▲เกมเมอร์และน้องเด๋อของเขา▲ #ซอโซ่ล่ามธีร์ (01/09/61)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ▲เกมเมอร์และน้องเด๋อของเขา▲ #ซอโซ่ล่ามธีร์ (01/09/61)  (อ่าน 228281 ครั้ง)

ออฟไลน์ หน่วยกล้าวาย

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 151
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +221/-0
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17



เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม




==============================================================



นิยายเรื่องนี้แนวไหน : ไร้สาระเล็กน้อยถึงปานกลาง แต่คำหยาบคายเยอะมาก ขออภัยล่วงหน้าเลยนะคะ ตัวละครนิสัยไม่ค่อยน่ารัก
เรทเท่าไหร่ : อนุบาลสองก็พอได้อยู่ค่ะ


==============================================================

#ซอโซ่ล่ามธีร์
NEW GAME
LOAD GAME
MERCENARIES MODE
EXIT

ด่านที่ 1 : แอดเพื่อนมาเดี๋ยวนี้!
ด่านที่ 2 : พี่จะเห็นหน้าน้องให้ได้!!!
ด่านที่ 3 : แพ้เป็นพระ ชนะเป็นไหม?!
ด่านที่ 4 : Easter Eggs
ด่านที่ 5 : Do you wanna join me?
ด่านที่ 6 : ไว้ใจโดยไม่รู้ตัว
ด่านที่ 7 : น้อง
ด่านที่ 8 : รองเท้าเบอร์ 45
ด่านที่ 9 : ก้อนหินกับพลาสเตอร์ติดแผล
ด่านที่ 10 : HP ลดก็ต้อง Heal
ด่านที่ 11 : พายุฝนในใจของเรา
ด่านที่ 12 : เซอร์ไวเวอร์เป็นห่วงฆาตกร
ด่านที่ 13 : Drink a coffee and smile like an idiot (Part 1/2)
ด่านที่ 13 : Drink a coffee and smile like an idiot (Part 2/2)
ด่านที่ 14 : ความไม่แน่ใจ
ด่านที่ 15 : เริ่มต้นใหม่ที่เลเวล 1 (Part 1/2)
ด่านที่ 15 : เริ่มต้นใหม่ที่เลเวล 1 (Part 2/2)
ด่านที่ 16 : อย่ายุ่งกับคนของ Thr33Gamer (Part 1/2)
ด่านที่ 16 : อย่ายุ่งกับคนของ Thr33Gamer (Part 2/2)
ด่านที่ 17 : คริสต์มาสอีเวนท์ (Part 1/2)
ด่านที่ 17 : คริสต์มาสอีเวนท์ (Part 2/2)
ด่านที่ 18 : เห็นแก่น้องนุ่ง ถ้าน้องไม่นุ่งก็อีกเรื่อง (Part 1/2)
ด่านที่ 18 : เห็นแก่น้องนุ่ง ถ้าน้องไม่นุ่งก็อีกเรื่อง (Part 2/2)
ด่านที่ 19 : PRO NO SLEEP (Part 1/2)
ด่านที่ 19 : PRO NO SLEEP (Part 2/2)
ด่านที่ 20 : PRO PLAYER (Part 1/2)
ด่านที่ 20 : PRO PLAYER (Part 2/2)
DLC 01 : โอปป้าอินโคเรีย (Part 1/2)
DLC 01 : โอปป้าอินโคเรีย (Part 2/2)
นิยายภาคต่อ #ซอโซ่ล่ามธีร์ ชื่อเรื่อง คบวันนี้เลิกกันปีใหม่ #ชอกะเชร์คู่กันต์ กดเลยจ้า
เปิด RE-PRINT #ซอโซ่ล่ามธีร์ 1 ก.ย. - 2 ต.ค. จ้า



Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 04-01-2019 09:45:34 โดย หน่วยกล้าวาย »

ออฟไลน์ หน่วยกล้าวาย

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 151
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +221/-0
 
 
#ซอโซ่ล่ามธีร์
ด่านที่ 1 - แอดเพื่อนมาเดี๋ยวนี้!

 


“มันน่าเจ็บใจจริง ๆ ที่ถูกทำร้ายโดยใครสักคนที่ไม่ใช่ศัตรู แต่กลับเป็นคนใกล้ตัวที่รู้จักกันเป็นอย่างดี…”



เจ้าของเสียงแปลตามซับไตเติ้ลบนหน้าจอได้อย่างไม่ติดขัด ท่ามกลางความเงียบในห้องนอนสี่เหลี่ยมที่ไม่กว้างแต่ก็ไม่แคบจนเกินไป แต่มันคือโลกใบใหญ่ของ ซอโซ่ เด็กผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งที่ชอบเล่นเกมจนเป็นแรงบันดาลใจให้เขาขยันเรียนภาษาอังกฤษมากขึ้นเพื่อที่จะเข้าใจถึงเนื้อเรื่องและความรู้สึกตัวละครได้โดยไม่มานั่งงงทีหลังตอนเกมจบ


“ผมไม่รู้จะอวยเกมนี้ยังไงแล้ว เนื้อเรื่องดีสมเหตุสมผล ภาพก็สวยเหมือนคนจริง ๆ เลย ยิ่งตอนถ่ายสีหน้ากับแววตากัปตันตอนคัทซีนเมื่อกี้นะ ผมว่าฮิคามิถ่ายทอดออกมาได้ดีมาก ๆ ครับ”



*ฮิคามิ = คนทำเกม



ปัง ๆๆๆ



นั่นไม่ใช่เสียงปืน แต่เป็นเสียงทุบประตูห้องเหมือนว่าคนที่อยู่อีกฝั่งจะร้อนใจอยู่ไม่ใช่เล่น โซ่กดหยุดเกมแล้วเดินไปหมุนลูกบิด ก่อนจะเลิกคิ้วมองเพื่อนสนิทสองคนที่ดันเข้ามาจนเขาต้องถอยหลังชิดผนัง เจมส์กับอาร์มดูมีเรื่องร้อนใจ สังเกตได้ผ่านสีหน้าและมือขวาที่กวักเรียกเขา


“ไอ้โซ่ กูมีเรื่องเด็ดประเด็นร้อนจะเล่าสู่ฟัง มึงรีบปิดประตูเลย”


“เป็นอะไร มาแบบนี้พี่อุ้ยคงยิ้มให้แน่ ๆ”


“เหย... ใหญ่โตกว่านั้นอีก” เจมส์เสริม สีหน้าทั้งคู่เหมือนคนอยากพ่นทุกเรื่องออกมาเต็มแก่


“มึงจำเกมสุดท้ายที่เมื่อคืนเราเล่นด้วยกันได้ปะ?”


“ได้ดิ ทำไมเหรอ?” อาร์มปิดปากขำอย่างอดไม่ได้กับเรื่องที่กำลังจะเล่าต่อไปนี้ แววตาของไอ้โซ่เต็มไปด้วยความสงสัย แต่มันก็ดูใจเย็นเกินกว่าเขากับไอ้เจมส์ที่ชอบเสือกเรื่องชาวบ้านจนทนรอไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว


“เมื่อคืนอะ มันคือพี่ธีร์”


“พี่ธีร์?” เด็กหนุ่มตัวผอมยังคงตามสถานการณ์ไม่ทัน ซึ่งเขาสองคนก็พอจะรู้ว่าไอ้โซ่มันซื่อบื้อไม่เคยจะทันใคร เป็นแค่เด็กปีหนึ่งธรรมดา ๆ หน้าตาไม่มีพิษมีภัย แต่ก็ไม่ได้ดึงดูดใจสาวจนทำให้เพื่อนอีกสองคนต้องอิจฉา และนั่นถือว่าเป็นเรื่องดี

“ใช่ เจ้าของชาแนล Thr33Gamer ไงวะ ที่ดัง ๆ จนสปอนเซอร์ชวนไปออกงานเกมตลอด พวกสาว ๆ กับเด็กเกรียนนี่รุมขอถ่ายรูปกันตรึม” เจมส์พยายามจูนเพื่อน ปล่อยให้ไอ้ซื่อบื้อกะพริบตาปริบ ๆ อ้าปากหวอระลึกชาติอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจยาวหลังจากมันพยักหน้า


“อ๋อ พี่ธีร์ จำได้ ๆ”


“นั่นแหละ เมื่อคืนเกมสุดท้ายที่เหลือมึงคนเดียวเพราะพวกกูโดนฟันจนนอนแห้งตายกันหมดอะ พี่เขาเล่นเป็นฆาตกร”


“อ้าวเหรอ กูไม่รู้อะ ทำไมไม่คุ้นเลยนะ พี่เขาใช้ชื่อนั้นเหรอ?” ถึงจะไม่ได้ติดตามชาแนลพี่ธีร์ แต่โซ่ก็พอรู้จากปากเพื่อนสนิททั้งสองคนว่าพี่คนนั้นดังมาก ซึ่งมีกระแสสองฝั่งว่าพี่ธีร์ดังเพราะหน้าตาดี ขายตัวเอง กับฝั่งที่คิดว่าเล่นเกมเก่ง อีกทั้งยังเอนเตอร์เทรนเป็นเลิศ จึงทำให้มีคนติดตามเยอะ


“เปล่า พี่เขาเอาอีกไอดีไปเล่นเพราะไม่อยากให้ใครรู้ว่าเป็นพี่ธีร์คนดัง”


“แต่แม่งก็ไลฟ์สตรีมคนดูทีเป็นหมื่น งงไปดิสัด พี่ไม่อยากให้ใครรู้ครับ” เจมส์กับอาร์มหันไปแท็กมือกันอย่างชอบใจ


“ถึงว่าล่ะ ฆาตกรคนนั้นเล่นโคตรเก่งเลย กูนี่แทบลากเลือด” มองไอ้ซื่อบื้อที่ขยับปากงุบงิบพึมพำกับตัวเอง นี่มันใช่เวลาอวยฝั่งนั้นเหรอไอ้ฉิบหาย ไอ้โซ่แม่งเล่นอย่างเก่ง ส่วนฝ่ายนั้นก็มีดีแค่หล่อ เกมแรนด้อมมาเจอกันทั้งทีก็ไม่แปลกแล้วที่จะชนะ


“มึงควรจะสะใจเหมือนกูกับไอ้อาร์มดิวะ เราทำคนวัลลาบีแพ้จนอับอายขายขี้หน้าคนเป็นหมื่นได้เลยนะเว้ย”


“จริง คนขี้เก๊กแบบนั้นพอแพ้ทีคงอายสัด ๆ” อาร์มยังคงหัวเราะอย่างออกรส และโซ่ไม่เข้าใจว่าเพื่อนสนิททั้งสองคนสะใจอะไรขนาดนี้ ทั้งที่ไม่เคยคุยกับพี่ธีร์มาก่อนด้วยซ้ำ


“เล่นเกมมีแพ้มีชนะมันเป็นเรื่องปกตินะ พวกมึงนี่ไม่ไหวเลย” โซ่ส่ายศีรษะหน่าย ๆ แล้วนั่งบนเก้าอี้หน้าโต๊ะคอม


“มันจะไม่ปกติก็ตอนที่พี่ธีร์เขาอยากแก้เกมกับมึงนี่แหละเกลอเอ๋ย”


“หะ?”


“มึงฟังไม่ผิดหรอก” เจมส์เหยียดขาพาดกับตักไอ้ซื่อบื้อ “เมื่อคืนมึงเสือกไปหยามไว้ พี่เขาก็หัวร้อนดิ ประกาศตามหามึงกลางไลฟ์สตรีมเลย”


“กูเนี่ยนะหยาม?” โซ่เลิกคิ้วพร้อมชี้หน้าตัวเอง “กูไม่ได้พูดอะไรสักคำเลยนะ พอจบเกมกูก็ปิดคอมนอน”


โซ่รีบแก้ตัว สาบานให้ฟ้าผ่าเลยก็ได้ว่าไม่เคยหยามใครในเกมเลยสักคนเดียว อีกอย่าง ระบบเกมก็ไม่ได้เปิดไมค์คุยกับฝั่งตรงข้ามได้ด้วย ไม่มีทางไหนเลยที่พี่ธีร์จะได้ยินเสียงเขากับเพื่อน


“มึงไม่ได้พูด แต่การกระทำของมึงมันส่อไงไอ้โซ่” เจ้าของชื่อชี้หน้าตัวเองซ้ำอีกทีหลังจากอาร์มพูดจบ “มึงเอาตัวกาก ๆ ไปชนะคนที่พราวด์ว่าตัวเองเล่นฆาตกรเก่งเยี่ยงเทพแบบนั้นมันก็คือการหยามดี ๆ นี่เอง”


“เอ้า อย่างนี้ก็ได้?”


“ได้แหละ เพราะเขาจะล่อมึงให้ได้ กูไปดูไลฟ์สตรีมย้อนหลังของพี่ธีร์มา คือมันไม่สนหรอกว่ามึงเป็นใคร จะเป็นขี้เกมหางแถวหรือเด็กเกรียนที่อดข้าวตอนเที่ยงเพื่อเอาสิบห้าบาทนั้นไว้จ่ายค่าชั่วโมงเกมหลังเลิกเรียนก็ช่าง คนดังจะแก้เกมให้ได้มึงเข้าใจไหม อารมณ์พี่เขาคงอยากกู้หน้าคืนเพราะเขินมากที่แพ้โนเนมจากไหนไม่รู้”


“ยังไงพี่ธีร์ก็จะแก้เกมกับเราให้ได้ใช่เปล่าวะ” อยู่ดี ๆ ก็งานเข้าเฉย แพ้ชนะในเกมเป็นเรื่องปกตินะ ทำไมกลายเป็นเรื่องจริงจังขึ้นมาได้ล่ะ โซ่งงมาก ๆ


“มึงคนเดียวดิ พวกกูไม่เกี่ยว”


“ได้ไงอะ เกมสุดท้ายมึงสองคนก็เล่นกับกูแต่ไหงเป็นงี้” งงอย่างต่อเนื่อง แบบนี้เหมือนคนพาลเลย จากที่ฟังมาจากปากคนอื่น พี่ธีร์เป็นคนตลกแล้วก็หัวร้อนกับคนที่ไปด่าแฟนคลับพี่เขาว่าโง่แค่นั้นไม่ใช่เหรอ หรือเมื่อวานจะเจอเรื่องแย่ ๆ มา


“ไม่เอาด้วยหรอก” โซ่หมุนเก้าอี้หันเข้าหาจอคอม กดเซฟเกมที่อัดไปแล้วครึ่งชั่วโมง ก่อนจะเข้า Twitch เพื่อทำการไลฟ์สตรีมเหมือนกับทุกวัน


“มีคนดูแค่สามคนมึงก็ยังไลฟ์เนอะ” อาร์มมองเพื่อนอย่างเวทนา


“ก็พวกมึงแนะนำกูว่าถ้าอยากมั่นใจในตัวเองก็ให้ไลฟ์สตรีมบ่อย ๆ นี่กูก็ทำตามที่บอกอะ” เห็นหน้าเอ๋อ ๆ ตอนหันมาเถียงด้วยโทนเสียงปกติแล้วก็อยากเอาตีนลูบหัวอย่างเอ็นดู เขากับไอ้เจมส์แค่พูดเล่น ๆ เพราะเห็นไอ้โซ่มันขี้อายมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมจนตอนนี้ก็ยังไม่หาย


ไหนจะไม่กล้าแสดงออกจนส่งผลถึงตอนพรีเซนท์รายงานหน้าชั้น เจมส์ก็เลยพูดเล่น ๆ ว่าให้โซ่ลองไลฟ์สตรีมดูเผื่อจะเพิ่มความมั่นใจให้มากขึ้น ไหน ๆ ก็เห็นชอบเล่นเกมมาตั้งแต่เด็ก


“ซื้อเกมใหม่ละเหรอ เช้ด... ไวสัด”


“กูว่าเรามาผิดเวลาว่ะอาร์ม มันกำลังอินกับเกมภาคต่อที่รอมาสามปีจนไม่สนใจว่าพี่ธีร์จะเกรี้ยวกราดเบอร์ไหน”


“อย่าคิดมากเลย กูว่าพี่เขาหายเซ็งตั้งแต่ตอนตื่นนอนแล้ว” ไอ้โซ่ยังกล้ามองโลกในแง่ดีได้อยู่ แต่เจมส์ก็พอเข้าใจไอ้หน้าเนิร์ดที่ทำอยู่สามอย่างในชีวิตคือตั้งใจเรียน เล่นเกม ไปแดกบุฟเฟ่ต์กับเพื่อน


คงไม่ต้องพูดถึงเรื่องหลีสาว พอเจมส์กับอาร์มส่งซิกสะกิดกันให้ดูขาขาว ๆ ที่เข้ากับกระโปรงทรงเอหน่อยไอ้โซ่ก็บ่นชุดใหญ่เลยว่าไม่ควรหยาบคายแบบนั้น จนเขาสองคนรู้สึกเหี้ย


เจมส์ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงเพื่อนที่เปลี่ยนผ้าปูเดือนละสองถึงสามครั้ง ไอ้ซื่อบื้อรักสะอาดกว่าเขากับไอ้อาร์มรวมกันอีก นี่คือข้อเสียของมันที่ทำให้หญิงไม่แล


ทั้งคู่ปล่อยให้โซ่เล่นเกมแม้ว่าใจนั้นอยากเซิ้งให้เพื่อนแอดไอดีไปล่อซื้อพี่ธีร์เอาให้ขายขี้หน้าประชาชีอีกสักรอบ พูดก็พูดเถอะ ต่อให้ไม่ต้องสร้างโพล ชาวเน็ตครึ่งโลกก็คงโหวตเป็นเสียงเดียวกันว่าคนแบบ Thr33Gamer ควรโดนตบเกรียนอย่างหนัก เอาให้โชว์เก๋าไม่ออก ซึ่งเขาคิดว่าฝีมือระดับไอ้โซ่ก็มาถูกทางแล้ว มันเล่นเกมโคตรเก่ง โดยเฉพาะประเภท Shooting หรือเกมที่ต้องใช้ไหวพริบแก้สถานการณ์เฉพาะหน้า


“สวัสดีครับคุณ BallKung123 ขอบคุณสำหรับซับสไครบ์สองเดือนนะครับ อันที่จริงแค่กดติดตามเฉย ๆ ผมก็ดีใจแล้วนะ แต่ก็ขอบคุณมาก ๆ เลย ผมจะพยายามแปลให้ดีที่สุดครับ”


เจมส์กับอาร์มมองหน้ากันอย่างไม่ได้นัดหมายแล้วถอนหายใจกับความแสนดีไม่เข้าท่าของเพื่อน


ก็ Twitch มันต่างจาก Youtube ตรงที่การกดซับสไครบ์แต่ละครั้งของ Twitch เป็นการบริจาคเงินแก่ช่องนั้น ๆ ด้วย ซึ่งการซับจะตัดทุก ๆ สามสิบวัน ขึ้นอยู่กับว่าผู้ติดตามจะต่อซับหรือไม่ ถ้าต่อก็เสียเงินซึ่งน่าจะร้อยเจ็ดสิบกว่าบาทไม่ถึงสองร้อย ขึ้นอยู่กับค่าเงินในช่วงเวลานั้น ๆ


แต่สำหรับคนไม่อยากเสียเงินก็สามารถกด Follow ได้ตามปกติ ได้รับการแจ้งเตือนเวลาไลฟ์สตรีมกับอัปโหลดคลิปเหมือนกัน เพียงแต่ว่า Twitch ทำให้ระบบการกดซับสไครบ์เป็นการสนับสนุนผลงานของเกมเมอร์ด้วย


ก็รู้ว่าบ้านไอ้โซ่มันพอจะมีเงิน แต่เปิดชาแนลเกมทั้งทีก็ควรได้เงินส่วนนี้จากคนดูเอาไว้ซื้อเกมใหม่เล่นเปล่าวะ ถึงคนติดตามมันจะมีแค่ไม่กี่สิบคนก็เถอะ


“เป็นตอนต่อจากภาคก่อนที่เดวิดเพิ่งรู้ว่าความจริงโซเฟียเป็น Double Agent -- เดี๋ยวนะครับ”


อินโทรเกมพร้อมซับไตเติ้ลยังคงเดินไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง แต่เกมเมอร์ประจำช่อง Derya MK12 กลับนั่งนิ่งไป เจมส์ยันตัวลุกขึ้น มองแผ่นหลังเพื่อนพร้อมเสียงไม่คุ้นหูที่เด้งบนหน้าจอไม่หยุดก่อนจะหันไปเขย่าตัวอาร์มอย่างแรง คนที่เคลิ้มใกล้จะหลับจึงปรือตาขมวดคิ้วคาดโทษอย่างเอาเรื่องที่ขัดจังหวะการไปเฝ้าพระอินทร์


“ไรของมึง”


“ดูนั่น” เจมส์ชี้จอคอมที่ตอนนี้มียอดเงินบริจาคเด้งขึ้นเรื่อย ๆ อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในชาแนลของโซ่


สาบานเลยว่าตั้งแต่มันเปิด Twitch มาอย่างมากก็ได้รับการบริจาคแค่วันละสามสิบ ห้าสิบบาท แถมไลฟ์สตรีมแต่ละทีก็ไม่เห็นจะมีคนดูเกินห้าคน แล้วนี่มันอะไรกัน อยู่ ๆ ห้องแชทก็คึกครื้นเฉยเลย


“เอ่อ…”


ถ้ามัวแต่นั่งคิดเอาเองอยู่ตรงนี้ชาติหน้าคงไม่มีวันรู้เรื่องแน่ว่าเกิดอะไรขึ้น เจมส์กับอาร์มรีบถลาลงจากเตียงไปหยุดอยู่ข้างเพื่อนตัวผอมพร้อมก้มมองจอคอมเพื่ออ่านคอมเมนท์มากมายที่ไหลหลากเป็นน้ำป่า


zazajung บริจาค 500฿ : ทำไมไม่แอดพี่ธีร์ไปอ่า หยิ่งหรา
Nickey1998 บริจาค 100฿ : พี่ธีร์ประกาศตามหานายตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
Toey_ts บริจาค 50฿ : อย่าบอกว่าไม่เห็นน้ะ ชั้นรู้ว่าเทอก็ตามพี่เค้า
Mankrub บริจาค 30฿ : แอดไปเลยคับพี่ ฝาก30บาทนี้ไปตบเกียนเอาให้ล้มเลยนะ
NooNaKa01 บริจาค : 900฿ : กลัวแพ้สินะ ถึงได้เอาแต่มุดหัวอยู่ในกะลา



“เชี่ย… พลังแห่งติ่งพี่ธีร์”


“หัวร้อนแทนไอดอลอย่างเดียวไม่ได้ ต้องมีเงินฟาดหัวมึงด้วย”


“โคตรดี ไอ้โซ่ เย็นนี้เลี้ยงชาบูพวกกูเลย” เจมส์หัวเราะคิกคัก ช่วยอาร์มนวดไหล่เพื่อนที่นั่งนิ่งไม่แม้แต่จะขยับเมาส์
ทั้งคู่สบตาอย่างรู้กัน ก่อนจะค่อย ๆ ก้มลงมองเพื่อนที่เพียงพริบตาเดียวก็ได้คำตอบว่าไอ้โซ่คงช็อกตายห่าไปแล้ว



นี่มัน Cyberbullying!



“ทุกคนครับ… หยุดโดเนทเถอะนะ…” ไม่เคยเจอเกมเมอร์ช่องไหนอ้อนวอนขอให้หยุดบริจาคเงินแบบนี้ ไอ้โซ่เป็นคนแรก


“ห้ามทำไมวะ… ปล่อยให้พวกแม่งด่าไปเลย…” อาร์มกระซิบ ถ้าปล่อยให้ด่านานกว่านี้เขาทั้งสามคนอาจได้ตั๋วเครื่องบินไปกลับญี่ปุ่นก็ได้



Zuzyyyyy บริจาค 200฿ : ร้องไห้ไปฟ้องแม่แล้วเหรอ เงียบเชียว
Yoyoyo บริจาค 100฿ : แอดพี่ธีร์ไปได้แล้วค่ะอย่าเล่นตัวให้มากนัก
Beanielovelove บริจาค 500฿ : หรือว่ากลัวแพ้พี่ธีร์คะ :)



“โดเนทกันเยอะเกินไปแล้วครับ... ทุกคนพิมพ์ในห้องแชทเถอะนะ ผมอ่านอยู่ เราสามารถสื่อสารกันโดยที่ไม่เสียเงินได้นะครับ”



Yurikojung บริจาค 300฿ : ทำไมอะ รวย



โซ่อยากร้องไห้… ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยกลัวการได้เงินขนาดนี้มาก่อน สามร้อยบาทนั้นกินหมูกระทะหลังมหา’ลัยได้ตั้งสองคนเลยนะ


“คือที่ผมไม่ได้แอดพี่ธีร์ไปไม่ใช่เพราะหยิ่งหรืออะไรเลยนะครับ ที่จริงผมน่ะ —”



Thr33Gamer บริจาค 5,000฿ : แอดมาเดี๋ยวนี้ก่อนที่ผมจะตามล่าคุณ



“เชี้ยยยยยยยยย!!!!”


สามสหายผงะถอยหลังจนเก้าอี้ล้อไถลไปชนกับปลายเตียง โซ่ยกมือขึ้นปิดปากอย่างไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง ทั้งสามคนยังคงจ้องรายการบริจาคเงินยอดล่าสุดที่ทำให้ตะลึงทั้งจำนวนเงินและชื่อของผู้บริจาค


“ฉิบหายแล้วไอ้โซ่ คำขู่นั่นยิ่งกว่าหนังเรื่อง Taken อีก” ที่พระเอกตามล่าโจทก์เพราะลูกถูกลักพาตัวไป แต่พี่ธีร์แม่งปัญญานิ่มกว่านั้นตรงที่จะล่าไอ้โซ่ให้ได้เพราะใจแม่งอยากแก้เกม



Joyly บริจาค 500฿ : คงอยากเอาเงินโดเนทเยอะ ๆ ก่อนถึงจะยอมแอดไปอะดูสภาพแล้ว
Faiizzzz บริจาค 200฿ : อี๋ว เหม็นสาปคนจน




“...” โซ่กัดริมฝีปากจนเลือดห้อกับความประหม่าที่ส่งความเย็นไปจนถึงมือทั้งสองข้าง


สำหรับคนขี้อายที่ไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้ โซ่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเขากำลังกลัว


“ทำอะไรสักอย่างดิวะ…” เจมส์ดึงหูฟังออกให้แล้วป้องปากกระซิบ


“ทำ… ทำอะไร… ปิดสตรีมหนีไปดื้อ ๆ เลยดีไหม?” คนป๊อดเลิ่กลั่ก ช้อนตามองเพื่อนหวังขอความช่วยเหลือ


“หนีทำหอกไรล่ะ... ตอบรับไปเลย!” อาร์มกดเสียงต่ำ ปรบมือเบา ๆ สองทีแล้วชี้นิ้วใส่หน้าจอย้ำ ๆ


“เออจริง... มึงรีบตอบตกลงเลยไอ้โซ่ พี่เขากับติ่งทั้งหลายจะได้หยุด...”


“จะดีเหรอ…”


“หรือจะปล่อยให้พวกมันรุมทึ้งมึงด้วยการเอาเงินฟาดหัวแบบนี้?”


“ไม่เอาอะ” โซ่ส่ายหน้าพรืด พี่ธีร์กับแฟนคลับรู้จักชาแนลเขาแล้ว คราวหน้าคงเข้ามารุมแกล้งกันด้วยการบริจาคเงินอีกแน่ ๆ


“งั้นก็ไปจัดแม่งเลยดิ…”


“ใช่… แค่ยอมแพ้สักตาเรื่องก็จบแล้ว กูว่าพี่ธีร์อยากกู้หน้าแค่นั้นแหละ”


ปีศาจทั้งสองกระซิบเพื่อนเบา ๆ พอให้ได้ยินกันแค่นี้ และในใจลึก  ๆ ของเจมส์กับอาร์มกำลังแอบลุ้นว่าขอให้ไอ้คนดังนั่นไม่ยอมจบง่าย ๆ


โซ่กลืนน้ำลายอย่างฝืดคอ มองบทสนทนาในห้องแชทที่มีคนแปลกหน้าเต็มไปหมด ส่วนใหญ่คือคนที่เข้ามาดูถูก ตราหน้าหาว่าเขากลัวแพ้และอยากได้เงิน แต่ก็ยังมีคนส่วนน้อยที่เชียร์ให้โซ่เล่นกับพี่ธีร์โดยไม่ต้องคิดอะไรมากไปกว่าความสนุก


“ตกลงครับ ผมจะแอดไปหาพี่ธีร์”


เจมส์กับอาร์มไฮไฟฟ์กันทันที โซ่หยิบรูบิกที่อยู่ใกล้มือมาบิดรัว ๆ ทั้งที่ไม่ก้มมอง มันคือการทุเลาความเครียดอย่างหนึ่งที่เพื่อนอีกสองคนเข้าใจดี


นิ้วเย็นเฉียบเพราะความกลัวเริ่มบังคับเมาส์อีกครั้งเพื่อกดแอดเพื่อนไปหาฆาตกรในเกมและชีวิตจริง


“แอดไปแล้วนะครับ ขอโทษที่ทำให้ทุกคนลำบากใจนะ”


“โอย มึงจะขอโทษเขาทำม๊ายยย” อาร์มสุดจะทน ยิ่งเห็นไอ้โซ่กุมขมับเหมือนคนคิดไม่ตกก็ยิ่งหงุดหงิด นี่ถ้าเล่นเก่งเหมือนมันนะจะปากดีให้ทั่วเซิฟเวอร์เลย



Thr33Gamer: ชื่ออะไร อายุเท่าไหร่?


“โซ่ครับ อายุสิบเก้า”


Thr33Gamer: นึกว่าชื่อเด๋อ อ่านจากชื่อชาแนล


“อันนั้นเป็นชื่อปืนครับ… Derya MK12...”


Thr33Gamer: พูดถึง MK แล้วหิวเลยว่ะ ว่าแต่น้องกินข้าวยัง?



โซ่ใจชื้นขึ้นมาภายในเสี้ยววิเพราะคำพูดเพียงประโยคเดียว พี่ธีร์ก็ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นนี่นะ... อย่างน้อยก็ยังเป็นห่วงถามไถ่เรื่องการกิน ทั้งที่เพิ่งเคยคุยกันเป็นครั้งแรกแท้ ๆ


“ยังครับ”


Thr33Gamer:
งั้นก็รีบไปกินซะ เพราะคืนนี้พี่จะไล่ฆ่าอย่างเลือดเย็นจนน้องกินข้าวไม่ลงไปอีกสามวันเลย




อือ… T_T

 
 
 
To be continued
 

ฝากด้วยนะคะ <3
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 04-01-2018 19:09:54 โดย หน่วยกล้าวาย »

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7518
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
ตาม
สนุกกกกก  :katai2-1: :katai2-1: :katai2-1:

พี่ธีร์ หัวร้อนเลย แค่เล่นเกมแพ้
ที่ผ่านๆมา คนที่เล่นด้วย ยอมแพ้พี่เขาหรือเปล่า
เลยคุ้นกันการชนะมาตลอด แพ้ไม่เป็นสินะ

แฟนคลับธีร์ หยามโซ่โดยการบริจาคเงิน
มีอย่างนี้ด้วย ดูถูกเขาโดยการปาเงินให้ 
อย่างนี้คนรับทั่วไป น่าจะชอบนะ  รวยเลย แปลกๆนะ :hao3: :hao3: :hao3:
อยากอ่านต่อและ พี่ธีร์ จะเล่นอ่อนหรือแข็งนะ  o18
       :L1: :L1: :L1:
  :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ แฟนตาเซีย

  • หืมม...?
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 557
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-1
ธีร์คงไม่เคยแพ้ใครสินะ ถึงกับต้องจองล้างจองผลาญกันขนาดนี้ หมั่นไส้แฟนคลับธีร์มากอ่ะ อยากให้โซ่เอาคืนให้เจ็บๆ

ออฟไลน์ หน่วยกล้าวาย

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 151
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +221/-0
#ซอโซ่ล่ามธีร์
ด่านที่ 2

พี่จะเห็นหน้าน้องให้ได้!!!





“ตอนแรกกูก็ไม่รู้หรอกว่ามันเป็นใคร แต่พวกมึงรู้ใช่ไหมว่าสายกูอย่างเยอะ ผ่านไปแป๊บเดียวตดยังไม่ทันหายเหม็นก็มีเด็กหลังไมค์มาหากูว่า ‘พี่ธีร์คะ น้องหาเซอร์ไวเวอร์คนนั้นเจอแล้ว เจอทั้งแก๊งเลยค่ะ’ กูนี่ยิ้มเลย”


นอกจากหมูสามชั้นย่างที่ดังฉ่า ๆ ก็ยังมีเสียงพระเอกของโลกใบนี้ที่เอาแต่ซุยเรื่องตัวเองไม่หยุด ชายหนุ่มสามคนนั่งกินหมูกระทะอยู่หน้าร้านเกม โดยมีเสียงผัดข้าวจากร้านตามสั่งข้าง ๆ กับเสียงบิดมอเตอร์ไซค์ของนักศึกษาที่อาศัยอยู่หอพักละแวกนี้เพิ่มบรรยากาศให้


“แดกหน่อยธีร์อย่าเอาแต่ซุย” แจ็คกล่าวเสียงเรียบ ชี้ตะเกียบไปยังหมูสามชั้นที่กองพะเนินอยู่ในถ้วยโดยฝีมือไอ้แหลม มือดีจากพระนครที่มีความสามารถหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล่นเกม ทำกับข้าว ไปจนถึงความปากหมา ๆ ของมันที่วอร์กับคนในเกมทีไรก็ไม่เคยแพ้สักที


“แดกด้วยคุยไปด้วยมันจะเป็นไร มึงอะเงียบเกิน ซึมเศร้าแดกอีกละดิ?” ธีร์ยักคิ้วใส่เพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยเรียนมอปลาย มันเป็นโรคซึมเศร้าซึ่งต้นเหตุมาจากความเครียดและความกดดันมากมาย ตั้งแต่เรื่องครอบครัวไปจนถึงเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่คนอย่างเขาไม่ค่อยเข้าใจนัก


ธีร์คิดว่ามันเป็นเรื่องยากที่จะทำความเข้าใจโรคนี้ได้อย่างถ่องแท้ เคยลองปลอบมันสารพัดวิธีแต่ก็ไม่ได้ผล และเพื่อน ๆ ก็ไม่ค่อยเข้าใจโรคฮิปสเตอร์ที่ไอ้แจ็คเป็นด้วย แต่เขาก็เคยเสิร์ชข้อมูลในอินเทอร์เน็ตอยู่ บวกกับเห็นคนแชร์ในทวิตเตอร์และเฟซบุ๊กอยู่หลายครั้ง จึงพอได้เรื่องว่า


‘ถ้ามึงมีเพื่อนเป็นซึมเศร้าแล้วมึงไม่เข้าใจนะ มึงไม่ต้องทำอะไรมาก แค่ไม่ปลอบสั่ว ๆ ไม่พยายามยัดเยียดให้มันสตรองเหมือนฟันหน้ามึง อย่าบอกว่าคนอื่นลำบากกว่าอีกตั้งครึ่งโลกแต่เขาก็ยังอยู่ได้ ไม่ มึงห้ามพูดอย่างนั้นเด็ดขาดเลย ถ้ามันดิ่ง มึงแค่อยู่ข้าง ๆ มัน พูดเรื่องไร้สาระบ้าง ชวนมันคุยบ้าง เพื่อไม่ให้มันจมดิ่งอยู่กับความรู้สึกที่เผชิญอยู่ แค่นั้นเพื่อนมึงก็รู้สึกขอบคุณแล้ว’



เออ เขาไม่เคยเป็นโรคนี้ ไม่ค่อยเข้าใจสักเท่าไร แต่ถ้าไอ้แจ็คป่วย คนที่เรียกว่าเพื่อนก็ต้องดูแลมันเปล่าวะ?



‘กูอยากตาย’
‘มึงจะตายทั้งที่ซีรีส์มาเวลยังไม่อวสานเหรอเพื่อน กูถามแค่นี้’
‘เออว่ะ งั้นกูก็ยังตายไม่ได้สินะ’
‘ไหนจะซีรีส์มหากาพย์ทั้งหลายอีก ถ้ามึงตาย มันจะเป็นการตายที่ไม่หลุดพ้น วิญญาณมึงจะเร่ร่อนไปบ้านนั้นที บ้านโน้นที เพื่อขอส่วนบุญดูซีรีส์ด้วย ถ้าเกิดเขามีเซนส์แล้วเห็นมึงขึ้นมาก็ลำบากไปนิมนต์พระอีก มึงจะทำให้คนอื่นลำบากไม่ได้นะแจ็ค’
‘โห กูไม่เคยคิดถึงเรื่องนั้นเลย ขอบใจมึงมากที่เรียกสติกู’
‘ยัวร์เวลคั่ม’
‘ถุ้ย!!!’



ถึงจะเป็นเหตุผลกาก ๆ แต่อย่างน้อยมันก็ทำให้เพื่อนที่คิดจะละทางโลกมีความอยากตื่นไปทำงานและใช้ชีวิตต่อไป ไอ้แจ็คไม่ได้ทำหน้าอมทุกข์เหมือนคนใกล้ตายอย่างที่ใครเข้าใจว่าคนเป็นโรคซึมเศร้าต้องหงอยตลอดเวลา มันก็ใช้ชีวิตปกติ มียิ้ม มีหัวเราะ มีสุข มีเศร้า เพียงแต่มันเก็บเรื่องเศร้าไว้ในใจมากกว่าคนทั่วไปมากกว่าก็เท่านั้น


“พี่ตั้บ เมื่อไหร่ดีมึงอะ เมื่อไหร่?” แหลมผลักประตูร้านเกมเข้าไปพร้อมตะโกนเรียกเจ้าของร้านที่ยังตี ROV ไม่จบเกมสักที


“เออ ใกล้ละ รีบมากทำไมพวกมึงไม่แดกกันตั้งแต่เมื่อวานวะ” ตุ้บตั้บบ่นอุบอิบพลางขมวดคิ้วจ้องหน้าจอสมาร์ทโฟนอย่างจริงจัง


“เล่นไปก็แพ้ ทีมที่ไม่มีกูมันจะไปมีความหมายได้ไงกูถามหน่อย” ความกวนตีนของไอ้แหลมไม่เคยแบ่งระดับแม้ว่ามันจะอายุน้อยที่สุด “กำลังจะมีคนเปิดไมค์ด่าทีมในอีก สาม สอง หนึ่ง”


“โว้ย!!! มากันบ้านดิสัด จะฟาร์มหาเงินไปเลี้ยงพ่อมึงเหรอไอ้ฉิบหาย!!!” บุญบาป พูดยังไม่ทันขาดคำเจ้าของร้านเกมหลังมหาลัยผู้มีหุ่นอ้วนท้วมก็เปิดไมค์ด่าเพื่อนร่วมทีมจริง ๆ


ตุ้บตั้บเป็นพี่ใหญ่ในทีม ‘ขี้ซุยบราเทอร์’ ทีมที่เหมือนจะเก่งเมื่อเล่นคนเดียว ไม่ว่าจะเป็นเกมไหน... แต่พอลงแข่งทีมทีไรก็พากันกอดคอตายที่รอบสองทุกที ชายหุ่นท้วมหลับตาลงพลางเอนหลังพิงกับโซฟาเพื่อสงบสติ เขาพยายามจะเป็นมักเกิ้ลทั่วไปแล้ว แต่พอเล่นเกมกะโหลกนี่ทีไรก็เผลอใช้เวทย์มนตร์นอกฮอกวอตส์ทุกทีสิน่า


แหลมบึนปากแล้วปิดประตู ก่อนจะกลับเข้าวงหมูกระทะรอบดึกอีกครั้ง 


“กูกลับละ” แจ็คมองนาฬิกาข้อมือเมื่อถึงเวลา ซึมเศร้าแมนผู้มีแม่ และน้องชายกับน้องสาววัยขบเผาะรออยู่บ้านจึงต้องรีบกลับไปดูแลใส่ใจ


“ขับรถดี ๆ นะพี่มึง แต่อย่าให้ใครแซงได้” แหลมรีบโยกตัวหลบฝ่ามือรุ่นพี่อย่างรู้ทัน เด็กหนุ่มจิ๊ปากพร้อมกระดิกนิ้ว ก่อนจะชี้ไปยังมอเตอร์ไซค์เมียรักของแจ็คเป็นเชิงไล่ 


“กูจะเลิกเล่นเกมห่านี่ละ” เหมือนได้กลิ่นธูปถึงยอมออกมา พี่ตั้บนั่งลงแทนที่แจ็คพร้อมใช้ถ้วยกับตะเกียบชุดเดิมอย่างไม่รังเกียจ ซึ่งเขาจะเรียกว่าเป็นเพราะความสนิทมากกว่าความตะกละโสโครกของพี่ตั้บมันละกัน


“มึงพูดแบบนี้มาตั้งแต่สมัย DotA 1 แล้วเปล่าวะพี่” ไอ้ลูกครึ่งฝรั่งยี่สิบอีสานแปดสิบตอบอย่างอ้อนตีน ไอ้แหลมเป็นเด็กปีสองมหาลัยเอกชนแถว ๆ ฟิวเจอร์ มันเป็นเด็กเรียนดี กีฬาก็ใช้ได้ แต่ไม่มีความเคารพใด ๆ กับเพื่อนรุ่นพี่อย่างพวกเขาเลยสักนิด ซึ่งถามว่านั่นเป็นปัญหาหรือเปล่า ก็ไม่ว่ะ เพราะนอกจากไอ้แจ็ค คนที่เหลือก็รู้จักกันผ่านโลกออนไลน์ทั้งนั้น พวกเขาเริ่มรู้จักกันจากแชทในเกมโดยไม่เคยเห็นหน้าค่าตา ก่อนจะมาสร้างความฉิบหายในชีวิตนอกเกมเพราะเคมีมันเข้ากันได้ดีจนเกินไป


“มึงยังเล่าไม่จบเลยพี่ธีร์ สรุปรีแมชแล้วใช่ปะ?” น้องเล็กประจำทีมถามอย่างใคร่รู้


“คุยเรื่องอะไรกันอยู่วะ?”


“กูล่ะเบื่อพวกมาตอนตลาดวาย” ธีร์บ่นพึมพำพร้อมคีบผักให้รุ่นพี่ผู้หิวโหย “เรื่องไอ้คนที่กูแพ้เมื่อวานน่ะ”


“เออ สรุปใครวะ?” สิ้นสุดคำถามของตุ้บตั้บ ธีร์ก็ส่ายหน้าเป็นคำตอบ “จากที่เข้าไปดูไลฟ์ย้อนหลัง กูว่ามันก็เล่นเอาเรื่องอยู่นะ เผลอ ๆ อาจจะเป็นพวกเกมเมอร์ดัง ๆ แต่เนียนสร้างไอดีใหม่ไปยำหมูเหมือนมึง” จากประสบการณ์โชกโชนในวงการเกม ตุ้บตั้บขอฟันธงเลยว่าคนนั้นต้องเป็นใครสักคนที่อยากกระทืบไอ้ธีร์ให้อับอาย ซึ่งก็ทำสำเร็จเสียด้วย


“หึ” ชายหนุ่มตัวสูงส่ายหน้าปฏิเสธ “เป็นโนเนมจากไหนก็ไม่รู้ ใน Twitch คนติดตามไม่ถึงยี่สิบคนเลยมั้ง”


“เช้ด... ได้ไงวะ”


“บอกให้แอดมาก็ไม่แอดสักที กูเลยล่าแม่มดแม่ง”


“พี่มึงเลวนะแหลม เป็นกู ๆ เลิกคบ”


“น้องเห็นด้วย” ไอ้ลูกครึ่งสาระแนตบมุก ซึ่งบอกเลยว่าเขาไม่รู้สึกผิดสักนิด


จะหาว่าเข้าข้างตัวเองก็ได้ แต่ชาแนลของเขาก็ไม่ใช่ไก่กาอาราเล่ที่จะได้ไม่รู้จัก เด็กนั่นต้องรู้อยู่แล้วว่าเขาเป็นใครที่ไหน มันแค่แกล้งตีเนียนทำเป็นซื่อ แต่พอลับหลังคงหัวเราะเยาะสะใจที่เอาชนะเขาได้ในเกมนั้น


“พอเจอชาแนลมันแล้วมึงทำไงต่อ?”


“กูเข้าไปตอนมันเริ่มเล่นเกมพอดี แลดูจะแปลอังกฤษใช้ได้อยู่ กูปล่อยให้แฟนคลับหยอกมันสักพักแล้วก็โบ้มโดเนทกระแทกปากไปห้าพัน กูว่าคงนั่งหน้าม้านอยู่หน้าคอม เสียงนี่สั่นเป็นต้นกล้วย”


“ต้นกล้วยเชี่ยไรมึง” <- ตุ้บตั้บ


“สั่นเครือ”  <- ธีร์


“ผ่ามพาม!” <- แหลม


“กูให้ห้าบาทเอาไปอม แล้วอย่าเล่นมุกส้นตีน ๆ แบบนี้อีก” ตุ้บตั้บเอาเหรียญจากรูหูออกมากระแทกลงบนโต๊ะลายหินอ่อน และธีร์ก็รับไปเหน็บหูตัวเองต่ออย่างภาคภูมิใจ


“เดี๋ยวกูเอาไปโพสต์ให้ลูกเพจด่ามึงเล่นดีกว่า” แหลมหรี่ตายิ้มอย่างมีเลศนัย มันเอาโทรศัพท์ขึ้นมาทำท่ากดเข้าเฟซบุ๊กเหมือนจะบอกว่า ‘กูไม่ล้อเล่นนะพี่’


ไอ้เชี่ยนี่เป็นเจ้าของเพจ ‘วันนี้พี่ธีร์ควรโดนด่าว่าอะไร?’ ซึ่งตอนแรกเขาคิดว่าคงไม่มีใครบ้าจี้เข้าไปกดไลก์หรอก แต่พอรู้ตัวอีกทีเพจมันมีคนติดตามเกินครึ่งแสนแล้วไอ้นรกแตก


“กูแค่อยากเล่นกับคนที่ทำให้กูขยับนิ้วได้ไงพี่ ไล่ฆ่าหมูมาก็เยอะ กูควรหาคู่แข่งที่มันสมน้ำสมเนื้อสักที”


“แหม่... พ่อคนเก่ง พ่อซุปเปอร์แมน พ่อคลาร์กเคนท์ หล่อ เข้ม โปรระดับโลก” ตุ้บตั้บเบ้ปากเป็นรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่ว เขารู้จักไอ้ธีร์ตั้งแต่มันยังเป็นเด็กหัวเกรียน เคยขี้ซุยแค่ไหน วันนี้ให้คูณไปอีกห้าร้อย


“คำคุยสุด” แหลมเสริม


“นึกแล้วก็เซ็ง” ชายหนุ่มตัวสูงถอนหายใจ เมื่อนึกถึงไอ้เด็กนั่น “กูท้ามันมาแก้เกม แต่พอเล่นจริง ๆ เสือกวิ่งโง่มายืนให้กูฟันเล่นหน้าตาเฉย ไม่หนี ไม่วิ่ง ไม่อะไรทั้งนั้น ไอ้ฉิบหาย กูก็ของขึ้นดิ เผลอด่าออกไลฟ์ต่อหน้าแฟนคลับด้วย โคตรเหง้าศักราชมาครบอะกูพูดเลย” ใช่ว่าธีร์จะเป็นคนสุภาพอะไรขนาดนั้น แต่เขาก็ไม่ได้อยากจะหยาบคายใส่เกมเมอร์ด้วยกันเปล่าวะ แต่ไอ้เด็กนั่นก็สุดจะทนเหลือเกิน



ถ้ามันไม่แกล้งแพ้มีหรือเขาจะหัวร้อน เด็กเปรต



“ถ้าบอกว่าเป็นเกมเมอร์โนเนม มันจะเป็นไปได้ไหมว่าเด็กมันอยากรีบจบกับมึงเลยแกล้งแพ้”


“พี่พูดถูก” ไอ้แหลมเสริม ซึ่งเขาก็คิดเหมือนกัน แต่เด็กนั่นรู้จักเขาน้อยเกินไป


“แล้วมึงทำไงต่อ?”


“กูด่ามันไปชุดนึง บอกว่าถ้าเล่นแบบนี้เคี้ยวขี้แล้วพ่นใส่หน้ากูเลยดีกว่าถ้าจะมาหยามกัน”


“เชี่ย มึงพูดงี้เลยเหรอพี่ แต่ถ้าจะทำให้หน้าสุดสำอางของมึงแปดเปื้อนได้ การอมขี้สักครั้งในชีวิตก็น่าคิดอยู่” แหลมโดนตบกะโหลกลั่นไปหนึ่งทีข้อหาไม่เข้าข้างพี่มัน ธีร์เอาลิ้นดันกระพุ้งแก้ม พอนึกถึงเรื่องนี้ทีไรเป็นต้องหัวเสียทุกทีสิน่า


“พรุ่งนี้กูจะแก้เกมอีกรอบ” ธีร์ไม่เคยคิดว่าตัวเองเกลียดความพ่ายแพ้กระทั่งเจอเด็กนั่น


ถ้ายอมเล่นดี ๆ แต่แรกก็จบแล้วเปล่าวะ จะได้รู้ดำรู้แดงไปเลยว่าใครขิงข่าตะไคร้กว่ากัน คราวนี้ถ้ายังแพ้อีกก็จะไม่ตามไปวอแว เกมตอนหัวค่ำนอกจากจะเฟลกับตัวเองแล้วมันยังทำให้เขาอับอายขายขี้หน้าแฟนคลับ ไหนจะตกเป็นขี้ปากพวกเกมเมอร์ช่องอื่นที่พร้อมจะเอาไปนินทาลับหลังว่า Thr33Gamer เป็นคนพาล หาเรื่องคนอื่นไปเรื่อย ไม่รู้จักยอมรับความพ่ายแพ้


“นิ่ง ถึงกับนิ่ง” แหลมค้างอยู่ในท่าถือตะเกียบพลางมองหน้าเพื่อนรุ่นพี่ที่ดูเหมือนว่าจะจมอยู่กับความคิดบางอย่าง ซึ่งเขารู้ว่าต้องเป็นเรื่องสนุกของชาวเราอย่างเป็นแน่แท้!!!


“เซ็งว่ะ กูกลับดีกว่า”


“กูลงร้อยนึงว่าพี่ธีร์จะกลับไปไลฟ์ฆ่าหมูโชว์สาว” แหลมวางเงินลงบนโต๊ะ ก่อนตุ้บตั้บจะวางตาม


“กูลงว่ามันไปหาเมีย” 


ทั้งคู่เงยหน้ามองไอ้ขี้เก๊กที่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนมันจะอมยิ้มแล้วมองมายังพวกเขาทั้งสองที่ยังกินหมูกระทะยังไม่เสร็จ


“มึงเสียร้อยนึงให้พี่ตั้บแล้วเชี่ยแหลม” เด็กลูกครึ่งมองบนไปจนถึงสวรรค์เมื่อนึกถึงแฟนคนสวยของธีร์ แหลมเอาเงินยัดใส่มือคนข้าง ๆ อย่างจำใจ ก่อนจะปัดมือไล่ก่อนที่เขาจะอ้าปากด่าแฟนสุดงี่เง่าของไอ้พี่ธีร์




*




แหลมคงเสียเงินร้อยนึงไปเปล่า ๆ เพราะธีร์ไม่ได้ไปหาเบลอย่างที่ตุ้บตั้บเดาไว้ แต่เขาเลือกที่จะกลับคอนโดเพื่อเล่นเกม หรืออ่านการ์ตูนสักเรื่องที่อัปเดตตอนล่าสุดทุก ๆ วันพุธ แต่พอเอาเข้าจริงธีร์ก็ใช้ชีวิตแบบที่เคยทำทุกวันไม่ได้ เพราะยังมีเรื่องความพ่ายแพ้ที่น่าหงุดหงิดวิ่งวนอยู่ในความคิดไม่หยุด



Thr33Gamer: เฮ้ยน้องเด๋อ นอนยังวะ?


สุดท้ายก็ตัดสินใจทักแชทไปจนได้ ถ้าเด็กนั่นไม่ตอบแล้วเนียนออฟไลน์เขาจะตามไปหลอกหลอนมันทุกครั้งที่เห็นว่าออนไลน์เลยคอยดู ชื่อก็ขึ้นเด่นหราว่ากำลังเล่นเกมขนาดนั้น ถ้ายังตอแหลอีกนี่เป็นเรื่อง


ชายหนุ่มเคาะปลายนิ้วชี้ลงบนโต๊ะระหว่างรอ แต่เจ้าของชื่อ Derya MK12 ก็ไม่มีท่าทีว่าจะสลับหน้าจอมาตอบเลยสักนิด เมินเหรอ หรือว่าเล่นตัว ชักจะเอาใหญ่ละ สงสัยอยากท้าทายอำนาจมืด


ธีร์ลุกขึ้นยืนกอดอกทั้งที่ยังจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ เขายืนนิ่งค้างอยู่ท่านั้นอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเดินวนไปวนมา ในหัวมีคำด่ามากมายที่เตรียมไว้ให้น้องเด๋อที่บังอาจปล่อยให้เขารอนานขนาดนี้ ถ้าไม่นับตอนไปยืนไถโทรศัพท์เล่นหน้าอีฟแอนด์บอยระหว่างรอแฟนซื้อเครื่องสำอาง ธีร์ไม่เคยต้องรอใคร จำไว้!


ทักซ้ำดีเปล่าวะ... ไม่ เดี๋ยวเด็กมันจะได้ใจ ผู้ใหญ่ที่ถือไพ่เหนือกว่าควรกดดันให้พวกฟันน้ำนมรู้ว่าควรวางตัวอย่างไร


Derya MK12: มาแล้ว ๆ
Derya MK12: ขอโทษที่ให้รอนานนะครับ เมื่อกี้เพื่อนโซ่ยืมเล่น


ธีร์ยังคงยืนกอดอกในท่าเดิมขณะอ่านคำแก้ตัว เขาเบ้ปากพลางใช้เท้าหมุนเก้าอี้เข้าหาตัวก่อนจะนั่งลงเพื่อรัวนิ้วตอบแชทเด็กน้อย


Thr33Gamer: อ้างว่ะ โทษเพื่อนแบบนี้ต้องเป็นคนแบบไหนวะ
Derya MK12: ไม่ใช่นะครับ เมื่อกี้เพื่อนโซ่เล่นจริง ๆ ปกติโซ่ไม่ค่อยเล่น GTA* นะ


*GTA = เกมที่แอบมีความรุนแรงเล็กน้อยถึงปานกลาง


Thr33Gamer: งั้นก็เปิดกล้องดิ จะได้รู้ว่าพูดจริงหรือโกหก
Derya MK12: ...
Derya MK12: อ๋อ โซ่ไม่มีกล้องหรอกครับพี่ธีร์


นั่น ตอแหลกูละ


Thr33Gamer: อะไร ปกติไลฟ์สตรีมเกมโดยที่ไม่เปิดกล้องว่างั้น?
Derya MK12: ครับ มันทำได้นะ ไลฟ์แบบเล่นเกมอย่างเดียวน่ะครับ
Thr33Gamer: อ้าว คือจะบอกว่าพี่ไลฟ์สตรีมแบบเปิดกล้อง เพราะอยากขายความหล่อว่างั้น?


น้องเด๋อต้องมีนิสัยเหมือนพวกเกมเมอร์ช่องอื่นที่หาว่าเขาดังได้เพราะหน้าตาดีแต่เล่นเกมกากแน่ ๆ


Derya MK12: เดี๋ยวนะครับ ไม่ใช่อย่างนั้น
Derya MK12: ;_;
Derya MK12: อย่าเข้าใจโซ่ผิดนะ โซ่ไม่ได้หมายความแบบนั้นเลย
Derya MK12: โซ่แค่จะบอกว่าโซ่ไม่มีกล้อง ก็เลยเล่นเกมอย่างเดียวน่ะครับ เพราะช่องของโซ่ก็ไม่ค่อยมีคนมาดูอยู่แล้ว คนที่เข้ามาก็คงอยากดูเกมมากกว่า ไม่มีใครอยากเห็นหน้าโซ่หรอก
Thr33Gamer: อ้าว งี้ก็หมายความว่าคนเขาเข้ามาดูพี่เพราะหน้าตา?
Derya MK12: โห พี่ครับ ไม่ใช่ ;_;
Derya MK12: อยากร้องไห้แล้วอะ
Thr33Gamer: เดี๋ยวเหอะ ทำเป็นหน่อมแน้มแต่ความจริงก็หลอกด่ากันอยู่เนือง ๆ สินะ น้องเด๋อแม่งกวนตีนว่ะ
Derya MK12: โซ่ไม่เคยคิดจะหลอกด่าพี่ธีร์เลย สาบานได้
Thr33Gamer: ถ่ายรูปตอนสาบานต่อหน้าพระแล้วส่งมา
Thr33Gamer: NOW
Derya MK12: เดี๋ยว... พี่จะเห็นหน้าโซ่ให้ได้เลยใช่ไหมครับ โซ่ก็กลัวเหมือนกันนะ เมื่อหัวค่ำพี่ธีร์กับแฟนคลับน่ากลัวมากเลยรู้ตัวไหมครับ เงินพวกนั้นน่ะ โซ่จะเอาไปทำบุญให้หมดเลย


พ่อพระมาเกิดเหลือเกินนนน


Thr33Gamer: เออ อยากทำไรก็ทำ แต่อย่าลืมเขียนชื่อพี่ใส่ซองด้วย
Derya MK12: พี่ธีร์กับแฟนคลับทำแบบนี้บ่อยเหรอครับ
Thr33Gamer: ไม่อะ น้องคนแรก
Derya MK12: อ๋อ... งั้นก็ดีแล้วครับ อย่าไปทำกับคนอื่นเลย แบบนั้นน่ากลัวมาก ๆ
Thr33Gamer: มีไรต้องกลัว ไปสาบานยัง รีบถ่ายรูปแล้วส่งมา ก่อนที่พี่จะมีน้ำโห
Derya MK12: โทรศัพท์โซ่ไม่มีกล้อง
Thr33Gamer: ยัง ยังอีก
Derya MK12: ;_;
Derya MK12: ไม่เอาครับ กลัว
Thr33Gamer: กลัวไรนักหนา ไม่ได้เอารูปไปให้พ่อหมอเสกของใส่ท้องหรอก
Thr33Gamer: กล้า ๆ หน่อยดิ ลูกผู้ชาย
Derya MK12: พอโดนพี่กดดันแบบนี้ก็เริ่มอยากเป็นผู้หญิงแล้วล่ะครับ...
Thr33Gamer: หือ น้องเด๋อเป็น?
Derya MK12: ไม่ครับไม่ โซ่เป็นผู้ชายครับ
Thr33Gamer: เหรอ แล้วมีเมียยัง
Derya MK12: ยังครับ โซ่ยังเรียนอยู่เลย
Thr33Gamer: หมายถึงเมียแบบแฟนปะ ไม่ใช่เมียแบบแต่งงาน


โว้ย! มึงก็ซื่อเกิน


Derya MK12: แฟนก็ยังครับ
Thr33Gamer: จีบสาวไม่ติดหรือว่าเป็นไอ้เห่ยเลยไม่มีใครชอบ
Derya MK12: อันหลังใช่ครับ แต่เรื่องจีบผู้หญิงโซ่ไม่เคย
Thr33Gamer: อ่อนแบมาก
Thr33Gamer: นี่น้องเด๋อ พี่จะแนะนำอะไรให้ในฐานะที่เป็นเกมเมอร์ด้วยกัน
Thr33Gamer: ชีวิตคนเราจะติดเกมแค่ไหนก็ได้ แต่ก็อย่าลืมใช้ชีวิตข้างนอก โอเคไหม ผู้หญิงก็มีส่วนทำให้ชีวิตขับเคลื่อน
Derya MK12: เข้าใจครับ แต่โซ่ไม่กล้า พอยืนอยู่ใกล้ผู้หญิงก็หน้าร้อนไปหมดเลย
Thr33Gamer: หน้าร้อนนี่ใช่ฤดูไหม
Derya MK12: อันนี้เล่นมุกเหรอครับ
Thr33Gamer: ปกติต้องได้ 5 บาทแล้วนะ
Derya MK12: ...
Thr33Gamer: ...
Derya MK12: ...
Derya MK12: แอบเป็นคนตลกด้วย...
Thr33Gamer: 5555555555555555555555555
Derya MK12: เดี๋ยวโอนให้นะครับ ขอกสิกร...



เอาว่ะ ไอ้เด็กนี่แม่งได้
มันผู้ใดรู้จักตบมุก มันผู้นั้นคือมิตรในภายภาคหน้า



Thr33Gamer: ไม่เอารูปก็ได้ แต่ต้องเอาที่อยู่มา เดี๋ยวส่งกล้องไปให้ เกมหน้าแข่งกันต้องเปิดกล้องโอเคเปล่า?
Derya MK12: ...


เขาจะต้องรู้ให้ได้ว่าหน้าตาน้องเด๋อจะหน่อมแน้มเหมือนเสียงมันตอนไลฟ์สตรีมไหม ถ้าจะบ่ายเบี่ยงหาเรื่องหนีทหารคงต้องพยายามหน่อยล่ะไอ้หนู เพราะพี่ธีร์คนนี้จับผิดโคตรเก่ง


Derya MK12: ออฟไลน์




ฟั้ค!!!!!!!!!!!!
น้องเด๋อแม่งชิ่งหนีเฉย!!!!!!




“...”

ชายหนุ่มตัวสูงนั่งหน้าแห้งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ พร้อมคำว่า Derya MK12: ออฟไลน์ พุ่งออกมาเป็นฟองน้ำความคิด เดี๋ยว... แบบนี้ก็ได้เหรอวะ คุยกันอย่างออกรสชนิดว่าถ้าบทสนทนายาวกว่านี้อีกหน่อยคงแลกชื่อพ่อแม่กันแล้ว


จากที่คุยกันก็พอจับทางได้อยู่ว่าเด็กมันเป็นคนป๊อด ๆ แต่ปิดบังตัวตนขนาดนี้มันชักจะเกินเบอร์ไปหน่อย ‘ไม่หล่อเหรอ?’ เหตุผลนี้ฟังไม่ขึ้นว่ะ เกมเมอร์มากมายที่ไลฟ์สตรีมแบบเปิดกล้องก็ใช่ว่าจะหน้าตาดีทุกคนเปล่าวะ ลูสเซอร์อะไรขนาดนั้น


ธีร์ยกขาขึ้นพาดกับโต๊ะคอมพลางเอนหลังพิงกับพนักเก้าอี้ เขายังคงมองแชทที่ถูกตัดจบไปดื้อ ๆ เผื่อว่าน้องเด๋อจะกลับมาอีกรอบหลังจากตั้งหลักได้ แต่ผ่านไปหลายนาทีก็ยังเหมือนเดิม


RRRrrrr


เสียงสมาร์ทโฟนเรียกชายหนุ่มตัวสูงให้หลุดออกจากความคิด ธีร์คว้ามากดรับสายทันทีที่เห็นว่าเจ้าของร้านอุปกรณ์ไอทีที่เป็นสปอนเซอร์งานเกมโทรเข้ามา และนั่นเป็นเรื่องดีส่งท้ายค่ำคืนนี้หลังจากหัวเสียมาทั้งวัน


( ไงธีร์ ได้ข่าวว่าเจอทีเด็ดมาเหรอวะ อยากแก้เกมไหม เดี๋ยวพี่จะเป็นสปอนเซอร์ให้ ขอแค่จัดเต็มไลฟ์ลงยูทูป ส่วนเรื่องรางวัลผู้ชนะเนี่ย... อยากได้อะไรก็บอกมาเลย จะหูฟัง เก้าอี้ คีย์บอร์ด หรือเหมายกเซ็ทก็ยังได้ )


ถ้าโชคจะเข้าข้างขนาดนี้...


“ถ้าผมชนะน่ะเหรอ”


เห็นทีว่าน้องเด๋อจะไม่รอดแล้วว่ะ


“พี่ต้องทำให้เด็กนั่นยอมเปิดกล้อง ผมอยากเห็นหน้ามัน”





To be continued

สวัสดีปีใหม่ล่วงหน้าค่าทุกคน ดูแลสุขภาพกายและใจกันด้วยนะคะ
เดี๋ยวจะเอาด่านสามมาเสิร์ฟเร็ว ๆ นี้เรย
ขอบคุณมากค่า :3

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 03-01-2018 20:16:24 โดย หน่วยกล้าวาย »

ออฟไลน์ missm2c

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 86
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
สนุกค่ะ มาต่อเร็วๆนะคะ

ออฟไลน์ NuNam

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1225
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-3
ชอบจร้า รอติดตามนะคะ มาบ่อยๆ น๊าาา เป็นกำลังใจให้นักเขียนค่ะ  :L2:

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7518
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
พี่ธีร์ ทำน้องเด๋อกลัวแระ   :mew2: :mew2: :mew2:

ออฟไลน์ หน่วยกล้าวาย

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 151
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +221/-0
#ซอโซ่ล่ามธีร์
ด่านที่ 3
แพ้เป็นพระ ชนะเป็นไหม?!



“ไอ้โซ่มันเป็นไรวะ?” เจมส์ถามอาร์มทันทีที่มาถึงร้านกาแฟหน้าคณะ ทั้งคู่มองเพื่อนตัวผอมที่นั่งเอาแก้มแนบกับโต๊ะพลางเหม่อออกไปนอกกระจกเหมือนคนไร้วิญญาณ


“เมื่อกี้พี่เป๊ะเมล์มาหามันเรื่องแก้เกมกับพี่ธีร์อะ เห็นบอกว่าอยากขอเป็นโฮสต์ตอนไลฟ์ พี่แกขอลงทั้งยูทูปกับเฟซบุ๊กเลยคงหาเรื่องเอากระแสอะ ส่วนเรื่องรางวัลให้ไอ้โซ่รีเควสอะไรก็ได้”


“เชี่ย ใหญ่โตอะไรเบอร์นั้น”


“ชนะคนดังทั้งทีคนก็ต้องลุกฮือกันเป็นธรรมดาเปล่าเพื่อน คนในวงการเกมหันมาสนใจกันเยอะแยะเลยนะว่าไอ้โซ่เป็นใครถึงชนะพี่ธีร์จนเสียหมาขนาดนั้น ถึงพวกแอนตี้จะด่าว่าพี่แกแม่งกาก แต่ใคร ๆ ก็รู้ว่าพี่แกเล่นฆาตกรโหดฉิบหาย ไหนจะมีคนเอาคลิปไปตัดต่อช่วงเด็ดที่ไอ้โซ่จู๊ก*สับขาหลอกหนีคมมีดแบบสเต็ปที่เกมเมอร์ดัง ๆ ยังทำไม่ได้ ยอดวิวเหมือนจะห้าแสนแล้ว”


*Juke (จู๊ก) = การวิ่งหลบหนีการไล่ล่าอย่างมีเทคนิค


พออาร์มฉายรอบสองโซ่ก็อยากจะครายอิ้ง โซ่เงยหน้าขึ้นมองแก้วโกโก้ปั่นแล้วอ้าปากงับหลอด ดูดเอาความเย็นให้ขึ้นถึงขั้วสมองเพื่อดับความหลอนในความคิด นึกถึงข้อความยาวเหยียดของพี่เป๊ะผู้เป็นสปอนเซอร์รายใหญ่ที่ทักทายมาอย่างสุภาพแต่อัดแน่นไปด้วยความกดดันแล้วก็รู้เลยว่าถ้าปฏิเสธอีกฝ่ายต้องรู้สึกแย่แน่ ๆ 


โซ่ไม่อยากถูกมองว่าหยิ่ง แต่ก็กลัวความใหญ่โตที่กำลังจะเกิดขึ้นจริง ๆ เขาเป็นเพียงเด็กผู้ชายที่ชอบเล่นเกมไปวัน ๆ และมีคลิปเก็บไว้ในคลังเป็นอนุสรว่าเล่นเกมไหนจบไปบ้างแล้ว... กังวลไปหมดเลยว่าต่อไปจะเป็นอย่างไร ทั้งที่ตอนแรกควรจบที่แพ้แล้วแยกทางแต่กลายเป็นว่าตอนนี้มีข้อแม้เพิ่มมาอีก


เจมส์มองไอ้ซื่อบื้อที่ก้มหน้าก้มตาดูดโกโก้อย่างสงบเสงี่ยม บอกตามตรงว่าโคตรเบื่อมัน ทำไมต้องหงอขนาดนี้ทั้งที่มีวิชามารเลเวลร้อยติดตัวแบบที่คนอื่นไม่มี ถ้าฝีมือเล่นเกมกากสมเต่าถุยก็ว่าไปอย่าง


“ก็แข่งไปดิ ยังไงมึงก็ชนะอยู่แล้ว”


“ชนะไรล่ะ ถ้าแพ้ขึ้นมากูต้องเปิดกล้องเลยนะ” อาร์มกับเจมส์ถลึงตานั่งหลังตรงมองไอ้โซ่ที่ชาตินึงจะกล้าอ้าปากเถียงกลับ ห่าจิก ทีงี้ล่ะสู้คน


“มึงไม่ต้องคิดไปถึงเรื่องแพ้หรอกเพราะมันจะไม่มีวันเกิดขึ้น โธ่ไอ้โซ่ เกมนั้นมึงเล่นพี่แกจนเละเป็นขี้ยังจะกลัวไรอีก?” อาร์มวางมือลงบนศีรษะทุยพร้อมโคลงเหมือนเล่นกับหมา


“วันนั้นพี่ธีร์อาจจะเล่นขำ ๆ แล้วดันแก้เกมกลับไม่ได้ก็เลยแพ้อะ”


“อันนี้กูพูดแบบแง่ร้ายเลยนะ ถ้ามึงแพ้ก็แค่เปิดกล้องเองเปล่าวะ มองที่เป้าหมายที่เป็นการชนะดิ มึงจะขออะไรจากสปอนเซอร์ก็ได้ อย่างพี่เป๊ะไม่มีทางให้ของไก่กากับมึงแน่ กูมั่นใจว่าพี่แกต้องหน้าใหญ่โชว์คนดู” เจมส์คอนเฟิร์มด้วยความอิจฉาริษยาที่สะสมมานานตอนเห็นว่าเกมเมอร์ช่องอื่นได้อะไรไปบ้าง


“เอาโน้ตบุ๊กมาอีกเครื่องไว้ให้พวกกูเล่นเวลามาห้องมึงดิ ไม่ก็ให้กูเป็นของขวัญวันเกิด จะได้เลิกให้หนังสือปรัชญาชีวิตสักที” พูดแล้วเซ็ง อาร์มไม่ได้คาดหวังว่าจะได้ของขวัญแพง ๆ จากเพื่อนอะไรหรอกนะ แต่การเห็นหน้าอึน ๆ ของมันตอนยื่นของขวัญรูปทรงสี่เหลี่ยมแล้วกูก็ไม่ต้องลุ้นเลยว่าจะเป็นอะไร ไอ้โซ่บอก ‘อ่านหน่อยสิ มันดีต่อทัศนคติของมึงนะ’


เชี่ย ไม่รู้ว่ามันหลอกด่าหรือหวังดี


“กูไม่อยากเล่นเกมเพื่อหวังผลอะ มันเหมือนฉวยโอกาส แต่กูไม่อยากให้ใครเห็นหน้าด้วย มึงก็รู้ว่ากูอยากเป็นอากาศธาตุมากกว่าจะให้ใครจำหน้าได้” พอได้ฟังโซ่พูด อาร์มก็ง้างมือขึ้นเตรียมโบก นึกหงุดหงิดกับความกลัวคนของมันที่รักษาอย่างไรก็ไม่หาย


“เอาจริง ๆ มึงไม่ใช่คนขี้เหร่นะโซ่ บางทีมันอาจเป็นโอกาสให้มึงเจอรักแร้”


“รักแท้” เพื่อนอีกสองคนรีบตบมุกให้ เจมส์จึงพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มภาคภูมิใจ


“กูเริ่มเห็นอนาคตแล้วว่าหลังจากนี้คงใช้ชีวิตยากขึ้นแน่ ๆ ถ้าชนะคงโดนพี่ธีร์ล่านอกเกม ไหนจะแฟนคลับพี่เขาอีก คงไม่ต้องนึกถึงเรื่องมีสาวมาติด”


“แต่มึงจะหลบอยู่หลังม่านตลอดไปไม่ได้เปล่าวะ เล่นเกมดีมีแฟนสวยมันแปลกอะไร มึงอะเลิกทำตัวโลกครึ้มได้แล้ว ออกมาเผชิญโลกภายนอกบ้าง มึงก็ไม่ได้หน้าตาขี้ริ้วขี้เหร่ กูเชื่อว่าถ้ามึงเหยียบคอพี่ธีร์ให้จมตีนได้ สาว ๆ จะเพิ่มขึ้นเพียบ” เจมส์ชี้หน้าไอ้ซื่อบื้อ


“ถ้ามีคนชอบกูเพราะชนะพี่ธีร์ กูต้องโดนหมั่นไส้แน่ ๆ” เขารู้! โลกนี้มันน่ากลัวจะตายไป!


“หมั่นไส้แล้วทำอะไรได้ ถ้ามันจะด่ามึง ตอนนั้นมึงคงมีกองทัพติ่งพร้อมปกป้องแล้ว หรือมึงอยากเป็นไอ้ขี้แพ้แล้วเปิดกล้องฟรี ๆ”


“โห แบบนั้นไม่เอาอะ สู้ยอมโดนด่าอย่างเดียวดีกว่า” โซ่รีบโบกมือไม่เห็นด้วย


“ถ้าไม่อยากเปิดกล้องก็ต้องเล่นให้ชนะ” เสียงพูดลอย ๆ ของอาร์มเต็มไปด้วยความกดดันไม่ต่างจากตอนอ่านเมล์พี่เป๊ะเลย โซ่ค้างอยู่ในท่าเดิมก่อนจะลดระดับสายตาลงอย่างคนคิดไม่ตก เขาไม่ได้อยากเอาชนะขนาดนั้นเพราะจุดเริ่มต้นของการเล่นเกมคือความสนุก แต่ถ้าแพ้ก็ต้องเปิดกล้อง ซึ่งโซ่ไม่พร้อมรับคำวิพากษ์วิจารณ์ด้านลบที่มาจากโลกโซเชียล


“ถ้าจบเกมนี้แล้วพี่ธีร์ยังไม่เลิกตื๊อเดี๋ยวกูแคปประจานลงเฟซบุ๊กเอง กูกดไลก์เพจ ‘วันนี้พี่ธีร์ควรโดนด่าว่าอะไร?’ ไว้แล้ว”


“แต่นั่นเพจเพื่อนพี่เขาไม่ใช่เหรอวะ ที่ชื่อแหลมไรนั่น?” อาร์มหรี่ตามอง เขาจำเด็กลูกครึ่งไทย-เยอรมันคนนั้นได้ ที่ชอบพูดอีสานตอนไลฟ์สตรีม ถ้าจำไม่ผิดรู้สึกจะรุ่นเดียวกันกับเขาหรือไม่ก็แก่กว่าปีนึง


“มันจะไม่เป็นเรื่องใหญ่เหรอวะ…” ไอ้โซ่ยังคงหงอเหมือนจะหดเข้าไปในกระเป๋าเป้ถ้านั่นเป็นกระดอง


“เป็นสิดี จะได้ถือโอกาสแหกเกมเมอร์คนดัง ชอบกดขี่คนเล่นเกมเก่งกว่า ไม่รู้จักยอมรับความพ่ายแพ้แถมยังขู่ให้มึงเปิดกล้องอีก ได้ทั้งขึ้นทั้งร่อง” อาร์มรอจังหวะนี้มานานแล้ว บอกเลยว่าถ้าไอ้โซ่ยอมทำตาม งานนี้จะต้องมีคนตาย!!!


“งั้นที่กูต้องทำคือเล่นให้ชนะอย่างเดียวก็พอใช่ไหม?” เด็กหนุ่มตัวผอมกะพริบตาปริบ ๆ เพื่อนทั้งสองจึงพยักหน้าพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย


“ถ้ามีปัญหาอะไร กูกับไอ้เจมส์จะจัดการเอง”




*



Thr33Gamer: รีบซ้อมนะหนู เหลือเวลาเตรียมตัวแค่วันเดียวแล้ว



เด็กหนุ่มตัวผอมอ่านแชทแอป Steam ในมือถือ เขายืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่งขณะรอรถไฟฟ้าใต้ดินก่อนจะหันซ้ายหันขวาอย่างหวาดระแวงเพราะกลัวว่าพี่ธีร์จะแอบมองอยู่แถวนี้ กลัวจะเข้ามาล็อกคอจากข้างหลังแล้วอัดหน้าแนบกับกระจกกั้นเหมือนนักมวยปล้ำ WWE ตอนตามล่าเงาแค้นหลังเวที


ใครจะไปรู้... พี่ธีร์หาชาแนลเขาเจอภายในวันเดียวได้มันคงจะไม่ยากถ้าหากพี่เขาจะตามหาใครสักคน นั่นเกมเมอร์หรือคนในองค์กรลับ จ่าแอนเดอร์สันในเกมที่ว่าแน่ยังไม่น่ากลัวเท่าพี่ธีร์เลย


Thr33Gamer: รู้ว่าอ่านอยู่


โอ๊ย... อยู่แถวนี้จริง ๆ เปล่าเนี่ย?


โซ่เม้มริมฝีปากแน่น แอบชำเลืองมองไปรอบ ๆ ชานชาลาเอ็มอาร์ทีสามย่านก่อนจะถอยออกมาหลบหลังเสา ชะเง้อมองดูลาดเลาด้วยสกิลที่ร่ำเรียนมาจากจ่าแอนเดอร์สัน ทหารรับจ้างสุดโหดในเกมที่ติดตามมาตั้งแต่อายุสิบห้า


โซ่พอจะจำหน้าพี่ธีร์ได้แม้ว่าจะเคยเห็นแค่ในคลิป แต่เอาไงดี... ตรงนี้ไม่ปลอดภัยแล้ว หรือว่าจะตัดใจไปขึ้นบีทีเอสแทน


หลังจากรถไฟเทียบจอดชานชาลาผู้คนก็เดินเข้าออกเหมือนปกติ เด็กหนุ่มตัวผอมกระพริบตาปริบ ๆ พลางกวาดสายตาแสกนเป้าหมายอย่างตั้งใจ สองมือเกาะเสา มองนักศึกษา นักเรียน คนวัยทำงานเดินสวนกันยิ่งกว่าขบวนพาเหรดงานบอลไหน ๆ แต่พอรถไฟเคลื่อนตัวออกโซ่ก็พบว่าเหลือเพียงเขาคนเดียวที่อยู่ตรงนี้


Thr33Gamer: อย่ามาแกล้งตายใส่ดิ พี่มาชวนคุยดี ๆ
Thr33Gamer: อย่าหนีทหารเหมือนคืนนั้น มันไม่ใช่นิสัยลูกผู้ชาย


โห แล้วคำพูดคำจาอย่างหาเรื่องอะ เป็นใครก็ต้องกลัวทั้งนั้นปะ ไม่อยากตอบเลยทำไงดี รอเล่นเกมให้รู้แพ้รู้ชนะแล้วแยกย้ายกันไปไม่ได้เหรอ... T_T


Thr33Gamer: น้องเด๋อ
Derya MK12: เมื่อกี้โซ่ขึ้นบีทีเอสน่ะครับก็เลยไม่ได้ตอบ
Thr33Gamer: แล้วไป
Thr33Gamer: เพิ่งเรียนเสร็จ?
Derya MK12: ใช่ครับ พี่ธีร์กินข้าวยังเนี่ย
Thr33Gamer: ยัง ว่าแต่เรียนไหนวะ?
Derya MK12: ทำไมยังไม่กินล่ะครับ นี่ก็ห้าโมงแล้วนะ
Thr33Gamer: ไม่หิว อย่าเปลี่ยนเรื่องดิ พี่ถามว่าเรียนไหน?


แย่แล้ว เขากำลังโดนพี่ธีร์ล้วง


ไม่ได้เด็ดขาด การบอกข้อมูลส่วนตัวเป็นเหมือนการยื่นมีดให้อีกฝ่ายแทงไส้ตัวเองเลยนะ โซ่ไม่ชอบโกหก แต่การพูดความจริงกับพี่ธีร์ก็ไม่ใช่เรื่องดีเหมือนกัน



Derya MK12: ขอนแก่นครับ ร้อนมากเลย
Thr33Gamer: อ่อ ขึ้นบีทีเอสที่ขอนแก่น


เวรกรรม...


Thr33Gamer: นี่น้องเด๋อ


แย่แล้วไอ้โซ่!!!


Thr33Gamer: ขนาดเล่นเกมยังต้องวางแผน การตอแหลก็เช่นกัน
Thr33Gamer: ให้มันเนียนกว่านี้หน่อยดิวะ กลัวตามไปหาเรื่องไง?
Derya MK12: ก็กลัวน่ะสิครับ...
Thr33Gamer: ถามเฉย ๆ โว้ย ไม่ได้คิดไปถึงขั้นนั้น
Thr33Gamer: พี่เป็นคนถ่อยก็จริง แต่ที่ถามเพราะถูกชะตาเปล่าวะ อยากรู้ว่าเป็นใคร เรียนไหน อายุเท่าไหร่ อะไรที่ทำให้เล่นเกมได้ดีแบบนั้น
Derya MK12: โห โซ่เล่นฝีมืองั้น ๆ เองครับ แต่ก็ขอบคุณพี่ธีร์มากเลยนะครับที่อุตส่าห์ชมกัน...
Thr33Gamer: นี่ถ่อมตัวหรือแสดงละคร
Derya MK12: ถ่อมตัวแล้วกันครับ เพราะถ้าตอบอย่างอื่นเดี๋ยวพี่จะเข้าใจผิดอะ



โซ่ขึ้นรถไฟแล้วเข้าไปยืนชิดด้านในสุด ให้ความสนใจกับมือถือที่นาน ๆ ครั้งถึงจะได้คุยกับใครสักคนระหว่างทาง นอกจากเจมส์กับอาร์มแล้วก็คงเป็นพี่ธีร์ที่ทำให้เขาไม่ได้หยิบหนังสือขึ้นมาอ่านขณะอยู่บนรถไฟ



Thr33Gamer: โอเค ต่อไปนี้พี่จะไม่ถามเรื่องส่วนตัวแล้ว มาคุยกันดี ๆ ได้ยัง?
Derya MK12: แต่พี่ธีร์ก็เลือกให้โซ่เปิดกล้องถ้าโซ่แพ้ไม่ใช่เหรอ
Thr33Gamer: ก็แค่เห็นหน้าเฉย ๆ เปล่า นี่คิดจะคุยกันแบบที่รู้ว่าพี่หน้าตาเป็นยังไงอยู่ฝ่ายเดียวเหรอวะ โห่ ไหนความจริงใจคนแถวนี้
Derya MK12: โซ่แค่ไม่มั่นใจก็เลยไม่ชอบให้คนเยอะ ๆ จ้องตัวเองน่ะครับ
Thr33Gamer: ทำไม หน้าสิวเห่อเหรอ
Derya MK12: ไม่ใช่ ;_;
Derya MK12: มันเป็นความปอดแหกที่รักษาไม่หายของโซ่เอง พี่ธีร์ทำได้ยังไงครับ เล่นเกมไปด้วยพูดไปด้วยตอนที่มีคนเป็นหมื่นดูไลฟ์อยู่ สุดยอดเลย
Thr33Gamer: ไม่ใช่ว่าทำได้ไง แต่ต้องถามว่ามีใครทำแบบนั้นไม่ได้ด้วยเหรอมากกว่า
Derya MK12: โซ่คนนึงที่ทำไม่ได้
Thr33Gamer: งั้นมาเริ่มจากแลกเบอร์กันแล้วเปิดเฟซไทม์คุยกับพี่ปะ
Derya MK12: พี่ธีร์ไม่ได้เนียนล้วงข้อมูลโซ่อยู่ใช่ไหมครับ
Thr33Gamer: 5555555555555555555555555
Derya MK12: เกือบไปแล้ว...
Thr33Gamer: นั่งบีทีเอสไปไหน อันนี้ถามได้ปะ?
Derya MK12: ได้ครับได้
Derya MK12: โซ่ว่าจะไปเดินดูการ์ดจอใหม่หน่อยน่ะครับ
Thr33Gamer: กลัวแพ้ขนาดต้องเตรียมคอมให้พร้อมเลยเหรอวะ 5555555555555
Derya MK12: เปล่านะ โซ่กะจะเปลี่ยนตั้งนานแล้วแต่เพิ่งว่างไปฟอร์จูนวันนี้ต่างหาก
Thr33Gamer: เออ งั้นตามสบาย เดี๋ยวพี่ไปหาข้าวกินละ เพิ่งตื่น
Derya MK12: ตื่นเย็นเลยเหรอครับ ระวังจะปวดหัวนะ แต่ก็กินข้าวให้อร่อยนะครับ



โซ่รู้สึกปลอดภัยขึ้นเมื่อเทียบกับการคุยคราวก่อน ถ้าไม่คุกคาม กดดันกัน แล้วคุยแต่เรื่องจะเห็นหน้าให้ได้ พี่ธีร์ก็ดูเป็นคนที่น่าคุยเหมือนกันแฮะ


เด็กหนุ่มลงจากรถไฟใต้ดินแล้วเข้าไปในห้างไอที แวะกินข้าวชั้นล่างก่อนแล้วค่อยไปเดินย่อย ระหว่างกินข้าวก็ไถหน้าจอมือถือดูเกมใหม่ที่เพิ่งออกวันนี้ หลังจากนั้นก็เปิดอัลบั้มรูปภาพเพื่ออ่านสไลด์ที่ถ่ายจากคาบเรียน โซ่มักจะอ่านชีทตอนกินข้าวกับก่อนเข้านอน เขาต้องแบ่งเวลาเพราะไม่อยากให้เรื่องเล่นเกมกระทบกับผลการเรียน


อยู่ ๆ ก็ฉุกคิดขึ้นมาว่าตอนเรียนมหาลัยพี่ธีร์แบ่งเวลาอย่างไร ทำไมถึงเล่นเกมเก่งเสมอต้นเสมอปลายอย่างนั้น โซ่เองก็ได้ยินเรื่องอีกฝ่ายมาพอสมควร เห็นว่าเรียนจบป.โทแล้วและไม่ได้ทำงานตามสายที่เรียนแต่หันมาเอาจริงเอาจังเรื่องเกมแทน



ตอนนี้พี่ธีร์ทำงานอะไรอยู่หรือเปล่านะ...




*



ต่อด้านล่างนะคะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 05-01-2018 13:55:23 โดย หน่วยกล้าวาย »

ออฟไลน์ หน่วยกล้าวาย

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 151
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +221/-0
“มึงอยากให้กูเปิดไลฟ์พี่เป๊ะปะวะพี่...”


“ตลกแดกละ” ธีร์ตอบเสียงแข็งขณะควบคุมนิ้วบนคีย์บอร์ดและเมาส์อย่างชำนาญ


แหลมทำหน้าลิงพลางไถลเก้าอี้เล่นท่ามกลางความตึงเครียดของเพื่อนรุ่นพี่ที่กำลังจริงจังกับการแข่งอย่างที่ไม่ได้เห็นมานานแล้ว พี่ธีร์เป็นพวกเสพการชนะจนเป็นนิสัย คำถามลองใจเมื่อครู่ไม่เคยได้ผลอย่างไรวันนี้ก็ยังเหมือนเดิม


พี่มันถูกด่าอย่างเยอะว่า Hack Map* เล่นถึงรู้ว่าศัตรูอยู่ไหน ยกตัวอย่างเช่นตอนนี้ที่พี่ธีร์กำลังควบคุมฆาตกรในคราบพยาบาลสาวไล่ล่าผู้รอดชีวิตทั้งสามอย่างใจเย็น ก่อนจะพุ่งเข้าไปฟันคอเพื่อนน้องโซ่ทั้งสองคนจนล้มปากจูบรากหญ้าแล้วเอาไปแขวนไว้กับเสาตะขอ


*Hack Map คือ การแฮ็คแผนที่ทำให้เห็นทุกอย่างว่าใครอยู่ไหน ทำอะไร


อย่างที่กติกาเกมได้ระบุไว้ว่าหากใครถูกฆาตกรจับไปแขวนครบสองครั้งก็จะโดนเสาแหลมแทงจนตาย ซึ่งพี่ธีร์ล่อไปแล้วสอง เหลือน้องโซ่คนเดียวที่กำลังซ่อมเครื่องปั่นไฟเพื่อหาทางเอาตัวรอด


“เชี่ยแม่งอยู่ไหนวะ”


“ในบ้านเล็ก เชื่อกู” แหลมไถลเก้าอี้มาหยุดอยู่ข้างรุ่นพี่ เพ่งมองอย่างลุ้น ๆ ว่าเกมนี้จะเป็นไปในทิศทางไหน ใครจะชนะ ระหว่างฆาตกรใจบาปที่ไล่ฆ่าคนเป็นผักปลากับผู้รอดชีวิตที่หนีเก่งจนน่าหงุดหงิด น้องมันหนีเก่งกว่าเขาอีก


( แมตช์อื่นเป็นยังไงไม่รู้ แต่แมตช์นี้ฆาตกรเปิดไมค์คุยกับเซอร์ไวเวอร์ได้นะครับ )


“เชี่ย” ธีร์สบถต้อนรับคนมากมายหลังจากเห็นเป้าหมายอยู่ในสายตาแล้วแต่กลับพุ่งเข้าไม่ถึงตัว เพราะน้องเด๋อสับขาหลอกหนีไปอีกทางราวกับอ่านใจเขาได้


( คุณธีร์ใจเย็นนะ มีอะไรค่อย ๆ คุยกัน )




NongEYE444: แง แบดมากเลย
ZaraTTT: ฆ่ามันเลยค่ะพี่ธีร์ ฟันคอมันแล้วเอาไปแขวนอย่างเลือดเย็น!
BOYZA704: รำคาญติ่งไอ้ธีร์ว่ะ รก
ZAMMYllll: #ทีมพี่ธีร์ ตลอดไปคับ
BANANANAJA_SOAP: สบู่กลิ่นกล้วยหอมก้อนละ 35฿ 3ก้อน 100฿ จร้า สนใจทักได้เลย แม่ค้าใจดีฉีดยาแร้วจร้า
Epicwa: ไอ้นนท์คืนเงินกูด้วย อย่าให้ไปตามถึงชาติหน้า



“ทำไรจ๊ะน้องเด๋อ พี่เห็นนะ” ธีร์ยิ้มอย่างมีเลศนัย มองตามเงาสีแดงที่ปรากฏกายให้คำนวณทางว่าควรพุ่งไปดักตรงไหนถึงจะมีองศาฟันคอได้พอดี เพียงครู่เดียวชายหนุ่มก็ควบคุมตัวฆาตกรไปหาเป้าหมาย แต่คนที่เคยพุ่งแม่นอย่างกับจับวางก็ต้องขมวดคิ้วอย่างไม่อยากเชื่อว่าไอ้เด็กนั่นจะหักหลบหนีองศามีดไปได้


( พี่ธีร์ครับใจเย็น ๆ ก่อนนะ มีอะไรก็ค่อย ๆ คุยกัน เมื่อกี้เย็นหลังวาบเลยล่ะครับ )


“อ้อนวอนขอชีวิตสิ แล้วจะพิจารณาอีกที”


( อย่าฆ่าโซ่เลยนะครับ )


ฆาตกรพยาบาลสาวหยุดชะงักกลางแผนที่เพราะประโยคเมื่อครู่มันดูเหมือนจะออดอ้อนมากกว่าอ้อนวอนร้องขอชีวิต เสียงน้องเด๋อไม่ได้เหมือนผู้หญิง ไม่เลย แต่ยอมรับว่าแอบสตันท์ไปหลายวิ


“ถามอะไรอย่างดิ”


( ว่าไงครับ )


“เคยเล่นฆาตกรปะ?”


( เคยเล่นแค่ไม่กี่ครั้งเองครับ แล้วพี่ธีร์ล่ะเคยเล่นเซอร์ไวเวอร์ไหม? )


อยากตอกกลับไปว่า ‘ไม่เคยดูพี่เล่นไงวะ?!’ ก็จะดูเป็นคนหลงตัวเองเกิน ธีร์รู้น่าว่าไม่ใช่ทุกคนในโลกที่จะตามดูเขาเล่นเกม ซึ่งบางทีเด็กนั่นอาจจะไม่เคยจริง ๆ หรือตีเนียนใสซื่อไปอย่างนั้น


“เคยแค่ไม่กี่ครั้งว่ะ พี่ชอบเล่นฆาตกรมากกว่า”


( ไหงงั้นล่ะครับ )


“เพราะพี่ชอบฟันคน”


“อู้ววว...” แหลมเอนตัวหนีพลางขมวดคิ้วเบ้ปาก มองคนพี่อย่างไม่อยากเชื่อหูตัวเองว่าจะมั่นหน้ามั่นโหนกพูดออกไป


รำคาญเชี่ยพี่ธีร์แม่งขี้เซอร์วิส พอรู้ว่าแฟนคลับเป็นสาววายก็เรื้อนใส่น้องโซ่ใหญ่ คิดแล้วก็ขนดากลุกเพราะเขาเป็นหนึ่งในเหยื่อที่เคยตกเป็นเมียพี่มันเพียงเพราะเล่นเกมด้วยกันประจำจนแฟนคลับจิ้น คือใครเล่นเกมกับพี่มันไม่ได้เลย ยัดเยียดให้เป็นเมียหมด พี่ธีร์ร้อยเมียของประชาชน ไม่เกรงใจอีเบลแฟนตัวจริงที่คบกันมาตั้งแต่มันเรียนมหาลัยเลย


( คุณโซ่โดนหยอดทีเดียวถึงกับปั่นไฟพลาดเลยเหรอครับโธ่ 555555555 )


ธีร์อมยิ้มพอใจ เขารู้ว่าตัวเองมันชั่วช้าเหลือเกินที่ปั่นหัวคู่ต่อสู้ให้เสียสมาธิด้วยวิธีนี้ สาบานเลยว่าตอนแรกไม่ได้มีแผนเลยสักนิดเพราะความจริงแค่อยากแกล้งให้เด็กมันไปไม่เป็น แต่ก็ต้องขอบคุณแสงวูบวาบบนแผนที่จากการซ่อมเครื่องปั่นไฟผิดพลาด ธีร์ถึงรู้ว่าต้องไปสั่งสอนน้องเด๋อที่ไหน


“เมื่อกี้ล้อเล่นนะ”


เงียบเลย มันสตันท์จนทำตัวไม่ถูกหรือมันโกรธที่โดนเต๊าะวะ


“ถ้าเจออีกรอบพี่ฟันหน้าแยกเลยนะ อย่าให้เห็นเดินผ่าน”


( เดี๋ยวจะไม่เห็นแล้วล่ะครับ )


“ทำไม จะหาท่อลงว่างั้น?”


นอกจากการปั่นไฟให้ครบเพื่อเปิดประตูหาทางออกแล้ว น้องเด๋อยังมีทางรอดให้อีกหนึ่งออปชันคือการกระโดดลงท่อ ซึ่งมันจะเกิดสุ่มในแผนที่เมื่อผู้รอดชีวิตเหลือเพียงคนเดียวเท่านั้น และแน่นอนว่าหายนะจะมาเยือนเขาทันทีถ้าหากว่าเด็กมันหนีไปได้


( คึคึ )


คิ้วกระตุกเพราะเสียงหัวเราะของฝั่งตรงข้าม ไม่ยักรู้ว่าแอบเป็นคนอารมณ์ขันแถมยังหัวเราะเสียงอ้อนตีนอีกด้วย


“นั่นไงพี่มึง หลังต้นไม้!!!” แหลมตะโกนจนเสียงเข้าไปในไมค์ ฆาตกรที่วิ่งล่ามาเกือบทั้งแผนที่จึงเริ่มรีบไปสอนงานอย่างเร่งด่วน “กำลังจะมีคนชะตาขาดในอีก 3 2 1”


“น้องเด๋อจ๋าพี่มาแล้ว”


( ตอนนี้คุณโซ่โดนตามตัวเจอแล้วนะครับ เรามารอดูกันว่าคราวนี้เขาจะหนีคุณธีร์ด้วยมุกไหน เอ้า บลิงก์ไปแล้วครับจะติดต้นไม้หรือเปล่า ไม่ติดครับ!!! )


( อย่าครับพี่ธีร์!!! อย่า!!! )


“จะหนีไปไหน มานี่มา ขอพี่ฟันสักทีสองทีนะจ๊ะ”


( โอ๊ะ!!! )


ฟึ่บ!!!


ฆาตกรใจบาปฟันเข้ากลางหลังผู้รอดชีวิตเข้าอย่างจังจนต้องรีบพาสารร่างอันบอบช้ำวิ่งหนีอย่างหัวซุกหัวซุน ธีร์กับแหลมหัวเราะประสานเสียงกันอย่างออกรสโดยไม่สนใจคำก่นด่ามากมายจากเฮทเทอร์ที่มีเป้าหมายอย่างแน่ชัดแล้วว่าเข้ามาดูไลฟ์สตรีมเพื่อด่า Thr33Gamer โดยเฉพาะ


( รู้สึกเหมือนหลังเป็นแผลจริง ๆ เลยครับ เมื่อกี้หัวใจแทบหลุดออกมาแน่ะ )


“งั้นก็เอามาฝากไว้กับพี่ สัญญาเลยว่าจะดูแลอย่างดีไม่ให้หายไปไหน”


( ... )


( คุณธีร์จะทำลายสมาธิคู่ต่อสู้ด้วยการจีบไม่ได้นะครับ เกิดเซอร์ไวเวอร์หวั่นไหวขึ้นมาจะว่ายังไง?! )


“ก็ไม่ทำไงครับ ขอเป็นแฟนแม่งเลยหนีเก่งดีนัก”



Aoyly: กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
Gigiiz: ชั้นชิปคู่นี้!!!
Bam555: ไม่อะ #ธีร์แหลม ตลอดไปค่ะ
bOyzaaa: เชี่ยเกย์ว่ะ
ArmChocobo: กุตั้งใจเข้ามาดูคนแข่งกันโว้ย จะชงห่าไรนักหนา รำคาญ
Epicwa: ไอ้นนท์คืนเงินกูกับเกมนี้จบอะไรจะเกิดขึ้นก่อนกัน



“ถึงกับเงียบ”


( คุณธีร์เล่นจีบหนักแบบนี้เป็นผมก็พูดไม่ออกเหมือนกันครับ โอ้ ตอนนี้ดูเหมือนว่าคุณโซ่จะเจออุปสรรคเข้าให้แล้วเพราะคุณธีร์เป็นฝ่ายเจอท่อก่อน )



จากที่นั่งเครียดมานานในที่สุดก็เป็นเวลาของเขาจนได้ ชายหนุ่มผิวปากกลบความเงียบในไลฟ์ก่อนจะพุ่งเข้าไปหาน้องเด๋อและดูเหมือนว่าเด็กมันจะฮีลตัวเองเรียบร้อยแล้ว และนั่นหมายความว่าเขาต้องฟันถึงสองครั้งน้องถึงจะล้ม



ฟึ่บ!



( โอ๊ะ มาไวจังเลยครับ )


“แต่ไปช้ากว่าหัวใจนิดนึงนะ”



Zombie747: กูจะอ้วกเชี่ยธีร์ เลิกเกย์สักที กูจะดูเกม
Pongsathon: ปิดเสียงเลยครับ เพราะผมก็ปิดเหมือนกัน รำคาญเสียงไอ้ธีร์ครับ
YooJungT: ทำไมต้องว่าพี่ธีร์ด้วยคะ ไม่ชอบก็ออกไปค่ะ
BANANANAJA_SOAP: สบู่กลิ่นกล้วยหอมยังเหลือจร้า



( อ่า... โชคร้ายจัง )


( ดูเหมือนว่าโชคจะไม่เข้าข้างคุณโซ่เลยครับท่านผู้ชม )


“เปิดกล่องเหรอน้องเด๋อ”


( ใช่ครับ )


“ได้ไรวะ”


( แผนที่สีเหลือง... )


“5555555555555555555555555555” ธีร์กับแหลมระเบิดหัวเราะออกมาพร้อมหันไปแท็กมือกันอย่างสะใจ


ก็จริงอยู่ที่แผนที่มันช่วยอำนวยความสะดวกให้กับผู้รอดชีวิต แต่มันก็มีหลายแบบขึ้นอยู่กับสี เช่นสีแดงจะทำให้มองเห็นท่อได้โดยไม่ต้องเดินตามหา แต่พอเป็นแผนที่สีเหลืองกาก ๆ ธรรมดาก็จะมองไม่เห็นอะไรนอกจากเครื่องปั่นไฟ ซึ่งมันไม่จำเป็นเลยสักนิด


“ว่าแต่พรุ่งนี้เรียนกี่โมง?”


( แปดโมงครึ่งครับ )


“เหรอ แล้วตื่นมาอาบน้ำกินข้าวตอนไหน?”


( ตีห้าครึ่งครับ ส่วนข้าวเนี่ยโซ่ชอบไปกินที่มหาลัย เพราะกับข้าวใต้ตึกอร่อย )


“อร่อยมากปะ ชอบกินอะไร”


( ชอบทุกอย่างเลยครับ โซ่กินสลับกันนะ บางวันก็กินข้าวแกง บางวันก็ตามสั่ง กินได้ทุกอย่างที่ไม่เผ็ดครับ )


“แต่พี่ชอบกินเผ็ดนะ ชอบอะไรที่มันเผ็ด ๆ อะ” คนเผ็ด ๆ งี้ก็ชอบ


( โซ่เข็ดแล้วครับ ตอนแสบท้องน่ะทรมานสุด ๆ เลย )


เสียงน้องเด๋อโคตรน่าแกล้ง ขนาดเมื่อกี้แกล้งหยอดยังไม่รู้ตัวอีก และเด็กนั่นคงเล่นเพลินจนไม่รู้ว่าแชตในไลฟ์สตรีมตอนนี้สาววายกำลังกรี๊ดหนักแค่ไหน แต่นั่นก็เป็นการยืนยันความบริสุทธิ์ใจอีกอย่างว่าน้องมันไม่ได้แอบดูช่องพี่เป๊ะเพื่อให้รู้ว่าเขาอยู่ส่วนไหนของแผนที่



ส่วนเขาไม่ได้อ่านเอง ที่รู้ก็เพราะไอ้แหลมอ่านให้ฟังอยู่ข้าง ๆ



“พอแค่นี้นะน้องเด๋อ”


( ... )


“หมดเวลาทำตัวน่าฟันแล้ว”


ทั้งในไลฟ์สตรีมและคนนอกจอถึงกับช็อกไปตาม ๆ กัน แหลมถลึงตามองรุ่นพี่พร้อมยกมือขึ้นป้องปาก ก่อนเสียงฆาตกรพยาบาลสาวจะพุ่งเข้าหาเหยื่ออารมณ์ แมตช์นี้ค่อนข้างเอาเรื่อง ในทีแรกแหลมคิดว่าพี่ธีร์คงแพ้อีกเพราะฝีมือน้องโซ่แม่งไม่หยอกเลย แต่พอพี่มันได้เต๊าะเด็กหน่อยก็ดูจะผ่อนคลายขึ้นมาบ้าง จึงทำให้เล่นดีขึ้นกว่าตอนเริ่ม



ฟึ่บ!!



( โอ้ววว!!! คุณโซ่เอาแผ่นไม้ลงได้ทันก่อนที่คุณธีร์จะฟันได้ครับ ถึงกับสตันท์ไป!!! )


ชายหนุ่มสบถคำหยาบแบบไม่มีเสียงพลางมองเหยื่อที่กำลังวิ่งกุมท้องหนีอย่างหัวซุกหัวซุน น้องเด๋อนะน้องเด๋อ... จะตายอยู่แล้วยังฤทธิ์เยอะได้อีก เดี๋ยวพี่จะตามไปสอนงานเอาให้หมอบแทบเท้าเลยคอยดู


“คนดูฟลัดเลขห้าเต็มแชตเลยว่ะ”


“เออ” รู้เลยว่าพี่มันกำลังหัวร้อน แหลมมองตามน้องโซ่ผ่านไลฟ์สตรีมของพี่เป๊ะพร้อมอ่านคอมเมนต์ไปด้วย เงาแค้นพี่มันอย่างเยอะ หลายคนเริ่มให้ความสนใจคู่ต่อสู้จนบอกว่าจะตามไปกดซับชาแนลเลยทีเดียว


( โอ๊ะ )


“เจออะไรอีก?!!!” ไม่เหลือแล้วผู้ชายเจ้าชู้ที่คอยหยอดเป็นระยะ เสียงตะโกนของธีร์ทำคนดูรัวเลขห้าเข้าไปใหญ่กับความหัวเสียที่สำรอกออกมาผ่านเสียงนั้น


( ไฟฉายล่ะครับ โชคดีจัง )


“หึ เก็บไปเถอะ แล้วจะรู้ว่าของในมือน้องกับมีดพี่อะไรจะแน่นอนกว่ากัน” กูนี่ยืนเฝ้าหลุมเลย กลัวเด็กมันวิ่งมาเจอแล้วกระโดดหนีจนได้รับชัยชนะจากเกมนี้ไป


ไม่ได้เด็ดขาด เล่นมาถึงขั้นนี้แล้วจะให้อีกฝ่ายชิ่งหนีด้วยวิธีง่าย ๆ เพราะไม่อยากเจอกันอีกไม่ได้


“พี่ เด็กมันท้ายทายมึงว่ะ” ไอ้แหลมกระซิบ ขณะที่เขากำลังยืนสบตากับผู้รอดชีวิตที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างหยั่งเชิง โยกหลบซ้ายขวารอจังหวะ และฆาตกรที่มีความหัวร้อนเป็นทุนก็ทนไม่ไหว พุ่งเข้าไปหวังจะฟันแต่เด็กมันเอาไฟฉายส่องใส่หน้าจนทุกอย่างขาวโพลนไปหมด



โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย



( มันจ้าซะเหลือเกินครับท่านผู้ชม มวยคู่นี้มันส์จริง ๆ )


คนในแชตยังคงกระหน่ำเลขห้าไม่หยุด ธีร์กัดฟันกรอดอย่างหมดความอดทนก่อนจะสุ่มพุ่งไปตามสัญชาตญาณโดยไม่คำนวณห่าเหวแล้วว่าความน่าจะเป็นอยู่ที่ไหน แต่เหมือนพระเจ้าจะเข้าข้างคนร้ายมากกว่าเด็กเด๋อ เขาจึงพุ่งไปเจอผู้รอดชีวิตตัวแสบอย่างไม่ได้ตั้งใจ



ฉับ!


( โดนแล้วครับ คุณโซ่ล้มไปแล้ว!! )


“เชี่ย!” แหลมเบิกตากว้าง เขาไม่อยากเชื่อว่าพี่ตัวเองจะเก่งขนาดนั้นยืนยันโดยสีหน้าซึ่งดูจะช็อกไม่ต่างกัน


( โธ่ โดนจนได้... )


ธีร์กลอกตาล่อกแล่ก ชะงักค้างเมาส์ทิ้งไว้อยู่ครู่หนึ่งระหว่างที่อีกฝ่ายกำลังคลานไปตามพื้นอย่างน่าเวทนา ชายหนุ่มหันไปทำหน้าทำตาใส่รุ่นน้องที่เหมือนจะรู้ว่าเมื่อกี้แค่จังหวะฟลุ๊ก เขาจึงแก้เขินด้วยการอุ้มตัวละครน้องเด๋อขึ้นพาดบ่า


( เอาไงครับคุณธีร์ จะแขวนเลยหรือว่าจะให้โอกาสคุณโซ่ได้แก้ตัวครับ? )


ถ้าเป็นก่อนหน้านี้คงตอบอย่างไม่เสียเวลาคิดว่าเป็นอย่างหลัง แต่ตอนนี้ไม่ว่ะ เขาอยากเอาชัยชนะมานอนกอดให้ชื่นใจแล้วแมตช์ต่อไปค่อยว่ากันอีกที ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น วันนี้ไอ้ธีร์ต้องเห็นหน้าน้องเด๋อให้ได้!!


“แขวนก่อนแล้วกันครับ ผมไม่อยากให้น้องนอนดึก พรุ่งนี้ต้องตื่นไปเรียนแต่เช้านี่นะ?”


( โซ่นอนดึกได้... )


“พี่รู้ครับว่าโซ่อยากอยู่กับพี่ แต่เรื่องเรียนต้องมาก่อนโอเคไหม?” เลี่ยนจะอ้วก แหลมเบ้ปากกับความขี้ม่อของเพื่อนรุ่นพี่ที่ไม่เว้นว่าจะเป็นเพศไหน เอาใจสาววายเวอร์วัง


( เราเล่นต่อกันอีกสักสิบนาทีดีกว่าเนอะ เพราะฉะนั้นพี่ธีร์วางโซ่ลงก่อนนะ )


“...”


( นะครับ... )


น้องทำเสียงเหมือนคนจะร้องไห้เพราะคงเห็นชะตากรรมตัวเองอยู่ไหว ๆ ว่าถ้าได้รับความพ่ายแพ้จากเกมนี้แล้วต้องพบเจอกับอะไร แต่หารู้ไม่ว่าคนชั่วร้ายอย่างเขาไม่ได้มีความเห็นใจเลยแม้แต่น้อย


“ก็ได้ แต่ต้องขอร้องพี่แล้วมีคำว่าจ๊ะจ๋าตามหลังนะ ว่าไงล่ะ ทำได้เปล่า?”


“บักห่านี่ไปเฮี้ยนใส่เขาเสย” แหลมไม่ได้เป็นห่วงน้องโซ่อะไรขนาดนั้น แต่เป็นห่วงสุขภาพลำคอพวกผู้ชายที่ดูไลฟ์สตรีมอยู่ในตอนนี้มากกว่า กลัวจะอ้วกแตกตายกันไปก่อน


( คุณโซ่จะว่าไงครับ จะยอมไหม? )


“ถ้าไม่พูดพี่แขวน” ฆาตกรพยาบาลสาวหยุดยืนอยู่หน้าเสาตะขอเตรียมห้อยคนที่อยู่บนบ่า และดูเหมือนว่าน้องเด๋อจะคิดหนักถึงได้เงียบไป จะยืดเวลาเพื่อให้ดิ้นหลุดลงจากไหล่เขางั้นเหรอ ฝันไปเถอะ “ไม่พูดใช่ไหม งั้น --”


( พี่ธีร์จ๋าปล่อยโซ่เถอะนะ! )


( โอ้วววววววววววววววววววว )


“เชี่ยม... ใจน้องแม่งได้” แหลมปรบมือจนเสียงลอดเข้าไปในไมค์ คนที่ตั้งใจแกล้งจึงกำมือป้องปากขำกับเรื่องเหนือความคาดหมายที่คิดว่าต่อให้ตายเด็กมันคงไม่กล้าพูด



Gigiiz: หัวจิตหัวใจ พี่ธีร์จะโหดร้ายเกินไปแล้ว
Aoyly: น้องโซ่พูดจ๋าอีกครั้งได้ไหมคะ TvT
Zarabrb: แง กูเขินไม่ไหวแล้วอิเวง
Bam555: สงสารพี่แหลม ต้องเจ็บแค่ไหนตอนฟังพี่ธีร์จีบคนอื่นทั้งที่นั่งอยู่ข้าง ๆ :’(
Epicwa: จะให้กูทวงเงิน 200 อีกนานแค่ไหนวะไอ้นนท์




( ร้อนเลยครับ... แอร์พังแน่ ๆ )


( คุณธีร์ว่าไงครับ? จะให้โอกาสคุณโซ่หรือเปล่า?! )


ได้ยินเสียงงุ้งงิ้งของคนขี้เขินลอดเข้ามาในหูฟังเป็นระยะ เรื่องนี้มันเริ่มต้นจากไหนกัน เพราะความเบื่อหน่ายจากการเล่นฆาตกรไปวัน ๆ จนเจอคนเล่นฝีมือดีจึงตามหาใช่ไหม ใช่ มันเริ่มจากตรงนั้น แต่ธีร์ไม่คิดเลยว่าการเล่นเกมกับน้องเด๋อจะทำให้เขาสนุกไปกับมันจนอยากให้มีเกมหน้าอีกเรื่อย ๆ



เขาอยากเล่นกับเด็กคนนั้นอีก



“โทษที สัจจะไม่มีในหมู่โจรว่ะ”


( คุณพระช่วย!!! )


คนดูตกใจอีกครั้งเมื่อคำหวานจากปากของโซ่ไม่สามารถยื้อชีวิตตนเองเอาไว้ได้ ธีร์จับร่างโชกไปด้วยเลือดแขวนกับตะขอจนเสียงหวีดร้องของตัวละครดังแผดลั่นให้รับรู้ถึงความทุกข์ทรมาน


( พี่ธีร์! )


“จ๋าน้อง”


( เมื่อกี้โซ่พูดแล้วนะครับ ทำไมหักหลังกันอย่างนี้ล่ะ โธ่ )


“เตรียมกล้องไว้ยัง อย่าชิ่งหนีอีกนะเว้ย”


( น่าสงสารคุณโซ่จังเลยครับ จังหวะนั้นพลาดจริง ๆ ทั้งที่เห็นท่อแล้วแท้ ๆ )


( พี่ธีร์เนี่ย ร้ายกาจมากเลยครับ )


“เขารู้กันทั้งแผ่นดินแล้ว มีแต่น้องแหละไม่รู้” ไอ้แหลมตอบ เขาจึงหัวเราะออกมา


( คุณโซ่ครับ แพ้แล้วต้องทำตามกติกานะ จบเกมแล้วเตรียมตัวไลฟ์ได้เลย )


( ผมต้องทำจริง ๆ เหรอครับ เป็นอย่างอื่นแทนได้ไหม... โอ๊ย เหมือนจะหายใจไม่ออกเลย )


ธีร์เอนหลังพิงกับพนักเก้าอี้พร้อมมองฉากตายของน้องเด๋อ ริมฝีปากหยักยิ้มพอใจ หันไปยักคิ้วใส่ไอ้แหลมอย่างอารมณ์ดีแล้วกดปิดเกม ระหว่างนั้นก็คิดไปต่าง ๆ นานาว่าเด็กมันจะชิ่งหนีเหมือนคืนนั้นหรือว่าจะกล้าทำตามที่ตกลงกันไว้


สามนาทีผ่านไปธีร์ก็กดเข้าไปในชาแนลของน้องเด๋อแล้วก็พบว่ากล้องถูกเปิดไว้เรียบร้อยพร้อมคอมเมนต์จากคนมากมายที่รัวไม่หยุด แต่กลับพบเพียงผนังห้องนอนสีน้ำตาลกับเตียงที่คลุมด้วยผ้าห่มลายสก็อต



Bean000: รออออ
ZamZam: น้องทำดีแล้วนะครับ เล่นเก่งมากเลย ถ้าทีมดีกว่านี้คงชนะแล้ว
Vio1et: กดติดตามแล้วนะคะ สู้ ๆ นะน้องโซ่
AlienFromEarth: กดซับแล้วนะครับ เล่นดีมากครับ ไว้ว่าง ๆ ทำคลิปสอนจู๊กทีนะครับ
llllllllllllll: พี่โซ่หายไปไหนน้า



“สงสัยทำใจอยู่ในห้องน้ำ”


“พอใจมึงเลยสิ เดี๋ยวกูถ่ายหนังหน้าคนเลวให้พวกพี่ตั้บดูในไลน์ก่อน” แหลมเปิดแอปกล้อง ซึ่งพี่ธีร์ก็ไม่ได้มีความกระดากอายเลยสักนิดหนำซ้ำมันยังขมวดคิ้วเก๊กหน้าหล่อจนน่าหมั่นตีนอีก


“ถ่ายยัง จะให้กูเก๊กยันปีหน้าเลยไหม?”


“...”


ไม่มีเสียงถ่ายรูปอย่างที่ควรจะเป็น ธีร์จ้องไอ้ลูกครึ่งที่กำลังมองหน้าจอเขาเหมือนกำลังตกใจอะไรบางอย่าง ก่อนสายตาจะพลันไปเห็น...



เด็กผู้ชายใส่หมวกหัวหมีที่กำลังนั่งลงบนเก้าอี้พร้อมโบกมือให้กล้อง



( สวัสดีครับทุกคน ซอโซ่เองครับ )



น้องเด๋อโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!






To be continued

สวัสดีปีใหม่ย้อนหลังจ้า ทุกคนเป็นยังไงบ้างคะ ขอให้คนที่ผ่านมาเห็นข้อความนี้ มีแต่สิ่งดี ๆ เกิดขึ้นในชีวิต ประสบความสำเร็จกับสิ่งที่ทำอยู่ และเป็นคนที่กินอิ่ม นอนหลับสบาย มีความสุขมากกว่าทุกข์ใจนะคะ
อันนี้เพจเฟซบุ๊กเราเองค่ะ เราจะอัปเดตนิยายในนี้นะคะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนิยายเรื่องนี้จ้า

https://www.facebook.com/Brave2Y/
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 04-01-2018 19:46:57 โดย หน่วยกล้าวาย »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ k00_eng^^

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 647
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +63/-2
ลุ้นอ่ะ
อยากรู้ว่าน้องโซ่จะน่ารักแค่ไหน

ออฟไลน์ NuNam

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1225
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-3

ออฟไลน์ Aube

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 32
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +76/-2
    • facebook
โอย น่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ น้องโซ่น่าขย้ำมากค่ะ  ติดตามค่ะ
 >w<

ออฟไลน์ Kmiew

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 22
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
มาไวๆๆๆ อยากอ่านต่อแล้วค่าารักน้องโซ่คนเด๋อ :กอด1:

ออฟไลน์ VIRIDIAN

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 33
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-1
อีพี่ธีร์นี่กวนตีนมากจริงๆอะ
เป็นคนแบบ ส้นตีนมาก 555555555555555555555555

แล้วอ่านลงมา อีน้องเด๋อ แกไม่คิดจะเปิดหน้าเลย
อีพี่ธีก็ยิ่งโมโหหัวอะ
อีบ้า เอะอะจะฟันอย่างเดียวเลยไม่ได้นะ ฟันแล้วทิ้งไม่ได้
แต่ดูเหมือนน้องจะเป็นคนโดนฟันแล้วทิ้งอะ

ใจหายวาบแทนเลย ตอนบอกว่า อยากจะเล่นเกมด้วยอีก เดี่ยวโซ่หนีทหารอะ
ฮา คือฮาบวกใจวาบๆ แบบว่า เออ เหมือนแบบไม่รู้จักอะไรกันเลย แต่อยากเจอคนนี้อีก
ไม่รู้จะทำไงดี ก็เลยต้องทำตัวร้ายๆรั้งเค้าไว้

ฮึ แต่ไงก็ไม่เชียร์อยู่ดี ชอบพี่แหลมค่ะ

ปล. ช่วยเขียนตอนของคนที่ชื่อ epicwa ที่ทวงตังคนชื่อนนท์หั้ยหน่อยคร่ะ อยากอ่านจังเรย 5555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555

ออฟไลน์ Leenboy

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3095
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +105/-2
แงๆๆๆ ทำไมถึงทำกับฉันได้ มาต่อเร็วๆเน้อ

ออฟไลน์ A_bookworm

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 127
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-0

ออฟไลน์ AChic

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 3
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
เราว่าพี่ธีร์ต้องเป๋เพราะน้องเด๋อบ้างแหล่ะว้าาาาาา น้องเด๋อสู้ๆนะลูกกกก ชอบความซื่อบื้อน้องโซ่งุ้ยๆๆๆ :-[
ป.ล. ชอบมุกราคา5บาทของพี่ธีร์นะคะ5555555555555555555555555555555555555 :katai5:

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13215
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
สนุกค่ะ อยากอ่านต่อแล้วเนี่ย

ออฟไลน์ missm2c

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 86
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
ค้างอ่าาาาา มาต่อเร็วๆด้วยน้าา

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ หน่วยกล้าวาย

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 151
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +221/-0
#ซอโซ่ล่ามธีร์
ด่านที่ 4
Easter Eggs




“เบลบอกกี่ทีแล้วว่าถ้านัดไปดูหนังกัน คืนก่อนหน้านั้นอย่านอนดึก”


“ขอโทษจ้า”


“ธีร์ก็แบบนี้ตลอดอะ” หญิงสาวถอนหายใจ สายตาของเธอเลือกมองสัญญาณไฟสีแดงบนถนนมากกว่าหน้าแฟนหนุ่มที่จะทำให้หัวเสียยิ่งกว่าเดิม เพราะเบลรู้ว่าตอนนี้อีกฝ่ายคงยิ้มทะเล้นอ้อร้อไม่รู้สึกผิดใด ๆ ที่ปล่อยให้เธอเข้าไปปลุกถึงเตียงอยู่เกือบครึ่งชั่วโมงถึงยอมลุกไปอาบน้ำ


“ธีร์รู้ว่าเบลอยากดูรอบแรก แต่รอบบ่ายสอง บ่ายสามครึ่งก็ยังมีไง”


กริบ...


ง้อไม่ได้ผลว่ะ ธีร์เคาะปลายนิ้วชี้ลงบนหน้าขา ก่อนจะเอนศีรษะไปออเซาะแฟนสาวเพื่อลบล้างความผิดของตัวเอง


ดันชวนน้องเด๋อเล่นเกมยันตีสองเองแหละ แต่จะอ้าปากโทษเด็กคนนั้นด้วยก็ไม่ได้เพราะเบลคงไม่เข้าใจ เพราะตั้งแต่รู้แพ้รู้ชนะวันนั้นเขาก็ชวนน้องเล่นกับพวกพี่ตั้บทุกวันจนคนดูเพิ่มมากขึ้นเป็นอีกเท่าตัว แพ้ชนะสลับกันบ้าง แต่เหมือนว่าน้องเด๋อจะไม่ชินกับการได้แฟนคลับเพิ่ม


ทั้งคู่ต่างเปิดกล้องเล่นกัน และแน่นอนว่าเด็กคนนั้นเลือกที่จะทนอยู่กับความอึดอัดใต้หน้ากากหัวหมีมากกว่าจะเผยให้เห็นใบหน้าที่แท้จริง


‘โซ่อายอะครับ...’

 
เซ็งนิดหน่อยแต่เหตุผลถือว่าพอเข้าใจได้เพราะนึกถึงเพื่อนสนิทอย่างไอ้แจ็คที่ไม่ชอบเปิดกล้องเวลาเล่นเกม ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เริ่มจากการไล่ล่าก็จริงแต่พอผ่านไปเป็นอาทิตย์ความสนิทใจจึงค่อย ๆ เริ่มก่อตัวขึ้น ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะน้องเด๋ออึดอัดน้อยลง เพราะไม่มีใครบังคับขอให้โชว์หน้าตลอดเวลาเหมือนอย่างที่เขาพยายามทำก่อนหน้านี้


“มันไม่ใช่เรื่องรอบหนังหรอก” เขาหันไปมองเจ้าของคำพูดที่ยังคงถ่ายทอดความน้อยใจออกมาเป็นความกดดันได้อย่างไม่ลดละ เบลเป็นผู้หญิงสวย ฉลาด และถนัดเรื่องพูดแบบนี้อย่างแท้จริง แต่ก็ใช่ว่าเธอจะงอนเองถ้าเขาไม่เล่นเกมจนผิดสัญญาน่ะนะ


“เค้าผิดไปแย้ว” หญิงสาวถอนหายใจให้ได้ยินพลางมองผู้ชายตัวโตที่กำลังกระพริบตาปริบ ๆ พร้อมทำปากยื่น แบ๊วเป็นเด็กไม่ดูอายุตัวเอง แต่ที่บ้ากว่านั้นคือมันได้ผลกับเธอทุกครั้ง


“คราวหน้าเบลจะไปดูคนเดียว”


“อะน่อวววว ทำเป็นเล่นไป” ธีร์ยิ้มพลางหรี่ตามองแฟนสาวที่เชิดหน้ามองถนนขณะขับรถ “เบลดูหนังคนเดียวไม่ได้หรอก เรื่องนี้ธีร์รู้ตั้งแต่เกิดแล้ว”


“ก็อาจจะใช่ งั้นไปดูกับผู้ชายอื่นดีไหม?”


“ซีเรียสหรี๊?” ขนาดพูดให้หึงยังทำเป็นเล่นอีก เบลชำเลืองมองแฟนหนุ่มแล้วหยิกแขนแรง ๆ ไปหนึ่งที “อู้ว เจ็บไปถึงไข่”


“หมั่นไส้”


“ก็ขอโทษแล้วไงเตง”


“ทำเป็นเล่นทุกเรื่องเลย จริงจังหน่อยสิ เกิดเบลไปกับคนอื่นจริง ๆ ธีร์จะโกรธบ้างไหม?” อยากรู้ว่าอีกฝ่ายจะทำอย่างไร เพราะตลอดเวลาที่คบกันตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัยไปจนถึงตอนธีร์ไปเรียนต่อโทต่างประเทศ ผู้ชายคนนี้ก็เอาแต่บอกว่าไว้ใจเธอ ซึ่งมันเป็นเรื่องดี แต่การแสดงออกว่ารักและหึงหวงกันมันก็ควรมีบ้างไม่ใช่เหรอ


“โกรธดิ แต่โกรธเบลนะที่ยอมไปกับมัน ปรบมือข้างเดียวมันไม่ดังหรอก” ชายหนุ่มพูดหน้าตาเฉย เอาโทรศัพท์มือถือขึ้นมาไถเล่นพร้อมกดไลก์รูปอาหารที่แหลมโพสต์ลงเฟซบุ๊ก


เบลไม่ได้พูดอะไรอีก หญิงสาวปล่อยให้แฟนหนุ่มพึมพำว่าเมนูที่รุ่นน้องทำมันน่ากินแค่ไหน ขณะที่เธอทำได้แต่จมอยู่กับความน้อยใจเรื่องเดิม ๆ


“นี่” เบลเว้นจังหวะเพื่อรอดูท่าที และพอดึงความสนใจอีกฝ่ายจากโทรศัพท์มือถือได้จึงฝืนยิ้มออกมา “จำน้ำฝนได้ไหม ที่เรียนจบช้ากว่าเบลปีนึงน่ะ”


“ที่ไปโมหน้าจนตม.เกือบไม่ให้เข้าประเทศปะ?”


“อื้อ คนนั้นแหละ” เธอว่า “น้ำฝนกำลังจะแต่งงานแล้วนะ”


“เอ้าจริงดิ สุดยอด พลานุภาพของมีดหมอเลยเปล่าเนี่ย?” เขาจำได้ว่าเมื่อก่อนน้ำฝนไม่ใช่คนสวย อีกทั้งยังเดินอยู่แนวหลังขณะที่เบลและเพื่อนอีกหลายคนโดนรุมจีบตลอด


“กับชาวต่างชาติน่ะ เป็นคนเกาหลี”


“โอปป้าก็มา”


“เพื่อน ๆ เพิ่งนัดกันไปวัดตัวตัดชุดเพื่อนเจ้าสาวเมื่อคืนนี้เอง เบลตื่นเต้นมากเลยธีร์” เธอโชว์รูปเพื่อนสนิทสมัยเรียนกับแฟนหนุ่มให้ดู จงใจเลือกแคปชั่นที่ฝ่ายชายแสดงความรักออกมาจนใคร ๆ ต่างก็อิจฉาน้ำฝน


“แต่งวันไหนล่ะ ธีร์ไปส่งไหม?”


“ไปด้วยกันสิ เพื่อนเบลก็เหมือนเพื่อนธีร์นั่นแหละ” หญิงสาวว่า ก่อนจะละมือซ้ายไปวางหน้าขาแฟนหนุ่ม


“เอางั้นเหรอ ถ้าจะไปวันไหนก็บอกแล้วกันนะ”


บทสนทนาสิ้นสุดอย่างเรียบง่าย เบลรู้สึกไม่พอใจกับคำตอบของอีกฝ่ายที่ควรจะเป็นไปในอีกทางหนึ่ง กับเรื่องราวที่เธอคาดหวังว่าจะได้ยินจากปากคนรักตั้งแต่กลับไทยเมื่อปีก่อน


“ถ้างานแต่งงานของเรา ธีร์ชวนแมนมาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวนะ” 


“หือ ทำไมต้องไอ้แมน?” เขาเลิกคิ้วมองแฟนสาวแล้วหันกลับมาแชตด่ากับไอ้แหลมในไลน์กลุ่มต่อ


“เบลว่าเขาดูโอเคดี พอยืนข้าง ๆ ธีร์สาว ๆ ต้องกรี๊ดทั้งงานแน่”


“เบล เพื่อนเจ้าบ่าวนะไม่ใช่ถ่ายโฟโต้ชู้ตซีรีส์ เขาต้องเอาเพื่อนสนิทมากกว่าเพื่อนที่เบ้าดีเปล่าที่รัก” ธีร์ยิ้มขำ ไอ้แมนก็แค่เพื่อนสมัยเรียนมหาลัย ไม่ได้สนิทกันด้วยซ้ำ “ถ้าธีร์จะแต่งงาน ยังไงเพื่อนเจ้าบ่าวต้องเป็นพวกไอ้แจ็คกับพี่ตั้บอะ”


เบลยิ้มพลางพยักหน้าขอไปที เรื่องแต่งงานคงจบเพียงเท่านี้เมื่อสุดท้ายแล้วธีร์ก็แค่พูดในสิ่งที่คิดแต่ไม่ใช่สิ่งที่อยากให้เกิดขึ้น หญิงสาวถอนหายใจแผ่ว หมุนพวงมาลัยหักรถเลี้ยวเข้าห้างสรรพสินค้าแล้วให้หนังเรื่องโปรดช่วยทุเลาความรู้สึกแย่ ๆ ให้หายไป




*




หลังจากดูหนังเสร็จก็ใช้เวลาอยู่ด้วยกันจนถึงพลบค่ำ เบลรู้สึกเป็นเหมือนไบโพล่าร์ที่เดี๋ยวยิ้มเดี๋ยวนอยด์เพราะแฟนหนุ่มที่เอาใจเธอได้ไม่นานก็อ้าปากบอกว่า ‘ธีร์ไม่กลับคอนโดนะ จะไปร้านพี่ตั้บ’


ไม่อยากเป็นแฟนที่งี่เง่า ดังนั้นเบลจึงพยายามทำความเข้าใจมาตลอดว่าสังคมที่อีกฝ่ายอยู่เป็นอย่างไร ธีร์ชอบเกม โอเค เธอเข้าใจ แต่ผู้หญิงส่วนใหญ่ก็อยากนอนในอ้อมกอดแฟนแล้วใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากกว่ามองแผ่นหลังอีกฝ่ายเล่นเกมไม่ใช่เหรอ?


“เบลไม่ลงไปนะ”


“อ้าว ทำไมล่ะ?”


“เดี๋ยวรอในรถดีกว่า ธีร์คุยกับเพื่อนเสร็จตอนไหนก็โทรมาแล้วกัน เผื่อเบลไปเดินตลาดนัดดูเสื้อผ้าเล่น ๆ” พอเธอพูดจบธีร์พยักหน้าแล้วลงจากรถไป ปล่อยให้คนขี้น้อยใจนั่งมองผ่านกระจกรถอย่างคาดหวังว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไรบ้างเช่น


‘แล้วธีร์จะรีบมานะ ไม่เกินห้านาที’


ชายหนุ่มผลักประตูร้านเข้าไปและได้การต้อนรับเป็นเสียงไอ้แหลมแหกปากลั่นอย่างสะใจที่ตีป้อมกลางบ้านศัตรูแตก เขาเดินไปตบหัวรุ่นน้องเป็นสัญญาณบอกว่าการประชุมกำลังจะเกิดขึ้น ซึ่งไอ้แหลมก็ยกเท้าขึ้นทำท่าจะถีบกลับแต่ติดที่ว่าขาสั้นจึงทำได้แค่ฝัน


“แฟนมึงอะ ไหนว่ามาด้วยกัน?”


“รออยู่ในรถ”


“ถามทำม๊าย ยังไงพี่เบลก็ไม่ลงมาหรอก ที่นี่สกปรก เสียงดังเกินกว่าคนสวยจะทนอยู่ได้เกินหนึ่งนาที”


“กัดเป็นหมาเลยนะมึง” ธีร์ง้างมือขึ้นเตรียมโบกกระบาล แต่ไอ้แหลมโยกตัวหลบก่อนพร้อมตั้งท่าไอ้หนุ่มหมัดเมา


“วันนี้มีสองเรื่องที่กูอยากคุยด้วย เรื่องแรกคือทัวร์นาเมนต์ใหม่มาแล้วนะ คราวนี้เงินรางวัลโคตรเอา แค่ชนะคู่แข่งสายเดียวทั้งสายก็ได้ห้าหมื่นแล้ว”


“เชี่ย ไอ้แจ็ครู้เรื่องนี้ยัง?” เขามองหน้าพี่ตั้บอย่างสนใจ ส่วนตัวไม่ได้หิวเงินรางวัลขนาดนั้น แต่การเล่นเกมที่มีการเดิมพันพ่วงเข้ามาด้วยก็น่าสนใจดีไม่หยอก


“รู้แล้ว แม่งรีบตกลงก่อนคนอื่นเลย”


“พี่แจ็คจะเอาเงินไปซื้อบัตรคอนเกาหลีให้อีแหม่มอะ เห็นว่าน้องมันไม่เคยไปสักครั้ง คงอยากให้เป็นรางวัลที่ตั้งใจเรียนอะแหละ” ก็น่าอยู่ บ้านไอ้แจ็คไม่ได้มีเงินมากที่พอจะสปอยล์น้องทั้งสองคน แต่มึงควรเก็บเงินไว้ซื้อไมค์ก่อนไหมไอ้ฉิบหาย เวลาเล่นเกมทีไรกริบเป็นป่าช้าเชียว


“ถ้าได้ที่หนึ่งอย่าว่าแต่บัตรคอนเลย เช่าอิมแพคเมืองทองไว้วิ่งแก้ผ้าเล่นก็ยังได้” พี่ตั้บพูดให้เห็นภาพ ถ้าไอ้แจ็คอยู่คงเห็นเอฟเฟ็กต์ไฟลุกโชนรอบตัวมัน


“มึงเอาเปล่าพี่?” แหลมเงยหน้าถามพ่อเกมเมอร์ชื่อดังที่ไม่เดือดร้อนเรื่องเงินแต่ก็ใช่ว่าจะใช้ชีวิตอย่างสบาย และพี่ธีร์ก็ยักคิ้ว ทุกคนจะลงแข่งเหมือนทุกทีแม้ว่าจะชวดรางวัลไปครั้งแล้วครั้งเล่า


“ในเมื่อเพื่อนกูอยากได้บัตรคอนให้น้อง กูก็จะเป็นคนพามันไปจนถึงฝั่งฝันเอง”


“พูดก็พูดเถอะ เพื่อนในคณะกูเป็นติ่งเกาหลี มันบอกว่ามีเงินอย่างเดียวไม่ได้ สกิลการกดบัตรแข่งชาวบ้านต้องมีระดับหัตถ์เทวะอะ ไม่งั้นก็รอซื้อเอาตอนมีคนเอาบัตรมาขายต่อ แล้วขายหยั่งแพงเหมือนบ้านเป็นหนี้”


“เรื่องรางวัลเอาไว้ก่อน เพราะทีมเรากำลังมีปัญหา”


“...?” ธีร์กับแหลมหันไปทางรุ่นพี่ร่างท้วมพร้อมกัน ก่อนพี่ตั้บจะถอนหายใจแล้วยกมือขึ้นป้องปาก


“เจนท้องสี่เดือนแล้ว”


“พ่อมึงตัวเย็น!!!!” แหลมอุทานเสียงดังแล้วรีบตะปบปากอย่างตกใจ


“เชี่ยแล้วมึงพี่ตั้บ จะเอาไง?” ธีร์ลากเก้าอี้พลาสติกมานั่งข้าง ๆ รุ่นพี่ ตอนนี้เขาคาดเดาไม่ออกเลยว่าอีกฝ่ายกำลังรู้สึกอย่างไร และรุ่นพี่ก็เงียบนานเกินไปจนเขากับไอ้แหลมต้องมองหน้ากัน แฟนสาวที่คบกันมาตั้งแต่ไอ้แหลมยังเป็นวุ้นเพิ่งมาท้องอะไรเอาตอนนี้ พี่มันเอาออกไม่ทันเหรอทำไมถึงพลาด


“คงถึงเวลาที่กูจะได้ลั่นระฆังวิวาห์เพื่อเป็นคุณพ่อที่แสนดีแล้ว” ชายร่างท้วมลุกขึ้นยืนเงยหน้าพร้อมอ้าแขนออกกว้างจนรุ่นน้องทั้งสองผงะออก


“ลั่นสังคังสิไม่ว่า ก็เงียบไปตั้งนานนะสัด กูก็หน้าม้านไปดินึกว่ามึงไม่อยากเก็บเด็กไว้” ก็รู้อยู่ว่ารักกันมาก แต่เห็นสีหน้าเครียด ๆ ก็นึกว่าพี่มันอยากผูกคอตายมากกว่าจะเลือกทางนั้น


“สวัสดีวันพ่อน้า” แหลมพนมมือขึ้นเหนือศีรษะ ไม่ยักรู้ว่าจะได้เป็นอาคนตั้งแต่อายุเท่านี้


“ว่าแต่มันเกี่ยวอะไรกับเรื่องลงแข่งทัวร์วะ?”


ตุ้บตั้บขายบัตรชั่วโมงเล่นเกมก่อนจะหันหน้าเข้าหารุ่นน้องอีกครั้ง “เจนจะย้ายมาอยู่ที่นี่เพราะท้องเริ่มโตขึ้นทุกวัน กูจะดูแลเมียน่ะความหมาย”


“เมียเลยนะค้า” แหลมดัดเสียงพร้อมทำมือล้อเลียนรุ่นพี่


“เพราะงั้นกูคงไม่มีเวลาซ้อมทีมกับพวกมึงแล้ว อย่างมากก็เป็นได้แค่ตัวสำรอง”


“อ้าว ถ้างั้นก็เหลือพี่ธีร์กับพี่แจ็คสองคนอะดิ?” เด็กหนุ่มหน้าลูกครึ่งนับนิ้ว เพราะเขาไม่ได้เอาจริงเอาจังกับเกมนี้เหมือนรุ่นพี่คนอื่น ๆ ที่เล่นด้วยเป็นบางครั้งก็แค่เอาฮาเท่านั้น แต่ถ้าเป็น DotA2 ล่ะก็ขอให้บอกมา ไอ้แหลมสู้ตาย


“ไอ้ติงลี่ก็ไม่อยู่อีก ทบ.1 ลพบุรี” รุ่นน้องที่สนิทกันก็เพิ่งได้ใบแดงไป สบายแฮกันยกทีม


ธีร์ขมวดคิ้วครุ่นคิด ครั้นจะลากไอ้แหลมมาเข้าทีมมันก็ได้อยู่ แต่ความฝันเรื่องเงินรางวัลจะห่างออกไปไกลกว่าเดิมเพราะไอ้แหลมไม่ถนัดเกมนี้สักเท่าไหร่


“เรื่องแข่งกูขำ ๆ ว่ะ ตอนนี้เรามาสนใจเรื่องทายาทพี่ตั้บดีกว่า ว่าแต่มึงคิดไว้ยังว่าจะตั้งชื่อลูกว่าอะไร?”


แต่ก็ใช่ว่าคนอย่างธีร์จะไม่มีทางเลือกที่ดีกว่านี้ให้กับทีมนี่นะ?





*


ต่อข้างล่างนะคะ <3
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 11-01-2018 01:00:43 โดย หน่วยกล้าวาย »

ออฟไลน์ หน่วยกล้าวาย

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 151
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +221/-0
“สวัสดีคุณ JUBJIBZ นะครับ มาตอนผมกำลังจะเลิกพอดีเลย”


เจ้าของหน้ากากหัวหมีกล่าวพลางมองหน้าจอตัวที่สองซึ่งมีไว้เพื่อหน้าต่างห้องแชต โซ่ไม่เคยคิดว่าการเปิดกล้องไลฟ์จะดีแบบนี้ กระทั่งมีคนบอกกับเขาว่า



‘พี่เป็นแฟนคลับน้องโซ่นะคะ’
‘น้องโซ่แปลดีมากครับ พี่จะติดตามไปเรื่อย ๆ เลย เป็นกำลังใจให้นะครับ’
‘พี่โซ่มาไลฟ์บ่อย ๆ นะครับ’




ทั้งเขินและรู้สึกดี ต้องขอบคุณพี่ธีร์ที่ทำให้โซ่กล้าเปิดใจยอมรับคนอื่นเข้ามาในชีวิตมากขึ้น แต่ไม่บอกให้รู้หรอก เดี๋ยวโดนแกล้งอีก


CrazyGirl99: วันนี้เล่นกับพี่ธีร์ไหมคะ?


“อืม... ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ วันนี้โซ่ยังไม่ได้คุยกับพี่ธีร์เลย แต่ถ้าจะเล่นก็คงเป็นตอนดึก ๆ มั้งนะ เพราะโซ่ก็ต้องออกไปหาเพื่อนก่อนน่ะครับ” พูดจบก็วิ่งไปเปิดลิ้นชักเอาถุงเท้ามาใส่หน้าคอมพร้อมอ่านคอมเมนต์ไปด้วย



RapheephatN: ไม่เป็นไรครับ รอได้
MilanMan: อย่าใส่หน้ากากหัวหมีออกไปข้างนอกล่ะ เดี๋ยวโดนไอ้ธีร์กระชากออก


“โอเคครับ โซ่จะถอดหลังจากปิดไลฟ์เลย” เขาหัวเราะ แต่ยังใส่ถุงเท้าข้างแรกยังไม่เสร็จดีเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ซึ่งคิดว่าคงเป็นอาร์มที่แวะมารับไปกินบุฟเฟ่ต์ด้วยกัน


เด็กหนุ่มจับหน้ากากหัวหมีที่ทำท่าจะหลุดอยู่รอมร่อ พอเดินไปเปิดประตูก็ต้องเบิกตากว้างอย่างตกใจเมื่อพบว่าคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นไม่ใช่อาร์มหรือเจมส์แต่กลับเป็น...


“พี่ธีร์!!!”


“Hello my boy ♥”


ภายใต้หน้ากากเริ่มมีเหงื่อไหลออกมาอย่างอัตโนมัติเมื่อเจอศึกใหญ่หลวงที่ยากจะรับมือได้ และเขาไม่มีโอกาสได้ตั้งตัว โซ่กลอกตาล่อกแล่ก พยายามคิดหาทางออกให้กับสถานการณ์นี้และพบว่าการปิดประตูหนีคือสิ่งที่ควรทำมากที่สุด!


กึก!


“หืม?” ประตูไม่มีโอกาสได้จูบกับวงกบก็ถูกดันไว้โดยมือของผู้ชายที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ใบหน้าหล่อแต่เต็มเปี่ยมไปด้วยความเจ้าเล่ห์นั้นจดจ้องอยู่กับหน้ากากหัวหมีราวกับรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่


“เคาะผิดห้องแล้วครับ...”


“ไม่ผิดหรอก ห้องนี้แหละ” ชายหนุ่มตัวสูงโชว์หน้าจอโทรศัพท์ให้ดูเตียงกับเก้าอี้ที่ว่างเปล่าพร้อมคอมเมนต์จากแฟนคลับที่กระหน่ำไม่หยุดหลังจากได้ยินเสียงเขาลอดเข้าไปด้านใน


ให้ตาย! พี่ธีร์จะแอบดูเขาไลฟ์แล้วโผล่มาจ๊ะเอ๋หน้าห้องแบบนี้ไม่ได้!


“ขอพี่เข้าไปหน่อย” โซ่เบิกตาโพลง รีบจับหน้ากากหัวหมีไว้ตามสัญชาตญาณทันทีที่อีกฝ่ายดันตัวเข้ามาในห้องอย่างห้ามไม่ได้ คนอายุน้อยกว่าหลับตาแน่นกับสองมือที่คว้าหมับกับเอวเขาทั้งสองข้าง เหมือนอยากแกล้งว่าถ้าโซ่เลือกที่จะเซฟหน้า ส่วนล่างก็จะไม่ปลอดภัย


“พี่ธีร์ครับ ดะ – เดี๋ยว!”


“สวัสดีครับทุกคน ธีร์เองนะครับ ♥”



BiBiBillll: เชี่ย 5555555555555555555555555555555
Aerika: เรือกูมาค่ะอิดอก เรือกู!!! 5555555555555555555
XiaoXiao: ฮือ อิเวน กูทำโทรศัพท์ตกเลย พี่เขาไปหาแฟนถึงห้องเลยค่ะแม่
Pongsathon: ช่วยออกไปหน่อยครับ ไม่ได้อยากเห็นหนังหน้า Thr33Gamer ในช่องนี้
BoyZa555Plus: กุเซงสาววายพอ ๆ กับถั่วในผัดกระเพรา
Epicwa: ผมได้เงินคืนจากไอ้นนท์แล้วนะครับ ขอบคุณทุกคนที่เป็นกำลังใจให้ครับ



แค่เห็นคอมเมนต์คร่าว ๆ ก็แทบลมจับแล้ว โซ่ยืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่ข้างโต๊ะคอมที่เจ้าของหุ่นผอมสูงที่ได้ทำการเทคโอเวอร์ไปแล้วโดยสมบูรณ์ นิ้วเรียวยาวของผู้ชายคนนั้นกำลังรัวบนคีย์บอร์ด กล่าวทักทายคนอื่น ๆ โดยใช้ยูสเซอร์ของเขา ก่อนจะหันมาสบตากันผ่านหน้ากากที่กั้นอยู่


“นั่งลงสิ”


“นั่งยังไงล่ะครับพี่ธีร์นั่งบนเก้าอี้โซ่อยู่...” เสียงคนกระซิบกันคงดังกว่าเสียงเขาตอนนี้เสียอีก และพี่ธีร์ก็ทำให้คนที่ยืนอยู่ตรงนี้พูดไม่ออกเมื่อมือแกร่งที่เคยวางอยู่คีย์บอร์ดเปลี่ยนมาตบหน้าขาตัวเองเบา ๆ


“งั้นก็นั่งตรงนี้”



MMUUAAYY: TTTTTTvTTTTTT e;rkyge[lprhjkep[r’ghkw[prg
Gujabaaaa: ไอสาสสสสสสสสสสสสสสสสส กุขนลุก
InterB: นั่งเลยค่ะน้องโซ่ พี่มั่นใจว่าตักพี่ธีร์ต้องนุ่มมาก ยืนยันด้วยมโนทิพย์ของพี่



“โซ่ยืนดีกว่าครับ ออกกำลังกาย...” พูดบ้าอะไรออกไป อยากร้องไห้แล้ว T_T



XiaoXiao: พี่ธีร์มาทำอะไรคะ รับน้องไปเดทเหรอ?



ผู้ชายตัวสูงหุ่นดีเลื่อนอ่านคอมเมนต์พร้อมรอยยิ้มที่โซ่คาดเดาไม่ออกว่ากำลังคิดอะไรอยู่ และพี่ธีร์คงรู้ว่าเขาต้องการคำตอบ ถึงได้หันมาสบตากันพร้อมพูดออกไมค์ให้คนดูทั้งห้าพันได้ยินว่า...


“มาขอน้องเด๋อเป็นแฟนครับ”


พรึ่บ!


คอมพิวเตอร์ที่รักนักรักหนาถูกชัตดาวน์ทางลัดด้วยการกดปิดสวิตซ์ไฟ ธีร์เลิกคิ้วมองเจ้าของหัวหมีที่ทรุดเข่าอยู่ข้าง ๆ ปลั๊กสีขาวพลางจับหัวกลมโต ๆ ที่เดี๋ยวเอียงซ้ายทีขวาทีเหมือนจะหลุด


“ไม่ชัตดาวน์ดี ๆ ระวังคอมเดี้ยงนะหนู”


“ก็เพราะใครล่ะครับ... โอย เหมือนจะเป็นบ้าเลย ทำไงดีครับ หายใจไม่ออกแล้ว ไม่มียาดมด้วย... พัดลมอยู่ไหน ใช่... พัดลม” ธีร์หัวเราะอีกคนที่กำลังคลานไปหาพัดลมที่ตั้งอยู่ไม่ห่างจากตรงนี้มากนัก น้องเด๋อพยายามให้ลมเย็น ๆ พัดเข้าไปในรูตรงตาและจมูกเล็ก ๆ ของหน้ากากหัวหมี บ่นอุบอิบอยู่ในทีกับความน่าอายที่เขาเป็นคนสร้างขึ้นอีกครั้ง


“เอาน่า แฟนคลับเค้ารู้ว่าพี่แค่แกล้งเล่น”


“พี่ธีร์ก็แกล้งโซ่ตลอดแหละครับ” นั่น... มีตัดพ้อน้อยใจ


“ถอดหมวกสิจะได้หายใจสะดวก” เวลาเขินหน้ามันจะร้อนผ่าว เหงื่อออกเหมือนไปวิ่งมาร้อยกว่ากิโล ธีร์รู้ เพราะเขาก็เคยเขินมาก่อนที่จะกลายเป็นคนหยาบกระด้างอย่างนี้


“โซ่จะถอดก็ตอนที่พี่ธีร์ออกไปแล้วครับ”


“อ้าว นี่ไล่?” เขาเลิกคิ้วมองก้อนกลม ๆ ที่นั่งคุกเข่าหน้าพัดลมเบอร์สาม ยิ่งเห็นน้องใส่ถุงเท้าแค่ข้างเดียวก็ยิ่งเอ็นดู เด็กอะไรน่าแกล้งฉิบหาย


“ออกไปเลย” น้องเด๋อปัดมือไล่ และแน่นอนว่าเขาไม่ทำตาม


“พี่มาคุยเรื่องคอขาดบาดตายนะ ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ” เด็กนี่หลอกง่าย เพราะฉะนั้นคนเลวอย่างเขาจึงเปลี่ยนไปเรื่องอื่น


“บอกมาเลยว่ารู้ได้ยังไงว่าโซ่อยู่ที่นี่” หน้าหมีอึน ๆ หันมา เขาจึงไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระแล้วกวาดสายตามองห้องสะอาด ๆ ของน้องเด๋อที่ถูกตกแต่งอย่างเป็นระเบียบ


“เดี๋ยวเล่าเลย แต่เอาน้ำมาให้พี่สักแก้วก่อนดิ นั่งรถมาไกล คอแห้ง” ขอลีลาหน่อย อยากเห็นคนทนไม่ไหวจนต้องถอดหน้ากากออกมา แม้จะรู้แก่ใจดีว่าต่อให้ขาดใจตายน้องเด๋อก็คงจากโลกนี้ไปพร้อมหน้ากากหัวหมีที่สวมอยู่กับหัว


เด็กคนนั้นยังคงนั่งอยู่หน้าพัดลม และเขาก็ไม่ได้ออกปากเร่งถ้าอีกฝ่ายอยากใช้เวลาเรียกสติสักหน่อย


เท้าน้องเด๋อน่าจะเบอร์สี่สิบต้น ๆ เขามองตามหัวโต ๆ ที่เดินไปหยุดอยู่หน้าตู้เย็นพร้อมกดน้ำด้วยถุงเท้าข้างเดียว และเขาก็ไม่พลาดที่จะเอาโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปตอนทีเผลอ


“เล่าครับ” มนุษย์หัวหมีสีน้ำตาลยื่นแก้วมาจนแทบกระฉอกใส่เสื้อเขา ธีร์เงยหน้ามองคาดโทษอีกฝ่ายพร้อมลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเพื่อเผชิญหน้ากัน ซึ่งน้องเด๋อก็ก้าวถอยหลังออกโดยอัตโนมัติราวกับเขาเป็นเชื้อโรคที่ห้ามเข้าใกล้


“จำวันที่เราบอกพี่ว่าไปเดินดูการ์ดจอได้เปล่า?” ธีร์ดื่มน้ำไปครึ่งแก้วแล้ววางลงบนโต๊ะคอม ก่อนจะก้มหน้าลงไปใกล้ ๆ สบตากับเจ้าของหน้ากากหัวหมี “เราหลุดปากบอกว่าอยู่ฟอร์จูน”


“...”


“ตอนนั้นพี่ไม่ได้เพิ่งตื่น แต่พี่กำลังจะไปหาเพื่อน พอรู้ว่าเราอยู่นั่นก็เลยลองไปเดินเล่นดูเผื่อฟลุ๊กเจอ แล้วพี่ก็...” ชายหนุ่มตัวสูงยิ้มอย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่า ตอนนี้น้องเด๋อคงลุ้นจนเหงื่อโชกหน้าจนหยดไปถึงปลายคางแล้ว “บังเอิญเห็นเด็กผู้ชายคนนึงยืนอยู่หน้าร้านอุปกรณ์ไอที ได้ยินแว่ว ๆ เหมือนจะถามหาการ์ดจอกับแรมสักตัว ตอนนั้นพี่แบบ เฮ้ย เสียงโคตรคุ้นเลย เคยได้ยินที่ไหนนะ...?”


สองมือนั้นตะปบหัวหมีสีน้ำตาลอย่างคนคิดไม่ตก พร้อมสะบัดเหมือนโทษตัวเองอยู่เนือง ๆ กับความผิดพลาดในวันนั้น


“ตอนแรกเชื่อห้าสิบ-ห้าสิบ พี่เลยตัดสินใจตามไปจนถึงคอนโด และด้วยความขี้เสือก สามวันถัดมาพี่ก็ไปนั่งเล่นมือถืออยู่แถว ๆ นั้น ดักรอว่าเด็กผู้ชายคนเดิมจะกลับมาเมื่อไหร่ แล้วก็จับเวลาว่าจะไปถึงห้องในอีกกี่นาที ระหว่างนั้นก็ชวนเราคุยใน Steam Chat ไปด้วย”


“โอ๊ย...”


“โซ่ถึงบ้านแล้วครับ เดี๋ยวขอโซ่อาบน้ำก่อนนะ” เขาเลียนเสียงอีกฝ่าย “‘โซ่อาบน้ำเสร็จแล้วครับ แต่ต้องอ่านหนังสือก่อน ไม่งั้นเล่นเกมไม่ได้’ พี่แอบซุ่มอยู่หลายวัน ระหว่างนั้นพี่อยากได้ความแน่ใจ เลยบอกเราไปว่าพี่อยากเล่นเกมนี้แต่ไม่ได้ซื้อ น้องเด๋อเล่นให้ดูหน่อย แล้วเราก็ตอบพี่ว่า ‘ขอโซ่ลงไปซื้อมาม่าข้างล่างก่อนแล้วเดี๋ยวจะขึ้นมาไลฟ์นะครับ’ หลังจากนั้นไม่ถึงห้านาที เด็กผู้ชายคนเดิมก็เดินลงมาแฟมิลี่มาร์ทข้างล่างคอนโด”


“โอ๊ยยย...” น้องเด๋อคงช็อกกับสกิลนักสืบของเขาที่ไม่ได้มาเพราะโชคช่วย แต่ชีวิตต้องว่างฉิบหายด้วยถึงจะทำอย่างนั้นได้ ธีร์ปล่อยให้อีกฝ่ายยืนทำใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนสมองด้านชั่วจะสั่งการให้ทำเรื่องที่ค้างใจมาตลอดว่าถ้าอยากปลดล็อก Achievement ได้ก็ต้องทำมันเสียตั้งแต่ตอนนี้


“อ้าวนั่นใครมา?” น้องเด๋อหันไปด้านหลังตามสัญชาตญาณเมื่อได้ยินเขาพูด ธีร์จึงใช้จังหวะนั้นดึงหน้ากากหัวหมีออกทันที ก่อนทั้งชั้นสิบเอ็ดจะดังกึกก้องไปด้วยเสียงแหกปากร้องของน้องเด๋อ


“อ๊าาาาาา!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”


สาบานว่าเขาเห็นหน้าน้องแล้ว แต่แค่เสี้ยววินาทีเท่านั้นอีกฝ่ายก็รีบทรุดตัวลงไปนั่งคุกเข่า เอามือปิดหน้า ก่อนจะค่อย ๆ คลานเข้าหามุมห้องราวกับว่าผนังสีน้ำตาลจะช่วยปกปิดอะไรได้


“ทำไมพี่ธีร์ทำแบบนี้ล่ะครับโธ่!”


“ก็เห็นบ่นว่าร้อนพี่เลยช่วยเอาออกให้ไง มานี่เร็ว” เขายืนกอดอกมองเด็กผู้ชายผิวขาวที่เกือบจะสิงเข้ากับกำแพงอยู่แล้ว


“ไม่เอาครับ พี่ธีร์ต้องถือโทรศัพท์เตรียมถ่ายรูปโซ่ไปโพสต์ลงเฟซบุ๊กให้ทุกคนในโลกเห็นแน่ ๆ เลยอะ”


“อะไรวะ เห็นพี่เป็นคนยังไง?” เขากลอกตาค้างอยู่ในท่าถือโทรศัพท์ที่กำลังอัดวิดีโออยู่ ก่อนจะเก็บใส่เข้าไปในกระเป๋ากางเกง


“เป็นคนชอบแกล้ง”


“พี่ไม่ได้ถ่ายจริง ๆ ไม่เชื่อหันมาดูเองกับตาดิ”


“โซ่ไม่ติดกับหรอกครับ พี่ธีร์น่ะร้าย กำลังวางแผนให้โซ่หันไปเพื่อที่จะถ่ายรูปใช่ไหมล่ะครับ ไม่เอาด้วยหรอก หน้าโซ่ตอนนี้น่ะเหงื่อโชกไปหมดเลย ถ้าถ่ายรูปออกมาต้องขี้เหร่กว่าเดิมล้านล้านล้านเท่าแน่ แล้วโซ่พอจะเดาออกว่าพี่ธีร์ต้องใช้กล้องสด เพราะพี่ธีร์ไม่ได้มีน้ำใจที่จะแต่งรูปให้คนที่พี่ธีร์อยากจะแกล้ง”


คำก็พี่ธีร์ สองคำก็พี่ธีร์ มันเขี้ยว ขี้เขินมากนักเขายิ่งอยากแกล้งให้อายกว่านี้



RRRRrrrr!!!



พระเจ้าเข้าข้างเขาเสมอว่ะ ธีร์มองสมาร์ทโฟนสีดำบนโต๊ะคอมจึงรีบคว้าเอาไว้ก่อน และคนที่รู้ว่าหายนะกำลังจะไปเยือนจึงรีบหันกลับมา แต่ก็ยกมือยกไม้ปิดหน้าตาเหมือนว่าจะช่วยอะไรได้


“เอาคืนมานะครับ อย่ารับสายนะ!”


“ใครคืออาร์ม?” ธีร์ชูสมาร์ทโฟนขึ้นจนสุดแขน มองอีกคนที่รีบคว้าผ้าห่มขึ้นมาคลุมศีรษะตัวเองโดยไม่สนใจจะดูว่าตอนนี้เขาไม่ได้เตรียมถ่ายรูปเหมือนตอนแรก


“เพื่อนโซ่ครับ!”


“งั้นเดี๋ยวพี่รับสายให้ ฮัลโหลครับ?” ชายหนุ่มเบี่ยงตัวหลบคนอายุน้อยกว่าที่กำลังปะป่ายมือหาโทรศัพท์ทั้งที่มีผ้าห่มคลุมอยู่


( ไอ้โซ่...? นั่นใครอะ? )


“ผมเหรอครับ ผมเป็นใครดีนะ?”


“พี่ธีร์ครับ เอาคืนมาเถอะนะ”


( พี่ธีร์... เชี่ยไอ้โซ่มึง? )


ชายหนุ่มโยนมือถือลงบนเตียงพลางลดระดับสายตามองผีผ้าห่มที่ยังคงชูสองมือขึ้นหวังจะแย่งคืน เขาจึงตวัดกอดเอวน้องเข้ามาจนแทบไม่เหลืออากาศให้วิ่งผ่าน จนคนที่เคยดิ้นทุรนทุรายชะงักอยู่ท่านั้นเหมือนถูกไฟฟ้าช็อตที่ถูกผู้ชายด้วยกันกอดเข้าให้


และผ้าห่มที่เคยคลุมศีรษะ ก็ร่นลงจนเขาได้เห็นกับตาว่าน้องเด๋อหน้าตาเป็นอย่างไร


“...”


ใบหน้าขาวขึ้นสีระเรื่อกับเส้นผมที่ชื้นไปด้วยเหงื่อนั้นเกิดขึ้นจากความร้อนหรือความขลาดอาย? นั่นคือสิ่งที่ธีร์กำลังถามตัวเองขณะสบตากับคนอายุน้อยกว่า น้องเด๋อเลิ่กลั่กรีบเอามือปิดหน้าแม้ว่าจะเห็นกับตาแล้วว่าเขามีเพียงสองมือที่กำลังกอดเอวน้อง ไม่ได้มีมือที่สามไว้ถ่ายรูปอย่างที่กำลังเป็นกังวล


“ตาย ๆๆ”


“หายใจเข้าลึก ๆ สิ เฮ้ย เอามือออก” เขายิ้มขำพลางละมือข้างหนึ่งออกมาแกะมืออีกฝ่ายออกจากใบหน้า “พี่ไม่ได้ถ่ายรูป ดูสิ เนี่ย มือพี่”


“แต่พี่ธีร์เอาแต่จ้องหน้าโซ่นี่ครับ”


“พี่ไม่จ้องแล้ว เอามือออกเร็ว”


“เอามือออกจากเอวโซ่ก่อน...”


“Negative. Take your hands off, this is an order.” (ปฏิเสธ เอามือออกเดี๋ยวนี้ นี่คือคำสั่ง)


เด็กคนนี้ยังคงปกปิดความขลาดอายเอาไว้ จนเวลาล่วงเลยผ่านไปเป็นนาทีนิ้วมือทั้งสิบจึงค่อย ๆ เลื่อนลงจนเห็นดวงตาที่กำลังช้อนมอง น้องเด๋อค้างไว้เท่านั้นและธีร์รู้ว่าถ้าหากยิ้มกวนตีนตอนนี้ ความหวังว่าจะได้มองกันอย่างซึ่ง ๆ หน้าคงต้องยืดเวลาออกไปอีกแน่ เขาปั้นหน้านิ่ง สบตากับน้องเด๋อราวกับว่าไม่ได้ตื่นเต้นเลยแม้แต่นิด


และสุดท้ายธีร์ก็ได้เห็นหน้าอีกฝ่ายอย่างสมใจ


“ไม่ได้ถ่ายจริง ๆ ใช่ไหมครับ?” น้องเด๋อชะเง้อมองหาโทรศัพท์มือถือเหมือนกลัวว่าคนเจ้าเล่ห์อย่างเขาจะแอบตั้งกล้องวางไว้ตรงไหนสักแห่ง ก่อนแววตาหวาด ๆ จะเปลี่ยนไปพร้อมมือที่ทาบลงบนอกตัวเอง “ค่อยยังชั่วหน่อย”


ทั้งคู่สบตากันท่ามกลางความเงียบ และโซ่คิดว่าบรรยากาศตอนนี้มันชักจะแปลก ๆ โดยเฉพาะมือที่วางอยู่บนเอวเขา เด็กหนุ่มตัวผอมก้มหน้าลงมอง ก่อนจะค่อย ๆ ใช้นิ้วจีบเนื้อหนังตรงข้อมืออีกคนหวังจะเอาออก แต่พี่ธีร์กับกระชับกอดแน่นขึ้นจนตัวเขาเซเข้าไปประทะกับแผงอกแกร่ง


“เลิกแกล้งโซ่เถอะนะครับ ให้โซ่เห่าเป็นหมาก็ได้...”


“เห่าเหรอ ไหนลองซิ?”


“โฮ่ง... T_T”


“เชี่ย น่ารักว่ะ” ธีร์หัวเราะชอบใจ ยีกลุ่มผมสีเข้มของคนในอ้อมกอดอย่างเอ็นดู ก่อนจะโยกตัวไปมาเหมือนโอ๋เด็ก


มันก็สมควรอยู่หรอกถ้าคนอย่าง Thr33Gamer จะโดนแอนตี้เหม็นหน้า เพราะเขารู้ตัวว่าชอบแกล้งคนอื่นจนเป็นนิสัย แต่ถ้าเรื่องนี้จะโทษใครก็ให้โทษน้องเด๋อแล้วกันที่ดันทำตัวลึกลับน่าค้นหาตั้งแต่แรก



ถ้าห้องนี้เป็นเกม เขาคิดว่าคงเจอ Easter Eggs* เข้าให้แล้วว่ะ


*Easter Eggs ถ้าเป็นในเกม คือ ความลับบางอย่างที่ผู้พัฒนาการทิ้งไว้ให้ผู้เล่นค้นหา






To Be Continued


*มองอีพี่ด้วยอินเนอร์หน้ากากหัวหมีที่โดนทิ้งให้เดียวดายอยู่บนพื้น*




« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 11-01-2018 01:01:05 โดย หน่วยกล้าวาย »

ออฟไลน์ Leenboy

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3095
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +105/-2

ออฟไลน์ ichiichi

  • รักหม่ามี้นะคับ
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 351
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-5
โอ๊ยยยย โครตน่ารักเลยยยยยยยยย มาต่ออีกๆๆๆ

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7518
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
Happy New Year 2018
สวัสดีปีใหม่ ๒๕๖๑  ขอให้ไรท์ปราศจากโรคภัย มีความสุขมากๆ

วั้ย...ว้าย.....ธีร์ จับโซ่ได้แล้ววววว :z3: :z3: :z3:
แต่จับโซ่แบบติดเรทซะด้วย  :-[

เกมนี่ฮิตจริงๆ มีเกมเมอร์เล่นไลฟ์โชว์ด้วย
แฮ่ม......ไรท์ ใส่มุกผัดกะเพราซะด้วย
ไลน์ก็เนียนเหมือนจริงมาก มีทวงเงินกันสมจริง

ว่าแต่เบล ให้ความรู้สึกว่าเฉยชากับธีร์
เพราะธีร์ติดเกม ไม่เข้าใจหญิงซะเลย มีแววว่าจะเลิกกันนะ
เรื่องเลิกลากันเพราะอีกฝ่ายติดเกมนี่เพิ่งเกิดกับคนใกล้ตัวมาแล้วจริงๆ

แต่ที่เบลอยากได้เพื่อนธีร์ ที่ห่างๆธีร์
มาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว นี่ยังไง สงสัยซะและ
แสดงว่าเพื่อนธีร์คนนี้ ต้องมีอะไรประทับใจเบล
         :L1: :L1: :L1:
  :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ aiwjun

  • aiwjun
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 121
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
ชอบน้องโซ่อ่ะ เด๋อๆด๋าๆ น่ารัก   :-[พี่ธีร์ก็เจ้าเล่ห์ขี้แกล้งไปไหน

ออฟไลน์ NuNam

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1225
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-3
ยิ่งอ่าน ยิ่งตกหลุมรักน้องเด๋อ น่าย๊ากกกก
อิพี่ธีร์มันร้ายยยยย  :hao7:

ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1240
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
โอ๊ยยย อัพต่อเถอะค่ะ มันกร๊าวใจจจจ
ตอนช็อต 'โฮ่ง' นี่เขินมาก ไม่รู้ทำไม กี๊สส
รู้สึกลำไยพี่ธีร์ด้วยค่ะ เกลียดความตามรังควานถึงห้อง  :laugh:

ออฟไลน์ 14th-friedegg

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 178
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-1

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13215
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด