ผมคือ...นางเอก : บทส่งท้ายสุดท้าย (แถม) 9 ก.ย. 59 (P.153)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: ผมคือ...นางเอก : บทส่งท้ายสุดท้าย (แถม) 9 ก.ย. 59 (P.153)  (อ่าน 1106532 ครั้ง)

ออฟไลน์ อนาคี99

  • อยากให้ชีวิตมีปุ่ม SKIP
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 387
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +450/-3
    • อนาคี99เพจ
***************************************************************************************
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ


3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ


8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป


12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง

....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail


16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม


*****************************************************************************************

การตั้งกระทู้ลงนิยาย

สารบัญ
ซีนที่ 1 // ซีนที่ 2 // ซีนที่ 3 // ซีนที่ 4 // ซีนที่ 5 // ซีนที่ 6 // ซีนที่ 7 // ซีนที่ 8 // รุจน์xพอร์ช 01 // ซีนที่ 9 // รุจน์xพอร์ช 02 // ซีนที่ 10.1 // ซีนที่ 10.2 // ซีนที่ 11.1 // ซีนที่ 11.2 // ซีนที่ 12 // ซีนที่ 13 // ซีนที่ 14.01 // ซีนที่ 14.02 // ซีนที่ 15 // ซีนที่ 16.01 // ซีนที่ 16 Full // ซีนที่ 17.1 // ซีนที่ 17.2 // ซีนที่ 18.1 // ซีนที่ 18.2 // ซีนที่ 19.1 // ซีนที่ 19.2 // ซีนที่ 20 // ซีนที่ 21 // ซีนที่ 22 // ซีนที่ 23 // ซีนที่ 24.1 // ซีนที่ 24.2 // ซีนที่ 25 // ซีนที่ 26 // ซีนที่ 27.1 // บลูม่าx ซอลย่า 01 // ซีนที่ 27.2 // บลูม่าXซอลย่า02 // ซีนที่ 28 // ซีนที่ 29.1 // ซีนที่ 29.2 // ย้อนรอยอ๊อดxกมล // ซีนที่ 30.1 // ซีนที่ 30.2 // Image // ซีนที่ 31 // ซีนที่ 32.1 // ซีนที่ 32.2 // ซีนที่ 33 // ซีนที่ 34 // ซีนที่ 35 // ซีนที่ 36 // ซีนที่ 37 // ซีนที่ 38 // ซีนที่ 39 // ซีนที่ 40 // ซีนที่ 41 // ซีนที่ 42.1 // ซีนที่ 42.2 // ซีนที่ 43 // ซีนที่ 44 // ซีนที่ 45 // ซีนที่ 46 // ซีนที่ 47 // ซีนที่ 48 // ซีนที่ 49 // ซีนที่ 50.1 // ซีนที่ 50.2 // ซีนที่ 50.3 // ซีนที่ 51.1 // ซีนที่ 51.2 // ซีนที่ 52 // ซีนที่ 53 // ซีนที่ 54

******************************************


ผม...เคยเป็นถึงพระเอกแนวหน้าของวงการ
แต่เพราะเหลิงในชื่อเสียง หยิ่งทะนง และทำตัวเหลวไหล
ในที่สุดทุกอย่างก็หลุดหายจากมือไปดื้อๆ
ดารา เมื่อตกต่ำ ไม่ว่าจะเป็นงานหรือบทแบบไหน มันก็เกี่ยงไม่ได้หรอกครับ
ดังนั้นวันนี้ผมจึงต้องเป็น...


"นางเอก"  
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 03-07-2017 15:02:20 โดย อนาคี99 »

ออฟไลน์ อนาคี99

  • อยากให้ชีวิตมีปุ่ม SKIP
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 387
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +450/-3
    • อนาคี99เพจ
(เรื่องสั้น) ผมคือ...นางเอก



ดารา คืออาชีพนักแสดงที่สามารถมอบความบันเทิงแด่ผู้คน
นักแสดง ต้องแสดงให้ได้ทุกบท
บท ไม่ว่าจะถูกใจหรือไม่ ก็ต้องแสดงออกมาให้สมจริงให้ได้
เพื่อเกียรติยศในอาชีพ
เพื่อชื่อเสียงเงินทอง



“อะไรนะเจ๊บลูม่า จะให้ผมรับเล่นหนังเรื่องนี้จริงๆเหรอ บ้าไปแล้วเหรอเจ๊!!?”

เสียงทุ้มแหบ เอ่ยลั่นไปทั่วห้องของตนเอง ณ คอนโดห้องน้อยของตน
‘สดายุ’ ดาราหนุ่มวัยยี่สิบตอนปลาย ผู้ว่างเว้นจากงานแสดงมาพักใหญ่ๆ รับแต่งานอีเว้นท์โฆษณาเป็นพักๆเท่านั้น จำนวนงานแปรผกผันโดยสิ้นเชิงกับอายุ ยิ่งอายุเพิ่มขึ้นมากเท่าไหร่ งานก็ยิ่งน้อยลงเท่านั้น สดายุรู้ตัวดีว่าเขาแก่เกินจะไปเทียบพวกพระเอกใหม่วัยรุ่นหน้าใหม่ไฟแรงที่ผุดขึ้นราวกับดอกเห็ด ในปัจจุบันนี้ ‘พระเอก’ ก็เหมือนปลาในตลาดสด ยิ่งสด คนก็ยิ่งอยากบริโภค แถมยิ่งมีสดๆให้เลือกสรรเยอะแค่ไหน ปลาเริ่มบูดอย่างเขาก็ยิ่งหมดค่าลงไปเท่านั้น นี่แหละคือวัฏสังสารของ ‘วงการมายา’
“โถ น้องยุคะ นี่เป็นโอกาสดีที่น้องจะได้กลับไปโลดแล่นในแถวหน้าเหมือนเดิมนะ บทของหนังเรื่องนี้ก็ดีจะตาย ผู้กำกับเขาก็มีชื่อเสียง การันตีได้เลยว่าเรื่องนี้จะต้องดังเปรี้ยงปร้างแน่ๆ”
เสียงติดไปทางดัดจริตเล็กๆของบลูม่ากะเทยสาววัยดึกซึ่งกำลังจีบปากจีบคอ โอ้โลมพระเอกในสังกัดเบอร์หนึ่งของตัวเองให้รับเล่นภาพยนตร์เรื่องหนึ่งอยู่
“แต่ว่าเจ๊...หนังเรื่องนี้มัน...”
“น้องยุคะ น้องอยากตกต่ำลงเรื่อยๆอย่างนี้ต่อไปหรือไง? นี่เจ๊เสนอทางเลือกที่ดีที่สุดให้น้องแล้วนะคะ เชื่อเจ๊สิยุ”
คำว่า ‘ตกต่ำ’ กระแทกใจอย่างจัง เขาเคยเป็นถึงพระเอกที่ขายดีที่สุดของบริษัท เคยเล่นละครควบกันตั้งหลายเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นภาพยนตร์ โฆษณา หรืองานพรีเซ็นเตอร์ เขาไม่เคยพลาดที่จะได้เป็น แบรนด์แอมบัสเดอร์ ของผลิตภัณฑ์ชื่อดัง แต่นั่นมันก็เป็นเรื่องเมื่อสามปีมาแล้ว พอเข้าปีที่สี่ ความดังพลุแตกของเขาก็เริ่มมอดราวไฟราเชื้อ พอมีพระเอกหน้าใหม่มากหน้าหลายตาเข้ามาคุณค่าของเขาก็เริ่มถดถอยลงไป โดยเฉพาะปีหลังๆที่เริ่มมีข่าวคาวข่าวซุบซิบกับสาวคนโน้นที คนนั้นที แถมยังมีการปล่อยคลิป ปล่อยภาพไม่บังควรออกไปทางโซเชียลเน็ตเวิร์คจนเป็นข่าวอีก ยิ่งทำให้เขาเสื่อมคุณค่าลงเรื่อยๆ แม้ไม่อยากจะยอมรับ แต่สุดท้ายก็ต้องจนใจเพราะทั้งหลายทั้งสิ้น ล้วนมาจากตัวเขาเอง ที่หลงมัวเมาในแสงสีและภาพมายาแห่งวงการบันเทิง ทำให้เขาหลงระเริงไปว่าสิ่งที่อยู่ในกำมือนั้นมันจะคงทนถาวร หน้าตาดี ความสามารถสูงเสียอย่าง งานย่อมไหลมาเป็นน้ำป่าอยู่แล้ว งานมา เงินมี เหล้า ยา นารีไม่เคยขาดมือ แม้จะหยิ่งยะโส โอหังอวดดีแค่ไหน ก็มีแต่คนง้องอน
แต่แล้ววันหนึ่ง เวลาแห่งความสำราญก็จบลง เมื่อเสเพลจนเข้าขั้นเหลวแหลก งานการที่เคยมีเข้าไม่ขาดนั้นก็เริ่มกระท่อนกระแท่น งานละครไม่มี งานโฆษณาไม่มา จนในที่สุด เขาก็กลายเป็น ‘พระเอกตกกระป๋อง’
  และนี่อาจเป็นโอกาสสุดท้ายของเขาแล้ว...
“แสดงคู่กับใครครับเจ๊?”
น้ำเสียงแหบเสน่ห์ถามออกไปอย่างปลงตก ถึงตอนนี้เขาไม่มีสิทธิ์เลือกอีกแล้ว ผู้ให้สวยหรูก็คงพูดได้ว่า ‘ด้วยสปิริตในอาชีพนักแสดงแล้ว ไม่ว่าบทแบบไหนก็ต้องเล่นให้ได้’ แต่ถ้าพูดแบบดาษๆ ก็คง ‘ไม่ทำก็ไม่มีอะไรกิน!!’
“คุณ ‘กฤตเมธ’ จ๊ะ”
“กฤตเมธ!? ไอ้เมธนั่น!? มันรับเล่นเรื่องนี้ด้วยเหรอ? ระดับมันเนี่ยนะเจ๊?”
สดายุร้องเหวอจนเสียงหลง เมื่อได้ยินว่านักแสดงที่จะต้องเล่นคู่กันคือใคร ‘กฤตเมธ’ ดาราหนุ่มใหญ่วัยสามสิบสองปี พระเอกหนุ่มผู้ได้ฉายาว่า ‘เทพบุตรแห่งวงการ’ นอกจากจะเป็นพระเอกเนื้อทองที่งานไม่เคยขาดแล้ว ยังถือเป็นบุคคลคุณภาพที่ยิ่งอายุมากขึ้นงานยิ่งมากขึ้นตามไปด้วย ช่วงหลังถึงเจ้าตัวจะไม่ค่อย รับงานแสดงเท่าไหร่ เพราะผันตัวไปอยู่เบื้องหลัง และทำธุรกิจส่วนตัว แต่ความเป็นพระเอกที่ไม่ว่าผู้จัดค่ายไหนก็ต้องการ กฤตเมธจึงสามารถเข้าออกวงการได้เรื่อยๆโดยไม่มีใครไม่ยอมรับ
“หึหึ...งานใหม่หลังจากหายหน้าจากวงการไปนานของนายสดายุ คือหนังเกย์ แถมยังได้ประกบคู่กับพระเอกระดับเทพบุตรแห่งวงการ คุณกฤตเมธ... หึหึ คราวนี้เก้งกวางคงเล็งล่อตูดผมกันเป็นโขยงแน่ๆ”
สดายุประชดประชันออกไปเล็กน้อย แค่พอระบายความอัดอั้น เพราะไม่ว่าจะต้องการหรือไม่ เขาก็เลี่ยงไปไหนไม่ได้อีกแล้ว
“แหม น้องยุคะ อย่าพูดอย่างนั้นสิ เอาเป็นว่า เจ๊ถือว่ายุตกลงแล้วนะคะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เจ๊มารับไปฟิตติ้ง แล้วนี่ค่ะบท คืนนี้อ่านซะให้จบนะคะคุณน้อง”
“โอเคครับเจ๊ ขอบคุณนะครับที่อุตส่าห์หางานให้ผม ขอบคุณนะครับที่เจ๊ไม่ทิ้งผม”
สดายุยอมรับในที่สุด ชายหนุ่มเอื้อมมือไปรับบทมาแต่โดยดี และกล่าวขอบคุณบลูม่าผู้จัดการส่วนตัวของเขาออกไปจากใจ ขอบคุณที่ทั้งที่เขาเป็นพระเอกที่ขายไม่ได้แล้ว แต่บลูม่ายังคงพยายามหางานให้ ไม่เคยทอดทิ้งกันให้ต้องหัวเดียวกระเทียมลีบ ความตกต่ำสอนให้เขาเป็นผู้เป็นคนขึ้นเยอะ 
“เราสู้มาด้วยกันตั้งเยอะนะคะน้องยุ เจ๊ไม่มีทางทิ้งน้องไปแน่นอนค่ะ”
บลูม่าหันมายิ้มกว้างให้สดายุ แม้ดาราหนุ่มคนนี้จะเคยสร้างเรื่องสร้างราวให้หล่อนตามแก้ไม่ได้หยุดหย่อน จนกระทั่งสุดท้ายตัวชายหนุ่มเองก็ตกต่ำ หมดราคาพระเอกดาวรุ่งในที่สุด แต่ถึงอย่างไร สดายุก็คือคนที่บลูม่าอุตส่าห์ปั้นมากับมือ พระเอกในสังกัดรุ่นแรกที่ทำให้บลูม่าลืมตาอ้าปากได้ เหน็ดเหนื่อยมาด้วยกันเยอะจนไม่สามารถปล่อยมือได้  บลูม่ารักสดายุไม่ต่างจากน้องชาย ดังนั้นหล่อนไม่มีทางทิ้งชายหนุ่มลงเด็ดขาด

“เฮ้ย...มีฉากเลิฟซีนเยอะจังว๊ะ นี่หนังโรงหรือหนังโป๊วะเนี่ย! อึ๋ย ฉากข่มขืนก็มี แม่งใครเขียนบทว๊ะ!!?”
สดายุอ่านบทไปบ่นไปเป็นหมีกินผึ้ง ภาพยนตร์ที่เขากำลังจะได้เล่นคือเรื่อง ‘สุดปลายทางของ...หัวใจ’ ในเรื่องเขาต้องเล่นเป็น ‘ภุมรา’ นายแบบผู้ป่วยเป็นเนื้องอกในสมอง แถมยังตามรักพระเอกที่ชื่อ ‘นคินทร์’ อยู่ข้างเดียว ถูกด่าถูกทำร้ายสารพัดก็ยังไม่ยอมตัดใจ ขนาดถูกข่มขืนอย่างทารุณจากคนที่ตัวเองชอบก็ยังจะรักอยู่นั่น  ในสายตาของสดายุแล้ว ตัวละครที่ชื่อว่า ‘ภุมรา’ นั้นโง่มาก ถ้าเป็นตัวเขา เขาจะไม่มีวันทุ่มเทบ้าบอขนาดนั้นให้ผู้ชายที่ไม่รักตัวเองเด็ดขาด ยิ่งคิด พระเอกหนุ่มยิ่งท้อ เพราะขนาดอ่านบทเขายังทำอารมณ์อินไปกับตัวละครไม่ได้ แล้วเขาจะเล่นเรื่องนี้ได้อย่างไรกัน
ถึงจะบ่น ถึงจะไม่ถูกใจ แต่สุดท้ายสดายุก็ต้องตั้งสมาธิแล้วคล้อยตามลทละครนี้ไปให้ได้ เพราะนี่คือก้าวสำคัญที่อาจจะทำให้เขาสามารถหวนกลับคืนสู่วงการได้อีกครั้ง ดังนั้นเขาจะพลาดไม่ได้เด็ดขาด
*
*
*
*
*
“น้องยุ ทางนี้ค่ะ เร็วเข้า”
เสียงบลูม่าตะโกนเรียกมาแต่ไกล ทำเอาสดายุต้องวิ่งตามเสียงไปจนหอบ วันนี้เป็นวันฟิตติ้ง ซึ่งจากเวลานัดเดิมนัดกันไว้ที่บ่ายโมง แต่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จู่ๆบลูม่าก็โทรมาเรียกตัวเขาตั้งแต่เก้าโมงเช้า บอกว่ามีการเปลี่ยนเวลากะทันหัน นี่ถ้าเป็นเมื่อก่อนสมัยที่เขายังขึ้นหม้ออยู่คงโดนเหวี่ยงกันทั้งทีมงานไปแล้ว แต่ตอนนี้ที่ชายหนุ่มทำได้คงมีเพียงการวิ่งมาให้ทันตามเวลานัดเท่านั้น
“ทำไมถึงเปลี่ยนเวลากะทันหันนักล่ะครับเจ๊? ไม่ให้ตั้งตัวเลยเนี่ย?”
สดายุถามขึ้นทันที ที่เดินมาถึงตัวบลูม่า ฝ่ายผู้จัดการสาวข้ามเพศก็ได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะอธิบายออกมาอย่างเหนื่อยใจ
“ก็คุณกฤตเมธน่ะสิคะ เธอติดธุระด่วนตอนบ่ายเลยขอนัดมาแคสตอนเช้าเลย เจ๊เองก็เพิ่งรู้ตอนโทรหาน้องยุน่ะแหละค่ะ”
“...แค่หมอนั่นคนเดียว ต้องเปลี่ยนเวลากันหมดทั้งกองเนี่ยนะ มันจะมากไปแล้ว”
พระเอกหนุ่มกระแทกเสียงออกไปแบบไม่พอใจนัก ทางบลูม่าเองก็ได้แต่ถอนหายใจเฮือกๆ
“เอาเถอะค่ะน้องยุ จะโกรธจะเดือดยังไงเราก็ทำอะไรเขาไม่ได้หรอกค่ะ เรามันคนล่ะระดับกัน แถมคุณกฤตเมธเขาก็อายุมากกว่าน้องยุตั้งหลายปีนะคะ ยังไงซะตอนอยู่ต่อหน้าคนอื่นในกองถ่าย น้องยุต้องนอบน้อมกับคุณกฤตเมธเขาด้วยนะ อย่าไปหือด้วยเชียว เธอไม่พอใจขึ้นมาเดี๋ยวงานจะเข้ากันทั้งพี่ทั้งน้อง”
“...ครับเจ๊ ผมเข้าใจ ผมไม่ทำให้เจ๊ผิดหวังแน่ครับ”
สดายุรับคำแต่โดยดี เพราะยังไงซะตอนนี้เขาก็ยังด้อยกว่าอีกฝ่ายเยอะ ชายหนุ่มยังต้องพึ่งบารมี กฤตเมธ ในการกลับสู่วงการ ดังนั้นเขาจะทำให้อีกฝ่ายไม่พอใจไม่ได้ จะต้องให้สวมหน้ากาก ให้เฟคยังไง เขาก็ยอมทำทั้งนั้น
‘ไว้ฉันกลับมาผงาดในวงการได้อีกครั้งเหอะ...’
 
แกร๊ก...

“สวัสดีค๊าพี่ๆ อุ้ย!พี่อ๊อด สวัสดีค๊า ขอโทษที่ช้าไปหน่อยนะคะพี่ เนี่ยพอพี่โทรมาพวกหนูก็รีบออกมาเลยนะคะ”
พอเปิดประตูเข้าไปในสตูดิโอปุ๊บ บลูม่าก็เข้าไปฉอเลาะกับผู้กำกับปั๊บตามเสต็ปเทพของผู้จัดการดาราระดับแถวหน้าทันที
“พี่น่ะไม่มีปัญหาหรอก บลูม่า โน่นพระเอกเนื้อทองของเราต่างหาก พวกเธอปล่อยให้เขารอตั้งเกือบครึ่งชั่วโมง พ่อจะกินหัวพี่อยู่แล้ว”
ผู้กำกับอ๊อดบ่นอุบขึ้นมาทันที
“อุ้ย! แล้วจะเป็นไรหรือเปล่าคะพี่ ตายแล้วหนูกับน้องยุเนี่ยรีบมากันแล้วจริงๆนะคะ”
“เอาเถอะๆ มากันครบก็ดีแล้วล่ะ เดี๋ยวพี่เคลียร์กับ ‘เมธ’ เขาเอง พาสดายุไปเตรียมตัวเถอะ”
“ค่ะๆ ขอบคุณนะคะพี่อ๊อด”
บลูม่าถึงกับต้องไหว้ขอโทษขอโพยผู้กำกับคนดังประหลกๆ ที่พวกตนมาช้า โดยเฉพาะการมาช้ากว่าตัวพระเอกที่ดูเหมือนจะมีอำนาจที่สุดในกองถ่าย
“เอ่อ สวัสดีครับพี่อ๊อด...”
พอเห็นว่าบลูม่ากับอ๊อดคุยกันเสร็จ สดายุก็เข้าไปสวัสดีอ๊อดตามมารยาทบ้าง ความนอบน้อมผิดรูปลักษณ์และความทรงจำเดิมๆ ทำเอาผู้กำกับวัยดึก อดยิ้มชมเชยออกมาไม่ได้
“เอ้อ หวัดดีๆ สดายุ เป็นไงบ้างเรา ไม่เจอกันพักใหญ่ๆเลยนี่ สบายดีมั้ย?”
อ๊อดทักทายออกไปอย่างเป็นมิตร เรียกกำลังใจของสดายุขึ้นมาหน่อย อย่างน้อยกับผู้กำกับที่เคยร่วมงานเมื่อครั้งยังโลดแล่นในระดับแถวหน้า ก็ดูเหมือนจะเป็นไปด้วยดี
“ก็เรื่อยๆครับพี่...”

“เราจะเริ่มกันได้หรือยังครับ พี่อ๊อด หรือยังต้องรออะไรอีก?”

“.......!!!?”
เสียงทุ้มนุ่ม แต่วาจากลับเชือดเฉือนให้ได้เจ็บจี๊ดนี้ไม่ใช่ของใครอื่น นอกจากพระเอกรุ่นใหญ่ เจ้าของฉายา ‘เทพบุตรแห่งวงการบันเทิง’ นามว่า ‘กฤตเมธ’ นั่นเอง ไม่รู้ว่าชายหนุ่มเดินมาอยู่ข้างหลังสดายุตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำเอาทั้งสามคนที่ยังยืนล้อมวงกันอยู่ถึงกับหยุดชะงัก
“อุ้ย! สวัสดีค่ะคุณเมธ แหม ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ”
บลูม่ารีบกล่าวทักทายออกไปโดยเร็ว หล่อนสามารถรักษาหน้าที่ของตัวเองได้อย่างแข็งขัน จนอ๊อดกับสดายุยังต้องยอมรับ
“ก็ดีครับคุณบลูม่า ขอโทษนะครับที่วันนี้ผมขอเปลี่ยนเวลากะทันหัน บังเอิญผมติดธุระด่วนตอนบ่ายพอดีน่ะครับ”
“อ๋อ...ไม่เป็น...”
“ไม่เป็นไรหรอกครับ ถึงจะต้องตาลีตาเหลือกกันมาให้ทัน แต่ถ้าเป็นเพราะคุณเมธติดธุระ พวกเราก็ยินดีครับ”
“น้องยุ!!?”
บลูม่าร้องตัดบทขึ้นทันทีเมื่อสดายุของหล่อนเริ่มจะก้าวร้าว หล่อนกลัวใจชายหนุ่มจริงๆ ใจคอจะให้เละเทะกันตั้งแต่วันแรกเลยรึไง!!?
“อ๊ะ! ผมไม่ได้หมายความไม่ดีนะครับคุณเมธ”
เสียงแหบหวานของสดายุดังขึ้นทันที น้ำเสียงดูร่าเริง จริงใจ ใบหน้าหวานคมยิ้มพิมพ์ใจ หากแต่ละถ้อยคำที่พูดออกมาล้วนจิกกัด ตามประสาคนปากไว
“...ขอบคุณที่เข้าใจครับ คุณสดายุ”
หากอีกฝ่ายกลับไม่สะทกสะท้าน กฤตเมธ ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ก่อนตอบขอบคุณเสียงนุ่ม แต่ใครเห็นก็ต้องรู้สึกได้ ว่าสายตาของทั้งสองหนุ่มนั้น ทอประกายฟาดฟันกันอยู่

“เอาล่ะๆ เดี๋ยวพี่ว่า เราเริ่มฟิตติ้งกันเลยแล้วกันนะ เอ้าพาพระนายไปแต่ตัวเร็วหน่อย พวกคอสตูม”
อ๊อดออกคำสั่งบรรดาลิ่วล้อให้ได้เริ่มทำงานกันเสียที ฝ่ายพระเอกทั้งสองก็ยอมเดินไปแต่งตัวแต่โดยดีแบบไม่มีอาการกระฟัดกระเฟียดใดๆให้ได้เห็น อ๊อดเบาใจขึ้นหน่อยที่อดีตพระเอกขี้วีนอย่าง สดายุ รู้จักสงบปากสงบคำลงเสียบ้าง แต่ก็ไม่สามารถเดาได้เลยว่า เมื่อไหร่ที่นิสัยเดิมจะออก แต่ในเมื่อทางผู้จัดและผู้กำกับอย่างเขาตกลงปลงใจอยากได้ทั้งสองหนุ่มแล้ว พวกเขาย่อมรู้ดีว่า ควรเตรียมใจรอไว้หน่อย คนหนึ่งก็เคยร้าย ส่วนอีกคนยิ่งร้ายกว่า ถ้าไม่ใช่เพราะความเหมาะสมกับบทละครล่ะก็ อ๊อดอยากหลบเลี่ยงสองคนนี้เสียเหลือเกิน

“เอาล่ะครับ คุณเมธ คุณยุ รบกวนมายืนตรงหน้าเฟรมนี้ก่อนนะครับ”
เสียงตากล้องบอกท่าทางให้สองหนุ่ม
“เอ่อ เดี๋ยวภาพแรก ผมขอแบบนี้ก่อนแล้วกันนะ  คุณเมธรบกวนไปยืนอยู่ข้างหลังคุณยุนะครับ แล้วใช้มือขวาโอบเอวคุณยุไว้ ย่า อย่างนั้นแหละครับ อื้อแล้วมือซ้ายจับคางคุณยุให้เงยขึ้น ใช่ครับ ก้มหน้าลงนิดนึงครับ ใกล้ๆกันหน่อย เอ่อคุณยุช่วยทำหน้าเหมือนกำลังเศร้ามากๆหน่อยได้มั้ยครับ ดีครับ...”
‘ทำไมต้องให้ทำท่าน่าขนลุกนี้ด้วยว๊ะ!!’
สดายุคิดเคืองอยู่ในใจลึกๆ เมื่อถูกจัดท่าฟิตติ้งแบบไม่ค่อยสบอารมณ์
ไม่สบอารมณ์ที่เขาเตี้ยกว่าอีกฝ่าย (กฤตเมธสูง 192 เซ็นต์ สดายุสูง 179 เซ็นต์)
ไม่ชอบเลยที่ตัวเองผอมบางกว่า
แค้นเคืองตัวเองอย่างยิ่งที่ดันตาโตเกินไป ขนตายาวเกินไป ทำให้ต้องมาเล่นบทแบบนี้
‘บทนางเอก!!’



*********************************************************************************

เปิดเรื่องใหม่อีกแล้ว...เรื่องเก่ายังไม่เห็นจะถึงไหน!!
กำลังจะจบ 2 เรื่อง
กำลังแต่ง 1 เรื่อง
กำลังรีไรท์เตรียมรวมเล่ม 2 เรื่อง
อื่นๆ...
แล้วยังจะมีหน้า มาเปิดเรื่องใหม่อีก (โดนรุบตื๊บ ตายคากองเลือด)
 :z6:
ที่เปิดเรื่องใหม่ไม่มีอะไรหรอกค่ะ บังเอิญตอนนี้กำลังปั่นตอนพิเศษของ ‘เกลียวบาป’ อยู่ค่ะ
แล้วตันมุกมากๆ คิดไม่ออก จะไปเขียนเรื่อง ‘ภูถู่’ หรือ ‘ขิงราพณ์’ ก็เขียนไม่ออก ‘ปักษาน้อย’ ยิ่งตันเข้าไปใหญ่ เพราะห่างไปนาน คิดเรื่องต่อได้ แต่เขียนตอนเชื่อมไม่ถูก...(เก๊าขอโทษ)

ส่วนเรื่องนี้นั้น....ก็ไม่มากมายค่ะ พล็อตเรื่องสั้นๆ ขอสนองตัญหาก่อน ปิดเรื่องอื่นๆนิดนึงค่ะ เปลี่ยนอารมณ์ อิอิ

ขอโทษสำหรับทุกท่านที่ตามเรื่องอื่นอยู่ รับรองว่ามาต่อแน่ค่ะ (ขอไปรีไรท์ เจ้าแฝด ให้จบก่อนนะคะ)

ขอบคุณค๊า
อนาคี 99
 :ling3:

ปล. ภาพยนตร์ที่สดายุต้องแสดงเรื่อง 'สุดปลายทาง...ของหัวใจ' นั้น...อิอิ เก๊าเป็นคนเขียนบท เอง กำกับเองจร๊า 555+
ชอบจังค่ะ นิยายลิงค์กัน
 :hao7:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 08-08-2016 11:33:46 โดย อนาคี99 »

ออฟไลน์ shoky_9

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 532
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-1
จิ้มๆๆ เรื่องใหม่ๆๆ  :katai2-1:

ออฟไลน์ Rafael

  • เพราะคนเราเกิดมาเพื่อแตกต่าง
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4471
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +685/-7
แอร๊ยยย
เรื่องนี้ก็น่าสนุกอะ
อย่าลืมมาต่ออีกนะคะ
เรื่องอื่นก็รออยู่ด้วยน้าาา

ออฟไลน์ nunnan

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2336
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-6
ชอบนายเอกแบบนี้ ดุไม่ยอมคนดี  :katai3: :hao3:

ออฟไลน์ lalitalx

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 380
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-3
น้องยุโดนปู้ยี่ปู้ยำแน่ๆ ตามสไตล์คุณอนาคี (ติดตามมาตั้งแต่เกลียวบาป) 55555 คุณเขียนแนวๆนี้ได้ถึงใจมาก  :o8:
ให้กำลังใจค่าาา ติดตามแน่ๆ  :katai2-1:

ออฟไลน์ Palmpalm

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 696
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-4
ชอบตั้งแต่ชื่อเรื่อง

พอได้อ่านยิ่งชอบ

คุณนางเอก เด็ดมาก

ออฟไลน์ blanchet

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 587
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-2
น่าหนุกอ่ะ อยากอ่านๆ :katai2-1:

ออฟไลน์ sine_saki

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 858
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +58/-2
เรื่องนี้มาแนวตบจูบ หรือ ต่อยจูบกันนะ555

ออฟไลน์ fannan

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2530
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +141/-6
นางเอกหรือ



เว้อๆๆท่าน่ากลัวจริงๆๆ



จะไหวไหมเนี่ยคงไม่ฟัดกันตายก่อนนะ



รออ่านตอนต่อไปค้าบ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4685
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
ท่าทางจะทะเลาะกันสนุกสนาน

ออฟไลน์ EARTHYSS :)

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 394
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
น่ารักชิบบบบบบบ><

ออฟไลน์ BlueHoney

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 236
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
นายเอกฉันนิสัยนางเอกเฉพาะหน้ากล้อง...ระวัง'อิน'กับบทนะจ๊ะตัวเอง
//เจอคนเขียนบท ผู้กำกับคนนี้  ไม่ต้องห่วงฉากแนว the 'A'd 'V'enture เลย >.<

ออฟไลน์ greenapple

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1132
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +48/-5
น่าสนุก มาลุ้นด้วยคน

ออฟไลน์ earng

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 30
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-1
น่าติดตามมากกกก
อ่านแล้วรู้สึกตามไปด้วยเลยอ่ะ
ฮ่าๆๆๆ

ออฟไลน์ full69

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 719
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-2

ออฟไลน์ pachth

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 467
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-5
น่าติดตามมากๆ
จากพระเอกร่วงมาเป็นนางเอกซะงั้น

ออฟไลน์ bulldog17

  • ❤GOT7
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3883
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +265/-12
นายเอกคนใหม่ดูท่าจะพยศน่าดู :hao6:

ออฟไลน์ took-ta_naka

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 618
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +216/-10
 :mc4:  เย้........เรื่องใหม่    น่าติดตามมากเลยค่ะ   รอตอนต่อไปค่า

ออฟไลน์ zoochi

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 31
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
 o13 เฮ้ยๆ ติดตาม มาตอนแรกก็สนุกแล้ววว

ติดตามค่า มาต่อเร็วๆน้าาาา :impress2:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ kongxinya

  • Skt KS
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1201
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-0
มาตามติดด้วยคน
ท่าทางนางเอกเราจะแซ่บ ต่างจากบทที่เจ้าตัวได้รับนะนี่  :z1:

รอตอนต่อไป รอหนังสือ เป็นกำลังใจให้นะคะ  :L2: :กอด1: :pig4: :L2:

ออฟไลน์ IIMisssoMII

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2120
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-2
กรี๊ดด ท่าจะมันส์นะเรือ่งนี้ 

ออฟไลน์ quiicheh.

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1850
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +73/-9
จะมีรักนอกจอเป่า55555555555555555

ออฟไลน์ aloney

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 801
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +45/-4
สนุกมากกก

ติดตามนะคะ :')

ออฟไลน์ sukaz

  • I Will Love You Unconditionally
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1481
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +89/-3

ออฟไลน์ owo llยมuมข้u

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 482
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-4
รอต่อไป

ออฟไลน์ josephine

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 95
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
เริ่มอ่านก็น่าติดตามมาก  เดี๋ยวจะตามไปอ่านเรื่องอื่น ๆ ด้วยค่ะ

ออฟไลน์ =นีรนาคา=

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2694
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +296/-6
รอติดตาม ท่าทางจะมันส์ อิอิ

ออฟไลน์ อนาคี99

  • อยากให้ชีวิตมีปุ่ม SKIP
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 387
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +450/-3
    • อนาคี99เพจ
(เรื่องสั้น) ผมคือ…นางเอก
(ซีนที่ 2)





“คัททททททท!!!”


เสียงผู้กำกับมากฝีมือตะโกนลั่น เมื่อนักแสดงเล่นไม่ได้ดั่งใจคิด

“ไอ้น้องยุ! ไอ้คุณน้องยุ ฉากนี้น้องต้องมองพระเอกตาละห้อย มองด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรักซ่อนเร้น ไม่ใช่มองแบบจะฆ่าจะแกงแบบนี้ว๊อย!! ไอ้ภู่นางเอกน่ะ มันรักพระเอกมากนะ ไม่ได้จะจับพระเอกโบกปูนถ่วงทะเล!! เอ้าๆ เล่นใหม่ตั้งแต่ต้นเลย วู้!! กูปวดหัวว๊อยยย!!”

เสียงบ่นที่ได้ยินเป็นรอบที่ร้อยได้แล้ว หลังจากสามวันที่เริ่มถ่ายทำกันมา สดายุได้แต่ถอนหายใจเซ็งๆ แต่คนที่เซ็งกว่าคงหนีไม่พ้น ‘กฤตเมธ’ ที่ตอนนี้คิ้วขมวดได้หลายปมแล้ว

หลังจากวันฟิตติ้ง และบวงสรวงเปิดกล้องภาพยนตร์เรื่อง ‘สุดปลายทางของหัวใจ’ ทางทีมงานทั้งหมดก็เดินทางมาปักหลักถ่ายทำฉากที่มัลดีฟส์กันก่อน เพื่อให้ได้บรรยากาศที่สมจริงและใกล้เคียงกับบทประพันธ์ที่สุด โดยภาพยนตร์เรื่องนี้มีแพลนนิ่งคร่าวๆว่าจะถ่ายทำกันเพียงเก้าเดือนถึงหนึ่งปี โดยการถ่ายทำเก็บรายละเอียดที่มัลดีฟส์เป็นอันดับแรก โดยตั้งทาเก็ตไว้ว่าจะต้องเร่งถ่ายทำให้เสร็จภายในสามเดือน และกลับไปถ่ายส่วนที่เหลือในไทยอีกเจ็ดถึงเก้าเดือน จากนั้นก็จะเป็นเรื่องของพวกเรียบเรียงภาพ และเก็บตกพวกฉาก ใส่เสียง ซาวด์  และอื่นๆ ถ้าไม่ติดปัญหาใดๆ รวมๆแล้วภาพยนตร์เรื่องนี้คงเสร็จสิ้นก่อนสิ้นปีหน้า และคงเปิดฉายช่วงต้นปีใหม่พอดี

“ศักดิ์ศรีพระเอกเก่าน่ะ สนิมมันกินไปหมดแล้วเหรอ?”
“…..!!?”

ระหว่างรอเซ็ตฉากใหม่ กฤตเมธก็เดินเข้ามาหาสดายุ เพื่อขอเคลียร์อะไรบางอย่าง เพราะตลอดสามวันที่ถ่ายทำกันมานี่ ไม่มีวันไหนเลยที่เขาจะไม่หงุดหงิด

“ขอโทษ ผมแค่ไม่คุ้นที่จะต้องทำอารมณ์กับผู้ชาย ผมจะระวัง”

สดายุตอบออกไปแบบไม่แยแสคนที่เดินตามหลังมาเท่าไหร่นัก ตัวเขาเองก็หงุดหงิดที่ไม่สามารถเล่นออกไปได้ดั่งใจเหมือนกัน และเขาก็ไม่ชอบให้ใครมาคอยกดดันด้วย
‘อย่าล้ำเส้นกูมากได้มั้ยว๊ะ ไอ้หอกนี่!!’

แม้ปากจะปราศรัยไพเราะ แต่ข้างในของสดายุนั้นมันอัดแน่นด้วยไฟโทสะ กองสุมอยู่เต็มหัวอก ตั้งแต่ร่วมงานกันมาได้สามวัน จากที่ไม่ชอบหน้าเป็นทุน ตอนนี้สดายุยิ่งเกลียดกฤตเมธเข้าใส้ ความจริงแล้วเขาก็ไม่เคยมีปัญหาส่วนตัวหรือเคยกระทบกระทั่งกับกฤตเมธหรอก เพียงแต่เมื่อสมัยที่เขาเข้าวงการใหม่ๆจนกลายเป็นพระเอกดังนั้น กฤตเมธก็เป็นรุ่นพี่พระเอกเนื้อทองของวงการอยู่แล้ว สิ่งที่เขาจำฝังใจเกี่ยวกับกฤตเมธมีอยู่สองเรื่อง และในสองเรื่องนี้ไม่มีเรื่องดีเลยสักเรื่อง

เรื่องแรก คือตอนที่เขาเข้าวงการใหม่ๆ ตอนนั้นเขาได้แสดงละครจอแก้วเป็นพระรองของเรื่องที่กฤตเมธเป็นพระเอก ด้วยความที่ยังเด็กและอ่อนประสบการณ์ ทำให้เกิดปัญหาล่าช้าในการถ่ายทำหลายต่อหลายครั้ง ทั้งๆที่เขาก็พยายามขอโทษ และพนายามจะพัฒนาฝีมือ แต่ก็ถูกตั้งแง่ เพราะดันไปทำให้พ่อพระเอกคนดังเสียเวลา ทุกครั้งที่เขาพลาดจะมีสายตาของกฤตเมธจับจ้องอยู่ทุกครั้ง และสดายุมั่นใจเหลือเกิน ว่านั่น คือสายตาแห่งการดูแคลนเหยียดหยัน เขาเกลียด และไม่ชอบขี้หน้า กฤตเมธตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ถึงตอนที่ให้สัมภาษณ์เขาจะบอกใครต่อใครว่า กฤตเมธดีอย่างนั้นอย่างนี้ ช่วยสอนการแสดงนู่นนี่ ที่จริงเป็นเรื่องโกหกทั้งเพ ที่เขาทำไปทั้งหมดนั้นก็แค่เฟคหน้ากล้อง เพื่อทำตัวเป็นเด็กดี เป็นนักแสดงที่ดีก็เท่านั้น
 
เรื่องที่สอง อันนี้เขาไม่เคยลืม วันที่เขามีข่าวฉาวหนักถึงขนาดที่ว่าไปทำเด็กอายุต่ำกว่าสิบแปดปีท้องแล้วไม่ยอมรับ จนงานแสดงหดหายไปหมดนั้น กฤตเมธ เป็นดาราคนหนึ่งที่ถูกสัมภาษณ์ให้ออกความคิดเห็นในกรณีของเขา และชายหนุ่มก็พูดประโยคหนึ่งออกมา ประโยคที่เขาจะไม่มีวันลืมจนวันตาย
‘นักแสดงที่มัวแต่หลงระเริงจนไม่รู้จักประมาณตนเอง ไม่รู้จักหน้าที่ของตนเอง สุดท้ายก็ดับทุกรายแหละครับ…’
คงเพราะเขาไม่ชอบหน้าของกฤตเมธเป็นทุน ดังนั้นประโยคนี้ต่อให้ใครพูดเขาก็คงไม่ใส่ใจ แต่พอหมอนี่พูด เขากลับเจ็บปวดและเคียดแค้น

สดายุสาบาน วันใดที่เขาสามารถกลับมาอยู่แถวหน้าของวงการได้ เขาจะเอาคืนไอ้คนปากพล่อยนี้ให้ถึงที่สุด!

“คุณรับปากแบบนั้นกับผมมาเกือบร้อยรอบได้แล้วมั้ง คุณสดายุ”

สดายุที่เดินเมินอีกฝ่ายออกมาถูกคว้าแขนไว้จนตัวปลิวถอยหลังไปตามแรงกระชาก ของกฤตเมธ

“ปล่อยผม!!”

สดายุกระชากแขนของตัวเองกลับมาอย่างแรง โดยไม่สนใจว่าจะเจ็บหรือเปล่า แถมยังไม่แคร์คนที่ทำหน้าตาราวกับยักษ์กับมารตรงหน้าด้วย

“ผมรับเล่นหนังเรื่องนี้เพราะทางผู้จัดที่เคยมีบุญคุณกับผมเป็นคนออกปากขอร้อง และผมก็ต้องการให้มันออกมาดีที่สุด! การที่เขาเมตตาให้อดีตพระเอกเหลวแหลกอย่างคุณมาเล่นเรื่องนี้ในฐานะตัวเอกคู่กับผมเนี่ย มันถือเป็นบุญคุณล้นหัวขนาดไหน ช่วยจำใส่สมองไว้แล้วทำตัวให้มันดีๆด้วย!!”

‘เมตตา!? หนอย…ไอ้เดนนรก คิดว่าจะข่มฉันได้อยู่ฝ่ายเดียวเลยใช่มั้ย!!’

พอถูกสั่งสอน คนมีอีโก้สูงอย่างสดายุก็แทบจะทนไม่ได้ ชายหนุ่มมองหน้ากฤตเมธด้วยความเดือดดาล กฤตเมธเองก็จ้องกลับแบบไม่วางตาเช่นกัน

“โอเค...เข้าใจแล้ว งั้นผมขอ…ทำอารมณ์คนเดียว เงียบๆ ได้มั้ยครับ คุณเมธ…”
“............”

กฤตเมธไม่ได้ตอบอะไร แต่ก็ไม่ยอมเดินจากไปไหนเลยเช่นกัน ท่าทีนิ่งเฉยของอีกฝ่ายเรียกอารมณ์คุกรุ่นของสดายุได้ชะงัด  ชายหนุ่มสูดหายใจเข้าลึกเพื่อข่มอารมณ์ ก่อนจะพยายามเอ่ยขอร้องอีกฝ่ายอีกครั้งอย่างไม่สุภาพนัก

“ผมบอกว่าผมขออยู่คนเดียวไง!!”
 “...ผมรู้ ว่าคุณไม่ชอบหน้าผมคุณสดายุ...”
“......”
“แต่การแยกเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวให้ออกน่ะ มันเป็นจรรยาบรรณของนักแสดงที่ดีนะ เอาความทุ่มเทในการคอยด่าผมในใจ ไปเป็นแรงฮึดในการทำงานให้เพอร์เฟคบ้างจะเป็นพระคุณกับผมมาก เพราะผมไม่ไหวที่จะต้องมาเสียเวลากับคนอย่างคุณแล้ว!!”

แทนที่จะออกไปตามคำขอของสดายุ กฤตเมธกลับยืนปักหลักกอดอกตัวเองในท่าทางราวกับถือไพ่เหนือกว่า ท่าทางที่กวนโทสะของสดายุที่สุด แถมยังพล่ามสั่งสอนไม่หยุด แม้สดายุจะท่องอยู่ในใจว่า ยังต้องพึ่งพาบารมีของกฤตเมธในการกลับสู่วงการ แต่เพราะไม่ชอบหน้าอยู่เป็นทุน จึงตั้งใจว่านอกเหนือจากที่จะต้องเข้าบทพระนางด้วยกันแล้ว เวลาอื่นๆเขาจะขออยู่ห่างให้ได้มากที่สุด แต่ดูเหมือนอะไรๆก็ไม่เป็นอย่างใจนัก เพราะไม่ว่าเขาจะพยายามหลบเลี่ยงแค่ไหน กฤตเมธก็จะต้องตามมาราวีเขาไม่เลิกอยู่หลายต่อหลายครั้ง จนเข้าจะทนไม่ไหวอยู่แล้วเหมือนกัน

“...เสือก”

สดายุสบถออกมาเบาๆ โดยไม่ตั้งใจจะให้ถึงหูของอีกฝ่าย แต่ถ้ากฤตเมธจะได้ยิน เขาก็ไม่สน

“โอ้ย!! เฮ้ย!!”

พอทำท่าจะเดินหนีไปก็ถูกคว้าต้นแขนไว้อีกครั้ง รุนแรงจนร่างทั้งร่างปลิวตามมือเข้าปะทะกับแผงอกกว้าง สดายุเงยหน้าขึ้นจ้องคนที่ทำร้ายร่างกายของตนอยู่ทันที และเมื่อต้องเงยมอง ชายหนุ่มก็ต้องขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม ความมั่นใจในความมาดแมนของตัวเองของสดายุนั้น ต้องสั่นคลอนไปทุกครั้งเมื่อต้องเข้าใกล้กฤตเมธที่ตัวใหญ่กว่าเขาทั้งส่วนสูงและความหนาของกล้ามเนื้อ ชายหนุ่มกัดฟันกรอดรีบดึงแขนตัวเองออกจากการเกาะกุม แต่ดูเหมือนคราวนี้อีกฝ่ายจะไม่ยอมปล่อยเขาง่ายๆ
กฤตเมธ ออกแรงบีบต้นแขนของสดายุแรงขึ้น ลงโทษที่ชายหนุ่มดิ้นรนขัดขืน ตั้งแต่แรกเขาก็ไม่ชอบดาราหน้าใหม่ขี้โอ่คนนี้มาตั้งแต่เจ้าตัวเพิ่งเข้าวงการ และยิ่งรู้สึกสมเพชหนักขึ้นไปอีกเมื่ออีกฝ่ายขยันมีข่าวคาวเหลวแหลก จนกลายเป็นพระเอกตกอันดับไป ตกใจไม่น้อยที่จู่ๆเขาก็ถูกเบื้องบนจับมาเล่นหนังชายรักชายที่กำลังเป็นกระแสอยู่ตอนนี้ แถมยังให้เล่นคู่กับไอ้พระเอกตกอับที่เขาไม่ชอบหน้าอีกด้วย จะปฏิเสธก็ทำไม่ได้ สุดท้ายจึงต้องจำใจรับเล่นคู่กัน แต่ก็ต้องโมโหทุกครั้งที่ต้องเข้าฉากด้วย เพราะคนคนนี้ไม่เคยเข้าถึงบทได้ และยังทำให้เขาหลุดจากบทที่แสดงอยู่บ่อยครั้งเช่นกัน
‘ตัวถ่วง’
กฤตเมธคิดกับอีกฝ่ายได้แค่คำว่า ‘ตัวถ่วง’ เท่านั้น และยิ่งตอนนี้อารมณ์เขาไม่ค่อยจะดี เพราะต้องเสียเวลา เทคแล้วเทคเล่า ฉากหนึ่งเล่นทีเป็นสิบๆเทค ยิ่งกว่าที่เคยเล่นคู่กับนางเอกหน้าใหม่เสียอีก ทั้งเสียเวลา เสียความรู้สึก จนแทบจะเสียสติอยู่แล้ว แถมคนที่เป็นต้นเหตุกลับทำเป็นทองไม่รู้ร้อนจนน่ารำคาญ จนเขาต้องลดตัวมาพูดเตือนสติให้ฟัง แต่ไม่วายไอ้คนน่าสมเพชตรงหน้านี้ก็ยังทำเป็นอวดดี ซ้ำยังหยาบคายใส่เขาอีก งานนี้ถ้าไม่สั่งสอนให้เข็ดหลาบกันเสียบ้าง คงเสียชื่อ กฤตเมธ เทพบุตรแห่งวงการ!!

“ปล่อยผม!!”

สดายุยังคงดิ้นรน เอาตัวเองออกจากพันธนาการ แต่มีหรือที่กฤตเมธจะยอมปล่อยตัวอีกฝ่ายง่ายๆ ถ้าไม่ได้สั่งสอนให้หน้าหงายซะบ้าง อารมณ์เขาคงเย็นลงไม่ได้แน่ คิดได้ดังนั้นมือแกร่งก็กระตุกร่างสดายุเข้ามาใกล้ขึ้น ก่อนจะโน้มหน้าลงไปหาอีกฝ่ายซึ่งกำลังมองหน้าท้าทายเขาไม่วางตา

“ถึงคุณจะทำเป็นว่าลืมไปแล้ว ผมก็จะขอเตือนสติคุณหน่อยแล้วกันนะ ว่าผมอายุมากกว่าคุณ เป็นรุ่นพี่ที่อยู่ในวงการมาก่อน ช่วยให้เกียรติ์ผมด้วย อย่างน้อยก็ตอนที่ทำงานร่วมกัน...”

กฤตเมธเว้นวรรคในการพูดเล็กน้อยเพื่อสังเกตคนตรงหน้าที่ยังถูกเขาจับตรึงอยู่ แม้สดายุจะยืนนิ่งๆไม่ได้ตอบโต้อะไร  แต่กฏตเมธรู้ดีว่าชายหนุ่มคงไม่ยอมลงให้เขาแต่โดยดีแน่ๆ เพราะสายตาวาวโรจน์นั่นมันฟ้องอยู่เต็มๆ เห็นดังนั้นกฤตเมธก็เหยียดยิ้มร้ายออกมาบางๆก่อนจะกล่าวต่อ

“จำใส่หัวคุณไว้ให้ดีสดายุ ถึงแม้เบื้องบนจะเป็นคนระบุตัวคุณมา แต่ถ้าคุณยังทำตัวโหลยโท่ยจนงานไม่เดินขนาดนี้ล่ะก็ ผมก็สามารถเขี่ยคุณให้พ้นจากเรื่องนี้ได้เหมือนกัน!”

พูดจบก็ปล่อยมือออกจากต้นแขนซ้ายของสดายุราวกับสะบัด ก่อนจะเดินจากไปแบบไม่แยแสว่าสดายุจะเจ็บจะแค้นตนแค่ไหน เพราะยังไงซะในความรู้สึกของเขา อดีตพระเอกตกอับอย่างสดายุ ก็ไม่เคยมีค่าควรอยู่ในสายตาของเขาอยู่แล้ว

“วันนี้มันยังเป็นวันของคุณก็จริง แต่อย่าให้ถึงวันของผมบ้างแล้วกัน คุณกฤตเมธ!!”

เสียงกร้าวตะโกนตามหลังมาทำเอาพระเอกหนุ่มใหญ่หยุดชะงักเล็กน้อย ‘หึ! ไอ้คนไม่เจียมตัว ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาสินะ’

“โอเค ผมจะจำไว้ คุณสดายุ...”

กฤตเมธ ตอบออกมาอย่างเยือกเย็น สวนทางกับเส้นเลือดที่เต้นตุบๆอยู่ตรงขมับอย่างสิ้นเชิง แต่ก่อนที่จะก้าวเดินต่อไปเขากลับคิดอะไรบางอย่างออก ชายหนุ่มจึงหันกลับไปสบตาสดายุอีกครั้ง ก่อนเอ่ยบางอย่างออกไปด้วยความสะใจเล็กๆ

“เออ...จริงสิ คุณได้ดูตารางการถ่ายทำของวันพรุ่งนี้หรือยัง?”
“.........?...ทำไม?”

สดายุถึงกับงงเล็กน้อยเมื่อจู่ๆกฤตเมธก็เปลี่ยนมาคุยเรื่องงานกันดื้อๆ จึงได้แต่ถามเหตุผลออกไป เพราะความจริงเขาเองก็ยังไม่ได้รับทราบถึงตารางการถ่ายทำเลยแม้แต่น้อย

“เตรียมตัวไว้หน่อยก็ดีนะคุณ เตรียมใจเอาไว้ด้วย”
“หมายความว่ายังไง? อะไรของคุณน่ะ คุณกฤตเมธ!? เตรียมใจบ้าบออะไรกัน!!?”

กฤตเมธรู้ตัวดีว่าเขายึกยักจนน่ารำคาญ แต่ที่ทำแบบนี้ก็เพราะ ถูกใจในปฏิกิริยาตอบสนองของอีกฝ่าย สีหน้าหวาดระแวงนั่นช่างน่าตลกสิ้นดี และเดี๋ยวจะยิ่งน่าตลกกว่านี้อีก...

“เตรียมใจที่จะเข้าฉาก...ถูกผมอึ๊บไงล่ะ!! หึหึหึ ซีนข่มขืนไงครับ“

“...!!!!?”

สดายุถึงกับอึ้งไปพักใหญ่ เขารู้ว่าต้องมีฉากข่มขืน  แต่ไม่นึกว่าจะเร็วขนาดนี้ จำได้ว่าในกำหนดการคร่าวๆ ฉากข่มขืนจะต้องถ่ายทำกันเดือนหน้า แล้วทำไมถึงเลื่อนมาเป็นวันพรุ่งนี้ได้? ถึงจะยังไม่ค่อยเข้าใจแถมยังรู้สึกประหวั่นไม่น้อยแต่เขาจะแสดงความอ่อนไหวให้อีกฝ่ายเห็นไม่ได้ จะถูก ‘หัวเราะเยาะ’ ไม่ได้อย่างเด็ดขาด

“ก็แค่ฉากบนเตียงกับผู้ชายด้วยกัน ไม่เห็นจะต้องเตรียมใจอะไร หรือว่าคุณกลัวเองกันแน่? คุณกฤตเมธ”

นอกจากจะแสดงทีท่าว่าไม่ยี่หระแล้ว สดายุยังสำทับอีกฝ่ายเป็นการท้าทายเพิ่มด้วย เขาจะไม่มีวันแพ้คนคนนี้เด็ดขาด ไม่มีวันยอม

ฝ่ายกฤตเมธถึงจะถูกตอกกลับมาอย่างเจ็บแสบ แต่เขาสังเกตุได้ว่าสดายุเองนั้นก็หวาดหวั่นไม่น้อย และเขาก็ไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดมือ

“ทำใจได้ก็ดีครับคุณสดายุ เพราะพรุ่งนี้   ‘ผมจัดคุณหนักแน่!!’ หึหึ... ”



**********************************************************************************

เกลียดกันขนาดนี้จะไปรักกันตอนไหนเนี่ย!!?
เอาเถอะ เดี๋ยวพอได้กันก็รักกันเอง อร๊ายยยยยส์ เก๊าหื่น!!

นามปากกา อนาคี การันตีความหื่นค่ะ!! (อ่ะ ล้อเล่น) อิอิ
ชอบจังค่ะ นิยายแนวตบจูบ ยิ่งเกลียดลูกยิ่งดกเนี่ย อร๊างงง

เห็นคอมเม้นท์แล้วชื่นใจค่ะ ที่มีคนตอบรับเรื่องนี้เยอะ จะพยายามแต่งออกมาให้ถูกใจที่สุดนะคะ

ขอบคุณค๊า
อนาคี99 / Thearboo
 :pig2:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-07-2015 12:05:49 โดย อนาคี99 »

ออฟไลน์ ❁INDY_FAMILY❁

  • -ทำไมต้องเดินตามรอยเท้าใคร เราสามารถสร้างรอยเท้าของเราเองได้-
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 608
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-12
กว่าจะรักกัน คงช้ำในตายกันไปข้าง
  จัดหนัก หนักขนาดไหนหว่า    :hao3:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 24-09-2013 18:45:17 โดย @nune@ »

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด