•:*´¨`*:•ღ ตรวจสอบหัวใจ ღ•:*´¨`*:• แจ้งเลขพัสดุ หน้า51
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: •:*´¨`*:•ღ ตรวจสอบหัวใจ ღ•:*´¨`*:• แจ้งเลขพัสดุ หน้า51  (อ่าน 383143 ครั้ง)

ออฟไลน์ M@nfaNG

  • ชีวิตคือการตรวจสอบ...
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4453
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +847/-18
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

แห่งนี้ 1.ห้ามละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์  และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด
โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม

เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0
 

*********************************************
สวัสดีค่ะ วันนี้มีเรื่องของเพื่อนเก่าที่เพื่อนๆเคยรู้จักมาเล่าสู่กันฟัง :o8:
 ให้คนที่คิดถึงพอหายคิดถึงกันบ้าง :m13: นึกซะว่านานๆเจอกันทีก็มาคุยพอหอมปากหอมคอแล้วกันนะค่ะ

สำหรับคนที่ไม่รู้จักก็ไปที่นี่เลยค่ะ♡ ตรวจสอบหัวใจ ♡

อ่านภาคนี้แล้วไปอ่านต่อ ไปเที่ยวเชียงใหม่กันที่นี่เลยค่ะ
#1มาอีกรอบ
#2เพื่อนร่วมทาง
#3ชมวัดร่องขุน
#4ขึ้นภู..
#5ขึ้นภูชี้ฟ้า
#6บนภู
#6บนภู(ต่อ)



**********************************************

สายฝนที่พัดกระหน่ำอย่างแรงทั้งๆที่เป็นตอนบ่ายของเดือนมีนาคม   ทำให้ผมต้องอดหันไปมองด้านนอกร้านไม่ได้   อากาศที่เคยร้อนจัดในเวลากลางวันตอนนี้คลายความร้อนลงไปได้มากเพราะความเย็นของฝน    ลมพัดกระโชกแรงจนได้ยินเสียงของต้นไม้ที่สะบัดปลิวไปตามแรงลมดังหวือๆ  ผมลุกขึ้นยืนเอามือเท้าสะเอวบิดตัวด้วยความเมื่อยล้า  สะบัดหัวไปมาเพื่อคลายความมึนแล้วถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ 
 
ผมได้แต่คิดในใจอากาศแบบนี้ทำไมมันน่านอนอย่างนี้นะ  อากาศก็แสนจะเย็นสบาย  แล้วทำไมตรูต้องมานั่งทำงานงกๆๆๆอยู่เนี่ย  สายลมจากภายนอกพัดเข้ามาในร้านปนด้วยละอองฝนโปรยปราย   แทนที่ผมจะกลัวเปียกกลับอยากจะออกไปยืนให้ละอองฝนสาดมาโดนตัว  ไม่รู้เหมือนกันว่าความรู้สึกแบบนี้มันอารมณ์ไหนกัน

ผมลุกออกจากโต๊ะแล้วเดินออกไปหน้าร้าน  ยืนกอดอกมองบรรยากาศฝนตกภายนอก  ทำไมมันเหงาจัง......ผมยืนมองเหม่อออกไปแบบไร้จุดหมาย  :undecided: ไม่สนใจละอองฝนที่โดนตัว  ฝนตกแรงจนเหมือนม่านสีขาวที่พรางตาคนให้เห็นสรรพสิ่งต่างๆอย่างลางเลือน  พวกพนักงานคงงงว่าผมเป็นอะไร  ทำไมไปยืนนิ่งสงบทำราวกับไว้อาลัยให้กับใบไม้ที่ต้องจำใจปลิวหล่นเพราะแรงของลมฝน  หรือเค้าจะคิดว่าผมกำลังเล่นMVเพลงคนอกหักอยู่ซะก็ไม่รู้ ฮ่าๆๆๆ

   แต่ที่ผมต้องมายืนมองสายฝนเหมือนคนอกหักก็เพราะ......ผมไม่ได้เจอพี่ต่ายมาเดือนกว่าแล้ว นึกๆแล้วก็หงุดหงิดในหัวใจ  :serius2:อยากจะตะโกนระบายความหงุดหงิดออกมาก็ไม่ได้เพราะคนอยู่กันเต็มร้าน

ช่วงนี้เป็นช่วงที่นักบัญชีส่วนใหญ่จะพอรู้กันว่าเป็นช่วงปิดบัญชี   แต่ผมก็ไม่เข้าใจบริษัทใหญ่ๆขนาดที่ทำงานของพี่ต่าย   ควรจะทำงานอย่างมีประสิทธิภาพมากกว่าร้านค้าเล็กๆอย่างของผมซิ   แล้วทำไมป่านนี้พี่ต่ายยังคงเอาแต่ทำงานๆๆๆ  ทำกันไม่เสร็จสักที   ไม่มีเวลาให้กับผมบ้างเลย  ไม่รู้บ้างหรือไงว่าผมคอยจนจะทนไม่ไหวแล้ววววว   คิดถึงการคุยโทรศัพท์กันครั้งสุดท้ายแล้วก็อดเซ็งไม่ได้ :o7:

“โอมก็ขึ้นมาหาพี่ซิครับ.....แต่พี่คงไปหาโอมตอนนี้ไม่ได้  ตอนนี้ที่บริษัททำงานกันทุกวันเลยไม่มีวันหยุด   พี่รับผิดชอบหลายบริษัทจะทิ้งให้ลูกน้องทำกันเอง ก็ผิดวิสัยคนเป็นหัวหน้า”

พี่ต่ายพยายามอธิบายเหตุผลให้ผมฟัง  ผมก็เข้าใจหมดทุกอย่าง  ก็คนทำงานเหมือนกัน พูดนิดเดียวก็เข้าใจแล้ว  ไม่ต้องอธิบายให้ยืดยาวหรอก 

“ผมเข้าใจ.....แต่ผมไม่พอใจ  พี่ไม่ยอมแม้แต่โทรมาหาผม  ต้องให้ผมโทรไปเอง  พอผมโทรไปก็คุยนิดเดียวเหมือนเสียไม่ได้” :a14:

“ก็พี่ไม่....” พี่ต่ายพยายามจะพูดขัดคำผมขึ้นมา  แต่อารมณ์แบบนี้พูดไม่ทันผมหรอกครับ  ผมกำลังโมโห ผมรู้ว่าโกรธคือโง่ โมโหคือบ้า ก็นั่นแหล่ะผมทั้งโง่ทั้งบ้า

“พี่ไม่ต้องมายกแม่น้ำทั้งสายมาอ้าง  พี่ไม่อยากคุยก็บอกมาตรงๆซิ  ผมจะได้ไม่ต้องโทรไปหา” 

 นี่กรูงอนอยู่นะ  ง้อมาด้วยแหล่ะ  ขอให้พี่ต่ายง้อแล้วทุกอย่างก็จบ  ก็ช่วงนี้ผมเองก็ทำงานเยอะไม่แพ้พี่ต่าย  เวลาเหนื่อยๆเราก็อยากได้กำลังใจจากคนรักบ้างน่ะครับ  ไม่ใช่ว่าต่างคนต่างยุ่งแล้วก็แค่คิดถึงกันในใจ  แล้วจะรับรู้ความรู้สึกกันได้ยังไง  ก็ยังเป็นมนุษย์นะครับไม่ได้สื่อสารกันทางโทรจิต   ประเภทว่ารักนะแต่ไม่แสดงออกน่ะขอนานๆทีแล้วกันบ่อยๆก็ไม่ไหว :serius2:

   แต่น้ำเสียงของผมคงจะฟังดูไม่น่ารักเกินไป  หรืออาจจะเป็นคำพูดที่ห้วนเกินไป พี่ต่ายก็เลยตอบมาแบบนี้น่ะครับ “ถ้าโอมจะใช้อารมณ์มาเหนือเหตุผล  โดยไม่ฟังคำอธิบายของพี่”

ผมได้ยินเสียงพี่ต่ายถอนหายใจ แล้วก็พูดต่อไปว่า  “พี่ว่า....ตอนนี้ต่างคนต่างมีสมาธิกับงานของตัวเองไปก่อนแล้วกัน  เราหยุดติดต่อกันชั่วคราว  แล้วงานพี่เสร็จเมื่อไหร่พี่จะไปหาโอมแล้วกันนะ ....อืม...แป๊ปนึงนะครับโอม”

 ขณะที่ผมกำลังอึ้งกับคำพูดและน้ำเสียงอันดุดันของพี่ต่ายที่ผมไม่ได้ยินมาเป็นแรมปี  พี่ต่ายก็ผละจากสายผมไปตอบคำถามลูกน้องครับ  ผมกดโทรศัพท์วางหูไปแบบเบลอๆ  ได้ยินเหมือนเสียงไอ้บร้าคนนึงมันบ่นพึมพำๆแว่วๆมาว่า
“เออไม่ติดต่อก็ได้  ไม่ต้องมาเจอกันไปเลย  ไม่รออีกต่อไปแล้ว  อยากจะไปทำงานจนตายก็ไปเลย” :m15: 

 ก็จากวันนั้นน่ะครับ   พี่ต่ายของผม....ก็เข้าสู่โหมดหายยยยยอีกแล้ว  o7 ทั้งวันที่ผมวางสายไปก่อน จนถึงวันนี้ไม่มีการโทรกลับมาหาผมเลย  ผมเลยต้องมายืนทำหน้าเป็นตูดเป็ดยืนมองฝนตกอย่างกับคนอกหักอยู่อย่างนี้   แต่ตัวผมเองก็ใจแข็งไม่โทรไปหาพี่ต่ายเหมือนกัน  ทั้งที่เวลาเผลอๆจากความคิดเรื่องงานเมื่อไหร่  เป็นแอบคิดถึงแต่พี่ต่ายคนเดียว  บางทีก็คิดฟุ้งซ่านไปว่าพี่ต่ายจะวอกแวกไปเจอคนอื่นรึเปล่า  แล้วก็คิดไปถึงพี่คม...มดแดงเจ้าเก่าที่ไม่รู้ว่าจนป่านนี้ยังคงแฝงพวงมะม่วงวางมือจากพี่ต่ายไปรึยัง

กำลังยืนคิดเรื่อยๆเปื่อยๆแรงกระตุกที่แขนเสื้อทำให้ผมต้องหันหน้าไปมอง ใครว่ะ “อ้าวมรึงมาได้ไงบุ้ง.....กรูกำลังดูฝนแบบโรแมนติคหมดกันเลย  อารมณ์ซึ้งๆของกรู”

บุ้งมันดูหน้าตาสดใสครับ  ยืนยิ้มหวานให้ผม  แต่มือก็ยังจับแขนเสื้อผมอยู่คาไว้ สงสัยมันคงมีอะไรดีๆมาเล่าให้ผมฟัง  ทำยังกับกับลูกมาอ้อนขอตังค์แม่ไปซื้อชั่วโมงเกมออนไลน์

“ทำไมมึงมายืนให้ฝนสาดเดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก  เมิงนึกว่าตัวเองแข็งแรงมากรึไง” ผมฉีกยิ้มเลยครับ  มีเพื่อนดีก็อย่างงี้แหล่ะมันห่วงสุขภาพผม ฮ่าๆๆๆๆ  แล้วบุ้งมันก็พูดต่อยิ้มๆ

 “ถึงเมึงจะทำงานอึดเป็นควาย  แต่โดนฝนบ่อยๆควายก็ล้มได้นะเว้ย  เดี๋ยวเดือดร้อนพ่อแม่เมิงต้องพาไปหาสัตว์แพทย์”

เหอะๆๆ ฟังมันพูดครับ  ทีแรกผมก็ดีใจไอ้บุ้งเพื่อนรักมรึงห่วงกรู  ผมก็เริ่มประทับใจมันเตรียมสั่งน้ำตาให้ไหลมาด้วยความซาบซึ้ง  แต่พอเริ่มพูดต่อๆไปนี่ ปากมันก็ลืมประเภทของตัวเองไปไม่ได้  ใครไปเอาตระกร้ออกจากปากมันเนี่ย  มันด่าว่าผมเป็นควายนี่หว่า  ผมสะบัดแขนที่มันยังจับอยู่ออกเลยครับ แล้วมือขวาก็สะบัดฝ่ามือตบกะโหลกมันไปสักที

 “ซะทีนะเมิง...ไอ้นี่หลอกด่ากรู คิดว่ากรูโง่คิดไม่ออกรึไง” :angry2:

บุ้งมันเอามือลูบหัวป้อยๆ  ร้องโอดโอยแล้วก็ด่าผมต่อ
 “โอ๊ย....เมิงมาตบกรูทำไม  ก็ดูเมิงดิทำงานเป็นควายจริงๆ  ไม่ออกไปดูแสงเดือนแสงตะวันเลย  อยู่แต่กะที่โต๊ะทำงานเนี่ย”  :o9:

“ถ้ากรูเป็นควายจริง  เมิงมาเลยมาช่วยกรูไถนา  เมิงรู้จักไม๊ว่าชาวนาน่ะเพื่อนๆต้องมาช่วยกันลงแขก  เมิงไม่มาช่วยกูไถนา....ก็ไปไกลๆฝ่าเท้ากรูเลย” พอผมพูดจบแค่นั้นแหล่ะครับ  มันมองหน้าผมยิ้มๆด้วยตาเจ้าเล่ห์ครับ
 o18

 “เมิงพูดจริงเหรอ  อยากให้กรูมาลงแขกมึง  แน่ใจนะเว้ย  แต่คนอื่นไม่ต้องมาช่วยกรูลงแขกเมิงหรอก  กรูคนเดียวก็เหลือแหล่แล้ว” พูดเสร็จมันเอาลิ้นเลียปาก ทำหน้าหื่นกว่าปรกติครับ ใช้แววตาเจ้าเล่ห์มองหน้าผม   :haun5:คือ.....ถ้าผมคิดว่ามันพูดแบบซื่อๆไม่ได้คิดลามกอะไรกับผม  ผมก็คงเป็นหัวหน้าควาย  หรือเรียกอีกอย่างว่าโคตรโง่  หรือโง่เป็นพิเศษ

“ไอ้เอี้ยบุ้งมรึงตายยยยยยย.......”  :m31:ผมกำลังจะยกฝ่าเท้าทดสอบพลังฝ่าเท้ากับเพื่อนร๊ากกกสักหน่อย แต่ไอ้บุ้งน่ะมันไวครับ  ผมก็ไม่แน่ใจว่ามันเกิดปีลิงหรือเปล่า  แต่ตอนนี้มันโกยแน่บหนีฝ่าตีนพญายมของผมไปหลังบ้านแล้วครับ  ผมวิ่งไล่มันมาทันเอาตรงเกือบจะถึงทางออกพอดี  ไม่ใช่อะไรหรอกครับฝนมันตกอยู่  บุ้งมันไม่อยากออกไปตากฝนมันก็เลยวิ่งหนีไปไหนไม่รอด

“มรึงอย่าหนีน่ะ...กรูเหนื่อยแล้วนะ...แฮ่กๆๆ”ผมวิ่งจนหอบเลยครับ เราวิ่งสลับไปมาล่อหลอกกันไปมาหลายหนในที่สุดผมก็คว้าตัวมันได้  ผมเอาแขนล็อคคอมันไว้ได้คราวนี้ผมก็มีโอกาสปู้ยี่ปู้ยำมันมันสมใจอยาก  เหอะๆๆ เล่นกะใครไม่เล่นมาเล่นกะผม  โอมผู้ไม่เคยให้ใครมาด่าฟรีๆ 

 มรึงตายยยไอ้บุ้ง“นี่แน่ะๆๆ ด่ากรูเหรอ วันนี้กรูโดนหลายดอกเลยนะมรึง  ด่าซะกรูเขาเลี่ยมทองเลยยย”

“กรูกลัวแล้ว....ปล่อยกรูเถอะ กร๊ากกกก.....ปล่อยยยย...กรูขอร้องไอ้เชี่ยโอม....กรูจะขาดใจอยู่แล้ว”  :m14:

ไอ้บุ้งมันดิ้นพราดๆเหมือนกับกิ้งกือโดนไม้จิ้มเลยครับ ทีแรกผมก็ว่าจะตื๊บมันน่ะครับ   แต่คิดไปคิดมาผมว่าอย่าให้ถึงกับเลือดตกยางออกเลย  เอาแค่ได้แกล้งจี๋เอวมันให้ขาดใจก็พอแล้ว  ก็มันน่ะบ้าจี้ขนาดหนักเลยครับ  ตอนเด็กๆผมแกล้งมันประจำไม่นึกว่าตอนโตๆมันจะยังเป็นอยู่  แต่ตอนนี้มันดิ้นแรงจนผมแทบจับมันไม่อยู่มันหลุดรอดจากมือผมลงไปกองกับพื้นแล้วครับ

 ส่วนผมก็ยืนหัวเราะเยาะมัน  “ฮ่าๆๆๆ...เป็นไงล่ะมาเล่นกะกรู” :laugh3: สมน้ำหน้ามัน  ตอนนี้มันหน้าแดงไปหมดเลยครับคงใช้แรงดิ้นมากไป   พวกลูกน้องผมมองผมเล่นกับบุ้งกันหัวเราะกันคิกๆคักๆ  ผมเริ่มรู้สึกตัวว่าออกจะผิดที่ผิดทางไปหน่อย  เลยต้องรีบดึงบุ้งมันขึ้นมา

“เมิงลุกขึ้นมาเลยบุ้ง  อายเด็กๆมันเว้ยยย....ขึ้นมา”

ผมยื่นมือดึงบุ้งที่นอนอยู่กระชากตัวมันอย่างแรง  บุ้งมันทำเป็นปล่อยตัวให้ผมดึงเต็มที่ แล้วมันเกิดเปลี่ยนใจยังไงไม่รู้ครับตอนที่ผมเผลอๆ  มันกับกระชากผมกลับอย่างแรงคราวนี้แทนที่จะเป็นผมดึงมันให้มายืนได้   กลายเป็นว่ามันดึงผมล้มไปทั้งคู่แล้วอีท่าไหนไม่รู้ตัวมันทับผมอยู่ 

แบบว่าเ่อ่อ....ขัดใจเฟ้ย....วูบนึงผมคิดว่าทำไมไม่เป็นพี่ต่ายว้า  หน้ามันมาจิ้มอยู่ที่หน้าผมน่ะครับ  สบตากันจะๆได้ประมาณ2 วินาที  คือตามันน่ะเริ่มหวานแล้วครับ  แต่ผมน่ะตกใจตาเหลือกผลักมันไปอย่างแรงจนมันกระเด็นออกไปนอนข้างๆ ไอ้บร้ามาทำกรูใจหวิวเลือดยางอายสูบฉีดขึ้นหน้า  จนหน้าแดงไปหมด :-[

“เดี๋ยวเหอะมรึง........”ผมพูดไม่ออกครับพูดได้แค่นี้ชี้หน้ามัน แล้วก็รีบลุกขึ้นวิ่งหนีเข้าไปในบ้าน  นางเอกอิบอ๋ายเลยกรูทำอย่างกับนางเอกละครเผลอสะบัดตูดไปรึเปล่าเนี่ย ฮ่าๆๆๆ 

ซักพักมันก็เดินตามเข้ามาครับไม่พูดอะไรอีกแต่ผมว่ามันทำหน้าแปลกๆปูเลี่ยนปูเลี่ยนแบบเขินๆ   ผมได้แต่นึกในใจผมซิต้องเขิน  เมิงน่ะเอาหน้ามาจิ้มกรู  อ่ะไม่ใช่ซิมานจิ้มผมมาทั้งตัวมากกว่า  แน่ะมานั่งเกาหัวหูเป็นลิง  อะไรไม่รู้จะพูดก็ไม่พูด  ผมรอมันเปิดปากไม่ไหวในภาวะที่ต้องการผู้นำแบบนี้ผมเลยต้องถามมันก่อน

“อ้าว......นี่วันนี้มรึงมีอะไร  หรือว่าเกิดคิดถึงกรูเป็นกรณีพิเศษเลยมากวนตรีนกรูถึงบ้าน” มันเงยหน้ามองผมแต่ตอนนี้มันไม่ตาหวานแล้วครับ   โมดกวนตรีนภาคปรกติเริ่มทำงาน

“เออ...คงงั้นมั๊ง...ก็.....ก็....ไม่เจอหน้าเมิงตั้งนานนึกว่าทำงานจนต่ายห่าไปแล้วเลยแวะมาดูสักหน่อย   เผื่อตายคาโต๊ะแล้วไม่มีคนเห็นศพ   กรูจะได้จัดการให้  เห็นแก่ความดีงามที่เมิงสั่งสมมาให้กรู  กรูจะทำบุญกะเมิงเป็นครั้งสุดท้าย”

แล้วมันก็ยกมือไหว้ “สาธุ...จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด” :call:

ครับมาสาปแช่งผมถึงที่เลยเพื่อนรักผม เหอะๆ “เมิงไปไกลๆกรูเลย  จะไปทำงานต่อล่ะ  เสียเวลาจริงๆ”

ผมโบกมือไล่ให้มันกลับบ้านมันไป  ขี้เกียจต่อล้อต่อเถียง เพราะกลัวจะยืดเยื้อไปกันใหญ่  มือก็หยิบงานมาทำต่อไม่สนใจจะคุยกับมันอีกต่อไป  :pigwrite:

“นีไล่กรูจริงๆเหรอ   อุตส่าห์มาหาไปกินข้าวเป็นเพื่อนกรูหน่อยซิ กรูเหงาจวย” :m17:

“ฮ่าๆๆๆ อะไร จวยของมรึง ภาษาไทยวิบัติหมด ไปไกลๆไปไปไป  พูดภาษาไทยแค่นี้ทำเป็นคนลักลอบหนีเข้าเมืองไปได้ ไม่เข้าใจรึไง...ไป!!!”  :angry2:

 มันทำตาละห้อยครับแล้วมันก็เอาขาหน้ามาสะกิดผมครับ เอ๊ยเอามือมาสะกิดผม  แต่ผมไม่สนใจกรูจะตายอยู่แล้วงานท่วมหัว   ไม่มีสนใจใครแล้ว ปรกติผมก็สมาธิแตกซ่านอยู่แล้ว ต้องตั้งใจทำงานให้ได้  แล้วนี่มานั่งหน้าเป็นทำเจ๋อ.....กวนอยู่ตรงหน้า  ผมจะอดใจ(ไม่ด่า)ได้ยังไงไหว

“กรูไม่ได้เจอเมิงมาตั้งนานยังไงวันนี้เมิงต้องไปกินผัดไทยเจ้าโปรดกะกรูด้วย  กรูจะนั่งรอเมิงตรงนี้แหล่ะ” ผมเลยเงยหน้ามองบุ้ง มันทำตาละห้อยเหมือนหมาอยากกิินผัดไทย ฮ่าๆๆๆ

“กรูรู้ว่าเมิงก็ชอบ  วันนี้ยังไงเมิงก็ต้องสละเวลากินข้าวอยู่แล้ว  เมิงไปกะกรูนะ นะนะนะ”ผมตัดสินใจครับ  ถ้าผมไม่ตกลงไปกับบุ้งมานคงจะพูดพล่ามไม่หยุดแน่ๆ  แล้วผมจะไปมีสมาธิทำงานได้ยังไง

“เออๆๆๆ แต่เมิงเลี้ยงงงง”ผมมองหน้ามันอีกที บุ้งอ้าปากกำลังจะพูดอะไรไม่รู้คับ  แต่ผมชี้หน้ามาน “เมิงหยุด  ถ้าเมิงไม่เลี้ยงกรูม่ายยยยไป  แล้วเมิงก็กระดิกหางกลับบ้านเมิงไปเลย  แล้วนี่หุบปากซะทีกรูจะรีบทำงาน”

มันอ้าปากค้างครับ  แล้วก็ค่อยๆหุบปากเงียบอย่างรวดเร็ว  มันคงคิดดีแล้วว่ายอมเสียเงินไม่ถึง 50 บาทเลี้ยงผมยังดีกว่าจะต้องกลายเป็นหมาไปจริงๆ 5555+ ก็แค่นั้นเองไอ้บุ้งเอ๊ย.........

พอเสร็จงานสัก 6 โมงเย็นครับวันนี้ผมเลยซ้อนมอเตอร์ไซด์บุ้งไปหาอะไรกินกันสองคนตามประสากิ๊ก หุหุหุ อันนี้บุ้งเป็นคนบอกครับผมเลยปล่อยมันไป  ให้มันเป็นกิ๊กไป  ผมคงไม่มีอะไรต้องเสียนี่นา  ให้ตำแหน่งมันสักหน่อยเงินเดือนอะไรก็ไม่ต้องเสีย  ให้แค่ความเป็นเพื่อนกัน  แค่นี้ก็สุขใจแล้วครับ

แต่อย่าคิดว่าผมมีอะไรเกินเลยกับมันนะครับ  ตำแหน่งกิ๊กของมันเป็นแค่ชื่อ  แต่ความหมายจริงๆคือเพื่อนสนิทที่รู้ใจ เป็นเพื่อนที่อาจโดนเนื้อตัวกันได้บ้าง  แต่ก็แค่จับมือนิดหน่อย โอบบ้างพอเป็นกระษัยไม่มีอะไรนอกเหนือจากนั้น  พี่ต่ายก็อนุญาติแล้วครับ  ก็พี่ต่ายน่ะไม่มีเวลาให้ผมเลย  คิดแล้วมีแฟนใหม่ซะดีไม๊เนี่ย

ผมคงจะคิดฟุ้งเพ้อเจ้อไปกันใหญ่ถ้าบุ้งไม่พาผมมาจอดที่ร้านผัดไทยเจ้าประจำของเราก่อน  ร้านผัดไทยเจ้านี้พวกผมกินกันมาตั้งแต่เด็กครับ  เป็นร้านไม้เก่าๆเหมือนร้านตามตามจังหวัดทั่วๆไป  แต่เพราะฝีมือดีจึงขายกันมายาวนาน  ร้านที่ผมเห็นก็ไม่ต่างไปจาก10กว่าปีก่อนที่ผมมา โต๊ะไม้ตัวเดิม แต่คนทำเปลี่ยนจากรุ่นพ่อมาเป็นรุ่นลูกแล้วครับ แต่ฝีมือยังเหมือนเดิม เส้นนุ่มรสชาติกลมกล่ิอม  ออกหวานนิดๆ

 ฝาผนังมีรายการอาหารตามสั่งที่เป็นลายมืิอเขียนกันเอง ผมเคยสงสัยคำว่าราดหน้าหมูเนี่ย  ทำไมคนชอบเขียนกันว่าลาดหน้า จนผมชักสงสัยตกลงมันต้องเขียนยังไงกันแน่  ผมว่าความรู้ภาษาไทยของบางคนยังแย่กว่าภาษาอังกฤษอีก  เพราะการศึกษาเราไปเน้นที่ภาษาต่างประเทศมากกว่า

 ร้านมีแต่ควันอาหารครับ ผมไม่ชอบแค่ตรงนี้แหล่ะครับ  คงต้องกลับไปสระผมกันใหม่  กินอะไรมาหรือที่ร้านขายอะไร  พอกลับไปทายเมนูได้เลยครับ  มันจะอบอวลไปทั้งหัวและตัว  ระหว่างที่ผมนั่งรออาหารก็มีโทรศัพท์มาครับ  ใครหว่าเบอร์ไม่คุ้น แต่ผมก็รับครับเผื่อเป็นลูกค้าโทรมา

“สวัสดีครับผมโอมครับ”

“โอมเหรอ....เราเอง”ฟังเสียงแล้วทำไมผมจะจำไม่ได้ครับ ผมเผลอยิ้มปากฉีกไม่รู้ตัว  :m3:พอดีเค้าเอาผัดไทยมาเสริฟ   บุ้งมันมองผมคุยแล้วทำท่าทางให้ผมกินก่อน  แต่ผมว่ามันเอียงหูฟังนะ  คือมันตั้งใจฟังแบบไม่มีแอบซ่อนเลยครับ  เพื่อนกรูจริงใจอีกแระ  อยากรู้ทุกเรื่องของผมจริงๆเลย

“จำเสียงได้ไม๊...ใครเอ่ย” :m1:ที่จริงผมว่ามุขนี้ปัญญาอ่อนนะครับ   แล้วก็หน่อมแน้มไปหน่อย  แต่คนนี้ผมยกให้คนครับ

“จำได้ซิ....เบ็ตไงทำไมผมจะจำไม่ได้ หึหึ สบายดีไม๊ครับ  กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่  แล้วไปเอาเบอร์เค้ามาจากไหน”ผมคุยไปเอาตะเกียบเขี่ยผัดไทยให้เส้นมันกระจายออกจากกัน  มันจะได้ไม่ร้อนครับ ควันระอุขึ้นมาเลยครับ น่ากินจริงๆ

พอเงยหน้าขึ้นมาเจอตาบุ้งโตเท่าไข่ห่านจ้องผมอยู่ แต่ผมบอกตัวเองว่าเมิงฟังได้ฟังไปเรื่องของกรู  มันคงงงกับที่ผมแทนตัวเองว่าเค้าครับ ฮ่าๆๆๆๆ ก็เบ็ตน่ะแฟนเก่าผมเอง

“โอมตัวเองถามเค้ามาเป็นชุดตอบไม่ทันเว้ย   เอาทีล่ะคำถามนะ เอ้า...อยากรู้อะไรก่อน ถามใหม่”

“นี่ตัวเองอย่ามากวนนะ ตอบๆมาเค้ากินผัดไทยอยู่  ให้ไวเดี๋ยวมันเย็นหมด”ผมกับเบ็ตเหมือนเพื่อนกันมากกว่าครับ   คบกันจากเพื่อนมาเป็นแฟนแล้วจากแฟนกลายมาเป็นเพื่อนในที่สุด  เลยแยกๆกันไปโดยปริยายแบบไม่รู้ตัวจริงๆไม่เคยมีคำว่าเลิกกันเถอะจากเราสองคน  เอ๊ะหรือว่าเราไม่เคยเลิกกันเนี่ย

“คิกๆๆๆ แหมก็ขอกวนนิดนึงให้หายคิดถึง  คิดถึงกันมั่งป่าว  ไม่เจอกันนานอ่ะ เนอะโอมเนอะ” :อิอิ1:
“ใช่กี่ปีแล้วอ่ะ ตั้งแต่ตัวเองไปนอก  คิดถึงว่ะฟังเสียงแล้วอยากกอดได้ป่าว  ขอกอดทีนึงนะ” :กอด1:

ไอ้บุ้งที่ก้มหน้าก้มตากินแต่เอาผมทัดหูกะฟังแบบเคลียร์ๆเงยหน้ามองผมทันทีครับ มันชี้หน้าผมครับทำปากขมุบขมิบพอจับใจความได้ว่า  “กรูจะฟ้องพี่ต่าย” :m26: ผมทำปากตอบมันครับ “เชิญเมิงเลย....กรูไม่กลัว”

“มามะมากอดเลย  คิดถึงโอมมากเลย เนี่ยไปได้เบอร์จากเพื่อนที่ทำออดิทเหมือนโอมอ่ะไอ้น่อยน่ะ”

“อ๋อเออๆ    แล้วตัวเองโทรมาหาเค้าทำไม  จะมาหาเค้ารึเปล่า  มาเที่ยวซิอยากให้มา หรือจะให้เค้าไปหาดี เอาไงวันไหน”ผมคิดถึงเบ็ตจริงๆนะครับ   เวลาเพื่อนเก่าโทรมาหามันดีใจบอกไม่ถูก  แล้วเบ็ตก็เป็นทั้งเพื่อนเป็นทั้งอดีตแฟนผมก็ยิ่งดีใจสุดๆไปเลย

“เปล่าเบ็ตจะโทรมาบอกโอมว่านนนี่จะแต่งงานเดือนหน้า  จะโทรมาชวนโอมให้ไปด้วยกันคิดถึงอยากเจอโอมน่ะ ไปนะโอมนะ จะได้เจอเพื่อนคนอื่นๆด้วย เดี๋ยวนนนี่คงจะส่งการ์ดไปให้ตามหลังน่ะ”

“นนนี่จะแต่งงานเหรอแต่งกับพี่โจรึเปล่าที่เป็นแฟนกันตั้งกะตอนที่เรียนน่ะ”

“ไม่ใช่นะซิ เค้าเลิกกันไปตั้งนานแล้วโอมไปอยู่ไหนมา  เจ้าบ่าวนี่เป็นหัวหน้าที่ทำงานนนนี่น่ะ”อ้าวผมก็งงซิ  ก็ตอนที่ยังเรียนมหาลัยนนนี่เค้ารักกับรุ่นพี่โจมากๆเลยครับรักกันมาตั้งแต่ปี1จนปี4ก็ยังเป็นแฟนกันอยู่  ใครๆยังล้อกันว่าคงจะแต่งงานเป็นคู่แรก แล้วไหงมาเลิกกันได้

“อ้าวเหรอ ก็เค้าไม่รู้จริงๆ ไม่ได้ติดต่อกับเพื่อนคนไหนเลย ช่วงนี้ก็งานยุ่งมากมาย หัวโตอยู่เนี่ย”

เพื่อนโทรมาแบบนี้ผัดไทยไม่ต้องทำกินแล้วล่ะครับ ขอคุยให้หายคิดถึงหน่อย จะกินไปคุยโทรศัพท์ไปผมก็ไม่ชอบทำ แต่ไอ้บุ้งซิทำไมมันเป็นคนไม่มีมารยาทแบบนี้มานั่งฟังผมคุยโทรศัพท์ มันนึกว่ามันเป็นหน่วยสืบราชการรึไง

“แป๊ปนึงนะเบ็ต”ผมมองหน้าบุ้งเอามือปิดโทรศัพท์ไม่ให้เบ็ตได้ยิน
“นี่มึงอย่ามาฟังกรูพูดได้ไม๊  กรูอึดอัด”บุ้งมันมองหน้าผมครับ แล้วยิ้มกวนติง

“กรูหูไม่ตึง  มันได้ยินเอง กรูช่วยอะไรไม่ได้ เมิงไม่อยากให้กรูฟัง เมึงก็พูดไม่มีเสียงดิ ใช้ภาษามือไปเลยกรูดูไม่ออกหรอก  เอาดิ ดิ ดิ ดิ”  :m14:แล้วส่งยิ้มมาอีก

ตอนนี้ผมอยากถีบมันมากเลยครับ ติดที่ว่าคุยโทรศัพท์อยู่แล้วอยู่ที่ร้านอาหารด้วย ผมเลยได้แต่ชี้หน้ามัน “กรูฝากไว้ก่อนนะเมิง จำไว้”แล้วผมก็หันไปคุยกับเบ็ตต่อ

“เบ็ต เรื่องไปงานเดี๋ยวใกล้ๆถึงวันนั้นแล้วโอมโทรหานะจะได้นัดกัน อยากเจอมากๆเลยครับ คิดถึงผมมั่งไม๊” o18 แอบหยอดนิดหน่อยบริหารเสน่ห์ครับ  ตามประสาผู้ชาย หุหุหุ

“ไม่คิดถึงเลย พอไปที่นู่นนะเบ็ตก็ลืมโอมไปเลย  มีแต่ฝรั่งหล่อๆ จะมาคิดถึงไอ้ตี๋ทำไมกัน”เสียงเบ็ตหัวเราะคิกคัก ดีใจที่ย้อนผมได้ กรรมหมดกันผมตี๋ก็จริงแต่ตี๋เกาหลีนะ  กำลังอินเทรนด์ออก

“โหยน้อยใจอ่ะ  ไม่ไปดีกว่างานต่งงานแต่ง  แล้วตอนนี้เบ็ตทำงานอะไรที่ไหนล่ะ”บลาๆๆๆๆ.....หลังจากนั้นผมก็ถามสารทุกข์สุขดิบครับ  แล้วก็คุยสัพเพเหระไปเรื่อย  กว่าจะรู้ตัวหันมาอีกทีไอ้บุ้งมันนั่งหาวรอผมแล้วครับ  แล้วผัดไทยผมก็เย็นชืดไปแล้ว ผมละเซ็ง....ไม่อร่อยเลย

ผมเห็นแก่เพื่อนเลยต้องตัดใจ กล่าวคำลากับเบ็ต เกรงใจบุ้งที่มานั่งรอ  เกรงใจผัดไทยจานนี้ด้วยมันคงร้องไห้รอผมมากินมันจนเย็น ผมยังมีโอกาสคุยกับเบ็ตอีกมากมาย  แต่สงสารเพื่อนมานั่งรอ ผมรีบกินจะได้รีบกลับ พอทานผัดไทยเสร็จ ผมตบไหล่บุ้งที่นั่งง่วงอยู่

“ไปกลับบ้านกันบุ้งโทษทีว่ะให้เมิงต้องมานั่งรอ”

บุ้งมันเงยหน้ามองผมแล้วพูดคำเดียวครับ “เออ” มันพูดแค่นี้จริงๆแล้วก็เดินไปที่รถเลย เหอะๆๆๆมันโกรธผมรึเปล่าผมเลยไม่รู้จริงๆ  แล้วที่สำคัญมันจะคิดว่าผมกับเบ็ตตี้เป็นยังไงอะไรที่ไหนเมื่อไหร่ล่ะ ทำไมมันไม่ถามผมซักคำ   ผมก็ยังงงๆอยู่เลยว่าบุ้งมันแปลกไป ก็ได้แต่หวังว่ามันจะไม่เป็นอีกาคาบข่าวไปบอกใครก็แล้วกัน o7

TBC
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ไว้มาเล่าสู่กันฟังต่อคราวหน้าค่ะ :teach:
อยากบอกว่าคิดถึงเพื่อนๆทุกๆคนค่ะ ที่จริงเขียนมาตั้งนานแล้ว แต่มันไปไม่ถึงไหนซักทีเลยไม่ได้เอามาลง หวังว่าคงไม่ลืมพี่ต่ายกับน้องโอมไปก่อนนะค่ะ :give2:


*** ขออนุญาตแก้ไขคำห้อยท้ายของชื่อเรื่อง เพื่อลดความรุงรังของหัวข้อ  แต่หากผู้แต่งมีเรื่องแจ้งเพิ่มเติม ก็สามารถแก้ไขชื่อเรื่องได้ตามปกติค่ะ
 ทิพย์โมบอร์ดนิยาย

Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-03-2012 09:40:52 โดย M@nfaNG »

ออฟไลน์ life_fracture

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1874
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +518/-4

rero

  • บุคคลทั่วไป
ดีจายมาก :mc4:

เคยอ่านเรื่องนี้ เป็นหนึ่งเรื่องในดวงใจเลย

ทำให้ต้องสมัคร และ post ครั้งแรกเลยนะ

รอ  รอ รอ ต่อไป

ออฟไลน์ nOn†ღ

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4390
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +502/-6
แอบมาเจาะไข่รีบน   :m32:

ร้ากกกคนแต่ง :man1:

 :oni1:

ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7395
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23

 :m30:

เบ็ตตี้เป็นแฟนเก่าโอม

พี่นนนี่ก็จะแต่งงาน

ทำไมเค้าไม่เคยรู้มาก่อน

ทำไมไม่มีใครบอกเค้า


 :o12: :o12: :o12: :o12:


ลป.พี่ฟางขอค่าตั๋วหน่อยดิ่ จะบินกลับไปงานแต่ง  :laugh:


madamkung

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ tawanna

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 437
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-0

ออฟไลน์ ( = ___ = )

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 605
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +57/-1


มาให้ :L2:พี่ฟาง :oni1:


ติดตามต่อปายยยยยยย






marchmenlo

  • บุคคลทั่วไป
:m4: ดีใจจังได้อ่านตอนต่อไปของเรื่องนี้แล้วอ่ะ :m4:
ชอบพี่ต่าย... :m1: แต่ภาคนี้ออกจาโหด ๆไปไหมอ่ะพี่กระต่ายของเรา :o8:

ออฟไลน์ nana

  • 아주마 애기 두명 ㅋㅋ
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2759
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +138/-2
 :m4:ชอบมากมาย :L2:


    :L2: :L2: :L2:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






yiyo

  • บุคคลทั่วไป
จำพี่ต่ายกับพี่โอมได้แม่นเลยค่ะ

เพราะเพิ่งอ่านที่ห้องนิยายที่แต่งจบแล้วเมื่อไม่นานนี้เองค่ะ

จะรออ่านตอนต่อๆไปนะคะ

สู้ๆนะคะ เรื่องน่ารักมากๆเลย  :m1:

christiyaturnm

  • บุคคลทั่วไป
 :man1:


คิดถึงพี่ต่าย นายโอมที่สุดเลยครับ

ภาคใหม่นี้ จะติดตามเป็นแฟนคลับต่อเลยครับ

ออฟไลน์ boboaje

  • ไม่ชอบหวาน ชอบครบรส
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2178
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +101/-4
ดีใจจังค่ะ ตอนนั้นไม่ทันได้เม้นให้กำลังใจอ่ะ

(ก๊ออ่านตอนจบไปอ่ะ)

ในที่สุดก็มีต่อ  เอพี่กระต่ายแปลกอ่ะ ไม่รักโอมแล้วเง้อ

 :กอด1: รักคนแต่งค่ะ

Kirimanjaro

  • บุคคลทั่วไป
หรือบุ้งจะ....

akike

  • บุคคลทั่วไป
อย่าบอกว่าเจ้าบ่าวนนนี่คือพี่ต่าย

ไม่งั้นเราไปถล่มแน่  ไม่อยากให้เป็นเช่นนั้นเรย

 :m29: :m29: :m29: :m29:

nartch

  • บุคคลทั่วไป
:m1:
พี่ต่ายกะโอมกลับมาอีกแล้ววววว
แต่กลับมาแบบนี้ไม่น่ารักเลยยยย  o12
หวังว่าคงไม่มีปัญหาอะไรอีกนะ ???

ปล. เบ็ตตี้ นนนี่ คนใกล้ตัวท้างน้าน
ไม่ลงทุนเลยนะฟางกี้... :laugh:

ออฟไลน์ SweetSerenade

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 227
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
ดีใจจังค่ะที่ได้อ่าน

ตอนอ่านภาคที่แล้วไม่ได้เม้นต์ เพราะไปอ่านในกระทู้นิยายที่จบไปแล้ว

ภาคใหม่นี่ก็จะคอยติดตามค่ะ


ออฟไลน์ tsuyu

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 472
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-2
เข้ามารายงานตัวค่ะ

เป็นแฟนพันธุ์แท้ ตั้งแต่ตอนที่แล้ว

ดีใจที่มีภาคต่อนะค่ะ   :o8:


ออฟไลน์ LiliLiN

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 406
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-10
 :mc4: :mc4: :mc4:

ตอนใหม่มาแล้ว

เพิ่งอ่านภาคแรกจบไปเมื่อวันก่อนเอง  สนุกมากค่ะ   o13

แล้วจะติดตามไปเรื่อยๆนะคะ  :oni1:

kongkilmania

  • บุคคลทั่วไป
การี๊ดดดดดดด   :m4: พี่ต่ายกะน้องโอมกลับมาแว้วววววว
คิดถึงพี่ต่ายยยยอ่ะ  แบบว่าชอบคนบุคลิกแบบเนี๊ยะ
นิ่งๆ เฉยๆ แมนๆ ฉลาดๆ วุ๊ยยยย ชอบไปหมด   :o8:
น้องโอมก็ยังคงความเอ๋อได้เหมือนเดิม  แต่น่าร๊ากกกกกก   :กอด1:
และพี่ต่ายก็ยังคงคอนเซ็ป  "ไม่ง้อ ง้อไม่เป็น ไม่รู้ว่าแฟนงอน" อยู่เหมือนเดิม
 :เฮ้อ:  เหนื่อยใจแทนน้องโอม

ปล. เป็นกำลังใจให้เจ๊ฟางฉุดจ๋วยนะเคอะ    :L2:
รออ่านตอนต่อไปอยู่นะคุณเจ๊  fighting fighting

ปลล. ไม่ได้เป็นคนช่วยโพสต์นี่ไม่ดีเลยเนาะ  
         อดอ่านก่อนเลย   :t2:
        

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ patee

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3732
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-3
ยังคิดถึงพี่ต่ายกับน้องโอมอยู่นะ

 :oni2:

anna1234

  • บุคคลทั่วไป
 o9ไม่ยอมอ่ะ ไม่ยอม ทำไมเค้าไม่รู้เรื่องเลยอ่ะ

เบตตี้เป็นแฟนกะโอมตั้งแต่เมื่อไร แล้วพี่นนนี่จะแต่งงานทำมั้ยไม่แจ้งข่าวกันบ้างอ่ะ :serius2:
 
:o12:ใจร้ายอ่ะ

patiharn

  • บุคคลทั่วไป
กลับมาแล้ว เย้ๆๆ แต่เอ๊ ทำไมไม่ยักกะหวานตามเทรนด์น๊า
ไม่เป็นไร ยังไงก็ ชอบเรื่องนี้ :L2:

satan666

  • บุคคลทั่วไป

เอา :L2: มาให้พี่สาวสุดที่ร๊ากกกก

 :กอด1: :กอด1:

พี่เบ็ตตี้แฟนเก่า  o2

พี่นนนี่จาแต่งงานนนนนนนน ไปด้วยๆ  :oni2:

 :laugh: :laugh:

ต้องให้เจ้าสาวโยนดอกไม้ให้เจ๊ฟางนะ  :t2:



BEta-K

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ mist

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4505
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +263/-3
อร๊ายยยยยยยยย ดีใจ ๆ พี่ต่ายกะโอม รีเทิร์น :oni2: :oni2:

ออฟไลน์ MiTo™

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 853
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +56/-1
ก็ได้แต่หวังว่ามันจะไม่เป็นอีกาคาบข่าวไปบอกใครก็แล้วกัน o7



บอกครับ รบกวนขอเบอร์พี่ต่ายหน่อย เดียวจะโทรไปแจ้งข่าว  :laugh:

ขอบคุณนะครับที่มาต่อให้

กรี๊ดดด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1

ออฟไลน์ AidinEiEi

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 776
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +138/-1
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
เข้ามากรี๊ดก่อน ค่อยอ่าน อิอิ

ในที่สุดสิ่งที่เราคอยก็มาเสียที   :oni2: :oni2:
.
.
.
 :a5:  :a5:เบ็ต....พี่นนนี่...มาด้วย!!!!
พี่ฟาง....จ่ายค่าตัวให้เจ้าของชื่อรึเปล่า อ่า...... :t2: :t2:

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-09-2008 19:36:56 โดย romaneeya »

kurugmin

  • บุคคลทั่วไป
 :L2: :L2:
+1ให้คุณ Manfang ที่มาต่อภาคสอง

บุ้งตัวนี้
แฝงตัวเฝ้ามะม่วงมานาน
น่ารักน่าสงสารนะ
มามะมาให้กอดปลอบทีนึง :man1:

To_Feel

  • บุคคลทั่วไป

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด