[เรื่องสั้น] ✖ Soon We'll be found ✖ |ตอนเดียวจบ| -22.08.2017
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: [เรื่องสั้น] ✖ Soon We'll be found ✖ |ตอนเดียวจบ| -22.08.2017  (อ่าน 10669 ครั้ง)

ออฟไลน์ Raccool

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 318
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +237/-2
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17



เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐ ๐


M y N o v e l ::

▆ ▇ █ Maybe….I’ll try?-เล่นของสูง █ ▇ ▆    [F i n i s h e d ]
  ☀ ☼ Dear Sunshine : วาดตะวัน ☼ ☀    [ F i n i s h e d ]
  ※ MR.GREY ※     [ F i n i s h e d ]
  ♦ Wake me up #รีบตื่น ♦    [ I n P r o c e s s . . . ]


[เรื่องสั้น] ✡ ส ม ห ม า ย ✎    [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น] :: ◤| Summer Wine |⊿ ::     [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น] ♪ ♫ :: SENSORY SERIES :: HEAR ♪ ♫      [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น]░【 GROWTH 】#รีบโต      [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น] 。• ✈ Page 49 ✈ •。    [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น]♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡    [ F i n i s h e d ]



✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22-08-2017 10:13:06 โดย Raccool »

ออฟไลน์ Raccool

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 318
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +237/-2

Soon We'll be found     


1



แท้จริงแล้ว เราชอบฝนหรือชอบเพียงแค่บรรยากาศฝนตกกันแน่...


เขาชอบฤดูฝน แต่ตอบไม่ได้ว่าชอบฝนหรือชอบเพราะบรรยากาศอึมครึม เย็นชื้น หรือเพราะความหนาวจากสายฝนทำให้รู้จักโหยหาความอบอุ่นเยี่ยงมนุษย์


เดินย่ำไปยังแอ่งน้ำขัง หยดน้ำกระเพื่อมกระเฉาะเลอะเต็มขา ไม่ใคร่จะสนใจ เขาเพียงออกจากห้องมาเพื่อหาซื้ออุปกรณ์บางอย่างเท่านั้น อุปกรณ์ที่จะทำให้เขาได้ปลดปล่อย ปลดตัวเองจากโลกใบที่หนึ่งไปสู่โลกใบที่สองอย่างที่วาดหวังไว้ตั้งแต่เมื่อคราก่อน


เสียงฝนตกเปาะแปะน่ารำคาญ แต่เพราะอากาศเย็นชุ่มฉ่ำทำให้เขาไม่โทษฝน


เปาะแปะ เปาะแปะ


ไม่ใช่เสียงย่ำน้ำฝนของเขา จังหวะการเดินของเขาไม่ได้ส่งเสียงออกมาผิดจังหวะกับการที่พื้นรองเท้ากระทบน้ำเช่นนี้ เขาหยุดเดิน เสียงย่ำโคลนดังมาสองจังหวะก่อนหยุดตาม


ซอยถนนเปลี่ยวและมืด รกร้างไม่เป็นที่ชื่นชอบของผู้คน ว่ายามตอนกลางวันไม่ค่อยมีคนเดินผ่านแล้ว กลางคืนยิ่งไม่ต้องกล่าวถึง คงมีเพียงคนบ้าเช่นเขาที่ยอมเดินออกมาท่ามกลางความมืดและหยาดฝน


คงเป็นแมว


สรุปความคิด เขาย่ำเท้า เคลื่อนตัวออก เดินผ่านเสาไฟฟ้าแสงริบหรี่ เสียงจังหวะย่ำฝีเท้าตามมาข้างหลัง แน่แท้ ฝีตีนแมวย่อมไม่มีเสียง เขาหลอกตัวเองไม่ได้ แต่ก็คร้านเกินกว่าจะยอมรับ


ว่ามีมนุษย์ตนหนึ่งเดินตามเขาอยู่ข้างหลัง


ห่างจากเสาไฟฟ้าเลวหนึ่งช่วงแขน เขาหยุดย่ำเท้า หันตัวไปข้างหลัง ร่างมนุษย์เปียกโชกยืนอยู่กลางแสงไฟสลัวตามที่เขาคาดไว้ ที่ผิดคาด เห็นจะเป็นเนื้อตัวที่เปียกโชกนี้ อะไร...ไปอยู่ที่ไหนมาถึงไม่รู้ว่าฝนตกหนักทั้งวันมาสามคืนติดแล้ว


หรือรู้อยู่แล้วแต่จงใจมาอาบน้ำฝน?


เขาไม่เอ่ยทัก มนุษย์สายฝนไม่เอ่ยถาม ไม่มีแม้แต่สีหน้าตกใจยามถูกเขาพบเจอ


เขาถอนหายใจ เดินต่อไป ปล่อยให้คนโรคจิตคอยตามหลังอยู่ไม่ห่างเช่นนั้น จนกระทั่งพาร่างตัวเองมาถึงหอพัก สภาพสถาปัตยกรรมเก่าโบราณคล้ายจะพังลงไปได้ทุกเมื่อ หากว่าอยู่ได้เกินห้าปีหลังจากนี้...คงได้ถูกบันทึกไว้เป็นโบราณสถาน


แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้ หอพักเก่าๆ ไม่ได้มีความหมายมากพอที่จะจารึกไว้


เขาเดินขึ้นบันไดเหล็กขึ้นสนิม ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดกึงกังตามจังหวะฝีเท้า แน่นอน...เสียงฝีเท้าคนข้างหลังตามมาติดๆ เขาไม่สนใจ เดินตรงไปหน้าห้องก่อนไขกุญแจ ประตูเปิดออก เขาก้าวเข้าห้องอย่างปกติไม่รีบร้อน


เปิดประตูอ้าไว้ มนุษย์ฝนยังคงตามติด ยืนเฝ้าเขาอยู่หน้าห้อง


“จะเข้ามาไหม”


สิ้นเสียงสัญญาณ ร่างเปียกชื้นลอดตัวผ่านช่องแคบของประตูไม้ผุพัง


2


เขาเปิดไฟ แสงไฟสีส้มส่องแสงเจือจางอย่างอ่อนแรงตกกระทบวัตถุ เผยให้เห็นห้องแคบไร้เครื่องเรือน มีเพียงฟูกเตียงอยู่กลางห้อง และเครื่องคอมพิวเตอร์ทันสมัยอยู่ริมหน้าต่าง วางอยู่บนกล่องลังผุๆ เปื้อนเชื้อรา ข้างๆ กันนั้นมีกล่องพลาสติกอยู่สองสามกล่อง


“ไม่มีอะไรให้ปล้น” นอกจากเครื่องคอมพิวเตอร์ตรงนั้นแล้ว ไม่มีสิ่งมีค่าใดอยู่ในห้องอีก แต่ดูท่าว่าคนมาเยือนมิใช่โจร


คงเป็นเด็กหนีออกจากบ้าน


“ถ้าอยากอาบน้ำก็เชิญ” ว่าพร้อมผายมือไปทางขวา ห้องน้ำเล็กๆ คับแคบถูกเบียดเสียดอยู่ในห้องกว้างเท่ารูหนู คนมาเยือนทำตามอย่างว่าง่าย ปลดเปลื้องชิ้นผ้าในตัวออกกลางห้อง เดินเข้าห้องน้ำไป


เสียงฝักบัวดังขึ้น


เจ้าของห้องปล่อยแขกไม่ได้รับเชิญจัดการตัวเอง ก่อนก้มมองถุงพลาสติกบรรจุของที่ตนต้องการในมือ


เขาหยิบของสิ่งนั้นขึ้นมา ปล่อยถุงพลาสติกเปียกน้ำฝนลงพื้นอย่างไร้ค่า


กำเชือกป่านขนาดกำลังพอดีมือ พร้อมมองโคมไฟที่ตั้งใจให้เป็นจุดติดตั้งเชือกเส้นนี้


เขามัดเชือกป่านเป็นรูปห่วงตามที่จำมาจากคำสอนจากอินเตอร์เน็ต ห่วงเชือกขนาดพอดีลำคอ ส่งสัญญาณคล้ายเชิญชวนให้เขานำศีรษะมาลอดห่วง ติดตั้งมันไว้ที่โคมไฟกลางห้อง ขยับเอากล่องพลาสติกแทนเก้าอี้เตี้ย ปีนขึ้นไปพร้อมหย่อนตัวลงมา ถีบกล่องใสไร้ค่าไป ฝ่าเท้าลอยจากพื้น มีเพียงลำคอที่อยู่ติดกับเชือกแข็งแรง ร่างกายตะเกียกตะกายไขว่คว้าหาอากาศ


ไม่นานชีวิตเขาก็จะดับไป


เสียงฝักบัวเงียบลง


แผนการของเขาคงเริ่มไม่ได้หากมีคนนอกอยู่เช่นนี้


3


สภาพแมวจรดูดีกว่าที่คิด เขาจ้องมองร่างกายเปลือยเปล่าของคนตรงหน้า ผิวกายขาวเนียน สว่างราวกับเป็นลูกผู้ดีจากตระกูลผู้สูงศักดิ์ หมดจดไร้ตำหนิ ใบหน้าสวยหวานละมุนกว่าที่คิด เส้นผมสีอ่อนดูนุ่มราวเส้นไหม คลอเคลียระต้นคอ ดูท่าว่า เขาคงเก็บแมวพันธุ์ดีมาเลี้ยง


คนตัวเปลือยไม่ใส่ใจสภาพตัวเอง เดินดุ่มเข้าหาเตียงก่อนล้มตัวนอน เขาถอนหายใจ จำใจเปิดกล่องพลาสติกใบหนึ่งขึ้นมา คว้าจับเสื้อตัวแรกได้ก็โยนใส่ชีเปลือยที่ครองเตียงอยู่


“ใส่”


สิ้นเสียงคำสั่ง แมวจรรับฟังและทำตามอย่างไม่ขัดขืน ก่อนล้มตัวนอนต่อ


ดูท่า...เขาต้องรื้อเครื่องนอนออกจากกล่องอีกครา ทั้งที่ตั้งใจเก็บห้องทุกอย่างให้สะอาด เพื่อไม่ให้เป็นภาระต่อคนที่จะเข้ามาจัดการต่อ แม้ไม่เคยพบปะคนในหอหรือแม้แต่เจ้าของหอ ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่อยากรบกวนใครมากไปกว่านี้อีก ขอแค่จัดการเรื่องร่างไร้วิญญาณของเขาหลังจากนี้ก็พอแล้ว


จัดแจงเครื่องนอนเสร็จ เขาถอดเสื้อคลุมออก โยนไปที่ใดที่หนึ่งของห้อง ใครจะสน เจ้าของห้องเดินไปปิดไฟ ล้มตัวนอนอีกฝั่งของเตียง


4


แมวจรทำหน้าที่เป็นนาฬิกา ส่งเสียงท้องร้องเมื่อถึงเวลากินข้าว แม้ร่างกายไม่ขยับ แต่ไม่อาจฝืนห้ามกลไกในร่างกายได้ เจ้าของห้องจำใจออกจากห้องอีกครั้ง ครั้งนี้เพื่อไปหาซื้อเสบียงมาให้ผู้มาเยือน


เขาไม่กินได้ ไม่เป็นไร อย่างไรเสียก็ตั้งใจไม่มีชีวิตอยู่ต่อแล้ว แต่เขาไม่ได้ต้องการให้ใครมาร่วมอุดมการณ์ไปด้วย


กวาดอาหารในชั้นของกินลงในตะกร้า คำนวณปริมาณแล้วเท่านี้คงมากพอให้ไม่ต้องออกไปไหนไปหลายอาทิตย์ แมวจรคงไม่เรื่องมาก เขาเดินไปจ่ายค่าอาหารแห้ง เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา


กลับมาที่ห้อง แมวจรยังคงนอนแช่อยู่บนเตียง สวมเสื้อตัวเดิมของเขาเพียงตัวเดียว ตัวเดิมกับที่เขาโยนให้เมื่อวาน เสื้อตัวใหญ่กว่าเจ้าของร่างกาย กระนั้นก็ยังปกปิดไม่ได้มิดชิด เรียวขาและบั้นท้ายโผล่พ้นนอกเสื้ออย่างที่เจ้าของร่างกายไม่ใคร่สนใจอะไร


เขาโยนเสบียงไว้กลางห้อง


“กิน”


แน่นอน เขาเองก็ไม่ได้สนใจอะไรเช่นกัน


5


แมวจรทำหน้าที่เป็นปฏิทิน รู้ตัวอีกที เวลาก็ผ่านไปจนอาหารที่เขาซื้อมาตุนหมดเสียแล้ว น่าจะไม่ถึงอาทิตย์ เหตุเพราะแมวดื้อไม่ยอมทานหากเขาไม่ร่วมทานด้วย


เขาออกไปซื้ออาหารใหม่อีกครั้ง


นำกลับมาเลี้ยงคนตัวขาวในห้อง ที่ไม่รู้จักแม้แต่ชื่อ เพียงแต่ยอมเลี้ยงไว้เผื่อในอนาคตได้ใช้งาน เช่นว่าเป็นคนนำร่างเขาไปฝัง


ฝนหยุดตกนานแล้ว คนจรไม่มีทีท่าว่าจะออกไป เขาเองก็ไม่ได้ต่อว่าอะไร ไม่คิดต้องการจะรู้ที่มาหรือเหตุผล หรือสัมภาษณ์ดังการทำโครงงานไร้สาระ


อยากอยู่ก็อยู่ อย่างไรเสีย ชีวิตนี้ก็ไม่ได้มีความต้องการอะไรเป็นพิเศษเหลืออยู่แล้ว ปล่อยให้ร่างจรจัดนี้เป็นสิ่งบันเทิงครั้งสุดท้ายในชีวิตจะเป็นไร


ในห้องหับคับแคบ มีสองชีวิตสื่อสารกันด้วยความเงียบ เขาจำใจเปิดคอมพิวเตอร์คู่ใจอีกครั้ง หากต้องอยู่ต่อ ชีวิตก็ต้องใช้เงิน และเขาหาเงินได้จากช่องทางนี้


ส่วนอีกร่าง เขารื้อกล่องลังผุๆ เปิดหาหนังสือเก่าๆ ที่เก็บไว้ข้างล่างสุดออกมา ยื่นมันให้เพื่อนร่วมห้องคนใหม่


ต่างคนต่างใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน อยู่เหมือนไม่อยู่ ไม่อยู่เหมือนอยู่


ต่างคนต่างอยู่คนละโลกของตัวเอง


ให้ความเงียบเป็นสื่อกลาง


ห้องว่างเปล่าในตอนนี้เริ่มมีข้าวของมากขึ้น


6


เขาเรียนรู้มันจากความเงียบ มันไม่ส่งเสียงร้องอะไรสักนิด ยกเว้นเมื่อตอนท้องว่าง นาฬิกาชีวิตมันจะทำงาน ส่งเสียงครางออกมาบ่งบอกให้เขารับรู้


มันแทบไม่ขยับตัวนอกจากอ่านหนังสือที่เขาให้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จมดิ่งอยู่ในห้วงอารมณ์ของตัวเอง


มันไม่เคยร้องขออะไรเลย ใบหน้าสวยเพียบพร้อมด้วยร่างกายสมบูรณ์แบบ ไร้ซึ่งตำหนิ งดงามเกินกว่าจะเป็นเรือนร่างของผู้ชาย มันไม่เคยเรียกร้องอะไรเลย แม้แต่ตอนที่เขาต้องการเสพสังวาสกับมัน มันก็ไม่ร้องปฏิเสธ


ไออุ่นจากร่างกายคนอื่น เขาไม่ได้สัมผัสมานานแล้ว


เขาเรียนรู้มันจากไออุ่นของร่างกาย


จังหวะรักของเขากับมันเข้ากันได้ดีเกินกว่าที่คิด


ปล่อยไว้แบบนี้คงไม่เสียหาย


7


ร้อนรุ่ม รุนแรง ร่างกายสองร่างโรมรันกันอยู่บนฟูกเตียง กลิ่นเหงื่อไคลคละคลุ้ง เหนือสิ่งอื่นใด การร่วมรักแบบมิใช่คนรักกลับขับกลิ่นกามอารมณ์เข้มยิ่งกว่าสิ่งไหน


เขาสอดแก่นกายเข้าไป ให้อีกฝ่ายสวมรับมันไว้ แก่นกายผงาดขึ้นอีกเมื่อถูกสวมใส่ ท่อนเนื้อถูกบีบรัด กระตุกอารมณ์กามให้พุ่งขึ้นสูงแทบคลั่ง ขยับตัว เร่งจังหวะ เคลิบเคลิ้มไปกับห้วงตัณหา ห้องหับที่เคยเงียบงันถูกจู่โจมด้วยเสียงครวญสุข ต่างฝ่ายต่างโหยหาซึ่งกันและกันราวกับสัตว์ป่า


กระทุ้ง ดุนดัน แทรกสอดให้ลึกขึ้นไปอีก เชื่อมต่อกันราวกับโซ่ตรวนที่ฟันไม่ขาด อารมณ์กามราวกับสุนัขโหยหาอาหาร ไม่มีใครคิดหยุดยั้งการกระทำ ทุกท่วงท่าถูกใช้ขึ้นมาเท่าที่สภาพร่างกายและสิ่งแวดล้อมจะเอื้ออำนวย รอบแล้วรอบเล่า โรมรันกันอย่างไม่มีใครยอมใคร


จุมพิต ลากนิ้ววนไปทั่วแผ่นหลัง ผลัดกันปรนเปรอมอบความสุขให้กัน ร่างกายกระตุกปลดปล่อยน้ำกามออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่พอ มากยิ่งขึ้นไปอีก จนกว่าคนใดคนหนึ่งจะหมดแรง


แน่นอน ไม่ใช่เขาแน่ที่หมดแรงก่อน



8


รู้ตัวอีกทีเขาก็เลี้ยงแมวจรตัวนี้ไว้นานเกินไปแล้ว แมวจรไม่ทราบชื่อ ไม่รู้ที่มาที่ไป ไม่พูด ไม่กระทำ ราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบสวยงาม ตั้งอยู่อย่างไร้ชีวิตอยู่ ณ มุมห้องอับชื้น ช่างเสียของ


เขาออกจากห้องไป ไม่ใช่เพราะออกไปซื้ออาหารเหมือนทุกที


แต่ออกไป เพราะเขารู้ว่ากำลังเกิดอันตรายขึ้นกับตัวเอง


อันตรายที่มีชื่อเรียกว่าความสัมพันธ์


9


เขากำลังเกิดความสัมพันธ์กับผู้มาเยือน แน่แท้ เขาหวาดกลัว วิตกกังวล ทั้งที่ก่อนหน้านี้ตัดได้ซึ่งทุกความสัมพันธ์ในชีวิตแล้ว เหตุใดตนถึงยอมให้เกิดความสัมพันธ์ใหม่นี้ขึ้นมาอีก เวลาที่ใช้ร่วมกับแมวจรตัวขาวในห้อง กำลังทำให้แผนการไปโลกอีกใบของเขาพังทลาย


เขาจะกล้าทิ้งให้มันอยู่ตัวคนเดียวได้อย่างไร มันที่ไม่มีความสามารถในการใช้ชีวิตภายนอกเอาเสียเลย


ในวันนั้น เขาเดินวนรอบเมือง ขบคิดเรื่องคนตัวขาวในห้องทั้งคืน


ไม่ได้คิดถึงจิตใจของตุ๊กตากระเบื้องเคลือบไร้ค่าแม้แต่เสี้ยวเดียว


10


จากที่คิดว่ามีเพียงร่างกาย ไร้ซึ่งจิตใจ แน่แท้เขารู้ว่ามันไม่ใช่ คนตัวขาวรับรู้ความรู้สึกของเขาได้ และมีความรู้สึกเป็นของตัวเอง แต่ไม่ใคร่ที่จะแสดงออกมา


ไม่เคยที่จะแสดงออกมา


จนเขาคิดว่ามนุษย์ตนนี้ได้ตายเสียแล้ว ไร้ซึ่งจิตวิญญาณ มีเพียงร่างกายเปลือยเปล่า


หากเพราะตุ๊กตาไร้ชีวิต ไม่เคยสื่อสารกับเขาด้วยวิธีไหนๆ ในตอนนี้เมื่อเขากลับเข้าสู่ห้องเก่าห้องเดิม มันกลับหลั่งน้ำตา
มีเพียงหยาดน้ำตาที่มันแสดงออกมาได้ เป็นเพียงสิ่งเดียวที่แสดงถึงความรู้สึก


ซากไร้ชีวิตพูดกับเขาด้วยน้ำตา


หยดน้ำตาคล้ายกับหยาดน้ำฝน น้ำตาไหลรินอาบแก้มนวล ดั่งหยดฝนชโลมไปทั่วร่างกาย ท่ามกลางแสงอาทิตย์อบอุ่นเขาเหน็บหนาว ยะเยือกไปถึงขั้วหัวใจ แค่เห็น ใจก็แทบสลาย


ไม่มีคำพูดเช่นเก่า มีเพียงร่างเนื้อที่เขาคิดว่าไร้ชีวิตพุ่งเข้ามาสวมกอด มอบไออุ่นให้ร่างกายเขา พร้อมกับเสียงสะอื้นฟูมฟายที่ไม่เคยได้ยิน


เรียนรู้ถึงความรู้สึกที่ไม่เคยรู้จัก


เขาโอบกอดร่างตรงหน้า


เจ้าของชีวิตที่ต่อเติมลมหายใจให้เขา


หนึ่งชีวิตที่ทำให้เขาต้องการจะอยู่ในโลกใบแรกให้นานขึ้นอีกสักหน่อย


บัดนี้ เขาค้นพบแล้วถึงความหมายของชีวิต






11


“ไม่ไปไหนแล้ว”


คนร่วมห้องยังคงไม่เชื่อ มันยังคงเกาะตัวเขาไม่ปล่อย พันแข้งพันขาราวกับกลัวเขาจะหนีมันไปอีก มันไม่เชื่อคำพูดของเขาเสียแล้ว


“จริงๆ”



แม้ตอกย้ำเพียงไหน คำพูดก็เป็นเพียงเสียงลมพัดผ่าน มันยังคงพันอยู่รอบตัวเขาอย่างนั้น


เขาไม่เคยอยากรู้จัก เพราะหวาดกลัวว่าหากต้องรับรู้ชื่อของอีกฝ่ายแล้วเขาเกรงว่าจะผูกสัมพันธ์ไปมากกว่าเดิม แต่ตอนนี้ใครเล่าจะสน ในเมื่อเขาตั้งใจจะเรียนรู้ชีวิตของคนตรงหน้านี้ให้มากขึ้นอีกหน่อย เพื่อต่อเติมชีวิตของตัวเองให้ยาวนานยิ่งขึ้น


เอื้อนเอ่ยถามชื่อคนตรงหน้า


เชือกป่านเมื่อครานั้นถูกใช้เป็นราวแขวนผ้า



end

✖ ✖ ✖ ✖ ✖ ✖



ขอบคุณสำหรับคำทักท้วงเรื่องชื่อเรื่องค่ะ เราพิมพ์ตกเอง แก้แล้วเรียบร้อยค่ะ^^
ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์ค่ะ







« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22-08-2017 14:59:59 โดย Raccool »

ออฟไลน์ makok_num

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 272
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +189/-1
อ่านไปลุ้นไป ฮื่อออ สำนวนดีมาก ชอบบบบบบบ  :hao5:

ออฟไลน์ ป้ากิ่งkingkarn

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 308
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
น้ำตาไหลเลยค่ะ
สำรวจจิตใจตัวเองแล้ว คาดว่าน่าจะมาจากความดีใจไปกับ เขา
ดีใจที่พบเหตุผลที่จะอยู่เพื่อ ต่อไปได้
อ่านแล้วนึกถึงบทความบทหนึ่งที่เคยอ่านนานมากๆแล้ว
ชายจรจัดคนหนึ่งกำลังจะโดดสะพานเพื่อจบชีวิตที่คิดว่าไร้ค่าของตน
แต่มีหมาจรจัดตัวหนึ่งงับชายเสื้อโค้ทเขาไว้
ทำให้หลังจากนั้นเขามีชีวิตอยู่เพื่อมัน
ปฎิเสธบ้านที่รัฐจัดหาให้ยอมเป็นคนจรจัดต่อไปเพียงเพราะ ไม่อนุญาตให้นำหมาเข้าไปอยู่ด้วย
ซึ้งใจแทนจริงๆค่ะ ชีวิตคนเรา ไม่ต้องมีมากมาย ขอเพียงมิตรภาพที่แท้จริง เราก็สามารถมีความสุขได้แล้ว
ขอบคุณนะคะ  :กอด1:

ออฟไลน์ FeaRes

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 738
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-2
เรื่องนี้ไม่ทราบชื่อใครสักคนเลย 55555
ได้ต่อชีวิต ได้พบความหมายของการมีชีวิต เจอเหตุผลที่จะอยู่ต่อ
ดีจังเลยค่ะ เรื่องดูสีเทาๆแต่ก็น่ารักดี
 :mc4:

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4111
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-8
ขอบคุณค่ะ

ออฟไลน์ Minoru88

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 189
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
อ่านแบบลุ้นกับความสัมพันธ์ของทั้งคู่จริงๆ
ภาษาดี อ่านเพลินมาก ทั้งที่ไม่มีบทพูดเลย

ออฟไลน์ PandP

  • Déjame vivir esa fantasía.
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1170
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +137/-0
    • http://www.facebook.com/iAMpingPINGping
หวานๆเทาๆมากเลยค่ะ

ปล. ชื่อเรื่องน่าจะเป็น Soon We'll BE found. รึเปล่าคะ เพราะ...
Soon + Subj. + V. ช่วย + V. infinitive =
Soon + We + will + be found. (find ที่เป็น passive voice)

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3341
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
ถึงจะหม่นแต่แอบอบอุ่นนะ  o13

ออฟไลน์ graciej

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 148
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
รู้สึกติดขัดสองจุด คือคำว่าเฉกเช่น แปลว่า เหมือนกับ.... ราวกับ... ไม่เหมาะกับบริบทนี้
และชื่อเรื่อง น่าจะเป็น we'll find or we'll be found
หรือถ้าผู้เขียนมีนัยยะอื่นก็ขออภัย
 บางครั้งพอชื่อนิยายเป็นภาษาอังกฤษเรางงไม่รู้ว่าต้องการสื่ออะไร อันนี้พอคิดตามได้เลยลองคอมเมนท์ดูค่ะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ abbaba

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 35
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-1
ลุ้นมากกกก ลุ้นนน
ดีใจที่ไม่ไปไหนแล้วนะ :)

ออฟไลน์ jumpjy

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 1
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
สื่ออารมณ์ได้ดีมากค่ะ เข้าใจครบถ้วน อินมากด้วยเพราะรีเลทกับตัวเอง55
ต้องการจะ'ไป' ทั้งที่ก็ดูไม่มีปัญหาอะไรแต่ลึกๆแล้วไม่มีใครรู้
เจ้าแมวจรเข้ามาถูกเวลา เราเองก็อยากได้แมวจรแบบนี้มารั้งมาพบเพื่อให้ถลำลึกให้รู้สึกว่าเอ้อ
ก็ยังมีความรู้สึกนะ ก็ยังอยากจะใช้ชีวิตต่อไปเพื่ออะไร เพื่อใครที่ดีต่อใจเรานะ


ขอบคุณและขอโทษน้องแมวจรแทนคุณเจ้าของห้องน้า หลังจากนี้เค้าจะเปลี่ยนไปดูแลเจ้าดีๆแล้วล่ะ:)

ออฟไลน์ MSeraph

  • This too shall pass
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1753
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
โทนเรื่องสีหม่นๆเหมาะกับวันฝนตกมากกค่ะ
ชอบที่เดินเรื่องเร็ว แต่รายละเอียดครบ
สื่ออารมณ์ได้ดีมาก ทั้งๆที่เป็นเรื่องสั้นตอนเดียวจบ
ไม่ผิดหวังอีกเช่นเคยเลย
ถือเป็นเรื่องราวดีๆที่ใครซักคนได้พอเจอความหมายของการมีชีวิตอยู่ต่อไป
Soon we'll be found...
And then you were found...

ออฟไลน์ khwanruen

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1051
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-3
ภาษาดีมากเลยค่ะ  อ่านแล้วซึ้งมาก ชื่อคนแต่งไม่เคยทำให้ผิดหวังเลย  :katai2-1:

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4015
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
หม่นมากค่ะ น่าสงสารพยายามเคลียร์ทุกอย่างแต่กลับสร้างความสัมพันธ์ใหม่ขึ้น 5555555 พยายามอ่านให้สดใสที่สุดเพราะถ้าอินเกินคือเรื่องนี้จะหม่นแบบมากๆ ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆอีกเรื่องนะคะ ไม่ผิดหวังเลย  :impress2:

ออฟไลน์ aoihimeko

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3131
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +155/-9
ขอบคุณเรื่องดีๆ

ออฟไลน์ Raina

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 341
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +13/-2
เจอกัน in the right place at the right time พอดีเนอะ อยากรู้ที่มาของน้องแมวกระเบื้องเคลือบจังเลย   :z7:

ออฟไลน์ ChabaSri

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 602
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-0
ชอบมากภาษาดีมาก อ่านไหลลื่นไม่สะดุดเลย


เป็นอันตรายที่เมื่อเผชิญเเล้วได้ผลลัพท์ที่คุ้มค่าจริงๆ

ออฟไลน์ twinmonkey0311

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5502
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +110/-9

ออฟไลน์ Wordslinger

  • แป้งจี่รีรีข้าวสาร
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2384
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1180/-5
อารมณ์และเนื้อคำผสานกันออกมาเป็นเนื้อเรื่องซึ่งทั้งหวานและหม่นเศร้า ช่วงแรกรู้สึกถึงความว่างเปล่าในชีวิตของคนเล่าเรื่อง รู้สึกถึงความไม่มีจุดหมายในชีวิต แต่พออ่านจบแล้วกลับพบว่ายิ้มออกมาได้ ขอบคุณสำหรับเรื่องสั้นดีๆ เรื่องนี้นะคะ

ป.ล. กำลังอยู่ในมาราธอนอ่านเรื่องของคุณ Raccool ค่ะ  :mew1:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ สีหราช

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 321
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +200/-1

ออฟไลน์ gayraygirl

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3009
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +206/-3
เกือบไปแล้วไหมล่ะ

ออฟไลน์ van16

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 876
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1

ออฟไลน์ kawisara

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1586
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +119/-7
การที่คนเรายังมีลมหายใจ



ชีวิตยังมีโอกาสเริ่มต้นใหม่เสมอ



ถ้าหากคุณปล่อยให้ลมหายใจหลุดลอยไป



แม้โอกาสมีให้แต่คุณก็ไม่สามารถใช้มันได้



เพราะคุณไม่มีลมหายใจและไร้ชีวิต

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด