้องผมไม่กระพริบ เห็นแล้วอดขนลุกหน่อยๆ ไม่ได้


“มาคุยกันหน่อยมา”


ถึงอย่างนั้นก็ยังจะยืนยันที่จะผูกมิตรกับซี้ใหม่ ไหนๆ ก็ว่างแล้ว


แน่นอนแมวไม่ตอบ ไม่แม้แต่จะร้องเหมียวๆ  กลับมา


เจ้าลางร้ายทำแค่จ้องมองผมอย่างระแวงเหมือนทุกที ผมขยับตัวเปลี่ยนท่านั่ง เจ้าลางร้ายกลับดีดตัวหนีราวกับผมกำลังจะไปคุกคามมัน เฮ้ย ไม่เอาหน่าเพื่อน นี่มาดีนะ


คิดในใจว่าวันหลังคงต้องหาของกินมาฝากมันบ้าง เผื่อมันจะยอมสนิทกับผมสักที


...


วันศุกร์สุดสัปดาห์ เวลาเลิกงานควรจะเป็นเวลาที่ผมมีความสุขที่สุด ทว่ากลับไม่ใช่ในวันนี้ งานที่บริษัทยังคงบัดซบมากยิ่งขึ้น เล่นเอาผมอารมณ์เสียจนไม่มีอารมณ์มาเริงร่ากับวันหยุดสุดสัปดาห์เลยแม้เพียงนิด


แน่นอนว่าเวลาเซ็งจิตแบบนี้ สถานที่เดียวที่พอจะเยียวยาผมได้คือสวนสาธารณะใกล้หอ


ผมยุ่งกับคนมาทั้งวัน เลยไม่อยากไปปล่อยใจปล่อยกายในที่ๆ มีคนเยอะอีก อย่างพวกร้านเหล้าหรือผับพวกนี้ อาจจะดีสำหรับบางคนที่ได้ออกไปสนุกเฮฮากับคนนอกที่ไม่รู้จัก แต่ไม่ใช่สำหรับผมที่เบื่อสิ่งมีชีวิตประเภทเดียวกันแบบซังกะตาย


เจ้าลางร้ายโผล่มาในเวลาที่ผมต้องการคุยกับแมวเสมอ


“ถามจริงเถอะ เป็นลางร้ายจริงๆ รึเปล่า ตั้งแต่กูเจอมึงมายังไม่เจอเรื่องดีๆ เลยเนี่ย”


ผมเริ่มบทสนทนา รอบข้างเงียบสงัดกว่าทุกที เพราะเป็นวันศุกร์ด้วยล่ะมั้งทำให้รอบๆ บริเวณนี้แทบไม่มีใครผ่านมา ทำให้ผมเปิดใจคุยกับแมวสีดำตัวเดิมตัวนี้ได้


แน่นอนมันไม่ตอบ


แต่คราวนี้เจ้าลางร้ายกลับนั่งจ้องหน้าผมเสียเขม็ง


ผมถอนหายใจ เอ่ยคุยกับมันต่อ “อยากเจอเรื่องดีๆ กับเขาบ้าง ที่ผ่านมาแม่งห่วยแตกชะมัด”


แมวดำเลียขนต่อหน้าผม ไม่ได้สนใจคำพูดลมปากที่ผมพร่ำบอกให้มันฟัง


“เป็นแมวสบายมั้ย อยากเป็นแมวจังนะ”


“วันๆ คงไม่มีเรื่องให้คิดมากแบบนี้”


ผมถอนหายใจกับคำพูดเรื่อยเปื่อย เหม่อมองท้องฟ้าที่เริ่มขุ่นมัว เมฆครึ้มกำลังเคลื่อนตัวลอยผ่าน อีกไม่นานฝนคงตก ผมหันหน้ากลับมามองแมวดำตรงหน้า กำลังจะต่อว่าว่าเป็นเพราะเจ้าลางร้ายแน่ๆ ที่จะทำให้ฝนตก เพิ่มเรื่องราวแย่ๆ อีกอย่างให้ผมในวันนี้


ทว่าไม่เจอมันแล้ว


สงสัยรู้ตัวว่าจะถูกเหวี่ยงใส่เลยหนีไป เดี๋ยวนี้ชักฉลาดแล้วสิ เป็นแค่แมวแท้ๆ


ผมถอนหายใจเฮือกสุดท้ายก่อนตัดสินใจลุกขึ้นยืน หมายจะกลับห้องก่อนที่หยาดน้ำฝนจะเทลงมา


ทว่าทันทีที่ผมลุกขึ้น โลกตรงหน้าก็พลันมืดสนิท


ผมไม่รับรู้อะไรอีกต่อไป




...




สัมผัสที่หลังนุ่มนวลค่อยๆ ไล่ลูบตัวผมอย่างแผ่วเบาและอ่อนโยน


ผมพยายามลืมตาตื่น โลกตรงหน้าดูแปลกตากว่าปกติ สวนสาธารณะที่คุ้นชินดูกว้างขึ้น ผมพยายามยันตัวลุกขึ้นมองไปข้างหน้า ทว่ายืนเต็มส่วนสูงแล้วก็ยังแปลกไปอยู่ดี ปกติทุกอย่างจะเล็กกว่านี้ ผมหันไปมองรอบๆ หาที่มาของสัมผัสนุ่มนวลนั้นก่อนจะแทบช็อก


เมื่อเห็นใครตรงหน้าตัวใหญ่กว่าผมหลายเท่าตัว


เชี่ย นี่มันเรื่องบ้าอะไรวะ


ผมแน่ใจว่าตัวเองเป็นคนสูงพอตัว แต่นี่กลับเห็นมนุษย์ตรงหน้าราวกลับเป็นยักษ์ก็มิปาน ใจผมสั่นระรัวกับเรื่องราวตรงหน้า หวาดผวาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เมื่อต้องเผชิญกับอะไรที่ไม่เคยพบเจอ สติผมแตกแทบจะทันที


“เป็นอะไรไปรึเปล่า” เสียงหวานทุ้มตรงหน้าดังขึ้น ดังกว่าเสียงพูดคุยของมนุษย์ตามปกติ ผมตกใจกับเสียงนั้นอีกครั้ง หันซ้ายหันขวาก่อนจ้องไปยังดวงตากลมโตตรงหน้าอย่างหมดหนทาง ขนาดจะพูดยังไม่มีแรงเลย


คนตรงหน้าผมเอื้อมมือมาลูบหัวผมอย่างแผ่วเบา สัมผัสของเขาทำให้ผมใจเย็นลง เรียบเรียงเหตุการณ์ไม่ถูก เรื่องราวในหัวปั่นป่วนไปหมด ผมรวบรวมสติก่อนจะพยายามเอ่ยถามผู้ชายแปลกหน้าที่อยู่ต่อหน้าผมตรงนี้ ว่านี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น


แต่เสียงที่เปล่งออกไปจากลำคอผมมีเพียงคำว่า



“เมี้ยว...”



ミミミミミミミミミミミミミミミミミミミ





เมี้ยว... :-[

ออฟไลน์ abbaba

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 35
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-1
Re: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ 1 ∷ 24.6.2017
«ตอบ #2 เมื่อ24-06-2017 18:38:59 »

ดีใจได้เม้นแรกกก เย่ ปกติไม่เคยอ่านแนวนี้เลย แต่จะลองดูนะคะ  :กอด1:

ออฟไลน์ jittrawa

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 63
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ 1 ∷ 24.6.2017
«ตอบ #3 เมื่อ24-06-2017 18:43:26 »

เมี๊้ยว~~~~ กลายเป็นแมวเหรอ

ออฟไลน์ flimflam

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 882
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-4
Re: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ 1 ∷ 24.6.2017
«ตอบ #4 เมื่อ24-06-2017 18:51:44 »

โอ๊ยยย อยากเป็นแมวไม่ใช่เหรอ นั่นไงล่ะพ่อคุณ

ออฟไลน์ FeaRes

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 738
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-2
Re: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ 1 ∷ 24.6.2017
«ตอบ #5 เมื่อ24-06-2017 22:18:30 »

กลายเป็นแมวไปซะแล้ววววว ทำไมอะ
น้ำฝนตกใส่แล้วเป็นแมวเลยอ่อ แมวดำนั้นเทพแมว? 5555
แต่เรื่องนี้ก็รู้สึกว่าน่ารักดีนะ รอออ่านต่อออ

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3341
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
Re: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ 1 ∷ 24.6.2017
«ตอบ #6 เมื่อ24-06-2017 22:39:31 »

หรือจะสลับร่างสร้างรักกับเจ้าลางร้าย? รอจ้า  :catrun:

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4111
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-8
Re: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ 1 ∷ 24.6.2017
«ตอบ #7 เมื่อ24-06-2017 23:56:31 »

จะกลายเป็นแมวนำโชคของคนอื่นหรือเปล่านี่

ออฟไลน์ Billie

  • "Let come what comes, let go what goes and see what remains. That is what is real"
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3333
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +78/-6
Re: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ 1 ∷ 24.6.2017
«ตอบ #8 เมื่อ25-06-2017 15:08:15 »

 :L2: :pig4:

ออฟไลน์ MSeraph

  • This too shall pass
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1753
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
Re: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ 1 ∷ 24.6.2017
«ตอบ #9 เมื่อ25-06-2017 16:12:28 »

กลายเป็นแมวเลยเป็นไงละ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ 1 ∷ 24.6.2017
« ตอบ #9 เมื่อ: 25-06-2017 16:12:28 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ GBlk

  • ขอให้สรรพสัตว์จงมีความสุข
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1432
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +82/-43
Re: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ 1 ∷ 24.6.2017
«ตอบ #10 เมื่อ26-06-2017 03:50:17 »

ตาม

ออฟไลน์ Raccool

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 318
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +237/-2
Re: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ 2 ∷ 4.7.2017
«ตอบ #11 เมื่อ04-07-2017 20:13:59 »

2


ไอ้ชิบหาย นี่มันเรื่องบ้าอะไรอีกวะเนี่ย


เรื่องผิดปกติบนโลกมนุษย์แบบนี้มันมีที่ไหน


จู่ๆ กูก็กลายเป็นแมวเนี่ยนะ!?


ผมสรุปกับตัวเองอย่างบ้าคลั่งได้อย่างนั้นเมื่อรวบรวมหลักฐานทุกอย่างสำเร็จ มองมือที่กลายเป็นอุ้งเท้าสีดำสนิท จ้องมองมนุษย์เพียงหนึ่งเดียวตอนนี้ ใช้ดวงตากลมใสนั้นต่างกระจก สะท้อนให้เห็นภาพตัวเองที่ปรากฏเป็นร่างแมวดำ ไม่ต่างอะไรจากเจ้าลางร้ายที่เห็นหน้าอยู่ทุกวัน


กว่าจะรู้ตัวว่าเป็นแบบนี้ก็แทบหมดสติไปอีกรอบ


นี่ฝันใช่มั้ย


ผมถามตัวเองรอบที่ล้าน บางที อาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้ ผมเชื่อว่ามันจะเป็นอย่างนั้น เป็นไปไม่ได้หรอกที่จู่ๆ คนจะกลายมาเป็นแมว จะบ้าหรอ เป็นไปได้ที่ไหน บ้าบอ


แค่บ่นว่าอยากเป็นแมวแต่ก็ไม่ใช่ว่าจะอยากเป็นจริงๆ เสียหน่อย


นี่มันชักจะเกินเยียวยาแล้ว เรื่องบัดซบพวกนี้ ใครจะกล้ายอมรับกัน หลังจากที่ตีโพยตีพายกับตัวเองเสร็จ ผมก็สรุปกับตัวเองว่า เป็นความฝันแน่ๆ ผมน่าจะทำงานหนักเกินไป


ถึงแม้จะไม่รู้ว่าไอ้มนุษย์เพศชายหน้าหวานตรงหน้านี้จะเป็นใครก็ตาม


แต่เค้าว่ากันว่า ในฝันเวลาเราฝันเจอคนไม่รู้จัก จริงๆ แล้วเราเคยเห็นพวกเขาผ่านตามาแล้ว แม้บางคนจะแค่เดินสวนกันก็ตาม เพราะฉะนั้น ผมจะถือว่าไปเก็บเอาไอ้คนที่เดินสวนทางมาฝันก็แล้วกัน


ไอ้หน้าหวานยังคงเอื้อมมือมาลูบตัวผมไม่หยุด แต่เพราะสมองเพิ่งเข้าที่เข้าทาง เลยไม่ได้ว่าอะไรที่คนตรงหน้ามาจับเนื้อต้องตัวกันแบบนี้


“วันนี้มาแปลกนะ ปกติไม่ยอมให้จับไม่ใช่หรอ”


เอาแล้วไง เพิ่งเคยรู้ความรู้สึกแมวเวลามีคนมาพูดด้วยก็ตอนนี้ จะตอบก็ตอบไม่ได้ ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่อยากอยู่คนเดียวเหมือนกัน ในสภาพแบบนี้ จะทำอะไรก็กลัวไปหมดนั่นแหละ เพราะงั้น ผมจึงทำได้แค่นั่งนิ่งๆ ปล่อยให้มือนุ่มๆ นั้นไล่ลูบตัวผมไปเรื่อยๆ


“ไม่เจอเขามาหลายวันแล้วนะ ลัคกี้...”


ลัคกี้อะไร?


“ปกติเวลาเจอกี้ออกจะโชคดีแท้ๆ แต่นี่อาทิตย์นึงแล้ว ถึงจะเจอแต่เรื่องดีๆ แต่ก็ไม่ได้เจอเขามานานแล้วนะ”


“อยากเจอจัง”


ผมปล่อยให้มันนั่งฝอยถึงใครก็ไม่รู้ต่อไป โดยที่นั่งทำหน้าเป็นแมวงงอยู่ข้างๆ


เขาอะไรวะ แล้วลัคกี้นี่อีก...


“ลัคกี้?”


นั่นไง กูว่าแล้ว ชื่อกูจริงๆ ด้วย!!


ผมกระโดดออกจากที่นั่งข้างกายคนตัวเล็ก ก่อนที่มันจะเรียกชื่อนั้นออกมา ทำให้ผมรับรู้ได้ว่าไอ้ชื่อนั่นแม่งเป็นชื่อที่มันเอาไว้เรียกผมจริงๆ เสียด้วย


สรุปคือผมอยู่ในร่างแมวจรจริงๆ สินะ


ไม่สิ ผมฝันว่าผมอยู่ในร่างแมวต่างหาก


ไม่มีสิทธิที่จะโต้แย้งเสียยิ่งกว่าอะไร ผมปล่อยให้คนตรงหน้าเรียกผมอยู่อย่างนั้น ไม่เดินไปหา เพราะกูไม่ได้ชื่อลัคกี้ แต่ไม่หนีไปเพราะไม่รู้จะไปไหน... สุดท้ายก็ปล่อยให้มันมาลูบและอุ้มไปอยู่บนตักนุ่ม


“วันนี้จะไม่ได้เจอเขาจริงๆ หรอ” มนุษย์เพียงคนเดียวในตอนนี้เอ่ยถามผม ซึ่งผมก็ไม่รู้กับมันว่าเขาที่มันว่าคือใคร


“ที่ทำงานก็ไม่เจอ”


“หวังว่าเขาจะไม่เป็นอะไรนะ”


ไม่รู้ด้วยหรอก แถมตูก็ให้คำปรึกษาอะไรไม่ได้หรอก เป็นแค่แมว อย่างมากก็ได้แค่ร้องเมี้ยวๆ แต่จะว่าไปผมเองก็พูดกับแมวเหมือนกัน เวลามีเรื่องกลุ้มใจบางทีก็ไม่ได้อยากให้คนรับรู้หรอก แค่อยากหาที่ระบาย แมวพูดภาษาคนไม่ได้ เพราะงั้นไม่จำเป็นต้องกังวลว่ามันจะเอาไปบอกใคร


เพราะอย่างนี้ล่ะมั้ง ทั้งผมและมนุษย์คนนี้ถึงเลือกที่จะเล่าเรื่องราวต่างๆ กับแมวจรตัวนึง


“เมี้ยว”


ผมขานรับเขาไป ทั้งๆ ที่ความจริงอยากจะบอกว่าไม่ต้องคิดมากหรอก แต่ปัญญาแมวก็พูดได้แค่เท่านี้


คนตรงหน้าชะงักไปพักนึงเมื่อได้ยินเสียงผม ผมจ้องหน้าเขาเขม็งเพื่อบอกว่า เออ คุยกับนายนั่นแหละ แต่วินาทีถัดมา สิ่งที่ผมไม่คาดคิดก็คือรอยยิ้มจากปากคนตรงหน้า


ไม่คิดว่ารอยยิ้มของคนๆ นี้จะทำให้หัวใจแมวหนุ่มอย่างผมเต้นรัว


ถ้าเป็นคนผมคงหน้าแดงไปแล้ว คนอะไรยิ้มหวานชะมัด แต่เพราะผมเป็นแมวจึงไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับใบหน้า มีเพียงหน้าขนดำๆ เท่านั้นที่ส่งออกไป ทั้งที่ในใจกู่ร้องอย่างบ้าคลั่ง บ้าเอ้ย หัวใจผมเต้นไม่หยุดเลย


เกิดเรื่องประหลาดกับผมอีกแล้ว


...


วันต่อมา ผมยังคงนั่งๆ นอนๆ อยู่ที่สวนสาธารณะที่เดิม เพราะไม่มีที่ไป จะไปอยู่ในห้องตัวเองก็เปิดประตูไม่ได้ หน้าต่างก็ปิดไว้ล็อกสนิท หมดหนทางสำหรับที่นอนดีๆ ชีวิตที่เลือกไม่ได้จึงต้องยอมนอนอยู่บนม้านั่งแข็งๆ เช่นนี้


ผมเริ่มรู้สึกตัวถึงเรื่องแปลกๆ มากขึ้น


ว่าที่ผมเป็นอยู่ตอนนี้อาจจะไม่ใช่ความฝันก็ได้ เพราะมันเริ่มจะยาวนานเกินกว่าฝันๆ หนึ่ง ถึงอย่างนั้นก็ยังปักใจเชื่อได้ไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าผมตกอยู่ในร่างสัตว์หน้าขนนี่จริงๆ


และไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่า ผมกำลังรอเขาอยู่ที่เดิม หลังจากเมื่อคืนเขาให้สัญญากับผมว่าเจอกันพรุ่งนี้...


ผมรู้ เขาอาจจะไม่มาก็ได้ ถ้าเป็นผมเองผมคงจำไม่ได้หรอกว่าไปสัญญากับแมวทีไหนไว้ แต่ถึงยังไงผมก็ไม่มีที่ไปอยู่ดี อาหารก็ไม่รู้จะหากินยังไง ดื่มแต่น้ำประปาอ่ะตอนนี้ โคตรหดหู่ ผมคงได้ตายเป็นซากแมวแถวนี้เข้าสักวัน


เวลาห้าโมงครึ่ง ท้องผมร้องประท้วง ถึงอย่างนั้นแถวนี้ก็ไม่มีอะไรให้ผมกินอยู่ดี จะให้ไปคุ้ยขยะก็ไม่เอาอ่ะ เหม็นจะตาย ใครจะทำใจกินได้ลง จนกระทั่งผมได้กลิ่นอาหารหอมๆ ลอยมา ตามมาด้วยตัวเจ้าของอาหาร


เขาคนนั้นนี่


ผมกระโดดลงจากม้านั่ง เดินอืดอาดไปหาเขา


“หิวมั้ยลัคกี้ มีขนมมาฝากนะ”


คนๆ นั้นก้มตัวมาหาผมพร้อมหยิบบางอย่างออกจากถุงพลาสติก เรียกผมด้วยชื่อที่ตั้งเองเออเอง ก่อนคลี่กระดาษห่อออกมา เมื่อเห็นมันเต็มตา ผมถึงรู้ว่ามันคือข้าวผัดโง่ๆ ที่ไอ้หมอนี่น่าจะกินเหลือไว้ ให้ตายสิ สุดท้ายกูก็ต้องกินของเหลือใช่มั้ย


ผมถอนหายใจแบบแมวๆ ก่อนคิดว่า อย่างน้อยก็ดีที่เป็นอาหารคน แถมสภาพยังดูดีใช้ได้ ถ้าซื้ออาหารแมวมาผมคงทำใจลำบาก ก็ยังจะเลือกมากอีกนะ อยู่ในสภาพนี้แท้ๆ


ผมค่อยๆ ก้มลงกินอาหารบนพื้นที่เขาวางแผ่ไว้ให้ รสชาติดีใช้ได้ ถึงจะเป็นของเหลือก็เถอะ


“ขอโทษนะลัคกี้ ไม่ค่อยชอบใช่มั้ย ไว้วังหลังจะซื้อข้าวดีๆ ให้นะ”


ไม่รู้ว่าผมแสดงสีหน้าออกไปยังไง ไม่รู้ว่ามันรู้ใจผมได้ยังไง ไม่ใช่ว่าไม่ชอบ แค่คนมันเคยเป็นคนมาก่อนเข้าใจมั้ย แต่ถ้าจะซื้อข้าวให้เลยก็จะดี


“เมี้ยว” ผมว่า


คนตัวขาวลูบตัวผมเป็นเชิงขอโทษ ที่รู้ก็เพราะหน้าตาหมอนั่นแสดงออกชัดเจนขนาดนี้ ไม่ได้อยากเป็นแมวเรื่องมากหรอก แต่ถ้าหามาให้ก็จะขอบพระคุณ





หลายวันแล้ว ไอ้ตัวขาวนี่ก็ยังมาหาผมเหมือนทุกๆ วัน ส่วนผมก็ยังอยู่ในร่างนี้เช่นทุกๆ วัน เริ่มรู้ตัวแล้วว่าเรื่องแบบนี้มันยาวนานเกินกว่าจะเป็นความฝัน ผมเริ่มยอมรับความจริงอย่างช้าๆ ถ้าการที่แมวกลายเป็นแมวจะทำให้ได้เจอกับคนๆ นี้ล่ะก็ ผมจะยอมเป็นแมวต่อไปก็ได้


ยังไงซะ ก็ไม่มีอะไรให้ต้องห่วงอีกแล้ว...


พ่อแม่ผมเสียไปนานแล้ว ญาติพี่น้องก็ไม่ได้ติดต่อกันตั้งแต่วันที่จัดงานศพพ่อกับแม่ งานการเอาจริงก็ไม่อยากทำ แต่ต้องทนทำเพราะต้องหาเลี้ยงตัวเอง เบื่อกับสภาพสังคมแบบนี้เต็มทนแต่ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ทนอยู่ไปเรื่อยๆ


จนกระทั่งมาตกอยู่ในสภาพแบบนี้


น่าแปลกที่ผมกลับรู้สึกผ่อนคลายยิ่งกว่าตอนที่เป็นมนุษย์เสียอีก ไม่รู้ว่าเพราะกลายร่างเป็นแมวหรือเพราะมีเขาคอยอยู่ข้างๆ กันแน่


และเหมือนทุกที วันนี้เจ้านั่นก็ยังคงพล่ามถึงใครไม่รู้อยู่


คงเป็นคนในดวงใจ


ช่วงแรกผมก็ไม่ได้ใส่ใจนักหรอก แค่ฟังๆ มันบ่นไปก็เท่านั้น แต่พอนานเข้า ผมเริ่มสังเกตว่าเวลาที่เขาพูดถึงเจ้าของหัวใจคนนั้น ใบหน้าขาวใสมักจะเปื้อนรอยยิ้มอยู่เสมอ รวมไปถึงใบหน้าที่ฝาดเลือดทุกครั้ง


ตอนนี้ ผมยอมรับแล้วล่ะว่าอิจฉาคนของหมอนั่นนิดๆ


...


วันนี้เจ้านั่นไม่มาหาผม ไม่รู้มีเรื่องอะไรรึเปล่า


มีเด็กแถวนี้แบ่งขนมให้ผมกินพอประทังความหิว แต่สิ่งอื่นใดที่นอกเหนือไปจากอาหารแล้วคือ…


ผมคิดถึงเขา


ถ้ารีบๆ มาหาก็ดีสินะ


...


วันนี้เขาก็ยังไม่มา


...


วันนี้ก็เช่นกัน


...


ผมชินกับความรู้สึกถูกทอดทิ้งมาตั้งนานแล้ว เชื่อมั่นว่าตัวเองคงไม่เสียใจไปกับเรื่องพวกนี้อีก ขนาดแฟนคนเก่าบอกเลิกผมยังทำตัวสบายๆ ได้อยู่เลย


แต่ไม่ใช่กับเขา


นี่มันแย่จริงๆ ความรู้สึกปวดหนึบที่หัวใจมันมากมายเกินกว่าปกติ ผมคิดว่าผมกำลังเสียใจ


เมื่อคิดว่าหมอนั่นอาจจะไปพลอดรักกับคนของมันอยู่ที่ไหนสักที่ ทอดทิ้งแมวจรโง่ๆ อย่างผมไว้ตัวเดียว ทำราวกับผมไม่เคยเข้าไปอยู่ในชีวิตเขามาก่อน เรื่องราวที่ผ่านมาจะเหลืออยู่เพียงในความทรงจำของผมเพียงคนเดียว


แน่สิ ถ้าเขามีความสุขแล้ว แมวจรตัวเดียวจะไปสำคัญอะไร


ผมคิดว่าผมกำลังอกหัก


ความเสียใจโถมเข้าหาตัวผมอย่างห้ามไม่อยู่ นับจากนี้ผมอาจจะไม่ได้เจอเขาแล้วก็ได้ ผมคงกลายเป็นซากแมวตายอยู่แถวนี้เข้าจริงๆ


แมวร้องไห้ได้ไหม


ผมไม่รู้ รู้เพียง


ตอนนี้อยากกลับเป็นคน...


...






ミミミミミミミミミミミミミミミミミミミ


เนื่องจากเป็นเรื่องสั้นแต่งตามอารมณ์ เขียนไปแบบไม่ได้แก้อะไรเลย

ถ้าติดขัดตรงไหนขออภัยด้วยนะคะ


ตอนแรกว่าจะให้สองตอนจบ แต่มันดันไม่จบ...


ออฟไลน์ FeaRes

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 738
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-2
Re: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ 2 ∷ 4.7.2017
«ตอบ #12 เมื่อ04-07-2017 20:29:01 »

คนนั้นหายไปไหนอ่าา ทำไมไม่มาหาลัคกี้ เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า...
แล้ว เขา ที่คนนั้นชอบนี่ใช่ลัคกี้ไหมม

ไม่ร้องนะ เดี๋ยวคนนั้นก็มาหา..
 :hao5:

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3380
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4
Re: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ 2 ∷ 4.7.2017
«ตอบ #13 เมื่อ04-07-2017 20:51:48 »

 :mew2: :mew2: :mew2:

ออฟไลน์ jittrawa

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 63
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
Re: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ 2 ∷ 4.7.2017
«ตอบ #14 เมื่อ04-07-2017 21:31:30 »

น่าสงสารจัง จะไปเลี้ยงลัคกี้ จะโอ๋ จะกอดเบาๆ

ออฟไลน์ 05th_of_06th

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 102
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
Re: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ 2 ∷ 4.7.2017
«ตอบ #15 เมื่อ04-07-2017 21:41:41 »

แงงงงงง สงสารรรรลัคกี้จัง  :o12:

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4111
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-8
Re: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ 2 ∷ 4.7.2017
«ตอบ #16 เมื่อ04-07-2017 22:02:49 »

เกิดอะไรขึ้นละ ทำไมไม่มา น่าจะมีเหตุให้มาไม่ได้หรือเปล่า
ทีนี้อยากเป็นคนแล้ว จะได้กลับมาเป็นคนเลยไหมนะ

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3341
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
Re: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ 2 ∷ 4.7.2017
«ตอบ #17 เมื่อ04-07-2017 22:53:31 »

กลับมาได้รึเปล่า??

ออฟไลน์ MSeraph

  • This too shall pass
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1753
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
Re: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ 2 ∷ 4.7.2017
«ตอบ #18 เมื่อ05-07-2017 00:54:21 »

หายไปไหนนะ
เดาว่า เขา นี่ก้คือลัคกี้ก่อนจะเป็นแมวนั่นแหละ

ออฟไลน์ __puppy

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 70
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
Re: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ 2 ∷ 4.7.2017
«ตอบ #19 เมื่อ05-07-2017 04:00:15 »

ทำไมไม่เนียนเดินตามตัวขาวกลับบ้านล่ะลัคกี้ ช

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ 2 ∷ 4.7.2017
« ตอบ #19 เมื่อ: 05-07-2017 04:00:15 »





ออฟไลน์ ป้ากิ่งkingkarn

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 308
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
Re: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ 2 ∷ 4.7.2017
«ตอบ #20 เมื่อ05-07-2017 05:41:55 »

จงกลับเป็นคน ณ บัด นี้ ... :call:

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4015
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
Re: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ 2 ∷ 4.7.2017
«ตอบ #21 เมื่อ07-07-2017 10:54:26 »

นี่มาอยู่ในร่างเจ้าลางร้ายใช่ไหมเนี่ยยย

ออฟไลน์ TIKA_n

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1391
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +308/-4
Re: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ 2 ∷ 4.7.2017
«ตอบ #22 เมื่อ08-07-2017 18:30:21 »

คนในดวงใจของหนุ่มน้อยนั่น ก็คือพระเอกเราก่อนมาเป็นลัคกี้ใช่ไหม
แล้วหนูลางร้ายหายไปไหนอ่า คงไม่ใช่ลางร้ายเป็นอะไรไปแล้วพระเอกเลยมาอยู่ในร่างลางร้ายนะ
แล้วหนุ่มน้อยหน้าหวานหายไปไหนน้อ ถ้ากลับมาเป็นคนได้ก็เอาลางร้ายไปเลี้ยงด้วยน้า สงสาร

ออฟไลน์ Ginny Jinny

  • ความเป็นจริงมันวุ่นวาย ก็ขอให้ใจมันสบายๆในความฝัน
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2115
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-4
Re: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ 2 ∷ 4.7.2017
«ตอบ #23 เมื่อ23-07-2017 19:38:31 »

 :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ Raccool

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 318
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +237/-2
Re: [เรื่องสั้น] ♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡ ∷ 2 ∷ 4.7.2017
«ตอบ #24 เมื่อ30-07-2017 22:11:16 »

3


แดดที่นี่ยังคงร้อนแรงไม่ต่างจากวันอื่นๆ ผมนั่งๆ นอนๆ อยู่ที่สวนสาธารณะแห่งนี้ รอเหยื่อสักรายที่จะนำอาหารมาให้ด้วยความสงสารแมวจรสีดำผอมกะหร่อง ที่ต้องกินซากอาหารเพื่อประทังชีวิตไปวันๆ


ไม่ได้กินเต็มอิ่มมานานแล้ว

แม้ว่าร่างนี้จะมีบางส่วนที่คล้ายจะสบายกว่ามนุษย์ เช่นว่ารวดเร็วกว่า ประสาทสัมผัสไวกว่า ถึงอย่างนั้น ผมกลับรู้สึกโหยหาการหลับไปเป็นมนุษย์อีกครั้งอยู่ทุกวัน


อยากยืนสองขา


อยากมีสองแขน


อยากใช้สองขาเดินตามหาหมอนั่น


อยากใช้สองแขนรวบกอดตัวเล็กๆ นั่นไว้


อยากกดจูบประทับลงที่เปลือกตาสวย ปลอบประโลมทุกเรื่องที่โหมเข้ามาใส่


ถอนหายใจแมวออกมาอีกครั้ง ยังไงซะ...หมอนั่นก็คงมีชีวิตที่ดีแล้วล่ะมั้ง ไม่กลับมาเยี่ยมกันเลย


ผมกระโดดขึ้นรั้วบ้านที่ความสูงต่างกันหลายเท่าตัวด้วยความปราดเปรียว ทำตัวเป็นแมวมากขึ้นทุกวัน จากการสังเกต มุมนี้ดีที่สุดในการมองหาคน ตั้งอยู่ชิดสี่แยก ความสูงมากพอที่จะมองเห็นผู้คนแต่ไกล ผมทำหน้าที่ผู้สังเกตการณ์อีกครั้ง ยังมีความหวังว่าหมอนั่นจะมา...


จวบจนฟ้ามืด ไม่มีวี่แวว


พลันจะกระโดดลงจากกำแพง กลับถิ่นที่ที่มีหลังคาคุมหัวนอนคิดว่าวันนี้คงเหมือนวันก่อนๆ ทว่ามีเสียงเรียกหนึ่งขึ้นมา


“กี้”


ผมหันขวับทันที หาใช่เพราะชื่อ แต่เพราะน้ำเสียงคุ้นเคยที่รอมานานมีหรือจะจำไม่ได้


เขามาแล้ว!


ร่างแมวดำพุ่งเข้าใส่อย่างผิดปกติแมว แต่ผมไม่สนหรอก ผมไม่ใช่แมวมาก่อนนี่


“ขอโทษนะ หิวมั้ย ซื้อขนมมาให้เยอะเลย” หมอนั่นว่าพลางลูบหลังผมแทนคำขอโทษ ในขณะที่ผมเองก็ถูไถมือเขาด้วยเช่นกัน ทำไงได้ คิดถึงนี่นา



ระหว่างที่ผมก้มกินอาหารที่เขานำมาให้ หมอนั่นไม่พูดอะไรออกมาเลยสักคำจนผมนึกสงสัยในความผิดปกติ ยอมเงยหน้าออกจากของอร่อยตรงหน้าก่อนจ้องมองใบหน้าใส


ที่เปื้อนหยาดน้ำตาเต็มไปหมด


อาหารตรงหน้าหมดความหมายทันทีเมื่อหยาดน้ำใสทำงาน ใจผมกระตุกวูบ ก่อนพยายามปีนเข้าไปหาใบหน้านั้นมากขึ้น
เป็นอะไร ทำไมถึงร้องไห้ ใครทำอะไรให้เสียใจ


คำพูดพร้อมปลอบใจรออยู่มากมายเต็มไปหมด ทว่าสุดท้ายแล้วผมก็ทำได้แค่ร้องเสียงแมว กับใช้ใบหน้าตัวเองเช็ดคราบน้ำตาให้เท่านั้น


“หื้อ ปลอบเราหรอลัคกี้ ฮะๆ” คนยิ้มหวานเอ่ยพร้อมรอยยิ้มคู่ใจ ผมตอบไม่ได้ จึงจ้องตาเขาแทน ดวงตากลมใสที่ฉาบด้วยน้ำตา ทำให้น่ามองมากกว่าเดิมเสียอีก แต่ถึงอย่างนั้น ผมก็ไม่อยากให้ดวงตาคู่นี้จะต้องแดงก่ำเพราะหยาดน้ำตา


ผมใช้ลิ้นเล็กเลียคราบน้ำตาบนใบหน้า สิ้นสุดการกระทำ คนตัวเล็กตวัดแขนกอดผมไว้แน่น เสียงสะอื้นชัดเจนกว่าเดิม


ให้ความเศร้าได้ถูกปลดปล่อย


ผมอยู่นิ่งในอ้อมกอดอุ่น ปล่อยให้เวลาคอยช่วยปลอบโยนคนน่ารัก เพราะผมเป็นแมว...ทำได้มากสุดก็แค่ให้กำลังใจ แค่จะกอดเขากลับยังทำไม่ได้เลย...


เสียงลมพัดผ่านไป ไอเย็นเริ่มคืบคลานเข้ามากขึ้นเมื่อไร้แสงตะวัน ผมขดตัวหนาว ทว่าพยายามใช้ไออุ่นที่มีมอบให้แก่คนที่กอดผมไว้ ถ้าผมเป็นคนล่ะก็...ผมคงไม่ปล่อยให้อากาศหนาวทำร้ายเขาแบบนี้


เขาขยับตัว ปาดน้ำตาครั้งสุดท้ายออก ส่งรอยยิ้มเศร้าๆ มาหาผม


“เราไม่ได้เรื่องเลยเนอะกี้ อะไรก็ทำไม่ได้ไม่ดีสักอย่าง”


“ขนาดดูแลแมวตัวเดียวยังทำไม่ได้เลย ฮึก...”


“ขอโทษนะ”


ผมอาจเป็นผู้ฟังที่ดี แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่หาทางทำอะไรสักอย่างกับน้ำตาที่เอ่อคลอเบ้านี่


ยืนสองขาอีกครั้ง ป่ายปีนขึ้นตัก พยายามเช็ดคราบน้ำตาให้เป็นครั้งที่สอง


“ฮะๆ จั๊กจี้”


ยิ้มสิ นายยิ้มแล้วดูดีกว่าตอนมีน้ำตานะ


“ขอบใจนะ ยังกับว่ากี้ฟังเรารู้เรื่องเลย”


ไม่ใช่ก็ใกล้เคียง


“พรุ่งนี้เราจะลองสู้ใหม่นะกี้”


คนพร้อมสู้ว่าพร้อมกอดผมแน่น รับรู้ได้ว่า สิ้นสุดการพบเจอแล้ว เวลาลาจากกำลังจะมาถึง


คนตัวเล็กเก็บซากอาหารที่ผมกินเหลือ ลุกขึ้นยืน ก่อนจัดการขยะในมือ


“พรุ่งนี้จะมาหานะ สัญญา”


แมวไม่ฟังคำสัญญา ผมไม่รอสัญญา ไม่รอวันพรุ่งนี้ เดินตามแผ่นหลังเล็กๆ นั่นไปอย่างไม่นึกขลาดกลัว ผมไม่รอแล้ว ผมรอเขามาหลายวัน วันนี้ผมต้องได้อยู่กับเขานานกว่านี้


“กี้? ตามมาทำไม ไม่มีขนมแล้วนะ”


เมี้ยว


“ลัคกี้”


คนนึงเดินหนี ส่วนผมเดินตาม


“โถ่ ไม่เอาสิ อยากมาอยู่ด้วยหรอ”


เมี้ยว


“ที่หอไม่ให้เลี้ยงแมวนะ”


“...แต่ถ้าแอบเข้า...ก็ได้อยู่มั้ง ข้างห้องก็เลี้ยงหนูแฮมสเตอร์ ไม่เห็นใครว่าไง”


“ลัคกี้ต้องสัญญาก่อนว่าจะไม่เสียงดัง ไม่ทำเลอะเทอะนะ”


เมี้ยว


“คืนเดียวนะ เดี๋ยวใครรู้แล้วเราจะแย่เอา”


เมี้ยว


สัญญาแบบนี้สิค่อยน่าร่วมมือหน่อย


ระยะทางไม่ใกล้ไม่ไกล เดินเรื่อยๆ กำลังพอดีก็มาถึงที่หมาย ผมจดจำเส้นทางไว้เป็นอย่างดี เผื่อครั้งหน้าหมอนี่เบี้ยวนัดอีกจะได้มาตามตัวถูก เมื่อถึงหน้าห้อง ประตูห้องถูกเปิดออก ผมก้าวตามหลังเขาไปติดๆ อย่างรู้งาน ห้องหับไม่แคบเท่าห้องผม แถมยังมีกลิ่นหอมๆ ตลอดเวลา คิดว่าเป็นกลิ่นข้าวของของเขานั่นแหละ สบายใจจัง


“กี้ตามมาจริงๆ ด้วยอ่ะ...”


ทำไม คิดว่าผมจะทิ้งคุณไว้กลางทางหรือไง


“ตอนแรกนึกว่าเพราะหิว เดินๆ ไปอาจจะเบื่อเอง แต่ก็มาจนถึงห้องเลยนะ”


อยากจะร้องเมี้ยวตอบรับ เสียแต่สัญญาว่าจะไม่เสียงดังไปแล้ว


“ขอบคุณนะ” เอ่ยพร้อมรอยยิ้ม


ไม่เป็นไร


ระหว่างรอหมอนั่นอาบน้ำ ผมแอบมองข้าวของในห้อง พยายามหาตัวตนของหมอนี่ จนตัดสินใจตะปบกระเป๋าตังออกมาดู กว่าจะแงะบัตรประชาชนออกมาได้ก็แทบหมดแรง เกือบข่วนกระเป๋าหนังจนขาดไปหลายรอบ แต่สุดท้ายผมก็รู้จักชื่อเขาเสียที



รวมไปถึง...บัตรพนักงานในกระเป๋าที่สะดุดตาผมยิ่งกว่าอะไร



หมอนี่ทำงานตึกเดียวกับผม แม้ไม่ใช่บริษัทเดียวกัน แต่บัตรเข้าตึกเป็นแบบเดียวกัน ผมมั่นใจว่าเขาต้องอยู่ที่ไหนสักชั้นของที่ทำงานตัวเอง พอรู้เรื่องราวมากขึ้น ใจอยากกลับเป็นคนยิ่งคูณทวี ผมอยากไปรอเขาที่บริษัท อยากเอ่ยบอกความในใจ อยากทำความรู้จักเขาให้มากกว่านี้


ในร่างของคน...


สุดท้ายแมวดำก็ทำได้แค่นอนขดตัวยึดเตียงอุ่นๆ เท่านั้น ผมต้องทำยังไงให้กลับมาเป็นคน อยู่อย่างนี้ไม่ดีเลย กินอาหารที่ชอบก็ไม่ได้ ไปไหนมาไหนก็ไม่สะดวก พูดคุยกับใครก็ไม่ได้


ผมดูแลเขาในร่างแมวไม่ได้


เจ้าของห้องเดินออกมาจากห้องน้ำ สภาพทำเอาผมใจกระตุกอีกครั้ง ไม่คิดว่าจะหลงรักผู้ชาย หรือหลงใหลในเรือนร่างเพศเดียวกัน ทว่าก็ไม่ได้ปิดกั้นหัวใจ


ร่างเนื้อขาวบางตอนนี้ยั่วยวนผมยิ่งกว่าสิ่งใด หยาดน้ำเกาะตามตัวประปราย เส้นผมลู่น้ำ ใจผมกระตุกอีกครั้งเมื่อสบเข้ากับดวงตากลม ริมฝีปากสีแดงคลี่ยิ้ม


“หนาวหรอกี้”


ใช่ อยากกอดนายมากด้วย


แต่ผมไม่สามารถกอดเขาได้ร่างแมวได้


น่าหงุดหงิดชะมัด


คนน่ากอดมานั่งลงข้างๆ ผม เช็ดหัวตัวเองไปพลาง พร้อมเริ่มเอ่ยเล่าเรื่องราว


“อันที่จริงก็ดีนะที่กี้มาด้วย ไม่งั้นเราต้องสติแตกกว่านี้แน่ๆ เลย”


“ช่วงนี้ทำงานไม่ได้เรื่องเลย บอสดุบ่อยมาก พี่ที่แผนกก็เริ่มฝากงานมาให้เราทำ เรารับมืออะไรไม่ไหวเลย”


“ยิ่งเค้าคนนั้นก็มาอาการไม่ดีอีก...”


“เราช่วยเขาไม่ได้เลยกี้...”


“เราไม่อยากเห็นเขานอนเป็นคนป่วยไมได้สติแบบนี้แล้ว แต่เราทำอะไรไม่ได้เลยกี้ เรา...”


ผมพยายามกุมมือเขา อันที่จริงก็แค่เอาอุ้งเท้าแมวไปแปะที่มืออุ่นๆ ออกจะน่าขำมากกว่าปลอบด้วยซ้ำ แต่ก็นะ ทำอะไรให้คนที่เราชอบไม่ได้เลยเนี่ย ผมเข้าใจดีที่สุด


แต่อย่างน้อย เป็นคนก็มีโอกาสได้พูดนะ ลองบอกความในใจเค้าไปรึยัง ลองกุมมือเค้าไว้หรือยัง...


แค่แสดงความคิดเห็นผมยังพูดไม่ได้เลย


คนตัวขาวนั่งน้ำตาซึมเงียบๆ ผมได้แค่นั่งมอง พิงตัวเองใส่คนข้างๆ ให้รับรู้ว่าอย่างน้อยเขาก็มีผมอยู่ข้างๆ ถึงแม้ใจจะเจ็บอยู่ลึกๆ ก็ตาม ถ้าผมได้กลับเป็นคน อย่างน้อย ผมก็จะไม่ทำให้เขาเสียใจ


เจ้าของห้องลุกขึ้นไปสวมเสื้อผ้าดีๆ ก่อนกลับมาที่เตียงอีกครั้งพร้อมความมืดมิด ไฟในห้องปิดแล้ว ท่ามกลางความเงียบ ผมเห็นความเสียใจที่โหมกระหน่ำเข้ามา


ทำอะไรไม่ได้เลย


เราต่างทำอะไรไม่ได้เลย


ผมไม่ส่งเสียง ทำเพียงแค่คลอเคลียเขาไว้ให้มืออุ่นคอยลูบขนนุ่ม หวังว่าจะช่วยให้รู้สึกดีขึ้นมาบ้าง คนตัวเล็กไม่นานก็นิ่งไป เขาหลับไปแล้ว ผมจ้องมองใบหน้าหวานในความมืด ยิ่งดูยิ่งหน้าหลงใหล แสงจันทร์พาดผ่านเข้าห้อง ฉาบใบหน้าให้ขึ้นสีนวล ผมอยากสัมผัสเขา


อยากมอบจูบให้เขา


ทว่า...ร่างแมวไม่เอื้อให้ทำตามความคิด


ผมถอนหายใจ ขดตัวนอน เริ่มง่วงแล้ว ผมหาวอีกครั้งเป็นสัญญาณว่ากำลังจะดิ่งลงสู่นิทรา ก่อนปิดเปลือกตา ผมเหลือบไปเห็นเงาแมวดำข้างนอกหน้าต่าง


สายลมพัดแรงจนใบไม้ข้างนอกสั่นไหว เคลื่อนไหวราวกับเป็นเงาของปิศาจ แมวดำใช้ดวงตาสีเหลืองจ้องมาทางผมเขม็ง ผมไม่อาจรับรู้ได้ว่ามันต้องการจะบอกอะไร ไม่ทันได้เอ่ยถาม




โลกทั้งใบพลันมืดสนิท ผมไม่มีแรงรับรู้เรื่องราวอีกต่อไป...





...



ขยับตัวไม่ได้ ลืมตา...ยังเป็นเรื่องยาก ร่างกายหนักไปหมด คอแห้งผาก หิวน้ำ ปวดหัว ปวดตัวไปหมด นี่ผมเป็นอะไรอีกวะเนี่ย
ผมพยายามเปิดเปลือกตาจนได้ในที่สุด สิ่งแรกที่เห็นคือเพดานสีขาวสว่าง ที่ไม่คุ้นตา ไม่ใช่ห้องนอนเขา ไม่ใช่ห้องนอนผม ไม่ใช่ที่ๆ ไปหลบอาศัยอยู่ ที่นี่ที่ไหน


ปวดตัวไปหมด แค่จะหันไปมองรอบๆ ยังเป็นเรื่องยาก ให้ตาย เกิดอะไรขึ้นกับผมอีกแล้ววะ เมื่อขยับคอไม่ได้ ผมจึงไปพยายามขยับมือแทน  กระดิกนิ้วได้เล็กน้อย ก่อนค่อยๆ ไล่ประสาทไปยังฝ่ามือ ดูท่าจะได้ผลกว่าการหันคอ ผมขยับมือไปมา บีบ คลาย บีบ คลาย...



พลันนึกได้ว่า กูมีนิ้วมือแล้วหรอ



ไอ้เชี่ย นี่ผมกลับเป็นคนแล้วหรอ!


ดวงตาเบิกโพลง อยากจะลุกขึ้นมาถามใครก็ได้ ทว่ายังไม่ทันลุกได้ เสียงอึกทึกก็ดังขึ้นข้างตัว ผมฟังไม่ทัน จากหนึ่งเสียงเปลี่ยนเป็นสอง วุ่นวายไปหมด จนกระทั่งมีคุณหมอท่านนึงเข้ามา เสียงวุ่นวายถึงได้เบาลงไป


ผมปล่อยให้หมอตรวจร่างกายผมไป ตอบคำถามเท่าที่จะตอบได้ สักพักผมถึงค่อยมีแรงลุกขึ้นมานั่งพิงพนักพิงที่เตียง ภายในหัวสับสนไปหมด เมื่อหมอออกไป คนแรกที่ผมเห็นคือเพื่อนร่วมงานที่ชื่อเป๊ก มันพุ่งเข้ามาหาผมทันทีที่คุยกับหมอเสร็จ


“มึงเป็นไงบ้างวะ ไปทำไรมาถึงสลบไปตั้งสองอาทิตย์ขนาดนี้”


“...” ผมพยายามจะตอบ ทว่าไม่มีเสียง ผมเห็นเพื่อนอีกคน ไอ้ยอด รินน้ำมาให้ ผมค่อยๆ จิบน้ำทันทีที่มันยื่นแก้วมาให้


“แค่กๆ กู...เป็นอะไรวะ” คือคำถามแรกที่ผมพูด


“พวกกูสิต้องถาม จู่ๆ ก็มีโทรศัพท์มาบอกว่ามึงหมดสติที่สวนสาธารณะแถวหอมึง แล้วก็ไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย เนี่ย พวกกูมากันมาเยี่ยมตลอด มึงเป็นอะไรวะ ไม่ไหวก็น่าจะบอกกันบ้างดิ”


“เห้ย ใจเย็นๆ กูยังไม่รู้เลยกูเป็นอะไร กูปกติดีทุกอย่าง แต่จู่ๆ จะลุกกลับบ้านภาพก็มืดไปเลย” แล้วกูก็กลายมาเป็นแมว แต่จะบ้าหรอ บอกไปใครจะเชื่อ


“เอ๊า หมอตรวจก็ไม่เจออะไรเลย คนเราจะสลบนานๆ ได้เป็นอาทิตย์เลยหรอวะ”


“กูก็ไม่รู้”


“หมอบอกให้อยู่ดูอาการอีกสักพัก ที่บริษัทเองก็ตกใจเรื่องมึงกันใหญ่ เห็นว่าเพิ่งเลิกกับแฟน เลยห่วงว่าจะเป็นอะไร”


“กูไม่เป็นอะไร” อันที่จริง ลืมไปแล้วเรื่องเลิกกับแฟนเก่า


“ให้จริงเถอะ โหย ใจกูจะวาย นึกว่าเพื่อนจะกลายเป็นเจ้าชายนิทราไปตลอดซะละ”


“....” กูก็กลัวเหมือนกันเพื่อน กลัวว่าจะเป็นแมวไปตลอด


ผมไม่ตอบพวกมันที่เอาแต่นั่งเถียงกันนู่นนี่ ได้แต่นั่งยิ้มอยู่คนเดียว ดีใจจริงๆ ที่กลับมาอยู่ในร่างคนได้ ออกจากโรงพยาบาลได้เมื่อไหร่ผมจะพุ่งเข้าหาเค้าเป็นคนแรกเลย


ผมยังจำชื่อเค้าและบริษัทที่เค้าทำงานได้ขึ้นใจ


“เออ จะว่าไป ตอนมึงนอนเป็นผักอยู่ที่นี่ มีน้องคนนึงมาหาทุกวันเลยว่ะ รู้จักกันหรอ”


“ใครวะ”


ไอ้ยอดเอ่ยชื่อเดียวกับที่ผมเห็นในบัตรประชาชน ผมเบิกตาโพลง ร้องเสียงดังลั่นจนไอออกมาไม่หยุด


“ใจเย็นๆ สรุปมึงรู้จักน้องเค้าหรอ”


“เปล่า...ก็ ไม่เชิง”


เรื่องจริงหรอวะเนี่ย  ถ้าผมคิดไม่ผิด เค้าคนนั้นของหมอนั่นคือผมงั้นหรอ ใจผมเต้นแรงมากขึ้นอีกครั้งและอีกครั้ง ไม่อยากจะเชื่อ ไม่กล้าที่จะเชื่อ ถามเพื่อนซ้ำๆ ว่าคนนี้จริงๆ หรอจนไอ้เป๊กรำคาญ


“เออ มึงจะคุยกับน้องเค้ามั้ยล่ะ น้องเค้าให้เบอร์กูมาด้วย บอกถ้ามึงฟื้นให้บอกน้องเค้าที กูว่านะ น้องมันชอบมึงแน่ๆ”


“แค่กๆ ๆ”


“จริงๆ นะ ไม่งั้นแม่งจะมาหาทำไมทุกเย็น เนี่ย เดี๋ยวมึงรอดูเย็นนี้”


“เป็นผู้ชายแต่ก็น่ารักดีนะเว้ย”


ไม่ต้องมาพูด เรื่องความน่ารักของมันกูรู้ดีที่สุด ไม่เจ๋อ! อยากจะตะโกนออกไปแต่ทำได้แค่คิดในใจ เดี๋ยวมันถามกลับว่ารู้ได้ไงแล้วจะตอบกลับไม่ได้


ไม่ใช่ไม่มีคำตอบ แต่เพราะถ้าบอกไปว่า อ๋อ ตอนกูสลบกูไปอยู่ในร่างแมว แล้วน้องมันก็เลี้ยงดูกูอย่างดี ได้จับมือได้นอนด้วยกัน เลยรู้ว่าน้องมันน่ารัก แบบนี้ใครมันเชื่อวะ


“แล้ววันนี้พวกมึงไม่ไปทำงานหรือไงวะ”


“ทำเสร็จแล้ว ออกไซต์ตอนเช้า แล้วตอนบ่ายก็มาหามึงเนี่ย ดีนะมึงตื่นมาเจอพวกกู”


“เออ ขอบใจว่ะ”


เอาเข้าจริง ผมใจชื้นมาเลยที่ตื่นมาแล้วเจอคนรู้จัก ชีวิตเหลวเป้วก่อนหน้านี้เป็นเรื่องขี้หมูไปเลยเมื่อได้เจอกับพวกมีน อย่างน้อยผมก็ยังมีคนรักอยู่ล่ะว้า


รวมถึงไอ้หมอนั่นด้วย


อย่าให้ออกไปได้นะ กล้าดียังไงมาทำให้ผมคิดว่าตัวเองอกหักมาตลอด


แกร๊ก




เสียงเปิดประตูดังขึ้น การมาของผู้มาเยือนทำให้พวกหันไปมองเป็นทางเดียวกัน ใบหน้าที่แสนคิดถึงโผล่ออกมาจากประตูห้อง ใจผมกระตุกอย่างห้ามไม่อยู่


บ้าเอ้ย เพิ่งพูดถึงเมื่อกี้ ตอนนี้ก็มาเลย


หน้าผมต้องแดงมากแน่ๆ


“เห้ย นี่ไงๆ มาพอดี”


“ส..สวัสดีครับ”


“ว่าจะบอกพอดีว่าเพื่อนพี่มันฟื้นแล้ว เพิ่งฟื้นเมื่อกี้เลยคุยกันเพลินไปหน่อย”


“ค...ครับ....”


“เอางี้ ปล่อยให้พวกมันอยู่ด้วยกันดีกว่าไอ้ยอด หมดหน้าที่ของเราๆ แล้วล่ะ” ไอ้เป๊กว่าพร้อมอมยิ้มขำ ผมถลึงตาใส่มันแทนคำด่า แต่ใจหนึ่งก็เอาเถอะ ออกไปเลยพวกมึง


คนตัวขาวทำหน้าอึกอักอยู่กลางห้องอย่างน่ารัก มองผมสลับกับพวกเพื่อนที่ทยอยกันออกจากห้อง


“ไปละ เดี๋ยวพรุ่งนี้กูมาหาใหม่”


แล้วทั้งห้องก็เงียบลง


ผมสบตากับดวงตากลมที่คุ้นเคย ยกยิ้มมุมปากอย่างห้ามใจไม่ได้ ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอตอนเป็นคนเร็วขนาดนี้


“สวัสดี ชวินทร์”


เจ้าของชื่อชะงัก ก่อนหน้าขึ้นสีอย่างเห็นได้ชัด โอ้ย น่ารักโว้ย


“พ...พี่กี้ ตื่นนานแล้วหรอครับ”


รู้จักชื่อเล่นผมด้วยเว้ย


“ก็...สักพัก”


“คือ...ผม ไม่รบกวน...”


“ไม่ต้องเกร็ง มานั่งคุยกันก่อน”


ผมยกยิ้มให้คนข้างๆ ว่าแล้วเชียวว่ามองตอนเป็นคนดีกว่าจริงๆ ไม่ต้องเงยหน้าขึ้นให้เมื่อย ถึงแม้ว่าตอนนี้ผมจะไม่รู้สาเหตุที่ทำให้กลายเป็นแมวก็เถอะ แต่ก็นะ มันทำให้ผมได้เจอกับชวินทร์ทั้งที จะไม่ถือโทษโกรธสิ่งใดๆ ก็ตามที่ทำให้ผมเป็นแบบนี้ก็ได้


ถ้าผมไม่กลายเป็นแมว ผมคงไม่รู้จักเขา ถ้าผมไม่ได้นอนสลบแบบนี้ เขาคงไม่มาหาผม


ในเวลาเลวร้าย ก็ยังมีช่วงดีๆ อยู่บ้าง


แต่ ต่อจากนี้ ผมไม่ได้ทำอะไรไม่ได้เหมือนก่อนหน้า



ผมจะทำให้เวลาต่อจากนี้เป็นช่วงเวลาที่ดีตลอดไป




“ชวินทร์ รู้จักแมวที่ชื่อลัคกี้ไหม?”





ミミミミミミミミミミミミミミミミミミミ




หายไปนานกว่าน้องชวินทร์ก็คนเขียนเนี่ย  :hao5:
ขอโทษที่มาช้านะคะ
อย่างที่บอกไปว่าแต่งตามอารมณ์ล้วนๆ พอไม่มีอารมณ์ก็ไม่แต่ง5555
แต่กลัวว่าจะดองนานไปกว่านี้เลยรีบขุดไหดองขึ้นมา

เป็นเรื่องที่รีบแต่งรีบเขียนมาก ไม่ได้วางโครงเรื่องอะไรเลย
เขียนไปเรื่อยๆ ตามอารมณ์จริงๆ
ถ้ามีตรงไหนผิดพลาดไปก็ขออภัยด้วยนะคะ

ขอบคุณทุกการติดตามค่ะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 30-07-2017 22:14:35 โดย Raccool »

ออฟไลน์ abbaba

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 35
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-1
น้องชวินน์ แค่ชื่อก็น่ากิน เอ้ย น่ารักแล้ววว :o8: :o8:
มีตอนพิเศษหน่อยมั้ยคะ  :hao6:

ออฟไลน์ flimflam

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 882
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-4
โง้ยยยยยยย เขินแทนทั้งสองคน ใจตรงกันแล้วเนอะ
เหลือแค่จีบ(?)กันนิดหน่อย

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3341
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
ยกมือขอตอนพิเศษด้วยคน   :m5: :m5: :m5:

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4111
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-8
แมวชื่อลัคกี้ คนที่ชอบก็ชื่อลัคกี้ใช่ไหม

ออฟไลน์ lnwgreankak

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 30
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
มีอารมณ์อีกเถอะ  อยากอ่านต่อแล้ว

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด