>>> ที่รัก~♥ รักผมสิ!! <<<
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: >>> ที่รัก~♥ รักผมสิ!! <<<  (อ่าน 1329653 ครั้ง)

ออฟไลน์ poypoy

  • ไม่ว่าจะเป็นอะไร จงเป็นสิ่งนั้นให้ดีที่สุด
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 444
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +996/-4
    • PoyPoy
>>> ที่รัก~♥ รักผมสิ!! <<<
« เมื่อ18-08-2011 16:29:40 »

ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้


1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย, ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้งสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกเล้าฯ ในเรื่องการเมือง เชื้อชาติ  เผ่าพันธุ์  ศาสนา และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงการตั้งชื่อเรื่องด้วยคำหยาบ คำไม่สุภาพ  ล่อแหลม และชี้เป้าให้เล้าฯ ถูกเพ่งเล็ง จากทางราชการ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าตัวไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6. การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เีดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

<<< Darling~ Love me!! ที่รัก~ รักผมสิ!!>>>
(P.1) ตอนที่ 1 / ตอนที่ 2.1 ตอนที่ 2.2 / ตอนที่ 3.1 ตอนที่ 3.2 / ตอนที่ 4.1  ตอนที่ 4.2 / ตอนที่ 5.1 ตอนที่ 5.2 / ตอนที่ 6.1 ตอนที่ 6.2 / ตอนที่ 7.1 ตอนที่ 7.2 / ตอนที่ 8.1  ตอนที่ 8.2 / ตอนที่ 9.1  ตอนที่ 9.2 / ตอนที่ 10.1  ตอนที่ 10.2 / ตอนที่ 11.1  ตอนที่ 11.2 / ตอนที่ 12.1  ตอนที่ 12.2 / ตอนที่ 13.1  ตอนที่ 13.2 / ตอนที่ 14.1  ตอนที่ 14.2 / ตอนที่ 15.1 ตอนที่ 15.2 / ตอนที่ 16.1 ตอนที่ 16.2 / ตอนที่ 17.1 ตอนที่ 17.2 / ตอนที่ 18.1 ตอนที่ 18.2 / ตอนที่ 19.1 ตอนที่ 19.2 / ตอนที่ 20.1 ตอนที่ 20.2 / ตอนที่ 21.1 ตอนที่ 21.2 / ตอนที่ 22.1 ตอนที่ 22.2 / ตอนที่ 23.1 ตอนที่ 23.2 / ตอนที่ 24.1 ตอนที่ 24.2 / ตอนที่ 25.1 ตอนที่ 25.2 / ตอนที่ 26.1 ตอนที่ 26.2 / ตอนที่ 27.1 ตอนที่ 27.2 / ตอนที่ 28 / ตอนที่ 29 / ตอนที่ 30.1 ตอนที่ 30.2 / ตอนที่ 31.1 ตอนที่ 31.2
ตอนพิเศษ
*** ก็เด็กนี่หว่า *** ( ตอนต้น / ตอนจบ ) / ตอน ฝันร้ายหรือฝันดี? / แรกพบ

Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 13-10-2013 00:36:46 โดย poypoy »

ออฟไลน์ Rafael

  • เพราะคนเราเกิดมาเพื่อแตกต่าง
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4471
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +685/-7
อ๊ากกก จิ้มๆคนแรก เอิ๊ก
ฮอยฮักมาแว้วว

ออฟไลน์ LalaBam

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2984
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +227/-2
จะเป็นยังไงต่อไปหนอ :z1:

ออฟไลน์ bulldog17

  • ❤GOT7
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3883
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +265/-12
ฮอยฮัก ฮอยฮัก มาแว้วววว
:a11:

ออฟไลน์ Sorso

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 799
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +50/-3
หน้าจืดงั้นเรอะ~~!!

แล้วแกจะหลงไอหน้าจืดเข้าสักวัน

ฮะๆๆๆ

ออฟไลน์ poypoy

  • ไม่ว่าจะเป็นอะไร จงเป็นสิ่งนั้นให้ดีที่สุด
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 444
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +996/-4
    • PoyPoy
ตอนที่ 1


<< HoiHug’s Mode >>


“ฮอยฮักจ้ะ ถ้าหนูไม่พูดหรือแสดงออกก็ไม่มีใครรู้หรอกนะว่าหนูต้องการอะไร หนูต้องแสดงความรู้สึกหรือพูดออกมาตรงๆ จากใจนั้นแหละ คนอื่นเขาจะได้รู้ว่าหนูกำลังคิดหรือรู้สึกยังไงอยู่”


“ฮะ ต้องพูดตรงๆ ใช่ไหมฮะ?”


“จ้ะ ต้องซื่อสัตย์ต่อใจตัวเองด้วยนะจ๊ะ”


“คุณครูฮะ”


“อะไรจ๊ะ?”


“ครูมีตีนกาเพียบเลย ก็ครูแก่หงักนี่เนอะ”


“...”




:L2:



ปิ๊บ ปิ๊บ ปิ๊บ ตุบ!


ผมยื่นมือไปปิดนาฬิกาปลุกรูปเพนกวินระบำชาวเกาะแล้วค่อยๆ คลำมือไปจับกรอบรูปที่วางไว้ข้างๆ กัน ผมลืมตาตื่นมองดูกรอบรูปในมือรับเช้าวันใหม่พร้อมกับส่งยิ้มนิดๆ ให้คนที่อยู่ในรูปถ่ายนั้น ทั้งสองยืนเคียงข้างกันแล้วยิ้มสดใส


“อรุณสวัสดิ์ครับคุณพ่อคุณแม่”


ผมลุกขึ้นนั่งหันตัวมาวางกรอบรูปอย่างเบามือก่อนจะก้าวเท้าลงจากเตียงนอน พาตัวเองเข้าห้องน้ำเพื่อทำธุระส่วนตัวในตอนเช้า ไม่นานผมก็เดินหัวยุ่งออกมาจากห้องลงไปข้างล่าง


ภารกิจแรกในตอนเช้าของผมคือทำอาหารเช้าครับ อ๊ะ! ผมพร่ำมาตั้งนานยังไม่ได้แนะนำตัวให้รู้จักกันเลย งั้นผมขอแนะนำตัวเลยล่ะกัน สวัสดีครับ ยินดีที่ได้รู้จักทุกๆ คน ผมชื่อ 'ฮอยฮัก’ ซึ่งเป็นภาษาถิ่น ฮอยก็คือรอย ฮักก็คือรัก ฮอยฮักก็คือรอยรักนั้นแหละครับ เหอะๆ แอบติดเรตเนอะ!


ครอบครัวของผมประกอบไปด้วยผมและพี่ชาย พี่ชายของผมชื่อว่า ‘ฮอยยิ้ม’ แปลว่ารอยยิ้มนั้นแหละครับ ดูดีกว่าชื่อผมอีกเนอะ อาจจะแปลกใจว่าทำไมครอบครัวของผมถึงได้มีแค่สองคน บอกไว้ก่อนว่าผมไม่ได้เกิดจากกระบอกไม้ไผ่นะครับ กรุณาอย่าเพิ่งเข้าใจผิดกัน


พ่อแม่ของผมท่านเสียชีวิตไปตั้งแต่ผมเรียนประถม อ่า...พวกท่านประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ครับ สุดท้ายผมก็ได้คุณลุงพี่ชายแท้ๆ ของพ่อรับเป็นลูกบุญธรรมแต่พี่ชายของผมไม่ยอมเป็นลูกบุญธรรมของคุณลุง พี่เรียนจบมัธยมปลายก็ตัดสินใจออกมาทำงานหาเงินเลี้ยงดูตัวเอง พี่ชายของผมแมนมากครับแต่ตอนนี้อย่าพูดถึงเล๊ย ผมอยู่กับพวกคุณลุงจนกระทั่งพี่ชายขอให้ผมมาอยู่ด้วย ผมก็เลยย้ายกลับมาอยู่กับพี่ที่บ้านเก่าและย้ายมาเรียนมัธยมปลายที่นี้ด้วย


เอาล่ะ! ผมทำกับข้าวเสร็จเรียบร้อยแล้ว ภารกิจต่อไปของผมก็คือปลุกเจ้าพี่ชายบ้าที่ตอนนี้ยังนอนอุตุอยู่บนเตียงแน่ๆ ผมเดินขึ้นชั้นสองของบ้านมาที่หน้าห้องของพี่แล้วเปิดประตูห้องเข้าไป พี่เขาไม่เคยล็อกประตูหรอกครับ ผมเดินมายืนอยู่ข้างๆ เตียงนอนที่มีชายหนุ่มที่มีใบหน้าหล่อเหลาหลับตาพริ้มน่าเอ็นดู ขนาดนอนพี่ของผมยังแอ๊บหน้าเด็กเลยว่ะ!


“พี่ พี่ยิ้ม ตื่นได้แล้ว เช้าแล้วนะ”


“อือ...ฮักเหรอ? อีกห้านาทีนะ”


“ไม่ได้ครับ ตื่นเร็วเข้า”


“ขอห้านาที~”


“ไม่ลุกผมถีบจริงๆ ด้วย”


“ไอ้ฮักจอมโหดเอ๊ย!”พี่ฮอยยิ้ม(ขอเรียกสั้นๆ ว่ายิ้มล่ะกัน) พี่ยิ้มลุกขึ้นมานั่งพรวดทำหน้าขุ่นเคืองใจสุดๆ ทำแก้มป่องแบบเด็กๆ คิดว่าทำแล้วน่ารักเหรอวะ? เหอะ! ผมเหลือบสายตามองแวบหนึ่งแล้วเดินออกไปอย่างไม่สนใจ ก่อนจะพ้นหน้าประตูผมก็คิดขึ้นมาได้จึงหันมาพูดกับพี่ชายที่ยังนั่งงัวเงียอยู่บนเตียง


“ให้เวลาสิบนาทีถ้าไม่ลงมาที่โต๊ะกินข้าวล่ะก็...”ผมกระตุกมุมปากแล้วลากนิ้วผ่านคออย่างรวดเร็วก่อนจะขยิบตาให้อีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว พี่ยิ้มส่ายหน้าไปมา


“ไอ้โหดเอ๊ย”


แล้วในสิบนาทีพี่ยิ้มก็สามารถมานั่งประจำที่ของตัวเองเพื่อทานข้าวเช้า ผมลงมือทานไปก่อนเล็กน้อยเพราะวันนี้เป็นวันสุดท้ายของชีวิตในรั้วโรงเรียนมัธยมปลาย ไม่กี่เดือนข้างหน้าก็ต้องเริ่มต้นชีวิตเฟรชชี่ในมหาวิทยาลัยแล้วซึ่งผมก็เลือกเรียนมหาวิทยาลัยใกล้ๆ บ้านเนี่ยแหละ ขี้เกียจไปไกลอีกอย่างกลัวคนปัญญาอ่อนแถวนี้เหงา!


“วันนี้เป็นวันปัจฉิมสินะ...”


“หยุดเลย พี่ไม่ต้องไป”


“วันนี้ผู้ปกครองต้องไปนี่น่า! วันนี้พี่ก็ไม่มีงานด้วย ให้พี่ไปเถอะ”


“ใครบอกว่าพี่ไม่มีงาน พี่บอสโทรมาบอกผมว่าพี่มีงานตอนสิบโมงเช้า”


“ห๊ะ? พี่มีเหรอ?”


“ใช่”ผมพยักหน้าแล้วเดินเลี่ยงไปอย่างรวดเร็ว พี่ยิ้มกำลังงุนงงกับข้อมูลใหม่ผมรีบไปก่อนที่พี่จะตื้อขอไปด้วย ให้ตายเถอะ ถ้าพี่ไปด้วยเดี๋ยวจะวุ่นวายเปล่าๆ เหมือนตอนไปประชุมผู้ปกครองเมื่อเทอมที่แล้วไงล่ะ! ผมถอนหายใจเฮือก มันช่วยไม่ได้เพราะพี่ชายของผมน่ะเป็นถึงนายแบบสุดฮอต อีกอย่างผมก็ไม่อยากให้พี่ต้องเหนื่อยมากขึ้นนี่น่า


ก๊อก ก๊อก ก๊อก


“ฮัก พี่ไม่ไปก็ได้เพราะยังไงซะวันสุดท้ายก็เป็นการสนุกสนานของพวกเพื่อนๆ ด้วยกัน แต่เปิดประตูให้พี่หน่อย น่า~”เสียงของพี่ชายดังอยู่หน้าประตูทำเสียงออดอ้อนกวนติ่งเสียจริงๆ ผมเปลี่ยนชุดเป็นชุดนักเรียนแล้วเปิดประตูให้กับพี่


“ฮัก เดี๋ยวพี่แต่งผมให้นะ วันนี้เอาพิเศษกว่าทุกวันเลย”พี่ยิ้มเอ่ยด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแล้วเดินเข้ามาจับไหล่ของผมอย่างกระตือรือร้น ผมก็ไม่ได้ปฏิเสธพี่หรอก พี่อยากจะทำอะไรก็ทำไปเถอะ ผมไม่ห้าม


ผมปล่อยให้พี่ชายพามานั่งที่หน้ากระจกแล้วพี่แกก็เริ่มใช้ความรู้จากการเรียนรู้ในวงการนายแบบมาเนิ่นนาน จัดนั้นแต่งนี้จนกระทั่งหัวของผมมันกลายเป็นโคตรจะเกาหลี เออ เอาเถอะ จะทำอะไรก็ทำ ตามสบาย! ปกติก่อนไปเรียนพี่ยิ้มก็จะมาจัดแต่งผมให้เป็นประจำอยู่แล้ว ส่วนผมน่ะเหรอ? ไม่ค่อยสนใจจะแต่งอยู่แล้วล่ะครับ


“ไหนดูสิ ว้าว~ น้องพี่โคตรหล่อ”


“งั้นเหรอ?”เรื่องหล่อไม่หล่อเนี่ยผมไม่สนใจอะไรหรอก พี่ยิ้มพยักหน้ามองดูผมแล้วยิ้มภาคภูมิใจสุดๆ


“นี่ฉันเลี้ยงน้องออกมาเป็นเพอร์เฟ็กท์แมนจริงๆ ทั้งหล่อ ทั้งเท่ เรียนก็เก่ง กีฬาก็เยี่ยม โอ๊ยยย~ สมบูรณ์แบบ!! น้องสะใภ้ของพี่จะต้องยอดเยี่ยมคู่ควรกับฮัก ไม่งั้นพี่ไม่ยอม!”


“ก็อีกนานแหละ”ผมลุกขึ้นจับเสื้อสูทมาใส่ทับ วันนี้ต้องเข้าพิธีจบการศึกษาเพราะฉะนั้นต้องใส่ชุดเต็มรูปแบบ ครับแล้วไอ้โรงเรียนเอกชนใกล้ๆ เนี่ยมันก็จะอินเตอร์ไปไหนก็ไม่ทราบต้องให้นักเรียนใส่สูทไปเรียนด้วย เฮ้อ! ไม่ได้ดูสภาพอากาศเมืองไทยเล๊ย ร้อนตับจะแตก!


“ไม่มีสาวที่ชอบบ้างเหรอฮัก?”พี่ยิ้มเข้ามาถามอย่างอยากรู้อย่างเห็น ผมถอนหายใจเฮือก


“อย่าลืมสิครับผมเรียนที่โรงเรียนชายล้วนนะ”


“ก็โรงเรียนสหฯ ข้างๆ ไง”


“เขาก็มีแฟนในโรงเรียนเขาสิครับ”


“เราไม่ปิ๊งใครบ้างเหรอ?”


“ไม่ครับ ผมไม่สน”ผมตอบออกไปอย่างรวดเร็ว ก็มันไม่มีใครโดนใจจริงๆ นั้นแหละ แต่ละคนก็งั้นๆ หรือว่าผมจะชินกับระดับความหน้าตาดีที่สูงเกินไปหรือเปล่าแต่คงไม่ใช่หรอกมั้ง ผมก็ไม่ได้มองที่หน้าตาอะไรหรอกนะ


“แล้วหนูน่ารักๆ คนนั้นล่ะ?”


“หือ?”ผมหันมาเลิกคิ้วให้กับพี่ชายอย่างงงๆ คนไหนกันล่ะ?


“ก็คนที่มากินข้าวที่บ้านของเราบ่อยๆ ไง”


“พี่ครับ นั้นไอ้พรีสต์เพื่อนผม! มันเป็นผู้ชาย!”ผมแทบจะหลุดหัวเราะออกมาเมื่อพี่ยิ้มทำหน้าเหลอหลา ไอ้พรีสต์น่ะนะ? ถึงมันจะน่ารักน่าเอ็นดูก็จริงแต่ให้ตายผมก็ไม่ชอบมันหรอก!! ตัวยุ่งชัดๆ!! ไอ้พรีสต์เป็นเพื่อนตั้งแต่เด็กๆ ของผมเองครับค่อนข้างจะสนิทกันแต่อยู่คนละโรงเรียน มันอยู่โรงเรียนสหฯ ข้างๆ โรงเรียนของผม


“น่ารักขนาดนั้นผู้ชายเหรอเนี่ย?”


“ครับ มันเป็นผู้ชาย”ผมพยักหน้ายืนยันเสียงแข็งแล้วหยิบกระเป๋าจาคอบมาถือไว้


“เดี๋ยวพี่ไปส่งนะ”


“ครับ”ขืนปฏิเสธเดี๋ยวพี่แกจะตามไปเฝ้าที่โรงเรียนน่ะสิ รับๆ ไปเถอะ ก็แค่ไปส่งที่หน้าโรงเรียนเอง พี่ขับรถมาส่งผมที่หน้าโรงเรียนด้วยเวลาเพียงสิบนาที แหงล่ะก็บอกแล้วว่ามันใกล้บ้านผมจะตาย


“ขอให้สนุกกับเพื่อนๆ นะฮัก”


“อ้อ ครับ”ผมพยักหน้ารับแล้วเปิดประตูรถลงมาพี่ยิ้มก็ขับรถออกไป ผมโบกมือให้กับพี่เล็กน้อยแล้วถอนหายใจ


สนุกกับเพื่อนงั้นเหรอ? ผมมีเพื่อนซะที่ไหน!!?


ผมเดินเข้ามาในโรงเรียนอย่างปกติเหมือนกับทุกๆ วัน วันนี้ไม่มีการเรียนการสอนหรอกครับเพราะทุกคนสอบไฟนอลไปหมดแล้ว และวันนี้ก็เป็นวันสุดท้ายในการเปิดเรียนคงจะไม่ค่อยมีใครมา? ผมมองเข้าไปในโรงเรียนแล้วรู้สึกว่าความคิดในตอนแรกจะผิดถนัด คนมาเยอะเหมือนเดิมแถมยังคึกคักยิ่งกว่าวันวาเลนไทน์ ทั้งดอกไม้ตุ๊กตากล่องของขวัญถูกถือว่าเดินว่อนไปทั่วโรงเรียน ผมเดินตรงไปที่หอประชุมของโรงเรียนตลอดทางก็มีสายตาของรุ่นน้องมองตาม


“พะ...พี่ฮักครับ ยินดีด้วยนะครับที่เรียนจบแล้ว ผะ...ผมให้ครับ!”เด็กมอห้าที่แห่มากับกลุ่มเพื่อนๆ ล้อมผมไว้แล้วยื่นช่อดอกไม้พร้อมกับตุ๊กตาตัวใหญ่ให้กับผม ผมมองของนั้นนิ่งไม่มีท่าทีว่าจะรับแม้แต่น้อย แน่นอนว่าของพวกนี้ซื้อมาด้วยเงินท่าทางจะแพงด้วยแล้วทำไมน้องเขาต้องเอามาให้ผมที่เป็นแค่รุ่นพี่ที่กำลังเรียนจบด้วยล่ะ?


“พี่ไม่รับครับ ถ้าจะแสดงความยินดีจริงๆ แค่คำพูดก็พอแล้ว ขอบคุณมาก”


“พี่ฮักครับ รับไว้เถอะครับ นะครับๆ”


“พี่บอกว่าไม่รับไง”


“พี่ฮัก...”


“เฮ้ย...ขอโทษครับพี่”เพื่อนๆ ของน้องที่กำลังจะร้องไห้นั้นรีบเข้ามาดึงเพื่อนตัวเองออกไป ผมมองตามไปเล็กน้อย ผมทำอะไรผิดวะ? ผมกำลังบอกว่าของพวกนี้ไม่มีคุณค่าเท่ากับคำอวยพรที่จริงใจของน้องเขาหรอก เอ่อ...ทำไมถึงได้เข้าใจยากจังนะ?


“ฮัก หวัดดี!”


“อืม”แล้วผมก็เดิมมาเจอพวกเพื่อนๆ ที่เรียนชั้นมอหกด้วยกัน


“วันนี้ดูสวย...เอ๊ย เท่กว่าเดิมอีกแน่ะ!”


“เหรอ?”


“อืม! นี่พวกเรากำลังจะเรียนจบแล้วเหรอเนี่ย? ฉันก็ไม่ได้เจอนายอีกน่ะสิ!”


“เอ่อ ที่มาเรียนทุกวันก็มาเจอนายเนี่ยแหละ”


“ใช่ๆ ได้เห็นนายนั่งเรียนในห้องเนี่ยสุดยอดไปเลยว่ะ เรื่องเรียนก็เป็นแค่ผลพลอยได้ ฮ่าๆๆๆ”


“พวกนายควรตั้งใจเรียนให้มากกว่านี้”ผมเอ่ยนิ่งๆ ตอบกลับ ไม่ใส่ใจคำพูดพวกนั้นหรอก จะอะไรเสียอีกล่ะครับก็ตอนที่เรียนอยู่ในห้อง แค่อาจารย์หันกลับไปที่หน้ากระดานแต่ละคนก็จะมองมาที่ผมตลอด เรียนมาด้วยกันตั้งนานยังไม่เบื่อกันหรือยังไงนะ? อย่าว่าแต่พวกเพื่อนๆ ให้ห้องเลย แม้แต่รุ่นน้องหรืออาจารย์ก็เป็นไปด้วย!


“พวกเราตั้งใจเรียนอยู่นะ แต่ตั้งใจดูนายมากกว่าว่ะ!”


“ชอบฉันขนาดนั้นเชียวเหรอ?”ผมเอียงหน้าแล้วหรี่ตามองอีกฝ่ายที่มองผมตาโตแล้วหน้าแดงระเรื่อขึ้นอย่างรวดเร็ว พวกเขาอ้ำอึ้งพูดติดอ่างผมก็กระตุกมุมปากยิ้มให้แวบหนึ่งแล้วเดินออกไปทันที


“แต่ฉันไม่ชอบพวกนายหรอกนะ”


พวกนั้นก็ยังยืนอึ้งอยู่ที่เดิม เหอะ! ก็แค่นี้แหละน่า พวกผู้ชายโรงเรียนนี้จัดการง่ายจะตายไป! ผมเดินมาหยุดที่กลุ่มรุ่นน้องอยู่หลายกลุ่มจนกระทั่งเดินมาถึงที่หอประชุม ให้ตายเถอะ! ถึงจะรู้ว่ามันเป็นชายล้วนก็ต้องมีพวกชอบเพศเดียวกันบ้าง แต่นี่ทำไมมันมาชอบผมเยอะแบบนี้วะ!? ผมก็ไม่ได้ทำอะไรให้พวกนั้นเลยนี่น่า เล่นดนตรีงั้นเหรอ? ไม่! เล่นกีฬาเท่ๆ อย่างบาสงั้นเหรอ? ไม่! แล้วเรียนเก่งอัจฉริยะไหม ก็ไม่อีกแหละ! ผมอยู่เงียบๆ เฉยๆ ของผมแบบนี้แต่ทำไมพวกมันถึงได้ชอบมายุ่งกับผมนัก


ผมนั่งฟังพวกอาจารย์เอ่ยถึงความสำเร็จและเอ่ยถึงเรื่องต่างๆ ให้เหล่านักเรียนชั้นมอหกฟังด้วยอาการนิ่งสงบเช่นเดิม ผมรู้สึกอยากจะหลับจึงเอนตัวตามพนักเก้าอี้เล็กน้อยแล้วหลับตาลง สักพักหนึ่งเสียงรอบตัวของผมก็ดังขึ้น


“อ๊ะ มึง ฮักหลับแล้วว่ะ”


“เอ่อ แม่ง ขนาดหลับก็ยังสวยชิบหาย!”


“กูน่ะชอบฮักมานานล่ะ วันนี้เป็นวันสุดท้ายงั้นเหรอ? ไม่อยากจะเชื่อ”


“เฮ้ย! มึงจะทำอะไรวะ? ห้ามจับฮักนะเฟ้ย!!”


“...ง่า! ฮักไม่ได้นอนเหรอ?”


“อืม”


“ได้ยินหมดแล้วเหรอ?”


“อืม”


พวกนั้นทำหน้าซีดเมื่อผมลืมตาขึ้นมา แต่ละคนเกาหัวเกๆ กังๆ ไปอย่างเขินอาย เฮ้อ~ ให้ตายสิ ทำไมถึงไม่มีพวกที่น่าสนใจมากกว่านี้นะ? ไม่ว่าจะผู้หญิงหรือผู้ชายก็มีแต่พวกเหมือนๆ กัน ผมน่ะมีทั้งผู้หญิงและผู้ชายเข้ามาสารภาพรักด้วยเยอะแยะมากมาย ทั้งจีบโต้งๆ แอบจีบอะไรพวกนั้นผมเจอมาหมดแล้ว แต่ก็นั้นแหละไม่มีใครถูกใจผมสักคน!


พอมาอยู่ต่อหน้าผมทีไรพวกนั้นก็ชอบทำเขินพูดไม่รู้เรื่องทุกทีนี่น่าเหมือนไม่มีความมั่นใจในตัวเอง ผมชอบคนมั่นใจในตัวเองเป็นตัวของตัวเองอะไรพวกนี้ ไม่ต้องแอ๊บเป็นคนดีสุภาพอะไรมากมายหรอก แค่เอาตัวจริงๆ มาให้ผมรู้จัก ถ้าผมโอด้วยไม่ว่าผู้ชายหรือผู้หญิงผมก็คบด้วย ผมไม่รังเกียจหรอกนะ ก็ความรักมันขึ้นอยู่กับหัวใจนี่น่า มันบังคับได้ซะที่ไหนกันล่ะ พี่ยิ้มคอยแต่ถามว่าทำไมผมถึงไม่มีแฟนสักที นั้นน่ะสิ แล้วเมื่อไรคนที่ผมชอบจะมาสักที? รอมานานแล้วเหมือนกันแหละ!


“นี่...พวกนายชอบอะไรฉันงั้นเหรอ?”


“เอ๊ะ!!?”


“หน้า!”


“สายตาเซ็กซี่ยั่วยวน!”


“นิ่งๆ หยิ่งๆ!”


“หุ่นไม่ผอมไม่แห้ง กำลังน่าฟัดน่ากัด!”


“สรุปว่าทุกๆ อย่างที่เป็นนายนั้นแหละ!!”


“งั้นเหรอ แต่ฉันไม่ชอบพวกนายว่ะ”ผมพยักหน้าเข้าใจเล็กน้อยก่อนจะมองหน้าพวกนั้นแล้วเอ่ยออกไปนิ่งสุดๆ เจ้าพวกนั้นก็ยิ้มรับเหมือนเป็นเรื่องปกติสำหรับพวกมัน


“รู้อยู่แล้วล่ะไม่ต้องพูดซ้ำหรอก!”


“ว่าแต่นายจะเรียนต่อที่ไหนเหรอฮัก?”


“ทำไม พวกนายจะตามไปเรียนด้วยงั้นเหรอ?”


“โห~ พวกเราตามนายไหวซะที่ไหน เก่งๆ อย่างนายต้องเข้าที่ยากๆ แหง”


“...”


ใครจะบอกให้โง่ล่ะ ผมจะใช้ชีวิตใหม่ที่สดใสในมหาวิทยาลัยใหม่!


ไม่ยอมให้พวกนี้ตามไปหรอก!!



TBC.


ใครจะไปรู้ว่าตัวจริงๆ แล้วฮอยฮักน่ะเขาชอบยั่ว เจ้าเล่ห์ รักสนุก!!  :-[

เดี๋ยวมาต่อให้ตอนดึกๆ ตอนนี้ขอตัวไปกินเนื้อย่างงงงง~!!!
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 26-05-2012 20:20:15 โดย poypoy »

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8852
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-15
 :mc4:ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ออฟไลน์ LYNN

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 240
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-0
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด~
ฮัก น่าฮักจริงๆนั่นแหละ~!!!!!
เรื่องนู้นตามเม้นไม่เคยทัน... TT,.TT
ชอบทั้งฮักทั้งพรีสต์เลยนะเนี่ยยยย~

วินเซอร์มาเร็วๆน้า~!!!!
ขอบคุณคนเขียนมากๆค่ะ ยังจิ้มบวกไม่ได้เม้นให้กำลังใจเเล้วกันนะ!
สู้ๆจ้า~ o13

ออฟไลน์ Rafael

  • เพราะคนเราเกิดมาเพื่อแตกต่าง
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4471
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +685/-7
เอิ๊กก น่าสนุกจริงๆคู่นี้

ออฟไลน์ LalaBam

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2984
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +227/-2
รอยรัก...แค่ชื่อก็บ่งบอกแล้ว :pighaun:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Alone Alone

  • ขอตายในอ้อมกอดฮยอกแจ
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 784
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +40/-0
แวะมาลงชื่อรออ่านต่ออีก แหะๆ

ออฟไลน์ tuek

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4107
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +214/-3
ต้อนรับเรื่องใหม่
อยากอ่านต่อเร็วๆจังเลย
+1 นะคะ

ออฟไลน์ kny

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1800
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +171/-15
อืมนี่คือเหตุผลของฮักเหรอ

ออฟไลน์ powvera

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 711
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +75/-3
ว้าว!!!!

ก็คนมันสวยแถมน่ารักยอ่มมีแต่คนรักทั้งนั้นแหล่ะ  อิอิ

เรียนมหาลัยเด่วก็เจอคนที่ใช่เองแหละ  หุหุ

ออฟไลน์ MiU

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 232
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-3
ฮัก นาย นายมัน.....(ความน่ารักมันบรรยายเป็นคำพูดไม่ได้เลย)  :m20: :m20: :m20:

ออฟไลน์ EVE910

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 555
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-1

ออฟไลน์ e-ga-g

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 113
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-2
ฮักน่ารักจังเลย :z10: :z10:

ออฟไลน์ Whatever it is

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4306
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +380/-8
ชอบฮ้กอะ น่ารักดี 555 ไม่น่าหลงผิดเลย ฮักของเรา เอิ๊กๆ  :o8:

ออฟไลน์ bulldog17

  • ❤GOT7
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3883
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +265/-12
 :a5:
ฮอยฮัก





น่ารักอ่ะ :m3:

ออฟไลน์ fannan

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2530
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +141/-6
น่ารักเชียวน้องฮักจอมนิ่ง

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ ~มือวางอันดับ1~

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1785
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +145/-7
ฮอยฮัก น่ารักว่ะ  พี่ชื่อ ฮอยยิ้ม อิอิ :m20: ครอบครัวคนสวยเหรอ +1 อิอิ :laugh: นู๋ พลีสต์ สวย น่ารัก อิอิ รักทั้งหมด อ่ะ

ออฟไลน์ poypoy

  • ไม่ว่าจะเป็นอะไร จงเป็นสิ่งนั้นให้ดีที่สุด
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 444
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +996/-4
    • PoyPoy


และแล้วชีวิตมัธยมปลายก็สิ้นสุดลงสักที! ให้ตายเถอะ เป็นเรื่องที่ลำบากจริงๆ นะเพราะแม้ว่าจะปิดเทอมไปแล้วเจ้าพวกที่โรงเรียนเก่าก็ยังมาที่บ้านผม พวกรุ่นน้องบ้างล่ะ ไม่เบื่อหรือไงเนี่ย!!? ในช่วงปิดเทอมเพื่อรอวันเป็นน้องใหม่ในรั้วมหาวิทยาลัยผมก็ได้ไปช่วยงานพี่บ้าง ทำงานเสริมของตัวเองบ้าง เบื่อๆ เซ็งๆ ก็นัดไอ้พรีสต์ไปเที่ยวบ้าง กินข้าวบ้าง ช่วงนี้ไอ้พรีสต์ดูซึมๆ ไปทำให้ผมต้องคอยกระตุ้นมันบ่อยๆ


“พรีสต์! ยืนเหม่ออะไรวะ เดี๋ยวก็โดนผู้ชายฉุดไปหรอก”


“ไอ้บ้าฮัก! ใครจะให้ผู้ชายมาฉุดไปวะ ปากเสียเหอะมึง!”


“เออๆ อย่ายืนเหม่อสิว่ะ รู้อยู่ว่าคิดถึงพี่เขา เดี๋ยวพี่แกก็กลับมาแล้วน่า”


“อีกสองปีเลยนะ”ไอ้พรีสต์มันเอ่ยง่อยๆ โถๆ ไอ้เพื่อนรัก!! ทำแบบนี้ก็ดูน่ารักสมหน้าตาอยู่เหมือนกันน่ะเนี่ย ผมทำหน้านิ่งเหมือนเดิม ใครจะไปแสดงให้มันรู้ว่าผมกำลังชมมันอยู่ล่ะ เดี๋ยวเหลิง!


“ฮัก เห็นว่ามึงเริ่มถ่ายแบบเหรอวะ?”


“อือ”ผมพยักหน้าแล้วพาไอ้พรีสต์เดินเข้าร้านไอศกรีม


“กูเห็นแล้วล่ะ โคตรเท่เลยว่ะ ขนาดกูยังชอบ ไอ้สตางค์มันคลั่งมึงเลยล่ะ ฮ่าๆๆๆ”


ผมเดินมานั่งตามด้วยไอ้พรีสต์ที่ยังพร่ำเรื่องที่ผมเริ่มทำงานถ่ายแบบ อืม...ก็ไม่ได้ตั้งใจจะทำหรอก แต่วันนั้นตามพี่ยิ้มไปดูเฉยๆ จู่ๆ ประธานบริษัทของพี่ยิ้มก็เข้ามาหาผมแล้วลากไปคุยด้วยแบบงงๆ ถามว่าอยากเป็นนายแบบหรือเปล่า? คุยไปคุยมา ผมก็ตกลงทำงาน อีตาประธานนั้นก็ชี้หน้าผม


“ตั้งแต่ต่อนี้ไปอิมเมจของเธอคือลึกลับ เซ็กซี่ ยั่วยวนและเย่อหยิ่ง! เข้าใจใช่ไหมฮัก?”


“...”


“และชื่อที่ใช้ในวงการนี้คือ...”


“เลิฟมี!”


“ต่อไปนี้เธอจะเป็นนายแบบที่ฮอตที่สุดในวงการ เลิฟมี!!”



เรื่องมันก็เป็นแบบนี้แหละ...


“เรื่องอะไรกูจะบอกว่าเป็นเพื่อนกับมึงด้วยล่ะเนอะ โฮะๆๆ ไอ้สตางค์อด!”


“มึงเรียนต่อที่ไหนวะ?”ผมถามมันในขณะที่มันกำลังทำหน้าหมั่นไส้ซะน่ารักน่าเอ็นดู สตางค์คือเพื่อนของไอ้พรีสต์มันนั้นแหละครับ รู้สึกว่าจะเรียนที่เดียวกับมัน ผมไม่เคยเห็นเพื่อนคนนี้ของไอ้พรีสต์หรอก


“กูเรียนต่อมอ....เนี่ยแหละว่ะ มอเก่าที่พี่เคยเรียน”


โอ๊ะ! มอเดียวกันกับผมเลย


“คณะไรวะ?”


“คณะถาปัตย์ว่ะ”


หือ? คณะเดียวกันกับผมอีกแน่ะ!


“สาขาไร?”


“ตกแต่งภายใน”


อือ... เอาเป็นว่าผมกับไอ้พรีสต์เรียนมอเดียวกัน คณะเดียวกัน แถมสาขาเดียวกันอีก! ไม่บอกมันตอนนี้ดีกว่าเอาไว้เซอร์ไพร้ส์มันทีหลัง ผมนั่งจิบน้ำหวานระหว่างรอไอศกรีมที่สั่งไป มองไปโต๊ะข้างๆ ที่มีพวกผู้ชายค่อนข้างหน้าตาดีมองมาที่โต๊ะของพวกเรา ไอ้พรีสต์มองไปโต๊ะนั้นอย่างไม่ใส่ใจ ผมเหลือบตาไปมองนิ่งแล้วไม่สนใจเหมือนกัน


“เพราะมึงนั้นแหละฮัก หน้าตามึงเด่นขนาดนั้นพวกเกย์มันถึงได้ชอบ”


เวร...มึงไม่ได้มองตัวเองเลยเหรอวะพรีสต์ ทำไมถึงมาโทษกูคนเดียวล่ะ? หน้าตามึงนั้นแหละดึงดูดพวกเกย์! ผมเงียบไม่พูดอะไรสักคำ พูดไปแล้วไอ้บ้านี้มันยอมรับซะเมื่อไรล่ะครับ? ไม่เคยยอมรับหรอกว่าตัวเองน่ะหน้าแต๋ว! ผู้ชายมันชอบแบบมึงนั้นแหละ!


“พวกผู้ชายน่ะเขาชอบแบบน่ารักๆ อย่างมึงมากกว่ากู”


“ชิชะ! อย่ามาเถียงกูนะไอ้ฮัก”


“...”กูเถียงซะที่ไหนกันล่ะวะ กูแค่บอกความจริงเท่านั้นเอง


“มีแต่ผู้หญิงเข้ามาคลั่งไคล้กู มึงนั้นแหละที่เกย์ชอบ”


เวร...ทำไมมึงชอบโยนมาให้กูจังวะ? แล้วคุณมึงเอาความมั่นใจที่ไหนมาพูดว่าผู้หญิงชอบมึงน่ะ เห็นส่วนใหญ่พวกผู้หญิงเข้ามาขอเบอร์กูทั้งนั้น ไอ้พรีสต์หัวเราะคิกๆ เมื่อเห็นผมเปลี่ยนสีหน้าบ้างเล็กน้อย มันตักไอศกรีมใส่ปากแล้วพูดต่อ


“ยิ่งตอนมึงถ่ายแบบน่ะนะพวกเกย์เนี่ยแทบคลั่ง! เซ็กกะซี่อย่างนั้นอย่างนี้ สายตาโคตรยั่วยวนและเชิญชวน!”


“มึงรู้ได้ไง?”


“ไอ้สตางค์มันพูด”


“...” เพื่อนมึงเป็นเกย์หรือไง?


“แล้วนี่มึงจะไปเรียนต่อที่ไหน? เรียนดีไซน์เนอร์ปะ?”


อันที่จริงผมอยากเป็นดีไซน์เนอร์นะ ชอบออกแบบเสื้อผ้ายิ่งเห็นพวกหุ่นดีๆ ยิ่งอยากออกแบบเสื้อผ้าให้กับคนพวกนั้นแต่ที่มอนี้มันไม่มีสาขานี้นี่น่า ผมก็เลยเลือกลงถาปัตย์ออกแบบตกแต่งภายในนี่แหละ ยังไงผมก็ชอบอยู่เหมือนกัน ผมเงียบไม่ตอบอะไรจนกระทั่งมีผู้ชายสองคนเดินเข้ามาที่โต๊ะของพวกผม


“ขอเบอร์ได้ไหมครับ?”


“เบอร์รองเท้าน่ะเอาไหม!?”ไอ้พรีสต์ตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว  ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอกครับ ก็ไอ้โต๊ะข้างๆ นั้นแหละ ผมนั่งนิ่งแล้วมองอีกคนที่มายืนข้างๆ ผม ยิ่งมองหน้าเขาก็ยิ่งหน้าแดงผมค่อยๆ แย้มยิ้มหรี่ตาลงเล็กน้อย


“ถ้าอยากได้ก็หาเองสิ”


เจ้าหมอนั้นหน้าแดงเถือกแล้วเดินกลับไปนั่งที่เดิมด้วยอาการเหม่อลอยเพ้อสุดๆ ผมมองตามแล้วกลับมาทำหน้านิ่งเช่นเคย ไอ้พรีสต์มองผมอย่างไม่พอใจ


“ชอบยั่วน่ะมึง”


“ก็มันสนุกดี”


ผมยึดความสนุกเป็นหลักอยู่แล้ว!!



:L2:



“เลิฟ เลิฟ!”


“อะไรเหรอครับประธาน?”


“เหม่ออะไรน่ะ?”


“เปล่าหรอกครับ แค่คิดถึงวันเปิดเรียนพรุ่งนี้น่ะ”ผมเอ่ยกับประธานที่เข้ามายืนข้างๆ ประธานบริษัทผมเนี่ยเป็นคนแปลกๆ ล่ะครับ แต่น่าแปลกใจมากที่อีกฝ่ายเป็นคนตาแหลมซะไม่มีแต่ละคนที่ประธานจับตัวมาน่ะมีแต่คนมีความสามารถ มีเอกลักษณ์เป็นของตัวเองสุดๆ


“อ้อ เปิดเทอมวันแรกงั้นเหรอ อืม...เตรียมพร้อมแล้วใช่ไหม?”


“แน่นอน หวังว่าจะไม่มีใครจำได้ตามที่ประธานคอนเฟิร์มนะ”


“หึๆ ขนาดเจ้าสไมค์ยังจำเธอไม่ได้เลยนี่น่า อย่าหวังว่าใครจะจำได้อีก!”ประธานเอ่ยยืนยันด้วยสีหน้าขบขัน ผมก็อดหัวเราะไม่ได้ ก็แหม~ วันนั้นผมกับประธานพูดคุยกันเรื่องอิมเมจของผมนั้นแหละ ผมดันเป็นพวกโดดเด่นสุดๆ แบบนี้แน่นอนว่าพวกปาปารัสซี่ตามติดได้ง่ายๆ อีกอย่างในวงการน่ะผมใช้อายุปลอมซะด้วย อายุยี่สิบเอ็ดปูนนี้แล้วยังจะไปเป็นเฟรชชี่นี่มันก็จะเกินไปหน่อย


ดังนั้นเราสองคนก็เลยคิดหาวิธีแก้ไขสุดท้ายก็ต้องเปลี่ยนตัวเองให้ไร้สีสัน ใส่แว่นรุ่นปู่อันใหญ่แบบเฉิ่มๆ ตอนแรกๆ เปลี่ยนการแต่งตัวยังไงยังมีออร่าเหมือนเดิมจนกระทั่งประธานบอกให้ผมเปลี่ยนบุคลิกด้วย ดังนั้นผมจึงกลายเป็นไอ้จืดอย่างสมบูรณ์มากถึงมากที่สุด ขนาดพี่ยิ้มยังจำผมไม่ได้เลยครับ!


“คงจะสนุกแน่ๆ ครับ”


ไอ้พรีสต์จะจำผมได้หรือเปล่านะ หึๆ ผมพนันเลยว่ามันจำไม่ได้หรอก! เจ้านี้ออกจะซื่อบื้อขนาดนั้นนี่น่า! ผมนั่งรอคิวถ่ายของตัวเองไปจนกระทั่งไอดอลสาวที่กำลังเป็นที่นิยมในตอนนี้เดินเข้ามาทักผม


อือ...คัพไอแหงๆ เลยว่ะ เด้งขนาดนั้น!


“อ๊า เลิฟมีสินะ ฝากตัวด้วยนะจ้ะ”


“เช่นกันครับ”ผมทำหน้านิ่งขรึมรับแล้วพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นก็หันกลับไปมองด้านอื่นไม่สนใจไอดอลสาวที่มองผมตาเป็นมัน คุณผู้จัดการชั่วคราวของผมเป็นผู้หญิงครับ เธอชื่อเบอรี่ เข้ามากระซิบข้างๆ หูผม


“น้องเลิฟคะ ระวังยัยคนนี้หน่อย เห็นหน้าไร้เดียงสาแบบนี้ก็จริงแต่งาบเด็กใหม่มาหลายคนแล้ว”


“ครับ”


“ซิบซุบอะไรงั้นเหรอคะ?”ไอดอลอกไซส์ไอ อ่า ชื่ออะไรนะ ผมจำไม่ได้! ก้มลงมาถามผม อือหือ...หน้าอกแทบจะพุ่งใส่หน้าผมเลยล่ะ


“ไม่มีอะไรหรอกครับ”


“แหม~ ให้ไอไอรู้ด้วยสิ”


ไอไอ? ไซส์หน้าอก...เหรอ? อะ... ผมไม่ได้ชอบหน้าอกหรอกนะ แต่นี่มันอย่างบึ้มจริงๆ ให้ตายเถอะ!


“เลิฟมี ไอไอ เตรียมตัวนะ!”


“ค่า~!”ไอไอไซส์ไอ... ก็นะ ของเขาใหญ่จริงๆ ครับ! นี่ถ้าไอ้พรีสต์รู้ล่ะก็มันคงอิจฉาผมตาลุกเป็นไฟแน่ๆ ไอ้บ้านั้นมันบ้าหน้าอกนมพวกนี้จะตาย!! ส่วนผมน่ะไม่ได้บ้าหรอก แค่ชอบดูเท่านั้นแหละ! และแล้วการถ่ายแบบก็เสร็จสิ้นอย่างสวยงาม ไอไอเดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มแสนจะน่ารัก อือ...แล้วไงล่ะ? ผมไม่ได้ชอบพวกแอ๊บแบ๊วแบบนี้หรอก


“เลิฟมี~”


ชื่อโคตรน่าขนลุกเลยว่ะ ยิ่งผู้หญิงคนนี้เรียก ยิ่งน่าสยองเข้าไปใหญ่!! เฮ้อ~


“มีเบอร์หรือเปล่า?”


“โทษที ผมใช้เพจ”


“ง่ะ เพจเหรอจ๊ะ? แหม เลิฟเนี่ยเล่นมุกขำจังเลยนะ”ไอไอชะงักตัวเล็กน้อยแล้วหัวเราะออก ผมนิ่งเหมือนเดิม เธอไม่ยอมแพ้พยายามขอเบอร์ของผมอีกครั้ง


“แหม~ เลิฟล่ะก็ ขอเบอร์หน่อยสิ”


“...”ผมใช้หางตามองเธอเล็กน้อยแล้วเดินออกไปโดยไม่พูดอะไรใดๆ ไอไอทำหน้าเสียเธอทำหน้าบึ้งแล้วกระทืบเท้าออกไป เหอะ! ก็ผมไม่ได้ใช้มือถือจริงๆ นี่น่า! จะมีเบอร์ที่ไหนให้กันล่ะส่วนมากก็ใช้เบอร์ของพี่ยิ้มโทรนี่น่า อืม สงสัยผมต้องหามือถือมาใช้ซะแล้วแหละ


“โคตรเท่เลยว่ะเลิฟ!”พี่ตากล้องเข้ามายกนิ้วให้กับผมอย่างถูกใจ เท่อะไรกันล่ะครับผมแค่พูดเรื่องจริง พี่แกมองตามไอดอลสาวอย่างไม่สบอารมณ์


“เหอะ ยัยอกตู้มเอย คิดว่าใครๆ จะหลงไซส์ไอหรือไง!”


“...”


อันที่จริงผมก็ชอบไซส์ไอเหมือนกันนะ...


:L2:


วันนี้ผมตื่นแต่เช้าทำภารกิจประจำวันเรียบร้อยเสร็จสรรพก็ขึ้นมาที่ห้องเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าไปเรียนวันแรก อ่าฮะ~ ผมต้องทำยุ่งๆ เหมือนไม่ได้หวี หน้าตาก็ต้องเติมแป้งขาวๆ ซีดๆ ปากก็ต้องทาลิปสติกสีซีดๆ เพื่อบังปากสีแดงระเรื่อไว้ สุดท้ายก็ใส่แว่นรุ่นปู่ขนาดใหญ่ แต่งตัวถูกระเบียบเป๊ะ! แล้วก็ทำท่าทางเซ่อๆ พยายามทำตัวจืดชืด!!


ก๊อก ก๊อก ก๊อก


“เข้ามาเลยครับ ไม่ได้ล็อก”


“เดี๋ยวพี่แต่ง...อ๊ากกก!!! ฮัก!!? ทำอะไรน่ะ!!!? ฮักกก!!!?”


“เงียบๆ หน่อยสิครับ อืม เสร็จล่ะ”


“ฮักกก”


“พี่จะเสียงดังทำไมอยู่ใกล้กันแค่นี้เอง”


“ฮักกก!”พี่ยิ้มยืนทำตาโตแล้วเบ้หน้าจะร้องไห้ให้ได้ อะไรของพี่เนี่ย?


“ทำไมแต่งตัวแบบนี้ ฮักกก!!! ไม่เอา พี่ไม่ยอมมม!!!”


“...”ผมมองพี่ชายที่กระทืบเท้าไปมาเหมือนเด็กๆ ถ้าพี่ทำได้ผมว่าพี่ต้องลงไปนอนดิ้นบนพื้นแน่ๆ ล่ะ ผมถอนหายใจแล้วหยิบกระเป๋าเดินผ่านพี่ไปอย่างไม่สนใจใดๆ พี่ชายของผมดึงแขนของผมไว้แน่น


“ไม่เอา!! นี่มันเกินไปแล้ว!! ไม่หล่อเลยอะ! นี่มันไม่ใช่ฮักน้องพี่แน่ๆ ไอ้จืดที่ไหนกันเนี่ยยย!!?”


“ปล่อยผมน่าพี่ยิ้ม!”


“ไม่เอา~!!! เอาน้องคนเก่าของพี่กลับมาน่า~~~!!!”


“น้องพี่ก็คนนี้นี่แหละ!”


“ไม่ช่ายยย!!! ฮัก เปลี่ยนเถอะ เดี๋ยวพี่แต่งตัวให้นะ นะๆๆๆ”


“ปล่อยผม!”ผมสะบัดมือของพี่ยิ้มออกอย่างกับพระเอกหนังน้ำเน่าแล้วเดินจากไปอย่างไม่เหลียวแล พี่ยิ้มก็ทรุดตัวอย่างกับนางเอกร้องไห้ร้องห่มตามหลังมาติดๆ


“ฮักกก~”


หึๆ ต่อไปก็ไอ้พรีสต์ รับรองว่ามันไม่รู้ตัวแน่ๆ หลอกไอ้พรีสต์เนี่ยแหละสนุกสุดๆ!!!





TBC.

จบตอนที่ 1 แหละ!!
คิดว่าพรีสต์จะจำฮอยฮักได้ไหม?
แล้วเมื่อไรฮอยฮักจะได้เจอวินเซอร์?
คำตอบอยู่ที่ตอนต่อไป....
ติดตามให้ดีเน้อ หึๆ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 26-05-2012 20:24:33 โดย poypoy »

ออฟไลน์ LalaBam

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2984
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +227/-2
เงาะถอดรูปนี่เอง

ออฟไลน์ sam3sam

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2755
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +247/-4
 :mc4: :L2:
เข้ามาต้อนรับนิยายเรื่องใหม่ของน้องปอยจ้า
ซีรี่ส์ที่รักเรื่องที่3ที่น้องปอยเอามาลงในบอร์ดนี้
+++++++++
ฮอยฮักแสบซ่อนในสมกับเป็นเพื่อนพรีตตี้มาก ชอบๆ
แต่พรีตตี้ก็คงความฮาและน่ารักเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ o13

ออฟไลน์ Rafael

  • เพราะคนเราเกิดมาเพื่อแตกต่าง
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4471
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +685/-7
หึหึ
ลุ้นมากเรื่องนี้ กรี๊ดดดด

ออฟไลน์ เก๋ไก๋เจ้าค่ะ

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 215
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-0
 :z2:
เต้นระบำรอวินเซอร์

ฮอยฮักเป็นนายแบบหรือนี่
 :a5: บร๊ะเจ้า
ไม่อยากจะเชื่อ!!!!!!!!

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8852
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-15

ออฟไลน์ kny

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1800
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +171/-15

ออฟไลน์ kungyung

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1765
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +67/-3
น้องฮอยฮักมาแล้ว :กอด1:

ออฟไลน์ Paracetamol

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 695
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +39/-2
55555 ร้ายหว่าฮัก

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด