[END]「WAIT FOR LOVE」รักแล้วรอหน่อย ♡ | แจ้งรายละเอียดหนังสือ [18:09:2016] P.1
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: [END]「WAIT FOR LOVE」รักแล้วรอหน่อย ♡ | แจ้งรายละเอียดหนังสือ [18:09:2016] P.1  (อ่าน 516349 ครั้ง)

ออฟไลน์ HEARTBREAKER

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 293
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +418/-3
อ้างถึง
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)

18.ใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

*****************************************************************************************




[WAIT FOR LOVE]

+รักแล้วรอหน่อย+




เปิดจองนิยาย WAIT FOR LOVE รักแล้วรอหน่อย
18 กันยายน - 30 พฤศจิกายน 2559









: รายละเอียด :
จำนวนหน้า เล่มละ 320+ หน้า 2 เล่มจบ
ตอนพิเศษไม่ลงเว็บ 9 ตอน
ของแถม ที่คั่น 2 ลาย
ของแถมเฉพาะรอบพรีออเดอร์ : โปสการ์ด 2 แผ่น + ตอนพิเศษ LOVE AT FIRST SIGHT
ราคา(ไม่รวมค่าส่ง) : 650 บาท / 850 บาท + boxet
สั่งจองได้ที่ : http://peunjaibooks.lnwshop.com/
สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติม : สำนักพิมพ์ เพื่อนใจ



---------------------------


START : 1:05:2015
FINISH : 21:10:2015

-----------------------------------------




-----------------------------------------------------

รอที่ 8 : ความลับ
รอที่ 9 : ครั้งแรก
รอที่ 10 : นอยด์
รอที่ 11 : อย่าคิดไปเอง
รอที่ 12 : สับสนและสงสัย
รอที่ 13 : เฝ้า รอ คอย
รอที่ 14 : อัศวโยธินทร์
รอที่ 15 : วันของเพลิงฟ้า
รอที่ 16 : มันเป็นการแสดงความรัก
รอที่ 17 : เมื่อเด็กดื้อไม่สบาย
รอที่ 18 : เซอร์ไพรส์
รอที่ 19 : เพราะเพลิงฟ้าเป็นของผม
รอที่ 20 : ตะลุยหัวหิน
รอที่ 21 : บ้านคุณยายและถุงผ้าสีดำ
รอที่ 22 : โปรเจกต์จบ
รอที่ 23 : ความบันเทิงนี้
รอที่ 24 : ตกหลุมรักอีกครั้ง
รอที่ 25 : น่ารำคาญ
รอที่ 26 : เปิดใจ
27 : ทวงคำขอ
รอที่ 28 : คนที่เรียกว่าเพื่อน
รอที่ 29 : สวัสดีความจริงที่แสนสะเทือนใจ
รอที่ 30 : กลับบ้าน
รอที่ 31 : รักแรก
รอที่ 32 : งานวัด
รอที่ 33 : เรียกตัว
รอที่ 34 : สวัสดีพี่ปีสาม
รอที่ 35 : ด้วยรักและหมั่นไส้
รอที่ 36 : เพราะความคิดถึง
รอที่ 37 : วันธรรมดา
รอที่ 38 : คนน่ารักมักใจร้าย
รอที่ 39 : ครอบครัวสุขสันต์
รอสุดท้าย : เรื่องของเรา



รอพิเศษ : ไม่ต้องพูดมากมายก็เข้าใจกันได้
รอพิเศษ : แค่นั้นก็พอแล้ว
รอพิเศษ : อย่ากลับคืนคำเมื่อเธอย้ำสัญญา อย่าเปลี่ยนวาจาเมื่อเวลาแปรเปลี่ยนไป
รอพิเศษ : แมน ๆ

------------------------------------





. . แรกรอ. .




  “เจ้า!” ผมเงยหน้ามองคนเรียกแล้วเลิกคิ้ว
  
  “ไปหาอะไรกินกันเหอะ~~” ส่ายหน้าปฏิเสธคำชวน
  
  “นะ เร็ว”
  
  “ไม่ว่าง”
  
  “โหยยยยยยย จำไว้เลย!”
  
  “อย่ามางี่เง่า หิวก็ไปกินก่อนจะมารอกูทำไม”
  
  “ก็อยากกินกับมึงอ่ะ”
  
  “กูไม่ว่าง!” ผมขึ้นเสียงใส่อย่างหงุดหงิดเมื่อเด็กตรงหน้าเริ่มพูดไม่รู้เรื่อง
  
  “เล่นตัวว่ะ”
  
  “ทำงานอยู่ แหกตาดูบ้าง” ไอ้เด็กเอาแต่ใจกอดอกเม้มปาก ผมปรายตามอง ไม่สนใจแล้วทำงานของตัวเองต่อ
  
  “ก็แค่อยากกินข้าวกับมึง. . .”
  
  “ไม่ว่าง”
  
  “จิ๊! ไม่ต้องมาง้อเลยนะ!” ผมสั่นหัว ใครจะง้อมึงวะ...
  
  “ก็บอกอยู่ว่าไม่ว่าง หิวก็ไปกินกับเพื่อนมึงสิ รอกูทำไม โรคกระเพาะกำเริบกูจะสมน้ำหน้าให้” ไม่ได้ห่วงนะ รำคาญเวลามันมาง้องแง้งใส่
  
  “ปากดี! ไปก็ได้ว่ะ หวัดดีพี่” มันหยิกปากผม แล้วยกมือไหว้เพื่อนผมปลก ๆ แล้วเดินหนีไป
  
  
  
  ------
  ---
  
  
  
  
  “ปากแข็งเอ๊ย!!” ไอ้ชิค
  
  “กูล่ะสงสารมันจริง ๆ” ไอ้ขลุ่ย
  
  “สงสารไมวะ” ผม
  
  “ถุยยย ไอ้ควายเอ๊ย! ปากแข็งไปเถอะมึง เกิดน้องมันไม่รอมึงแล้วไปหาคนอื่นกูจะสมหน้าน้ำให้”
  
  “โคตรเห็นด้วยกับไอ้ชิค กูจะหัวเราะเยาะให้ฟันหลุดเลยสาดดด” ไอ้เหี้ยขลุ่ยสำทับคำพูดไอ้ชิค ผมยักไหล่
  
  “น้องมันตามจีบมึงมานานแล้วนะ อย่าเล่นตัวให้มากไอ้สัดเจ้า เพลิงฟ้าก็ฮอตนะครับมึง มันจะไม่สนใจมึงก็ยังได้”
  
  
  
  เพลิงฟ้า. . . ชื่อของไอ้เด็กหน้างอเมื่อกี้ไงครับ ส่วนไอ้คนที่พูดเนี่ยก็คือไอ้ชิค มันเป็นแฟนคลับอันดับหนึ่งของเพลิงฟ้าเลยก็ว่าได้  - -
  

  
  จะว่ายังไดี... การที่มีผู้ชายมาจีบ ตอนแรกก็แปลก ๆ นะ แต่ตอนนี้ชินครับ ชินล้วน ๆ เพลิงฟ้ามันตามจีบผมมาเกือบปีแล้วมั้ง ตั้งแต่มันอยู่ปีหนึ่งจนตอนนี้มันขึ้นปีสองแล้ว ไม่รู้ว่าผมมีอะไรดีถึงได้มาติดใจผมได้ พูดแล้วเพลีย
  
  
  
  อย่างที่ไอ้ชิคว่า... เพลิงฟ้ามันฮอต ฮอตมาก... ในหมู่ผู้ชายทั้งแท้และไม่แท้ ผู้หญิงก็มีบ้างแต่ส่วนใหญ่จะเป็นเพศผู้ ระดับมัน... จะเมินผมยังได้ แต่ก็นะ...คนมันหล่อทำไงได้วะ
  
  
  

  
  
  
.........................รักแล้วก็รอหน่อยแล้วกัน................................




-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-
เห่นโล้วววววว สวัสดีค่าาาา~
ฝากนิยายเรื่องที่สองของเราด้วยน้าาาาา
เรื่องนี้ก็รักใส ๆ (?) บ้าบอคอแตกเหมือนเรื่องแรกนั่นแหละฮะ
(55555555555555)
เรื่องนี้เป็นเรื่องของพี่เจ้ากับเพลิงฟ้า มีโผล่แวบ ๆ ใน underground นิดหน่อย
แต่สองเรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกันเลยน้า แค่ตัวละครรู้จักกันเฉย ๆ
ถ้าใครอยากอ่าน underground
ก็ตามไปเลยฮะ เนื้อเรื่องจบแล้ว ไปอ่าน ๆ
ยังไงก็ขอฝากพี่เจ้ากับเพลิงฟ้าเด็กดื้อไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของทุกคนด้วยนะคะ
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22-02-2018 05:28:51 โดย HEARTBREAKER »

ออฟไลน์ gwaiplay

  • ♛ Victoria 。
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 174
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-3
เพลิงฟ้าสะบัดบ็อบใส่เลยลูก  :hao7:
เปิดเรื่องได้เริด ติดตามจ้า  :mew1:

ออฟไลน์ kutelittlepoly

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 190
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-0
แอร๊ยยยย>< ต้อนรับเปิดเรื่องใหม่ มาเจิมค่ะ :katai2-1:

ออฟไลน์ sang som

  • เจ็บจิต!!
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1609
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +108/-6
เลิศคะ

ออฟไลน์ tkaido

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 81
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ปู่เสื่อรอ อิซ่า

ออฟไลน์ BoolinMini

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 220
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-0
รอค่าาาาาาาาาาา

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
มารอดูคนเล่นตัว

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5465
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-7
ใสใส

ออฟไลน์ ReiSei

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1379
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-5
ไหนๆ จีบยังไงเจ้าถึงไม่ใจอ่อนสักที

ออฟไลน์ หกศูนย์

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 3
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
มารอเป็นเพื่อน เพลิงฟ้าเจ้าคะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ HEARTBREAKER

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 293
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +418/-3
รอที่ 1

ไม่ได้หลงตัวเอง .... หลงมึงอ่ะ







  “หาไรแดกกันเถอะสหาย หิวฉิบ” เสียงไอ้ขลุ่ยมันบ่นแหวกอากาศเข้ามา แล้วไอ้ชิคก็ตอบรับเห็นด้วยอย่างขันแข็ง พวกผมเพิ่งเรียนเสร็จกันครับ ใช้สมองเยอะเกินไปความหิวก็ตามมา เกี่ยวเปล่าวะ เออ เกี่ยวนั้นแหละ
  
  “แล้วมึงล่ะไอ้เจ้า จะไปกับพวกกูหรือจะไปตึก’ถาปัตย์ครับลูกพี่~”
  
  “ถาปัตย์พ่อมึงอ่ะ” ผมตบเกรียนไอ้ชิคเต็มแรง “กูหิวจะแดกหัวมึงได้อยู่แล้ว จะไปทำส้นตีนอะไรที่ตึกสถาปัตย์ห้ะ!?”
  
  “จะไปรู้เหร้อออออออออออ” เสียงสูงมาเชียวไอ้เพื่อนเวร พวกมันทำล้อเลียนผม ก่อนจะสำนึกได้ว่าควรไปหาอะไรลงท้องกันสักที และเป้าหมายของเราก็คือร้านก๋วยเตี๋ยวหลังม.ครับ
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  Rrrrrr~
  
  
     ::Greece::
  
  
  ระหว่างที่กำลังโซ้ยก๋วยเตี๋ยวอยู่นั้น อยู่ ๆ โทรศัพท์ผมก็กรีดร้องขึ้นมา จำใจวางตะเกียบแล้วรับสายคนที่โทรมา ถ้าไม่มีอะไรสำคัญนะ กูจะด่าให้
  
  “มีเหี้ยไรไอ้สัดกรีซ!” ผมกระแทกเสียงใส่อย่างไม่สบอารมณ์
  
  “เจ้า เจ้า เจ้า! นี่กูนะ”
  
  “กูนะนี่ใคร”
  
  “ฟาย! เพลิงฟ้า!! กูเอามือถือไอ้กรีซโทร”
  
  “อื้อ มึงมีอะไร ไม่สำคัญกูตามยันถึงที่”
  
  “มึงอยู่ไหนอะ?”
  
  “ร้าน’เตี๋ยวหลังม.”
  
  “โอเค! รอก่อนนะ อย่าเพิ่งไปไหน!” แล้วมันก็วางสายไป... ผมได้แต่แยกเขี้ยวใส่โทรศัพท์ ไอ้เด็กนี่
  
  
  
  ---
  --
  
  
  
  “แฮ่!” ไอ้ชิคสะดุ้ง สำลักจนหน้าแดง มันอ้าปากกำลังจะด่าแต่พอเห็นว่าเป็นใครก็เปลี่ยนเป็นยิ้มหน้าแป้น
  
  “มาทำไม?” ผมถาม ไอ้เด็กหน้ากระรอกเบ้ปากแล้วลากเก้าอี้มานั่งหัวโต๊ะ
  
  “ก็บอกแล้วว่าจะมาหา โว้ะ อาแปะ! วุ้นเส้นต้มยำพิเศษไม่ผักหนึ่งครับ!”
  
  “โอ๊ยยยยยยยย ก๋วยเตี๋ยวกูหวานจังงงงงงงง ของมึงหวานป่ะขลุ่ย” แล้วเชี่ยชิคก็เริ่มเห่า
  
  “ไม่หวานเท่าไหร่มึง แค่เหมือนรถน้ำตาลคว่ำเองวะ” ไอ้ขลุ่ยก็หอนตาม

  “ไอ้เหี้ย” ผมด่า
  
  “พวกพี่แม่งบ้า ขนลุก” เพลิงฟ้ามันบ่น พลางปรุงก๋วยเตี๋ยวที่อาแปะเพิิ่งเอามาเสิร์ฟ และพวกผมก็สั่งชามที่สอง
  
  
  “มึงมายังไงวะ?”
  
  “ให้ไอ้กรีซมาส่งอ่ะ” มันตอบไอ้ขลุ่ยแล้วตักลูกชิ้นปลาทั้งหมดของมันมาใส่ชามผม ผมเลย(ต้อง)คีบหมูแดงให้มัน ก่อนจะได้ยินเสียงขอบคุณเบา ๆ จากคนที่กำลังเคี้ยวลูกชิ้นจนแก้มตุ่ยเป็นกระรอก
  
  “เฮ้ยขลุ่ย! กูอยากกินหมูแดง”

  “สั่งเพิ่มสิไอ้สัด”
  
  “ห่านี่แม่งไม่เล่นกับกูเลย”
  
  
  
  
  
  ------------
  
  
  
  
  หลังจากเติมพลังจนเต็มกระเพาะก็ถึงเวลาแยกย้ายไปพักผ่อน ไอ้ชิคก็กลับไปก่อนแล้ว ตอนนี้เลยเหลือแค่ผม ไอ้ขลุ่ย แล้วก็ไอ้เด็กปีสองที่กำลังดูดนมปั่นแก้วใหญ่อยู่ข้าง ๆ
  
  
  “เอาไง?”
  
  “กลับ” ผมบอก
  
  “เฮ้ยยยย เดี๋ยวเจ้าจะไปกับผมมมม”
  
  “กูจะไปกับมึงตอนไหนไอ้ดื้อ”
  
  “ตอนนี้แหละ พี่ขลุ่ยไปส่งที่บีทีเอสหน่อยนะ ขอบคุณครับ” พูดเองเออเองทั้งนั้น ไอ้เด็กตากลมยิ้มประจบใส่ไอ้ขลุ่ยแล้วเปิดประตูรถเข้าไปนั่งเบาะหลังอยากรู้งาน ผมมองหน้าขลุ่ย มันยักไหล่แล้วเดินอ้อมไปฝั่งคนขับ ผมกลอกตาก่อนจะขึ้นไปนั่งเบาะข้างคนขับ
  
  
   รู้งี้กูเอารถมาดีกว่า เมื่อเช้าผมมาพร้อมกับไอ้ขลุ่ยเนื่องจากขี้เกียจขับรถ ผมกับมันอยู่บ้านเดียวกัน ไม่ใกล้ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัย ยังไงก็ทางเดียวกันมากับมันเลยดีกว่า ผมกับขลุ่ยเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก บ้านพวกเราอยู่ใกล้ ๆ กัน ครอบครัวรู้จักกัน เลยเป็นเพื่อนกันไปโดยปริยาย ตอนเรียนก็ดันชอบอะไรที่คล้าย ๆ พอเรียนมหาวิทยาลัยเสือกสอบคณะเดียวกันอีก โคตรเซอร์ไพรส์ ตอนเลือกคณะผมไม่ได้บอกมัน และมันก็ไม่ได้บอกผม
  
  
  
  “ขอบคุณครับ” เพลิงฟ้าบอกไอ้ขลุ่ย ก่อนจะลากผมขึ้นบันไดบีทีเอส
  
  
  
  ----------
  
  
  
  ผมยกกล้องที่ห้อยอยู่บนคอมาถ่ายภาพเล่นระหว่างที่ยืนรอรถไฟ ยังไม่ได้บอกสินะ ผมเรียนคณะศิลปกรรมน่ะ สาขาศิลปะภาพถ่าย กดชัตเตอร์ไปเรื่อยก่อนที่มันจะโฟกัสไอ้เด็กที่กำลังยืนดูดนมปั่น(แก้วเดิมนั่นแหละ) หน้าตาดูมีความสุขกับนมปั่่นเหลือเกิน ลั่นชัตเตอร์ถ่ายภาพมันไปเรื่อยจนเจ้าตัวหันมาเจอ ปากบางคลี่ยิ้มกว้างโชว์เขี้ยวเล็ก ๆ จนตากลายเป็นสระอิ แสงแดดตอนเย็นที่สาดลงมาทำให้ภาพนี้ดูดีไม่น้อยเลย องค์ประกอบถือว่าโอเค ผมยกยิ้มเมื่อดูภาพนั้น
  
  “ไม่เห็นต้องแอบถ่ายเลย”
  
  “หึ” ผมใช้นิ้วดันหน้าผากมัน ก่อนจะเดินหนีเข้าไปในรถไฟฟ้า เมื่อรถไฟมาจอดพอดี ไอ้เด็กนั่นทิ้งแก้วนมปั่นลงถังขยะแล้วรีบวิ่งเข้ามา
  
  “เขินเหรอจ้ะ~ อยากถ่ายรูปกูก็บอกดิ ไม่เห็นต้องแอบถ่ายเลย” ผมกลอกตาดึงเพลิงฟ้าเข้ามาใกล้ ๆ เพลิงฟ้าใช้นิ้วจิ้มอกผมจึก ๆ มืออีกข้างกอดซูมใส่แบบ ร่างบางเบียดจนเข้ามาชิดกับผม คนมันเยอะแล้วแม่งแออัดมาก ร้อนก็ร้อน
  
  “หลงตัวเองมากไปแล้วมึงน่ะ”
  
  “ไม่ได้หลงตัวเอง .... หลงมึงอ่ะ”
  
  “แรด”
  
  “ฮ่า ๆ”
  
  
  
  
  
  ----------
  
  
  
  
  
  “มึงจะไปไหนเนี่ยดื้อ”
  
  “จะไปซื้อโทรศัพท์ใหม่ เครื่องเก่าแม่งพังละ”
  
  “เพิ่งคิดได้หรือไง” ผลักหัวมันไปอีกทีระหว่างที่เดินไปร้านโทรศัพท์ คือ.. ผมจะบอกอะไรให้ฟังนะ โทรศัพท์ของไอ้ดื้อเนี่ยมันเป็นแบบ Clamshell Phone หรือแบบฝาพับนั่นแหละ เครื่องนี้มันบอกมันใช้ตั้งแต่เรียนม.4 จากม.4-ปี 2 คุณคิดว่าสภาพมันจะเป็นยังไง... เยินมาก (อยากจะเติมกไก่ให้ร้อยตัว) ตัวเครื่องนี่ลอกหมดแล้ว ปุ่มกดก็ไม่เห็นตัวอักษร ถ้าไม่พังจริง ๆ มันคงไม่คิดจะซื้อใหม่
  
  
  “ก็มันยังใช้ได้อยู่เลย”
  
  “เหรอ แล้วตอนนี้มันตายแล้ว”
  
  “อื้อ.. แม่งอยู่ดี ๆ ก็ดับไปเฉยเลยอ่ะ ปิดก็ไม่ติดด้วย”
  
  “มันตั้งแต่กี่ปีแล้ววะ”
  
  “ม.4 หนึ่ง สอง สาม เกือบสี่ปี เฮ้ยยยย ทำไมกูใช้มันนานจังวะ!”
  
  “จะรู้กับมึงไหมล่ะ?”
  
  
  
  --------------------
  
  
  
  
  “สวัสดีครับ” ขณะที่ผมกับเด็กดื้อกำลังถกเถียงกันอยู่นั้นก็มีพนักงานผู้ชายคนหนึ่งเข้ามา
  
  “หวัดดีฮะ . . มึงว่ารุ่นไหนดี?” เพลิงฟ้าทักตอบ แล้วถามผม ผมเหลือบมองพนักงานคนนั้นอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่ จำเป็นต้องมาไอ้ดื้อนี่ตาเยิ้มขนาดไหม
  
  “อยากได้รุ่นไหนก็เลือกเอาดิ” เด็กเอาแต่ใจยู่ปาก กวาดตามองสมาร์ทโฟนรุ่นต่าง ๆ ที่วางเรียงกันบนแท่นโชว์
  
  “สนใจรุ่นไหนถามได้นะครับ” ผมเดาะลิ้น เริ่มรู้สึกรำคาญพนักงานคนนี้แล้วสิ
  
  “อะไร?” ถามเมื่อมือเรียวยื่นมาสะกิดแขน หน้าตาดูลำบากใจ
  
  “มึงว่ารุ่นไหนดีอะ” มองตามปลายนิ้วที่ชี้สลับไปมาระหว่างสมาร์ทโฟนสองแบรนด์
  
  “ชอบแบบไหนก็เอาอันนั้นแหละ คิดอะไรเยอะแยะ”
  
  “อื้ม... โอ๊ย!!! ยากวะ! ชอบพอกันเลยอ่ะ”
  
  “รุ่นไหนที่ตอบโจทย์มากกว่าล่ะ” คิ้วเรียวขมวดยุ่งจนผมอดไม่ได้ที่จะส่งนิ้วไปเกลี่ยมันออก แค่เลือกโทรศัพท์จำเป็นต้องเครียดขนาดนี้หรอวะ
  
  “อันนี้... มีปากกาด้วย จอใหญ่ดี น่าจะเอาไว้วาดเขียนอะไรสะดวกดี แต่ชอบระบบปฏิบัติการของตัวนี้มากกว่าง่ะ. . .”
  
  “อื้อฮึ”
  
  “เอานี่แหละ มึงใช้อีกอันไปแล้ว เลือกที่ไม่เหมือนมึงดีกว่า~”
  
  “ตรรกะอะไรของมึง หื้อออ”
  
  “ฮี่ ...พี่ เอารุ่นนี้ ต้องจองก่อนไหมครับ?”
  
  “ตอนนี้มีเครื่องพร้อมอยู่แล้ว ไม่ต้องจองครับ”
  
  “อ่า.. งั้นผมเอารุ่นนี้ สีดำ เครื่องหนึ่งครับ”
  
  “รอสักครู่นะครับ” ระหว่างที่รอพนักงานเอาเครื่องมาให้ ไอ้ดื้อก็กรอกอะไรสักอย่างกับพนักงานอีกคน ส่วนผมก็เดินดูเคสฆ่าเวลา
  
  
  ----
  ---
  
  
  
  “ป่ะ! เสร็จแล้ว” แล้วผมกับเพลิงฟ้าก็ออกจากร้านโทรศัพท์นั่น
  
  
  
  “ตัวเบาเลยไอ้เหี้ยเอ๊ย! เจ้า!! เลี้ยงติมหน่อยสิ” ทำหน้าเศร้าไม่ถึงสามวินาทีก็ดี๊ด๊าแล้ว ..ได้ข่าวมึงเพิ่งกินไปเปล่าวะ
  
  “เรื่องดิ กลับยัง?”
  
  “ยังง่ะ จะไปซื้อของใช้”
  
  
  
  ผมทำหน้าเซ็ง ปล่อยให้คนอายุน้อยกว่าลากไปลากมา มันซื้อของจนเต็มสองมือแล้วยังมาเบียดเบียนให้ผมช่วยอีก เวรกรรมอะไรของกูวะเนี่ย!!!
  
  
  
  
  -----------------
  
  
  
  
  
  ซื้อของเยอะจนแทบล้นมือ เปลี่ยนแพลนที่ว่าจะกลับรถไฟฟ้าแล้วต้องเรียกแท็กซี่แทน ซึ่งแม่งหายากเหลือเกิน และแล้วก็มีมาสักคันหนึ่งในร้อยคันที่จอดรับพวกผม
  
  
  “ไป M ครับ” เพลิงฟ้าบอกคนขับ ผมขมวดคิ้วกับสถานที่ไม่คุ้น ไม่ใช่หอมันนี่หว่า..
  
  “ใช่เหรอ?”
  
  “เออ ใช่แหละ” ผมยังขมวดคิ้ว เพลิงฟ้ายื่นมือมาตบคางผมเบา ๆ แล้วหันไปเล่นโทรศัพท์เครื่องใหม่ ไม่ค่อยจะเห่อเท่าไหร่เลย
  
  
  ติดอยู่บนแท็กซี่เกือบชั่วโมง รถแม่งติดฉิบหาย ในที่สุดก็มาถึงสักที เพลิงฟ้าพาผมเข้าไปในคอนโดมิเนียมค่อนข้างหรูเลยนะ ขึ้นที่ห้องมันก็พอเข้าใจว่าเพิ่งย้ายมาแน่ ๆ ข้าวของยังระเกะระกะ บางอย่างยังไม่แกะบับเบิ้ลเลยด้วยซ้ำ
  
  
  “ย้ายใหม่?” ผมถามคนที่นั่งขัดสมาธิรื้อของอยู่ที่พื้น
  
  “อื้อ ป๋าคิดไงไม่รู้ซื้อคอนโดให้ อยู่หอก็ดีอยู่แล้ว ไม่รู้จะหาเรื่องเปลืองเงินทำไม” ป๋าที่ว่าคือพ่อมันนั่นแหละ ผมพยักหน้า แล้วเดินดูห้องมัน ไม่รู้เจ้าของห้องมันสำรวจดูบ้างหรือยังไง น้ำไฟไม่น่าจะมีปัญหาอะไร จะมีปัญหาก็คงจะตัวของมันเองนั่นแหละมั้ง ยิ่งโง่ ๆ อยู่ด้วย
  
  
  
  ----
  ---
  
  
  
  “เจ้า!!!”
  
  “อะไร?”
  
  “หิวอ่ะ ทำกับข้าวให้กินหน่อยสิ” ผมกลอกตา นึกว่ามีเรื่องอะไร ก่อนจะเดินไปที่ครัวก็ผลักหัวเด็กเอาแต่ใจไปหนึ่งที มองผมตาขวางจนเหมือนตากลม ๆ นั่นจะหลุดออกจากเบ้า น่าหมั่นไส้จริง ๆ เพราะผมเองก็หิวเหมือนกันเลยยอมทำอะไรให้มันกิน ยังดีที่มันฉลาดซื้อของสดเข้ามาด้วย เพราะในตู้เย็นมีแต่น้ำเปล่าอยู่สองขวด -__-
  
  
  
  พอกินข้าวเสร็จผมก็ถูกเด็กเวรนั่นให้ช่วยจัดของ นี่มันวันบ้าอะไรของผมวะเนี่ย พอผมดุก็ยิ้มหน้าลูกหมาใส่ น่าเตะจริง ๆ ให้ตายเถอะ กว่าจะช่วยมันจัดของเสร็จก็ปาไปสี่ทุ่มแล้ว เหนื่อยฉิบหาย เพลิงฟ้าบอกให้ผมนอนที่คอนโดมันเพราะเห็นว่าดึกแล้ว เรื่องอะไรที่ผมจะยอมล่ะ เกิดมันปล้ำผมขึ้นมาทำไง บีทีเอสแม่งก็ปิดแล้ว จะเรียกแท็กซี่ก็คงยาก กว่าจะถึงบ้านคงดึก สุดท้ายไอ้ดื้อก็เลยให้กุญแจรถมันมา อืม ผมควรกลับบ้านได้แล้วล่ะ..
  
  
  
  “ขับรถดี ๆ จุ้บ!” แค่บอกเฉย ๆ ก็พอไหม จำเป็นต้องหอมแก้มกูเหรอ ไอ้เด็กแรดเอ๊ย! แล้วทำไมผมต้องยิ้มด้วยวะเนี่ย!!





-------------------------
แวะเอาพี่เจ้ามาส่งแล้วค่าาาาาา ยังกากเหมือนเดิมเลย 55555
มีคนรออ่านด้วย ขอบคุณน้าาาา
เพลิงฟ้าอ่อยเยอะ ๆ นะลูก 5555555
ไว้เจอกันตอนหน้าค่ะ
 :mew1: :mew1:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 25-05-2015 19:08:53 โดย HEARTBREAKER »

ออฟไลน์ tkaido

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 81
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
เพลิงฟ้าอ่อยเยอะเลยจะได้ ได้กันเร็วๆ -.-  :katai1: :katai2-1:

ออฟไลน์ kutelittlepoly

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 190
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-0
อั้ยย่ะ พี่เจ้า นุ้งเพลิง มาแล้ว

ขอบคุณค่า :pig4:

ออฟไลน์ maemix

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4416
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +299/-3
ปากบอกไม่ แต่การกระทำมันไม่ใช่ ทำตัวมึนๆนะพี่เจ้า

ออฟไลน์ BoolinMini

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 220
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +22/-0
อีกคนก็เกรียน

อีกคนก็เล่นตัว

ทำไมมันดูลงตัวจังวะ

แต่พี่เจ้าระวังนะ เด็กดื้อมันจะไม่รอนะ

ออฟไลน์ Shinning_day

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 35
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
เกลียดดดดดดดดดดดดดดดดดดด บังอาจมาอ่อยพี่เจ้า =_= :m29: :m29: :m26:

ออฟไลน์ ::UsslaJlwaJ::

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1018
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +39/-4
ว๊ายยยย มันน่ารัก ชอบเด็กขี้ยั่ว ขี้อ่อย จีบก่อน ฮ่าาาาาาา

ออฟไลน์ nunnuns

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1972
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-3
555555 เด็กขี้อ่อยกับพระเอกซึนเดเระ น่าสนใจมากค่ะ

ออฟไลน์ Nus@nT@R@

  • Life is Investment
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5591
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +456/-11
55555 พี่เจ้าเก๊กไปงั้นแหละ ที่จริงก็ชอบน้องนั่นแหละ

ออฟไลน์ Inwoสูs

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1215
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-5

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5465
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-7
อย่าให้รอนานนักนะเจ้า

ออฟไลน์ HEARTBREAKER

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 293
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +418/-3

รอที่ 2

ผมชื่อ...เพลิงฟ้า








  สวัสดี ผมเพลิงฟ้า.. เพลิงฟ้า เสาวนากรณ์ นักศึกษาปี 2 คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
  
  
  
  เรียกผมว่าเพลิงฟ้า หรือจะเรียกสั้น ๆ ว่า ‘เพลิง’ ก็ได้นะ แต่ถ้าเรียก ‘ฟ้า’ นี่มาต่อยกันเลยดีกว่า ฟ้ามันไม่เหมาะกับคนหล่อ ๆ แมน ๆ อย่างผมเลย แต่คนที่เรียกผมฟ้าก็มีนะ ครอบครัวผมไง ไอ้กรีซเพื่อนสนิทผมด้วย และก็เพิ่งจะเพิ่มมาอีกคนก็คือ เจ้า เจ้าชีวัน..
  
  
  
  ไอ้คนสุดท้ายเป็นอะไรที่ร้ายแรงมากจริง ๆ เรียกทีแทบทรุดไปกองกับพื้น โอเค แม่งเว่อร์มาก แต่ก็ยอมรับแบบแมน ๆ เลยนะว่าผมเครซี่มันมาก
  
  
  “เพลิงฟ้า!!”
  
  “อะไร!?”
  
  “ช่วยสนใจพวกกูด้วย นั่งใจลอยอยู่นั่นแหละ!” ผมเบะปากใส่ชินา เรียกซะเสียงดังเลยไอ้เชี่ย ชินาเป็นเพื่อนในสาขาเดียวกันกับผมนี่แหละครับ มันเป็นผู้หญิงที่สวยนะ แต่ติดจะห้าวหน่อย ไม่หน่อยสิ ห้าวมาก.. แล้วก็เป็นผู้หญิงที่มีเมียด้วย..  แต่ไม่ใช่ทอมนะครับ ถ้าอยู่นิ่ง ๆ ชินาจะสวยมาก แต่อย่าให้ขยับหรือพูดนะครับ ภาพสาวสวยจะแตกเพล้งไปในบันดล...
  
  “ดู มึงดูไอ้กวางดิ สะดีดสะดิ้งกับผู้ชายอยู่นั่นไม่เห็นว่ามันบ้าง” ผมโยนใส่กวาง เพื่อนอีกคนในกลุ่ม กวางเป็นเกย์ครับ เกย์รับด้วย หน้าตามันดีนะครับ ดีมาก ออกแนวน่ารัก หวาน ๆ หน่อย ชอบอ่อยไปทั่วแต่เพื่อนผมไม่ง่ายนะบอกเลย
  
  “นินทากูเหรอเพลิงฟ้า!” ผมยิ้มตาใสใส่ ให้พวกมันหมั่นไส้ กวางโยนยางลบในมือโดนหน้าผากผมพอดิบพอดี ไม่ขอโทษแล้วยังหัวเราะอีก นิสัยไม่ดีจริง ๆ พวกนี้
  
  “เลิกทะเลาะกันได้แล้วน่า ช่วยกันคิดคอนเซปต์เร็ว” โรสห้ามศึก โรสก็อยู่ในกลุ่มอีกคน เป็นผู้หญิงแท้ น่ารัก สวย นิสัยดี ไม่น่าจะหลงเข้ามาอยู่กับพวกผมได้เลย แต่ไม่รู้ทำไมผมถึงสนิทกับกวางและชินามากกว่าโรสก็ไม่รู้ คงเพราะโรสค่อยข้างนุ่มนิ่มมาก อีกสองคนมันค่อนข้างลุย ๆ ถึงไหนถึงกับแบบผมและอีกอย่างโรสก็เพิ่งจะเข้าหาพวกผมตอนปีหนึ่งเทอมสอง
  
  
  แล้วตอนนี้พวกผมก็นั่งกันอยู่ในสวนข้างคณะนี่แหละครับ อาจารย์สั่งงานมาแล้วก็ให้นักศึกษาจับกลุ่มกันแล้วก็ไปคิดคอนเซปต์กัน งานนี้เป็นงานกลุ่มซะด้วยเลยต้องถามความคิดเห็นของเพื่อนด้วย ผมยังไงก็ได้อ่ะ งานใช้สมองไม่ค่อยถนัด ผมไม่ได้โง่นะเว้ย! แค่ขี้เกียจคิดเท่านั้นเอง
  
  
  
  --------
  -----
  
  
  
  
  “กูหิว” ผมพูดออกมาเบา ๆ ในขณะที่เพื่อนกำลังช่วยกันออกความคิดเรื่องงานอยู่ ผลที่ได้จริงเป็นการจิกตามองของไอ้กวาง แม่ครับ.. ผมกลัว
  
  “งานก็ไม่ช่วยคิดยังจะมาบอกหิวอีก อิเวร!”
  
  “โธ่ หรือมึงไม่หิว”
  
  “หิว” นั่นไง ผมดีดตัวขึ้นนั่งหลังตรงตามที่ถูกฝึกมาตั้งแต่เด็ก(ถ้านั่งหลังค้อมเมื่อไหร่คุณยายจะใช้ไม้เรียวฟาดทันที T__T)
  
  “งั้นเราไปหาอะไรกินแล้วค่อยมาทำต่อก็ได้นะ” โรสพูด แม่พระจริง ๆ เพื่อนผม
  
  “กินอะไรล่ะ? ออกไปข้างนอกกูไม่ไปนะ” ชินาบอก อืม กูก็ไม่ไปด้วย ขี้เกียจระดับสิบ ถ้าอย่างนี้ก็ไม่มีทางเลือกอะไรมากนอกจากจะกินที่โรงอาหาร
  
  
  
  
  
  ---------------
  
  
  
  
  
  เราสี่คนย้ายทัพกันไปที่โรงอาหาร โรงอาหารคณะตัวเองนี่แหละครับ ขี้เกียจไปไกล นี่ผมพูดคำว่าขี้เกียจไปกี่ครั้งแล้วเนี่ย.. แยกกันไปซื้อข้าวก่อนจะกลับมารวมตัวกันอีกครั้งที่โต๊ะที่จองไว้ เวลานี้คนไม่เยอะ เพราะมันเลยเวลากินข้าวมาแล้ว ข้าวของผมก็ข้าวแกงธรรมดานี่แหละครับ ธรรมดาแต่รสชาติไม่ธรรมดา แซ่บมาก!
  
  
  
  
  “มึงอัพไอจีเหรอวะเพลิง”
  
  “หะ?” ผมเงยหน้ามองไอ้กวางที่นั่งอยู่ตรงข้าม
  
  “เนี่ยยย” กวางยื่นมือถือมันมาให้ดู เออว่ะ แอคเคานต์อินสตาแกรมของผมจริงด้วย แถมรูปที่อัพโหลดยังเป็นรูปผมอีก เพิ่งอัพไปสองนาทีก่อนเอง แต่เดี๋ยวก่อนนะเพื่อนรัก.. สองนาทีก่อนโทรศัพท์กูยังนอนโง่ ๆ บนโต๊ะนี่อยู่เลย แล้วยังไม่ทันได้แตะมันด้วย
  
  “เปล่า ไอ้เจ้ามั้ง” ผมบอกไป เคี้ยวข้าวตุ่ย ๆ นิสัยเสีย ๆ ของผมคือชอบอมข้าว เวลากินกับไอ้เจ้านี่ผมโดนด่าประจำอ่ะ แต่ทำไงได้วะ มันแก้ไม่หายอ่ะ พยายามแล้วนะเว้ย!
  
  “เพลิงฟ้ายังล็อกอินเครื่องพี่เจ้าอยู่เหรอ?”
  
  “หือ.. เราล็อกเอาท์ออกแล้วนะ” ผมตอบโรส เมื่อก่อนที่ผมยังใช้โทรศัพท์เครื่องอยู่ผมก็ใช้เครื่องของไอ้เจ้านี่แหละเล่นโซเชียลต่าง ๆ (ก็เครื่องเก่าของผมมันไม่ใช่สมาร์ทโฟนอ่ะ!)
  
  เฟซบุ๊กกับทวิตเตอร์ผมก็เล่นในคอมนะ แต่อินสตาแกรมผมจะล็อกอินค้างไว้ในเครื่องมันเลย แรก ๆ มันก็ด่าอ่ะ แต่พักหลังคงจะปลงกับผมเลยเฉย ๆ แล้ว สุดท้ายมันก็เล่นของผมนั่นแหละ(ผมเคยถามแล้วเจ้ามันบอกว่าขี้เกียจล็อกอินไปมาบ่อย ๆ ) ตอนนี้ผมก็ซื้อสมาร์ทโฟนแล้วนะ มันไม่น่าจะล็อกอินแอคเคานต์ผมอีกหนิ(เจ้ามันมีทั้งยูสเซอร์และพาสเวิร์ดของผมทุกโซเชียลเลย)
  
  
  ผมดูเครื่องตัวเองบ้าง.. อ้าว เครื่องผมทำไมล็อกอินไอ้เจ้าวะ ผมเบะปาก แอบเอาของผมไปเล่นแน่เลย ปล่อยไว้งี้แหละ  แจกใจให้หน่อยแล้วกัน รูปที่มันอัพลงถ้าจำไม่ผิดเหมือนจะเป็นรูปเมื่อวานนะ ... พอผมแจกใจไปไม่ถึงนาทีโทรศัพท์ในมือก็สั่นครืด ผมยิ้มกับเบอร์ที่โทรเข้ามาก่อนจะกดรับ
  
  
  ❥My J
  
  
  
  “ว่า?” กรอกเสียงไปนิ่ง ๆ ทั้งที่ปากยิ้มซะงั้น อย่าให้มันรู้ว่าเราดีใจที่มันโทรมา..
  
  (“อยู่ไหน?”)
  
  “โรงอาหารคณะ มีอะไรเหรอ?”
  
  (“ว่างเหรอวะ?”)
  
  “ก็ไม่ว่างอ่ะ กินข้าวอยู่”
  
  (“อื้อ”)
  
  “ทำไมอ่ะ จะมาหาเหรอ?”
  
  (“อืม”)
  
  “ผีเข้าเหรอวะ ซื้อขนมร้านดวงใจมาให้ด้วยนะ”
  
  (“ไม่”) ผมแยกเขี้ยวใส่โทรศัพท์ที่เพิ่งถูกอีกฝ่ายตัดสายไป บอกว่าไม่สุดท้ายก็ซื้อมาให้อยู่ดี พวกคุณคอยดูนะ...
  
  
  
  -----
  ---
  
  
  
  
  และหลังจากนั้นประมาณสิบนาที ร่างสูงเกือบ 190 เซนติเมตรก็มาปรากฎกายให้เห็น(เหมือนอะไรที่ไม่ใช่คน..)  เจ้าอยู่ในชุดไปรเวท เสื้อยืดแขนสโลปกับกางเกงยีนส์เซอร์ ๆ ของมัน แต่งแค่นั้นยังหล่อ ใบหน้าคม คิ้วหนาเข้าพาดเหนือดวงตาคม(และขนตามันยาวมาก) จมูกโด่งเป็นสันรับกับริมฝีปากหยักเป็นกระจับ(ที่ติดจะซีดหน่อยเพราะสูบบุหรี่) ... เห็นไกล ๆ ก็ทำให้สาว ๆ ยอมพลีกายให้ (เบ้ปากเป็นพาราโบลาแบบคว่ำ)
  
  “สี่สิบ” วางถุงขนมที่ผมบอกให้ซื้อมาให้ลงบนโต๊ะ เท้าแขนกับขอบโต๊ะ พยักหน้ารับคำทักของเพื่อนผม เห็นไหม ผมบอกแล้ว บอกว่าไม่แต่มันก็ซื้อมาให้อยู่ดีนั่นแหละ
  
  “แปะไว้ก่อน” ผมยกยิ้มใส่ เลยโดยไอ้เจ้ามันเขกหัวไปทีนึง
  
  “มาทำไมอ่ะ?” เจ้าชีวันเดาะลิ้น ล้วงกระเป๋ากางเกงหยิบวัตถุบางอย่างออกมาวางตรงหน้าผม อ้อ.. กุญแจรถผมนั่นเอง

  “อ้อ.. แล้วกลับยังไง?”
  
  “มากับเจได” เจไดคือชื่อรถมอเตอร์ไซด์ของมันครับ..
  
  “อ้าว แล้วรถกูล่ะ?”
  
  “อยู่บ้าน เลิกเรียนก็ไปเอาแล้วกัน”
  
  “อ่ะฮ่ะ จะไปไหนต่ออ่ะ ไม่นั่งก่อน? ฮื่อ” ผมถามพลางเอียงหน้าหนีมือหนาที่ยื่นมาเขี่ยมุมปาก เอ่อะ.. เม็ดข้าวไปติดตั้งแต่เมื่อไหร่วะ แล้วทำอะไรไม่เกรงใจสายตาคนอื่นเลยแม่ง ยิ่งไอ้กวางกับชินานะ น่าเอานิ้วจิ้มฉิบหายอ่ะ
  
  “เยาวราช” ผมบึนปากทันที คงจะไปถ่ายรูปกันไม่ก็ไปหาอะไรกินแถวนั้น แต่ไปเยาวราชตอนบ่ายแบบนี้มึงปรึกษาแดดประเทศไทยก่อนไหม..
  
  “ร้อนตาย”
  
  “หึหึ ไปล่ะ”
  
  
  
  
  -------
  ----
  
  
  
  
  “มองตาละห้อยเลยน้องดื้อ”
  
  “อะไร!?”  ชินาทำหน้าล้อเลียน นิสัยไม่ดีอ่ะ ชอบแหย่ให้ผมเขิน แล้วผมก็เกลียดตัวเองที่บ้าจี้ตามมัน.. ฝากรีพอร์ตสแปมมันด้วยนะครับ แล้วนอกจากชินาก็กวางนี่แหละที่ชอบแหย่ผมเหมือนกัน แต่โรสไม่ค่อยนะ ดีตรงนี้ แล้วการที่ผู้ชายแมน ๆ อย่างผมมาเขินเพราะโดนแซวนี่มันใช่เหรอ มันไม่ใช่!
  
  “พี่ขลุ่ยกันพี่ชิคไม่มาให้กูเชยชมเลย” กวางพูดท่าทางเซ็ง ๆ สักพักก็ระริกระรี้กับโทรศัพท์ คงมีหนุ่มในสต็อคมันทักมา
  
  
  
  “ไอ้ชิน!! ของกู!”
  
  “อะไรวะ กูขอกินบ้างดิ” ชินาลูบหลังมือตัวเองป้อย ๆ เมื่อกี้ลืมตัวเผลอตีมือมันไปซะแรงเลย แหะ ๆ . . แต่ใครใช้ให้มันมาแย่งขนมผมล่ะ! แต่ในระหว่างที่ผมกับชินาตบตีกันอยู่นั้น...หารู้ไม่ว่าว่าขนมที่ผมให้ไอ้เจ้าซื้อมาให้ถูกไอ้กวางเอาไปกินแบบสวย ๆ ไอ้พวกเชี่ยยยยยยยยยยยยย!
  
  
  
  
  
  
  -----------------
  
  
  
  
  
  “ขอบใจนะโรส”
  
  “ยินดีจ้า”
  
  “ขับรถดี ๆ ล่ะ”
  
  
  “แล้วเพลิงฟ้าจะเข้าบ้านพี่เจ้ายังไงหนะ?”
  
  “สบายมาก” ผมบอกแค่นั้นแล้วลงจากรถของโรส หลังเลิกเรียบบอกจะกลับก่อนเพราะจะมาเอารถที่บ้านไอ้เจ้า กวางกับชินาก็เออออรับรู้แล้วก็พากันไปลั้ลลาที่สยาม แล้วโรสก็เลยอาสามาส่ง ผมก็โอเค ไม่เปลืองตังดี เดือนนี้มีอะไรประหยัดได้ก็ต้องประหยัดหน่อยครับ เพิ่งสอยโทรศัพท์ใหม่กับรองเท้าไปคู่นึง รองเท้าบ้าอะไรไม่รู้คู่ละครึ่งหมื่น เล่นเอากรอบไปเลยฮะ..
  
  
  แล้วที่โรสถามว่าจะเข้าบ้านยังไงนั้น.. สบายมากอย่างที่บอก ผมไม่ปืนหรอก โธ่! ผมมีกุญแจเหอะ กุญแจบ้านไอ้เจ้าอ่ะ! ตั้งแต่ประตูรั้วยันประตูห้องนอนมันเลยนะ ประหนึ่งเจ้าของบ้านอีกคน เป็นไง สำคัญขนาดไหนได้กุญแจบ้านมาทั้งพวงแบบนี้ถามใจตัวเองดู.. (แสยะยิ้ม)
  
  
  ผมเข้ามาข้างในแล้วเห็นรถตัวเองจอดอยู่ข้างรถของไอ้เจ้า มาเอาแค่รถแล้วกลับเลยผมรู้สึกแปลก ๆ อ่ะ ตบตีกับตัวเองอยู่สักพักก็เดินผ่านโรงรถไปที่ประตูบ้าน เช็คให้มันหน่อยแล้วกัน... แต่เข้ามาในบ้านแล้วอยากจะหันหลังกลับ . . . จานชามนี่ทิ้งไว้นานแค่ไหนแล้วเนี่ย ขวดเหล้าขวดเบียร์วางเกลื่อนเลย ปล่อยทิ้งไว้ดีเปล่าวะ โอเค ปล่อยให้พวกมันทำเองก็แล้วกัน (ตัดภาพไปที่เพลิงฟ้ากำลังยืนล้างจาน) เฮ้อออออ ผมวางจานใบสุดท้ายลงกับชั้นคว่ำจานแล้วเช็ดหยดน้ำออก จริง ๆ เครื่องล้างจานมันก็มีแต่มันไม่ได้เยอะขนาดที่จะใช้เครื่อง เปลืองไฟ เสียเวลาด้วย ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้วเอาขยะไปทิ้งให้มันด้วยแล้วกัน พอทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้วก็เช็คน้ำเช็ดไฟอีกรอบ ปิดประตูล็อคบ้านแล้วขับรถกลับคอนโด
  
  
  
  
  -------
  ----
  
  
  
  
  มาถึงคอนโดก็พุ่งเข้าครัวเลยครับ วันนี้เป็นวันที่สองที่ผมย้ายมาอยู่ที่นี่ ก็ไม่รู้ยังไงป๋าถึงซื้อให้ แล้วมันก็เป็นช่วงที่หอเดิมที่ผมอยู่หมดการเช่าพอดี ผมเลยต้องย้ายมาอยู่ที่นี่ตามประสงค์ของป๋า แต่ที่นี่มันก็ดีนะ ดีกว่าที่เก่าเยอะมาก พื้นที่ก็กว้างกว่า สะดวกในหลาย ๆ เรื่อง อยู่ใกล้บีทีเอสด้วย ที่สำคัญร้านอาหารแถวนี้ก็เยอะมาก.. ประเด็นมันอยู่ตรงนี้แหละฮะ ^^
  
  
  
  ครืด~ ครืด~
  
  “สวัสดีครับคนสวย”
  
  (“สวัสดีค่ะสุดสวย”)
  
  “แม่!”
  
  (“ขึ้นเสียงใส่แม่เหรอ!?”)
  
  “ขอโทษครับ แม่โทรมามีอะไรเหรอ” ผมถามแม่พลางยกชามเกี๊ยวกุ้งออกจากไมโครเวฟ ..แม่ชอบเรียกผมว่าสุดสวยอ่ะ ผมไม่สวยนะเว้ยยยย หล่อมาก สาวตรึมอ่ะ!!!
  
  (“เพิ่งส่งงานหนิ ได้คะแนนเท่าไหร่เรา”)
  
  “เปลี่ยนจากถามว่าได้คะแนนเท่าไหร่เป็นเงินพอใช้ไหม ดีกว่านะครับคุณนาย” แม่รู้เพราะผมกับแม่จะโทรคุยกันตลอดครับ ผมกับแม่สนิกันมาก คุยกันได้แทบทุกเรื่อวเลย แล้วเวลามีอะไรผมจะชอบโทรไปคุยกับแม่ โทรไปบ่นเรื่องนั่นนี่ เรื่องเรียน เรื่องเพื่อน เรื่องไอ้ด่างกับไอ้ขาวกัดกัน(หมาที่คณะ) นินทาอาจารย์ เงินไม่พอใช้ แล้วก็รวมถึงเรื่องไอ้เจ้าด้วย..
  
  (“อืม.. นั่นสิเนอะ เพิ่งรูดไปสามหมื่นกว่านี่ กรอบเลยสิย่ะ!”) นั่น...
  
  “กรอบกว่าใบองุ่นแห้งที่ไร่อีกแม่ นี่นะ ต้องอดมื้อกินมื้อ บางวันก็ไม่ได้กินข้าวเลยอ่ะ”
  
  (“ตอแหลจริง ๆ ลูกชายฉัน”) ผมหัวเราะก๊าก แม่ผมก็เป็นแบบนี้แหละฮะ
  
  (“คอนโดเป็นไงบ้างล่ะ?”)
  
  “ก็ดีครับ สะดวกดี แต่มันกว้างอ่ะ ขี้เกียจทำความสะอาด”
  
  (“ขี้เกียจก็ออกไปนอนข้างถนนโน่น”)
  
  “โธ่ แม่อ่ะ! ใจร้ายจริง ๆ แล้วปู่กับป๋าล่ะครับ”
  
  (“ป๋าแกเข้าไปดูไร่ ส่วนปู่อยู่ที่โรงบ่มไวน์ สบายดีกันหมดนั่นแหละ”)
  
  “ครับ คิดถึงนะ”
  
  (“อยากได้อะไร หือ?”)
  
  “เปล่าสักหน่อย คิดถึงจริง ๆ ไม่มีคนให้ฟ้าอ้อนเลย”
  
  (“พี่เจ้าของฟ้าไง อ้อนไปสิ”) พี่เจ้าของฟ้า... -//////////-
  
  “อ้อนตีนน่ะสิแม่”
  
  (“ฮ่า ๆ พี่เขายังไม่ใจอ่อนอีกเหรอ”)
  
  “มันบ้า เล่นตัวอัพราคา ชิ!”
  
  (“ดูพูดเข้า ถ้าอยู่ใกล้ ๆ จะตบให้ปากแตก”)
  
  “งะ...”
  
  (“เราเป็นเด็กไปพูดแบบนั้นได้ยังไง ถึงจะพูดเล่นมันก็ไม่สมควร”)
  
  “ขอโทษครับ”
  
  (“เอาเถอะ อย่าลืมหาอะไรกินด้วยล่ะ แม่จะไปทำข้าวเย็นแล้ว แค่นี้นะ”)
  
  “ครับ รักแม่นะ” วางสายจากแม่ผมก็มองชามเกี๊ยวกุ้งที่เหลืออยู่แค่สามตัวด้วยความโหวง ๆ รู้สึกเหงา ๆ ยังไงไม่รู้ครับ ชีวิตเด็กมหาวิทยาลัยที่ต้องจากบ้านมาไกลมันเศร้ามากนะเว้ย... เวลาท้อก็ไม่มีคนให้กอดอ่ะ คิดถึงกับข้าวฝีมือแม่ . . . ผมสไลด์โทรศัพท์เล่นก่อนจะทัชที่ไอค่อนแอพพิเคชั่นอินสตาแกรม หามุมถ่ายเกี๊ยวกุ้งให้มันออกมาอาร์ตหน่อย ๆ ปรับเอฟเฟ็กต์ให้เป็นโมโนโทนแล้วก็โพสโดยไม่ใส่แคปชั่นด้วยชื่อล็อกอิน jjaochiwan





--------------------------------------
พาเพลิงฟ้ามาส่งแล้ววววว ขอบคุณที่เอ็นดูเพลิงฟ้านะคะ
ตอนนี้พี่เจ้ามานิดเดียวเอง 5555555555555 พระเอกไม่มีบท
ไว้เจอพี่เจ้าตอนหน้านะคร้าบบบ บ้ายบาย
 :bye2: :bye2:

ออฟไลน์ Shinning_day

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 35
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
จิ้มเลย จิ้มเลย จิ้มเลย :mew1: :mew1: :mew1: :mew1: :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ Veesi3

  • coHon3 {ต้นฝ้าย}
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 715
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-2
เพลิงฟ้าน่ารักจิงๆ

ออฟไลน์ ::UsslaJlwaJ::

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1018
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +39/-4
คุยกับคุณแม่น่ารักดี  :))))

ออฟไลน์ tkaido

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 81
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
พี่เจ้าชอบเพลิงฟ้าใช่มั้ย -.,-  :haun4: :pighaun:

ออฟไลน์ HEARTBREAKER

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 293
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +418/-3

รอที่ 3

ยังไม่กินข้าว





  
  
  
  “ขอบใจเจ้ามากเลยนะ ที่มาช่วยแป้งอ่ะ”
  
  “ไม่เป็นไรครับ งัั้นกลับก่อนนะ” ผมบอกแล้วเดินเลี่ยงไปเก็บของ วันนี้ผมโดนแป้งเพื่อนร่วมสาขาขอร้องให้มาช่วยเป็นช่างภาพถ่ายงานให้ ก็ไม่เข้าใจทำไมต้องผม ..และก็จบไปวันว่างของผม
  
  “จะกลับเลยหรอ ไปกินข้าวด้วยกันก่อนไป เดี๋ยวแป้งเลี้ยง” ผมมองดูนาฬิกาบนข้อมือ จริง ๆ ผมก็เริ่มหิวแล้วเหมือนกัน กำลังจะตอบแต่โทรศัพท์ในกระเป๋าส่งเสียงเตือนซะก่อน ผมเลยหันไปสนใจเจ้าเครื่องสี่เหลี่ยมแทน ... แจ้งเตือนจากการเปิดรับการโพสต์ของแอพพิเคชั่นเฟซบุ๊ก
  
  
  Phlengfa Saowanakorn : คิดถึง
  
  Phlengfa Saowanakorn : หิว
  
  Phlengfa Saowanakorn : ...

  
  
  
  ถ้ามึงจะโพสต์รัวขนาดนี้.. ก็ไม่รู้หรอกนะว่ามันคิดถึงใคร ถ้าไม่คิดเข้าข้างตัวเองเกินไปก็หมายถึงผม.. แล้วทำไมผมต้องคิดอย่างนี้ด้วยวะ!!!
  
  “โทษนะแป้ง ผมมีธุระต่อ ขอตัวก่อนครับ”
  
  “อ่า.. จ้ะ ขับรถดี ๆ นะ” ผมยิ้มมุมปาก ยกกระเป๋าขึ้นพาดบ่าแล้วเดินออกจากสตูดิโอ เจไดลูกรักของผมยังรออยู่ไม่มีงอแงสักนิดที่พ่อมันทิ้งให้รอนาน ผมหยิบโทรศัพท์ออกมาอีกครั้งแล้วโทรออกหาใครอีกคน
  
  
  
  (“สวัสดีครับ”) เสียงเนือยมาเชียว พูดเพราะแบบนี้แสดงว่ามันไม่ได้ดูชื่อคนที่โทรเข้า
  
  “อยู่ไหน?”
  
  (“เดี๋ยว.. ใคร? เจ้าเหรอ!! เหยดดดดดดดดด มายเจจจจจจจจจ!!”) มายเจ หึ
  
  “อยู่ไหน?”
  
  (“อยู่คณะ ห้องสตูฯ จะมาหาเหรอ”)
  
  “เปล่า” ผมบอกแล้ววางสาย สวมหมวกกันน็อคก่อนจะขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซด์คันโปรดก่อนจะสตาร์ทออกไป จะกลับบ้านครับ ที่โทรหามันก็แค่เช็คเฉย ๆ ไม่ได้จะไปหา แต่....
  
  
  
  ทำไมผมมาอยู่หน้าคณะสถาปัตย์วะ!!!
  
  
  
  
  -------
  ----
  
  
  
  
  “รอด้วยค่าา!”
  
  “พี่เจ้า! ส สวัสดีค่ะ” โรสเพื่อนของเพลิงฟ้าพงกหัวให้เพราะในมือถือของพะรุงพะรัง โรสก้าวเข้ามาในลิฟต์ผมจึงขยับไปอีกมุมเพื่อให้มีพื้นที่ว่าง
  
  “ดีครับ พี่ช่วยไหม?”
  
  “เอ่อ.. ค่ะ ขอบคุณค่ะ”
  
  “พี่เจ้ามาทำอะไรที่นี่เหรอคะ?”
  
  “เดินเล่น หึ”
  
  “นึกว่ามาหาเพลิงฟ้าซะอีกนะเนี่ย” โรสพูดแซวยิ้ม ๆ พอผมพยักหน้ารอยยิ้มสวยก็เจื่อนลงแต่ผมก็ไม่ใส่ใจจะถาม
  
  
  
  ตึ้ง!
  
  
  ผมเดินออกจากลิฟต์ทันทีที่มันเปิดออก แล้วเดินไปตามทางเดิน เปิดประตูห้องสตูฯ เข้าไปก็เจอนักศึกษาคณะสถาปัตย์เกลื่อนห้อง แต่ละคนจับกลุ่มกันกลุ่มละมุม เพิ่งเปิดเทอมสองไม่กี่สัปดาห์พวกมึงมีงานแล้วเหรอ!!
  
  
  “เพลิงฟ้า! มีคนมา” คนพูดรู้สึกจะเป็นชินา เพลิงฟ้านั่งอยู่ที่มุมหนึ่งของห้องสตูฯ และมันหันหลังให้ประตู พอชินาพูดเจ้าตัวก็หันมา เห็นผมแล้วก็เบะปากใส่ เป็นบ้าอะไรอีกล่ะนั่น.. ผมส่งของที่ช่วยโรสถือคือให้เจ้าของแล้วเดินเข้าไปหาไอ้เด็กหน้าบูด
  
  
  
  
  “โรสซื้ออะไรมาบ้างวะ” เมินกูเฉย เด็กเหี้ย
  
  “อ่ะนี่ ขนมปังหมูหยอง”
  
  “แต๊งส์!” กัดขนมปังไปคำใหญ่จนแก้มเป็นก้อนกลมเพราะขนมปัง อดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปจิ้ม
  
  “เป็นไร” ผมยังคงจิ้มแก้มนุ่มของมันเล่น ถึงเจ้าของแก้มจะปัดออกอย่างรำคาญก็เถอะ สนที่ไหนล่ะ?
  
  “อ๋ายไอไอ๋อา”
  
  “กลืนก่อน”
  
  “หายไปไหนมา!”
  
  “อืม.. ไปไหนดี”
  
  “กวนตีน”
  
  “หึ” กระรอกหัวม่วง(สีแดงประกายม่วง(bergunder))ถลึงตาใส่ แม่งเปลี่ยนสีผมอาทิตย์ละครั้งได้ หัวจะพังเข้าสักวัน - -
  
  “ทำไมมาด้วยกัน?” มันมองสลับผมกับโรส
  
  “บังเอิญเจอที่ลิฟต์น่ะ” โรสตอบ ส่วผมไม่ได้พูดอะไร ก็เขาพูดไปแล้วจะพูดซ้ำทำไมวะ
  
  “อ่ะฮ่ะ”
  
  
  
  ครืด~
  
  
  เพลิงฟ้าวางขวดนมกล้วยลงแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู “มึงไปกับเขามาหรอ?”
  
  “เขาไหน?”
  
  “นี่อ่ะ!” ผมเดาะลิ้น บนจอสมาร์ทโฟนมีรูปแป้งที่ถ่ายคู่กับผมโชว์อยู่ เป็นรูปที่ถ่ายตอนอยู่สตูดิโอ จะขอบคุณแล้วจำเป็นต้องอัพรูปแล้วแท็กกูไหมเนี่ย แล้วที่มันเตือนเครื่องของไอ้เด็กหน้างอนี่เพราะว่ามันล็อกอินแอคเคานต์ผมอยู่
  
  “ออกมากับกูหน่อย” ผมบอกแล้วลุกออกไปก่อน คนเยอะคุยกันที่นี่ไม่ได้หรอก แล้วทำไมผมต้องทำเหมือนเมียจับได้ว่ามีกิ๊กวะ ไม่จำเป็นต้องอธิบายกับมันเลยไม่ใช่เหรอ?
  
  
  
  
  --------
  ----
  
  
  
  
  “ทำไมมึงไปกับเขา” ผมยังไม่ตอบแต่คว้าข้อมือของมันแล้วขึ้นไปที่ดาดฟ้า
  
  “ไปทำงาน”
  
  “ทำงานอะไร พี่ขลุ่ยกับพี่ชิคไปด้วยหรือเปล่า”
  
  “เปล่า”
  
  “แล้ว..”
  
  “แป้งเขาขอให้ไปช่วยถ่ายรูปให้”
  
  “แล้วทำไมต้องมึงอ่ะ คนอื่นเยอะแยะ เขาก็ถ่ายเป็นหนิ แม่ง ๆๆ” ไม่รู้จะรู้สึกยังไงก่อนดี จะรำคาญหรือจะตลก ไอ้เด็กเหี้ยเอ๊ย!
  
  “รู้อยู่หนิว่าทำไมต้องกู” เท่านั้นแหละ ตาคมก็ตวัดมองฉับ ผมไหวไหล่ชิล ๆ
  
  “เออ รู้! เขาชอบมึงเลยเลือกมึง มึงก็รู้ว่าเขาชอบยังจะไปให้เขาอ่อย แรดนะเดี๋ยว อื้อ ๆ!” ผมบีบปากเล็กที่กำลังขยับพูดจนเป็นปากเป็ด ทำตัวยังกับเป็นเมียทั้ง ๆ ที่ไม่ได้เป็นอะไรกันเลย เด็กเหี้ย ...อย่างที่มันบอก แป้งชอบผม แต่ผมไม่ได้ชอบแป้งนะเว้ย! รู้สึกจะชอบมานานแล้ว แต่มันดีตรงที่เธอไม่ได้เข้ามาวุ่นวายอะไรกับผมมาก แต่ถ้าเริ่มเมื่อไหร่ผมก็พร้อมตีตัวออกห่างทุกเมื่อ..
  
  “ไม่คิดว่ากูจะชอบแป้งบ้างเหรอ”
  
  “............เรื่องของมึง” พูดเหมือนไม่สนใจแต่น้ำเสียงโคตรไม่ใช่ เด็กดื้อมองหน้าผมแล้วหันไปมองทางอื่น ขาเรียวก้าวถอยหลังออกห่างจากผม
  
  “จะไปไหน!”
  
  “ทำงาน ปล่อย!” เพลิงฟ้าปัดมือผมออกจากไหล่แล้วจะเดินหนีแต่ผมคว้าข้อมือของมันได้ทัน
  
  “ยังคุยไม่จบ”
  
  “จบแล้ว ไม่มีอะไรจะคุยแล้ว!”
  
  “อย่าโวยวายดิ! ก็รู้อยู่ว่ากูไม่ได้ชอบแป้งจะงี่เง่าทำไม” แค่แกล้งให้มันงี่เง่าเท่านั้นแหละ ตลกดี
  
  “มึงแม่งก็เป็นแบบนี้อ่ะ!! สนุกมากหรือไงหาาา!”
  
  “หึหึ เลิกโวยวายได้แล้วดื้อ”
  
  “สนุกมากดิ กูไปทำงานแล้ว แม่ง!”
  
  “เดี๋ยว.. กูยังไม่กินข้าว
  
  มันเลิกคิ้วก่อนจะแสยะยิ้มมุมปาก “แล้วไง?”
  
  “อย่ามามึน”
  
  “มึงนั่นแหละอย่ามามึน จะชวนไปกินข้าวก็บอกว่าไปกินข้าวกันไหมไม่ใช่บอกว่ากูยังไม่กินข้าว ไอ้ควาย!” ผมกลอกตา แม่เลี้ยงด้วยอะไรวะ แสนรู้ฉิบหาย แล้วนี่คือคำพูดของคนที่กำลังจีบผมอยู่เหรอ เททิ้งดีไหมเนี่ย
  
  “นั่นแหละ”
  
  “นั่นแหละอะไรหละ พูดมาดิ”
  
  “ไปกินข้าวกัน”
  
  “ก็แค่นั้น เล่นตัวอยู่ได้” รู้สึกตัวเองคิดผิดฉิบหายที่มาหามัน ขอย้อนเวลาครับ เฮ้อ..
  
  
  
  
  -------------------
  
  
  
  
  
  ผมยืนพิงเจไดรอไอ้ดื้อที่หน้าตึก มันบอกจะไปเก็บของผมจึงลงมาก่อน รอไม่ถึงห้านาทีไอ้เด็กนรกมันก็มา แต่.. ไม่ได้มาคนเดียว
  
  “พวกมันไปด้วยนะ”
  
  “อืม” เพลิงฟ้าพยักหน้าแล้วไปที่รถมัน ส่วนผมก็สตาร์ทรถแล้วขับออกไปก่อน คุยกันแล้วครับว่าจะไปที่ไหน และร้านแถวม.คือจุดหมายครับ หึ ร้านนี้ผมกับเพื่อนมากันบ่อยจนซี้กับหมาหน้าร้านยันเจ้าของร้านแล้ว อร่อยดีราคาไม่แพง ลูกค้าส่วนใหญ่ก็เป็นนักศึกษา .. ผมเข้าไปในร้านและโชคดีที่โต๊ะประจำยังว่าง
  
  
  
  
  “มาคนเดียวรับอะไรดีจ้ะวันนี้?”
  
  “รอเพื่อนก่อนเจ๊”
  
  “เฮียยยยยยพงษ์!!” เด็กเปรตตะโกนพร้อมกับวิ่งเข้ามาและโถมตัวกอดเฮียพงษ์ คนที่เข้ามาถามผมนั่นแหละฮะ ชื่อจริง ๆ คือพงษ์ ชื่อในวงการคือพลอย เป็นพนักงานของร้านนี้
  
  “ต๊ายยยย อยู่ข้างนอกอย่าเรียกอย่างนั้นสิย่ะ!”
  
  “ครับเจ๊พลอย ฮ่าๆๆ” เจ๊ตีไหล่เพลิงฟ้าที่ยิ้มหน้าลูกหมาใส่ ตัวการเดินมานั่งข้างผม ส่วนเพื่อนมันอีกสามคนก็นั่งตรงข้าม
  
  
  
  “เอ้า สั่งกันได้แล้ว”
  
  “เดี๋ยววววว ทีละคนนะลูกเจ้ขอ” ก็สมควรจะขอ เพราะเล่นแยกกันสั่งแถมยังพูดกันรัวไม่เว้นจังหวะกันเลย
  
  “ส้มตำปูปลาร้า” ชินา
  
  “ตำแครอท” กวาง
  
  “ตำไทยไม่เผ็ด ยำปลาดุกฟู หมูมะนาว ข้าวผัดกุ้งไม่ใส่หอมกับผักชี ไก่ย่าง หมูกระเทียม ต้มแซ่บกระดูกอ่อน ข้าวสวย น้ำแดงโซดากับน้ำเปล่า แล้ว...”
  
  “ให้คนอื่นสั่งบ้าง” ผมเบรกเพลิงฟ้าเอาไว้ เจ้าตัวหันมามุ่ยหน้าใส่แล้วเงียบปาก
  
  “ลาบทอด ลาบวุ้นเส้นด้วยเจ๊”
  
  “เอ่อ..แกงจืดวุ้นเส้นกับข้าวสวยค่ะ”
  
  “ไม่สั่งอีกหรอโรส”
  
  “เราไดเอทอยู่น่ะ”
  
  “ผอมกว่านี้ก็ไม้เสียบผีแล้ว”
  
  “กวางพูดเกินไป ไม่ขนาดนั้นสักหน่อย” โรสเรียบร้อยเกินไปผมว่าไม่น่ามาอยู่กับพวกนี้ได้เลย
  
  “ครับคุณผู้หญิง เจ๊ ผมเอาทอดมันนะแล้วก็เต้าหู้ทอด ข้าวเอาข้าวสวยจานนึง ชินมึงเอาป่ะ(ชินาพยักหน้า)”
  
  “ทวนนะคะ ส้มตำปูปลาร้า 1 ตำแครอท 1 ตำไทยไม่เผ็ด 1 ยำปลาดุกฟู หมูมะนาว  ไก่ย่าง หมูกระเทียม ต้มแซ่บกระดูกอ่อน ลาบทอด ลาบวุ้นเส้น แกงจืดวุ้นเส้น ทอดมันแล้วก็เต้าหู้ทอด ข้าวสวย 4 จานนะ ข้าวผัดกุ้งไม่ใส่หอมกับผักชี 1 (จิกตามองเพลิงฟ้าแรงมาก) เครื่องดื่ม น้ำแดงโซดา 1 นอกนั้นน้ำเปล่าเนาะ จะสั่งอะไรเพิ่มไหมจ้ะ?”
  
  “รักเท่าเดิม เพิ่มเติมเดี๋ยวบอก” ไอ้เด็กเหี้ย -___-
  
  “ว้ายยย ถ้าเจ๊หวั่นไหวจะทำยังไงลูก”
  
  “ฮ่า ๆๆ ไม่สั่งแล้วครับ”
  
  “พี่เจ้าไม่สั่งอะไรเหรอคะ?”
  
  “ไม่ครับ มันสั่งไปแล้ว” ผมตอบคำถามโรสพร้อมชี้ไปที่เพลิงฟ้า ที่มันสั่งเยอะ ๆ นั่นน่ะมีของผมรวมอยู่ด้วย รู้ดีจริง ๆ
  
  
  
  สักพักอาหารที่สั่งก็ทยอยมาเสิร์ฟก็ลงมือกันทันที ไอ้เด็กข้าง ๆ ผมก็ยัดจนเต็มแก้ม เดี๋ยวได้ติดคอตาย
  
  “ค่อย ๆ กิน เดี๋ยวก็ติดคอ”
  
  “อะไออะ แค่ก ๆๆ” นั่นไง ไม่ทันขาดคำ ลำบากผมต้องลูบหลังให้อีก เด็กเหี้ยเอ๊ย
  
  “ตะกละมาก เป็นไง”
  
  “มึงขัดทำไมล่ะ มึงผิด”
  
  “เด็กเหี้ย” โดนด่าแล้วยังทำหน้าระรื่นใส่อีก ไม่รู้จะสรรหาคำอะไรมาบัญญัติมันจริง ๆ
  
  
  
  
  ----------
  ----
  
  
  “ดื้อ” ผมเรียกมันที่กำลังคุยจ้อกับเพื่อนอยู่ในขณะที่มือผมก็ตักลาบทอดและซ่อนพริกทอดไว้อย่างแนบเนียน พอมันหัดมาผมก็ยัดลาบทอดคำนั้นใส่ปากมันทันที ครับ.. ยัดนั่นแหละ คำว่าป้อนยังห่างไกลนัก หึหึ
  
  
  “ไอ้เชี่ยยยยย พริก!!”
  
  “เผ็ดเหรอ กากว่ะ”
  
  “มึงอ่ะกาก อึก.. เชี่ย” ผมยกกำปั้นปิดปากกลั้นขำ ท่าทางของมันตอนนี้ตลกมากครับ เพลิงฟ้ามันเป็นคนประหลาด กินเผ็ดไม่ได้แต่เสือกชอบ แล้วถ้ามันเผ็ดมันจะสะอึก เป็นอะไรที่บันเทิงมากสำหรับผม
  
  
  “เป็นไรวะ”
  
  “เปล่า อึก..”
  
  “น้ำไหมเพลิงฟ้า”
  
  “อึก เอา เอามา อึก สัด!” เด็กประหลาดยังสะอึกไม่หยุด ผมส่งแก้วน้ำของตัวเองให้มันตัดหน้าโรสที่กำลังรินให้ใหม่
  
  
  “หายยัง?”
  
  “อึก..”
  
  “เวร รอก่อน” แม่งดื่มน้ำไปเยอะแล้วยังไม่หายอีก ผมลุกขึ้นเดินไปที่ร้านมินิมาร์ทใกล้ ๆ เพื่อซื้อนมกับขนมปังให้ไอ้เด็กประหลาดมันกินแก้เผ็ด
  
  
  
  . . . นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า แกล้งคนอื่นแล้วตัวเองซวยอย่าไปทำครับ ไม่เกิดประโยชน์ห่าอะไรเลย ต้องมาเสียเงินซื้อนมกับขนมปังให้แม่งด้วย เซ็งจริง ๆ
  
  
  
  
  
  
  
  กลับมาคราวนี้สภาพแม่ง.. สุดจะบรรยาย หน้าเน่อแดงไปหมด รวมทั้งปลายจมูก มีน้ำมูกไหลอีก เจ้าตัวมันถึงขนาดเอาทิชชู่ยัดจมูก เล่นเอารู้สึกผิด.. ผมแกะห่อขนมปังส่งให้แล้วเจาะหลอดกล่องนมให้ด้วย บริการเขาหน่อย ถือว่าไถ่โทษ อนาถฉิบหายชีวิตผม
  
  
  “อึก”
  
  “พริกก็ไม่ได้เยอะ”
  
  “ไม่เยอะแต่มันเผ็ด อึก กัดโดนเต็ม ๆ เลยแม่ง อึก” ผมไหวไหล่แล้วกินข้าวต่อ ไม่ได้สนสายตาอาฆาตของไอ้เด็กข้าง ๆ ที่ส่งมาให้
  
  
  
  -------
  ---
  
  
  
  
  “โอ๊ยยยย อิ่มจังเลยยยยย ไม่เสียตังค์ด้วยยย” ผมเอากระเป๋าเงินเขกหน้าผากเพลิงฟ้าที่ยืนบิดตัวอยู่ กินอิ่มเติมพลังกันเรียบร้อย มื้อนี้กลายเป็นว่าผมเลี้ยงซะงั้น เพื่อนเพลิงฟ้าก็บอกจะจ่ายเองนะ แต่ไหน ๆ แล้วผมเองก็โตกว่าด้วย ถ้าแชร์แล้วผมรู้สึกแปลก ๆ ว่ะ ผมเลยจ่ายให้หมดเลย ก็ดี ไม่ได้เยอะอะไรมาก กินกับเพลิงฟ้าปกติก็แชร์แทบจะทุกครั้ง นาน ๆ ทีจะเลี้ยงมัน ไม่ใช่ว่าผมงก แต่เพลิงฟ้ามันไม่ค่อยโอเคที่จะให้เลี้ยง(แต่มีบ้างที่มันรีเควสมาว่ามื้อนี้มึงเลี้ยงนะ - -)
  
  
  
  “ต้องกลับไปทำงานอีก แม่เง้ยยยย!” ชินาบ่นอยากขี้เกียจ สบถได้แมนฉิบหาย
  
  “กูกลับนะ”
  
  “อื้อ ๆ .. เออ! เดี๋ยวก่อน วันเสาร์นี้อยู่บ้านหรือเปล่า”
  
  “ทำไม”
  
  “จะแวะไปหา”
  
  “อืม”
  
  
  
  “ขอบคุณสำหรับอาหารมื้อนี้นะพี่เจ้า!” กวางกับชินาพูดพร้อมกันอย่างกับนัดกันมา ผมพยักหน้าเล็กน้อยแล้วเดินไปที่รถก่อนจะออกตัวออกไป กลับบ้านครับ ครั้งนี้กลับบ้านจริง ๆ ไม่ได้แวะที่ไหนครับ







-------------โปรดติดตามตอนต่อไป------------
พี่เจ้ามาแล้วค่าาาาา ยังมีคนอ่านนิยายกาก ๆ ของเราอยู่ไหม? /ร้องไห้ซบอกพี่เจ้า
คู่นี้มันงง ๆ เนอะ ยังไงกัน ใครจีบใครกันแน่ 5555555555555555555
ไว้เจอกันใหม่ตอนหน้าน้าาาา ฝากติดตามด้วยนะคะ
 :m5: :m5: :m5:

ออฟไลน์ Malila

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 285
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
งงๆมึนๆดีเนอะ แต่น่าร้ากกก

ออฟไลน์ puna

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 102
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
ชอบค๊าาาาาา รออ่านอยู่นะคะ
#เจ้าเพลิงฟ้า

ออฟไลน์ Shinning_day

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 35
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
พี่เจ้าเล่นตัวมากก็ปล้ำเลยฟ้า  :hao6: :hao6: :hao6: :hao6: :hao6: :hao6: :hao6: :hao6:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด